11.5 C
Chania
Κυριακή, 8 Μαρτίου, 2026

Αλέξης Τσίπρας: Την άνοιξη το νέο κόμμα – «H νέα γενιά δεν ζητά εξηγήσεις για το παρελθόν, αλλά απαντήσεις για το μέλλον»

Ένα ακόμη βήμα, που ίσως ισοδυναμεί με… άλμα, λόγω των αμφιβολιών που είχαν εμφιλοχωρήσει, προς την πολιτική του επανεμφάνιση με νέο φορέα πραγματοποίησε από τη Θεσσαλονίκη ο Αλέξης Τσίπρας, στέλνοντας σαφή μηνύματα τόσο στο κυβερνητικό στρατόπεδο όσο και στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο. Αφορμή στάθηκε η παρουσίαση του βιβλίου του «Ιθάκη», ωστόσο το πολιτικό αποτύπωμα της εκδήλωσης ξεπέρασε κατά πολύ τα όρια μιας τυπικής βιβλιοπαρουσίασης.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η πολιτική πρωτοβουλία του πρώην πρωθυπουργού για τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα τοποθετείται χρονικά εντός της άνοιξης. Δεν πρόκειται, άλλωστε, για αιφνιδιαστική κίνηση, αλλά για μια διαδικασία που ωριμάζει εδώ και καιρό. Η Θεσσαλονίκη θεωρείται από συνεργάτες του ένας από τους τελευταίους σταθμούς της περιοδείας για το βιβλίο, καθώς –όπως λένε– ο Αλέξης Τσίπρας επιδιώκει να «κλείσει οριστικά ο κύκλος του παρελθόντος» και να ανοίξει οργανωμένα η συζήτηση για το πολιτικό μέλλον.

Με όσα ανέφερε στην ομιλία του, ο πρώην πρωθυπουργός έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα προς το Μέγαρο Μαξίμου ότι το νέο εγχείρημα βρίσκεται σε εξέλιξη και προχωρά κανονικά. Με τον τρόπο αυτό επιχείρησε να αποδομήσει σενάρια που καλλιεργήθηκαν το τελευταίο διάστημα και παρουσίαζαν τον ίδιο να κάνει πίσω ή να αναθεωρεί τα σχέδιά του, με αφορμή δημόσιες παρεμβάσεις της Μαρίας Καρυστιανού.

Χαρακτηριστική ήταν η επιλογή του να χρησιμοποιήσει τη φράση «κι όμως κινείται», στέλνοντας μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση ότι η πρόθεσή του να συμβάλει στη διαμόρφωση ενός νέου πολιτικού φορέα δεν ανεστάλη ποτέ. Αντίθετα, όπως τόνισε, πρόκειται για μια διαδικασία που θα εξελιχθεί «με σχέδιο και μεθοδικά», απορρίπτοντας τη λογική των βιαστικών και πρόχειρων κινήσεων.

Ανασύνθεση δημοκρατικής παράταξης

Στο ίδιο πλαίσιο, έθεσε στο επίκεντρο την ανάγκη ανασύνθεσης της δημοκρατικής παράταξης, μιλώντας για τη δημιουργία μιας νέας εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης που θα απαντά στα σημερινά αδιέξοδα. «Η ανασύνθεση της δημοκρατικής παράταξης, που θα γεννήσει την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και μαζί τη νέα ελπίδα, είναι αναγκαία και επιβεβλημένη», ανέφερε, διευκρινίζοντας ότι αυτή η πορεία δεν θα καθοδηγηθεί από ιδιοτέλειες ή μικροκομματικές σκοπιμότητες.

Παρατηρητές της εκδήλωσης στάθηκαν και σε μια εμφανή ρητορική μετατόπιση προς πιο καθαρά αριστερά χαρακτηριστικά. Ο λόγος του Αλέξη Τσίπρα ήταν σαφώς πιο οικείος στο παραδοσιακό του ακροατήριο, ενώ δεν πέρασε απαρατήρητο ότι απευθύνθηκε στο κοινό χρησιμοποιώντας τον όρο «σύντροφοι», κάτι που δεν είχε κάνει στις προηγούμενες παρουσιάσεις του βιβλίου.

Η εκδήλωση για το βιβλίο παρουσία Σαουλίδη, Σπυροπούλου

Στην εκδήλωση έδωσαν το «παρών» εν ενεργεία βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέα Αριστερά, μεταξύ των οποίων οι Θεόφιλος Ξανθόπουλος, Κατερίνα Νοτοπούλου, Συμεών Κεδίκογλου, Πόπη Τσαπανίδου, Βασίλης Κόκκαλης, Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος και Οζγκιούρ Ναζήφ Φερχάτ. Παρόντες ήταν επίσης πρώην βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, όπως η Ελένη Αυλωνίτου, ο Γιάννης Αμανατίδης, η Δώρα Αυγέρη και ο Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η παρουσία του Αντώνη Σαουλίδη, πρώην στελέχους του ΠΑΣΟΚ, στενού συνεργάτη του Νίκου Ανδρουλάκη και στη συνέχεια κομματάρχη του Χάρη Δούκα. Το ενδιαφέρον του κοινού στράφηκε έντονα προς το πρόσωπό του, ενισχύοντας τα σενάρια περί μετακινήσεων και ανακατατάξεων στον χώρο της Κεντροαριστεράς.

Εντύπωση έκανε και η συμμετοχή, ως ομιλήτριας, της Κατερίνας Σπυροπούλου, που προέρχεται από την γνωστή οικογένεια οινοποιών, με ρίζες στο ΠΑΣΟΚ – ανιψιά του αείμνηστου Ροβέρτου Σπυρόπουλου.

Στην τοποθέτησή του, ο Αλέξης Τσίπρας υπογράμμισε την ανάγκη να ξεπεραστούν οι παλιοί διαχωρισμοί, σημειώνοντας ότι «η νέα γενιά δεν ζητά εξηγήσεις για το παρελθόν, αλλά απαντήσεις για το μέλλον». Τόνισε, μάλιστα, ότι το αίτημα για τη συγκρότηση μιας μεγάλης δημοκρατικής παράταξης παραμένει ενεργό, προσθέτοντας πως «δεν έχει σημασία ούτε το όνομα ούτε το χρώμα».

Στο παρασκήνιο, πάντως, καταγράφεται έντονη κινητικότητα. Πρόσωπα που έχουν απογοητευτεί από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ φέρονται να έχουν ήδη ανοίξει διαύλους επικοινωνίας με το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού, ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες, υπάρχουν και στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη που συνομιλούν διακριτικά με την πλευρά Τσίπρα, με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη ημέρα του προοδευτικού χώρου.

topontiki.gr

Επιμένει ο Τραμπ για Γροιλανδία παρά το ενδεχόμενο για αντίποινα 93 δισ. ευρώ από την ΕΕ – «Τώρα είναι η ώρα και θα γίνει»

Καθόλου δεν φαίνεται να προβληματίζουν τον Ντόναλντ Τραμπ οι αντιδράσεις των Ευρωπαίων όσον αφορά τη Γροιλανδία, καθώς τα ξημερώματα της Δευτέρας (19/1) επανήλθε δριμύτερος στο Truth Social γράφοντας ότι οι ΗΠΑ θα αποκτήσουν το νησί της Αρκτικής.

Ο αμερικανός πρόεδρος συγκεκριμένα υποστήριξε ότι η Δανία δεν έχει κάνει «τίποτα» επί «20 χρόνια» για την απομάκρυνση της «ρωσικής απειλής» από τη νήσο που αποτελεί αυτόνομη περιοχή του βασιλείου, προσθέτοντας «τώρα είναι η ώρα», και «θα γίνει», προσθέτοντας τρία θαυμαστικά.

«Το ΝΑΤΟ λέει στη Δανία εδώ και 20 χρόνια ότι “πρέπει να απομακρύνετε τη ρωσική απειλή από τη Γροιλανδία”. Δυστυχώς, η Δανία δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα για αυτό. Τώρα ήρθε η ώρα και θα γίνει!!! Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ», έγραψε στη ανάρτησή του ο πρόεδρος των ΗΠΑ.

Ο ρεπουμπλικάνος πρόδρος επαναλαμβάνει, αφότου επέστρεψε στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο του 2025, πως δεν θα συμβιβαστεί με τίποτε λιγότερο από την «ιδιοκτησία» της Γροιλανδίας, παρά το ότι οι αρχές τόσο στη Δανία, όσο και στη Γροιλανδία αντιτείνουν πως η πελώρια αρκτική νήσος δεν διατίθεται προς πώληση και οι κάτοικοί της δεν έχουν καμιά πρόθεση ο τόπος τους να γίνει τμήμα των ΗΠΑ.

Τι εξετάζει η ΕΕ ως αντίποινα

Η ανάρτηση Τραμπ ήρθε λίγες ώρες μετά το δημοσίευμα του Bloomberg ότι τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης συζητούν διάφορες επιλογές για το πώς θα ανταποκριθούν στην απειλή του Αμερικανού προέδρου για την επιβολή δασμών, ενώ έχει γίνει πρόταση ακόμη και για αναστολή της εμπορικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ.

Μία από τις προτάσεις που έχουν πέσει στο τραπέζι, όπως αναφέρει το ειδησεογραφικό πρακτορείο είναι η επιβολή αντισταθμιστικών δασμών σε αμερικανικά προϊόντα αξίας 93 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Αργά την Κυριακή έγινε γνωστό, δε, ότι ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα, συγκάλεσε έκτακτη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, με φόντο τη Γροιλανδία και την απειλή επιβολής δασμών σε οκτώ χώρες από τις οποίες οι έξι είναι μέλη της ΕΕ.

Σύμφωνα με έναν αξιωματούχο της ΕΕ και έναν διπλωμάτη που γνωρίζει τον σχεδιασμό, η σύνοδος κορυφής έχει προγραμματιστεί για την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου.

