Την πρώτη του Θεία Λειτουργία ως Αρχιερέας τέλεσε το πρωί της Δευτέρας 16 Φεβρουαρίου 2026, ο νέος Μητροπολίτης Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων κ. Ιωακείμ στη Μονή της μετανοίας του, την Ιερά Μονή Αγίου Αντωνίου στο Βροντήσι της Ιεράς Μητροπόλεως Γορτύνης και Αρκαδίας, μια ημέρα μετά την εις Επίσκοπον χειροτονία του στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Μηνά Ηρακλείου.
Παρέστησαν συμπροσευχόμενοι ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ευγένιος, και οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Γορτύνης και Αρκαδίας κ. Μακάριος, Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου κ. Ανδρέας, Διοσπόλεως κ. Εμμανουήλ (Πατριαρχείο Αλεξανδρείας), Πέτρας και Χερρονήσου κ. Γεράσιμος και Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτος.
Παρέστησαν επίσης πλήθος πιστών από τα χωριά της Μεσαράς, καθώς και συγγενείς, φίλοι και γνωστοί του νέου Μητροπολίτη οι οποίοι στο τέλος έλαβαν την ευλογία του, του ευχήθηκαν και αναφώνησαν «Άξιος!».
Η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα οριακό ιστορικό σημείο. Δεκαπέντε χρόνια διαδοχικών κρίσεων – οικονομικών, θεσμικών, γεωπολιτικών – έχουν διαβρώσει όχι μόνο το εισόδημα των πολιτών και την γεωπολιτική ισχύ της χώρας, αλλά και την ίδια την εμπιστοσύνη των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα. Ο ελληνικός λαός εκφράστηκε επανειλημμένως, προειδοποιώντας και περιμένοντας, μα δίχως να εισακουστεί. Η κρίση που βιώνουμε δεν είναι απλώς κυβερνητική. Είναι κρίση κατεύθυνσης και κρίση λογοδοσίας. Είναι κρίση εθνικής στρατηγικής. Όταν η πολιτική εξαντλείται στη διαχείριση εντυπώσεων, στην συγκάλυψη και την διαπλοκή, και όχι στη διαμόρφωση σχεδίου για τη χώρα και το λαό της, τότε το πρόβλημα παύει να είναι συγκυριακό και γίνεται δομικό.
Η χώρα δεν μπορεί πλέον να αντέξει άλλες ήττες, ούτε στο πεδίο της οικονομίας, ούτε στο πεδίο της διπλωματίας. Δεν μπορεί να αντέξει άλλη υποβάθμιση θεσμών, άλλη διάχυση ευθυνών, άλλη εσωτερική φθορά. Επιπλέον, η πολιτική δεν είναι μόνο τα πρόσωπα που εμφανίζονται μπροστά στις κάμερες. Είναι το πολύ μεγαλύτερο σύστημα που λειτουργεί πίσω από αυτές. Και όταν αυτό το σύστημα παράγει αδιαφάνεια, κομματική περιχαράκωση και έλλειψη στρατηγικού βάθους, τότε η αποτυχία είναι αναπόφευκτη. Για αυτό τον λόγο χρειάζεται εκ των βάθρων ανασύνταξη των δεξαμενών πολιτικοκοινωνικής σκέψης και συντεταγμένης εθνικής πολιτικής της χώρας.
Την ίδια στιγμή, ακόμη και δυνάμεις του υπάρχοντος συστήματος αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι η χώρα έχει εισέλθει σε επικίνδυνη τροχιά. Η πολιτική φθορά της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι μόνο δημοσκοπική, είναι βαθύτερη. Όταν μια κυβέρνηση, ανίκανη και διεφθαρμένη, αναλώνεται σε σκιές σκανδάλων, σε ερωτήματα περί θεσμικής ποιότητας και σε κρίση αξιοπιστίας, η διεθνής της ισχύς αποδυναμώνεται. Και σε μια εποχή γεωπολιτικής ρευστότητας, αυτό έχει κόστος. Τα δημοσιογραφικά στοιχεία είναι πλέον πολλά, πολλαπλώς επιβεβαιωμένα και διασταυρωμένα. «Ο κόσμος το ’χει τούμπανο» ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης περισσότερο ασχολείται με το πώς θα ενισχύσει το πολιτικό του σύστημα και θα πλήξει παλιούς και νέους αντιπάλους, παρά με τα καίρια ζητήματα της χώρας, η οποία βαδίζει από το κακό στο χειρότερο. Περισσότερο τον νοιάζει να γεμίσουν ακόμα περισσότερο οι τραπεζικοί του λογαριασμοί και να μην οδηγηθεί ενώπιον της Ελληνικής Δικαιοσύνης, της πραγματικά ανεξάρτητης που έχει για την ώρα περιχαρακωθεί και αδρανοποιηθεί, παρά για την επέκταση της ελληνικής οικονομίας και κυριαρχίας.
