του Αντ. Χαρχαλάκη

   Λόγω της αρθρογραφίας μου, γίνομαι συχνά αποδέκτης κάθε λογής παραπόνων. Φυσικά με την… απαραίτητη κατάθλιψη, που συνιστά το αναγκαίο (εκφραστικό ) συμπλήρωμα της παρούσης ελληνικής καθημερινότητος ! Μια πρώτη απάντησή μου – εν είδει χρησμού – είναι η εξής: «Το τρελό μας το κεφάλι, μας έφερε σ’ αυτό το χάλι». Οι πλείστοι διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους, πως προσωπικά δεν φέρουν ευθύνη ! Απάντηση – ερώτησή μου: Και ποιος – ποιοι δημιούργησαν και άνδρωσαν το σημερινό πολιτικό  κατεστημένο; Εκμεταλλεύομαι την ολιγόλεπτη σιωπή τους για να … εξαπολύσω την «επίθεσή μου», μια που η πολιτική παιδεία πολλών εξ αυτών συνίσταται στα επιχειρήματα: Τι να ‘χαμε, ολοκληρωτισμό όπως στις Ανατολικές χώρες και είδες που κατάληξαν; Τι να αφήναμε να μας μοίραζαν το  έχει μας; Με τους άθεους θα συναγελαζόμαστε εμείς που για αιώνες θρησκεύεται ο λαός μας; Μωρέ Δημοκρατία και τίποτ’ άλλο !!!

Τέτοια μου λένε και προσπαθώ να μην μειδιάσω, ούτε… κάτω από το μουστάκι. Τους παίρνω όμως αμπάριζα και δίνω τις κατάλληλες απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που θέτουν, τα οποία μοιάζει να τα απευθύνουν στους εαυτούς των: Τώρα δεν έχουμε ολοκληρωτισμό, μια που η Δημοκρατία (μας) είναι σχεδόν… ξεβράκωτη και συμπαθάτε με για την παρομοίωση: είναι πραγματική εφ’ όσον είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα και τα νιτερέσα των λίγων; Όσο για την κατάληξη στην Ρωσία και στην Ανατολική Ευρώπη, ας όψονται οι προδότες Γιέλτσιν, Γκορμπατσόφ, Γιάκοβλεφ και σία, που βρήκαν αφύλακτο από τους φρουρούς του το λαϊκό οικοδόμημα…

Αν πείτε για το μοίρασμα του έχει σας, ερωτώ: εδώ είναι… αμοίραστο; Τα χαράτσια – ακόμα και στην πρώτη κατοικία – ο ΦΑΠ, οι συνεχείς ανατιμήσεις αγαθών και λογαριασμών κοινώς ωφελείας, οι απαλλοτριώσεις σε περίπτωση συσσώρευσης χρεών της λαϊκής οικογένειας, τι άλλο είναι παρα μοίρασμα του έχει σας; Για να μην λογαριάσω και την τραπεζική αδηφαγία.

Όσο για το μύθο περί άθεων, αγαπητοί μου η θρησκευτική πίστη ενός εκάστου είναι προσωπικό του δεδομένο και όχι πράξη νομοθετικής ή πολιτικής αυθαιρεσίας ! Και «θου Κύριε φυλακή τω στόματί μου», να μην μιλήσω για πληθώρα «ευσεβών Χριστιανών», για εκκλησιαστικούς αξιωματούχους, για την ορκωμοσία των «πατέρων του έθνους» σε κάθε άνοιγμα της κοινοβουλευτικής περιόδου και άλλα… Συνιστά εξ άλλου χριστιανική αρετή, η διάσταση λόγων όπως το «μη θησαυρίζετε θησαυρόν εν τη Γη» και άλλα τερπνά, από το ότι σήμερα η εκκλησία είναι ο μεγαλύτερος φεουδάρχης; Αφήστε τα λοιπόν !

Όσο για το «Δημοκρατία και τίποτ’ άλλο»,  πιστεύετε κατ’ αρχήν πως είναι θωρακισμένη; Σας θυμίζω τα σχετικά… πρόσφατα ολοκληρωτικά εξαμβλώματα: Δικτατορία της 4ης Αυγούστου (Μεταξά) και Δικτατορία της 21ης Απριλίου. Κι αν… χρειαστεί; Ποιος μπορεί να αποκλείσει νέες συνταγματικές εκτροπές; Αρκεί το σύστημα «Μισθωτής Δουλείας» να φοβηθεί εμάς, το λαό του !! Γιατί εμάς φοβάται, περισσότερο από ξένους εισβολείς, που σε κάποιες περιπτώσεις συναγελάζεται κιόλας μ’ αυτούς. Κι ας μην αναφέρω για ποιους πρόκειται, τους φάγαμε και τους τρώμε κατά περιόδους στη μούρη… Αυτά λοιπόν αγαπητοί μου και… ντελικάτοι Δημοκράτες, που θυσιάζετε χωρίς βάσανον στη θεότητα της Δημοκρατίας, ενίοτε ενδεδυμένης με χρυσήν τήβεννον…

Καιρός προβληματισμού και όχι… προβοσκίδας ! Γιατί χωρίς προβληματισμό, μπορεί να έχουμε… μάκρεμα της προβοσκίδας και να χτυπάμε τα κεφάλια μας ! Ας προσπαθήσουμε να μην λάβει σάρκα και οστά, ο αρχαίος μύθος για τη Λερναία Ύδρα ! Γιατί το.. δεις και τρις και τετράκις εξαμαρτείν ουκ λαού (και ανδρός) σοφού ! … τόσες κατραπακιές έχουμε φάει, φτάνει πια !!! Κι όλα που επικαλείται ο καθένας μας, είναι έωλα, χωρίς αντίκρισμα στην καθημερινότητά μας…  Γέρος δικός μου, έλεγε συχνά: «τα λόγια είναι λόγια, τα μακαρόνια είναι το φαί»… Εσείς προτιμάτε το πραγματικό φαί ή τις μακαρονοειδείς παρλαπίπες;

Βρισκόμαστε στον στρόβιλο καταιγιστικών εξελίξεων, εν αναμονή των τρισχειρότερων… Καιρός του ποιείσαι και όχι του… διύλισε (τον κώνωπα). Όσο για τις φλυαρίες σας τις επίμονες – κατά τη διάρκεια συζητήσεων και αντιπαραθέσεων – αυτές είναι δείγμα επιμονής πολιτικά απαίδευτων και φυσικά στενοκέφαλων… Με το συμπάθιο κιόλας…