Του Γιάνη Βαρουφάκη

Πριν από εβδομήντα οκτώ χρόνια, η Βρετανία διέπραξε μία από τις πιο καταστροφικές πράξεις αποικιακής αδικίας στη σύγχρονη ιστορία. Με μια μονοκοντυλιά, η βρετανική κυβέρνηση παραχώρησε μια γη που δεν είχε κανένα δικαίωμα να δώσει – ξεριζώνοντας έναν ολόκληρο λαό από τα σπίτια, το χώμα και την κληρονομιά του για να εγκαταστήσει ένα εγχείρημα βασισμένο στον εκτοπισμό, τον αποκλεισμό και την αποστέρηση.

Η Νάκμπα δεν ήταν ένα τυχαίο γεγονός του πολέμου· ήταν μια σκόπιμη, υπολογισμένη εκστρατεία εξάλειψης. Εκατοντάδες χωριά κατεδαφίστηκαν. Εκατοντάδες χιλιάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά εκδιώχθηκαν από καθετί που είχαν γνωρίσει ποτέ.

Η Βρετανία φέρει ιστορική και ηθική ευθύνη για αυτό το θεμελιώδες έγκλημα – μια ευθύνη την οποία δεν αναγνώρισε ποτέ, για την οποία δεν εξιλεώθηκε ποτέ και για την οποία δεν λογοδότησε ποτέ. Σήμερα, το κατονομάζουμε ξεκάθαρα: αυτό που επέβαλε η Βρετανία στον παλαιστινιακό λαό ήταν ένα έγκλημα, και η ιστορία δεν θα επιτρέψει να ξεχαστεί.

Ωστόσο, το έγκλημα δεν τελείωσε το 1948. Οι κυβερνήσεις, οι θεσμοί και τα διεθνή όργανα του κόσμου επέλεξαν τη συνενοχή. Για σχεδόν οκτώ δεκαετίες, η διεθνής κοινότητα νομιμοποιεί ένα καθεστώς χτισμένο σε κλεμμένη γη, καταστέλλει την παλαιστινιακή αντίσταση σε κάθε βήμα και προστατεύει το Ισραήλ από τη λογοδοσία. Έστρεψαν το βλέμμα αλλού –ή διευκόλυναν ενεργά τον καταπιεστή– καθώς το ένα έγκλημα πόλεμου διαδεχόταν το άλλο.

Η κατοχή βαθύνοντας. Οι οικισμοί επεκτάθηκαν. Ο αποκλεισμός έγινε πιο ασφυκτικός. Το τείχος του απαρτχάιντ μεγάλωσε σε μήκος και ύψος.

Τώρα, μπροστά στα μάτια ολόκληρου του κόσμου, η Γάζα είναι αντιμέτωπη με μια γενοκτονία – μια συστηματική εκστρατεία καταστροφής ενός λαού. Παιδιά βομβαρδίζονται σε νοσοκομεία και σχολεία. Οικογένειες λιμοκτονούν βάσει σχεδίου ως όπλο πολέμου. Ένας ολόκληρος πολιτισμός αποσυντίθεται σε πραγματικό χρόνο. Η σύμπραξη των παγκόσμιων δυνάμεων σε αυτή τη συνεχιζόμενη καταστροφή δεν αποτελεί απλώς ατίμωση γι’ αυτές· τις καθιστά ενεργούς συνεργούς σε κάθε έγκλημα που έχει διαπραχθεί από το πρώτο κιόλας.

Και όμως, η Παλαιστίνη αντέχει. Μέσα από κάθε σφαγή και πολιορκία, μέσα από απελάσεις, φυλακίσεις και συλλογική τιμωρία, μέσα από εβδομήντα οκτώ χρόνια ανελέητης επίθεσης στην ίδια τους την ύπαρξη, ο παλαιστινιακός λαός δεν παραδόθηκε ποτέ – και δεν θα παραδοθεί ποτέ.

