Ο Παναγιώτης Φραγγεδάκης είναι ένας από τους παραγωγούς στα Χανιά που έχουν γράψει μία τεράστια πορεία. Με ένα κείμενό του σήμερα θυμήθηκε την περίοδο κατά την οποία βρισκόταν στον ΚΡΗΤΗ FM και έλαβε τα νέα για τον θάνατο του πιο αγαπητού ραδιοφωνικού παραγωγού της χρυσής εποχής του ραδιοφώνου στα Χανιά, του Φίλιππα Μαργαρίτη.

Συμπληρώνοντας 35 χρόνια από την 5η Αυγούστου 1991, μια ημερομηνία που σημάδεψε τη «χρυσή εποχή» του ραδιοφώνου στα Χανιά, ο Παναγιώτης Φραγγεδάκης, ένας από τους παραγωγούς στα Χανιά που έχουν γράψει μία τεράστια πορεία, προχώρησε σε μια βιωματική κατάθεση ψυχής.

Με δημόσιο κείμενό του, ανακαλεί λεπτό προς λεπτό το χρονικό της ημέρας που η οικογένεια του σταθμού «Κρήτη FM» έμαθε για το θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα και τον αδόκητο χαμό του Φίλιππα Μαργαρίτη, ενός από τους πλέον δημοφιλείς και αγαπητούς παραγωγούς της τοπικής ελεύθερης ραδιοφωνίας.

Το χρονικό της είδησης στην οδό Περίδου 10

Η 5η Αυγούστου του 1991 ξεκίνησε με τους χειρότερους οιωνούς για το προσωπικό του σταθμού «Κρήτη FM», ο οποίος στεγαζόταν στην οδό Περίδου 10 στα Χανιά. Η απουσία του διευθυντή Νίκου Αγγελάκη εκτός νομού είχε αυξήσει τις ευθύνες συντονισμού για τον Παντελή Χουλάκη (υπεύθυνο της εφημερίδας «Αγώνας»), τον Λεωνίδα Μανωλικάκη στην τηλεόραση, καθώς και τον ίδιο τον Παναγιώτη Φραγγεδάκη στη ροή του ραδιοφωνικού προγράμματος.

Η είδηση ότι ο Φίλιππας Μαργαρίτης ενεπλάκη σε σοβαρό τροχαίο και νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση προκάλεσε αμέσως αναστάτωση. Προκειμένου να διασταυρωθούν οι αντικρουόμενες πληροφορίες που έφθαναν από το Νοσοκομείο Χανίων, ο κ. Φραγγεδάκης μετέβη εσπευσμένα στο ίδρυμα μαζί με έναν συνεργάτη του σταθμού.

Περιγράφοντας τη στιγμή της επιβεβαίωσης της τραγωδίας έξω από τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, ο κ. Φραγγεδάκης σημειώνει:

«Η σκηνή που είδα έξω από την Εντατική θα με στοιχειώνει όσο ζω! Η μητέρα του μόλις είχε πληροφορηθεί ότι ο Φίλιππας έφυγε…»

Ακολουθεί το κείμενο:

Μια από τις πιο λυπηρές και δύσκολες στιγμές στη ραδιοφωνική μου πορεία ήταν, πριν ακριβώς 35 χρόνια, εκείνη η 5η Αυγούστου του 1991, στον Κρήτη Fm.

«Ο Φίλιππος Μαργαρίτης τράκαρε και είναι σε κρίσιμη κατάσταση»

μου είπαν οι συνεργάτες, μόλις μπήκα στην Περίδου 10.

Ο Νίκος Αγγελάκης ήταν εκτός Χανίων. Λόγω της απουσίας του, ο Παντελής Χουλάκης, υπεύθυνος της εφημερίδας, είχε αυξημένη ευθύνη παρακολούθησης της ενημέρωσης και στο ραδιόφωνο. Επίσης εγώ, επέβλεπα τη γενικότερη ροή του προγράμματος. Κάτι αντίστοιχο συνέβαινε και στην τηλεόραση με τον Παντελή και τον υπεύθυνό της, Λεωνίδα Μανωλικάκη.

Στην Εντατική του Νοσοκομείου

Από το Νοσοκομείο, μας έρχονταν αντικρουόμενες πληροφορίες σχετικά με τη βελτίωση ή επιδείνωση της κατάστασης του συναδέλφου και φίλου μας.

