Κεντρική εκδήλωση και παράλληλη δράση διοργανώνει ο Δήμος Καντάνου-Σελίνου στο πλαίσιο της 85ης Επετείου της Μάχης της Κρήτης, με στόχο τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και την τιμή των θυμάτων της ναζιστικής κατοχής.

Η κεντρική εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 18 Μαΐου 2026, στις 11:00 το πρωί, στο Μνημείο Εκτελεσθέντων στην Παλαιόχωρα. Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης θα είναι ο Νικόλαος Αποστολάκης, Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Σελίνου.

Παράλληλα, ο Δήμος προγραμματίζει τη δράση «Το Μονοπάτι της Μνήμης: Φωτίζοντας την Ιστορία», η οποία περιλαμβάνει πέρασμα του Φαραγγιού της Καντάνου. Η δράση είναι προγραμματισμένη για την Πέμπτη 21 Μαΐου 2026, στις 17:00.

Οι εκδηλώσεις εντάσσονται στον ευρύτερο κύκλο επετειακών δράσεων που διοργανώνονται σε όλη την Κρήτη για την ανάδειξη της ιστορικής σημασίας της Μάχης της Κρήτης, η οποία αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Στην κατάμεστη αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου «Ο Χρυσόστομος», η πρόσφατη τιμητική εκδήλωση για τον Λεωνίδα Κακάρογλου δεν αποτέλεσε απλώς ένα μνημόσυνο λόγου. Μέσα από την ομιλία του Ματθαίου Φραντζεσκάκη, διευθυντή του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων, η προσωπικότητα του εκλιπόντος ποιητή και σινεφίλ αναδείχθηκε ως ο συνεκτικός ιστός μιας ολόκληρης εποχής.

Η εισήγηση του κ. Φραντζεσκάκη λειτούργησε ως ένας κινηματογραφικός φακός που εστίασε στις αθέατες πτυχές ενός ανθρώπου που, για πέντε δεκαετίες, υπήρξε ο αθόρυβος αρχιτέκτονας της πολιτισμικής παιδείας του τόπου του. Η βραδιά κατέδειξε ότι η απώλεια του Κακάρογλου αφήνει πίσω της μια «μνήμη σχεδόν πλήρη», ικανή να τροφοδοτήσει τις ανησυχίες των επόμενων γενεών.

Λ. Κακάρογλου: Ένας “ακούραστος εργάτης” που αγαπούσε τις λέξεις και τις εικόνες

Το απόγευμα της Τετάρτης, στο πλαίσιο του κύκλου «Τιμώντας τα Χανιά και τους ανθρώπους τους», ο Φιλολογικός Σύλλογος «Ο Χρυσόστομος» επιχείρησε μια δύσκολη άσκηση: να χωρέσει σε λίγες ώρες την πνευματική διαδρομή μισού αιώνα. Ο Λεωνίδας Κακάρογλου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν από έναν χρόνο, δεν ήταν μια τυπική περίπτωση διανοούμενου. Υπήρξε ένας «ακούραστος εργάτης», ένας άνθρωπος που μετέτρεψε την αγάπη του για τις λέξεις και τις εικόνες σε δημόσιο βίωμα.

Ο Ματθαίος Φραντζεσκάκης, αναλαμβάνοντας το βάρος της κεντρικής ομιλίας, επέλεξε να αποφύγει τη στεγνή βιογραφική παράθεση. Αντ’ αυτού, προσκάλεσε το ακροατήριο σε μια αφήγηση δομημένη σε «μικρές σκηνές», όπως ακριβώς θα άρμοζε σε έναν άνθρωπο που λάτρεψε την 7η Τέχνη. Η παρουσία του Αντιπεριφερειάρχη Νίκου Καλογερή και πλήθους ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών, υπογράμμισε τη θεσμική και κοινωνική αναγνώριση ενός έργου που διακρινόταν για το ήθος και την εντιμότητά του.

Ο κ. Φραντζεσκάκης ξεκίνησε την τοποθέτησή του με τους στίχους του ίδιου του Κακάρογλου: «Ξεκλειδώνω την πόρτα / Ανάβω το φως / Από το ταβάνι κρέμεται η μνήμη / Σα σφαχτάρι».

Κεντρικό σημείο της ομιλίας του Ματθαίου Φραντζεσκάκη υπήρξε η ανάλυση της διττής φύσης του Κακάρογλου: του ποιητή και του σινεφίλ. Για τον εκλιπόντα, αυτές οι δύο ιδιότητες δεν ήταν παράλληλες, αλλά ταυτοσημες. Ο κ. Φραντζεσκάκης υπενθύμισε στο κοινό την απάντηση που έδινε ο Λεωνίδας στο δίλημμα «Λογοτεχνία ή Κινηματογράφος;». «Νομίζω με μικρή διαφορά η ποίηση, γιατί μέσα της βρίσκω και τον κινηματογράφο», συνήθιζε να λέει ο Κακάρογλου, αποκαλύπτοντας την εσωτερική ιεραρχία των αξιών του.

Αυτή η προσέγγιση, όπως εξήγησε ο ομιλητής, διαπότιζε όλο το έργο του. Ο λόγος του ήταν ποιητικός, αλλά η προσέγγισή του κινηματογραφική. Οι εικόνες του Κακάρογλου διέτρεχαν τον χώρο και τον χρόνο, λειτουργώντας ως μια κάμερα που καταγράφει την καθημερινότητα με τα «χαμένα γράμματα» του παρελθόντος. Ο κ. Φραντζεσκάκης τόνισε ότι για τον Λεωνίδα, η ποίηση δεν ήταν ένας τρόπος επίδειξης, αλλά —όπως όριζε και ο Μανόλης Αναγνωστάκης— «ο καλύτερος τοίχος να κρύψουμε το πρόσωπό μας». Μέσα από αυτή την οπτική, ο κινηματογράφος γινόταν το πεδίο όπου η ποίηση έβρισκε το σώμα της, και η ποίηση το πεδίο όπου η κινηματογραφική εικόνα αποκτούσε πνευματικό βάθος.

Η αφήγηση του κ. Φραντζεσκάκη απέκτησε προσωπικό τόνο όταν αναφέρθηκε στη δική του διαδρομή από την Κρύα Βρύση του Δήμου Πλατανιά προς τη Θεσσαλονίκη των σπουδών του. Ήταν η Θεσσαλονίκη των τελών της δεκαετίας του ’80 και των αρχών του ’90, μια πόλη που έσφυζε από ποιητές, λογοτέχνες και, φυσικά, το Εθνικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Σε αυτό το περιβάλλον, ο Λεωνίδας Κακάρογλου υπήρχε ήδη ως «αναφορά» ανάμεσα στους φανατικούς φίλους του πολιτισμού.

Η Θεσσαλονίκη εκείνης της περιόδου, παρά την άνοδο του βιντεοκλάμπ, συντηρούσε την κινηματογραφική αγάπη μέσα από αφιερώματα και μεταμεσονύκτιες προβολές.

Ο κ. Φραντζεσκάκης περιέγραψε πώς οι επιστροφές του στα Χανιά για τις φοιτητικές διακοπές τον έφεραν σε επαφή με τον «μαγικό κόσμο» του κινηματογράφου «ΚΗΠΟΣ», όπου το όνομα του Κακάρογλου ήταν ήδη συνυφασμένο με την ποιότητα και την πρωτοπορία.

