Ο εθελοντισμός δεν είναι πάντα μια εύκολη υπόθεση. Είναι, όμως, εκείνος που βρίσκεται δίπλα στον άνθρωπο όταν οι συνθήκες γίνονται δύσκολες, χωρίς να ρωτά ποιος είναι, από πού έρχεται ή τι κουβαλά μαζί του.

Στην εκπομπή «Κουβέντα να γίνεται» ο πρόεδρος του Περιφερειακού Τμήματος Ιεράπετρας, κ. Μανώλης Παπαδάκης, μίλησε για τον ρόλο και τις δράσεις του Ερυθρού Σταυρού στην πόλη, για τις ανάγκες που καταγράφονται στην τοπική κοινωνία, αλλά και για τις δύσκολες συνθήκες που καλούνται πλέον να διαχειριστούν καθημερινά οι εθελοντές, καθώς οι μεταναστευτικές ροές προς την περιοχή έχουν αυξηθεί.

Ο ίδιος βρίσκεται στον Ερυθρό Σταυρό από το 1997. Σχεδόν τρεις δεκαετίες εθελοντικής παρουσίας, από τη θέση του αρχηγού Σαμαρειτών και του αντιπροέδρου μέχρι τη σημερινή του θέση ως προέδρου του Περιφερειακού Τμήματος Ιεράπετρας. Όπως περιγράφει, η εθελοντική προσφορά δεν είναι απλώς μια δραστηριότητα. Είναι κάτι που, με τα χρόνια, γίνεται τρόπος ζωής.

«Όταν βλέπεις τον πόνο των ανθρώπων, όταν συμμετέχεις σε αυτά, σε αλλάζει σαν χαρακτήρα», λέει χαρακτηριστικά. Και θυμάται περιστατικά από τις αναζητήσεις αγνοουμένων στις οποίες συμμετείχε, αλλά και στιγμές που χρειάστηκε να αφήσει τη δουλειά ή την καθημερινότητά του για να βοηθήσει κάποιον που είχε ανάγκη.

Μία από τις βασικές προτεραιότητες της νέας διοίκησης είναι η ενίσχυση του εθελοντικού δυναμικού. Η Ιεράπετρα διαθέτει ένα ενεργό εθελοντικό κίνημα, ωστόσο οι ανάγκες μεγαλώνουν και ο διαθέσιμος χρόνος των ανθρώπων δεν είναι απεριόριστος.

Παράλληλα, το Περιφερειακό Τμήμα συνεχίζει τις εκπαιδεύσεις πρώτων βοηθειών σε σχολεία, γονείς, ομάδες και επιχειρήσεις εντός και εκτός Ιεράπετρας, ενώ η ζήτηση, όπως σημειώνει ο κ. Παπαδάκης, είναι μεγάλη.

Στις δράσεις του Τμήματος περιλαμβάνονται ακόμη η κοινωνική στήριξη οικογενειών που βρίσκονται σε ανάγκη, η «Τσάντα της Χριστουγεννιάτικης Χαράς», με στόχο πλέον να υπάρξει αντίστοιχη στήριξη και το Πάσχα, η λειτουργία φαρμακείου και ιατρείου, καθώς και η υγειονομική κάλυψη αθλητικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Το πιο δύσκολο κομμάτι της συζήτησης ήρθε όταν η κουβέντα πέρασε στις μεταναστευτικές ροές.

Οι εθελοντές του Ερυθρού Σταυρού καλούνται να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των αφίξεων, προκειμένου να υποδεχθούν τους ανθρώπους, να εκτιμήσουν την κατάσταση της υγείας τους και να προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες όπου χρειάζεται.

Ο κ. Παπαδάκης περιγράφει περιστατικά ανθρώπων που φτάνουν εξαντλημένοι, τραυματισμένοι, με εγκαύματα, υποθερμία ή άλλες σοβαρές ανάγκες. Μιλά ακόμη για γυναίκες και παιδιά που έχουν περάσει δύσκολες και τραυματικές διαδρομές, εικόνες που, όπως παραδέχεται, δεν αφήνουν ανεπηρέαστους ούτε τους ίδιους τους εθελοντές.

