Πρόκειται για δύο φοιτητές και μία φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο, κατά τον επίμαχο χρόνο, οι οποίοι δικάστηκαν για σωρεία κατηγοριών που αφορούν παράνομη βία, διατάραξη λειτουργίας υπηρεσίας, φθορά ξένης ιδιοκτησίας κ.ά. «Το δικαστήριο κηρύσσει αθώους και τους τρεις κατηγορούμενους καθώς δεν μπορεί να σχηματίσει πλήρη δικανική πεποίθηση. Επομένως, μπορείτε να φύγετε» ανακοίνωσε η πρόεδρος προκαλώντας χειροκροτήματα από φίλους και συγγενείς των τριών.

Η απόφαση ήταν σύμφωνη με την εισαγγελική πρόταση, που ζήτησε απαλλαγή των τριών κατηγορουμένων. «Δεν προέκυψε κανένα στοιχείο για την πλήρη διαμόρφωση δικανικής πεποίθησης για τις πράξεις που δικάζονται. Δεν μπορούμε να οδηγηθούμε σε κανένα ασφαλές συμπέρασμα» σημείωσε η εισαγγελέας η οποία ανέφερε ότι η παρουσία των τριών στον χώρο δεν αποτελεί ικανό στοιχείο.

Νωρίτερα στις απολογίες τους οι κατηγορούμενοι είπαν πως την επίμαχη μέρα βρέθηκαν πρωινές ώρες στον ισόγειο χώρο του Πανεπιστημίου, χωρίς να αντιληφθούν την εισβολή των κουκουλοφόρων στον πρώτο όροφο του κτιρίου όπου και τα γραφεία της Πρυτανείας. Και οι τρεις δήλωσαν ότι είναι μέλη στο «Στέκι», ομάδα που ανήκει στον αριστερό-αναρχικό χώρο που επί σειρά ετών δραστηριοποιείται για πανεπιστημιακά και κοινωνικά ζητήματα.

«Το “Στέκι” δεν εγκρίνει και ούτε θα επέλεγε να προβεί σε μία τέτοια ενέργεια» είπαν. «Δε με εκφράζει, δε μου αρέσει, δε θα επέλεγα ποτέ αυτόν τον τρόπο» είπε ο πρώτος εκ των κατηγορούμενων. «Στο “Στέκι” το θεώρησαν κάτι κατακριτέο. Ούτε πολιτική αντιπαράθεση το θεωρούσα ούτε θα συμμετείχα σε μία τέτοια πράξη. Το “Στέκι”, αν ήθελε να κάνει παρέμβαση, θα την έκανε δημόσια» είπε ο δεύτερος.

«Πράξεις που έχουν να κάνουν με βία και πόσο μάλλον τη διαπόμπευση ενός ανθρώπου είναι σοκαριστικές», ανέφερε η τρίτη κατηγορούμενη. Στο δικαστήριο σε προηγούμενη συνεδρίαση κατέθεσε ο κ. Μπουραντώνης, νυν γενικός γραμματέας Ανώτατης Εκπαίδευσης του υπουργείου Παιδείας, καθώς και ο καθηγητής, αντιπρύτανης κατά την επίμαχη περίοδο, Κωνσταντίνος Δράκος, παρών στην επίθεση. Κανένας εκ των δύο δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει κάποιον από τους τρεις κατηγορούμενους.

Για την υπόθεση αρχικά είχε ασκηθεί δίωξη σε βαθμό κακουργήματος σε βάρος οκτώ ατόμων μεταξύ των οποίων και οι τρεις κατηγορούμενοι. Έπειτα από ανάκριση οι πέντε απαλλάχθηκαν με βούλευμα, ενώ οι τρείς παραπέμφθηκαν για πλημμελήματα.