Αυτή η περίοδος της «τηλε-αναφοράς» προετοίμασε το έδαφος για τη μόνιμη εγκατάσταση του ομιλητή στα Χανιά το 1995 και την ουσιαστική γνωριμία των δύο ανδρών.

Η συνάντηση του 1995: Η συγκρότηση μιας κοινής αισθητικής

Η επιστροφή του Ματθαίου Φραντζεσκάκη στα Χανιά στα μέσα της δεκαετίας του ’90 σηματοδότησε την έναρξη μιας σχέσης που θα διαμόρφωνε πολλά από τα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης τα επόμενα χρόνια. Η συνάντηση με τον Λεωνίδα Κακάρογλου χαρακτηρίστηκε ως «μοιραία», καθώς βασίστηκε σε κοινούς γνωστούς, κοινούς τόπους και, κυρίως, κοινές ανησυχίες. Το ραδιόφωνο, ο εναλλακτικός τύπος (free press) και η μουσική αποτέλεσαν τα πρώτα πεδία σύγκλισης.

Μέσα από αυτές τις πρώτες συζητήσεις, ο κ. Φραντζεσκάκης έγινε κοινωνός της «μικροϊστορίας» των κινηματογραφικών λεσχών των Χανίων. Ο Κακάρογλου του μετέδωσε την εμπειρία από τον «Χρυσόστομο» και τον Κινηματογραφικό Όμιλο Χανίων, σε μια εποχή που η κινηματογραφική προβολή ήταν μια πράξη «χειροποίητη».

Ήταν η εποχή του Φρουρίου Φιρκά, του ιστορικού κινηματογράφου «Ολύμπια» και του Ωδείου, όπου προβάλλονταν ταινίες που οι εμπορικές αίθουσες αγνοούσαν επιδεικτικά. «Ταρκόφσκι, Φελλίνι, Αντονιόνι, Γκοντάρ, Πασολίνι, Μπρεσόν, Μπέργκμαν, Βισκόντι, Κουροσάβα, αλλά και ο νέος ελληνικός κινηματογράφος του Αγγελόπουλου», ανέφερε ο κ. Φραντζεσκάκης, σκιαγραφώντας το αισθητικό σύμπαν στο οποίο ο Κακάρογλου πρωταγωνιστούσε, διαμορφώνοντας το κριτήριο μιας ολόκληρης γενιάς.

Ανατομία της Κινηματογραφικής Μικροϊστορίας των Χανίων

Σύμφωνα με τον ομιλητή, η δράση του Κακάρογλου στις Λέσχες της Μεταπολίτευσης δεν ήταν μια απλή διαχειριστική διαδικασία, αλλά μια «χειροποίητη εμπειρία». Σε μια εποχή προ της ψηφιακής ευκολίας, η οργάνωση μιας προβολής απαιτούσε μια ολόκληρη ιεροτελεστία: από την επιλογή της μπομπίνας και την εξασφάλιση του χώρου, μέχρι τη διαφήμιση και τη χειρωνακτική παραγωγή των συνοδευτικών εντύπων.

Ο κ. Φραντζεσκάκης περιέγραψε το κλίμα εκείνων των χρόνων, όπου κάθε ταινία συνοδευόταν από ένα χειρόγραφο ή πολυγραφημένο έντυπο της Λέσχης, το οποίο λειτουργούσε ως εκπαιδευτικό εργαλείο για το κοινό.

Η προβολή δεν τελείωνε με το σβήσιμο της μηχανής· αντιθέτως, αποτελούσε την αφετηρία για συζητήσεις που συχνά διαρκούσαν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Αυτό το μοντέλο «ενεργού θέασης» υπήρξε το φυτώριο μέσα στο οποίο ο Κακάρογλου, ως πρωταγωνιστής και συμπρωταγωνιστής μιας ομάδας παθιασμένων Χανιωτών, διαμόρφωσε την κινηματογραφική παιδεία της περιοχής, μπολιάζοντάς την με τα αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Ο Λεωνίδας Κακάρογλου στον «ΚΗΠΟ»: Μια Θεσμική Τομή (1981)

Ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της πολιτιστικής διαδρομής του Κακάρογλου, όπως αναδείχθηκε στον «Χρυσόστομο», υπήρξε η σύνδεσή του με τον Δημοτικό Κινηματογράφο «ΚΗΠΟΣ».

Το 1981, έτος-σταθμός για τη θεσμική θωράκιση του χώρου ως δημοτικής επιχείρησης, ο Κακάρογλου ανέλαβε καθοριστικό ρόλο στον προγραμματισμό και τη φυσιογνωμία του. Η παρουσία του στον «ΚΗΠΟ» δεν περιορίστηκε στην επιλογή ταινιών, αλλά επεκτάθηκε στη διοργάνωση εμβληματικών δράσεων που άφησαν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους στον χρόνο.

Κορυφαία στιγμή αυτής της περιόδου, στην οποία στάθηκε ιδιαίτερα ο κ. Φραντζεσκάκης, υπήρξε η ιστορική διάλεξη του Μάνου Χατζηδάκι το 1981.

Για τα επόμενα 25 χρόνια, ο Κακάρογλου υπέγραφε πολιτιστικές δράσεις υψηλής ποιότητας, από θεματικά αφιερώματα μέχρι μουσικές και λογοτεχνικές συναντήσεις. Ο «ΚΗΠΟΣ» έγινε ο τόπος έκφρασης μιας συλλογικής ανησυχίας, ένας χώρος όπου η «χειροποίητη» ποιότητα συναντούσε την αποδοχή της πόλης.

Ωστόσο, ο ομιλητής δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις «πικρίες» που άφησαν οι εναλλαγές στη διοίκηση του χώρου, υποδηλώνοντας το κόστος που συχνά πληρώνουν οι άνθρωποι που ταυτίζονται ολοκληρωτικά με έναν θεσμό.

Η «Πυξίδα της Πόλης» και το Στέκι του Βιβλιοπωλείου

Η συνεργασία του Ματθαίου Φραντζεσκάκη με τον Λεωνίδα Κακάρογλου πέρασε μέσα από τις σελίδες του εναλλακτικού τύπου. Στη δεκαετία του 2000, ο Κακάρογλου υπήρξε σταθερός συνεργάτης των free press «Σχόλιο» και στη συνέχεια της «Πυξίδας της Πόλης». Μέσα από τα κείμενά του, μοιραζόταν με το κοινό αναλύσεις για εμβληματικές ταινίες, μετατρέποντας τη δημοσιογραφική γραφή σε μια μορφή πνευματικής παρακαταθήκης.

Παράλληλα, ο κ. Φραντζεσκάκης ανακάλεσε τις συναντήσεις τους στο βιβλιοπωλείο «ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ» του Γιώργου Σκανδάλη. Αυτό το κοινό στέκι αποτέλεσε το πεδίο για ατέρμονες συζητήσεις γύρω από σκηνοθέτες, μνήμες και γεγονότα πολιτισμού.