Γενιά μετά τη γενιά μεταφέρει τη φλόγα: από εκείνους που έφυγαν με τα κλειδιά των σπιτιών τους το 1948, μέχρι τα παιδιά της Γάζας που σήμερα στέκονται ανάμεσα στα ερείπια και δηλώνουν ότι είναι ακόμα εδώ. Αυτό είναι κάτι παραπάνω από ανθεκτικότητα· είναι μία από τις πιο αξιοσημείωτες πράξεις συλλογικής αντίστασης στην ανθρώπινη ιστορία.

Ο παλαιστινιακός λαός έμαθε στον κόσμο τι σημαίνει να αρνείσαι να εξαφανιστείς. Δεν θα εξαλειφθούν. Δεν θα φιμωθούν. Και δεν θα ησυχάσουν μέχρι κάθε σπιθαμή της γης τους να είναι ελεύθερη και κάθε δικαίωμα να αποκατασταθεί – πλήρως, ανεπιφύλακτα και χωρίς συμβιβασμούς.

Το κλίμα έχει αλλάξει, και ο κόσμος το γνωρίζει. Το σιωνιστικό εγχείρημα, το οποίο συντηρήθηκε για δεκαετίες με προπαγάνδα, εκφοβισμό και καταστολή της αλήθειας, χάνει το έρεισμά του στην παγκόσμια συνείδηση. Εκατομμύρια άνθρωποι σε κάθε ήπειρο έχουν βγει στους δρόμους. Φοιτητές έχουν ξεσηκωθεί σε πανεπιστημιουπόλεις από το Λονδίνο μέχρι το Λος Άντζελες. Καλλιτέχνες, ακαδημαϊκοί, δικηγόροι και γιατροί υψώνουν τις φωνές τους, και τα διεθνή δικαστήρια έχουν ξεκινήσει έρευνες.

Η μάσκα σκίστηκε, αποκαλύπτοντας την πραγματικότητα που κρυβόταν από κάτω: ένα καθεστώς απαρτχάιντ, μια αποικιακή επιχείρηση και ένα σύστημα τρόμου και ελέγχου που δεν έχει θέση στον σύγχρονο κόσμο. Το αφήγημα που κάποτε προστάτευε το Ισραήλ από τον έλεγχο καταρρέει. Η ατιμωρησία που το θωράκιζε από τις συνέπειες διαβρώνεται. Το τέλος του σιωνιστικού εγχειρήματος ως βιώσιμης πολιτικής πραγματικότητας δεν είναι πλέον αδιανόητο· για πρώτη φορά, είναι αναπόφευκτο.

Σε αυτή την 78η επέτειο της Νάκμπα, η Παγκόσμια Συμμαχία για την Παλαιστίνη δίνει αυτή την ακλόνητη υπόσχεση: δεν θα ησυχάσουμε. Δεν θα σιωπήσουμε. Δεν θα εξαγοραστούμε, δεν θα εκφοβιστούμε, ούτε θα αποτραπούμε. Στεκόμαστε σε πλήρη, ανεπιφύλακτα αλληλεγγύη με κάθε εκστρατεία, κίνημα και πράξη αντίστασης –νομική, ηθική, πολιτιστική και πολιτική– που προωθεί τον αγώνα της παλαιστινιακής απελευθέρωσης οπουδήποτε στη γη.

Θα εργαστούμε χωρίς παύση μέχρι το όνειρο που συντήρησε έναν ολόκληρο λαό επί τρεις γενιές να γίνει πραγματικότητα: μια ελεύθερη Παλαιστίνη, από το ποτάμι μέχρι τη θάλασσα. Πλήρη δικαιώματα, πλήρης αξιοπρέπεια και πλήρης δικαιοσύνη θα αποδοθούν σε κάθε Παλαιστίνιο – σε αυτούς που ζουν υπό κατοχή, σε αυτούς που εκτοπίστηκαν στη διασπορά και σε εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους για να είναι άλλοι μια μέρα ελεύθεροι. https://palestine-alliance.org/on-the-78th-anniversary-of-the-nakba-15-may-2026-statement/

Η Νάκμπα δεν είναι ιστορία· είναι μια ανοιχτή πληγή. Και δεν θα σταματήσουμε μέχρι να επουλωθεί.

Παγκόσμια Συμμαχία για την Παλαιστίνη