Σε μια εκλογική διαδικασία που προσλαμβάνει διαστάσεις ιστορικού ορόσημου για το ελληνικό πολιτικό σύστημα, ο Γιάννης Βαρδακαστάνης εξελέγη την Κυριακή στη θέση του Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής. Συγκεντρώνοντας την ευρεία αποδοχή των μελών του οργάνου με 279 ψήφους, ο κ. Βαρδακαστάνης γίνεται το πρώτο άτομο με αναπηρία (ΑμεΑ) στην Ελλάδα που αναλαμβάνει την υψηλότερη διοικητική και οργανωτική θέση στην ιεραρχία ενός μεγάλου πολιτικού κόμματος. Η εκλογή αυτή δεν χαιρετίστηκε απλώς ως μια εσωκομματική μεταβολή, αλλά ως μια έμπρακτη τομή στην κατεύθυνση της κοινωνικής συμπερίληψης και της ισότιμης συμμετοχής στα κέντρα λήψης των πολιτικών αποφάσεων.
Η εκλογική διαδικασία και η δυναμική της ευρείας αποδοχής
Η ανάδειξη του Γιάννη Βαρδακαστάνη στη γραμματεία του κόμματος υπήρξε πανηγυρική, αντικατοπτρίζοντας μια βαθύτερη συναίνεση εντός της Κεντρικής Επιτροπής. Οι 279 ψήφοι που έλαβε ερμηνεύονται από πολιτικούς αναλυτές ως αναγνώριση των προσωπικών του περγαμηνών και της πολυετούς εμπειρίας του στον τομέα της οργάνωσης.
Πέρα από τον συμβολισμό της αναπηρίας, η βάση του κόμματος φαίνεται πως αξιολόγησε θετικά τη μακρά και επιτυχημένη συνδικαλιστική του πορεία. Ο κ. Βαρδακαστάνης έχει ταυτίσει τη διαδρομή του με τη διεκδίκηση δικαιωμάτων και τη θεσμική θωράκιση των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, στοιχεία που κρίθηκαν απαραίτητα για την οργανωτική ανασυγκρότηση του ΠΑΣΟΚ στη συγκεκριμένη πολιτική συγκυρία.
Με ανάρτησή του στο Facebook, ο νομικός και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Βασίλης Χρονόπουλος αναφέροντας έδωσε και αυτός ιδιαίτερη βαρύτητα στο συγκεκριμένο γεγονός:
«Ο Γιάννης Βαρδακαστάνης είναι από χτες ψηφισμένος Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής. Καταλαμβάνει την υψηλότερη θέση σε ελληνικό κόμμα που έχει καταλάβει ποτέ άτομο με αναπηρία.
Πριν από αυτόν ήταν πάλι ο Γιάννης Βαρδακαστάνης που επελέγη για τη θέση του Γραμματέα της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής του πρόσφατου συνεδρίου.
Ο Βαρδακαστάνης δεν επελέγη λόγω της αναπηρίας του αλλά έχτισε την πολιτική του ταυτότητα μέσα από το αναπηρικό κίνημα. Μακρά κινηματική και πολιτική διαδρομή.
Ανεξάρτητα με τα επιμέρους, οι δημόσιες εμφανίσεις του, από τούδε και στο εξής, ακριβώς γιατί δεν θα αφορούν στην συντριπτική πλειονότητα τους τα θέματα αναπηρίας, θα στέλνουν μηνύματα συμπερίληψης.
Το γράφω, αν και σχεδόν αυτονόητο, γιατί διάβασα τον σημερινό τύπο και δεν το είδα κάπου γραμμένο».