«Καλά καδραρισμένα γεγονότα πολιτισμού και καθημερινότητας», όπως τα χαρακτήρισε ο ομιλητής, τα οποία σφυρηλάτησαν μια σχέση βαθιάς εκτίμησης και κοινών αγωνιών για την πνευματική πορεία των Χανίων.

Ο Κακάρογλου δεν ήταν μόνο ποιητής ή σινεφίλ, αλλά ο άνθρωπος που αναζητούσε διαρκώς το «χαμένο γράμμα» της συλλογικής ευαισθησίας.

Όταν το γυαλί ράγισε

Ο Ματθαίος Φραντζεσκάκης αναφέρθηκε και στην περίοδο της απομάκρυνσής του από τον Κακάρογλου. «Κάποια στιγμή το γυαλί ράγισε και απομακρυνθήκαμε», παραδέχθηκε, προσδίδοντας στην αφήγησή του μια ανθρώπινη, μη αγιογραφική διάσταση.

Ωστόσο, ο ομιλητής τόνισε ότι η επικοινωνία παρέμεινε ζωντανή, καθώς οι κοινοί γνωστοί και οι κοινές ανησυχίες λειτουργούσαν πάντα ως συνεκτικοί δεσμοί.

Η ρήξη αυτή δεν ακύρωσε τον σεβασμό, αλλά ανέδειξε την πολυπλοκότητα της προσωπικότητας του Κακάρογλου — ενός ανθρώπου που ζούσε σε «φανταστικά δημιουργικούς κόσμους» και δεν δίσταζε να υπερασπιστεί τις εμμονές του με κόστος.

Το πάθος ως κινητήριος μοχλός

Κεντρικός άξονας της αποτίμησης του Φραντζεσκάκη υπήρξε η έννοια του πάθους. Ο ομιλητής εξέφρασε τη γοητεία του για τους ανθρώπους που δρουν με εμμονές, χωρίς να υπολογίζουν το κόστος και το όφελος. «Η ιστορία γράφεται σε δύο επίπεδα ταυτόχρονα», σημείωσε, «στο μεγάλο, με τους πολέμους και τις δυναστείες — και στο μικρό, με τις προσωπικές αποφάσεις των ανθρώπων που τολμούν».

Κατά τον κ. Φραντζεσκάκη, το πάθος είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην ιδιωτική επιθυμία και τη δημόσια δράση. Οι κινηματογραφικές λέσχες της Μεταπολίτευσης, που αποτέλεσαν για δεκαετίες το μοναδικό ποιοτικό πεδίο έκφρασης, δημιουργήθηκαν από ανθρώπους όπως ο Λεωνίδας. Άνθρωποι που, χωρίς ίσως να το συνειδητοποιούν πλήρως την ώρα της δράσης τους, διαμόρφωσαν την πολιτιστική ταυτότητα μιας ολόκληρης πόλης, μετατρέποντας την προσωπική τους «εμμονή» σε κοινό κτήμα και συλλογική παιδεία.

Η Γενεαλογία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων

Η ομιλία κατέληξε σε μια σημαντική θεσμική διαπίστωση: η σημερινή επιτυχία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων δεν είναι ένα τυχαίο γεγονός, αλλά ο καρπός ενός γόνιμου εδάφους που καλλιεργήθηκε για δεκαετίες.

Ο Ματθαίος Φραντζεσκάκης, μετά από 25 χρόνια δουλειάς στον χώρο, στάθηκε στην επιδραστικότητα της γενιάς του Κακάρογλου. «Η δουλειά εκείνων των χρόνων δεν χάθηκε», τόνισε με έμφαση.

Μια ολόκληρη γενιά Χανιωτών έμαθε να βλέπει κινηματογράφο όχι ως παθητική κατανάλωση, αλλά ως ενεργή αναμέτρηση με τις ιδέες μέσα από τις προβολές της Λέσχης και του «ΚΗΠΟΥ». Πολλοί από εκείνους τους θεατές είναι σήμερα οι εκπαιδευτικοί, οι καλλιτέχνες και οι δημοσιογράφοι που διαμορφώνουν το πολιτιστικό τοπίο της πόλης.

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων αναγνωρίζεται πλέον ως ένα από τα σημαντικότερα της χώρας, πατώντας γερά πάνω στην πνευματική υποδομή που έχτισε ο Κακάρογλου και οι συνοδοιπόροι του.

Τιμητική Βράβευση και η Διάσωση της Αρχειακής Κληρονομιάς

Στο πλαίσιο της ιστορικής καταγραφής, ο κ. Φραντζεσκάκης υπενθύμισε ότι το 2022, κατά τη διάρκεια του 10ου Φεστιβάλ, απονεμήθηκε στον Λεωνίδα Κακάρογλου τιμητικό δίπλωμα για την προσφορά του, σε μια ειδική εκδήλωση στο Βενιζέλειο Ωδείο. Η στιγμή εκείνη είχε και μια ουσιαστική πρακτική αξία: ο Κακάρογλου παρέδωσε στο αρχείο του Φεστιβάλ πολύτιμο αρχειακό υλικό από τη λειτουργία της Λέσχης και του Κινηματογραφικού Ομίλου Χανίων.

Αυτή η πράξη παράδοσης της σκυτάλης συμβολίζει την εμπιστοσύνη του δημιουργού προς τις νεότερες γενιές. Ο ομιλητής παραδέχθηκε ότι υπάρχουν ακόμα «πίσω οφειλές» της πόλης και του θεσμού προς τον Κακάρογλου, οι οποίες θα βρουν τον χρόνο τους για να εξοφληθούν.

Η διάσωση του αρχείου του αποτελεί την εγγύηση ότι η ιστορία της χανιώτικης πνευματικότητας δεν θα λησμονηθεί, αλλά θα παραμείνει προσβάσιμη ως υλικό μελέτης και έμπνευσης.

Έκτακτες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις ισχύουν στον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, με απόφαση της Διεύθυνσης Αστυνομίας Χανίων, για την εκτέλεση εργασιών στο τμήμα Μεγάλα Χωράφια – Καλύβες.

Οι ρυθμίσεις θα εφαρμοστούν σε τρία διακριτά τμήματα του Β.Ο.Α.Κ., με την κυκλοφορία να διεξάγεται στο ύψος των έργων με χρήση φωτεινού σηματοδότη. Οι παρεμβάσεις θα πραγματοποιηθούν αποκλειστικά κατά τις βραδινές ώρες, από τις 21:30 έως τις 06:00, στο διάστημα από 15 έως 22 Μαΐου 2026.

Το πρώτο τμήμα εργασιών εντοπίζεται από τη χιλιομετρική θέση 10+600 έως τη χ.θ. 11+120. Οι κυκλοφοριακές παρεμβάσεις εκεί θα ισχύσουν από τις 21:30 της Πέμπτης 15 Μαΐου έως τις 06:00 της Παρασκευής 16 Μαΐου, καθώς και από τις 21:30 της Παρασκευής 16 Μαΐου έως τις 06:00 του Σαββάτου 17 Μαΐου.

