«Πειρατή της Μεσογείου» χαρακτηρίζει το Ισραήλ ο πρώην πρόεδρος της ΑΔΑΕ και επίτιμος αντιπρόεδρος του ΣτΕ, Χρήστος Ράμμος, με αφορμή τις συλλήψεις ακτιβιστών του Global Sumud Flotilla σε διεθνή ύδατα και τη στάση των ευρωπαϊκών αρχών.

Σε ανάρτησή του στα social media, ο Χρήστος Ράμμος υποστηρίζει ότι το Ισραήλ έχει μετατραπεί σε κράτος που δρα εκτός διεθνούς νομιμότητας, κάνοντας λόγο για καταστροφή σκαφών, απαγωγές πολιτών και κακομεταχείριση ανθρώπων που, όπως αναφέρε, δεν έχουν διαπράξει κάποιο αδίκημα.

Παράλληλα, ασκεί έντονη κριτική στη «σιωπή και αδιαφορία της θεσμικής Ευρώπης», σημειώνοντας πως οι ευρωπαϊκοί θεσμοί επιδεικνύουν επιλεκτική ευαισθησία απέναντι σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πολεμικών συγκρούσεων.

Ο επίτιμος αντιπρόεδρος του ΣτΕ εκτιμά επίσης ότι το Ισραήλ ανησυχεί ιδιαίτερα για τη διεθνή εξάπλωση του κινήματος αλληλεγγύης προς τους Παλαιστίνιους, ειδικά ανάμεσα στους νέους, και γι’ αυτό –όπως αναφέρει– αντιδρά με ένταση.

Σε άλλο σημείο της παρέμβασής του κάνει λόγο για «γενοκτονία σε βάρος των Παλαιστινίων», επικαλούμενος τη Σύμβαση για την Πρόληψη και Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας.

Κλείνοντας, τονίζει ότι η αδιαφορία απέναντι σε όσα συμβαίνουν συνιστά μορφή συνενοχής, κάνοντας ιστορική αναφορά στη στάση πολιτών κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Χρήστου Ράμμου

«Το Ισραήλ, το μόνο -κατά κάποιους όψιμους φίλους του- δημοκρατικό και πολιτισμένο κράτος στη Μέση Ανατολή, έχει μετατραπεί στον πειρατή της Μεσογείου. Καταστρέφει σκάφη εκατοντάδες μίλια μακριά από τις ακτές του, απαγάγει ανθρώπους που δεν έχουν διαπράξει κανένα ποινικό αδίκημα, τους μεταφέρει στο Ισραήλ, τους φυλακίζει τους εξευτελίζει και τους κακομεταχειρίζεται με σαδισμό. Και όλα αυτά μέσα στην ντροπιαστική αιδήμονα σιωπή, αδιαφορία και απάθεια της θεσμικής Ευρώπης [η οποία αντίθετα είχε υψώσει φωνή καταγγελίας όταν η Ρωσία είχε εισβάλει στην Ουκρανία και καλά είχε κάνει] , αλλά και χωρών πολίτες των οποίων έχουν απαχθεί, μεταξύ των οποίων -δυστυχώς- και η χώρα μας, η οποία μόνο κατόπιν εορτής και σιωπηλά, μην τυχόν και προσβληθούν και θυμώσουν οι Νετανιάχου, Σμότριτς και Μπεν Γκβίρ, ασχολείται με την τύχη τους.

Το Ισραήλ φοβάται πάρα πολύ το κίνημα ανθρωπιστικής αλληλεγγύης προς τους Παλαιστίνους που έχει αρχίσει να επεκτείνεται σε όλο τον πλανήτη και κυρίως στη νεολαία και γι’ αυτό αντιδρά με λύσσα και με πανικό [που έχει ως αναπόφευκτη συνέπεια την αγριότητα και την εξαφάνιση κάθε αναστολής] σε κάθε κίνηση που θα θυμίζει την τραγωδία αυτή και το καθήκον στοιχειώδους ανθρωπιάς. Θέλει να συνεχίσει η απανθρωποποίηση των Παλαιστίνιων [δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Gallant – υπόδικος στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο – είχε ονομάσει τους Παλαιστινίους συλλήβδην “ανθρώπινα ζώα”], να λησμονηθούν και να εγκαταλειφθούν από όλους, να εξαφανιστούν σιγά σιγά από την χώρα των προγόνων τους και όσοι απομείνουν να συμφιλιωθούν με την μοίρα τους ως παρίες του ανθρώπινου γένους και ως αιώνιοι σκλάβοι στα “μπαντουστάν” του Ισραηλινού αυτή την φορά apartheid.

Μιλάμε για κανονική γενοκτονία και με την ευκαιρία να θυμήσουμε ότι σύμφωνα με το νομικό ορισμό της γενοκτονίας [άρθρο 2 ης Σύμβασης για την Πρόληψη και Καταστολή Εγκλημάτων Γενοκτονίας], γενοκτονία δεν είναι μόνο η θανάτωση των μελών της στοχευόμενης ομάδας, αλλά και “κάθε πράξη με στόχο τον μερικό ή ολικό αφανισμό μιας φυλετικής, εθνικής ή θρησκευτικής ομάδας, όπως:Πρόκληση σοβαρής σωματικής ή ψυχικής βλάβης σε μέλη της ομάδας, Σκόπιμη επιβολή συνθηκών ζωής με στόχο τον φυσικό αφανισμό, ολικό ή μερικό, μελών της ομάδας, Επιβολή μέτρων που αποσκοπούν στην παρεμπόδιση γεννήσεων εντός της ομάδας,Δια της βίας μεταφορά ανήλικων μελών της ομάδας σε κάποια άλλη.”.

Δεν έχουμε δικαίωμα ως ανθρώπινα όντα να αδιαφορήσουμε και να σιωπήσουμε άλλο στο έγκλημα. Διότι αν το κάνουμε θα είμαστε συνένοχοι, όπως οι Γερμανοί οι οποίοι έβλεπαν να εξαφανίζονται οι γείτονες τους [Εβραίοι τότε] και να πηγαίνουν οι στρατιές στα στρατόπεδα εξοντώσεως από τα οποία δεν ξανάβγαιναν και τα φουγάρα των κρεματορίων να καπνίζουν και όχι μόνο σιώπησαν, αλλά δεν θέλησαν ούτε να ρωτήσουν τι γίνεται και εξακολούθησαν να υμνούν τον Φύρερ και συνέχισαν κανονικά τη ζωή τους.».

koutipandoras.gr