Σε αυτό το περιβάλλον αναδύεται μια κοινωνική απαίτηση για αλλαγή. Το Κίνημα των Τεμπών εκφράζει με ενάργεια όσα δεν θέλουν πλέον οι πολίτες: αδιαφορία, αλαζονεία, συγκάλυψη, απουσία ευθύνης, απουσία δικαιοσύνης. Το νέο πολιτικό εγχείρημα υπό τη Μαρία Καρυστιανού, που σύντομα θα ανακοινώσει την Ιδρυτική του Διακήρυξη, καλείται να μετατρέψει τη συγκινησιακή φόρτιση που αναπόφευκτα το συνοδεύει, σε συνεκτικό πολιτικό σχέδιο. Να συνθέσει πάνω σε ό,τι υποστηρίζει, στηρίζει και πρεσβεύει η πλειοψηφία της κοινωνίας και να δώσει απαντήσεις σε κάθε πεδίο της πολιτικής δράσης. Όχι να διχάσει, αλλά να ενώσει. Αυτή είναι η προσδοκία του ελληνικού λαού. Θα ήταν ιδανικό το Κίνημα να καταλάβει την πλειοψηφία των εδρών στην επόμενη Βουλή. Ωστόσο, η επόμενη ημέρα πιθανότατα θα απαιτήσει συνεργασίες. Και οι συνεργασίες απαιτούν ωριμότητα, θεσμικό ήθος και τεχνοκρατική επάρκεια.
Είναι ελπιδοφόρο που ταυτόχρονα με το λαογέννητο Κίνημα της Μαρίας Καρυστιανού, εμφανίζονται πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που υπάρχοντος συστήματος που διαχωρίζουν εν μέρει την θέση τους από το παλιό που εκφράζεται από τους Μητσοτάκη-Τσίπρα-Ανδρουλάκη, αντιλαμβανόμενοι έστω και τώρα την επικίνδυνη ατραπό στην οποία έχει εισέλθει η χώρα με τις ενέργειες του Μητσοτάκη. Δυστυχώς σε όλο αυτό η Αριστερά, με εξαίρεση ορισμένες πτυχές των πολιτικών επιλογών της Ζωής Κωνσταντοπούλου, έχει μείνει πίσω, ξεκομμένη απολύτως από τον λαό και σε μια άνευ προηγουμένου εσωστρέφεια και παρακμή. Και οι φωτογραφίες της επικαιρότητας, των 200 ηρώων μαχητών της Εθνικής Αντίστασης που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή, έρχονται να μας υπενθυμίσουν την διαφορά ποιότητας μεταξύ εκείνων και του σήμερα. Χρειάζεται επαγρύπνηση και άμεση ανασύνταξη.
Η περίοδος από το 2023 μέχρι σήμερα έχει επιτείνει την αίσθηση στασιμότητας και διολίσθησης. Ο δημόσιος διάλογος μετατοπίζεται πλέον από την κομματική αντιπαράθεση στο ζήτημα της θεσμικής αντοχής. Η κοινωνία δεν αναζητά απλώς εναλλαγή προσώπων. Αναζητά αποκατάσταση αξιοπιστίας. Και ενώ όλη αυτή η εσωτερική φθορά συσσωρεύεται, το εξωτερικό περιβάλλον γίνεται ολοένα πιο απαιτητικό. Ο διαχρονικός εχθρός της Ελλάδας, η Τουρκία, δεν περιορίζεται στα γεωγραφικά της σύνορα. Επεκτείνει την επιρροή της συστηματικά, ακόμη και σε περιοχές όπου δεν διαθέτει ιστορικά, πολιτισμικά ή δημογραφικά ερείσματα. Από το Αζερμπαϊτζάν μέχρι τους Ουιγούρους της Κεντρικής Ασίας, από την ανατολική Αφρική μέχρι τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς των Βαλκανίων, η Άγκυρα οικοδομεί δίκτυα πολιτικής, οικονομικής και στρατηγικής επιρροής. Όχι επειδή «δικαιούται» τέτοιο ρόλο, αλλά επειδή ακολουθεί μακρόπνοη πολιτική στρατηγική. Αντιθέτως, η Ελλάδα – με βαθιά ιστορικά και πολιτισμικά ερείσματα στα Βαλκάνια, στη Μαύρη Θάλασσα, στη Μέση Ανατολή και στη βορειοανατολική Αφρική – συχνά λειτουργεί αποσπασματικά ή ενίοτε είναι παντελώς απούσα από τις εξελίξεις. Δεν αξιοποιεί το γεωπολιτικό της αποτύπωμα. Δεν επενδύει σε δίκτυα επιρροής και στους ομογενείς μας στα κέντρα σημαντικών γεωπολιτικών αποφάσεων. Δεν μετατρέπει τα πλεονεκτήματά της σε στρατηγικό κεφάλαιο. Γι’ αυτό οφείλει να αναπτύξει μια πιο ενεργητική και στρατηγικά συνεκτική εξωτερική πολιτική.