Το δεύτερο τμήμα αφορά το εύρος από τη χ.θ. 12+300 έως τη χ.θ. 12+750. Εκεί οι ρυθμίσεις θα εφαρμοστούν από τις 21:30 της Κυριακής 18 Μαΐου έως τις 06:00 της Δευτέρας 19 Μαΐου, και εκ νέου από τις 21:30 της Δευτέρας 19 Μαΐου έως τις 06:00 της Τρίτης 20 Μαΐου.

Το τρίτο και τελευταίο τμήμα εργασιών καλύπτει την περιοχή από τη χ.θ. 12+750 έως τη χ.θ. 13+150. Οι αντίστοιχες ρυθμίσεις προγραμματίζονται από τις 21:30 της Τρίτης 20 Μαΐου έως τις 06:00 της Τετάρτης 21 Μαΐου, καθώς και από τις 21:30 της Τετάρτης 21 Μαΐου έως τις 06:00 της Πέμπτης 22 Μαΐου.

Η Διεύθυνση Αστυνομίας Χανίων υπογραμμίζει ότι η τήρηση των εν λόγω ρυθμίσεων κρίνεται απαραίτητη για την αποφυγή τροχαίων ατυχημάτων και την προστασία τόσο των εργαζομένων στα έργα όσο και των χρηστών του οδικού δικτύου. Οι οδηγοί καλούνται να επιδείξουν ιδιαίτερη προσοχή στα σημεία παρέμβασης και να συμμορφώνονται με τα σήματα και τις υποδείξεις των τροχονόμων για την καλύτερη εξυπηρέτησή τους.

Η Περιφέρεια Κρήτης ανακοίνωσε την παράταση των προληπτικών μέτρων για την προστασία της κτηνοτροφίας του νησιού από τη νόσο της Ευλογιάς των αιγοπροβάτων, με ισχύ από την Παρασκευή 15 Μαΐου 2026 έως και την Πέμπτη 28 Μαΐου 2026, οπότε και θα επανεκτιμηθούν.

Η απόφαση ελήφθη λόγω των αυξημένων κρουσμάτων στην ηπειρωτική Ελλάδα και της ανάγκης θωράκισης του ζωικού κεφαλαίου της Κρήτης. Παρότι το νησί παραμένει «ελεύθερη» από τη νόσο, η υψηλή μεταδοτικότητα του ιού και η δυνατότητα επιβίωσής του στο περιβάλλον έως και έξι μήνες, καθιστούν επιβεβλημένη την αυστηρή εφαρμογή των μέτρων βιοασφάλειας και τον περιορισμό των μετακινήσεων.

Σχετικά με τις μετακινήσεις ζώων, οι ενδοπεριφερειακές μετακινήσεις αιγοπροβάτων για σφαγή και αναπαραγωγή επιτρέπονται και περιορίζονται αυστηρά εντός της ίδιας Περιφερειακής Ενότητας. Οι μετακινήσεις για χειμερινό βοσκότοπο εξακολουθούν να επιτρέπονται τόσο εντός όσο και εκτός της εκάστοτε Περιφερειακής Ενότητας, πάντα εντός Κρήτης, σύμφωνα με τις ισχύουσες προϋποθέσεις. Απαγορεύεται αυστηρά η ταυτόχρονη μεταφορά αιγοπροβάτων που προέρχονται από διαφορετικές εκτροφές.

Όλες οι μετακινήσεις διενεργούνται υποχρεωτικά με υγειονομικά πιστοποιητικά και με κατάλληλα πιστοποιημένα οχήματα που έχουν απολυμανθεί πριν τη φόρτωση. Η εγκατάσταση προορισμού πρέπει να έχει καθαριστεί και απολυμανθεί πριν την είσοδο των ζώων, ενώ τα ζώα παραμένουν σε καραντίνα για 21 ημέρες. Εξακολουθεί να ισχύει η απαγόρευση εισόδου αιγοπροβάτων στην Κρήτη από εκτροφές της υπόλοιπης Ελλάδας.

Οι ιδιοκτήτες κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων καλούνται να τηρούν αυστηρά μέτρα βιοασφάλειας, μεταξύ των οποίων η θωράκιση των εγκαταστάσεων με περίφραξη για αποτροπή εισόδου και εξόδου ζώων, η εγκατάσταση απολυμαντικής τάφρου ή τάπητα με βιοκτόνο στις εισόδους και εξόδους οχημάτων, καθώς και ο περιορισμός επισκέψεων με απαγόρευση εισόδου σε άσχετα άτομα και οχήματα. Σε περίπτωση που απαιτείται είσοδος, λαμβάνονται μέτρα όπως η χρήση ποδοναρίων και φορμών.

Επιπλέον, οι κτηνοτρόφοι οφείλουν να δημιουργήσουν χώρο καραντίνας για νεοεισερχόμενα ή ύποπτα ζώα, απομονωμένο από την υπόλοιπη εκτροφή, να ελέγχουν την προέλευση των ζωοτροφών με απαγόρευση προμήθειας από απαγορευμένες ζώνες, και να χρησιμοποιούν ξεχωριστό ρουχισμό και υποδήματα εντός της εκτροφής. Απαιτείται τακτική μυοκτονία και απεντόμωση, απομάκρυνση εστιών ρύπανσης και λιμναζόντων υδάτων, καθημερινός έλεγχος των ζώων με άμεση ενημέρωση των κτηνιατρικών υπηρεσιών σε περίπτωση ύποπτων συμπτωμάτων, καθώς και απαγόρευση δανεισμού κοινών εργαλείων, ζώων ή προσωπικού με άλλες εκτροφές.

Τα σφαγεία καλούνται σε επαγρύπνηση για ύποπτα περιστατικά με άμεση ενημέρωση της Κτηνιατρικής Υπηρεσίας, αύξηση των μέτρων βιοασφάλειας με απολυμαντική τάφρο και σχολαστικούς καθαρισμούς, καθώς και παραλαβή ζώων μόνο με τα πλήρη συνοδευτικά έγγραφα και σήμανση. Τα τυροκομεία και οι εγκαταστάσεις γάλακτος οφείλουν να παραλαμβάνουν γάλα μόνο από εκτροφές χωρίς περιοριστικά μέτρα Ευλογιάς και σε καθεστώς Μ4 για τον μελιταίο πυρετό, με αυστηρή απολύμανση των βυτιοφόρων ιδιαίτερα στους τροχούς πριν την είσοδο και την έξοδο από κάθε εκτροφή και τήρηση σχετικού αρχείου.

Οι επιχειρήσεις εμπορίου ζωοτροφών και οι μεταφορείς πρέπει να απολυμαίνουν τα οχήματα κατά την άφιξη και αναχώρηση από εγκαταστάσεις, με συνιστώμενο πλύσιμο των ελαστικών από χώματα πριν την απολύμανση. Οι οδηγοί και μεταφορείς υποχρεούνται σε χρήση φόρμας και ποδωναρίων μιας χρήσης, τα οποία καταστρέφονται επιτόπου μετά τη φόρτωση ή εκφόρτωση. Επιχειρήσεις που διακινούν ζωοτροφές φυτικής προέλευσης από Βουλγαρία και Ρουμανία οφείλουν να ενημερώνουν τη Διεύθυνση Αγροτικής Ανάπτυξης και Κτηνιατρικής της Περιφερειακής Ενότητάς τους δύο ημέρες πριν τη μεταφορά.