Σε μια περίοδο όπου οι σχέσεις της κυβέρνησης με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία βρίσκονται ήδη στο πιο δύσκολο σημείο τους, η απόφαση του Αρείου Πάγου να ανανεώσει μόνο για δύο χρόνια – και όχι για πέντε – τη θητεία των τριών εντεταλμένων Ευρωπαίων εισαγγελέων στην Ελλάδα, ανοίγει έναν νέο κύκλο έντασης με τη Λάουρα Κοβέσι και το Λουξεμβούργο.

Το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου αποφάσισε ομόφωνα την παραμονή των Ιόλης Παπανδρέου, Διονύση Μουζάκη και Χαρίκλειας Θάνου στις θέσεις τους, ωστόσο επέλεξε ουσιαστικά μία «ενδιάμεση λύση»: διετή παράταση έως το 2028, αντί της πλήρους πενταετούς ανανέωσης που είχε ήδη εγκρίνει το Κολέγιο των Ευρωπαίων Εισαγγελέων.

Η εξέλιξη αυτή αντιμετωπίζεται κυρίως ως «επίδειξη αντίστασης» της ελληνικής κυβέρνησης και δικαιοσύνης απέναντι στις «ανεξέλεγκτες» έρευνες της ευρωπαϊκής εισαγγελίας, που έχουν προκαλέσει αναταραχή στην Αθήνα και έχουν στείλει στη δικαιοσύνη για τα περαιτέρω 15 βουλευτές της ΝΔ. Κάποιοι μιλούν και για μια προσπάθεια ισορροπίας ανάμεσα στον ευρωπαϊκό κανονισμό και το ελληνικό υπηρεσιακό πλαίσιο για τους δικαστικούς λειτουργούς, αλλά αυτό είναι μάλλον «μανδύας» για την πολιτική σκοπιμότητα πίσω από την περιορισμένη παράταση. Έτσι κι αλλιώς στο παρασκήνιο, η συζήτηση περιστρέφεται κυρίως γύρω από το πολιτικό και θεσμικό μήνυμα που εκπέμπεται προς την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, σε μια συγκυρία όπου η Κοβέσι βρίσκεται ήδη σε ανοιχτή τροχιά σύγκρουσης με την Αθήνα λόγω ακριβώς αυτών των ερευνών με ισχυρό πολιτικό αποτύπωμα.

Το Λουξεμβούργο περιμένει το σκεπτικό

Σύμφωνα με πληροφορίες, στο Λουξεμβούργο περίμεναν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την απόφαση του Αρείου Πάγου, ενώ πλέον το βάρος πέφτει στο πλήρες σκεπτικό της απόφασης, το οποίο θα καθορίσει και τις επόμενες κινήσεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Και αυτό διότι η Λάουρα Κοβέσι έχει ήδη προϊδεάσει ότι θεωρεί απολύτως σαφή τον ευρωπαϊκό κανονισμό, ο οποίος – κατά την ερμηνεία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας – προβλέπει πενταετή ανανέωση για όσους εντεταλμένους Ευρωπαίους εισαγγελείς κρίνονται επιτυχημένοι στο έργο τους.

Από το βήμα του Φόρουμ των Δελφών, η Ευρωπαία Εισαγγελέας είχε ουσιαστικά στείλει σαφές μήνυμα προς την ελληνική πλευρά, υπογραμμίζοντας ότι «ο κανονισμός είναι σαφής» και αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο προσφυγής στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε περίπτωση διαφωνίας ως προς την ερμηνεία του.

Η αποστροφή αυτή αποκτά πλέον ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς η ελληνική Δικαιοσύνη δεν ακολούθησε πλήρως την απόφαση του Κολεγίου των Ευρωπαίων Εισαγγελέων, αλλά κατέληξε σε μία περιορισμένη χρονικά ανανέωση.

Η πολιτική σκιά πίσω από τη δικαστική απόφαση

Το θέμα, ωστόσο, ξεπερνά κατά πολύ τα στενά όρια μιας υπηρεσιακής διαδικασίας. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία χειρίζεται αυτή την περίοδο σειρά φακέλων με τεράστιο πολιτικό και οικονομικό ενδιαφέρον για την Ελλάδα, με χαρακτηριστικότερες τις έρευνες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και την υπόθεση «Καλυψώ» που αφορά τελωνειακή απάτη μεγάλης κλίμακας.