Η χώρα βρίσκεται σε πολιτικό υβριδικό πόλεμο με πολλές γειτονικές χώρες, ενορχηστρωτής και εμπνευστής των οποίων είναι ο ερντογανισμός. Όχι ότι όταν αναλάβουν την εξουσία οι κεμαλιστές θα αλλάξει η ρότα αυτής της παρακμιακής ως προς τα μέσα και την αξιοπιστία δήθεν συμμαχικής χώρας. Ας είμαστε προετοιμασμένοι για κάθε ενδεχόμενο, προκειμένου αν κάνει το λάθος και επιτεθεί στα Ίμια ή σε κάποιο άλλο μικρονήσι μας, το πλήγμα μας στην ηπειρωτική χώρα της Τουρκίας και κύρια στα αστικά / βιομηχανικά / ενεργειακά κέντρα, κι όπου υπάρχει κρυφός ελληνισμός που θα συνδράμει στις ημέτερες ενέργειες, να είναι καίριο, ώστε έπειτα σε διπλωματικό πεδίο να ανοίξει η συζήτηση της επιστροφής του ελληνισμού στα εδάφη αυτά, όχι ως διοίκηση αλλά ως ανθηρή κοινωνική και οικονομική συνιστώσα.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι ο Μητσοτάκης και οι αυλικοί του ετοιμάζουν κάτι πολύ άσχημο για την χώρα μας. Τόσο άσχημο που τα τερατώδη σκάνδαλα των υποκλοπών, των απ’ ευθείας αναθέσεων σε ημετέρους, του ΟΠΕΚΕΠΕ, του Εγκλήματος των Τεμπών κοκ. θα μοιάζουν μικρά μπροστά σε αυτό που θα ήθελαν να δρομολογήσουν πριν την φυγή τους. Το να εκχωρήσουν δηλαδή στους Τούρκους κομμάτι του ελληνισμού. Η διαχείριση των εθνικών θεμάτων δεν επιτρέπεται να γίνεται με όρους επικοινωνίας. Απαιτεί εθνικό σχέδιο, διακομματική συνεννόηση και συνέχεια, στρατηγική βάθους. Απαιτεί αποτρεπτική ισχύ, σοβαρότητα και διπλωματική ευφυΐα.
Γι’ αυτό και η πολιτική αλλαγή είναι ζήτημα εθνικής αναγκαιότητας και διπλωματικής στρατηγικής. Χρειάζεται σύνθεση δυνάμεων, επιστημονική επάρκεια, ανθρώπους που μπορούν να σχεδιάσουν και να κάνουν πραγματικότητα το μέλλον που ονειρεύεται ο ελληνισμός. Χρειάζεται να μετατραπεί συνολικά η κοινωνική αγανάκτηση σε συγκροτημένη εθνική στρατηγική. Η χώρα δεν χρειάζεται έναν ηγέτη που θα αναπαράγει τα λάθη του παρελθόντος. Χρειάζεται έναν ή μία κυβερνήτη με αγάπη για την πατρίδα, επίγνωση των γεωπολιτικών ισορροπιών, αίσθημα ευθύνης, επίγνωση της ιστορικής συγκυρίας και ικανότητα να οικοδομήσει ένα μακρόπνοο σχέδιο αναδόμησης και ενίσχυσης του παραγωγικού μοντέλου, του κράτους δικαίου και της θέσης της χώρας στην γεωπολιτική σκακιέρα. Σχέδιο δεκαετίας κι όχι τετραετίας. Διότι ο χρόνος δεν είναι ουδέτερος. Και η πολιτική αλλαγή, αν καθυστερήσει, ίσως καταστεί αργότερα πολύ δυσκολότερη. Ας πάψουμε να πειραματιζόμαστε με όσα πρόσωπα προωθούνται διαχρονικά και δεκαετίες τώρα από το μιντιακό και οικονομικό κατεστημένο, κι ας κοιτάξουμε στα μάτια εκείνους που θέλουν να αναλάβουν τα ηνία της χώρας για ένα καλύτερο μέλλον.
Σε προχωρημένη φάση βρίσκονται οι προετοιμασίες για τη συμμετοχή της Ελλάδας στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης στη Γάζα (International Stabilization Force), κίνηση η οποία κρίνεται απαραίτητη προκειμένου η Αθήνα να δώσει και στο πεδίο σήμα για την απόφασή της να εμπλακεί ενεργά στην επίλυση των κρίσεων στην περιοχή της. Σύμφωνα με άριστα πληροφορημένες πηγές, έχει αποφασιστεί η συμμετοχή με δύναμη επιπέδου τάγματος μειωμένης σύνθεσης, με περίπου 100-150 άνδρες.
Αν και αρχικά είχε συμφωνηθεί η ελληνική αποστολή στη Γάζα να είναι αποκλειστικά για υποστήριξη, δηλαδή με στοιχεία του Υγειονομικού Σώματος και του Μηχανικού, τελικώς θα περιλαμβάνονται και δυνάμεις που θα έχουν αποκλειστικό σκοπό την παροχή ασφαλείας.