Τέλος, οι ιδιώτες κτηνίατροι και οι κτηνίατροι εκτροφής καλούνται σε αυξημένη επαγρύπνηση για τον έγκαιρο εντοπισμό ύποπτων κρουσμάτων και την άμεση ενημέρωση των αρχών, με αυστηρή τήρηση ατομικών μέτρων προστασίας και απολύμανση των οχημάτων κατά τις επισκέψεις σε εκτροφές.

Ο Βουλευτής Ρεθύμνης και Υπεύθυνος ΚΤΕ Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Μανόλης Χνάρης, συμμετείχε σε ειδική συνεδρίαση στη Βουλή των Ελλήνων για την ενημέρωση από τον Ευρωπαίο Επίτροπο, αρμόδιο για την Αλιεία και τους Ωκεανούς, κ. Κώστα Καδή, επί θεμάτων του χαρτοφυλακίου του.

Κατά την έναρξη της τοποθέτησής του, ο κ. Χνάρης αναφέρθηκε στη σχέση μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου και στην κοινή κληρονομιά, τη γλώσσα, τη θρησκεία, καθώς και τα συμφέροντα που διαχρονικά μοιράζονται, επισημαίνοντας ότι «οι αδελφικοί και ιστορικοί μας δεσμοί οδήγησαν σε κοινές εθνικές πολιτικές, με αποκορύφωμα την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε., χωρίς να έχει λυθεί το Κυπριακό και το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα Ελλάδας και Κύπρου, που πέτυχαν οι Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ».

Στη συνέχεια, ειδική μνεία έκανε στο χαρτοφυλάκιο του Επιτρόπου για την Αλιεία και τους Ωκεανούς, επισημαίνοντας τον καθοριστικό ρόλο που έχει στην εθνική οικονομία, την κοινωνική συνοχή και τον θαλάσσιο πλούτο της χώρας και ως εκ τούτου χαρακτήρισε ιδιαίτερα θετικό το γεγονός ότι ο κ. Καδής κατέχει τη θέση αυτή.

Έπειτα, σημείωσε ότι, με βάση τα τωρινά δεδομένα, «υπό τη σκιά σοβαρών οικονομικών, γεωπολιτικών και περιβαλλοντικών προκλήσεων, η βιωσιμότητα της ελληνικής Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας έχει καταστεί ζητούμενο».

Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε στην κρίση που πλήττει τη Μέση Ανατολή και στην κατ’ ακολουθία απαίτηση άμεσης ενεργοποίησης ευρωπαϊκών μηχανισμών στήριξης, ιδίως για την Ελλάδα. Ειδικότερα, τόνισε ότι «πέραν των ήδη αυξημένων τιμών στα καύσιμα, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η Ελλάδα διαθέτει ένα παλαιωμένο αλιευτικό στόλο με ενεργοβόρους κινητήρες που πολλαπλασιάζουν το κόστος παραγωγής και καθιστούν το αλιευτικό επάγγελμα, εν τέλει ζημιογόνο».

Επίσης, ανέδειξε το κρίσιμο ζήτημα της παράνομης Αλιείας, «η οποία διενεργείται συστηματικά από Τουρκικά Αλιευτικά σκάφη στο Αιγαίο, με άμεσες συνέπειες στην προστασία των ιχθυοαποθεμάτων και κατ’ επέκταση στο εισόδημα των Ελλήνων Ψαράδων», ενισχύοντας τις συνθήκες του αθέμιτου ανταγωνισμού.

Ταυτόχρονα, υπογράμμισε: «Στον τομέα της Ιχθυοκαλλιέργειας, παρατηρείται ιδίως από την Τουρκία εισαγωγή τσιπούρας και λαβρακίου που δεν πληρούν τα αυστηρά ευρωπαϊκά πρότυπα», επισημαίνοντας ότι: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρέπει να ξεχνά ότι τα Ελληνικά Ύδατα είναι ταυτόχρονα και Ευρωπαϊκά Ύδατα». Ως εκ τούτου, αιτήθηκε τη διενέργεια άμεσων παρεμβάσεων, «με τη χρήση αποτελεσματικών μηχανισμών επιτήρησης, ιχνηλασιμότητας και βαρύτατων κυρώσεων εις βάρος της Τουρκίας, όποτε αυτή παρανομεί».

Επιπρόσθετα, αναφέρθηκε στον τρόπο χάραξης και επέκτασης των Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών, υπογραμμίζοντας την έντονη ανησυχία που έχει προκαλέσει στον αλιευτικό κλάδο. Ειδικότερα, δεδομένου ότι στην Ελλάδα ο εν λόγω κλάδος βασίζεται ιδίως στην μικρή παράκτια και μέση αλιεία, επεσήμανε τις άμεσες αρνητικές συνέπειες που θα επιφέρει «η οριζόντια απαγόρευση αλιείας σε αυτές τις περιοχές, χωρίς διαβούλευση και επιστημονική τεκμηρίωση», οδηγώντας τους Έλληνες Αλιείς στην έξοδο από το επάγγελμα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνική συνοχή των νησιών μας. Στο πλαίσιο αυτό, αιτήθηκε τη διασφάλιση της ουσιαστικής συμμετοχής των επαγγελματιών του κλάδου στον εν λόγω σχεδιασμό με διαφάνεια και μετρήσιμα κοινωνικοοικονομικά οφέλη.

Επιπλέον, επικεντρώθηκε στην αυξανόμενη παρουσία εισβολικών ειδών που καταγράφεται τα τελευταία έτη στη Μεσόγειο και ιδίως στην Ελλάδα, όπως το λαγοκέφαλο. Ακολούθως, υπογράμμισε ότι «Στην Κύπρο υλοποιείται πρόγραμμα με ευρωπαϊκά κονδύλια για την επιδοτούμενη αλίευση του λαγοκέφαλου, το οποίο πρέπει να εφαρμοστεί και σε όσες ελληνικές περιοχές έχουν αυξημένο πρόβλημα, όπως η Κρήτη, τα Δωδεκάνησα και η Νότια Πελοπόννησος».

Προτού ολοκληρώσει την τοποθέτησή του, ο Μ. Χνάρης αναφέρθηκε και στο σοβαρό ζήτημα της γήρανσης του αλιευτικού πληθυσμού, το οποίο, όπως υπογράμμισε, «αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη μακροπρόθεσμη απειλή». Στο πλαίσιο αυτό, ανέδειξε την επιτακτική ανάγκη ενός ολοκληρωμένου σχεδίου, το οποίο «θα συνδυάζει την εισοδηματική στήριξη των νέων ψαράδων, ιδίως τα πρώτα χρόνια και την πρόσβαση σε επαρκή χρηματοδότηση για την αντικατάσταση και την αγορά νέου αλιευτικού εξοπλισμού».

Συνοψίζοντας, ο Βουλευτής Ρεθύμνης επεσήμανε ότι: «οι Έλληνες αλιείς δεν αποτελούν μόνο έναν παραγωγικό κλάδο της οικονομίας μας. Είναι οι άνθρωποι που κρατούν ζωντανά τα νησιά και τις παράκτιες κοινωνίες μας. Προστατεύουν καθημερινά τα θαλάσσια σύνορα της πατρίδας μας και κατ’ επέκταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διαφυλάσσοντας μια παράδοση άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία, τον πολιτισμό και την ταυτότητα της Ελλάδας».