Ισπανία: “Ήταν σαν σεισμός-Βγήκα και είδα νεκρό” – Σοκάρουν οι μαρτυρίες επιβατών των τρένων

Διαλυμένα βαγόνια, άνθρωποι παγιδευμένοι στα σίδερα και σκηνές απόλυτου χάους περιγράφουν οι μαρτυρίες από το δυστύχημα σύγκρουσης δύο τρένων υψηλής ταχύτητας στην της Κόρδοβα της Ισπανίας, το απόγευμα της Κυριακής.

Σύμφωνα με πηγές της Εθνοφρουράς και της κυβέρνησης της Ανδαλουσίας, τουλάχιστον 21 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, ενώ 11 τραυματίες νοσηλεύονται σε σοβαρή ή πολύ σοβαρή κατάσταση.

Άνθρωποι που βρίσκονταν στα τρένα ή είχαν τους δικούς τους που ταξίδευαν με αυτά, μίλησαν στην El Pais και περιέγραψαν το χάος που επικράτησε μετά το δυστύχημα.

Έξω από το δημοτικό περίπτερο του Adamuz, ο Ραμόν Μοντόν ψάχνει απεγνωσμένα τη σύζυγό του, την Ταμάρα Μαργαρίτα Βαλδές, κουβανικής καταγωγής, κάτοικο Ουέλβα.

«Είμαι πολύ νευρικός, δεν έχω καταφέρει ακόμα να τη βρω. Έκανα τρεις ώρες δρόμο από την Ουέλβα, το πάτησα λίγο. Η γυναίκα μου ήταν στο Alvia, μιλήσαμε 20 λεπτά πριν το δυστύχημα. Παραλίγο να χάσει το τρένο», λέει, με μια απελπισία που συγκρατείται οριακά.

Ο 44χρονος Σαντιάγο, επίσης από την Ουέλβα, μιλά για «αφόρητη αγωνία».

«Νιώσαμε ένα απότομο φρενάρισμα. Το τρένο άρχισε να κουνιέται δεξιά κι αριστερά μέχρι που σταμάτησε. Όταν βγήκα, είδα έναν νεκρό άνθρωπο και προσπαθήσαμε να πάμε στο βαγόνι νούμερο ένα, αλλά ήταν ένας σωρός από σίδερα. Ο κόσμος ζητούσε βοήθεια και προσπαθούσαμε να τους βγάλουμε, αλλά ήταν πάρα πολύ δύσκολο».

“Συνεχίζω να τρέμω”

«Υπάρχουν πολλοί τραυματίες, συνεχίζω να τρέμω», λέει η 33χρονης Μ.Σ.Χ., επιβάτιδα στο βαγόνι 6 του τρένου Iryo, που εκτελούσε το δρομολόγιο Μάλαγα–Μαδρίτη. Τα βαγόνια 7 και 8 συγκρούστηκαν μετωπικά με την κεφαλή του Alvia, το οποίο είχε αναχωρήσει από τη Μαδρίτη με προορισμό την Ουέλβα.

«Ξαφνικά αρχίσαμε να νιώθουμε δονήσεις. Και μετά χτυπήματα, πολλά χτυπήματα. Οι βαλίτσες έπεφταν, χτυπήματα ξανά και ξανά, μέχρι που το τρένο φρέναρε», περιγράφει. «Νομίζαμε ότι είχε εκτροχιαστεί, αλλά όταν βγήκαμε έξω είδαμε τα βαγόνια στραβωμένα και δύο βαγόνια του άλλου τρένου αναποδογυρισμένα».

Στις 22:40 το βράδυ, βρισκόταν μαζί με δεκάδες άλλους επιβάτες περίπου έξι χιλιόμετρα μακριά από το Adamuz, στη μέση του πουθενά, περιμένοντας λεωφορείο. «Δεν ξέρουμε τίποτα. Ακόμα δεν καταλαβαίνουμε τι έχει συμβεί ούτε πόσοι νεκροί μπορεί να υπάρχουν», έλεγε.

Η Μαρία Βιδάλ, 32 ετών, ταξίδευε στο βαγόνι 4. «Ήταν σαν σεισμός», λέει στο τηλέφωνο. «Τα πάντα έτρεμαν. Ξαφνικά ένα δυνατό φρενάρισμα και έσβησαν τα φώτα. Από το Iryo είπαν πως αν υπάρχουν γιατροί να πάνε στα βαγόνια 6, 7 και 8. Εγώ ήμουν στο 4. Μετά μας είπαν ότι αυτά τα βαγόνια είχαν εκτροχιαστεί. Μας είπαν να μην κουνηθούμε.

Μείναμε μέσα περίπου 40 λεπτά, νομίζω. Μετά βγήκαμε έξω, ενώ έφταναν ασθενοφόρα με τραυματίες και νεκρούς. Είμαι σε σοκ. Ξαναγεννήθηκα. Έχω δει ανθρώπους σε πολύ άσχημη κατάσταση. Φρικτές κραυγές. Τρέμω».

Ο επικεφαλής της Πυροσβεστικής του Κοινοπρακτικού Φορέα Κόρδοβα, Πάκο Καρμόνα, δήλωσε στην TVE ότι συνεχίζεται ο απεγκλωβισμός ανθρώπων με «κάθε είδους τραύματα: κοψίματα, μώλωπες, κακώσεις, ανοιχτά κατάγματα».

Όπως εξήγησε, η πρόσβαση στα βαγόνια είναι εξαιρετικά δύσκολη, καθώς είναι «στραβωμένα» και σχηματίζουν «άμορφες μάζες σιδήρου», με καθίσματα και εμπόδια που δυσχεραίνουν την προσέγγιση των θυμάτων.

«Έχουμε δύο τρένα σε απόσταση περίπου 800 μέτρων μεταξύ τους και έχουμε ήδη ολοκληρώσει την απομάκρυνση των νεκρών και των τραυματιών», πρόσθεσε, αναφερόμενος στο τρένο Iryo.

Το χρονικό της τραγωδίας

Το τραγικό περιστατικό συνέβη αργά το απόγευμα της Κυριακής (18/1).

Η πλαγιομετωπική σύγκρουση άφησε πίσω του τουλάχιστον 21 νεκρούς, σύμφωνα με πηγές της Πολιτικής Προστασίας, ενώ η κρατική ραδιοτηλεόραση της χώρας μετέδωσε ότι περίπου 100 τραυματίστηκαν, εκ των οποίων οι 25 σοβαρά

Στα τρένα επέβαιναν περίπου 300 άτομα και η αιτία του εκτροχιασμού είναι προς το παρόν άγνωστη.

Η εταιρεία Adif ανακοίνωσε ότι εκτροχιάστηκε συρμός της εταιρείας Iryo, ο οποίος είχε αναχωρήσει στις 18:40 (19:40 ώρα Ελλάδας) από τη Μάλαγα με προορισμό τον σταθμό Πουέρτα δε Ατότσα (Μαδρίτη). Το ατύχημα σημειώθηκε μόλις περίπου 10 λεπτά μετά την έναρξη του ταξιδιού και στις αλλαγές τροχιάς κατά την είσοδο στο Αδαμούς, όπου το εκτροχιασμένο τρένο εισέβαλε στη γειτονική γραμμή, επηρεάζοντας τα βαγόνια 7 και 8 ενός άλλου συρμού με προορισμό τη Χουέλβα.

Σύμφωνα με επίσημες πηγές, η Renfe (εθνικός σιδηροδρομικός φορέας της Ισπανίας) δεν μπόρεσε να επικοινωνήσει με τον μηχανοδηγό του τρένου. Δύο από τους νεκρούς ήταν στο τρένο Iryo και οι άλλοι τρεις στο τρένο Alvia.

Ο δήμαρχος του Ανταμούζ, Ραφαέλ Μορένο, ήταν ο πρώτος που έφτασε στον τόπο του ατυχήματος μαζί με την τοπική αστυνομία και είδε τουλάχιστον ένα διαμελισμένο πτώμα αρκετά μέτρα από το σημείο της συντριβής.

«Είδα έναν επιβάτη παραμορφωμένο σε σημείο που δεν αναγνωρίζεται. Ήμασταν οι πρώτοι που φτάσαμε και υπήρχε ένα πτώμα κομμένο στη μέση. Αλλά δεν υπήρχε φως. Ήταν νύχτα. Το θέαμα είναι φρικτό», δήλωσε ο δήμαρχος στην EL PAÍS.

Σύμφωνα με τον Μορένο, η σύγκρουση μεταξύ των δύο τρένων δεν ήταν μετωπική, «αλλά μάλλον πλευρική σύγκρουση» ,όπως είπε, καθώς δεν είδε κανένα βαγόνι που να έχει συνθλιβεί. «Νομίζω ότι δεν ήταν στην ίδια γραμμή, αλλά δεν είναι σαφές. Τώρα, οι δημοτικές αρχές και οι κάτοικοι της περιοχής επικεντρώνονται στο να βοηθήσουν τους επιβάτες. Λεωφορεία πρόκειται να φτάσουν για να τους μεταφέρουν στο δημοτικό καταφύγιο», πρόσθεσε.

Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, ανέφερε σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ ότι η κυβέρνηση «εργάζεται σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές και τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης για τη συνδρομή των επιβατών». Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της Αυτόνομης Περιφέρειας της Ανδαλουσίας, Χουάνμα Μορένο, εξέφρασε την ανησυχία του για το «σοβαρό σιδηροδρομικό δυστύχημα» και ανακοίνωσε ότι έχουν σταλεί «υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και υλικοτεχνική υποστήριξη στην περιοχή, ώστε να παρασχεθεί κάθε δυνατή βοήθεια».

Ο Υπουργός Μεταφορών, Όσκαρ Πουέντε, μετέβη στο κέντρο επειγόντων περιστατικών Renfe H-24 στον σταθμό Atocha της Μαδρίτης για να παρακολουθήσει την κατάσταση.