Το τμήμα ασφαλείας, δηλαδή τα μάχιμα τμήματα του ελληνικού στρατού, θα βρεθούν στο Ισραήλ και στη Γάζα προκειμένου να συνοδεύσουν το Υγειονομικό και το Μηχανικό, το οποίο θα συνεισφέρει και με μηχανήματα, προφανώς για τις απαραίτητες εργασίες εντός της Γάζας. Τα μάχιμα τμήματα των Ενόπλων Δυνάμεων θα κινούνται στη Γάζα με τροχοφόρα τεθωρακισμένα οχήματα αναγνώρισης του Στρατού Ξηράς, κατά πάσα πιθανότητα με Μ-1117.
Oπως είναι απολύτως λογικό, η ανάπτυξη μιας τέτοιας δύναμης απαιτεί και την παρουσία επιτελών, οι οποίοι θα βρίσκονται επί μονίμου βάσεως στο στρατηγείο της Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης. Υπενθυμίζεται ότι ήδη δραστηριοποιούνται δύο αξιωματικοί, που έχουν αποσπαστεί στο αρχηγείο του πολιτικοστρατιωτικού κέντρου συντονισμού (Civil Military Coordination Center-CMCC) στο Κιριάτ Γκατ του νότιου Ισραήλ, υπό την ηγεσία των Αμερικανών.
Λεπτομέρειες για την επιχείρηση ακόμη δεν υπάρχουν, καθώς βρίσκεται στη φάση της σχεδίασης, αλλά με βάση τις μέχρι σήμερα πληροφορίες η ελληνική δύναμη θα εδρεύει στην περίμετρο ασφαλείας που έχουν δημιουργήσει γύρω από τη Γάζα οι δυνάμεις άμυνας του Ισραήλ (IDF).
Η ελληνική δύναμη στη Γάζα δεν διαθέτει –όπως είναι προφανές– το μέγεθος ώστε να επιχειρεί αυτοτελώς στο έδαφος, οπότε είναι δεδομένο ότι θα ενταχθεί σε ευρύτερους σχηματισμούς που θα αναλαμβάνουν συγκεκριμένες αποστολές. Δεδομένου ότι η συζήτηση για τη δεύτερη φάση υλοποίησης του σχεδίου ειρήνευσης στη Γάζα έχει ήδη ξεκινήσει –η ενεργοποίηση της ISF επίκειται–, η ανάπτυξη της ελληνικής δύναμης θα γίνει το προσεχές χρονικό διάστημα.
Στις γραμμές των IDF – Με βάση τις μέχρι σήμερα πληροφορίες, η ελληνική δύναμη θα εδρεύει στην περίμετρο ασφαλείας που έχουν δημιουργήσει γύρω από τη Γάζα οι δυνάμεις άμυνας του Ισραήλ (IDF).
Μοντέλο Αφγανιστάν
Την ηγεσία της αποστολής έχουν αναλάβει και επισήμως οι Αμερικανοί (η κεντρική διοίκηση, CENTCOM), ωστόσο καίριο ρόλο θα έχουν οι Αιγύπτιοι και –φυσικά– οι Ισραηλινοί. Αν και διακηρυγμένος στόχος είναι ο αριθμός των δυνάμεων που θα αναπτυχθούν στη Γάζα να αγγίξει τους 20.000 ενστόλους, προς το παρόν φαίνεται ότι προκρίνεται να υπάρχει ένας πυρήνας περίπου 8.000 ανδρών, στους οποίους θα περιλαμβάνονται και τα στελέχη των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Η οργάνωση της δομής και του επιχειρησιακού μοντέλου που θα χρησιμοποιηθεί για τη συγκρότηση της ISF στο έδαφος έχει αρκετά κοινά χαρακτηριστικά με τη διεθνή δύναμη που είχε αναπτυχθεί στο Αφγανιστάν το 2001, με τη διαφορά βεβαίως του μεγέθους, καθώς η Διεθνής Δύναμη Αρωγής Ασφαλείας (ISAF) είχε φτάσει στο απόγειό της να απαρτίζεται από 180.000 άνδρες, σε μια χώρα τεράστια και με κανένα άλλο κοινό χαρακτηριστικό σε σύγκριση με τη Γάζα.
Η Ελλάδα είχε τότε συγκροτήσει το Τάγμα Ειδικής Συγκρότησης Αφγανιστάν (ΤΕΣΑΦ), το οποίο με διάφορες μορφές επιχείρησε για σχεδόν μια δεκαετία (2002-2012) στη μεγάλη ασιατική χώρα. Αξίζει να σημειωθεί ότι ήδη η Αθήνα έχει ανεπτυγμένη την Ελληνική Δύναμη Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ), μαζί με πυροβολαρχία των κινητών αντιαεροπορικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς τύπου Patriot. Ωστόσο, η μορφή της αποστολής στη Σαουδική Αραβία δεν έχει καμία σχέση με την αποστολή που θα αναλάβει η ελληνική δύναμη στη Γάζα. Ως εκ τούτου, η εμπειρία της ΤΕΣΑΦ αποτελεί μοντέλο για την οργάνωση της ελληνικής δύναμης που θα ενταχθεί στην ISF, φυσικά με προσαρμογή στην αντιμετώπιση των απειλών του 2026, οι οποίες είναι πολύ διαφορετικής φύσης.
