Με μία από τις κορυφαίες και πλέον επιδραστικές δημιουργίες του ελληνικού κινηματογράφου ανοίγει τις πύλες του το 14ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων (Chania Film Festival – CFF14) την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026. Η αυλαία της φετινής διοργάνωσης σηκώνεται με την προβολή της ιστορικής ταινίας «Ο Δράκος» (1956) του Νίκου Κούνδουρου, σε ένα άνοιγμα με έντονο συμβολικό και επετειακό φορτίο.

Η επιλογή του συγκεκριμένου έργου εντάσσεται στο πλαίσιο των τιμητικών εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση 100 ετών από τη γέννηση του μεγάλου Έλληνα σκηνοθέτη, καθώς και στο αφιερωματικό έτος για τον συνθέτη Μάνο Χατζιδάκι, φέρνοντας στη μεγάλη οθόνη των Χανίων μία αριστουργηματική σύνθεση νεορεαλισμού, αρχαίας τραγωδίας και νουάρ αισθητικής, παρουσία της συζύγου του δημιουργού, Σωτηρίας Ματζίρη-Κούνδουρου, και στενών συνεργατών του.

Η πρεμιέρα της 21ης Οκτωβρίου και το διπλό ιστορικό αφιέρωμα

Η έναρξη του 14ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026 συνδέεται άμεσα με τη διατήρηση και ανάδειξη της εθνικής κινηματογραφικής κληρονομιάς. Η προβολή του «Δράκου» αποτελεί κεντρικό πυλώνα του αφιερώματος για τη συμπλήρωση ενός αιώνα από τη γέννηση του Νίκου Κούνδουρου, ενός δημιουργού που σφράγισε με την πρωτοποριακή του ματιά την εξέλιξη της εγχώριας έβδομης τέχνης.

Παράλληλα, η ταινία τιμά το αφιερωματικό έτος για τον Μάνο Χατζιδάκι, του οποίου η μουσική επένδυση διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην υποβλητική ατμόσφαιρα του έργου. Την εναρκτήρια εκδήλωση στα Χανιά θα τιμήσει με την παρουσία της η Σωτηρία Ματζίρη-Κούνδουρου, καθώς και συνεργάτες του σκηνοθέτη, προσδίδοντας στην προβολή χαρακτήρα ζωντανής μαρτυρίας και ιστορικού αναστοχασμού.

Η δημιουργική σύμπραξη και η κριτική ματιά: Τραγωδία και νεοελληνική πραγματικότητα

«Ο Δράκος» θεωρείται από την κριτική μία ταινία-σταθμός, η οποία γεφύρωσε τις κλασικές καταβολές με τα σύγχρονα κοινωνικά αδιέξοδα της μεταπολεμικής Ελλάδας. Τη διάσταση αυτή αποτυπώνει χαρακτηριστικά η κρίση του κριτικού κινηματογράφου Χρήστου Μήτση:

«Μια ταινία-σταθμός στην οποία, η αρχαία τραγωδία, μέσω του νεορεαλισμού και του φιλμ νουάρ, εισβάλλει με τον πιο ευφάνταστο, πολιτικό και πρωτότυπο τρόπο στη νεοελληνική πραγματικότητα».

Το έργο υπήρξε αποτέλεσμα της συνάντησης κορυφαίων μορφών των ελληνικών γραμμάτων και τεχνών:

• Σενάριο: Ιάκωβος Καμπανέλλης.

• Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις.

• Διεύθυνση φωτογραφίας: Κώστας Θεοδωρίδης.

• Ερμηνείες: Ο Ντίνος Ηλιόπουλος στον κορυφαίο ρόλο της καριέρας του, πλαισιωμένος από τους Μαργαρίτα Παπαγεωργίου, Γιάννη Αργύρη, Θανάση Βέγγο και άλλους διακεκριμένους ηθοποιούς.

Η πλοκή: Η υπαρξιακή πλάνη του Θωμά και το τέλος στο πεζοδρόμιο

Η αφήγηση της ταινίας τοποθετείται παραμονή Χριστουγέννων στη μεταπολεμική Αθήνα. Ο κεντρικός ήρωας, ο Θωμάς, ένας μοναχικός και ασήμαντος υπαλληλάκος, ανακαλύπτει ξαφνικά ότι η μορφή του παρουσιάζει εκπληκτική ομοιότητα με τον περιβόητο «δράκο της Αθήνας», έναν αδίστακτο κακοποιό τον οποίο καταζητεί η αστυνομία. Μετά τον αρχικό αιφνιδιασμό, ο ήρωας αποδέχεται να υιοθετήσει και να υποδυθεί τον ρόλο του καταζητούμενου κακοποιού.

Με την πλαστή αυτή ταυτότητα, γίνεται αποδεκτός από τα μέλη μιας συμμορίας του περιθωρίου, η οποία υπό την καθοδήγηση του «Χοντρού» συχνάζει σε ένα λαϊκό καμπαρέ. Η ομάδα προετοιμάζει ένα μεγάλο σχέδιο: την κλοπή ενός στύλου από τον αρχαιολογικό χώρο του Ναού του Ολυμπίου Διός και τη μεταπώλησή του σε αγοραστές του εξωτερικού.

Η τραγική καμπή εκδηλώνεται όταν αποκαλύπτεται ότι ο Θωμάς δεν είναι ο πραγματικός καταζητούμενος. Τα μέλη της συμμορίας, θεωρώντας ότι εξαπατήθηκαν και προδόθηκαν, εξεγείρονται και παρασύρονται σε μαχαιρώματα. Βαριά λαβωμένος, ο Θωμάς κατορθώνει μετά βίας να βγει στον δρόμο, όπου και ξεψυχά επάνω στο πεζοδρόμιο, την ώρα που η παρουσία ενός διερχόμενου απορριμματοφόρου υποδηλώνει με σκληρό συμβολισμό τον τελικό προορισμό του σώματός του.