Ο δημοσιογράφος της RTVE, Σαλβαδόρ Χιμένεθ, ο οποίος επέβαινε σε ένα από τα τρένα, περιέγραψε τη σύγκρουση ως έναν «σεισμό» που συγκλόνισε το βαγόνι. Όπως ανέφερε, οι επιβάτες χρησιμοποίησαν τα σφυριά έκτακτης ανάγκης για να ανοίξουν πόρτες και παράθυρα και να βγουν από τον συρμό. Σε τηλεοπτικές του δηλώσεις έκανε λόγο για ώρες «αβεβαιότητας», σημειώνοντας ότι παραμένουν εν αναμονή της μεταφοράς τους με λεωφορεία.

news247.gr

Σχόλιο Αλ. Χαρίτση για “τα τραμπούκικα της Νέας Δημοκρατίας”: Ο Βιτγκενστάιν, ο σεξισμός και η «τραμπούκικη» ρητορική

Η πρόσφατη συρραφή λεκτικών ατοπημάτων από κυβερνητικά χείλη επαναφέρει στο προσκήνιο τη σχέση πολιτικού λόγου και πολιτικής πράξης, μέσα από την οξυδερκή κριτική του Αλέξη Χαρίτση.

Την εβδομάδα που πέρασε, η δημόσια σφαίρα έγινε μάρτυρας μιας πρωτοφανούς εκτράχυνσης του πολιτικού διαλόγου. Φράσεις που παραπέμπουν σε άλλες εποχές και νοοτροπίες, εκτοξεύθηκαν με άνεση, είτε εντός του Κοινοβουλίου είτε στον δημόσιο διάλογο, σχηματίζοντας ένα ανησυχητικό μοτίβο.

Σε μια εύστοχη παρέμβασή του μέσω Facebook, ο Αλέξης Χαρίτσης κωδικοποίησε αυτά τα περιστατικά, όχι ως μεμονωμένες ατυχείς στιγμές, αλλά ως δομικά στοιχεία της ταυτότητας της κυβερνητικής παράταξης. Ο επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Αριστεράς, συνδέοντας τα γεγονότα με τη σκέψη του Βιτγκενστάιν, επισημαίνει πως αυτή ακριβώς είναι «η γλώσσα της Δεξιάς».

Σύμφωνα με την ανάλυση του κ. Χαρίτση, ο κόσμος που οριοθετείται από αυτή τη γλώσσα είναι συγκεκριμένος: είναι ένας κόσμος «σεξιστικός, χονδροειδής και κακοποιητικός». Δεν πρόκειται για γλωσσικά ολισθήματα, αλλά για την εκφορά ενός συστήματος αξιών που η Νέα Δημοκρατία επιθυμεί να επιβάλει ως κανονικότητα στην ελληνική κοινωνία.

Ακολουθεί το σχόλιο του Αλέξη Χαρίτση:

Αυτές είναι οι σημειώσεις μου για την εβδομάδα που πέρασε.

1.⁠ ⁠Τα τραμπούκικα της ΝΔ.

«Μην τσιρίζετε κυρία μου. Εδώ είναι η Βουλή, δεν είναι η κουζίνα σας».

«Τα μπλόκα είναι αηδία».

«Θα σου πω πώς θα ξεβρακώσεις τον Πελετίδη».

«Άσε μας κουκλίτσα μου».

«Κάνε κανένα παιδί ή υιοθέτησε».

Ο φιλόσοφος Λούντβιχ Βιτγκενστάιν έλεγε ότι «τα όρια της γλώσσας μας είναι τα όρια του κόσμου μας».

Αυτή είναι η γλώσσα της Δεξιάς.

Κι αυτός είναι ο κόσμος τους: σεξιστικός, χονδροειδής, κακοποιητικός.

Αυτόν τον κόσμο θέλουν να μας επιβάλουν.

Η Νέα Δημοκρατία κυβερνά όπως εκφράζεται.

Με αλαζονεία, με περιφρόνηση, με προσβολές, με το δάχτυλο υψωμένο απέναντι σε όποιον τολμά να αντιμιλήσει — και προπαντός απέναντι σε γυναίκες.

Τραμπούκικα και χυδαία. Και όσο ζορίζεται τόσο αποκαλύπτεται.

Η Γροιλανδία, οι απειλές Τραμπ και η «ηχηρή» σιωπή της Αθήνας: Διπλωματία χαμηλών τόνων ή επικίνδυνη αδράνεια;

Ενώ οι γεωπολιτικές ισορροπίες στον Αρκτικό Κύκλο δοκιμάζονται από την επιθετική πολιτική των ΗΠΑ και τη γερμανική οπισθοχώρηση, η ελληνική κυβέρνηση επιλέγει την οδό της σιωπής, αποφεύγοντας να πάρει θέση απέναντι στις αξιώσεις του Ντόναλντ Τραμπ.

Στη διεθνή σκακιέρα, όπου οι κινήσεις των μεγάλων δυνάμεων καθορίζουν συχνά τη μοίρα ολόκληρων περιοχών, η στάση της Ελλάδας απέναντι στις ραγδαίες εξελίξεις που αφορούν τη Γροιλανδία εγείρει εύλογα ερωτήματα. Την ώρα που η Ουάσιγκτον, υπό την ηγεσία του Ντόναλντ Τραμπ, ξεδιπλώνει μια επιθετική στρατηγική διεκδίκησης της περιοχής, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών τηρούν σιγή ιχθύος. Η απουσία οποιασδήποτε επίσημης τοποθέτησης από την Αθήνα δεν περνά απαρατήρητη, ειδικά σε μια περίοδο όπου οι παραδοσιακοί σύμμαχοι στην Ευρώπη αναπροσαρμόζουν τη στρατηγική τους υπό το βάρος των αμερικανικών πιέσεων.

Ο φόβος των δασμών και η γερμανική υποχώρηση

Η κατάσταση στον Βορρά έχει λάβει διαστάσεις ανοιχτής διπλωματικής σύγκρουσης. Ο Αμερικανός Πρόεδρος, πιστός στο δόγμα της ισχύος, δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει οικονομικά εργαλεία ως μοχλό πίεσης, απειλώντας ευθέως με την επιβολή δασμών όσες χώρες δεν ευθυγραμμιστούν με τις βλέψεις του για τη Γροιλανδία – ή, πιο σωστά, όσες σταθούν εμπόδιο στην ιδιότυπη αυτή «εισβολή» επιρροής.

Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής είναι ήδη ορατά. Ακόμη και η Γερμανία, η οικονομική ατμομηχανή της Ευρώπης, φαίνεται να ανακρούει πρύμναν, προχωρώντας στην απόσυρση των στρατευμάτων που είχε αποστείλει στην περιοχή. Μπροστά σε αυτό το σκηνικό, η ελληνική στάση μοιάζει να υπαγορεύεται από τον φόβο και τον ρεαλισμό. Η λογική που φαίνεται να επικρατεί στο Μέγαρο Μαξίμου είναι εκείνη της αποφυγής περιττών ρίσκων: εάν οι ισχυροί της Ευρώπης υποχωρούν, η Αθήνα επιλέγει να «μείνει στα αυγά της», αποφεύγοντας να προκαλέσει την οργή του «πλανητάρχη» και τις οικονομικές κυρώσεις που ενδεχομένως αυτή συνεπάγεται.

Το «ερώτημα της Κρήτης» και η διπλωματική ανακολουθία

Η στάση αυτή καθίσταται ακόμα πιο προβληματική, αν αναλογιστεί κανείς ένα υποθετικό σενάριο που αγγίζει τον σκληρό πυρήνα των εθνικών συμφερόντων. Τι θα συνέβαινε, άραγε, αν η επιθετική ρητορική και οι εδαφικές αξιώσεις του Λευκού Οίκου δεν αφορούσαν τον μακρινό Βορρά, αλλά στρέφονταν κατά της Ελλάδας; Αν, χάριν παραδείγματος, ετίθετο από την πλευρά των ΗΠΑ ζήτημα παραχώρησης ενός στρατηγικής σημασίας νησιού, όπως η Κρήτη;

Σε μια τέτοια περίπτωση, είναι βέβαιο πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα περιοριζόταν στη σιωπή. Αντιθέτως, θα προσέβλεπε στην άμεση και ξεκάθαρη στήριξη των ευρωπαϊκών κρατών, απαιτώντας καταδίκη της παραβίασης. Πώς δικαιολογείται, λοιπόν, η τωρινή αφωνία της Αθήνας μπροστά σε μια τόσο κραυγαλέα πρόθεση καταστρατήγησης του Διεθνούς Δικαίου εις βάρος ενός άλλου λαού; Η επιλεκτική ευαισθησία απέναντι στην παραβίαση κυριαρχικών δικαιωμάτων υπονομεύει, εν τέλει, την αξιοπιστία της χώρας όταν εκείνη ζητά διεθνή ερείσματα και αλληλεγγύη για τα δικά της εθνικά θέματα.

Η συνέχεια μιας πολιτικής σιωπής

Δυστυχώς, η τακτική αυτή δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Οι επικριτές της κυβερνητικής εξωτερικής πολιτικής επισημαίνουν πως η στάση για τη Γροιλανδία έρχεται ως συνέχεια μιας παγιωμένης τακτικής μη αντίδρασης σε αμφιλεγόμενες αμερικανικές ενέργειες.

Το προηγούμενο της υπόθεσης του Νικολάς Μαδούρο είναι χαρακτηριστικό. Όταν τέθηκε ζήτημα για την «απαγωγή» του ηγέτη της Βενεζουέλας, η Αθήνα απέφυγε επιμελώς να αρθρώσει λόγο, ευθυγραμμιζόμενη ουσιαστικά διά της σιωπής της με τις επιλογές της Ουάσιγκτον. Το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα είναι σαφές: Εάν η ελληνική κυβέρνηση δεν τοποθετήθηκε για ένα ζήτημα που αφορούσε άμεσα το διεθνές δίκαιο και την κρατική κυριαρχία στη Λατινική Αμερική, ποια πιθανότητα υπήρχε να ασχοληθεί σοβαρά και να υψώσει ανάστημα για το θέμα της Γροιλανδίας;

Διπλωματικός ρεαλισμός ή υποχωρητικότητα;

Η στάση αυτή της Αθήνας, να παρατηρεί τις εξελίξεις από απόσταση ασφαλείας χωρίς να παρεμβαίνει, ερμηνεύεται από πολλούς ως ένδειξη αδυναμίας ή ως μια συνειδητή επιλογή πλήρους ταύτισης με τον αμερικανικό παράγοντα, ακόμη και όταν αυτός λειτουργεί εκτός των παραδοσιακών πλαισίων της διπλωματίας.