Οι συγκεκριμένες έρευνες έχουν προκαλέσει ήδη πολιτικές τριβές ανάμεσα στην κυβέρνηση και την Κοβέσι, με την Ευρωπαία Εισαγγελέα να έχει κατά καιρούς αφήσει αιχμές για εμπόδια, καθυστερήσεις και θεσμικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαϊκοί μηχανισμοί σε ορισμένα κράτη-μέλη.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η επιλογή της «διετούς παράτασης» αντί της πλήρους πενταετούς ανανέωσης ερμηνεύεται από ορισμένους κύκλους ως ένα μήνυμα επιφυλακτικότητας απέναντι στην πλήρη «αυτονόμηση» της ευρωπαϊκής εισαγγελικής δομής στην Ελλάδα. Κυρίως βέβαια δυσφορίας για το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή εισαγγελία έχει προκαλέσει τεράστιο πολιτικό πρόβλημα στην κυβέρνηση με τις έρευνες της για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και όχι μόνο.

Από την άλλη πλευρά, ανώτατες δικαστικές πηγές επιμένουν ότι το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο κινήθηκε αυστηρά εντός του πλαισίου του ελληνικού δικαίου, σταθμίζοντας τόσο τον ευρωπαϊκό κανονισμό όσο και τις διατάξεις που αφορούν την υπηρεσιακή εξέλιξη των Ελλήνων δικαστικών λειτουργών.

Τα τρία πιθανά σενάρια

Μετά τη χθεσινή απόφαση, τρία είναι πλέον τα βασικά σενάρια για τη συνέχεια:

1.  Το πρώτο είναι το Κολέγιο των Ευρωπαίων Εισαγγελέων να αποδεχθεί τελικά τη διετή ανανέωση, αποφεύγοντας περαιτέρω θεσμική κλιμάκωση.

2. Το δεύτερο είναι να επιμείνει στην αρχική του θέση περί πενταετούς θητείας και να επανέλθει επισήμως ζητώντας την πλήρη εφαρμογή της απόφασής του, όπως ακριβώς συνέβη και στα υπόλοιπα κράτη-μέλη.

3. Και το τρίτο – το οποίο πολλοί θεωρούν πλέον απολύτως ανοιχτό – είναι η διαφωνία να οδηγηθεί στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να υπάρξει οριστική ερμηνεία για το ποιος έχει τον τελευταίο λόγο στην ανανέωση των θητειών των εντεταλμένων Ευρωπαίων εισαγγελέων.

Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση αποκτά πλέον χαρακτηριστικά ευρύτερης θεσμικής δοκιμασίας στις σχέσεις Αθήνας – Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Και αυτό γιατί, παρά την ανανέωση της θητείας των τριών εισαγγελικών λειτουργών, η «μισή» λύση που επελέγη από τον Άρειο Πάγο μοιάζει περισσότερο με προσωρινή ανακωχή παρά με πραγματική εκτόνωση της έντασης με την Κοβέσι.

topontiki.gr

Σε αυτοχειρία φαίνεται να οδηγούν όλες οι ενδείξεις για τη σοκαριστική υπόθεση με τραγικές πρωταγωνίστριες δύο 17χρονες κοπέλες, οι οποίες έπεσαν στο κενό από τον 6ο όροφο πολυκατοικίας στην Ηλιούπολη, με τις Αρχές πάντως να εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα.

