Νέα τροπή λαμβάνει το δικαστικό και επικοινωνιακό σκηνικό γύρω από την υπόθεση του θανάτου του Κώστα Μανιουδάκη στα Χανιά, μετά τις συλλήψεις του ιατροδικαστή Σταμάτη Μπελιβάνη και του καθηγητή τοξικολογίας Αριστείδη Τσατσάκη στο πλαίσιο ερευνών που σχετίζονται με την υπόθεση της λεγόμενης «Χανιώτικης μαφίας».
Παρά τις αστυνομικές αναφορές που επανέφεραν τον φάκελο της υπόθεσης στο προσκήνιο, η αρμόδια ανακρίτρια έκρινε αβάσιμα και ανεπαρκή τα στοιχεία του αστυνομικού διαβιβαστικού, με αποτέλεσμα η ασκηθείσα ποινική δίωξη να προχωρήσει χωρίς να περιλαμβάνει την υπόθεση Μανιουδάκη.
Την ίδια ώρα, η Ανοιχτή Συνέλευση καταγγέλλει συντονισμένη προσπάθεια λασπολόγησης και υπονόμευσης του κοινωνικού αγώνα.
Το χρονικό των συλλήψεων και η απόφαση της ανακρίτριας
Στις 23 Ιουλίου πραγματοποιήθηκαν οι συλλήψεις του δημόσιου ιατροδικαστή Σταμάτη Μπελιβάνη και του καθηγητή τοξικολογίας Αριστείδη Τσατσάκη, με κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα που αφορούν κυρίως αλλοιώσεις σε εκθέσεις. Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση της ΕΛ.ΑΣ. στις 25 Ιουλίου, οι διώξεις αυτές αποτελούν συνέχεια της δικογραφίας για τη «Χανιώτικη μαφία», η οποία άνοιξε το 2025 και περιλαμβάνει συλλήψεις στρατιωτικών, ιερέων, αστυνομικών και ενός Αξιωματικού Διοικητή Υπηρεσίας.
Μετά την απολογία τους ενώπιον της ανακρίτριας, οι δύο κατηγορούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους (απαγόρευση εξόδου από τη χώρα) και την καταβολή χρηματικών εγγυήσεων ύψους 20.000 ευρώ για τον ιατροδικαστή και 30.000 ευρώ για τον καθηγητή τοξικολογίας, ενώ ο κ. Μπελιβάνης τέθηκε σε επίσημη αναστολή καθηκόντων.
Όπως προκύπτει από τις δηλώσεις των συνηγόρων του ιατροδικαστή, η ανακριτική αρχή έκρινε ότι τα στοιχεία της αστυνομίας για εμπλοκή της υπόθεσης Μανιουδάκη ήταν ανεπαρκή, εξαιρώντας την πλήρως από το κατηγορητήριο.
Η αντιπαράθεση για τα ιατροδικαστικά στοιχεία και τη δικογραφία
Η υπόθεση του Κώστα Μανιουδάκη ανάγεται την 1η Σεπτεμβρίου 2023, όταν κατά τη διάρκεια αστυνομικού ελέγχου από 4 στελέχη του ΤΑΕ Σούδας ο 58χρονος έχασε τη ζωή του. Αρχικά, στις 4 Σεπτεμβρίου 2023, ο ιατροδικαστής Σταμάτης Μπελιβάνης συνέταξε το πιστοποιητικό θανάτου κάνοντας λόγο για «παθολογικά αίτια, άνευ κακώσεων».
Ωστόσο, μετά από πιέσεις της οικογένειας και τη δημόσια ανάδειξη της υπόθεσης από την τοπική κοινωνία, στις 9 Ιανουαρίου 2024 εκδόθηκε το επίσημο ιατροδικαστικό πόρισμα, το οποίο κατέγραψε τραύματα προκληθέντα από θλων όργανο, τα οποία δεν μπορούσαν να αποδοθούν σε πτώση εξ ιδίου ύψους, σημειώνοντας ότι η στρεσογόνος κατάσταση ως συνέπεια ξυλοδαρμού μπορεί να εξηγήσει το ισχαιμικό επεισόδιο.
Όπως επισημαίνουν η οικογένεια Μανιουδάκη και οι συνήγοροι υποστήριξης της κατηγορίας:
«Το Ιατρικό Πιστοποιητικό Θανάτου ΔΕΝ υπέχει θέση ιατροδικαστικής έκθεσης».
Παράλληλα, οι νομικοί εκπρόσωποι της οικογένειας τονίζουν ότι η αστυνομική διεύθυνση επιχειρεί να παρέμβει στη δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης:
«Προκειμένου να μεταστρέψει την πορεία της “νουθετώντας” τους Δικαστές και τους άλλους Εισαγγελείς. Και να επιχειρεί να θέσει εκποδών όχι μόνο την ιατροδικαστική έκθεση, αλλά και όλες τις άλλες αποδείξεις που δεν ωφελούν τους κατηγορουμένους. Και δίκην δικαστή να αποφαίνεται ότι αδίκως κατηγορήθηκαν οι αστυνομικοί, επαναλαμβάνοντας τα επιχειρήματά τους».
Στο υλικό της δικογραφίας περιλαμβάνεται βιντεοληπτικό υλικό όπου δύο εκ των τεσσάρων αστυνομικών απομονώνουν τον Κώστα Μανιουδάκη σε χωράφι και επιστρέφουν μεταφέροντάς τον χειροπεδημένο πισθάγκωνα, στοιχείο που ελήφθη υπόψη από την ανακρίτρια Έλενα Μητροπούλου για την επιβολή υψηλότερης χρηματικής εγγύησης στους συγκεκριμένους αστυνομικούς.