Καθώς οι ΗΠΑ επανακαθορίζουν τα σύνορα της επιρροής τους με τρόπο επιθετικό, η επιλογή της σιωπής μπορεί να προσφέρει προσωρινή ασφάλεια από την επιβολή δασμών, ωστόσο δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσο η ελληνική εξωτερική πολιτική διατηρεί τα αντανακλαστικά και την αυτονομία που απαιτούνται σε έναν ραγδαία μεταβαλλόμενο κόσμο.

Η «ανθρωπογεωγραφία» του εγχειρήματος Καρυστιανού και οι δίαυλοι με τον χώρο της «Νίκης»

Πληθαίνουν οι πληροφορίες για τα πρόσωπα που πλαισιώνουν τη Μαρία Καρυστιανού ενόψει της νέας πολιτικής της κίνησης — Από νομικούς και πρώην δικαστικούς, μέχρι στελέχη που αποχώρησαν από το κόμμα του Δημήτρη Νατσιού.

Ένα ιδιότυπο πέπλο μυστηρίου εξακολουθεί να καλύπτει τις διεργασίες γύρω από το φημολογούμενο πολιτικό εγχείρημα της Μαρίας Καρυστιανού. Ενώ επισήμως δεν έχει υπάρξει ανακοίνωση ίδρυσης φορέα, στο παρασκήνιο οι ζυμώσεις είναι έντονες, με τις πληροφορίες να σκιαγραφούν σιγά-σιγά τον στενό κύκλο των συνεργατών της. Παρά τη διακηρυγμένη πρόθεση για αποστασιοποίηση από το υπάρχον κομματικό σύστημα, η «ανθρωπογεωγραφία» της ομάδας που φαίνεται να σχηματίζεται γύρω της, παρουσιάζει σαφείς αναφορές σε συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους και κυρίως σε πρόσωπα που έχουν θητεύσει ή συνεργαστεί με το κόμμα «Νίκη».

Ο νομικός και πολιτικός βραχίονας

Κεντρικό ρόλο στο πλευρό της κυρίας Καρυστιανού φέρεται να διαδραματίζει η δικηγόρος Μαρία Γρατσία. Η κα Γρατσία, η οποία εμφανίζεται σε δημόσιες συζητήσεις να εκπροσωπεί και πολιτικά το νέο εγχείρημα, δεν είναι άγνωστη στην πολιτική σκηνή. Στις εθνικές εκλογές του 2023 υπήρξε υποψήφια βουλευτής με το κόμμα «Νίκη» στην Α’ Αθηνών, συγκεντρώνοντας περίπου 2.500 σταυρούς, ενώ η εκλογή της δεν κατέστη δυνατή καθώς την έδρα κατέλαβε ο πρόεδρος του κόμματος, Δημήτρης Νατσιός.

Η νομική δραστηριότητα της κας Γρατσία συνδέεται και με άλλα πρόσωπα του ίδιου χώρου, καθώς έχει εκπροσωπήσει τον νυν ανεξάρτητο βουλευτή Β’ Θεσσαλονίκης (και προερχόμενο από τη «Νίκη») Νίκο Παπαδόπουλο, σε υπόθεση που αφορούσε αγωγή της Εθνικής Πινακοθήκης εναντίον του για βανδαλισμό έργων τέχνης.

Στο ίδιο πλαίσιο συνεργατών εντάσσεται και ο Γιώργος Αποστολάκης, πρώην Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου. Ο κ. Αποστολάκης είχε τεθεί επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας της «Νίκης» και εξελέγη βουλευτής, ωστόσο η θητεία του ήταν βραχύβια. Διαφώνησε με την ηγεσία του κόμματος, αποχώρησε και παρέδωσε την έδρα του, παραμένοντας όμως ενεργός στο πεδίο των πολιτικών διεργασιών που αφορούν τον συγκεκριμένο χώρο.

Οργανωτικός ιστός και κοινωνία των πολιτών

Πέραν των νομικών και κοινοβουλευτικών προσώπων, στον οργανωτικό πυρήνα της προσπάθειας φέρεται να συμμετέχει ο Μιχαήλ Πατσίκας. Με πολιτική αφετηρία τη «Σπίθα» του Μίκη Θεοδωράκη, ο κ. Πατσίκας έγινε ευρύτερα γνωστός την περίοδο 2018-2019, πρωτοστατώντας στα συλλαλητήρια κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών. Το τελευταίο διάστημα εμφανίζεται να διοργανώνει συναντήσεις πολιτών στη Θεσσαλονίκη και να προωθεί τις θέσεις του εγχειρήματος μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Στο επιτελείο εντάσσεται, σύμφωνα με πληροφορίες, και ο Νίκος Σκιαδάς, πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών, συμπληρώνοντας το παζλ των συνεργατών. Αντιθέτως, συγκεχυμένες παραμένουν οι πληροφορίες για τον καθηγητή Φαρμακολογίας Δημήτρη Κούβελα. Ενώ ορισμένες πηγές τον τοποθετούν εντός της ομάδας Καρυστιανού, άλλες αναφορές υποστηρίζουν πως δεν υπάρχει ουδεμία επαφή μεταξύ των δύο πλευρών.

Οι «κόκκινες γραμμές» και οι αποκλεισμοί

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της στρατηγικής της Μαρίας Καρυστιανού είναι η αυστηρή –κατά δήλωσή της– στάση απέναντι σε εν ενεργεία πολιτικούς ή πρόσωπα που έχουν υπηρετήσει το υφιστάμενο κομματικό σύστημα. Η αρχή αυτή φαίνεται να δημιουργεί ένα πλαίσιο αποκλεισμών, παρά το ενδιαφέρον που έχουν εκδηλώσει διάφοροι παράγοντες.

Στη βάση αυτής της λογικής:

  • Ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής Νικόλας Φαραντούρης φέρεται να έχει διαγραφεί από το κόμμα του (ΣΥΡΙΖΑ) λόγω του ανοίγματος που επιχείρησε προς την πλευρά Καρυστιανού, χωρίς ωστόσο να έχει ενταχθεί στο εγχείρημα.

  • Εκτός πλαισίου μένει ο Νίκος Νικολόπουλος, πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος.

  • Παρά τα θετικά σχόλια του Στέφανου Κασσελάκη και τις προσεγγίσεις από βουλευτές του «Κινήματος Δημοκρατίας» (όπως ο Αλέξανδρος Αυλωνίτης που πρότεινε κοινή συνισταμένη), η πόρτα παραμένει κλειστή για τους εν ενεργεία πολιτικούς.

Τέλος, εκτός του κύκλου επιρροής φαίνεται να βρίσκεται ο Κυριάκος Τόμπρας (πρώην στέλεχος των ΑΝΕΛ), ο οποίος πάντως αρνείται ότι υπήρξε ποτέ προσέγγιση, ενώ σαφής είναι η ρήξη με τον Νίκο Καραχάλιο, με τον οποίο υπήρξε δημόσια αντιπαράθεση και ανταλλαγή βαριών εκφράσεων, παρά την αρχική φημολογούμενη προσέγγιση.

Συμπεράσματα και προοπτικές

Η σύνθεση της ομάδας που πλαισιώνει τη Μαρία Καρυστιανού προκαλεί αίσθηση, καθώς, παρά την ρητορική περί νέου και ακομμάτιστου ξεκινήματος, ο πυρήνας των στελεχών προέρχεται κατά κύριο λόγο από τη δεξαμενή του ακροδεξιού και συντηρητικού χώρου, με ισχυρούς δεσμούς με το παρελθόν της «Νίκης» και των κινημάτων κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Μένει να φανεί αν αυτό το μείγμα προσώπων θα αποτελέσει την επίσημη μαγιά για την κάθοδο στις εκλογές και πώς θα υποδεχθεί το εκλογικό σώμα τη συγκεκριμένη πολιτική πρόταση.

 

Πατριαρχεῖο, Ἀμερικάνοι, Ἐγγλέζοι καὶ Ρῶσσοι. Ψεύδη, σενάρια, ὕβρεις…

Του Γεωργίου Κ. Τζανάκη

Τελευταῖα ξέσπασε ἕνας ἐπικοινωνιακὸς καταιγισμὸς, ἀπὸ ὅλα τὰ μέσα «ἐνημερώσεως», ὅπου διαμαρτύρονται καὶ ἐξανίστανται γιὰ τὴν «ἀήθη ἐπίθεσι» κατὰ τοῦ Oἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ἀπὸ τὴν Ρωσικὴ μυστικὴ ὑπηρεσία SVR.

Τὰ κυριώτερα σημεῖα στὰ ὁποία ἐστιάζουν, ὅτι προβάλλει ἡ SVR, εἶναι (ἐπιλέγω ἀπὸ ἕνα μόνο ἱστότοπο, καθότι ὅλοι λένε περίπου τὰ ἴδια):

«Η SVR –κρατικό όργανο, που προφανώς έχει πλέον αναλάβει και “εκκλησιολογικά καθήκοντα”– κατηγορεί τον Παναγιώτατο ως δήθεν συνεργάτη βρετανικών μυστικών υπηρεσιών και οργανωτή σχεδίων διάσπασης της ρωσικής εκκλησιαστικής επιρροής σε Ουκρανία, Βαλτική και Βαλκάνια». [1]

«Ο Βαρθολομαίος, αεί επί σκοπόν της Ορθοδόξου Ενότητος, ουδέποτε λειτούργησε με πολιτικά κριτήρια. Είναι πνευματικός πατέρας όλων, ακατάβλητος υπερασπιστής της κανονικότητος, της ελευθερίας των κατά τόπους Εκκλησιών και της οικουμενικής διακονίας του Φαναρίου, η οποία δεν υποκύπτει σε πιέσεις, ούτε ενδίδει σε γεωπολιτικά συμφέροντα». [ὅ.π.]

