^«Μια καλή κρίση είναι σαν τη γάτα του Σρέντιγκερ: ποτέ δεν ξέρεις αν είναι ζωντανή ή νεκρή», σχολίαζε χθες η «El Pais», με αφορμή τη μεταναστευτική κρίση της Θέουτα, την εισβολή 72.000 μεταναστών από το Μαρόκο σε αυτόν τον ισπανικό θύλακα στα τέλη Ιουλίου.

Θεωρητικά, η κρίση έχει λήξει, 70.000 επίδοξοι μετανάστες επέστρεψαν στο Μαρόκο και «ούτε ένας μετανάστης δεν έφτασε στην Ευρώπη», όπως διαβεβαίωσαν οι Βρυξέλλες. Μία όλο και πιο έντονη ιδεολογική αντιπαράθεση για την ασφάλεια των συνόρων βρίσκεται εντούτοις σε εξέλιξη, με πρωταγωνιστές την ιταλίδα πρωθυπουργό και τον ισπανό ομόλογό της. Και στο μεταξύ, το Βερολίνο άνοιξε ένα νέο μέτωπο, απαιτώντας την επιστροφή των επονομαζόμενων «δουβλινέζων» μεταναστών και στην Ιταλία και στην Ελλάδα.

Η Τζόρτζια Μελόνι δεν είναι η μόνη συντηρητική ηγέτις της ΕΕ που δέχεται πιέσεις από τα δεξιά της. Ο Φρίντριχ Μερτς βρίσκεται αντιμέτωπος με δημοσκοπήσεις που δείχνουν την Ακροδεξιά AfD να ενισχύεται με αλματώδεις ρυθμούς. Η κυβέρνησή του αποφάσισε λοιπόν να υιοθετήσει σκληρή γραμμή στο μεταναστευτικό.

Για πρώτη φορά εδώ και τέσσερα χρόνια, η Γερμανία θα επιστρέψει στις 19 Αυγούστου στην Ιταλία μία αιτούσα άσυλο που είχε εισέλθει στην ΕΕ μέσω της χώρας αυτής: πρόκειται για μια 22χρονη Σομαλή, την Αμπντιρισάκ Ουαρσάμε, η οποία έφτασε στη Γερμανία τον Μάρτιο. Και όπως σημειώνει η ιταλική «La Repubblica», αυτή είναι μόνο η αρχή.

Η υπόθεση της Σομαλής

Σύμφωνα με τον πολύ γνωστό στη χώρα μας Κανονισμό του Δουβλίνου, καθώς η Ιταλία ήταν η πρώτη χώρα της ΕΕ στην οποία πάτησε το πόδι της η 22χρονη Ουαρσάμε, έπρεπε να είχε υποβάλει εκεί αίτημα ασύλου, όχι στη Γερμανία. Επί σχεδόν τέσσερα χρόνια, ωστόσο, η κυβέρνηση Μελόνι αρνούνταν να δεχθεί πίσω τους επονομαζόμενους «Δουβλινέζους» επικαλούμενη «εθνική κατάσταση έκτακτης ανάγκης».

Τον Δεκέμβριο του 2025, Ρώμη και Βερολίνο υπέγραψαν συμφωνία για την οριστική διευθέτηση των παλιών υποθέσεων. Εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εσωτερικών, ωστόσο, εξήγησε στη «Repubblica» ότι για τους «Δουβλινέζους» που έφτασαν φέτος, η Γερμανία προτίθεται να εφαρμόσει αυστηρά τους ευρωπαϊκούς κανόνες.

«Ενα λειτουργικό σύστημα του Δουβλίνου αποτελεί προϋπόθεση για την επιτυχία της μεταρρύθμισης του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου (ΚΕΣΑ)», ανέφερε ο εκπρόσωπος. Ο ίδιος υπενθύμισε επίσης ότι, το φθινόπωρο του 2025, η Ιταλία και η Ελλάδα «συμφώνησαν, στο πλαίσιο διμερών συμφωνιών με τη Γερμανία», «να εφαρμόσουν εκ νέου τον Κανονισμό του Δουβλίνου από την έναρξη ισχύος του ΚΕΣΑ», στις 12 Ιουνίου.

«Η Γερμανία αναμένει ότι οι μεταφορές προς την Ιταλία και την Ελλάδα θα αποκατασταθούν από την προαναφερθείσα ημερομηνία», πρόσθεσε. Το γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών, υπό τον χριστιανοκοινωνιστή υπουργό Εσωτερικών Αλεξάντερ Ντόμπριντ, αναμένει επομένως από τους εταίρους της ΕΕ «δεσμευτικές και εφαρμόσιμες διαδικασίες μεταφοράς, καθώς και ένα λεπτομερές νομικό πλαίσιο για τις εθελούσιες μεταφορές ως τρόπο επιστροφής που θα είναι αποτελεσματικός και απαλλαγμένος από γραφειοκρατικά εμπόδια».

Σε κέντρο υποδοχής

Δεν είναι ακόμη σαφές πόσοι άνθρωποι θα επιστραφούν. Η 22χρονη Σομαλή, η πρώτη που θα επιστραφεί στην Ιταλία, ζει σε κέντρο υποδοχής στο Νίντερβερν της Βαυαρίας. Στις 25 Ιουνίου έλαβε μία επιστολή από το γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών: «Την Τετάρτη 19 Αυγούστου», ανέφερε το έγγραφο που εξασφάλισε αποκλειστικά η «Repubblica», «θα μεταφερθείτε στην Ιταλία. Η αστυνομία θα έρθει να σας παραλάβει».

Η νεαρή γυναίκα, που είχε εγκαταλείψει τη Σομαλία για να ξεφύγει από τον πατέρα της και έναν εξαναγκαστικό γάμο, έφτασε στη Γερμανία στις 31 Μαρτίου, αφού προηγουμένως είχε περάσει από την Ιταλία. Η μητέρα της, ο αδελφός της και άλλοι συγγενείς της ζούσαν ήδη στη Γερμανία και εκεί υπέβαλε αίτημα ασύλου.

Το γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών, ωστόσο, αποφάνθηκε ότι η Σομαλή «υπάγεται στην αρμοδιότητα της Ιταλίας» και ότι «δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις» για την υποβολή αιτήματος ασύλου στη Γερμανία. Το αίτημα προς τις ιταλικές Αρχές να δεχθούν πίσω την 22χρονη είχε ήδη υποβληθεί από τον Ιούνιο. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας των δύο εβδομάδων που είχαν για να απαντήσουν στους Γερμανούς, θεωρήθηκε ότι έγινε «σιωπηρά αποδεκτό».