Σοβαρές καταγγελίες για κακομεταχείριση, βία και παράνομες κρατήσεις διατυπώθηκαν σε συνέντευξη Τύπου στο Ηράκλειο από τους ακτιβιστές που συμμετείχαν στον διεθνή στολίσκο, Global Sumud Flotilla, μετά την επιχείρση αναχαίτισης του σε διεθνή ύδατα ανοιχτά της Κρήτης.

Η υπόθεση εκτυλίχθηκε τα ξημερώματα της Πέμπτης, όταν Ισραηλινές ναυτικές δυνάμεις πραγματοποίησαν επέμβαση στα πλοία του στολίσκου, ο οποίος κατευθυνόταν προς την Γάζα μεταφέροντας ανθρωπιστική βοήθεια.

Σοβαρές καταγγελίες για κακομεταχείριση, βία και παράνομες κρατήσεις διατυπώθηκαν σε συνέντευξη Τύπου στο Ηράκλειο από μέλη της διεθνούς αποστολής Global Sumud Flotilla, η οποία είχε στόχο την ανθρωπιστική υποστήριξη και το σπάσιμο του αποκλεισμού της Γάζας. Οι συμμετέχοντες περιέγραψαν δραματικές συνθήκες κατά την αναχαίτισή τους στη θάλασσα και τη μεταφορά τους σε πλοίο-φυλακή του ισραηλινού πολεμικού ναυτικού.

Ο Dr. Frank Romano, μέλος της αποστολής, έκανε λόγο για βίαιη αναχαίτιση στις 30 Απριλίου από ειδικές δυνάμεις του Ισραήλ και μεταφορά των επιβατών σε πρόχειρο χώρο κράτησης πάνω σε στρατιωτικό σκάφος.

Όπως κατήγγειλε, οι συνθήκες κράτησης ήταν εξαιρετικά σκληρές: άνθρωποι κρατήθηκαν σε περιορισμένους χώρους, εκτέθηκαν σε νερό και χαμηλές θερμοκρασίες, στερήθηκαν ιατρική φροντίδα και, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, οδηγήθηκαν ακόμη και σε απομόνωση.
Ο ίδιος ανέφερε επίσης καταγγελίες για τραυματισμούς από ξυλοδαρμούς και χρήση ηλεκτρικών όπλων, ενώ έκανε λόγο για ανθρώπους που επέστρεψαν «σωματικά και ψυχολογικά διαλυμένοι».

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, μέρος των συμμετεχόντων μεταφέρθηκε αργότερα στην Κρήτη, ενώ δύο άτομα παραμένουν υπό κράτηση στο Ισραήλ, χωρίς να τους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες. Παράλληλα, εκπρόσωποι συλλογικοτήτων από την Κρήτη και το Ηράκλειο αναφέρθηκαν σε πρωτοβουλίες υποστήριξης των επιβαινόντων της αποστολής, κάνοντας λόγο για οργάνωση αλληλεγγύης, φιλοξενίας και κάλυψης βασικών αναγκών. Οι ίδιοι υπογράμμισαν ότι τα δύο κρατούμενα μέλη της αποστολής πρέπει να απελευθερωθούν άμεσα, ενώ κατήγγειλαν ότι παραμένουν υπό διοικητική κράτηση χωρίς κατηγορίες. Οι καταγγελίες ενισχύονται, όπως αναφέρθηκε, από μαρτυρίες για κακοποιήσεις και σκληρές συνθήκες κράτησης, με τραυματισμούς στο πρόσωπο, στα άκρα και αναφορές για χρήση πλαστικών σφαιρών. Στο επίκεντρο των δηλώσεων βρέθηκε και η πολιτική διάσταση της υπόθεσης, με αιχμές για διεθνείς και κρατικές ευθύνες, ενώ οι συμμετέχοντες ζήτησαν την απελευθέρωση των δύο κρατουμένων, αλλά και αρκετών Παλαιστινίων που, όπως αναφέρουν, κρατούνται χωρίς κατηγορίες.

