Στον απολογισμό και στις ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες κάτω από τις οποίες επιχειρούν τα στελέχη του Πυροσβεστικού Σώματος αναφέρεται σε δημόσια παρέμβασή του ο συνδικαλιστής πυροσβέστης από το Ρέθυμνο, Στέργιος Ατσαλάκης, με αφορμή τις πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές. Στην τοποθέτησή του, ο κ. Ατσαλάκης υπογραμμίζει το βαρύ τίμημα που κατέβαλε το σώμα στα μέτωπα του Ρεθύμνου, του Γούδουρα Σητείας και του Γυθείου, αναδεικνύοντας τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι άνθρωποι της πρώτης γραμμής σε ένα επάγγελμα που όπως αναφέρει είναι “επικίνδυνο και ανθυγιεινό” παρότι η πολιτεία δεν το αναγνωρίζει ως τέτοιο.
Το βαρύ τίμημα στις επιχειρήσεις και ο απολογισμός των μετώπων
Ο Ρεθεμνιώτης συνδικαλιστής εστιάζει στα δραματικά περιστατικά που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων κατάσβεσης, κάνοντας ειδική αναφορά στις απώλειες και τους τραυματισμούς του προσωπικού, καθώς και στις σοβαρές υλικές ζημιές των μέσων.
Αναφερόμενος στα συμβάντα στο Ρέθυμνο, τη Σητεία και τη Λακωνία, ο κ. Ατσαλάκης σημείωσε:
«Οι χθεσινές πυρκαγιές στο Ρέθυμνο και στον Γούδουρα Σητείας μας υπενθύμισαν με τον πιο σκληρό τρόπο το πραγματικό κόστος αυτού του λειτουργήματος. Τρεις συνάδελφοί μας δεν επέστρεψαν ποτέ στις οικογένειές τους. Δύο στο Ρέθυμνο και ένας στο Γύθειο. Παράλληλα, στην πυρκαγιά του Γουδουρα, τρεις ακόμη πυροσβέστες τραυματίστηκαν, ενώ δύο πυροσβεστικά οχήματα καταστράφηκαν ολοσχερώς κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων».
«Ευθύνη, αυταπάρνηση και θυσία»: Η επικινδυνότητα του επαγγέλματος
Στο πλαίσιο της παρέμβασής του, ο Στέργιος Ατσαλάκης περιγράφει την καθημερινή πραγματικότητα και το αίσθημα ευθύνης που διακρίνει τη δράση των πυροσβεστών στις επιχειρήσεις πυρόσβεσης.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά:
«Υπάρχουν ημέρες που η στολή δεν είναι απλώς ένα σύμβολο. Είναι ευθύνη, αυταπάρνηση και πολλές φορές θυσία. Κάθε πυροσβέστης που φεύγει από το σπίτι του για να αναλάβει υπηρεσία, δεν γνωρίζει αν θα επιστρέψει. Κι όμως, θα ανέβει στο όχημα, θα μπει στη φωτιά και θα σταθεί εκεί όπου όλοι οι άλλοι απομακρύνονται. Γιατί αυτό επέλεξε να υπηρετεί: την προστασία της ανθρώπινης ζωής, της περιουσίας και του φυσικού πλούτου της πατρίδας μας».
Παράλληλα, ο συνδικαλιστής υπογραμμίζει τον χαρακτήρα του επαγγέλματος, τονίζοντας την ανάγκη αναγνώρισης των συνθηκών κάτω από τις οποίες διεξάγεται το έργο του σώματος:
«Αυτή είναι η πραγματικότητα ενός επαγγέλματος που παραμένει επικίνδυνο και ανθυγιεινό. Ενός λειτουργήματος που απαιτεί θάρρος, αυταπάρνηση και την απόφαση να βάλεις το καθήκον πάνω από τον φόβο».
Πιο αναλυτικά, στην ανάρτησή του αναφέρει:
Υπάρχουν ημέρες που η στολή δεν είναι απλώς ένα σύμβολο. Είναι ευθύνη, αυταπάρνηση και πολλές φορές θυσία.
Κάθε πυροσβέστης που φεύγει από το σπίτι του για να αναλάβει υπηρεσία, δεν γνωρίζει αν θα επιστρέψει. Κι όμως, θα ανέβει στο όχημα, θα μπει στη φωτιά και θα σταθεί εκεί όπου όλοι οι άλλοι απομακρύνονται. Γιατί αυτό επέλεξε να υπηρετεί: την προστασία της ανθρώπινης ζωής, της περιουσίας και του φυσικού πλούτου της πατρίδας μας.
Οι χθεσινές πυρκαγιές στο Ρέθυμνο και στον Γούδουρα Σητείας μας υπενθύμισαν με τον πιο σκληρό τρόπο το πραγματικό κόστος αυτού του λειτουργήματος. Τρεις συνάδελφοί μας δεν επέστρεψαν ποτέ στις οικογένειές τους. Δύο στο Ρέθυμνο και ένας στο Γύθειο. Παράλληλα, στην πυρκαγιά του Γουδουρα, τρεις ακόμη πυροσβέστες τραυματίστηκαν, ενώ δύο πυροσβεστικά οχήματα καταστράφηκαν ολοσχερώς κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων.
Αυτή είναι η πραγματικότητα ενός επαγγέλματος που παραμένει επικίνδυνο και ανθυγιεινό. Ενός λειτουργήματος που απαιτεί θάρρος, αυταπάρνηση και την απόφαση να βάλεις το καθήκον πάνω από τον φόβο.
Αιωνία η μνήμη των συναδέλφων μας.
Ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες.
Δύναμη στις οικογένειές τους και σε όλο το Πυροσβεστικό Σώμα.
Είθε κάθε πυροσβέστης που φεύγει για υπηρεσία να επιστρέφει ασφαλής στο σπίτι του. Αυτό είναι το μόνο που αξίζει να θεωρείται δεδομένο.