Η μία 17χρονη έχασε τη ζωή της, ενώ η συνομήλικη φίλη της δίνει μάχη να κρατηθεί στη ζωή. Πρόκειται για μια αδιανόητη τραγωδία που έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο, καθώς τα δύο κορίτσια φέρεται να βούτηξαν στο κενό κρατώντας η μία το χέρι της άλλης. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα δύο κορίτσια κλείδωσαν την πόρτα της ταράτσας, φόρεσαν ακουστικά και έπεσαν μαζί. Η μία από τις 17χρονες άφησε πίσω της σημείωμα, στο οποίο εξηγούσε τους λόγους που την οδήγησαν στην πράξη αυτή, αναφερόμενη σε ψυχολογική πίεση και φόβο για το μέλλον.

Το σημείωμα που άφησε η μία 17χρονη, το κορίτσι που δεν έμενε σε αυτή την πολυκατοικία, έγραφε:

«Μαμά και μπαμπά, τρία χρόνια τώρα είμαι σε μια κατάσταση κατάθλιψης. Και μπορεί αυτός ο κόσμος να έχει τα ωραία του, αλλά ίσως ένας άλλος κόσμος να είναι καλύτερος. Φέτος είναι η χρονιά που θα δώσω πανελλήνιες εξετάσεις, αλλά φοβάμαι ότι δεν θα πάω καλά. Το ξέρω ότι δεν θα πάω καλά και έτσι θα καταλήξω με μια δουλειά, που δεν θα μου δίνει λεφτά. Πλέον δεν με ευχαριστεί τίποτα από τη ζωή. Δεν μπορώ να δω τίποτα θετικό. Μαμά και μπαμπά, δεν θέλω πια να ζω. Αυτός ο κόσμος δεν είναι πια για μένα».

Το χρονικό της τραγωδίας

Το περιστατικό σημειώθηκε λίγο μετά τις 12 το μεσημέρι, σε πολυκατοικία επί της λεωφόρου Ελευθερίου Βενιζέλου. Αυτόπτης μάρτυρας περιέγραψε στο Live News τη στιγμή της πτώσης, λέγοντας πως άκουσε έναν δυνατό κρότο και είδε τα δύο κορίτσια στο έδαφος. «Άκουσα ένα μακρόσυρτο επιφώνημα, ένα “ααα…” και ακριβώς μετά έναν πολύ δυνατό κρότο. Και γυρνώντας το κεφάλι, γιατί ήταν ακριβώς δίπλα από το παράθυρο, ήτανε δύο κοπελιές κάτω, στο πάτωμα, χτυπημένες. Κατευθείαν βέβαια πήρα το ΕΚΑΒ. Στη συνέχεια είδα ότι κατέβηκε μια κυρία που μένει στον πρώτο και ένα άλλο παλικάρι με, έτσι, μακρύ μαλλί, ο οποίος τελικά ήταν ο αδερφός μιας της κοπέλας» είπε χαρακτηριστικά.

Ένοικος της πολυκατοικίας αποκάλυψε ότι η μία 17χρονη είχε χάσει πρόσφατα τον πατέρα της, γεγονός που φαίνεται να την είχε επηρεάσει βαθιά. «Αυτό το παιδί ζοριζόταν πάρα πολύ προφανώς γιατί είχανε, είχαν υποστεί την απώλεια του πατέρα της. Και εντάξει είναι λυπηρό, δηλαδή είναι σοκαριστικό ρε παιδιά. Από ότι είδα το σημείωμα που έμαθα πρέπει να ήταν δυσβάσταχτη η απώλεια του μπαμπά», είπε χαρακτηριστικά

Η μάχη για τη ζωή της μιας 17χρονης

Το ΕΚΑΒ έφτασε στο σημείο μέσα σε επτά λεπτά. Η μία κοπέλα ήταν ήδη νεκρή, ενώ η άλλη μεταφέρθηκε με σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις στο Ασκληπιείο Βούλας. Φέρει εγκεφαλικό οίδημα, θλάσεις σε συκώτι και πνεύμονα, καθώς και σοβαρό κάταγμα στη λεκάνη.

Σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν, λόγω της σοβαρότητας των τραυμάτων της, η 17χρονη πρόκειται να διακομιστεί στο νοσοκομείο ΚΑΤ για περαιτέρω νοσηλεία. «Η πρώτη έχει διασωληνωθεί και η κατάστασή της χαρακτηρίζεται εξαιρετικά κρίσιμη… Η δεύτερη, παρά τις εντατικές προσπάθειες, δεν κατάφερε να επανέλθει», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Σοκαρισμένη η τοπική κοινωνία

Οι κάτοικοι της περιοχής παραμένουν συγκλονισμένοι. Οι αστυνομικοί συλλέγουν μαρτυρίες και στοιχεία, ενώ η γειτονιά έχει βυθιστεί στο πένθος. «Το παιδί αυτό το αγαπούσαμε όλοι στην πολυκατοικία. Ήταν ένα εξαιρετικό πλάσμα, αν και κάποιες φορές απομονωνόταν. Γενικότερα όλοι εμείς οι μεγάλοι είμαστε συνυπεύθυνοι για ό,τι περνάνε τα παιδιά μας», σχολίασε ένοικος.

Άλλος κάτοικος περιέγραψε πως τα δύο κορίτσια ζήτησαν από τη σύζυγό του τα κλειδιά της ταράτσας λίγο πριν το συμβάν. «Δεν φαινόταν κάτι περίεργο. Είχαν δικαίωμα να τα έχουν. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα συνέβαινε κάτι τέτοιο. Ήταν τραγικό αυτό που ζήσαμε», είπε συγκλονισμένος.

tanea.gr

Μπορεί να έμοιαζε με μία «λεπτομέρεια» διπλωματικής ορολογίας, ωστόσο πίσω από τη σύγκρουση Ελλάδας και Τουρκίας στον ΟΗΕ για τον όρο «Τουρκικά Στενά» κρύβεται μία πολύ βαθύτερη μάχη γεωπολιτικής, διεθνούς δικαίου και συμβολισμών ισχύος.

Η αντιπαράθεση ξέσπασε κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ στις 29 Απριλίου, με αντικείμενο «την ασφάλεια και προστασία των πλωτών οδών στον θαλάσσιο τομέα», όταν η τουρκική πλευρά χρησιμοποίησε τον όρο «Turkish Straits» («Τουρκικά Στενά») για να περιγράψει συλλογικά τα Δαρδανέλια, τη Θάλασσα του Μαρμαρά και τον Βόσπορο.

Η ελληνική αντιπροσωπεία αντέδρασε άμεσα, εκφράζοντας επίσημη ένσταση για τη συγκεκριμένη διατύπωση, θεωρώντας ότι δεν συνάδει με το γράμμα και το πνεύμα της Συνθήκης του Μοντρέ του 1936, η οποία ρυθμίζει το καθεστώς των Στενών.

Ωστόσο, η Άγκυρα όχι μόνο δεν υπαναχώρησε, αλλά επανήλθε ακόμη πιο επιθετικά μέσω επιστολής της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Τουρκίας στον ΟΗΕ, με ημερομηνία 8 Μαΐου 2026, προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ και τον πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας.

«Ατυχής» η ελληνική ένσταση, λέει η Άγκυρα

Στην επιστολή, η Τουρκία χαρακτηρίζει την ελληνική παρέμβαση «ατυχή», υποστηρίζοντας ότι «απέσπασε την προσοχή από τα ουσιαστικά ζητήματα» της συνεδρίασης και αφήνοντας αιχμές ότι η Αθήνα επιδίωξε να εξυπηρετήσει «εσωτερικές σκοπιμότητες».

Παράλληλα, η τουρκική πλευρά «απορρίπτει σταθερά και πλήρως τους αβάσιμους ισχυρισμούς της Ελλάδας», επιμένοντας ότι ο όρος «Τουρκικά Στενά» αποτελεί καθιερωμένη γεωγραφική ονομασία.