Ο Dr. Frank Romano, Γαλλοαμερικανός ο οποίος ασχολείται με ακτιβισμό υπέρ της Παλαιστίνης εδώ και 20 χρόνια, δήλωσε:«συμμετείχα στην αποστολή του Handala, στην τελευταία αποστολή της Global Sumud Flotilla και επίσης σε αυτή την αποστολή. Μας αναχαίτισαν απρόσμενα στις 30 Απριλίου από τη Shayetet 13, μια πολύ επιθετική ισραηλινή μονάδα κομάντο. Αντί να μας πάνε στο λιμάνι του Ashdod, όπως την προηγούμενη φορά, μας μετέφεραν σε ένα πλοίο-φυλακή. Ήταν περισσότερο σαν θάλαμος βασανιστηρίων. Έχω φυλακιστεί πέντε φορές και αυτή η εμπειρία ήταν πολύ δύσκολη. Μας έβαλαν σε έναν χώρο κράτησης περιτριγυρισμένο από κοντέινερ, όπου μέναμε, και πλημμύριζαν συνεχώς τον χώρο με νερό, με αποτέλεσμα να είμαστε διαρκώς βρεγμένοι και να κρυώνουμε. Δεν μας έδωσαν φάρμακα. Πήραν επίσης έξι άτομα τυχαία σε απομόνωση. Αντιδράσαμε έντονα μαζί με τον Thiago, φωνάζοντας σε ένδειξη διαμαρτυρίας για να τους απελευθερώσουν. Αργότερα μας έδωσαν νερό και ελάχιστο φαγητό, αλλά πολλοί από εμάς ήμασταν ήδη σε απεργία πείνας. Από την απομόνωση μπορούσαμε να ακούσουμε ότι χτυπούσαν ανθρώπους. Περίπου οκτώ άτομα τραυματίστηκαν—κάποιοι είχαν τραύματα στο πρόσωπο, σπασμένα πλευρά και μύτες. Χρησιμοποίησαν επίσης όπλα ηλεκτρικής εκκένωσης σε ορισμένους, προκαλώντας σοβαρούς τραυματισμούς. Στη συνέχεια μας μετέφεραν με τη βία σε πλοία που έστειλε η ελληνική κυβέρνηση για να μας πάνε στην Κρήτη».

Όπως ανέφερε, απελευθέρωσαν τους περισσότερους και τους έφεραν στην Κρήτη, αλλά δύο άτομα έμειναν πίσω: ο Thiago, ένας από τους βασικούς ηγέτες της αποστολής, και ο Saif, ο κύριος επικεφαλής, μεταφέρθηκαν στο λιμάνι του Ashkelon στο Ισραήλ. «Δεν τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες. Σύμφωνα με τους δικηγόρους, φαίνονταν χτυπημένοι—με πρησμένα πρόσωπα και εμφανή τραύματα. Τους επιβλήθηκε κράτηση δύο ημερών, η οποία στη συνέχεια παρατάθηκε για άλλες δύο. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχουν κατηγορίες. Πρόκειται ουσιαστικά για διοικητική κράτηση”, τόνισε, ενώ το μήνυμα που στέλνει είναι: “Θέλουμε ο κόσμος να κινητοποιηθεί τώρα. Είναι πολύ σοβαρό ότι ο Thiago και ο Saif κρατούνται. Η διοικητική κράτηση σημαίνει ότι μπορεί να μην υπάρξουν κατηγορίες ούτε δίκη για μήνες ή και χρόνια. Υπάρχει επίσης σοβαρός κίνδυνος για τον Saif, ακόμη και να αντιμετωπίσει θανατική ποινή. Θέλουμε ο κόσμος να επικεντρωθεί σε αυτό, αλλά και στο γιατί θα συνεχίσουμε.
Είμαστε εδώ τώρα με περίπου 31 πλοία και σκοπεύουμε να συνεχίσουμε την προσπάθεια άρσης του αποκλεισμού. Θέλουμε να αναδείξουμε τον αγώνα του λαού της Γάζας και της Παλαιστίνης, την κατάσταση στη Γάζα και την αυξανόμενη βία στη Δυτική Όχθη.
Στόχος μας είναι να βοηθήσουμε την Παλαιστίνη να αποκτήσει ελευθερία, κάτι που πιστεύουμε ότι συνδέεται και με την απελευθέρωση των καταπιεσμένων λαών παγκοσμίως».