Οι αιτιάσεις της Ανοιχτής Συνέλευσης και το αίτημα για διαθεσιμότητα
Από την πλευρά της, η Ανοιχτή Συνέλευση για την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη υποστηρίζει ότι η διοχέτευση πληροφοριών στον Τύπο τις τελευταίες ημέρες αποτελεί «βρώμικη επιχείρηση λασπολόγησης» και προσπάθεια αποκατάστασης της εικόνας της αστυνομίας από τη νέα ηγεσία της Αστυνομικής Διεύθυνσης Χανίων (Νικολάου-Σγουρός).
Η Συνέλευση επιμένει στα αιτήματά της για την άμεση θέση σε διαθεσιμότητα των τεσσάρων εμπλεκόμενων αστυνομικών του ΤΑΕ Σούδας, ενώ προανήγγειλε τριήμερο εκδηλώσεων και δράσεων μνήμης και διεκδίκησης στα Χανιά στις 28, 29 και 30 Αυγούστου, με τη συμπλήρωση τριών ετών από τον θάνατο του Κώστα Μανιουδάκη.
Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της Ανοιχτής Συνέλευσης για τον Κ. Μανιουδάκη:
Τι δουλειά έχει η υπόθεση Μανιουδάκη με τη μαφία;;
Τις τελευταίες ημέρες, η τοπική αστυνομία παρουσίασε μια νέα πρακτική
λασπολόγησης του αγώνα γύρω από την υπόθεση της κρατικής δολοφονίας του
Κώστα Μανιουδάκη. Μια πρακτική που αποτελεί πρωτοφανή επιχείρηση για τα
κατασταλτικά δεδομένα της χώρας απέναντι στο ευρύτερο κοινωνικό κίνημα.
Στις 23 Ιουλίου συλλαμβάνονται με κακουργηματική δίωξη ο ιατροδικαστής
Σταμάτης Μπελιβάνης, όπως και ο καθηγητής τοξικολογίας Αριστείδης
Τσατσάκης, κατηγορούμενοι κυρίως για αλλοιώσεις σε εκθέσεις. Στην
επίσημη ενημέρωση που έκανε η ΕΛ.ΑΣ.1 στις 25/07, οι διώξεις έρχονται σε
συνέχεια της υπόθεσης για τη λεγόμενη «Χανιώτικη μαφία», που άνοιξε το
2025 και μεταξύ άλλων έχουν συλληφθεί στρατιωτικοί, ιερείς, μπάτσοι και
ένας Αξιωματικός Διοικητής Υπηρεσίας. Η είδηση αρχικά διακινείται στα
media ως μια υπόθεση που σχετίζεται με 8 υποθέσεις ναρκωτικών. Μέρα με
τη μέρα, η είδηση εμπλουτίζεται με νέες πληροφορίες.
Η υπόθεση της κρατικής δολοφονίας του Κωστή Μανιουδάκη αρχίζει να
εμφανίζεται άρθρο-με-το-άρθρο, με μεθοδική και σταδιακή διοχέτευση
πληροφοριών από την αστυνομία: Αρχικά αναφέρεται ως υπόθεση «αιφνίδιου
θανάτου», κατόπιν γίνεται αντιπαραβολή του πιστοποιητικού θανάτου (που
ψευδώς παρουσιάζεται ως ιατροδικαστικό πόρισμα) με το επίσημο
ιατροδικαστικό πόρισμα, και πλέον ειδησεογραφικά μέσα πανελλαδικής
εμβέλειας μιλάνε για «μεταγενέστερες εκθέσεις που αναιρούσαν
επανειλημμένα τις προηγούμενες», για «βιντεοληπτικό υλικό που δεν
τεκμηριώνει καμία επιθετική ενέργεια των αστυνομικών», αλλά και για την
πραγματογνώμονα που είχε αρχικά ορίσει η οικογένεια.
Η υπόθεση αυτή επανέφερε στον δημόσιο λόγο την υπόθεση Μανιουδάκη – αυτή
τη φορά με πρωτοβουλία της αστυνομικής διεύθυνσης Χανίων, η οποία
επιδιώκει να εδραιώσει τη δική της αφήγηση στην τοπική κοινωνία. Εμείς
από την πλευρά μας, αφενός έχουμε απαντήσεις ώστε να αποδομήσουμε σημείο
προς σημείο τα όσα εκτίθενται με σκοπό να υπονομεύσουν τον αγώνα, και
αφετέρου έχουμε τη διάθεση, τη διαθεσιμότητα και τη μεθοδικότητα να
αξιοποιήσουμε και αυτή τη μεθόδευση για να ενισχύσουμε τον αγώνα μας.
Για τον ιατροδικαστή Σταμάτη Μπελιβάνη
Την 1η Σεπτέμβρη του 2023, οι μπάτσοι των ΤΑΕ Σούδας σταματούν τον
Κώστα Μανιουδάκη σε «τυχαίο» αστυνομικό έλεγχο, και τον ξυλοκοπούν μέχρι
θανάτου. Το σώμα του Κωστή παρέλαβε ο δημόσιος ιατροδικαστής, ο μόνος
στη δυτική Κρήτη, Σταμάτης Μπελιβάνης. Στις 04 Σεπτέμβρη 2023, ο
ιατροδικαστής καταθέτει το πιστοποιητικό θανάτου του Κωστή, όπου
καταγράφει ως αιτία θανάτου «παθολογικά αίτια, άνευ κακώσεων».
