“Η μνήμη βοηθάει πάντα την κριτική στάση”
(φράση από τις τελευταίες χειρόγραφες σημειώσεις του Αλεξανδρόπουλου, 5/2006)
Ολοκληρώθηκε προχθές, Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου, στις 10 το βράδυ η δίκη που είχε ξεκινήσει τον Οκτώβριο στο τριμελές πλημμελειοδικείο Ρεθύμνου, γνωστή και ως «δίκη Αλεξανδρόπουλου». Πρόκειται για τη δίκη για παράβαση καθήκοντος εναντίον τριών καθηγητών και ενός πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης. Πρόκειται για μια υπόθεση που εκδικάστηκε στα όρια της παραγραφής και αφορά γεγονότα που εκτυλίχτηκαν το 2005-6 στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Ρεθύμνου και είχαν οδηγήσει στον θάνατο του αναπληρωτή καθηγητή Στέλιου Αλεξανδρόπουλου, ο οποίος πέθανε από ανακοπή καρδιάς μέσα στο γραφείο του. Αν και ακούγεται περίεργη η σύνδεση των συμβάντων, η υπόθεση Αλεξανδρόπουλου είναι εξέχουσας σημασίας καθώς πρόκειται για μια ακόμη περίπτωση υπεράσπισης της δικαιοσύνης και της ισότητας εντός των τειχών του πανεπιστημίου από έναν άνθρωπο που, τελικά, έδωσε και τη ζωή του για τις αρχές αυτές. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.