Η Κωνσταντίνα Παπαδάκη, μέλος του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Ηρακλείου για την Παλαιστίνη, αναφέρει:«έχουμε δημιουργήσει και έναν παγκρήτιο συντονισμό για την Παλαιστίνη, οπότε ήμασταν σίγουρα από αυτούς που έπρεπε να δράσουμε στην αλληλεγγύη προς αυτούς τους ανθρώπους, που ουσιαστικά απήχθησαν από το σιωνιστικό κράτος μέσα σε θαλάσσια περιοχή έρευνας και διάσωσης ελληνικής ευθύνης, και τους οποίους το ελληνικό κράτος δεν περιέθαλψε στη συνέχεια. Στηρίζουμε τον αγώνα των Παλαιστινίων για την αξιοπρέπειά τους και την αντίστασή τους, και φυσικά κάθε πρωτοβουλία και κάθε μορφή αγώνα παγκοσμίως που στοχεύει στη στήριξη αυτής της προσπάθειας”.

Ο Δημήτρης Αθανασόπουλος, μέλος της πρωτοβουλίας του Συντονιστικού Συλλογικοτήτων Ηρακλείου για την Παλαιστίνη, ανέφερε τα παρακάτω:
«Η συνέντευξη Τύπου γίνεται για να αναδείξουμε αυτά τα σοβαρά γεγονότα που συνέβησαν τις τελευταίες μέρες ανοιχτά της Πελοποννήσου και της Κρήτης, όπου το Ισραήλ απήγαγε ουσιαστικά το μισό στόλο, κατέστρεψε τις μηχανές των σκαφών και τους μετέφερε περίπου 600 μίλια μακριά, προς το Ισραήλ.

Προφανώς υπήρξε κάποια συνεννόηση με το ελληνικό κράτος, την οποία δεν θέλουν να παραδεχτούν. Στο πλαίσιο αυτής της συνεννόησης, τους μετέφεραν στη νότια Κρήτη χωρίς καμία πρόβλεψη για το τι θα ακολουθήσει. Το μόνο που έγινε ήταν να μπουν σε λεωφορεία και να μεταφερθούν στο αεροδρόμιο Ηρακλείου. Στη συνέχεια οργανώθηκε συγκέντρωση από την πρωτοβουλία μας και από αλληλέγγυο κόσμο, που στήριξε δυναμικά. Από εκεί και πέρα, εμείς και ο αλληλέγγυος κόσμος αναλάβαμε τη φιλοξενία, τη φροντίδα, την περίθαλψη, τη στέγαση, τη σίτιση και γενικά όλες τις ανάγκες τους».

Αναφερόμενος στα δύο άτομα είπε ότι ο ισραηλινός στρατός τα θεώρησε πιο ηγετικά ή πιο… επικίνδυνα και ότι παρανόμως απήχθησαν, μεταφέρθηκαν στο Ισραήλ και κρατούνται. Άμεσο αίτημα είναι η απελευθέρωσή τους και η επιστροφή τους. «Όπως αναφέρθηκε και πριν, υπάρχουν μαρτυρίες ότι έφεραν σημάδια κακοποίησης στο πρόσωπο. Το ίδιο συνέβη και με πολλούς από τους υπόλοιπους που κρατήθηκαν στο στρατιωτικό σκάφος του Ισραήλ: χτυπήματα στο πρόσωπο, σπασμένες μύτες και πλευρά, ενώ κάποιοι δέχθηκαν πυρά με πλαστικές σφαίρες στα πόδια. Επίσης, σύμφωνα με μαρτυρίες, τους έβαλαν να κοιμηθούν πάνω σε ένα μεγάλο αφρολέξ, το οποίο τη νύχτα πλημμύρισαν σκόπιμα, ώστε να κρυώνουν.
Με βάση όλα αυτά και τις μαρτυρίες όσων βρίσκονται εδώ, για τους δύο που κρατούνται απομονωμένοι δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι ακριβώς συμβαίνει, αλλά υπάρχει σοβαρή ανησυχία”, πρόσθεσε. Καταλήγοντας, ο κ. Αθανασόπουλος ζητά την απελευθέρωσή τους. «Ζητάμε μια ελεύθερη Παλαιστίνη, από το ποτάμι μέχρι τη θάλασσα, για όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως θρησκείας, χωρίς αποικιοκρατία και χωρίς καθεστώς υπεροχής. Μια ελεύθερη Παλαιστίνη — αυτό είναι το αίτημα», συμπλήρωσε.