Τέλος, απευθυνόμενος στον Επίτροπο κ. Καδή, εξέφρασε την πεποίθηση ότι ως εκπρόσωπος μεσογειακής χώρας κατανοεί σε βάθος τις ιδιαιτερότητες και τις αγωνίες της ελληνικής αλιείας και υδατοκαλλιέργειας και εκ μέρους της παράταξης του ΠΑΣΟΚ ευχήθηκε κάθε επιτυχία στο έργο του, εκφράζοντας την ελπίδα του για μία δημιουργική συνεργασία, με στόχο την έμπρακτη στήριξη των ανθρώπων της θάλασσας.

Με απόλυτη επιτυχία και την κατάκτηση σημαντικού επιστημονικού κεφαλαίου ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 12ου Διεθνούς Συνεδρίου που διοργάνωσε το Ινστιτούτο Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών (ΙΑΚΕ) στο Ηράκλειο, σε συνδιοργάνωση με την Περιφέρεια Κρήτης. Η εξαήμερη διοργάνωση, που διεξήχθη από τις 5 έως τις 10 Μαΐου 2026, συγκέντρωσε το ενδιαφέρον της παγκόσμιας ακαδημαϊκής κοινότητας γύρω από ένα από τα πλέον επίκαιρα ζητήματα της σύγχρονης εποχής.

Το συνέδριο εστίασε στο θέμα «Διασπορά και παγκόσμιο σύστημα: Ταυτότητες, Πολιτικές, Γέφυρες πολιτισμού και Παιδείας». Μέσα από έναν συστηματικό επιστημονικό διάλογο, επιτεύχθηκε η σύζευξη ακαδημαϊκών, ερευνητών, φοιτητών και ειδικών σε θέματα πολιτιστικής διαχείρισης και καινοτομίας, προσεγγίζοντας το φαινόμενο της διασποράς μέσα από διακριτές επιστημολογικές οπτικές.

Η δυναμική της φετινής διοργάνωσης αποτυπώθηκε στους αριθμούς: 1.142 εισηγητές παρουσίασαν 842 επιστημονικές εργασίες, εκπροσωπώντας συνολικά 48 Πανεπιστημιακά Ιδρύματα από την Ελλάδα, την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο. Η ευρεία γεωγραφική εκπροσώπηση επιβεβαίωσε τη διεθνή ακτινοβολία του συνεδρίου και το ενδιαφέρον της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας για τα ζητήματα της ελληνικής και παγκόσμιας διασποράς.

Ιδιαίτερη θέση ανάμεσα στις εισηγήσεις είχαν οι εμβληματικές ομιλίες δύο διακεκριμένων προσωπικοτήτων. Η οικονομολόγος και συγγραφέας Έλενα Παναρίτη ανέπτυξε το θέμα «Η Διασπορά και η Παγκόσμια Πολιτική και Οικονομική Τάξη», ενώ ο ομότιμος καθηγητής Ιωάννης Χρυσουλάκης παρουσίασε την ομιλία του με τίτλο «Η Ελληνική διασπορά στο παγκόσμιο σύστημα». Οι δύο ομιλίες αποτέλεσαν σημεία αναφοράς για τις εργασίες του συνεδρίου, προσφέροντας πολύτιμες επιστημονικές προσεγγίσεις.

Κεντρικό πυλώνα των εργασιών αποτέλεσε η σύνοψη του Προέδρου της Επιστημονικής Επιτροπής του Συνεδρίου και Προέδρου του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου, καθηγητή Κωνσταντίνου Λάβδα. Η παρέμβασή του συνέβαλε στην επιστημονική οργάνωση και τη συνοχή των εργασιών, θέτοντας τα απαραίτητα εννοιολογικά εργαλεία για την προσέγγιση του θέματος.

Στο πλαίσιο του συνεδρίου υλοποιήθηκαν συνολικά τέσσερα συμπόσια, που κάλυψαν ευρύ φάσμα επιστημονικών προσεγγίσεων. Τα δύο ξενόγλωσσα διεθνή συμπόσια φέρουν τους τίτλους «Erziehungswissenschaftliche Migrationsforschung in interdisziplinärer und vergleichender Perspektive» και «Symposion: Theorie, Empirie und Methodenpluralismus im transdisziplinären DSP Kolleg». Παράλληλα, διοργανώθηκε υβριδικό συμπόσιο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, καθώς και συμπόσιο της Πατριαρχικής Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Κρήτης.

Με δήλωσή της, η Αντιπεριφερειάρχης Παιδείας και Δια Βίου Μάθησης της Περιφέρειας Κρήτης και Πρόεδρος του ΙΑΚΕ, Ελένη Μαράκη, υπογράμμισε πως το φετινό συνέδριο επεδίωξε να αναδείξει τη διασπορά ως μια ζωντανή διαδικασία που συν

Ο πολυβραβευμένος Τούρκος νομπελίστας συγγραφέας Ορχάν Παμούκ θα βρεθεί στα Χανιά τη Δευτέρα 18 Μαΐου 2026, στο πλαίσιο του 5ου Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων, με δύο σημαντικές δημόσιες παρουσίες που αναμένεται να συγκεντρώσουν το ενδιαφέρον του φιλαναγνωστικού κοινού της Κρήτης.

Ο Παμούκ θα παραχωρήσει συνέντευξη Τύπου στις 12.00 το μεσημέρι της ίδιας ημέρας, στην Αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Χανίων. Στην εκδήλωση θα παρευρεθούν ο Δήμαρχος Χανίων, Παναγιώτης Σημανδηράκης, και ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Γιάννης Γιαννακάκης.

Το βράδυ της ίδιας ημέρας, στις 20.00, ο νομπελίστας συγγραφέας θα συμμετάσχει στην προφεστιβαλική εκδήλωση που διοργανώνεται στο Θέατρο «Μίκης Θεοδωράκης» στο Ενετικό Λιμάνι των Χανίων. Εκεί, ο Παμούκ θα συνομιλήσει με τον δημοσιογράφο Παύλο Τσίμα, σε μια συζήτηση που αναμένεται να αναδείξει πτυχές του έργου και της σκέψης του σημαντικού Τούρκου λογοτέχνη.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η παρουσία της Στέλλας Βρετού, μεταφράστριας των βιβλίων του Παμούκ στα ελληνικά, η οποία θα μιλήσει για την εμπειρία της από τη σταθερή επικοινωνία που διατηρεί με τον συγγραφέα κατά τη διαδικασία της μετάφρασης.

Το 5ο Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων εντάσσει την παρουσία του Ορχάν Παμούκ στο πρόγραμμά του ως κεντρικό πολιτιστικό γεγονός, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική του θεσμού στην ελληνική λογοτεχνική σκηνή. Η επιλογή του Θεάτρου «Μίκης Θεοδωράκης» στο Ενετικό Λιμάνι ως χώρου διεξαγωγής της εκδήλωσης συνδυάζει το πολιτιστικό γεγονός με ένα από τα πιο εμβληματικά σημεία της πόλης των Χανίων.