«Ο Παναγιώτατος στέκει εκεί όπου τον έταξε η Πρόνοια του Θεού: ως Πρώτος μεταξύ Ίσων, χωρίς κοσμικές εξαρτήσεις, χωρίς “πλάτες εξουσίας”, αλλά Χάριτι Θεού και με τη μαρτυρία του Σταυρού». [ὅ.π.]

Γιὰ τὴν ἀκρίβεια τὸ ΤΑSS ἀνέφερε ὅτι

«Ειδικές υπηρεσίες του Ηνωμένου Βασιλείου υποστηρίζουν με κάθε τρόπο τις δραστηριότητες του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου στην εκδίωξη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας… «Οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες τον υποστηρίζουν ενεργά, τροφοδοτώντας ρωσοφοβικά αισθήματα στις ευρωπαϊκές χώρες», δήλωσε το SVR». Πρακτορεῖο Εἰδήσεων ΤΑSS 12/1/2026 [2]

Ἕνας σχολιαστὴς τονίζει ὅτι μέχρι τώρα οἱ Ρώσοι παρουσίαζαν τὸ Πατριαρχεῖο ὡς Ἀμερικανοκίνητο ἐνῷ τώρα τὸ παρουσιάζουν νὰ στηρίζεται ἀπὸ μυστικὲς ὑπηρεσίες τῆς Βρεττανίας.

«Πηγή του Οικουμενικού Πατριαρχείου συγκρατεί μία λεπτομέρεια από την ανακοίνωση της SVR που αξιολογεί ως σημαντική: όπως αναφέρει, σε παλαιότερες επιθέσεις που έχουν εκδηλωθεί από τη ρωσική πλευρά προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο υπήρχαν σταθερές αναφορές ότι είναι αμερικανοκινούμενο και ακολουθεί πολιτικές που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ, ιδιαίτερα σε σχέση με την παραχώρηση αυτοκεφαλίας σε Ορθόδοξες Εκκλησίες. Σε αυτή την τελευταία ανακοίνωση δεν υπάρχει αναφορά στον αμερικανικό παράγοντα, αλλά γίνεται λόγος για στήριξη προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο από τις μυστικές υπηρεσίες της Βρετανίας». ΕΦΗΜ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ [3]

Ὅπως θὰ διαπιστώσῃ ὅποιος στὰ σοβαρὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα, ὑπάρχουν μόνον γενικότητες, συνθήματα καὶ καθόλου τεκμήρια καὶ ἀποδείξεις, στὶς κρίσεις ποὺ διατυπώνονται. Θὰ παραθέσουμε μερικὰ ἀδιαμφισβήτητα τεκμήρια, ὥστε, ἄν θέλουν, νὰ βοηθηθοῦν καὶ οἱ γράφοντες, ἄν τυχὸν τὰ ἀγνοοῦν, καὶ κυρίως οἱ ἀναγινώσκοντες τὰ γραφόμενά τους , ὥστε νὰ βοηθηθοῦν στὰ συμπεράσματά τους.

Ἐπειδὴ τὸ θέμα παρουσιάζεται ὡς προσωπικὴ ἐπίθεσις κατὰ τοῦ Πατριάρχου, πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι μὲ τοὺς ὅρους «Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο», «Φανάρι» ἤ τὸ ὄνομα τοῦ ἐκάστοτε «Πατριάρχου» ἐννοεῖτε τὸ ἴδιο πράγμα, δηλαδὴ ἡ πραγματικότης, ὁ μηχανισμὸς προσώπων, ποὺ λειτουργεῖ στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ὁριστικά, τουλάχιστον μετὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μὲ κύριο ἐπίσημο ἐκφραστὴ πρὸς τὰ ἔξω τὸν ἑκάστοτε Πατριάρχη , ὁ ὁποῖος κατευθύνει καὶ τὶς Συνοδικὲς ἀποφάσεις. Ἐπειδὴ αὐτὲς (οἱ Συνοδικὲς ἀποφάσεις) ἐνίοτε εἶναι εἴτε διπλωματικές, εἴτε ὑψηλοῦ πνευματικοῦ ἐπιπέδου γενικολογίες, οἱ διάφοροι παράγοντες καὶ παρατρεχάμενοι, ὅπως ὁ παραπάνω, «διαρέουν» ἤ διατυπώνουν καὶ σχολιάζουν ὅσα «πρέπει» νὰ μάθῃ ὁ πιστὸς λαὸς.

Παρουσιάζεται, λοιπόν, στὴν παροῦσα περίπτωσι, ὅτι τὸ Φανάρι ποτὲ δὲν λειτουργεῖ μὲ πολιτικὰ κριτήρια, δὲν ὑποκύπτει σὲ πιέσεις, οὔτε ἐνδίδει σὲ γεωπολιτικὰ συμφέροντα. Δὲν ἔχει κοσμικὲς ἐξαρτήσεις, οὔτε πλάτες ἐξουσίας, οὔτε ἐπηρεάζεται ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς ἤ τοὺς Ἄγγλους, οὔτε ἔχει σχέσι μὲ κινήσεις κατὰ τῆς Ρωσικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐπιρροῆς.

Ἐπ᾿ αὐτῶν θὰ κατατεθοῦν, ὅπως προεγράφη, μερικὰ στοιχεῖα, ἀπὸ τὰ πολλὰ ποὺ ὑπάρχουν, ὥστε νὰ μπορεῖ κανεὶς νὰ κρίνῃ τὴν ὀρθότητα αὐτῶν τῶν ἰσχυρισμῶν.

«Δὲν λειτουργεῖ μὲ πολιτικὰ κριτήρια οὔτε ὑποκύπτει σὲ πιέσεις».

Πῶς ἐξεδιώχθῃ ἡ Μάξιμος ὁ Ε΄ τὸ 1948 καὶ πῶς ἤρθε ὁ Ἀθηναγόρας στὸ Φανάρι; Μὲ καθαρὰ πολιτικὰ κριτήρια καὶ κατόπιν ἀφορήτων πιέσεων. Μετὰ τὸ 1923 τὸ Πατριαρχεῖο ὑπάγεται «στὴ δικαιοδοσία τοῦ Τούρκου Νομάρχη τῆς Κωνσταντινουπόλεως» [4] Παρὰ τὶς μεγαλοστομίες ποὺ ἀκούγονται,  κατὰ καιροὺς, ἀπὸ τὰ πρόσωπα τοῦ Πατριαρχείου περὶ «πλήρους ἐλευθερίας», αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Ὅσον ἀφορᾶ τὶς ἐκλογὲς Πατριάρχου:

«Ο νομάρχης (Vali) ήταν ο εκπρόσωπος του τουρκικού κράτους, ο οποίος ενέκρινε τον κατάλογο των υποψηφίων Πατριαρχών έχοντας το δικαίωμα να διαγράψει κάποιο πρόσωπο που δεν ήταν αρεστό στην τουρκική πλευρά και επικύρωνε την εκλογή του νέου Πατριάρχη». [ὅ.π.]

Στὴν περίπτωσι τῆς ἐκλογῆς Ἀθηναγόρα ὁ μηχανισμὸς αὐτὸς λειτούργησε πλήρως μὲ ἀποτέλεσμα:

«Ο Τούρκος αξιωματούχος (Νομάρχης) … τους είπε ότι, για να πάψει η κριτική κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου, θα έπρεπε οι ιεράρχες του να εκλέξουν ως νέο πατριάρχη τον Αρχιεπίσκοπο Βορείου και Νοτίου Αμερικής Αθηναγόρα. Τους δήλωσε ότι η εκλογή αυτή ήταν επιθυμία τριών κυβερνήσεων, της ελληνικής, της τουρκικής και της αμερικανικής. Σημείωσε δε ότι η Τουρκική κυβέρνηση θα έκανε το παν για να διατηρήσει φιλικές σχέσεις με την Αμερικανική.  (ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΑΓΚΥΡΑΣ [5]). Επιπλέον, ο Αθηναγόρας θα μπορούσε να προάγει την ελληνοτουρκική φιλία και τους δεσμούς μεταξύ των δύο χωρών και να κατοχυρώσει το κύρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. (ΕΛΛΗΝ ΠΡΕΣΒΥΣ ΣΚΕΦΕΡΗΣ [6]) Τέλος, εμβαθύνοντας ανέφερε ότι καθώς οι Σοβιετικοί μεταχειρίζονταν την Ορθόδοξη Εκκλησία για τους δικούς τους πολιτικούς σκοπούς, εκείνη η πατριαρχική εκλογή είχε και πολιτικό χαρακτήρα, τον οποίο η τουρκική πλευρά δεν μπορούσε να αγνοήσει (ΕΛΛΗΝ ΠΡΕΣΒΥΣ ΣΚΕΦΕΡΗΣ [7])» ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΟΥ ΨΥΧΡΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ σελ. 204

( Σημ: Τὰ παραπάνω δὲν εἶναι ἀπόψεις ψεκασμένων ἤ φανατικῶν , ὅπως συνηθίζεται νὰ χαρακτηρίζεται ὁτιδήποτε δὲν ἀρέσει στοὺς διαφόρους κατεστημένους προπαγανδιστὲς. Εἶναι διαπιστώσεις ποὺ προκύπτουν ἀπὸ τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα τῶν πρεσβειῶν, τῶν Ὑπουργείων Ἐξωτερικῶν Ἑλλάδος, Ἀμερικῆς, Βρετανίας, Τουρκίας καὶ εὐρίσκονται σὲ Διδακτορικὴ Διατριβὴ ποὺ τὴν ἔχει ἐποπτεύσει καθηγητὴς ἀπολύτως προσηλωμένος στὸ Πατριαρχεῖο, καὶ γι᾿αὐτὸ χρησιμοποιῶ τὶς πηγές αὐτὲς. Ἔχει κυκλοφορήσει καὶ σὲ βιβλίο, ἀπὸ ὅπου καὶ οἱ παραπομπὲς, γιὰ ὅποιον ἐνδιαφέρεται: Παῦλος Σεραφείμ, ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΟΥ ΨΥΧΡΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. Ἐκδ. Μπαρμπουνάκη. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2017.)