Υπενθυμίζεται ότι η δύναμη ISF προβλέπεται από το ψήφισμα ΟΗΕ 2803 του 2025 (17 Νοεμβρίου 2025) και η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες που υποστήριξαν την αμερικανική πρόταση στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, μάλιστα εξασφαλίζοντας –τότε– τις ευχαριστίες της Ουάσιγκτον. Η απόφαση της Αθήνας να κάνει το συγκεκριμένο βήμα, ξεπερνώντας αρκετές ενστάσεις που υπήρχαν για την ανάπτυξη Ελλήνων στρατιωτικών σε μια περιοχή υψηλής επικινδυνότητας, πέρα από την προφανή ανάγκη που εξυπηρετεί, δηλαδή η Ελλάδα να είναι παρούσα στην περιοχή, ελήφθη έπειτα από πολύ εντατικές διαβουλεύσεις με τους εταίρους της και πιο συγκεκριμένα τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Η συγκεκριμένη απόφαση είναι, μεταξύ άλλων, ένας από τους λόγους που η Αθήνα αμφιταλαντεύτηκε το προηγούμενο χρονικό διάστημα περί του αν –και κυρίως πώς– θα μπορούσε η Ελλάδα να συμμετάσχει στο Συμβούλιο Ειρήνης του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.
Οι πρόθυμοι
Η Ινδονησία είναι η πρώτη χώρα που πρόσφατα έκανε γνωστό ότι μπορεί να θέσει στη διάθεση της ISF μέχρι και 8.000 άνδρες, ενώ θα συμμετάσχει και η Αίγυπτος. Ενδιαφέρον έχουν δείξει και άλλες χώρες της περιοχής, όπως η Ιταλία από την Ε.Ε., αλλά και η Τουρκία, για τη συμμετοχή της οποίας υπενθυμίζεται ότι αρχικά αντιδρούσε το Ισραήλ. Φαίνεται πάντως ότι στην ISF θα συμμετάσχει κανονικά και η Τουρκία, δίχως –και σε αυτή την περίπτωση– να είναι σαφές το μέγεθος της δύναμης και η φύση της αποστολής της.
Ελεγχόμενη χρηματοδότηση ζητούν οι αγροτικοί συνεταιρισμοί στην Κρήτη, ώστε, όσοι από αυτούς είναι ακόμα ενεργοί, να καταφέρουν να σταθούν στα πόδια τους προς όφελος των μελών τους και συνολικά της τοπικής παραγωγής.
Μιλώντας για το θέμα στο Cretalive, ο Πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ρεθύμνου, Γιάννης Γλεντζάκης, επισήμανε ότι το ΥΠΑΑΤ θα πρέπει να δείξει έμπρακτο ενδιαφέρον για τους ενεργούς συνεταιρισμούς, που αποτελούν μόλις το 1/3 των υφιστάμενων (τουλάχιστον στην Κρήτη), ενώ οι υπόλοιποι είναι “σφραγίδα” και δεν έχουν να επιδείξουν δραστηριότητα.
Ο ίδιος επισημαίνει την ανάγκη το κράτος να προχωρήσει σε ελεγχόμενη χρηματόδητηση ώστε “να μπορούμε να στηρίξουμε τα αγροτικά προϊόντα με ισχυρές τιμές και να μην επενδύουμε στις…κατασκευές, που στο κάτω κάτω δεν είναι και η δουλειά μας”!
Ξεκαθαρίζει ότι πρώτα και πάνω από όλα χρειάζεται παράταση στον Νόμο Βορίδη για απαλλαγή χρεών των μελών στα Δ.Σ των αγροτικών συνεταιρισμών, έως ότου βρεθεί μία οριστική λύση.
“Δυστυχώς, το 90% των συνεταιρισμών αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα. Το ποσοστό είναι συντριπτικό. Θα βρεθούμε τους επόμενους μήνες αντιμετώποι με φοβερές καταστάσεις. Εάν δεν υπάρξει μία γενναία ρύθμιση για τα συνεταιριστικά δάνεια και τα χρέη, πώς θα κρατήσουν την περιουσία τους οι συνεταιρισμοί για να μην καταλήξουν στα funds και τις τράπεζες;”
Το τελευταίο διάστημα, οι επαφές των συνεταιριστών πύκνωσαν με την ηγεσία του Υπουργείου, καθώς κάθε μέρα που περνά, ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την επιβίωση τους. Μέχρι τουλάχιστον τα τέλη Μαρτίου, οπότε λήγει ο Νόμος Βορίδη.