Σύμφωνα με την τουρκική επιχειρηματολογία, ο όρος περιγράφει συλλογικά το Στενό του Βοσπόρου, το Στενό των Δαρδανελλίων, και τη Θάλασσα του Μαρμαρά, τα οποία – όπως τονίζεται – «βρίσκονται εντός και υπό την κυριαρχία της Δημοκρατίας της Τουρκίας».

Η Άγκυρα μάλιστα επιχείρησε να δώσει και νομική διάσταση στην επιχειρηματολογία της, υποστηρίζοντας ότι η χρήση του όρου είναι «περιγραφική, γεωγραφικά ακριβής και πλήρως συμβατή» με τη Σύμβαση του Μοντρέ.

«Όταν ένα γεωγραφικό χαρακτηριστικό βρίσκεται εξ ολοκλήρου εντός της επικράτειας ενός κράτους, η επίσημη ονομασία που έχει καθοριστεί από την αρμόδια εθνική αρχή μπορεί φυσικά να χρησιμοποιείται σε επίσημες δηλώσεις», αναφέρει χαρακτηριστικά η επιστολή.

Γιατί αντέδρασε η Ελλάδα

Η ελληνική πλευρά αντιμετωπίζει το ζήτημα πολύ διαφορετικά. Η Αθήνα θεωρεί ότι η χρήση του όρου «Τουρκικά Στενά» δεν είναι μία απλή γεωγραφική περιγραφή, αλλά μία πολιτική και νομική απόπειρα ενίσχυσης της τουρκικής αφήγησης περί αυξημένης κυριαρχίας και αποκλειστικού ελέγχου στα Στενά.

Η ελληνική επιχειρηματολογία βασίζεται κυρίως στη Συνθήκη του Μοντρέ, η οποία αναγνωρίζει ειδικό ρόλο της Τουρκίας στη διαχείριση των Στενών, αλλά ταυτόχρονα κατοχυρώνει τη διεθνή φύση τους, καθώς και την ελευθερία ναυσιπλοΐας για τα εμπορικά πλοία σε καιρό ειρήνης.

Κατά την ελληνική ανάγνωση, η καθιέρωση του όρου «Turkish Straits» σε διεθνή φόρα ενδέχεται να δημιουργήσει σταδιακά την εντύπωση ότι πρόκειται για αποκλειστικά τουρκικό εσωτερικό θαλάσσιο πέρασμα και όχι για μία διεθνή στρατηγική δίοδο με ειδικό διεθνές καθεστώς.

Η μάχη των λέξεων και η «Γαλάζια Πατρίδα»

Η νέα αυτή αντιπαράθεση δεν θεωρείται αποκομμένη από τη συνολικότερη στρατηγική της Άγκυρας τα τελευταία χρόνια.

Η Τουρκία επιχειρεί συστηματικά να προωθήσει σε διεθνείς οργανισμούς, χάρτες και επίσημα κείμενα ορολογίες που ενισχύουν τη δική της γεωπολιτική αφήγηση, είτε αυτό αφορά τη «Γαλάζια Πατρίδα», είτε τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο, είτε ζητήματα κυριαρχίας και δικαιοδοσίας.

Στην Αθήνα υπάρχει έντονη ευαισθησία απέναντι σε τέτοιου τύπου διατυπώσεις, καθώς θεωρείται ότι πολλές διεθνείς διεκδικήσεις ξεκινούν ακριβώς από την προσπάθεια παγίωσης νέας ορολογίας στη διεθνή πρακτική.

Και γι’ αυτό η ελληνική πλευρά επέλεξε να αντιδράσει άμεσα ακόμη και σε μία φαινομενικά «τεχνική» διατύπωση στον ΟΗΕ.

Πίσω από τη διαμάχη για δύο λέξεις, άλλωστε, Αθήνα και Άγκυρα βλέπουν κάτι πολύ μεγαλύτερο: τη μάχη για το ποιος καθορίζει το νομικό και γεωπολιτικό αφήγημα στην πιο νευραλγική θαλάσσια δίοδο μεταξύ Μεσογείου και Μαύρης Θάλασσας.

topontiki.gr