Δὲν εἶναι μόνο ὅτι ὁ Τοῦρκος Νομάρχης τοὺς προσδιόριζε ποιὸν πρέπει νὰ ἐκλέξουν, τὸν Ἀθηναγόρα, ἀλλὰ διευκρίνιζε καὶ ποιὸν δὲν πρέπει νὰ ἐκλέξουν, καὶ ἄν τὸ τολμοῦσαν θὰ τὴν πλήρωνε ἡ Μειονότης. (Τελικῶς καὶ ἐξέλεξαν τὸν Ἀθηναγόρα καὶ τὴν πλήρωσε ἡ Μειονότης, τὸ 1955):

«Ὁ πρόεδρος της τουρκικής δημοκρατίας είχε δώσει οδηγίες στο βαλή της Κωνσταντινούπολης να δηλώσει «απεριφράστως επιτροπήν Μητροπολιτών ότι εν ουδεμιά περιπτώσει θα γίνη δεκτή εκλογή Μητροπολίτου Δέρκων», [8]  ενώ επιπλέον και ο Τούρκος πρωθυπουργός … δήλωσε ότι τυχόν εκλογή του Δέρκων θα επηρέαζε δυσμενώς τη στάση της τουρκικής κυβέρνησης όχι μόνο έναντι του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αλλά και έναντι της ίδιας της μειονότητας». ΣΤΗ ΔΙΝΗ… σελ. 207

 

«Οὔτε ἐπηρεάζεται ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς ἤ τοὺς Ἄγγλους, οὔτε ἔχει σχέσι μὲ κινήσεις κατὰ τῆς Ρωσικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐπιρροῆς».

Οἱ πολιτικὲς πιέσεις τῶν Τούρκων ἦταν ἀποτέλεσμα τῆς ἐπιθυμίας τῶν Ἄγγλων καὶ τῶν Ἀμερικάνων γιὰ ἐκλογὴ τοῦ Ἀθηναγόρα στὴ θέσι τοῦ Πατριάρχου προκειμένου νὰ ἐξυπηρετηθοῦν τὰ γεωπολιτικά τους συμφέροντα. Καὶ αὐτὸ διότι θεωροῦσαν ὅτι ἡ Σοβιετικὴ Ἔνωσις θὰ χρησιμοποιοῦσε τὴν Ρωσικὴ Ἐκκλησία γιὰ τὴν κρατική της πολιτική:

«Δεν υπήρχε, ωστόσο, καμία αμφιβολία ότι η Εκκλησία θα χρησίμευε ως όργανο κρατικής πολιτικής» ΕΚΘΕΣΙΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ «Ν. 3127. Ο ρόλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην ελληνική πολιτική», Ουάσινγκτον, 15 Μαΐου 1946. ΣΤΗ ΔΙΝΗ… σελ.62

Οἱ Βρετανοὶ παράλληλα:

« … οι οποίοι επιθυμούσαν την εμπλοκή των Αμερικανών στα πράγματα του Φαναρίου. Επιθυμούσαν να πιέσουν τους Αμερικανούς να πιέσουν την Ελλάδα και την Τουρκία να συνεργαστούν ώστε να αναβαθμίσουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο, έναντι του σοβιετικού κινδύνου». FO 371/58860, βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών προς βρετανική πρεσβεία Άγκυρας, Β. 2589/1908/19, 27 Φεβρουαρίου 1946. ΣΤΗ ΔΙΝΗ… σελ.62

Ἡ δὲ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀκόμη καὶ ὅταν βρισκόταν ὡς ἐξόριστη στὴν Μέση Ἀνατολή, μετὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Πατριάρχη Σεργίου στὴ Ρωσία ἔστειλε ὁδηγία, μάλλον ἀποτέλεσμα ἐπαφῶν μὲ τὴν Βρετανικὴ ἀλλὰ καὶ Ἄμερικανικὴ πλευρὰ,   στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο λέγοντας ὅτι

«… η εκκλησιαστική αναγέννηση στην Ρωσία αποτελούσε πολιτικό ελιγμό (political maneuver) και κατά συνέπεια θα έπρεπε να είναι πολύ προσεκτικό στις επαφές του με τη Μόσχα και να αποφύγει οποιεσδήποτε δεσμεύσεις προς τη ρωσική πλευρά». ΣΤΗ ΔΙΝΗ… σελ.75

(Καὶ αὐτό, τὴν ἴδια στιγμὴ, ποὺ πάλι κατόπιν Βρετανικῶν μεθοδεύσεων, ἔβαζε τὸ ΚΚΕ στὴ συγκυβέρνησι τῆς χώρας, γιὰ ἄλλους λόγους βέβαια!!!)

Στὴν δὲ ἐκλογὴ τοῦ Ἀθηναγόρα οἱ πιέσεις πρὸς τὸν Μάξιμο τὸν Ε΄ νὰ παραιτηθῇ ἦταν ἀσφυκτικὲς καὶ ἔφτασαν μέχρι τοῦ σημείου νὰ διακόψῃ τὴν χρηματοδότησι τοῦ Πατριαρχείου!!!

«… Εκείνο το κρίσιμο χρονικό διάστημα η ελληνική κυβέρνηση σταμάτησε να στέλνει τα χρήματα της επιχορήγησής της προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο με αποτέλεσμα το τελευταίο να αντιμετωπίσει προβλήματα ρευστότητας» [9] ΣΤΗ ΔΙΝΗ… σελ.75

Ὅλες αὐτὲς οἱ ἀφόρητες πολιτικὲς πιέσεις ὁδήγησαν τοὺς Συνοδικοὺς θέλοντας καὶ μὴ νὰ ἐκλέξουν ὡς Πατριάρχη ἕναν ἄνθρωπο ποὺ δὲν εἶχε καμμία σχέσι μὲ τὸ Πατριαρχεῖο, ἀλλὰ ἦταν ἀρεστὸς στοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ τοὺς Τούρκους ἀλλὰ καὶ σὲ ἀρκετοὺς Ἕλληνες πολιτικοὺς. Ἐκτοτε τὸ Πατριαρχεῖο προσδέθηκε στὸ ἄρμα τῆς Δύσεως καὶ ἐξυπηρετεῖ τὶς πολιτικὲς της ἐπιθυμίες, ὡς ὄργανο ἐπιβολῆς μέχρι σήμερα.  (Λέμε τὰ ἐλάχιστα, τὰ πάνω πάνω). Μποροῦν νὰ παρατεθοῦν ἄπειρα ντοκουμέντα γιὰ τὴν πολιτικὴ ἐξάρτησι τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἀπὸ τοὺς Ἀγγλοαμερικανοὺς καὶ τὴν χρησιμοποίησί του ὡς γεωπολιτικὸ βραχίονά τους στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο (ἀναλογιστεῖτε μόνον ὅτι στὴν «Σύνοδο» τοῦ Κολυμπαρίου ἐπίσημη σύμβουλος τοῦ Οἱκουμενικοῦ Πατριάρχου ἦταν ἡ καθηγήτρια κ. Ἐλισσάβετ Προδρόμου ἡ ἐπίσημος σύμβουλος τῆς CIA καὶ DIA γιὰ θέματα Ἀνατολικῆς Μεσογείου καὶ Θρησκειῶν!!!) ἀλλὰ μένω σὲ αὐτὰ, θεωρῶντας τα ἀρκετὰ γιὰ προβληματισμό. Ἕνα μόνο προσθέτω:

«… αν η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ άλλαζε και γινόταν πιο δυναμική έναντι της ΕΣΣΔ (πολιτική της ανταπόδοσης, rollback policy) και αποφάσιζαν οι Αμερικανοί να διεισδύσουν στις ορθόδοξες σοβιετοκρατούμενες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, τότε ένας ανώδυνος τρόπος θα ήταν μέσω της κάλυψης του  Οικουμενικού Πατριαρχείου». ΣΤΗ ΔΙΝΗ… σελ.75

Καὶ ἡ κάλυψις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου δόθηκε στὴν Οὐκρανία, ὅπως ζητοῦσε καὶ ὁ Μπρεζίνσκυ, ὅταν οἱ ἀμερικάνοι ἀποφάσισαν νὰ διεισδύσουν στὴν Οὐκρανία, μὲ τὴν ἐκκλησιαστικὴ εἰσπήδησι καὶ τὴν δημιουργία μιᾶς ἐκκλησιαστικῆς ὀντότητος ἐνάντια στὴν κανονικὴ Οὐκρανικὴ Ἐκκλησία. Καὶ τώρα ὑπάρχουν φόβοι ἀπὸ τοὺς Ρώσους ὅτι θὰ γίνῃ ξανὰ τὸ ἴδιο στὶς χῶρες τῆς Βαλτικῆς καὶ στὸ Μαυροβούνιο. Καὶ ἀπαντᾶ τὸ Πατριαρχεῖο ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι

«ευφάνταστα σενάρια, ψευδείς ειδήσεις, ύβρεις και κατασκευασμένες πληροφορίες κάθε είδους προπαγανδιστών» ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ 13 Ο1 2026

Ἴσως βοηθήσουν τὰ παραπάνω, ὡς ἀφετηρία, ὥστε νὰ ψάξῃ περισσότερο καὶ νὰ σκεφτῇ, ὅποιος συνεχίζει νὰ σκέφτεται στὴν ἐποχή μας, πρὸς τὰ ποῦ εἶναι ἡ ἀλήθεια, ἄν ἐνδιαφέρει κανέναν, πλέον.

Γιὰ μᾶς ἐδῶ στὴν Κρήτη, ἔχει ἰδιαίτερη σημασία ἡ βαθύτερη κατανόησις τῶν καταστάσεων, διότι ὁ Πατριάρχης, ὁ «ακατάβλητος υπερασπιστής της κανονικότητος, της ελευθερίας των κατά τόπους Εκκλησιών», στέλνει σὲ λίγες μέρες τοὺς δικούς του γιὰ νὰ ἀποφασίσουν ποιοὶ θὰ γίνουν δεσπότες σὲ δύο Μητροπόλεις τῆς Κρήτης. Οἱ «ἐλεύθεροι» Κρῆτες ἐπίσκοποι, φαίνεται, δὲν μποροῦν μόνοι τους, παρότι ἐλεύθεροι θεωροῦνται ἀνίκανοι νὰ ἀποφασίσουν… Ὁ δὲ λαὸς εἶναι μόνο … γιὰ νὰ παίζει κούρταλα.

