Της Νίκης Μπακούλη
Κάθε καλοκαίρι βλέπουμε τεράστιες εκτάσεις να παραδίδονται στις φλόγες, με τους λόγους να μη δημοσιεύονται ποτέ στο τέλος της αντιπυρικής περιόδου, η οποία παρεμπιπτόντως άρχισε την 1η Μαΐου.
Πράγμα που σημαίνει πως από εκείνη την ημέρα έως την τελευταία του Οκτώβρη, απαγορεύονται οι καύσεις, οι υπαίθριες εργασίες, το κάπνισμα μελισσιών και η απόρριψη εύφλεκτων υλικών και σκουπιδιών στα δάση. Αυτό δεν αποδεικνύεται στην πράξη, όπως φαίνεται από τις φωτιές που ήδη έχουν ξεσπάσει.
Γιατί καιγόμαστε κάθε καλοκαίρι
Μετά κάθε καταστροφή, η κυβέρνηση αναφέρει μια αιτία, που συνηθέστερα είναι ένας εντυπωσιακός όρος που στην πράξη σημαίνει κάτι απλό. Ή που δεν ισχύει.
Μολονότι δεν υπάρχουν επίσημη ενημέρωση των αιτιών, ώστε να παρθούν και τα κατάλληλα μέτρα, υπάρχει ανασκόπηση του 2025 που έκαναν η WWF Eλλάς και η Πυρομετεωρολογική Ομάδα FLAME.
Αυτή αποκαλύπτει ότι περιστατικά ξέσπασαν εξαιτίας
- ανεπαρκούς συντήρησης και περιορισμένων ελέγχων του δικτύου -άρα μη εντοπισμού των σφαλμάτων,
- κακής απομάκρυνσης της βλάστησης, με κλαδιά να αγγίζουν ή να πέφτουν στα καλώδια και στο σκυρόδεμα των στύλων,
- διάβρωσης, όπως οξειδωμένων καλωδίων που αυξάνουν την πιθανότητα σπινθήρων,
- χαλαρών καλωδίων που υπό τη θερμότητα γέρνουν και ακουμπούν στη βλάστηση του εδάφους,
- κατεστραμμένων μονώσεων, ρωγμών και φθοράς, σε περιοχές υψηλού κινδύνου -που οδηγούν σε ηλεκτρικές βλάβες και σπινθήρες,
- εξασθενημένων στύλων και εξαρτημάτων που καταρρέουν σε ισχυρούς ανέμους,
- κακής ποιότητας ανταλλακτικών, για εξοικονόμηση κόστους και
- ηλεκτροπληξίας πουλιών, μετά τη σύγκρουση με τη γραμμή μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.
Τι συνέβη για να εξαφανιστούν αυτές οι αιτίες; Τίποτα.
Η θεωρία για τις ανεμογεννήτριες
Στις σταθερές θεωρίες συνωμοσίας που αναπτύσσονται στις πυρκαγιές είναι αυτή που θέλει να καίγονται εδάφη στα οποία έχει αποφασιστεί να μπουν ανεμογεννήτριες. Ο Ηλίας Τζηρίτης, Συντονιστής δράσεων για τις δασικές πυρκαγιές της WWF Ελλάς εξηγεί στο Pop Science γιατί δεν υποστηρίζεται από την επιστήμη αυτή η υπόθεση -εκτός και αν πρόκειται για βραχυκύκλωμα του συστήματος τους.
«Είναι ένας από τους μεγάλους αστικούς μύθους που έχουμε στην χώρα μας. Αστικούς μύθους είχαμε πάντα στις δασικές πυρκαγιές.
Τη δεκαετία του ‘90 ένας από τους βασικούς ήταν οι Τούρκοι κατάσκοποι που κατέκαιγαν τα νησιά μας, κάτι το οποίο δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ.
Το 2007 θυμάμαι τις μεγάλες πυρκαγιές στην Πελοπόννησο. Ο κυρίαρχος αστικός μύθος ήταν ότι οι εργολάβοι που θέλουν να φτιάξουν τον δρόμο Πατρών Πύργου, ήθελαν να κάψουν την Ηλεία για να γίνει πιο εύκολα ο δρόμος.
Αν θυμάστε, αυτός ο δρόμος εγκαινιάστηκε πέρσι, άρα δεν ξέρω πόσο προφήτες ήταν αυτοί εργολάβοι -να σχεδιάζουν κάτι τόσο καλά για να κάψουν μια περιοχή που 18 χρόνια μετά θα έλθει να γίνει ένας δρόμος».
«Συνήθως όταν καίγεται μια περιοχή από πρόθεση, γίνεται για αλλαγή χρήσης γης χωρίς να είναι νόμιμες οι αλλαγές χρήσεις γης. Άρα προσπαθούμε να κάνουμε μια παράνομη χρήση γης. Η εγκατάσταση αιολικών πάρκων, είτε συμφωνεί κάποιος είτε διαφωνεί, αυτή τη στιγμή είναι νόμιμη σε δάση και δασικές εκτάσεις».
«Επομένως εκεί εκλείπει και το κίνητρο αλλαγής χρήσης γης.
Το άλλο ζήτημα ότι δεν εξυπηρετεί πουθενά πραγματικά.
Πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι όταν ξεσπάει μια πυρκαγιά, εξαφανίζεται ένα δάσος δια μαγείας και ότι είναι πολύ πιο εύκολο το έργο ενός εργολάβου να κάνει έναν δρόμο.
Τα δέντρα είναι εκεί, τα καμένα δέντρα είναι εκεί. Άρα πάλι πρέπει να μπει ένα μηχάνημα, να ανοίξει ένα δρόμο, να ανοίξει πλατείες για τα αιολικά πάρκα. Δεν εξυπηρετεί σε κάτι να καεί μια περιοχή, σε τεχνικό επίπεδο, για να διευκολυνθεί η δουλειά αυτή.
Αν κάποιος υποστηρίζει την εξήγηση για τα αιολικά πάρκα, θα πρέπει να εξηγήσει για ποιο λόγο, αφού ο έγινε η δουλειά. Γιατί λοιπόν, ξεσπάνε πάλι πυρκαγιές στις ίδιες περιοχές; Θα πρέπει να δούμε λίγο και αυτό το κομμάτι».