Από την πρώτη στιγμή, ήρθαμε σε επαφή με πάρα πολύ κόσμο για να μάθουμε
για το ποιόν του ιατροδικαστή – από δικηγόρους, συναδέλφους, φίλες και
γνωστούς. Από την πρώτη στιγμή, όλες ανεξαιρέτως οι πληροφορίες που
λάβαμε συνέκλιναν στο ότι ο Μπελιβάνης διαπλέκεται με βρώμικο και δόλιο
τρόπο σε όλες τις υποθέσεις που αναλαμβάνει, καθυστερεί εσκεμμένα να
εκδώσει τα πορίσματά του και –όταν του ζητείται– συνεργάζεται με την
αστυνομία.
Από την πρώτη στιγμή, λοιπόν, καταθέσαμε δημόσια την άποψη που
σχηματίσαμε για τον ιατροδικαστή: Τόσο στα κείμενα της συνέλευσης, όσο
και στον δημόσιο χώρο της πόλης. Αναδείξαμε κι άλλες υποθέσεις στις
οποίες ο Μπελιβάνης ενεπλάκη με τρόπο ώστε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα
του κρατικού μηχανισμού (π.χ. στην υπόθεση θανάτου της Κορίνας, στη
Γαύδο), είτε για την ποινική ελάφρυνση/απαλλαγή των κακοποιητών στην
υπόθεση του Γιάννη (Γλώσσα Πλατανιά) ή του γυναικοκτόνου Λεμενιτάκη
(στην υπόθεση της γυναικοκτονίας της Έφης Τσιχλάκη).
Αναδείξαμε τις παραπάνω υποθέσεις, γνωρίζοντας πως υπάρχουν πολλές ακόμα
που έχουν ζημιωθεί από τη δραστηριότητά του Μπελιβάνη. Οι πρακτικές του,
από την προνομιακή θέση –μάλιστα– του μοναδικού δημόσιου ιατροδικαστή
στους νομούς Χανίων και Ρεθύμνου, αποτελούν μια καραμπινάτη περίπτωση
«κατάχρησης εξουσίας». Εμείς από την πλευρά μας επιλέξαμε τη δημόσια
οδό, όπως σε καθετί που κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια. Με αυτόν τον τρόπο,
εκθέσαμε στην τοπική κοινωνία τις πρακτικές του, ώστε να είναι όσο το
δυνατόν περισσότερα άτομα ενήμερα, σε περίπτωση που χρειαστούν τις
«υπηρεσίες» του. Ταυτόχρονα, θελήσαμε να επισημάνουμε προς πάσα
κατεύθυνση, επομένως και στον ίδιο τον Μπελιβάνη, πως ένας κρατικός
λειτουργός, σε νευραλγική θέση άμεσα σχετιζόμενη με το ζήτημα της
δικαιοσύνης, είναι υπόλογος στην τοπική κοινωνία και οφείλει να
λογοδοτεί για όλα του τα εγκλήματα. Όσα έκανε και δεν κατεγράφησαν, όσα
κατεγράφησαν, και όσα πρόκειται να κάνει.
Ο δημόσιος χαρακτήρας της δράσης της συνέλευσης είναι αυτός που μας έχει
«ανταμείψει» με την ευρεία κοινωνική νομιμοποίηση και υποστήριξη του
αγώνα μας – υποστήριξη που εκφράστηκε και ως διάχυτη κοινωνική πίεση στο
πρόσωπο του Μπελιβάνη. Όντας πλέον εκτεθειμένος, δεν μπορούσε να
εξασκήσει τη –μέχρι τότε– εδραιωμένη πρακτική του, με αποτέλεσμα να
προχωρήσει στην έκδοση ενός ιατροδικαστικού πορίσματος όπου απλά
κατέγραψε τα πράγματα ως είχαν: Τραύματα που προήλθαν από τη χρήση
θλώντος οργάνου, και που δεν μπορούσαν να προέλθουν από πτώση εξ ιδίου
ύψους (μετά από ένα καρδιακό επεισόδιο).
Η έκδοση αυτού του πορίσματος, στις 09 Γενάρη του 2024, αποτέλεσε ένα
σημείο καμπής για τον αγώνα μας, καθώς αντιληφθήκαμε πως η υπόθεση –με
τον έναν ή τον άλλον τρόπο– θα οδηγούταν στις δικαστικές αίθουσες. Και
ενώ, λοιπόν, είχαμε αποφασίσει να καταπιαστούμε ακόμα πιο σοβαρά με τα
«έργα και τις μέρες» του Σταμάτη Μπελιβάνη, να έρθουμε σε επαφή με
συγγενείς από άλλες υποθέσεις στις οποίες εμπλέκεται, και να
παρουσιάσουμε την «έρευνά» μας σε μια δημόσια εκδήλωση, αλλάξαμε ρότα,
δίνοντας προτεραιότητα στο να εξερευνήσουμε το ζήτημα της δικαιοσύνης. Ο
νέος κύκλος αγώνα της συνέλευσης, αναδεικνύοντας το πρόταγμα «Δικαιοσύνη
είναι η αντίσταση», είναι αυτός που στο νομικό επίπεδο εξασφάλισε πως θα
ασκηθεί η ποινική δίωξη, με εκείνες τις κατηγορίες που είχαν πρώτα
αποδοθεί κοινωνικά.
Το επικοινωνιακό κλίμα που διαμορφώνεται μετά τη σύλληψη του Μπελιβάνη
Είναι σημαντικό να αναδείξουμε μερικά σημεία από την ειδησεογραφία των
τελευταίων ημερών σχετικά με τη σύλληψη του ιατροδικαστή – σημεία στα
οποία επιχειρείται να διαστρεβλωθεί ή να διαγραφεί ο χαρακτήρας της
υπόθεσης της κρατικής δολοφονίας του Κώστα Μανιουδάκη. Η αποδόμηση αυτών
των σημείων είναι απαραίτητη, ώστε διαρρηγνύοντας τη βιτρίνα της
σύλληψης Μπελιβάνη, να γίνει ξεκάθαρη η δική μας ερμηνεία, όσον αφορά
την ειδική χρησιμότητα της δίωξης τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
«Οκτώ υποθέσεις ναρκωτικών αφορά η δίωξη ιατροδικαστή και τοξικολόγου».
