Του Δημήτρη Πολιτάκη
«ΠΑΙΔΙΑ ΑΡΑΖΕΤΕ;» ρωτάει τους θεατές του – το ψηφιακό ποιμνίο – στην εισαγωγή ενός από τα βίντεο που εδρεύουν στο κανάλι του στο YouTube, ο Πατέρας Διονύσιος Ταμπάκης, ο 53χρονος εφημέριος από το Ναύπλιο που έχει γίνει «viral» προσφάτως λόγω της αποθεωτικής αναγνώρισης που (δικαίως, ως έναν βαθμό) γνωρίζουν οι μουσικές του εξερευνήσεις από «ψαγμένα» και «εκλεκτικά» και εν πάση περιπτώσει έγκυρα μουσικά μέσα όπως το Pitchfork και το Wire. Η μουσική είναι αρκετή για τους ξένους θαυμαστές του Έλληνα κληρικού με τις εντυπωσιακές δεξιότητες, τόσο ως παίκτης όσο και ως παραγωγός, χάνουν όμως κάτι από το πνεύμα και τις ατάκες του κηρύγματός του. «Αράζω, άρα ζω», συνεχίζει στο βίντεο, κρατώντας την ηλεκτρική κιθάρα του. «…Ας έχουμε λοιπόν το ωραίο άραγμα, τον αγώνα δίχως αγωνία. Η αγωνία στη γωνία».
Οι μισθοί μοιάζουν ιλιγγιώδεις για τον μέσο πολίτη της φτωχότερης χώρας της Ευρώπης ο οποίος ακούει διαρκώς ότι «δεν υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια», ασχέτως αν πάντα, για κάποιους, με κάποιο τρόπο, «λεφτά υπάρχουν», όπως φαίνεται.
Ο π. Διονύσιος Ταμπάκης είναι έγγαμος και πατέρας τριών παιδιών, συνεπώς δεν πληροί τις «μοναστικές» προϋποθέσεις για καριέρα στην ανώτερη ιεραρχία, για την οποία κυριολεκτικά μπήκε «η αγωνία στη γωνία» μετά από την εκτόξευση των μισθών των Αρχιερέων και των Μητροπολιτών στη στρατόσφαιρα (γύρω στα 4.500 ευρώ μηνιαίως, μικτά), όπως προβλέπει το νομοσχέδιο «για την ενεργειακή κρίση και την ενίσχυση οικογενειών και ευπαθών ομάδων». Σε κάποιες περιπτώσεις, οι αυξήσεις ξεπερνάνε το 100%, προκειμένου, σύμφωνα με το «τεχνικό» σκεπτικό της απόφασης, να εξισωθεί μισθολογικά η ηγεσία της Εκκλησίας με τους ανώτατους κρατικούς λειτουργούς που φέρουν αντίστοιχες θέσεις.
Σύμφωνα με ένα άλλο σκεπτικό, είναι ένας τρόπος αναγνώρισης της επιρροής του κλήρου ενόψει προεκλογικής περιόδου, ίσως και μια απόπειρα πολιτικής χειραγώγησης της εκκλησιαστικής ιεραρχίας που ξαφνικά βρίσκεται αντιμέτωπη με το κοινό αίσθημα. Οι μισθοί μοιάζουν ιλιγγιώδεις για τον μέσο πολίτη της φτωχότερης χώρας της Ευρώπης ο οποίος ακούει διαρκώς ότι «δεν υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια», ασχέτως αν πάντα, για κάποιους, με κάποιο τρόπο, «λεφτά υπάρχουν», όπως φαίνεται. Ακόμα περισσότερο, όταν πρόκειται για ανθρώπους όπως οι Μητροπολίτες και οι Αρχιεπίσκοποι, οι οποίοι, εκτός από όλες τα άλλα περονόμια που τους προσφέρει η ιδιότητά τους ως τοπικοί CEO της «Εκκλησίας Α.Ε.», έχουν πλέον έναν παχυλό (κρατικό) μισθό μόνο για τον εαυτό τους. «Ντυμένοι στα μαλάματα κι επίσημοι κι ωραίοι» που έλεγε κι ο Βάρναλης. Το άλμπουμ του Πατέρα Διονύσιου Ταμπάκη λέγεται “Paradise Metal” αλλά εδώ πρόκειται μάλλον για τον «παράδεισο του εργένη».
Δύσκολο να ξεχάσει κανείς επίσης ότι κάποιοι από τους ανθρώπους αυτούς έχουν εξαπολύσει τόνους (αντιχριστιανικής) ρητορικής μίσους και έχουν σιγοντάρει ή ενορχηστρώσει ποικίλες εκστρατείες κατά των αμβλώσεων, των ομόφυλων γάμων, των υιοθεσιών, των εμβολίων, των εκδηλώσεων pride, του woke, των ψηφιακών ταυτοτήτων και των προσωπικών αριθμών. Κατ’ αναλογία πληθυσμού, η Ελλάδα είναι μία από τις ευρωπαϊκές χώρες με τον υψηλότερο αριθμό κληρικών και όλοι λίγο-πολύ, πιστοί και «δύσπιστοι», έχουμε κατά καιρούς πετύχει εξαίρετες περιπτώσεις ιερωμένων που αποτελούν ζωντανή διαφήμιση για τον «λόγο του Θεού». Αυτοί δεν περιλαμβάνονται στις αστρονομικές αυξήσεις που προβλέπει το νέο νομοσχέδιο για τους ανωτέρους τους. Σε ένα άλλο επίπεδο όμως, πιο πνευματικό και πιο χριστιανικό, η «συμπεριληπτική» τους φωνή και το ανθρωπιστικό τους κάλεσμα είναι αυτά που κρατάνε το οικοδόμημα όρθιο.
Δεν μπορούν όλοι να πληρώσουν. Και το σεβόμαστε.
Αν βρίσκεσαι σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, συνέχισε να μας διαβάζεις δωρεάν. Η ενημέρωση πρέπει να παραμένει προσβάσιμη για όλους.
Αν όμως μπορείς, στήριξέ μας σήμερα. Ορίστε δύο καλοί λόγοι για να το κάνεις:
- Η στήριξή σου ενισχύει άμεσα την ποιότητα και την ανεξαρτησία της δημοσιογραφίας μας.
- Κοστίζει λιγότερο από έναν καφέ και η διαδικασία διαρκεί λιγότερο από 1 λεπτό.
Επίλεξε σήμερα να γίνεις συνδρομητής ή δωρητής.
Σας ευχαριστούμε θερμά.
