Μια οξύμωρη και επικίνδυνη οικονομική πραγματικότητα διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα.
Η χώρα προβάλλει ως ένας ελκυστικός, προσιτός και ειδυλλιακός προορισμός για τους Ευρωπαίους πολίτες, την ώρα που για τη συντριπτική πλειονότητα των εγχώριων νοικοκυριών η καθημερινότητα εξελίσσεται σε άσκηση επιβίωσης. Πρόκειται για το φαινόμενο μιας «οικονομίας δύο ταχυτήτων», όπου οι ξένοι αγοράζουν φθηνά και ζουν άνετα, ενώ οι Έλληνες αστοιχείωτα περιθωριοποιούνται.
Η «ψαλίδα» της αγοραστικής δύναμης
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα κατατάσσεται σταθερά στην προτελευταία θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά το κατά κεφαλήν ΑΕΠ εκφρασμένο σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης (PPS), ξεπερνώντας οριακά μόνο τη Βουλγαρία. Η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων βρίσκεται περίπου στο 67% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, όταν την ίδια στιγμή οι τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ, την ενέργεια και τα καύσιμα συγκλίνουν ταχύτατα – ή και ξεπερνούν – τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους.
Αυτό το χάσμα δημιουργεί το εξής παράδοξο: ένα καλάθι προϊόντων ή ένας λογαριασμός ρεύματος που φαίνεται απόλυτα λογικός για έναν Γερμανό ή έναν Ολλανδό εργαζόμενο, απορροφά δυσανάλογα μεγάλο μέρος του μισθού ή της σύνταξης του Έλληνα πολίτη.
«Σαφάρι» ακινήτων από Ευρωπαίους συνταξιούχους και ξένες εταιρείες
Την ίδια στιγμή παρατηρείται μαζική απόβαση συνταξιούχων και εύπορων αγοραστών από τη βόρεια και δυτική Ευρώπη, ενώ παράλληλα ξένες εταιρείες διαχείρισης ακινήτων μισθώνουν ή εξαγοράζουν ολόκληρες πολυκατοικίες για να τις μετατρέψουν σε Airbnb.
● Ελκυστικές τιμές και φορολογικά δέλεαρ: Για έναν Ευρωπαίο συνταξιούχο με μέση σύνταξη 2.500 ευρώ, οι τιμές πώλησης ακινήτων στην ελληνική περιφέρεια και τα νησιά φαντάζουν ευκαιρία, ειδικά με τον ευνοϊκό συντελεστή φορολόγησης 7% για 15 έτη.
● Η βιομηχανοποίηση της στέγης: Ξένες εταιρείες εκτοπίζουν τους ντόπιους ενοικιαστές προσφέροντας στους ιδιοκτήτες υψηλά, εγγυημένα μισθώματα. Μετατρέπουν αστικά ακίνητα σε «ξενοδοχεία χωρίς ρεσεψιόν», στεγνώνοντας παντελώς την αγορά από διαθέσιμα σπίτια για μακροχρόνια μίσθωση.
Η στεγαστική κρίση και οι αντιδράσεις της αγοράς
Αυτή η εταιρική εκμετάλλευση, σε συνδυασμό με το πρόγραμμα «Χρυσή Βίζα», έχει πυροδοτήσει ένα εκρηκτικό ράλι τιμών, καθιστώντας την ενοικίαση στέγης απαγορευτική για νέα ζευγάρια και μισθωτούς.
Παραγωγικοί φορείς και ενώσεις καταναλωτών εκπέμπουν πλέον σήμα κινδύνου, ζητώντας αυστηρό θεσμικό πλαίσιο στις εταιρείες βραχυχρόνιας μίσθωσης και μέτρα προστασίας της ντόπιας κατοικίας. Ενώ ο Ευρωπαίος συνταξιούχος απολαμβάνει το χαμηλό κόστος διαβίωσης, ο Έλληνας συνταξιούχος των 700 ευρώ αδυνατεί να καλύψει ακόμα και τις βασικές του ανάγκες σε θέρμανση και φάρμακα.
Προς μια κοινωνία εκτοπισμού
Το συμπέρασμα είναι αμείλικτο: η Ελλάδα μετατρέπεται σταδιακά σε έναν «ευρωπαϊκό ξενώνα» υψηλών προδιαγραφών για εισαγόμενους εισοδηματίες και ξένα funds, την ώρα που οι αυτόχθονες πολίτες της βιώνουν έναν διαρκή οικονομικό εκτοπισμό. Αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα για την αναχαίτιση της στεγαστικής αισχροκέρδειας, η χώρα κινδυνεύει να μετατραπεί σε θεματικό πάρκο αναψυχής, όπου οι Έλληνες θα εργάζονται ως χαμηλόμισθο προσωπικό υπηρεσιών για τους ξένους ενοίκους της.
Το ξέρουμε…
Το να βλέπετε αυτά τα μηνύματα μπορεί να είναι κουραστικό. Και να είστε σίγουροί ότι ούτε κι εμείς βρίσκουμε κάποια ευχαρίστηση από το να τα γράφουμε... Όμως αυτό το μήνυμα δεν αφορά εμάς. Αφορά κάτι πολύ πιο σημαντικό: την επιβίωση της ανεξάρτητης, μαχητικής δημοσιογραφίας στην Kρήτη.
Η στήριξη σας είναι σημαντική γιατί μας επιτρέπει να:
- - Κάνουμε ρεπορτάζ χωρίς φόβο και εξαρτήσεις. Κανείς δεν μας υπαγορεύει τι να πούμε ή τι να αποσιωπήσουμε.
- - Κρατάμε τη δημοσιογραφία μας προσβάσιμη σε όλους, ακόμη και σε αυτούς που δεν έχουν την ικανότητα να πληρώσουν. Χωρίς paywall, χωρίς προνόμια μόνο για όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα.
Η απλή αλήθεια είναι ότι τα έσοδα διαρκώς συρρικνώνονται. Αν πιστεύετε ότι μια πραγματικά ελεύθερη ενημέρωση είναι ζωτικής σημασίας για τη δημοκρατία και τον έλεγχο της εξουσίας, τότε δώστε μας τη δύναμη να συνεχίσουμε.
Σας ευχαριστούμε θερμά.