“Από τις συζητήσεις που ήδη έχουμε κάνει, για το θέμα της πιθανής παράτασης του Νόμου, δεν υπάρχει άρνηση, το συζητάει το Υπουργείο, αλλά πλησιάζει η λήξη χρόνου και τα συμβούλια θα φτάνουν στο σημείο να πηγαίνουν στα δικαστήρια!”, τόνισε ο γνωστός συνεταιριστής, ενώ πρόσθεσε ότι αν δεν υπάρξει στήριξη από το κράτος για το μείζον ζήτημα των χρεών, σε λογικά πλαίσια και όχι με τόκους 10-15%, τότε το μέλλον προδιαγράφεται ζοφερό…
“Λειτουργούμε και παρεμβαίνουμε για παράδειγμα στην τιμή του γάλακτος ή άλλων προϊόντων. Για τις αδικίες σε βάρος των παραγωγών. Εάν δεν μας βοηθήσουν να σταθούμε όρθιοι, δεν μπορούμε να εγγυηθούμε τίποτα για το μέλλον“, κατέληξε.
Δημοσιεύουμε επιστολή του Θρασύβουλου Μαράκη, εγγονού του Θρασύβουλου Καλαφατάκη, που εκτελέστηκε με τους 200 κομμουνιστές στην Καισαριανή την 1η Μάη 1944 και έχει ταυτοποιηθεί στις φωτογραφίες:
«Τις τελευταίες μέρες ήρθαν στην επιφάνεια για πρώτη φορά φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 της Καισαριανής!
Ανάμεσα στους 200 ήταν και ο πάππους μου Θρασύβουλος Καλαφατάκης, ο οποίος βρίσκεται ανάμεσα στις φωτογραφίες.
Νιώθω ευγνώμων που μας δόθηκε η ευκαιρία να γίνει γνωστή σε όλους η ιστορία του παππού μου, ο οποίος έμεινε μέχρι το τέλος πιστός στα πιστεύω του.
Θυμούμενος επίσης την εκδήλωση τιμής από την Τομεακή Επιτροπή Χανίων του ΚΚΕ, μέσω της τοποθέτησης αναμνηστικής πλάκας στο σημείο όπου βρισκόταν το πατρικό σπίτι του παππού μου στον Πλατανιά Χανίων, δωρίζω τη φωτογραφία του παππού στο ιστορικό αρχείο του ΚΚΕ ως φόρο τιμής και μνήμης του.
Τέλος οι φωτογραφίες που είδαν το φως της δημοσιότητας έχουν μεγάλη αξία ως ιστορικό ντοκουμέντο και πρέπει να αποκτηθούν και να αποδοθούν εκεί που ανήκουν.
Η Πολιτική Προστασία Περιφέρειας Κρήτης ενημερώνει ότι όλες οι Υπηρεσίες του Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας έχουν τεθεί σε κατάσταση αυξημένης ετοιμότητας, καθώς προβλέπεται επιδείνωση του καιρού σε επίπεδο Πορτοκαλί Προειδοποίησης κυρίως στα Δυτικά και Νότια τμήματα της Κρήτης για την Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026 με κύρια χαρακτηριστικά τις κατά τόπους ισχυρές βροχές, καταιγίδες, θυελλώδεις ανέμους και πιθανόν χαλαζοπτώσεις.
Συστήνεται στους πολίτες να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί σε περιοχές όπου εκδηλώνονται έντονα καιρικά φαινόμενα και να εφαρμόζουν τις υποδείξεις των Αρχών για την αυτοπροστασία τους, όπως:
• Έγκαιρη απομάκρυνση από υπόγειους, παραθαλάσσιους ή παραποτάμιους χώρους
• Τροποποίηση προγράμματος μετακινήσεων κατά την αιχμή των φαινομένων.
ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ – ΠΛΗΜΜΥΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
Σε ενδεχόμενο κίνδυνο πλημμύρας απομακρυνθείτε εγκαίρως από υπόγειους χώρους, παραθαλάσσιους χώρους ή ρέματα και χειμάρρους. Τροποποιήστε το πρόγραμμά σας και σε καμία περίπτωση μην μετακινηθείτε με όχημα ή πεζή κατά την αιχμή των φαινομένων.
ΘΥΕΛΛΩΔΕΙΣ ΑΝΕΜΟΙ
Όταν εκδηλώνονται θυελλώδεις άνεμοι αποφύγετε δραστηριότητες σε θαλάσσιες και παράκτιες περιοχές.