Η υπόθεση Μανιουδάκη ανάχθηκε σε υπόθεση ναρκωτικών, χωρίς να κρίνεται
άξιο αναφοράς το γεγονός ότι κατέληξε στα χέρια αστυνομικών,
χειροπεδημένος με χτυπήματα στο κεφάλι. Ακόμα και έτσι να ήταν όμως, να
επρόκειτο δηλαδή για ακόμα μία υπόθεση ναρκωτικών, σε καμία περίπτωση
δεν δικαιολογείται ο ξυλοδαρμός μέχρι θανάτου.
Στο ίδιο κλίμα, ακόμα και 3 χρόνια μετά, η υπόθεση αναφέρθηκε ως
«αιφνίδιος θάνατος ιδιώτη» (zarpanews και Αγώνας της Κρήτης, 24/07).2
Φαίνεται πως τα πολυάριθμα τραύματα στο κεφάλι και το σώμα του, όπως τα
αντίκρισαν τόσο οι συγγενείς και το ιατρικό προσωπικό στο Κ.Υ. Βάμου
(όπου διακομίσθηκε νεκρός), όσο και τα άτομα που βρέθηκαν στην κηδεία
του, οι πληροφορίες από αυτόπτες μάρτυρες και η εικόνα του σημείου του
συμβάντος με τις λίμνες αίματος και τα σπασμένα γυαλιά του Κωστή δεν
είναι επαρκή για να καταρρίψουν το αφήγημα του «αιφνίδιου θανάτου». Και
σε αυτήν την περίπτωση, η κρατική δολοφονία του Κωστή, γεγονός που
γνωρίζει όλη η πόλη και όχι μόνο, εξαφανίστηκε από τον χάρτη των
ειδήσεων.
«Ο θάνατός του αρχικά είχε αποδοθεί σε καρδιακή ανακοπή» (Flashnews,
24/07).3 Αυτό που εδώ παραλείπεται είναι ένα κομμάτι της αλήθειας. Ο
θάνατος του Κωστή Μανιουδάκη πράγματι είχε αρχικά αποδοθεί σε καρδιακή
ανακοπή, αλλά από την ίδια την αστυνομία, και μόνο από αυτήν. Από εκεί
ξεκίνησαν οι διαρροές στον τοπικό τύπο, με εσκεμμένες ανακρίβειες και
ψευδή στοιχεία, που ερχόντουσαν σε αντίφαση ακόμα και με την επίσημη
αστυνομική καταγραφή στο βιβλίο αδικημάτων και συμβάντων του Α.Τ.
Αποκορώνου. Η μοναδική μέχρι σήμερα επίσημη απόδοση αιτίας θανάτου είναι
το ιατροδικαστικό πόρισμα, που μεταξύ άλλων επισημαίνει πως «η
στρεσογόνα κατάσταση, ως συνέπεια ξυλοδαρμού, μπορεί να εξηγήσει το
ισχαιμικό επεισόδιο, από το οποίο επήλθε ο θάνατος».
«Κατά τις αρχές, η αρχική ιατροδικαστική έκθεση απέδιδε τον θάνατο σε
φυσικά αίτια και η υπόθεση είχε τεθεί στο αρχείο. Ωστόσο, μεταγενέστερες
εκθέσεις του ίδιου ιατροδικαστή φέρονται να ανέτρεψαν τα αρχικά
συμπεράσματα, με αποτέλεσμα να ασκηθεί δίωξη σε βάρος τεσσάρων
αστυνομικών για ανθρωποκτονία» (Το Βήμα, 25/07).4
Όπως ήδη επισημάναμε, δεν υπάρχει αρχική και μεταγενέστερη
ιατροδικαστική έκθεση – υπάρχει η αρχική αφήγηση της αστυνομίας, και η
κατά πολύ ισχυρότερη αντίληψη της οικογένειας, της συνέλευσης, της
τοπικής κοινωνίας, που οδήγησε στη μοναδική ιατροδικαστική έκθεση…
«Η ΕΛ.ΑΣ. υποστηρίζει ότι οι μεταγενέστερες εκθέσεις αναιρούσαν
επανειλημμένα τις προηγούμενες, ενώ κάνει λόγο για βιντεοληπτικό υλικό
που –κατά την άποψή της– δεν τεκμηριώνει καμία επιθετική ενέργεια των
αστυνομικών σε βάρος του θανόντος» (Το Βήμα, 25/07).4
Η ΕΛ.ΑΣ. οφείλει να καταθέσει την άποψή της και για το γεγονός ότι μία
εβδομάδα μετά τη δολοφονία του Κωστή, συγκεκριμένα στις 08 Σεπτεμβρίου
2023, ο εισαγγελέας Κωνσταντίνος Αποστολάκης, στην προσπάθειά του να
αρχειοθετήσει την υπόθεση, απέρριψε το αίτημα της οικογένειας για
παράδοση στις δικαστικές αρχές του οπτικοακουστικού υλικού από το
συνεργείο Μεγαλακάκης (επιχείρηση πλησίον στο σημείο της δολοφονίας του
Κωστή). Στις 15 Σεπτεμβρίου, όταν εν τέλει οι ιδιοκτήτες κλήθηκαν να
καταθέσουν το υλικό στο πταισματοδικείο, το βίντεο είχε διαγραφεί.