Ο Ορχάν Παμούκ, βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2006, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους μυθιστοριογράφους παγκοσμίως. Το έργο του, που εκτείνεται από το «Το όνομά μου είναι Κόκκινο» έως το «Μουσείο της Αθωότητας» και το «Νύχτες της Πλήξης», έχει μεταφραστεί σε δεκάδες γλώσσες και έχει αποσπάσει κριτική αναγνώριση για την εξερεύνηση της ταυτότητας, της μνήμης και της σύγκρουσης μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Η παρουσία του στα Χανιά εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο των πολιτιστικών δράσεων που αναπτύσσει ο Δήμος Χανίων, με στόχο την προβολή της πόλης ως σημείου αναφοράς για τα γράμματα και τις τέχνες στη νότια Ελλάδα.

Σειρά εκπαιδευτικών ενημερώσεων για την ποιότητα του Εξαιρετικού Παρθένου Ελαιόλαδου «Κρήτη/Kriti» διοργανώνει η Περιφέρεια Κρήτης σε συνεργασία με τον ΕΛΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΑ, το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο (ΕΛΜΕΠΑ) και τους Δήμους Αποκορώνου και Μυλοποτάμου, στο πλαίσιο του έργου «Κρήτη Ευρωπαϊκή Περιφέρεια Γαστρονομίας 2026».

Η πρώτη εκπαίδευση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 18 Μαΐου 2026 στις 17:30 στο Ενοριακό Πολιτιστικό Κέντρο Κουρνά, με τη συνεργασία του Δήμου Αποκορώνου. Το θέμα της εκδήλωσης είναι «Η Ποιότητα του Εξαιρετικού Παρθένου Ελαιόλαδου «Κρήτη/Kriti»: Ορθές πρακτικές από το χωράφι ως την τυποποίηση».

Η δεύτερη εκπαίδευση είναι προγραμματισμένη για την Τετάρτη 20 Μαΐου 2026 στις 17:30 στην αίθουσα του πολιτιστικού συλλόγου στα Αγγελιανά, σε συνεργασία με τον Δήμο Μυλοποτάμου. Και στις δύο εκδηλώσεις, η Περιφέρεια Κρήτης συνεργάζεται με επιστημονικούς φορείς για την επιμόρφωση των ελαιοπαραγωγών.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει εισηγήσεις για την ποιότητα του ελαιόλαδου και τους παράγοντες που την επηρεάζουν, καθώς και τις ορθές πρακτικές κατά την ελαιοκαλλιέργεια. Θα αναπτυχθούν ζητήματα που αφορούν την άρδευση, τη λίπανση, το κλάδεμα, τη φυτοπροστασία και τη συνολική διαχείριση του ελαιώνα.

Παράλληλα, θα εξεταστούν θέματα που σχετίζονται με τη συγκομιδή, τη μεταφορά, την ελαιοποίηση, την αποθήκευση και την τυποποίηση για την παραγωγή προϊόντος υψηλής ποιότητας. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην ενημέρωση για την επιμόλυνση του ελαιόλαδου από υπολείμματα φυτοφαρμάκων και ορυκτέλαια.

Στο πλαίσιο των εκπαιδεύσεων θα πραγματοποιηθεί επίδειξη γευσιγνωσίας για την οργανοληπτική αξιολόγηση παρθένου ελαιολάδου.

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε στις 13 Μαΐου 2026 η ενημερωτική εκπαίδευση στους παραγωγούς στον Δήμο Καντάνου Σελίνου. Η δράση διοργανώθηκε από την Περιφέρεια Κρήτης και τον ΕΛΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΑ, με παρουσία του αντιδημάρχου Καντάνου-Σελίνου Εμμανουήλ Κουκουλά.

Σε δήλωσή του, ο Αντιπεριφερειάρχης Αγροτικής Οικονομίας Σταύρος Τζεδάκης τόνισε ότι η ποιότητα του Εξαιρετικού Παρθένου Ελαιολάδου «Κρήτη/Kriti» αποτελεί στρατηγικό πλεονέκτημα για τον πρωτογενή τομέα και τη γαστρονομική ταυτότητα του νησιού. Όπως ανέφερε, η συνεχής ενημέρωση των παραγωγών σε ορθές καλλιεργητικές πρακτικές συμβάλλει καθοριστικά στην παραγωγή πιστοποιημένων προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας.

Ο κ. Τζεδάκης υπογράμμισε επίσης ότι η συνεργασία της Περιφέρειας Κρήτης με τους επιστημονικούς και εκπαιδευτικούς φορείς, όπως ο ΕΛΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΑ και το ΕΛΜΕΠΑ, έχει στόχο τη στήριξη των ελαιοπαραγωγών και τη διασφάλιση της ποιότητας του προϊόντος από το χωράφι έως την τυποποίηση.

Τις ενημερωτικές δράσεις υποστηρίζουν ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων Κρήτης, ο Σύνδεσμος Τυποποιητών Ελαιολάδου Κρήτης, ο Σύνδεσμος Ελαιοκομικών Δήμων Κρήτης, το Δίκτυο Κρητικού Ελαιολάδου, ο Σύλλογος Ελαιουργών Ν. Ηρακλείου και ο Σύλλογος Ιδιοκτητών Ελαιουργείων Ν. Χανίων.

Ο Λευτέρης Χαρωνίτης είναι ένας από τους σημαντικότερους και πιο παραγωγικούς Έλληνες σκηνοθέτες, με ιδιαίτερη προσφορά στον χώρο του ντοκιμαντέρ. Κατάγεται από τα Ανώγεια της Κρήτης, γεγονός που έχει επηρεάσει βαθιά τη θεματολογία και την αισθητική του έργου του.

Το έργο του επικεντρώνεται κυρίως στην ιστορία, τον πολιτισμό, τις τέχνες και τους κοινωνικούς αγώνες. Έχει σκηνοθετήσει δεκάδες ντοκιμαντέρ, πολλά από τα οποία έχουν προβληθεί από την ελληνική τηλεόραση (ΕΡΤ) και σε διεθνή φεστιβάλ.

Τα πιο γνωστά του έργα αφορούν μεγάλες προσωπικότητες και ιστορικά γεγονότα, για τον Νίκο Καζαντζάκη, τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο αλλά και την Εθνική Αντίσταση.

Με κείμενό του καλεί και αυτός σε συμμετοχή στην παγκρήτια πορεία στη Βάση της Σούδας:

Ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι οι ιμπεριαλιστές, όπως και σε αυτή τη φάση των μεταξύ τους ποικίλων ανταγωνισμών, έχουν ανάγκη τους πολέμους. Δε διστάζουν μάλιστα να τους εξαπολύουν σε διαφορετικές περιοχές του πλανήτη άλλοτε με αίωλα επιχειρήματα και άλλοτε με οφθαλμοφανή καταστρατήγηση του δικού τους «διεθνούς δικαίου» απροκάλυπτα, τραμπούκικα και με κυνισμό, όπως αυτόν τον ολέθριο πόλεμο που έχουν εξαπολύσει οι  ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν και του Λιβάνου με καταστροφικές συνέπειες για όλες τις γειτονικές χώρες, αλλά και πραγματικούς ορατούς κινδύνους για όλες τις χώρες της  Ανατολικής Μεσογείου.