Φανταστεῖτε νὰ μὴν σεβόταν τὴν ἐλευθερία τῶν κατὰ τόπους Ἐκκλησιῶν….

Τί περισσότερο θὰ μποροῦσε νὰ συμβῇ στὴν Οὑκρανία;

 

Ἀκρωτήρι Χανίων. 18 Ἰανουαρίου 2026.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] https://fosfanariou.gr/index.php/2026/01/13/rosiki-propaganda-kata-tou-ecum-patr/

[2] https://tass.com/politics/2070009

[3] https://www.kathimerini.gr/society/reportaz/564019777/mystika-kai-psemata-tis-rosikis-svr-to-paraskinio-tis-epithesis-kata-vartholomaioy/

[4] Παύλος Σεραφείμ, Δρ Θεολογίας ΑΠΘ: «Ο κοσμικός παράγοντας στην εκλογή Οικουμενικών Πατριαρχών κατά τη νεότερη περίοδο της ιστορίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου (1830-1948)» https://doi.org/10.26262/syn.v5i1.5635

[5] N.A.D.S., C.G.R, 1936-1958, 840.4, αμερικανική πρεσβεία Άγκυρας, εσωτερικό υπόμνημα αμερικανικής πρεσβείας Άγκυρας, 27 Οκτωβρίου 1948. Πβλ. και N.A.D.S., C.G.R, 1936-1958, 840.4, αμερικανική πρεσβεία Άγκυρας, αμερικανικό προξενείο Κωνσταντινούπολης προς αμερικανική πρεσβεία Άγκυρας, 12, 30 Οκτωβρίου 1948.

[6]  [7] Α.Υ.Ε., 1948/Φ118/ΥΦ1, ελληνικό προξενείο Κωνσταντινούπολης (αποστολέας ο πρέσβης Σκέφερης) προς ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, ΑΠ 4003, 26 Οκτωβρίου 1948.

[8] (Α.Υ.Ε., 1948/Φ118/ΥΦ1, ελληνική πρεσβεία Άγκυρας προς ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, ΑΠ 403, 28 Οκτωβρίου 1948).

[9] N.A.D.S., C.G.R, 1936-1958, 840.4, αμερικανική πρεσβεία Άγκυρας, αμερικανικό προξενείο Κωνσταντινούπολης προς αμερικανική πρεσβεία Άγκυρας, 24 Σεπτεμβρίου 1948

 

Κλιμακώνεται η ένταση στην Παιδεία: Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στα Χανιά για το πρώτο «εκπαιδευτοδικείο» στην Τρίπολη

Οι εκπαιδευτικοί της Κρήτης στο πλευρό των τριών συναδέλφων τους από τη Λακωνία που οδηγούνται σε πειθαρχικό έλεγχο λόγω της άρνησής τους να συμμετάσχουν στην ατομική αξιολόγηση — Στάση εργασίας και κινητοποίηση στις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης.

Σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης με το Υπουργείο Παιδείας εισέρχεται εκ νέου η εκπαιδευτική κοινότητα, με αφορμή την πρεμιέρα των πειθαρχικών διαδικασιών εναντίον εκπαιδευτικών που συμμετέχουν στην απεργία-αποχή από την ατομική αξιολόγηση. Το επίκεντρο της έντασης μεταφέρεται την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου στην Τρίπολη, όπου εκδικάζεται η πρώτη υπόθεση, γεγονός που πυροδοτεί αλυσιδωτές αντιδράσεις και κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα, συμπεριλαμβανομένων των Χανίων.

Η ΕΛΜΕ και ο ΣΕΠΕ Χανίων καλούν σε μαζική συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 12:00 το μεσημέρι της Τετάρτης, στα γραφεία της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας και Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, καταγγέλλοντας ποινικοποίηση του δικαιώματος στην απεργία.

Το χρονικό της υπόθεσης στη Λακωνία

Η αφορμή για τον νέο κύκλο κινητοποιήσεων δίνεται από την κλήση σε ακρόαση και απολογία τριών εκπαιδευτικών, μελών του Συλλόγου «Πλήθων» Λακωνίας. Οι τρεις γυναίκες παραπέμπονται στο Πειθαρχικό Συμβούλιο που θα συνεδριάσει στην Τρίπολη, επειδή συμμετείχαν στην προκηρυγμένη απεργία-αποχή του κλάδου από τις διαδικασίες της ατομικής αξιολόγησης.

Για τα εκπαιδευτικά σωματεία, η διαδικασία αυτή χαρακτηρίζεται ως «εκπαιδευτοδικείο». Υποστηρίζουν πως δεν δικάζονται τρία μεμονωμένα πρόσωπα, αλλά τίθεται υπό αμφισβήτηση ο ίδιος ο θεσμός της απεργίας και η συλλογική δράση του κλάδου. «Οι απεργοί δεν δικάζονται», είναι το κεντρικό σύνθημα των συνδικαλιστικών φορέων, οι οποίοι θεωρούν ότι η συμμετοχή σε νόμιμα προκηρυγμένη απεργία δεν μπορεί να αποτελεί πειθαρχικό παράπτωμα.

Καταγγελίες για «βιομηχανία διώξεων» και νομικά επιχειρήματα

Στην ανακοίνωσή τους, οι συνδικαλιστικοί φορείς των Χανίων εξαπολύουν δριμεία κριτική κατά της κυβέρνησης και του Υπουργείου Παιδείας (ΥΠΑΙΘΑ). Καταγγέλλουν ότι, ελλείψει συναίνεσης από την εκπαιδευτική κοινότητα για την εφαρμογή της αξιολόγησης, το Υπουργείο έχει επιλέξει τον δρόμο της καταστολής και του εκφοβισμού.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο νομικό πλαίσιο, με τους εκπαιδευτικούς να επικαλούνται προηγούμενες αποφάσεις, όπως αυτή του ΠΥΣΠΕ Α’ Αθήνας το 2022 και του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών. Σύμφωνα με τα σωματεία, οι αποφάσεις αυτές δικαίωσαν διευθυντές και προϊσταμένους που απείχαν από την αξιολόγηση, κρίνοντας ότι δεν μπορούν να διωχθούν πειθαρχικά εφόσον καλύπτονται από την απεργία του σωματείου τους.

Παράλληλα, εκφράζεται έντονη ανησυχία για το νέο πειθαρχικό δίκαιο στο Δημόσιο, το οποίο οι εκπαιδευτικοί χαρακτηρίζουν ως «καρμανιόλα» που στοχεύει στη δημιουργία ενός κλίματος φόβου («σιγή νεκροταφείου») στα σχολεία, ώστε να καμφθούν οι αντιστάσεις απέναντι στην κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων.

Το πλαίσιο των κινητοποιήσεων στα Χανιά

Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις, η ΕΛΜΕ και ο ΣΕΠΕ Χανίων θέτουν ως «κόκκινη γραμμή» την παύση κάθε δίωξης. Προειδοποιούν, μάλιστα, την τοπική Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης να μην προχωρήσει σε αντίστοιχες παραπομπές συναδέλφων, χαρακτηρίζοντας μια τέτοια κίνηση ως «αιτία πολέμου».

Τα αιτήματα της κινητοποίησης συνοψίζονται στα εξής:

  • Άμεση αρχειοθέτηση της υπόθεσης των τριών εκπαιδευτικών από τη Λακωνία.

  • Παύση όλων των διώξεων στις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης της χώρας.

  • Κατάργηση του θεσμικού πλαισίου της αξιολόγησης και του νέου Πειθαρχικού Κώδικα.

Για τη διευκόλυνση της συμμετοχής στη συγκέντρωση της Τετάρτης 21 Ιανουαρίου, τα σωματεία έχουν προκηρύξει διευκολυντική στάση εργασίας (1, 2 ή 3 ωρών) από τις 11:00 π.μ. έως τις 14:00 μ.μ., δεσμευόμενα να καλύψουν οικονομικά τα μέλη τους που θα συμμετάσχουν.

Η έκβαση της υπόθεσης στην Τρίπολη αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς θεωρείται ότι θα αποτελέσει «πιλότο» για τη στάση που θα τηρήσει το Υπουργείο Παιδείας απέναντι στο μέτωπο της αξιολόγησης το επόμενο διάστημα.

Χωρίς ίχνος ζωής: Άκαρπες οι σαρωτικές έρευνες σε Χανιά και Ρέθυμνο για τον 33χρονο Αλέξη Τσικόπουλο

Παρά την τεράστια κινητοποίηση εθελοντών και ομάδων διάσωσης που «χτένισαν» δύσβατες περιοχές και πιθανά καταφύγια, η τύχη του αγνοούμενου γιατρού παραμένει άγνωστη ενάμιση μήνα μετά την εξαφάνισή του.

Σε θρίλερ δίχως τέλος εξελίσσεται η υπόθεση εξαφάνισης του Αλέξη Τσικόπουλου, καθώς οι ελπίδες για τον εντοπισμό του δοκιμάζονται σκληρά από το πέρασμα του χρόνου. Ενάμιση μήνα μετά την ημέρα που χάθηκαν τα ίχνη του 33χρονου γιατρού, οι έρευνες στην Κρήτη, αν και έντονες, επίμονες και πολυεπίπεδες, δεν έχουν αποδώσει τον επιθυμητό καρπό. Οι προσπάθειες των ομάδων που επιχειρούν στο πεδίο χαρακτηρίζονται κοπιαστικές και πολύωρες, ωστόσο το αποτέλεσμα παραμένει, δυστυχώς, αρνητικό, συντηρώντας την αγωνία για την τύχη του αγνοούμενου.