Εξαφανίστηκαν κατ’ αυτό τον τρόπο πολύ σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία
για την υπόθεση. Παρά τη διαγραφή του επίμαχου υλικού, στη δικογραφία
είναι διαθέσιμο βίντεο στο οποίο 2 εκ των 4 μπάτσων δολοφόνων
απομονώνουν σε ένα χωράφι τον Κωστή, και επιστρέφουν λίγο αργότερα,
μεταφέροντάς τον χειροπεδημένο πισθάγκωνα πλέον, εμφανώς καταβεβλημένο.
Αυτό το υλικό φαίνεται να έλαβε υπόψη η ανακρίτρια Έλενα Μητροπούλου,
επιβάλλοντας σε 2 εκ των 4 μπάτσων δολοφόνων μεγαλύτερη χρηματική
εγγύηση, εντοπίζοντας μια επιπλέον ευθύνη στο πρόσωπό τους.
«Παράλληλα, αναφέρθηκε ότι δεν υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες του
περιστατικού, ενώ έγινε ιδιαίτερη αναφορά και στην πραγματογνώμονα που
είχε οριστεί από την οικογένεια, η οποία, σύμφωνα με την ενημέρωση της
αστυνομίας, συμφωνούσε αρχικά με το πόρισμα περί φυσικού θανάτου». (Το
Βήμα, 25/07).4
Η τοπική αστυνομική διεύθυνση διαθέτει αναλυτική λίστα με τους αυτόπτες
μάρτυρες του περιστατικού, και όσων ακολούθησαν. Και έχει φροντίσει από
πολύ νωρίς να καλλιεργήσει ένα κλίμα τρομοκρατίας σε αυτούς τους
μάρτυρες, πολλοί εκ των οποίων, ενώ αρχικά επιβεβαίωσαν στην οικογένεια
τον ξυλοδαρμό του Κωστή, λίγες μέρες μετά, δεν δέχτηκαν να καταθέσουν
επίσημα γιατί «φοβούνται και δεν θέλουν να μπλέξουν». Ιδιαίτερο
ενδιαφέρον έχει η έμμεση παραδοχή της αστυνομίας για τη διατήρηση
διαύλου επικοινωνίας με την πραγματογνώμονα Ελπίδα Σπανουδάκη, που
πράγματι είχε οριστεί από την οικογένεια στην αρχή της υπόθεσης. Η
συνεργασία έλαβε σύντομα τέλος καθώς τέθηκε σοβαρό ζήτημα μεροληψίας,
αφού η ίδια δεν έκρυβε την εκτίμησή της για την αστυνομία – ενδεικτικά
το γραφείο της στο Ηράκλειο Κρήτης «διακοσμεί» η τοπική ένωση
αστυνομικών υπαλλήλων. Η εκτίμησή της αυτή επιβεβαιώνεται από την
επιλογή της να παρακάμψει το απόρρητο που διέπει το επάγγελμά της, και
να έρθει σε επικοινωνία με την αστυνομική διεύθυνση Χανίων, για να
εκδηλώσει τη συμφωνία της με το «αρχικό πόρισμα φυσικού θανάτου». Το
πόρισμα αυτό, που αναφέρεται σχεδόν σε όλες τις ειδήσεις, δεν είναι άλλο
από το ιατρικό πιστοποιητικό θανάτου, που συντάσσεται τις πρώτες ημέρες,
αποτελώντας ένα τυπικό έγγραφο γραφειοκρατικού χαρακτήρα, απαραίτητο για
να προχωρήσουν διαδικασίες όπως η κηδεία. Όπως επισημαίνει η οικογένεια
Μανιουδάκη από κοινού με τους συνηγόρους υποστήριξης της κατηγορίας, «το
Ιατρικό Πιστοποιητικό Θανάτου ΔΕΝ υπέχει θέση ιατροδικαστικής έκθεσης».
«Σε άλλη περίπτωση, επίσης το 2023, χρηματίστηκε για να παρουσιάσει
θάνατο από έμφραγμα σε έλεγχο αστυνομικών, ατόμου που στο μεταξύ είχε
απορρίψει ποσότητα κάνναβης από το αυτοκίνητό του, που είχε ως
επακόλουθο την πτώση του ατόμου και την πρόκληση τραυμάτων στο κεφάλι
του, ως αποτέλεσμα κακοποίησης από αστυνομικούς, κάτι που τελικά δεν
αποδείχτηκε και το πόρισμά του ερχόταν σε πλήρη ασυμφωνία με
βιντεοληπτικό υλικό, μαρτυρικές καταθέσεις κλπ.» (News247, 26/07).5
Το παραπάνω άρθρο ενδεχομένως αποτέλεσε την πρώτη είδηση με σαφή αναφορά
στον τρόπο με τον οποίο παραποιήθηκε η υπόθεση Μανιουδάκη, χωρίς να
αναφέρεται ποιος χρημάτισε τον ιατροδικαστή. Η διατύπωση βέβαια δεν
αφήνει πολλά περιθώρια στη φαντασία, καθώς ο υπονοούμενος σκοπός
χρηματισμού, το να παρουσιαστεί ένας θάνατος από έμφραγμα ως αποτέλεσμα
κακοποίησης από αστυνομικούς, συμπίπτει με τον ισχυρισμό της οικογένειας
Μανιουδάκη και της ανοιχτής συνέλευσης.
