Μπροστά στο καμένο σπίτι του, ο ηθοποιός Τάσος Χαλκιάς εξέφρασε την οργή και την απόγνωσή του για την καταστροφή των κόπων μιας ολόκληρης ζωής. Ο γνωστός ηθοποιός είδε το σπίτι του στον Πόρτο Γερμενό να γίνεται στάχτη από την μεγάλη πυρκαγιά.
Δήλωσε τα εξής:
«Ναι, είναι οι κόποι μιας ζωής, οι οποίοι δεν υπάρχουν πια…
Το θέμα είναι ότι ζούμε σε έναν πολύ όμορφο τόπο. Αυτόν τον πολύ όμορφο τόπο τον γνωρίζουν κι αυτοί που τον διοικούν και τον εξουσιάζουν. Εξουσιάζουν, αλλά δεν τον αγαπούν διόλου! Και επειδή δεν τον αγαπούν τον τόπο αυτό, όσοι από εμάς τον αγαπάνε και προσπαθούμε να φτιάξουμε μια γωνιά για τα παιδιά μας, για το μέλλον τους, για την ωραία τοποθεσία, για το ωραίο τοπίο κ.λπ., έρχεται μια ώρα σαν αυτή, όπου κάποιοι που στήνανε κάπου μια ανεμογεννήτρια αφήσανε μια παράλειψη, κάτι καλώδια… ξέρετε, τι άλλο κάθε φορά!
Είμαι εδώ 54 χρόνια· ήμουνα παιδάκι και γέρασα. Ο γιος μου εδώ γεννήθηκε κι εδώ πρωτοπάτησε. Αυτά τα έχουμε χρυσοπληρώσει! Δεν… δεν είναι ότι έκανα απλώς ένα σπίτι. “Α, πόσο κάνει μωρέ αυτό το σπίτι τώρα; Τι κάνει; Πόσο κάνει αυτό το σπίτι;” Οχτώ καρδιές! Πόσο κάνουν οχτώ καρδιές;
Άσε με τώρα, μωρέ, δεν έχω συναισθήματα αυτή τη στιγμή, κανένα. Δεν θέλω να εκφράσω το κύριο συναίσθημά μου, γιατί εκεί που απευθύνεται, αυτοί που θα τα ακούσουνε θα νομίζουν —όπως τους είπε κι ένας ακαδημαϊκός— ότι “εσύ νομίζεις ότι ψιλοβρέχει, ενώ έχεις φάει του κόσμου τη ροχάλα”.»