Κι όμως, μέσα σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, υπάρχουν και εικόνες που λειτουργούν διαφορετικά. Ο ίδιος θυμάται παιδιά που, μετά την άφιξή τους, ζωγράφιζαν καρδιές και έγραφαν λόγια αγάπης στους ανθρώπους που τα είχαν βοηθήσει. Μικρές κινήσεις που, όπως λέει, μπορούν να αλλάξουν ολόκληρο το κλίμα.

Για τους εθελοντές, δεν υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα στους ανθρώπους που χρειάζονται βοήθεια. «Άσχετα αν ο άνθρωπος αυτός τι χρώμα έχει, τι θρησκεία έχει, από πού είναι», σημειώνει ο κ. Παπαδάκης, υπογραμμίζοντας πως η αντιμετώπιση είναι ίδια για όλους.

Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα που αναδείχθηκε στη συζήτηση είναι η απουσία μιας οργανωμένης δομής στην Ιεράπετρα για τις πρώτες ώρες μετά την άφιξη των μεταναστών.

Για τον Ερυθρό Σταυρό, ένας κατάλληλος και προσβάσιμος χώρος θα μπορούσε να διευκολύνει σημαντικά το έργο των εθελοντών. Ένας χώρος με βασικές υποδομές, όπως μπάνιο, ρούχα, στρώματα, κουβέρτες, φάρμακα και το απαραίτητο υλικό, θα επέτρεπε στους εθελοντές να ανταποκρίνονται πιο γρήγορα και αποτελεσματικά, χωρίς να χρειάζεται κάθε φορά να αναζητούν τα υλικά από διαφορετικά σημεία.

Ο κ. Παπαδάκης διευκρινίζει ότι η ανάγκη που περιγράφει αφορά έναν χώρο για τις πρώτες ημέρες και όχι μια μόνιμη δομή φιλοξενίας. Παράλληλα, αναγνωρίζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει και ο Δήμος στην προσπάθεια διαχείρισης των αφίξεων και των αυξημένων αναγκών.

Πίσω από τις δράσεις, τις εκπαιδεύσεις και τις επιχειρήσεις βρίσκονται άνθρωποι που διαθέτουν τον προσωπικό τους χρόνο. Άνθρωποι που μπορεί να φύγουν από τη δουλειά τους, να ξυπνήσουν μέσα στη νύχτα ή να αφήσουν την καθημερινότητά τους για να ανταποκριθούν σε ένα τηλεφώνημα.

Και αυτή ακριβώς είναι η μεγάλη ανάγκη που αναδεικνύει ο πρόεδρος του Τμήματος, τα νέα χέρια.

Αυτή την περίοδο είναι ανοιχτές οι εγγραφές νέων εθελοντών Σαμαρειτών – Διασωστών και εθελοντών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Η εγγραφή μπορεί να γίνει ηλεκτρονικά, ενώ για όσους χρειάζονται βοήθεια υπάρχει δυνατότητα προσέλευσης στο Περιφερειακό Τμήμα τις εργάσιμες ημέρες, από Δευτέρα έως Παρασκευή, 09:00-13:00. (Λοχαγού Παγωμένου 47, τηλ. 28420 25466).

Δεν χρειάζεται, όπως εξηγεί, κάποιος να διαθέτει όλο τον χρόνο του. Χρειάζεται να εκπαιδευτεί και να προσφέρει όσο μπορεί.

Στο τέλος της συζήτησης, ο Μανώλης Παπαδάκης στέκεται σε κάτι πολύ απλό, στον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε να κοιτάμε τον άνθρωπο που βρίσκεται απέναντί μας.

«Να μην είμαστε επιφυλακτικοί προς τους συνανθρώπους μας. Να μην τους βλέπουμε απέναντι», λέει, αναφερόμενος στους ανθρώπους που φτάνουν στην Ιεράπετρα μετά από δύσκολες και επικίνδυνες διαδρομές.

Χωρίς να εξετάζει κανείς τους λόγους για τους οποίους έφυγαν από τον τόπο τους, λέει, αυτό που έχει σημασία για τον ίδιο και τους εθελοντές είναι η ανάγκη που έχουν μπροστά τους εκείνη τη στιγμή.

Και κλείνει με μια φράση που μοιάζει να επιστρέφει όλη τη συζήτηση στην ουσία του εθελοντισμού:

«Άνθρωποι είναι και πρέπει να τους συμπεριφερόμαστε σαν ανθρώπους».

Μ. Τροχοπούλου – Δ. Πανάγου

radiolasithi.gr