Στο σήμερα…
Λίγες μέρες μετά τη σύλληψή τους, και αφότου ιατροδικαστής και
τοξικολόγος πέρασαν από το γραφείο της ανακρίτριας, αφέθηκαν ελεύθεροι
με τους περιοριστικούς όρους της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και
χρηματικές εγγυήσεις 20.000€ και 30.000€, αντίστοιχα. Επιπλέον, ο
Μπελιβάνης τέθηκε σε επίσημη αναστολή καθηκόντων. Από τις δηλώσεις των
δικηγόρων του τελευταίου6 μαθαίνουμε πως σε ό,τι αφορά την υπόθεση
Μανιουδάκη, η ανακρίτρια έκρινε αβάσιμα και ανεπαρκή τα στοιχεία που
κατέθεσαν οι μπάτσοι στο διαβιβαστικό και, ως εκ τούτου, η δίωξη
προχώρησε χωρίς να συμπεριληφθεί η υπόθεση Μανιουδάκη.
Όπως λέει και ο σοφός λαός σε αυτές τις περιπτώσεις, «πάλι κουβά» οιμπάτσοι.
Στο σύνολό της, η ειδησεογραφία μέχρι στιγμής έχει αναδείξει έναν ακόμα
κύκλο διαφθοράς εντός των κρατικών υπηρεσιών. Κρατάμε ως θετικό πως οι
επιτελάρχες του κρατικού μηχανισμού αναγνωρίζουν πόσο διάτρητο είναι το
αστυνομο-δικαστικό σύμπλεγμα εφαρμογής του νόμου, και απόδοσης
δικαιοσύνης. Και σε αυτό το σημείο συναντιούνται με τη διαχρονική θέση
της συνέλευσης, αλλά και με την έντονη καχυποψία της κοινωνίας, όσον
αφορά τους κρατικούς λειτουργούς και τον ρόλο τους στην καθημερινή ζωή.
Οφείλουμε να πούμε ευθέως, αυτό που έχουμε υπονοήσει πολλάκις στον
δημόσιο λόγο μας: Η ίδια η κοινωνία είναι η μόνη αρμόδια να ρυθμίσει τα
θέματά της, να περιφρουρήσει την καθημερινότητά της και να διευθετήσει
τις όποιες διαφορές αποδίδοντας δικαιοσύνη από τα κάτω.
Όσον αφορά στην υπόθεση Μανιουδάκη, οφείλουμε να καταδείξουμε πως μέσα
από την ειδησεογραφία των ημερών, επιχειρείται να υπονομευθεί ένας
κοινωνικός αγώνας τριών ετών. Η επίθεση που δέχεται ο αγώνας μας είναι
ηθικού τύπου, με βασικό υπονοούμενο πως κάποιος από τη δική μας πλευρά
εξαγόρασε έναν δημόσιο λειτουργό, με σκοπό να παρουσιάσει αποτελέσματα
ευνοϊκά προς τους ισχυρισμούς μας.
Η αστυνομική διεύθυνση Χανίων γνωρίζει εδώ και χρόνια πως στην υπόθεση
Μανιουδάκη έχει ηττηθεί κοινωνικά. Γι’ αυτό επιλέγει πάντα να διατηρεί
διακριτική ή μηδαμινή παρουσία στη δημόσια δράση μας, γι’ αυτό κινείται
αποκλειστικά τη νύχτα για να αφαιρέσει τον λόγο μας (αυτοκόλλητα,
αφίσες, spray) από τον δημόσιο χώρο της πόλης, γιατί νιώθει πως και αυτή
οφείλει να λογοδοτεί στην τοπική κοινωνία.
Τον Απρίλιο του 2025, είχαμε επισημάνει πως «η [τότε] νέα διεύθυνση στο
μπατσομέγαρο, ο αστυνομικός διευθυντής, Νικολάου, όπως και ο διοικητής
της Ασφάλειας, Σγουρός, δεν έχουν έρθει για να μειώσουν τα τροχαία, όπως
άφησε να εννοηθεί ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Το κατασταλτικό
επιτελείο θέλει να αξιοποιήσει την εμπειρία τους από το μητροπολιτικό
κοινωνικό περιβάλλον, καθώς έχει αντιληφθεί πως στην τοπική κοινωνία εδώ
και καιρό τίθεται έντονα ζήτημα απονομιμοποίησης της αστυνομίας. […] Το
δίδυμο Νικολάου-Σγουρός έχει επιφορτιστεί με την αποκατάσταση αυτής της
εμπιστοσύνης. […] Όσον αφορά τον αγώνα ενάντια στη συγκάλυψη της
κρατικής δολοφονίας του Κώστα Μανιουδάκη, η στρατηγική που έχουν
καταστρώσει συμπυκνώνεται στην πλήρη εξαφάνιση από τον δημόσιο χώρο του
ισχυρισμού ότι οι μπάτσοι δολοφόνησαν τον Κωστή. Πλέον δεν είναι μόνο
ζήτημα προστασίας των 4 μπάτσων δολοφόνων και κατ’ επέκταση εξασφάλισης
του απυρόβλητου συνολικά του αστυνομικού σώματος· αλλά ζήτημα
αποκατάστασης της συνολικής εικόνας της αστυνομίας, με διαγραφή των
όποιων «παρεκκλίσεών» της. Οι μπάτσοι επεμβαίνουν στις γειτονιές, και
εκτός από το έντυπο υλικό της συνέλευσης, σβήνουν με spray τα
αντιμπατσικά συνθήματα, και ειδικά το όνομα του Κώστα Μανιουδάκη.
Θεωρούν πως με αυτόν τον τρόπο η τοπική κοινωνία θα ξεχάσει την κρατική
δολοφονία».
