Η χθεσινή είδηση για τη μεταφορά των ελληνικών συστημάτων Patriot από την Κάρπαθο στην Κρήτη για την προστασία των εγκαταστάσεων των βάσεων της Σούδας κατέρριψε για ακόμη μία φορά έναν από τους πιο κυρίαρχους μύθους σχετικά με την παρουσία και γιγάντωση των ξένων στρατιωτικών εγκαταστάσεων: ότι προσφέρουν τεράστια προστασία.

Η αλήθεια που φανερώνεται είναι πάρα πολύ διαφορετική. Η ύπαρξη των βάσεων όχι μόνο δε βελτιώνει την άμυνα του νησιού αλλά μετατρέπει τη Σούδα και συνεπακόλουθα το νησί σε στόχο. Και όχι μόνο μετατρέπει το νησί και ειδικά τα Χανιά σε στόχο και δεν προστατεύει, αλλά πρέπει η φτωχή Ελλάδα να την προστατεύει.

Το γεγονός ότι η βάση της Σούδας αποτελεί στόχος προκύπτει τόσο από τις πρόσφατες απειλές που εξαπέλυσε το Ιράν αλλά και από αυτά που λένε οι ίδιοι οι Αμερικάνοι. Τον Μάρτη η “Καθημερινή” είε αποκαλύδει ότι για τους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ η βάση της Σούδας αντιμετωπίζει «σημαντικό κίνδυνο» (significant risk) να δεχθεί πλήγμα από κάποιον ιρανικό πύραυλο, ιεράρχηση κατά μόλις ένα σκαλοπάτι κάτω από τον «υψηλό κίνδυνο» (high risk), κατά την νατοϊκή ορολογία.

Όχι λοιπόν, οι βάσεις δεν προσθέτουν κάποια επιπλέον προστασία στο νησί, αντιθέτως πρέπει να προστατευόνται.

Η απλή αλήθεια είναι ότι οι βάσεις της Σούδας, η γιγάντωσή τους, ευνοεί λίγους και βάζει σε κίνδυνο τους πολλούς. Χωρίς ουσιαστικά αντισταθμιστικά ανταλλάγματα, η Κρήτη έχει μετατρέψει τον εαυτό της σε στόχο τη στιγμή που το νησί είναι τουριστικό – τα τελευταία μάλιστα χρόνια αναπτύσσεται ως τουριστική μονοκαλλιέργεια – και ως εκ τούτο η οικονομία του εύθραυστη σε οτιδήποτε μπορεί να αμφισβητήσει την ασφάλειά του ως προορισμό.

Και προφανώς, σε αντίθεση με όσα είχε πει πριν μερικούς μήνες ο αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού κ. Κούτσωγλου το πρόβλημα στην Κρήτη δεν είναι ότι συζητάμε για τον κίνδυνο που αποτελεί η βάση της Σούδας αλλά το γεγονός ότι αποτελεί κίνδυνο.

Το να κρύβουμε την πραγματικότητα κάτω από το χαλί δεν είναι και δε θα είναι ποτέ η λύση.

Λίγη σοβαρότητα λοιπόν…