Σε μια παρέμβαση με έντονο πολιτικό συμβολισμό από τα Χανιά, την «κοιτίδα της δημοκρατικής παράταξης», η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ έθεσε τους στόχους για το επερχόμενο συνέδριο και τις εθνικές εκλογές, ενώ εξαπέλυσε δριμεία επίθεση στην κυβέρνηση για τη διαχείριση των ευρωπαϊκών πόρων και τις καταγγελίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Στην καρδιά των Χανίων, το Ιστορικό Καφέ «Κήπος» αποτέλεσε το απόγευμα της Δευτέρας το σκηνικό για την πολιτική παρέμβαση της βουλευτού ΠΑΣΟΚ του Βόρειου Τομέα Αθηνών, Μιλένας Αποστολάκη. Με αφορμή την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της τοπικής οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ, η έμπειρη κοινοβουλευτικός προσδιόρισε τη στρατηγική του κόμματος προς τις εκλογές του 2027, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για μια προοδευτική διακυβέρνηση που θα λειτουργήσει ως καταλύτης πολιτικής αλλαγής.
Ο δρόμος προς το Συνέδριο και η ενότητα της παράταξης
Απευθυνόμενη προς τους δημοσιογράφους, η κ. Αποστολάκη προσέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στα δύο βασικά ορόσημα που έχει μπροστά του το ΠΑΣΟΚ: το επικείμενο συνέδριο και τις εθνικές εκλογές. Χαρακτήρισε το συνέδριο ως μια διαδικασία «με την κοινωνία για την κοινωνία», επισημαίνοντας ότι ο στόχος της παράταξης υπερβαίνει τα στενά κομματικά όρια και αποτελεί «ηθικό χρέος» απέναντι στη χώρα.
Σε ερωτήσεις δημοσιογράφων σχετικά με το κλίμα αμφισβήτησης που εκδηλώνεται από ορισμένα στελέχη προς το πρόσωπο του προέδρου του κόμματος, η βουλευτής επέλεξε να αναδείξει την κρισιμότητα των περιστάσεων.
Τόνισε ότι στο σημερινό «κατακερματισμένο πολιτικό σκηνικό», το ΠΑΣΟΚ παραμένει η μόνη δύναμη με συγκροτημένο εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης, μακριά από τον λαϊκισμό της οργής. «Κανένας μας δεν μπορεί να μην αντιλαμβάνεται τι οι καιροί επιτάσσουν», σημείωσε με νόημα, τοποθετώντας την ενότητα ως τον κοινό παρανομαστή για την πειστική παρουσίαση της ετοιμότητας του κόμματος.
Η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία
Μεγάλο μέρος της παρέμβασης της κ. Αποστολάκη μονοπώλησε η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, την οποία χαρακτήρισε ως ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα κυβερνητικής κακοδιαχείρισης. Απορρίπτοντας το αφήγημα περί «χρόνιων παθογενειών», η βουλευτής επικαλέστηκε το διαβιβαστικό της Ευρωπαίας Εισαγγελέως, το οποίο περιγράφει μια «καθετοποιημένη εγκληματική οργάνωση» με δομή που αποσκοπούσε στην υπεξαίρεση ευρωπαϊκών πόρων από τους Έλληνες αγρότες.
Σύμφωνα με την κ. Αποστολάκη, η υπόθεση αυτή αποκαλύπτει μια «αλυσίδα συνεννοχής» που συμπεριλαμβάνει κυβερνητικούς αξιωματούχους και διοικήσεις του οργανισμού. Η ίδια δεν δίστασε να συνδέσει τις απολήξεις της υπόθεσης με το Μέγαρο Μαξίμου, κάνοντας λόγο για μια «εξωθεσμική παρέμβαση» του πρωθυπουργού, η οποία —όπως υποστήριξε— απαγόρευσε στους βουλευτές της πλειοψηφίας να εκφράσουν ελεύθερα τη βούλησή τους στη μυστική ψηφοφορία για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής.
Καταγγελίες για μεθόδευση συγκάλυψης
Η κριτική της βουλευτού επεκτάθηκε και στις εργασίες της εξεταστικής επιτροπής, την οποία χαρακτήρισε ως «εφευρεθέντα αντιπερισπασμό». Η κ. Αποστολάκη στάθηκε στην άρνηση της πλειοψηφίας να διερευνηθούν οι ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες των κυρίων Βορίδη και Αυγενάκη, ενώ κατήγγειλε τη μεθοδολογία της επιτροπής ως προσπάθεια απόκρυψης της αλήθειας.
«Κλήθηκαν υπουργοί Γεωργίας του προηγούμενου αιώνα και δεν κλήθηκαν κυβερνητικοί αξιωματούχοι και γενικοί γραμματείς της παρούσας διακυβέρνησης, τα ονόματα των οποίων υπάρχουν στη δικογραφία», ανέφερε χαρακτηριστικά. Κατέληξε δε στο συμπέρασμα ότι η ελληνική κοινωνία έχει πλέον εδραιωμένη πεποίθηση για μια «οργανωμένη και μεθοδευμένη από το Μαξίμου απόπειρα συγκάλυψης».
Για τα παιδικά του χρόνια στην Κωνσταντινούπολη μίλησε ο Αντώνης Καφετζόπουλος επισημαίνοντας ότι ενώ η μετακίνηση προς την Ελλάδα ήταν «δράμα ξεριζωμού» για την οικογένειά του, ο ίδιος ένιωθε «κρυφή χαρά» -όπως χαρακτηριστικά λέει- για το γεγονός ότι θα έφευγε από την Ανατολή και θα πήγαινε πιο κοντά στη Δύση.