Αναγνωρίζοντας, λοιπόν, πως το κοινωνικό πεδίο είναι ήδη χαμένο για
αυτούς, κατέστρωσαν μια βρώμικη επιχείρηση λασπολόγησης του αγώνα μας,
μέσα από μια δικογραφία κακουργηματικού τύπου γύρω από τον ιατροδικαστή
Σταμάτη Μπελιβάνη, του οποίου τη δραστηριότητα ήταν σε θέση να γνωρίζουν
πολύ καλά. Η άτυπη ομερτά που απολάμβανε ο δημόσιος ιατροδικαστής,
δικαιολογούταν από την εξυπηρέτηση της τοπικής αστυνομίας όποτε αυτό
χρειαζόταν. Το πράγμα στράβωσε για όλους αυτούς στην υπόθεση Μανιουδάκη,
όταν η δική μας επιμονή να αναδείξουμε δημόσια όλα τα στοιχεία και τα
εμπλεκόμενα πρόσωπα της υπόθεσης (καθώς και σημεία από άλλες υποθέσεις),
ανάγκασε τον Μπελιβάνη να μείνει στη «γραμμή του νόμου», «αδειάζοντας»
την αστυνομία.
Μπάτσοι, tv, ιατροδικαστική αρχή – όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί
Αυτό το «άδειασμα» έρχεται να ισορροπήσει η δίωξη των
Μπελιβάνη-Τσατσάκη, μέσα από μια δικογραφία και μια συντονισμένη
μιντιακή εκστρατεία με μομφές και μηνύματα προς πολλαπλούς αποδέκτες:
-Πρωτίστως προς τον Σταμάτη Μπελιβάνη, ο οποίος τιμωρείται
παραδειγματικά για τη στάση που κράτησε, ως ένας κρατικός λειτουργός που
επέλεξε να μην υποστηρίξει το κρατικό στρατόπεδο, συγκεκριμένα την
αστυνομική αφήγηση περί αιφνίδιου θανάτου του Κώστα Μανιουδάκη. Η δίωξή
του, αποτελεί και ένα μήνυμα προς όλους τους δημόσιους υπαλλήλους σε
θέσης αντίστοιχης βαρύτητας – μήνυμα που λέει «στηρίξτε τη “μεγάλη
οικογένεια” του ελληνικού κράτους, ανεξάρτητα από τις πεποιθήσεις σας,
την αντίληψη και την αλήθεια σας. Διαφορετικά θα βρεθεί τρόπος να
εκτεθείτε στον νόμο».
-Δευτερευόντως προς τη δικαστική εξουσία, η οποία καλείται να
αφουγκραστεί όλον τον επικοινωνιακό θόρυβο γύρω από τους κατηγορούμενους
Μπελιβάνη-Τσατσάκη, και να αμφισβητήσει την εγκυρότητα των πορισμάτων
που προέρχονται από αυτούς. Ειδικά για την υπόθεση Μανιουδάκη αυτό έχει
μια επιπλέον βαρύτητα, καθώς η δίωξή τους έρχεται χρονικά αμέσως μετά
την ολοκλήρωση της ανακριτικής διαδικασίας, εν όψει της κρίσης του
αρμόδιου δικαστικού συμβουλίου, που θα παραπέμψει σε δίκη τους 4
μπάτσους-δολοφόνους. Όπως επισημαίνει η οικογένεια Μανιουδάκη, από
κοινού με τους συνηγόρους, μέσα από αυτή τη δικογραφία, η αστυνομική
διεύθυνση Χανίων επιχειρεί να παρέμβει σε μια δικαστική υπόθεση
«προκειμένου να μεταστρέψει την πορεία της “νουθετώντας” τούς Δικαστές
και τους άλλους Εισαγγελείς. Και να επιχειρεί να θέσει εκποδών όχι μόνο
την ιατροδικαστική έκθεση, αλλά και όλες τις άλλες αποδείξεις που δεν
ωφελούν τους κατηγορουμένους. Και δίκην δικαστή να αποφαίνεται ότι
αδίκως κατηγορήθηκαν οι αστυνομικοί, επαναλαμβάνοντας τα επιχειρήματά
τους». Τέλος, σημείο έμμεσης – και πολύ ειδικής– πίεσης προς τη
δικαστική εξουσία αποτελεί και το γεγονός ότι η σύζυγος του καθηγητή
Τσατσάκη είναι εφέτης στα Χανιά.
–Προς τον κόσμο που αγωνίζεται ενάντια στη συγκάλυψη της κρατικής
δολοφονίας του Κώστα Μανιουδάκη, από την οικογένεια του Κωστή, και την
ανοιχτή συνέλευση, μέχρι το κάθε συλλογικό σχήμα και ομαδοποίηση που
ασχολείται με την αστυνομική βαρβαρότητα. Η επιχείρηση συκοφάντησης του
αγώνα μας αποτελεί
α) μια ηθική επίθεση στην επιλογή μας να επενδύσουμε χρόνο, ενέργεια,
σκέψη και πόρους στη δημόσια προπαγάνδιση του λόγου και των θέσεών μας,
για να μην συγκαλυφθεί ακόμα μία κρατική δολοφονία.
β) μια εκδικητική χειρονομία απέναντι στην επιλογή μας να μοιραστούμε
συλλογικά το πένθος και να ενισχύσουμε την κοινωνική μνήμη, αντί να
αφεθούμε στην παραίτηση της λήθης και του εξατομικευμένου πένθους.