«Σάρωμα» σε Χανιά και επέκταση στο Ρέθυμνο

Στην πρώτη γραμμή των ερευνών βρέθηκαν τα έμπειρα μέλη του Ομίλου Φίλων Κυνηγών Ακτής Θερμαϊκού (ΟΦΚΑΘ), τα οποία ταξίδεψαν στην Κρήτη για να συνδράμουν στο δύσκολο έργο του εντοπισμού. Η ομάδα του ΟΦΚΑΘ πραγματοποίησε αρχικά σαρωτικούς ελέγχους σε εκτεταμένες περιοχές των Χανίων, αναζητώντας οποιοδήποτε στοιχείο που θα μπορούσε να ρίξει φως στην υπόθεση.

Μη εντοπίζοντας κάποιο ίχνος στην αρχική ζώνη αναζήτησης, οι εθελοντές επέκτειναν το πεδίο δράσης τους και στον Νομό Ρεθύμνου. Η στρατηγική της έρευνας επικεντρώθηκε σε σημεία που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως προσωρινά καταφύγια για τον 33χρονο. Συγκεκριμένα, ερευνήθηκαν σπιθαμή προς σπιθαμή απομονωμένα ξωκκλήσια, εγκαταλελειμμένες παλιές οικίες, καθώς και ποιμνιοστάσια (στάνες), χωρίς ωστόσο να προκύψει κάποια ένδειξη ζωής ή παρουσίας του αγνοούμενου.

Κινητοποίηση στα ορεινά από μοτοσικλετιστές

Πέρα από τις οργανωμένες διασωστικές ομάδες, συγκινητική ήταν και η αυθόρμητη κινητοποίηση πολιτών που θέλησαν να συμβάλουν στην προσπάθεια. Στη «μάχη» του εντοπισμού ρίχτηκε δυναμικά και μια παρέα μοτοσικλετιστών από τα Χανιά.

Εκμεταλλευόμενοι την ευελιξία των μέσων τους και τη γνώση του τοπίου, οι μοτοσικλετιστές «χτένισαν» τον ορεινό όγκο, προσεγγίζοντας δύσβατα σημεία που είναι δυσπρόσιτα με άλλα συμβατικά μέσα. Παρά τον συντονισμό και την κάλυψη μεγάλου γεωγραφικού φάσματος από εθελοντές και πολίτες, το μυστήριο της εξαφάνισης του Αλέξη Τσικόπουλου παραμένει άλυτο, με τις έρευνες να συνεχίζονται υπό το βάρος της παρατεταμένης απουσίας του.

Τσικόπουλος έρευνες Ρέθυμνο
Φωτογραφία: ΟΦΚΑΘ – Εθελοντές Διασώστες/Facebook
Ρέθυμνο Τσικόπουλος
Φωτογραφία: ΟΦΚΑΘ – Εθελοντές Διασώστες/Facebook
Μηχανές Τσικόπουλος
Φωτογραφία: ΟΦΚΑΘ – Εθελοντές Διασώστες/Facebook

Συγκίνηση στον Ψηλορείτη: Ο φόρος τιμής στον Στέλιο Παπαδογιαννάκη και τα «ανοιχτά» ερωτήματα της τραγωδίας στον Αμπά

Η φωτογραφία του αδικοχαμένου ορειβάτη στην κορυφή του Τίμιου Σταυρού ξυπνά μνήμες από το δραματικό χρονικό στο φαράγγι των Αστερουσίων και τις καταγγελίες για την επιχείρηση διάσωσης.

Μια εικόνα γεμάτη συμβολισμό και βουβό πόνο εκτυλίχθηκε στις χιονισμένες πλαγιές του Ψηλορείτη, φέρνοντας ξανά στην επικαιρότητα μια υπόθεση που συγκλόνισε την τοπική κοινωνία της Κρήτης – και όχι μόνο. Το στιγμιότυπο δύο ορειβατών που κατόρθωσαν να φτάσουν στην κορυφή του Τίμιου Σταυρού, κρατώντας στα χέρια τους τη φωτογραφία του Στέλιου Παπαδογιαννάκη, λειτούργησε ως ελάχιστος φόρος τιμής στη μνήμη του 37χρονου άνδρα από τη Βιάννο. Ωστόσο, πίσω από την συγκινητική αυτή χειρονομία, ελοχεύει ακόμη η βαριά σκιά των γεγονότων που οδήγησαν στον θάνατό του, στις αρχές του περασμένου Δεκεμβρίου, στο φαράγγι του Αμπά.

Το χρονικό της μοιραίας κατάβασης

Η τραγωδία που στέρησε τη ζωή στον 37χρονο έμπειρο ορειβάτη ξεκίνησε υπό τις πλέον ευνοϊκές συνθήκες. Το πρωί εκείνης της Κυριακής, μια ομάδα δέκα ατόμων με εμπειρία στο canyoning ξεκίνησε την κατάβαση του τεχνικού φαραγγιού στα Αστερούσια Όρη, εκμεταλλευόμενη τον καλό καιρό. Τίποτα δεν προμήνυε την εξέλιξη, μέχρι τη στιγμή που ο 37χρονος τραυματίστηκε στα πλευρά κατά τη διάρκεια της διαδρομής.

Αρχικά, ο ίδιος φάνηκε να διατηρεί την ψυχραιμία του, καθησυχάζοντας μάλιστα τους διασώστες της ΕΜΑΚ που προσέγγισαν το σημείο με τη φράση «Παιδιά, είμαστε μια χαρά». Εντούτοις, η κατάσταση της υγείας του παρουσίασε ραγδαία επιδείνωση λίγη ώρα αργότερα, μετατρέποντας την περιπέτεια σε αγώνα επιβίωσης.

Η υπεράνθρωπη προσπάθεια και η νύχτα στο βουνό

Στις 15:30 το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε η δεύτερη, κρίσιμη κλήση προς την ΕΜΑΚ. Ενώ η υπόλοιπη ομάδα αποχώρησε, δύο μέλη αποφασίστηκε να παραμείνουν στο πλευρό του τραυματία. Παρά τον τραυματισμό του, ο Στέλιος Παπαδογιαννάκης κατέβαλε υπεράνθρωπη προσπάθεια, περπατώντας μόνος του προκειμένου να φτάσει σε ψηλότερο σημείο, ώστε να καταστεί εφικτή η αεροδιακομιδή του.

Στο σημείο έσπευσαν εθελοντές του Συνδέσμου Σπηλαιολόγων Κρήτης (ΣΠΟΚ), οι οποίοι παρέμειναν μαζί του καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας, προσφέροντας πρώτες βοήθειες και ζεστασιά, σε μια προσπάθεια να τον κρατήσουν στη ζωή μέχρι να φτάσει η εναέρια βοήθεια.

Το «θρίλερ» της αεροδιακομιδής και οι αστοχίες

Η επιχείρηση διάσωσης, όπως περιγράφεται από τους εμπλεκόμενους, σημαδεύτηκε από μια σειρά ατυχών περιστατικών και καθυστερήσεων. Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε την άφιξη ελικοπτέρου Super Puma από τη Λήμνο, το οποίο ωστόσο παρουσίασε βλάβη και δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό του.

Καθώς οι ώρες περνούσαν δραματικά, οι εθελοντές που βρίσκονταν στο πεδίο πρότειναν ως ασφαλέστερη και αμεσότερη λύση την επίγεια μεταφορά, μέσω κατάβασης με σχοινιά – μια διαδικασία για την οποία είχαν ήδη προετοιμάσει το έδαφος. Ωστόσο, η εντολή που δόθηκε από το κέντρο επιχειρήσεων ήταν να αναμείνουν το νέο ελικόπτερο που θα κατέφθανε από τη Ρόδο το επόμενο πρωί.

Το δεύτερο ελικόπτερο έφτασε τελικά στις 10:00 το πρωί της Δευτέρας. Παρά την άφιξή του, αδυνατούσε να προσεγγίσει το σημείο λόγω των συνθηκών. Μόνο τότε ενεργοποιήθηκε εσπευσμένα το εναλλακτικό σχέδιο της επίγεια μεταφοράς με φορείο και σχοινιά. Για τον 37χρονο, όμως, ήταν πλέον αργά. Λίγο πριν την έναρξη της διαδικασίας, εντοπίστηκε χωρίς τις αισθήσεις του.

Οργή από την ορειβατική κοινότητα: «Κρατική ανεπάρκεια»

Ο θάνατος του Στέλιου Παπαδογιαννάκη προκάλεσε κύμα αντιδράσεων, με την «Cretan Climbing Community» (Ορειβατική Κοινότητα Κρήτης) να εκδίδει μια σκληρή ανακοίνωση, στρέφοντας τα βέλη της κατά του κρατικού μηχανισμού. Η κοινότητα κάνει λόγο για «εγκληματική ολιγωρία» και «ανεπάρκεια του επιτελικού κράτους», υποστηρίζοντας πως η διαχείριση της κατάστασης στέρησε τη δυνατότητα επιβίωσης στον άτυχο άνδρα.

«Αν δεν εμπλέκονταν καθόλου ο κρατικός μηχανισμός, αυτός ο άνθρωπος πολύ πιθανόν να ήταν ζωντανός», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση, η οποία παράλληλα εξαίρει την αυταπάρνηση των εθελοντών. Οι τελευταίοι έσπευσαν με ίδια μέσα, καλύπτοντας κενά ακόμη και σε βασικές ανάγκες, όπως η τροφοδοσία.

Το μήνυμα που στέλνει η ορειβατική κοινότητα μετά από αυτή την τραγωδία είναι ξεκάθαρο και ανησυχητικό για το μέλλον της ασφάλειας στα βουνά: «Όσοι ασχολείστε με το βουνό, μην ξεχνάτε ότι είμαστε μόνοι μας».

Η φωτογραφία στον Ψηλορείτη παραμένει έτσι όχι μόνο μια πράξη μνήμης για έναν φίλο που χάθηκε, αλλά και μια σιωπηρή υπενθύμιση των ερωτημάτων που ζητούν απαντήσεις για το πώς μια επιχείρηση διάσωσης κατέληξε σε τραγωδία.

Παπαδογιαννακης