Όμως για τις μεγάλες υπερπόντιες καταστροφικές  επιχειρήσεις τους, χρειάζονται πολεμικές βάσεις σε διάφορες χώρες της υφηλίου που ο ρόλος αλλά και οι επιπτώσεις από την παρουσία τους για τους λαούς που τις φιλοξενούν, αναδείχθηκαν και σε αυτόν τον πόλεμο. Γιατί οι στρατιωτικές βάσεις είναι ορμητήρια καταστροφών και ολέθρου που εξυπηρετούν ποικίλες ανάγκες των ιμπεριαλιστών: αποθήκευση όπλων και πυραύλων, ελλιμενισμό  και ανεφοδιασμό πολεμικών πλοίων, αεροδρόμια για πολεμικές επιχειρήσεις  και λοιπά.

Ταυτόχρονα όμως οι βάσεις είναι και στόχοι αντιποίνων για τους λαούς της περιοχής που τις φιλοξενούν.

Η χώρα μας από  τις αρχές της δεκαετίας του 1950 που εντάχθηκε στη λυκοσυμμαχία του  ΝΑΤΟ  εκτός άλλων  ποικίλων διευκολύνσεων, έχει εμπλακεί  και σε αυτόν τον καταστροφικό ληστρικό πόλεμο με τη σύμφωνη γνώμη όλων των αστικών κομμάτων και της κυβέρνησης.

Με ελάχιστες προσχηματικές αντιρρήσεις, όλες οι κυβερνήσεις έχουν παραχωρήσει με γενναιοδωρία σε όλη τη χώρα βάσεις, που έχουν  αξιοποιηθεί για  ιμπεριαλιστικές καταστροφικές επιθέσεις ενάντια σε γειτονικές, φιλικές χώρες: Γιουγκοσλαβία, Λιβύη, Παλαιστίνη, Ιράν, Λίβανο με επώδυνες συνέπειες για τα ελληνικά λαϊκά συμφέροντα.

Η χώρα μας με πράξεις συμμετέχει και σήμερα στο μακελειό που παρακολουθούμε.

Γιατί, τι γυρεύουν οι έλληνες στρατιωτικοί και οι πύραυλοι στη Σ. Αραβία, τι υπερασπίζονται; Ποια λαϊκά συμφέροντα εξυπηρετεί η παρουσία πολεμικών πλοίων μας στην Αν. Μεσόγειο, στην Ερυθρά θάλασσα καθώς και η χρησιμοποίηση ελληνικών αεροδρομίων για επιδρομές;  Και τέλος, τι οφέλη έχει η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας από την εν λευκώ χρήση των αμερικάνικων πολεμικών πλοίων του θανάτου, της μεγάλης βάσης ορμητηρίου της Σούδας στην Κρήτη;

Η ξεκάθαρη, απροσχημάτιστη αλλά και κυνική δήλωση του υπ. Εθνικής άμυνας ότι πρέπει να συνηθίσουμε να βλέπουμε φέρετρα από την εμπόλεμη ζώνη ,είναι η απάντηση.

Αυτός ο πόλεμος βέβαια, όπως και όλοι, έχει τεράστιο κόστος. Κάποιοι κερδίζουν και κάποιοι χάνουν.

Κερδισμένοι σήμερα και το βλέπουμε όλοι, είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι των ειδών διατροφής και πρώτων αναγκών των λαϊκών νοικοκυριών, οι πολυεθνικές της ενέργειας, των επικοινωνιών, των μεταφορών, οι μεγαλοεπιχειρηματίες του τουρισμού, οι μεγαλοιδιοκτήτες της στέγης κ.α

Ποιός όμως πληρώνει πάλι το υπέρογκο κόστος της στροφής της ευρωπαϊκής οικονομίας σε μεγαλύτερη παραγωγή οπλικών συστημάτων και μηχανών καταστροφής στην οποία η χώρα μας πρωτοστατεί;  Τις απαντήσεις τις γνωρίζουμε όλοι.

Οι λαοί πληρώνουν τους πολέμους και οι καπιταλιστές ολιγάρχες πλουτίζουν και θησαυρίζουν. Όταν οι τιμές ανεβαίνουν και οι μισθοί και τα ημερομίσθια μικραίνουν, αυτοί καρπώνονται και την υπεραξία του ανθρώπινου πόνου.

Κονδύλια για τους εργαζόμενους, τους βιοπαλαιστές αγρότες που ξεκληρίζονται, τους μικροβιοτέχνες και επαγγελματίες, τους νέους και τις νέες, τους δημιουργούς των αξιών της τέχνης και του πολιτισμού, τους απόμαχους της δουλειάς, δεν υπάρχουν.

Η δύσκολη ζωή τους θα γίνεται ολοένα δυσκολότερη, ασφυκτική.

Πολλοί αδιαμαρτύρητα ακόμη, αλλά με πολλά ερωτηματικά, δέχονται τα κηρύγματα από τα ελεγχόμενα διεθνή δίκτυα προπαγάνδας του ιμπεριαλισμού, μίσθαρνων πολιτικών αναλυτών, δημοσιογράφων και πολιτικολογούντων επιστημόνων που τους λένε ότι, έτσι είναι τα πράγματα, το σύστημα είναι ανίκητο, το εθνικό συμφέρον απαιτεί ομοψυχία, τίποτα δεν αλλάζει και αφοπλίζονται, αδρανοποιούνται.

Μια μεγάλη όμως μερίδα εργαζομένων που βιώνουν τις πιο ανάλγητες, απάνθρωπες και κυνικές πολιτικές στο πετσί τους μπαίνουν στους καθημερινούς αγώνες και διεκδικούν τη ζωή τους.

Η ιστορία έχει αποδείξει ότι ο ιμπεριαλισμός και τα όργανά του δεν είναι ανίκητη δύναμη.

Παρά την προπαγάνδα και τα κατασταλτικά μέσα που εφαρμόζουν οι αστικές κυβερνήσεις, εκείνο που τους φοβίζει και τους τρομάζει, είναι η αργή αλλά σταθερή ανασύνταξη του οργανωμένου εργατικού και αγροτικού κινήματος. Φοβούνται τη λαϊκή οργή. Γιατί η λαϊκή οργή όταν μετεξελιχθεί σε οργανωμένη μαζική δύναμη, είναι ακατανίκητη.

Για όλα αυτά, οι φιλειρηνικοί πολίτες, οφείλουν να πάρουν μέρος στο διήμερο αντιιμπεριαλιστικής δράσης της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ) σε όλη η χώρα και τη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης στις 17 του Μάη.

Όλοι οι κρητικοί ,αληθινοί πατριώτες όπως έχει  αποδειχθεί, οφείλουμε να δώσουμε μαζικό παρόν την Κυριακή 17 του Μάη στις 12 το μεσημέρι στην Αγορά των Χανίων, στη μεγάλη πορεία προς τη Σούδα, για να διατρανώσουμε τη απαίτησή μας για το κλείσιμο της επικίνδυνης για το λαό μας αμερικανικής βάσης.

Γιατί ο κυνικός και αρπακτικός ιμπεριαλισμός δε μπορεί να είναι το τέλος του ανθρώπινου πολιτισμού.