γ) μια ύπουλη και πρωτοφανή επιχείρηση θεσμοθέτησης της δολοφονικής
αστυνομικής βίας, συντονισμένη από το κατασταλτικό επιτελείο του
υπουργείου Προ.Πο., την οποία κλήθηκαν να θέσουν σε εφαρμογή οι
Κανέλλος-Σγουρός. Το μήνυμά τους απευθύνεται σε όλους τους αστυνομικούς
υπαλλήλους και είναι απλό και σαφές: «Ό,τι και να συμβεί εμείς θα
βρούμε, ή πιο σωστά θα κατασκευάσουμε, τον τρόπο να σας “ξελασπώσουμε”.
Ακόμα και αν οδηγήσετε κάποιον στον θάνατο».
δ) μια «παράταιρη» ψηφίδα στο πλαίσιο της τρέχουσας κατασταλτικής
συγκυρίας, στην οποία ο αναρχικός χώρος, αλλά και ευρύτερα ο κόσμος του
αγώνα, εισπράττουν μια πολυεπίπεδη επίθεση από τον κρατικό μηχανισμό,
που χρησιμοποιεί ως αφορμή την υπόθεση της Θεσσαλονίκης, για να κλείσει
ανοιχτούς λογαριασμούς με την σύγχρονη ιστορία των εγχώριων κοινωνικών
αντιστάσεων.
-Κυρίως προς την τοπική κοινωνία. Επιχειρείται να αναχαιτιστεί η
κοινωνική διεισδυτικότητα του αγώνα μας, μέσα από υπονοούμενα περί μη
διαφάνειας και χρήσης πρακτικών που χαρακτηρίζουν τον ίδιο τον κρατικό
μηχανισμό – την αστυνομία, τη δικαστική εξουσία, τους πολιτευτές κ.λπ.
Διόλου τυχαία, η υπόθεση Μανιουδάκη εμφανίζεται σε μια υπόθεση διαφθοράς
κρατικών υπαλλήλων. Διόλου τυχαία, από όσους αναφέρονται διώκονται μόνο
δυο εξ αυτών, ο Μπελιβάνης και ο Τσατσάκης, που εμπλέκονται στην υπόθεση
Μανιουδάκη. Ταυτόχρονα, το ανακάτεμα της υπόθεσης Μανιουδάκη, μαζί με
άλλες, κάποιες εκ των οποίων επαχθούς ηθικής βαρύτητας, επιχειρεί
επιφανειακά να εξισώσει τη δημόσια δραστηριότητά μας με τις πρακτικές
της «τοπικής μαφίας» και των συνεργατών της στον κρατικό μηχανισμό.
Δεν θα μπορούσε να στηθεί με οποιονδήποτε άλλο τρόπο μία τέτοια
μεθόδευση. Οι μπάτσοι επιστράτευσαν μια κακουργηματική κατηγορία για τον
Μπελιβάνη, η οποία αφενός θα τους παρείχε περισσότερες «ερευνητικές
δυνατότητες και προσβάσεις» στο πλαίσιο της προανάκρισης, και αφετέρου
θα τους έδινε την ευκαιρία να προβάρουν (δικονομικά και μιντιακά) την
υπερασπιστική γραμμή των 4 μπάτσων δολοφόνων. Παρ’ όλο που δεν κατάφεραν
να στοιχειοθετήσουν το δικό τους «ασφαλές συμπέρασμα» (περί χρηματισμού
στην υπόθεση Μανιουδάκη), επιχείρησαν να αποδομήσουν, μέσα σε μια
πολυσέλιδη αναφορά, τη δικαστική πορεία της υπόθεσης. «Χτυπώντας» την
αξιοπιστία του ιατροδικαστή, επιχείρησαν να πλήξουν το ιατροδικαστικό
πόρισμα, και μέσα από αυτό να εκθέσουν, σε συνεργασία και με τον
δικηγόρο των μπάτσων δολοφόνων, την ολοκληρωμένη υπερασπιστική γραμμή
τους.
Από την αρχή ως το τέλος, η εμπλοκή της υπόθεσης Μανιουδάκη σε αυτή τη
δίωξη μεθοδεύτηκε από την αστυνομική διεύθυνση Χανίων, που ακολουθεί τις
οδηγίες του υπουργείου Προ.Πο. Γνωρίζουν εδώ και χρόνια πως στην υπόθεση
Μανιουδάκη έχουν ηττηθεί κοινωνικά. Και η υπόθεση αυτή έχει φωτίσει
περάσματα όσον αφορά της απόδοση δικαιοσύνης από τα κάτω, που σταδιακά
γίνονται παρακαταθήκη για τους αγώνες ενάντια στην αστυνομική
βαρβαρότητα, και τους ευρύτερους κοινωνικούς αγώνες. Καταθέτουμε μια
σημείο-προς-σημείο αποδόμηση των όσων εκτίθενται με σκοπό να
υπονομεύσουν τον αγώνα μας. Σηκώνουμε το γάντι και δηλώνουμε δημόσια πως
έχουμε τη διάθεση, τη διαθεσιμότητα και τη μεθοδικότητα να αξιοποιήσουμε
και αυτή τη μεθόδευση για να ενισχύσουμε τον αγώνα μας.
Επόμενο ραντεβού μας, το τριήμερο για τη συμπλήρωση των 3 χρόνων από την
κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη, στις 28, 29 και 30 Αυγούστου,
στην πόλη των Χανίων. Καλούμε όλο τον κόσμο του αγώνα, απ’ άκρη σ’ άκρη
της ελλαδικής γεωγραφίας –και όχι μόνο– να πλαισιώσει τις εκδηλώσεις και
τις δράσεις της ανοιχτής συνέλευσης.
ΝΑ ΤΕΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ
ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΤΩΝ ΤΑΕ ΣΟΥΔΑΣ
ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΑΝΙΟΥΔΑΚΗ
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΓΓΟΣ ΠΑΡΩΝ
Ανοιχτή συνέλευση για την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη
