Με εκτενή ανακοίνωσή της, η Κατάληψη Rosa Nera τοποθετείται δημόσια απέναντι στις τελευταίες εξελίξεις που αφορούν τον Λόφο Καστέλι στο παλιό λιμάνι των Χανίων, χαιρετίζοντας την ακύρωση των σχεδίων τουριστικής αξιοποίησης των ιστορικών κτιρίων ιδιοκτησίας του Πολυτεχνείου Κρήτης από την εταιρεία Belvedere.

Στο κείμενο της παρέμβασής της, η συλλογικότητα αποτιμά τη ματαίωση του ξενοδοχειακού εγχειρήματος ως αποτέλεσμα της πολυετούς κινητοποίησης της τοπικής κοινωνίας, ενώ παράλληλα αποτυπώνει τη βούλησή της να δείξει πως “το κτήριο της κατάληψης Rosa Nera αξιοποιείται με τον πιο ανοιχτό και δημιουργικό τρόπο που θα μπορούσε”.

Στην ανακοίνωσή της, η Rosa Nera σχολιάζει την ολοκλήρωση της προσπάθειας μετατροπής των κτιρίων σε ξενοδοχειακή μονάδα, κάνοντας λόγο για αποχώρηση της εταιρείας ισραηλινών συμφερόντων Belvedere και για την αποτροπή ενός σχεδίου που, σύμφωνα με την ίδια, θα μετέτρεπε τα Χανιά σε τουριστικό θεματικό πάρκο. Στο στόχαστρο της κριτικής της τίθενται οι επιλογές της διοίκησης του Πολυτεχνείου Κρήτης, με αναφορές στον πρώην πρύτανη και πρώην υφυπουργό, καθώς και σε εργολάβους, αρχιτέκτονες και ακαδημαϊκούς που υποστήριξαν την εκκένωση του κτιρίου τον Σεπτέμβριο του 2020.

Όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά στο κείμενο της κατάληψης:

«Μαζί με την εταιρεία-φάντασμα ισραηλινών συμφερόντων, αποχαιρετούμε και ένα πολυεθνικό, κυβερνητικό εγχείρημα ιδιωτικοποίησης, περίφραξης και καταστολής μεγάλου κεφαλαιοκρατικού μεγέθους που θα μετέτρεπε και με τη βούλα τα Χανιά σε πόλη-φάντασμα, ως τουριστικό θεματικό πάρκο. Γιατί η Rosa Nera μπορεί να μη γίνει ξενοδοχείο, όλη η υπόλοιπη πόλη όμως είναι».

Διαβάστε τι αναφέρεται αναλυτικά ΕΔΩ:

ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΤΕΛΕΙΩΣΕ. ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ

Η Κατάληψη Rosa Nera αποχαιρετά την Belvedere με συγκίνηση και ανεμίζοντας από τα τείχη του λόφου γιγαντομαντιλάκι κεντητό με κρόσσια.

Μαζί με την εταιρεία-φάντασμα ισραηλινών συμφερόντων, αποχαιρετούμε και ένα πολυεθνικό, κυβερνητικό εγχείρημα ιδιωτικοποίησης, περίφραξης και καταστολής μεγάλου κεφαλαιοκρατικού μεγέθους που θα μετέτρεπε και με τη βούλα τα Χανιά σε πόλη-φάντασμα, ως τουριστικό θεματικό πάρκο. Γιατί η Rosa Nera μπορεί να μη γίνει ξενοδοχείο, όλη η υπόλοιπη πόλη όμως είναι.

Ο ελεύθερος δημόσιος και κινηματικός χώρος και το μεγάλης σημασίας αρχαιολογικό παλίμψηστο θα ήταν τώρα μονοπάτι για την πισίνα, ενώ η αυλή των μαύρων ρόδων σημείο συνάντησης των τουριστικών βαν για μεγαλοτουρίστες και στελέχη κυβερνήσεων, όπως το είχε οραματιστεί ο πρώην πρύτανης και πρώην υφυπουργός. Τα θερμά μας συλλυπητήρια λοιπόν και σε εκείνους τους εργολάβους, αρχιτέκτονες και ακαδημαϊκούς που ανοίγανε σαμπάνιες κατά την εκκένωση της Ρόζας τον Σεπτέμβρη του 2020.

Από την άλλη, όμως…

Μια πολύ μεγάλη αγκαλιά σε όλους τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν, μαζί ή διακριτά από την Rosa Nera, αλλά πάντα μέσα από την οργανωμένη συλλογική δράση των τοπικών κινημάτων, ενάντια στην περίφραξη του λόφου Καστέλι. Θέλουμε να αγκαλιάσουμε και να μιλήσουμε για τους ανθρώπους των συλλογικοτήτων της αναρχίας και της αριστεράς, των φοιτητικών κοινοτήτων, κάποιων ασυμβίβαστων συντακτικών ομάδων του τοπικού τύπου, των πολιτικών πρωτοβουλιών και των εργατικών, επιστημονικών και εκπαιδευτικών σωματείων, των θεατρικών, μουσικών και εικαστικών ομάδων που ενέπνευσαν την πόλη με τις ανήσυχες δημιουργίες τους, μακριά από οποιαδήποτε τουριστική, ανορθολογική ή κομματική εργαλειοποίηση του αγώνα.

Ίσως να είναι μια μικρή και προσωρινή νίκη, μπροστά στα διεθνή και τοπικά κοινωνικά προβλήματα και τα κρατικά εγκλήματα, είναι όμως σημαντική, καθώς μας θυμίζει ότι μέσα από τη σύνθεση της συλλογικής δράσης και της συλλογικής ζωής, μπορούμε να ανακόψουμε τα σχέδια του κεφαλαίου. Να θυμίσουμε όμως, σε όλους εκείνους τους συντρόφους και συντρόφισσες που βρεθήκαμε μαζί στα μονοπάτια του αγώνα, ότι η δίψα του κεφαλαίου για αξιοποίηση δεν κοπάζει.

Αμέσως μετά την ανακοίνωση της απόφασης του Πολυτεχνείου, διάφοροι φορείς και παρατάξεις έτρεξαν να βάλουν στο τραπέζι τις ιδέες τους για την «αξιοποίηση» του κτηρίου. Είμαστε εδώ, καθημερινά, μέσα από την πολιτική μας δράση, μέσα από τη συλλογική στέγη, τις θεατρικές ομάδες, τη βιβλιοθήκη, τις προβολές, τις συναυλίες και τις τόσες άλλες δομές που έχουν λειτουργήσει στο παρελθόν και θα λειτουργήσουν στο μέλλον, για να δείξουμε πως το κτήριο της κατάληψης Rosa Nera αξιοποιείται με τον πιο ανοιχτό και δημιουργικό τρόπο που θα μπορούσε. Το τέρας μπορεί να μην κατάφερε να τραφεί με το ξενοδοχείο, αλλά θα ψάξει άλλους τρόπους περίφραξης. Η χαρά της νίκης ας μας πεισμώσει για να συνεχίσουμε αυτόν τον όμορφο αγώνα.

Αλλά κυρίως, είναι μια σημαντική αξιακή και πολιτική δικαίωση για όλους τους ελευθεριακούς, αναρχικούς και αυτόνομους ή ανένταχτους. Τ,ους ανθρώπους που αγωνίστηκαν μέσα από την ίδια την Κατάληψη Rosa Nera, εκείνους που ‘φύγαν και εκείνους που ‘μείναν.

Και, πρωτίστως, για τους ανθρώπους που μας λείπουν πάντα αλλά η δράση μας συνομιλεί καθημερινά μαζί τους. Τον Βαρδή Τσουρή, την Αλεξάνδρα Περιστεράκη, τον Marc Tomsin, τον Γιάννη Κτιστάκη (Ο λιστής). Είναι πάντα εδώ!

Θα συνεχίσουμε να οργανωνόμαστε οριζόντια και αμεσοδημοκρατικά σε μια σειρά δύσκολων αγώνων ώστε να αλλάξουν οι πεποιθήσεις, οι δικές μας και των άλλων για το τι θα θεωρείται το δίκαιο, το συλλογικά και ατομικά ωφέλιμο. Αρκεί άλλωστε να σκεφτεί κανείς πως και γιατί πολλοί άνθρωποι από όσους σήμερα πανηγυρίζουν για την αποχώρηση της Belvedere διατράνωναν κάποτε το δικαίωμα του Πολυτεχνείου στο «επιχειρείν» και στο να «αξιοποιήσει» όπως αυτό θέλει την περιουσία του, μέσα από την ξενοδοχοποίηση.

Αξιοποίηση η οποία εν τέλει θα κοστίσει στο Πολυτεχνείο αρκετές χιλιάδες ευρώ εξ αιτίας της αποζημίωσης στην Belvedere. Αυτή είναι η αξία της συλλογικής μας δράσης και του λόγου (και όχι του λόφου) που αλλάζει τις αξίες σε όλα τα πεδία, είτε μιλάμε για κάποιο λόφο, είτε για την ταξική πάλη και τον αντιφασισμό.

Αν μας ρωτάτε για το μέλλον, θα σας πούμε πως το μέλλον είναι ευτυχώς απρόβλεπτο και δεν έχουμε παρά να συνεχίσουμε να βαδίζουμε ρωτώντας.

Η Κατάληψη Rosa Nera έχει όλους τους λόγους να συνεχίσει να είναι ένας αντιφασιστικός, ελευθεριακός, διαρκής και αυτοοργανωμένος θεσμός υποστήριξης των τοπικών κινημάτων.

Να συνεχίσει την προσπάθεια να μάθει μαζί με όσες αγωνίζονται, συνελευσιάζονται, συγκρούονται, συνδιαμορφώνουν, εξεγείρονται, αποτυγχάνουν καλύτερα και οργανώνουν τη σκέψη και τη ζωή τους ενάντια στις καπιταλιστικές και παγιωμένες συντηρητικές πεποιθήσεις για την πολιτική συμμετοχή, την ανθρώπινη μετακίνηση, το εμπόρευμα, τη διαφορετικότητα, τον δημόσιο χώρο, την ταξική πάλη, τον αντισεξισμό, το περιβάλλον και την τέχνη.

Όπως και θα συνεχίσει να διεκδικεί μια αυλή ως ελεύθερο δημόσιο χώρο κοινωνικοποίησης για τον κοινωνικά αποκλεισμένο πληθυσμό της πόλης που περιθωριοποιείται για ταξικούς, κοινωνικούς, οικονομικούς λόγους ή απλά επειδή είναι μετανάστριες και πρόσφυγες.

Το ξενοδοχείο φεύγει, νέες προτάσεις έρχονται.

Είμαστε εδώ. Όλα συνεχίζονται.

Κατάληψη Rosa Nera

Λόφος Καστέλι, παλιό λιμάνι, Χανιά | Αύγουστος 2026 | www.rosanera.squat.gr