Έτσι, παράτησα τον υψηλό φόρτο στο γραφείο και πήγα μαζί με έναν συνεργάτη του σταθμού (δε θυμάμαι αν ήταν ο Κωνσταντάκης ή ο Σπανάκης), για να διαπιστώσουμε από κοντά τι γίνεται.

Η σκηνή που είδα έξω από την Εντατική θα με στοιχειώνει όσο ζω! Η μητέρα του μόλις είχε πληροφορηθεί ότι ο Φίλιππας έφυγε…

Η θλιβερή αναγγελία στον αέρα

Επιστρέψαμε διαλυμένοι και αμίλητοι στον σταθμό. Έπρεπε να το ανακοινώσω από το μικρόφωνο.

Εκπομπή έκανε ο Ευτύχης Πετράκης. Θυμάμαι το βλέμμα και το πρόσωπό του καθώς ρύθμιζε τον ήχο μου την ώρα της θλιβερής αναγγελίας:

«Αγαπητοί ακροατές, διακόπτουμε για μια εξαιρετικά δυσάρεστη είδηση. Η μεγάλη και αγαπημένη οικογένεια του Κρήτη Fm δέχθηκε ένα σφοδρό πλήγμα…»

Ο Παντελής ενημέρωσε τον Αγγελάκη, ο οποίος έκλαιγε σαν μικρό παιδί από το τηλέφωνο. Ραδιόφωνο και τηλεόραση μπήκαν σε πένθιμη ροή προγράμματος, ενώ απ’ ό,τι θυμάμαι κι ο «Αγώνας» είχε πρωτοσέλιδο.

Δεν περιγράφονται τα τηλεφωνήματα των ακροατών. Ο Φίλιππος ήταν αντικείμενο λατρείας από χιλιάδες κόσμου!

Ροκ μπαλάντες, σιωπή και το σοκ της απώλειας

Μετά τα μεσάνυχτα στο ραδιόφωνο, η Όλγα Λεβεντάκη έβαζε μόνο ροκ μπαλάντες και κάποια στιγμή είπε:

«Αγαπητοί φίλοι, το πρόγραμμα του σταθμού είναι πένθιμο, διότι θρηνούμε τον συνεργάτη μας…»

Ένας κόμπος στον λαιμό της Όλγας από τη φόρτιση προξένησε καθυστέρηση δευτερολέπτων στην αναφορά του ονόματος του Φίλιππου.

Εκείνη την ώρα, η ραδιοφωνική συνάδελφος Ελένη Γιακουμάκη επέστρεφε οδικώς στα Χανιά και άκουγε την Όλγα. Δεν είχε μάθει για την απώλεια και μας έλεγε αργότερα, σοκαρισμένη:

«Πάγωσα ολόκληρη εκείνα τα λίγα, αλλά ατελείωτα δευτερόλεπτα ραδιοφωνικής παύσης της Όλγας, διερωτώμενη ποιο όνομα από εμάς θ’ ακούσω!»

Ο τελευταίος αποχαιρετισμός

Ο Αγγελάκης ήταν σε μακρινή απόσταση και δεν προλάβαινε να γυρίσει για τον αποχαιρετισμό στην εκκλησία. Μας έδωσε την εντολή να τιμηθεί ο Φίλιππος με επικήδειο.

Τον συνέταξε ο Ευτύχης Μαυρογένης, συνεργάτης του σταθμού και νομικός μας σύμβουλος, και μου ανατέθηκε το δύσκολο φορτίο να τον εκφωνήσω:

«Ακριβέ μας φίλε, θλιβερό αλλά αναγκαίο καθήκον επιτάσσει να σε αποχαιρετήσουμε (…). Οι φίλοι και συνεργάτες σου στον Κρήτη Fm».

Το ίδιο βράδυ στις τηλεοπτικές μας ειδήσεις, το ρεπορτάζ των συναδέλφων δημοσιογράφων, σε συνδυασμό με ένα κράμα σκηνοθετικού επαγγελματισμού και θρήνου από τον Λεωνίδα Μανωλικάκη, μας έστριψε το μαχαίρι ξανά:

«Μάνα κι αν έρθουν οι φίλοι μας…»

ΥΓ. Πήρα την πρώτη φωτογραφία από τον τοίχο του Κώστα Σπανάκη. Οι δυο τους συνδέονταν με στενή φιλία. Ο αξέχαστος Φίλιππας αριστερά, ο Κώστας δεξιά.

ΥΓ. 2 Η δεύτερη εικόνα είναι από το studio του Κρήτη Fm. Ο Φίλιππος «βρίσκεται» ακόμη εκεί…