Η νοσηλεύτρια από τον Καναδά, με το όνομα Marie, δήλωσε μεταξύ άλλων: «Είμαι νοσηλεύτρια από τον Καναδά, η οποία επίσης συμμετείχε ως ένδειξη αλληλεγγύης προς τους εργαζόμενους υγείας στη Γάζα και συνολικά στην Παλαιστίνη, με στόχο την παροχή ιατρικής υποστήριξης στους συμμετέχοντες της αποστολής. Στις 30 Απριλίου αναχαιτιστήκαμε στη θάλασσα κατά τη διάρκεια της νύχτας και απομακρυνθήκαμε από το πλοίο μας, με τη συνέργεια, όπως αναφέρεται, της ελληνικής κυβέρνησης. Μεταφερθήκαμε σε έναν πρόχειρο χώρο κράτησης πάνω σε στρατιωτικό πλοίο, κατασκευασμένο από εμπορευματοκιβώτια και συρματοπλέγματα.

Κατά τη διάρκεια της κράτησης υπήρξαν πολλαπλοί τραυματισμοί. Άνθρωποι έφεραν εμφανή σημάδια ξυλοδαρμού στο πρόσωπο, στα πλευρά, στα χέρια και στα πόδια. Κάποιοι είχαν τραυματισμούς στον αυχένα από τράβηγμα των μαλλιών. Μας ανάγκασαν να μείνουμε σε στάσεις πίεσης κάτω από τον καυτό ήλιο για πάνω από μία ώρα κάθε φορά, με τα πρόσωπα στο έδαφος και τα χέρια πίσω από το κεφάλι, χωρίς δυνατότητα κίνησης», τόνισε. «Μας αρνήθηκαν ιατρική φροντίδα, συμπεριλαμβανομένων φαρμάκων που είχαμε μαζί μας. Υπάρχουν επίσης αναφορές για σεξουαλική κακοποίηση σε βάρος πολλών ατόμων. Ένας στενός μου συναγωνιστής χτυπήθηκε στο κεφάλι με τη λαβή όπλου.
Εκτεθήκαμε σε ακραίο κρύο και υγρασία τη νύχτα και σε υπερβολική ζέστη την ημέρα, ενώ μας ανάγκασαν να κοιμηθούμε στο έδαφος χωρίς κουβέρτες ή μαξιλάρια. Μας αφαίρεσαν μπουφάν και ζεστά ρούχα, αφήνοντας ανθρώπους σε απάνθρωπες συνθήκες», σημείωσε.
Όπως περιέγραψε, εκτός από τη σωματική κακοποίηση, υπήρξε και ψυχολογική βία: χτυπήματα σε μεταλλικά δοχεία, χρήση χειροβομβίδων κρότου-λάμψης, στέρηση ύπνου και στέρηση επαρκούς τροφής και νερού.

«Όλα αυτά συνέβησαν μέσα σε δύο ημέρες, κάτι που δεν συγκρίνεται με αυτό που βιώνουν οι Παλαιστίνιοι υπό διοικητική κράτηση, όπου κρατούνται για μήνες ή χρόνια χωρίς κατηγορίες, χωρίς πρόσβαση σε νομική υποστήριξη και συχνά χωρίς κανένα ένδικο μέσο. Πολλοί πλέον αντιμετωπίζουν ακόμη και θανατική ποινή απλώς επειδή είναι Παλαιστίνιοι σε ένα σύστημα που χαρακτηρίζεται ως απαρτχάιντ», πρόσθεσε. Όπως ανέφερε, τα αιτήματά τους δεν είναι μόνο η απελευθέρωση των Thiago και Saif, αλλά και η απελευθέρωση αρκετών Παλαιστινίων που κρατούνται στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, συμπεριλαμβανομένων εκατοντάδων παιδιών. «Αν αυτό μπορεί να συμβεί σε διεθνή ύδατα, 600 μίλια μακριά από τη Γάζα, τότε δεν υπάρχουν όρια. Δεν υπάρχει μέρος όπου δεν θα φτάσουν. Αν το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν ισχύουν για όλους, τότε δεν ισχύουν για κανέναν», υπογράμμισε.

Τέλος, ευχαρίστησε τον λαό της Κρήτης για την αλληλεγγύη, τη φιλοξενία, τη φροντίδα και τη στήριξή τους σε αυτή τη δύσκολη στιγμή — για τη σίτιση, την ένδυση και την ψυχολογική υποστήριξη. «Τους ευχαριστώ από καρδιάς. Η αποφασιστικότητά μας δεν έχει τελειώσει. Θα συνεχίσουμε με διαφορετικούς τρόπους να εργαζόμαστε για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης και την αλληλεγγύη προς τον παλαιστινιακό λαό μέχρι να είναι όλοι ελεύθεροι. Ευχαριστώ και ελεύθερη Παλαιστίνη», κατέληξε.