Καλεσμένος του Ρένου Χαραλαμπίδη, στην εκπομπή «Με τον Ρένο» στο One Channel, ο ηθοποιός τόνισε ότι δεν νιώθει μίσος για τους Τούρκους, αλλά για τους εθνικιστές όποιας εθνικότητας.
«Πήγα δημοτικό, δίγλωσσο. Μειονοτικό ήταν το σχολείο μου. Κάναμε ως κύρια γλώσσα δύο γλώσσες. Ελληνικά και τούρκικα, ίδιες ώρες. Δεν έχω κανένα μίσος με τους Τούρκους έχω μίσος με τους εθνικιστές ανεξαρτήτως εθνικότητας. Δεν έρχεται στα όνειρά μου η Κωνσταντινούπολη. Εγώ και εκεί γύρω στα δέκα, δώδεκα πριν φύγουμε από την Κωνσταντινούπολη κακήν κακώς είδα μια ταινία με ροκάδες. Ήταν οι Animals, ήταν οι Rolling Stones, σε αυτή την ταινία ήταν ο James Brown και ήθελα αυτό το πράγμα. Ήθελα να πάω προς τη Δύση. Δηλαδή ενώ η οικογένειά μου, γιατί για την οικογένειά μου ήταν ένα δράμα ξεριζωμού, ας πούμε, η μετακόμιση από την Κωνσταντινούπολη στην Ελλάδα, δεν ήταν απλή μετακόμιση, ήταν προσφυγιά κανονική με τη σφραγίδα. Για μένα ήταν κρυφή χαρά. Δεν το ‘λεγα να μη τους στεναχωρήσω, πόσο χαίρομαι που θα φύγουμε από την Ανατολή να πάμε πιο κοντά στη Δύση. Σε ορισμένα πράγματα η Κωνσταντινούπολη ήταν πιο δυτική» τόνισε.
«Ποτέ στη ζωή μου δεν ήμουν θρησκευόμενος»
Ερωτηθείς για τη σχέση του με τον Θεό, ο ηθοποιός επισημαίνει ότι ουδέποτε υπήρξε θρησκευόμενος, ενώ διηγήθηκε μια εμπειρία από την παιδική του ηλικία η οποία υπήρξε καθοριστική για τον ίδιο.
«Ποτέ στη ζωή μου δεν ήμουν θρησκευόμενος. Πήγαινα από μικρός στην Εκκλησία αλλά θυμάμαι μια αποκαλυπτική στιγμή όταν ήμουν 10 ετών μια Μεγάλη Πέμπτη όταν έγινε η περιφορά του Σταυρού στο Ευαγγέλιο για τη Σταύρωση του Χριστού… και τότε συνειδητοποίησα πόσο θεατρικό είναι αυτό το πράγμα… κατάλαβα ότι αυτό αφορά τους ανθρώπους, τους συγκινεί αλλά δεν βρήκα να αφορά εμένα, το βρήκα αναζωογονητικό όπως ένα έργο τέχνης χωρίς κανένα θρησκευτικό αίσθημα» υπογραμμίζει.
«Νιώθω φιλελεύθερος αναρχικός»
Ερωτηθείς πού τοποθετεί τον εαυτό του πολιτικά, ο ηθοποιός δήλωσε ότι αυτό που επιθυμεί είναι να είναι ενεργός πολίτης χωρίς κομματική ταυτότητα, επισημαίνοντας ότι ο ίδιος νιώθει φιλελεύθερος αναρχικός.
«Πολιτικά θέλω να είμαι ενεργός σαν πολίτης, δεν ήθελα να είμαι με τα κόμματα. Νιώθω φιλελεύθερος αναρχικός με την έννοια ότι πιστεύω πάρα πολύ στη Δημοκρατία, θεωρώ ότι είναι η πιο σημαντική επινόηση της ανθρωπότητας ακόμα και από τον τροχό και τη φωτιά, γιατί είναι ένα πλέγμα πραγμάτων, δεν είναι ότι πάμε και ψηφίζουμε κάθε τόσο. Δεν μου αρέσει πολύ η κεντρική εξουσία και προτιμώ την ιδέα της αναρχίας ότι μια ώριμη κοινωνία δεν χρειάζεται κάποιον από πάνω να τη κάνει το νταή, αρκούν οι κανόνες που βάζει στον εαυτό της» ανέφερε, μεταξύ άλλων.
«Όσα αναφέρονται σε ορισμένα δημοσιεύματα ιστοσελίδων για δήθεν συνάντηση του Κωστή Χατζηδάκη, τον Φεβρουάριο του 2014, με κάποιον κ. Κολόμ, o οποίος είχε σχέση με τη λίστα Επστάιν, είναι αποκυήματα φαντασίας» αναφέρει ανακοίνωση που εξέδωσε το γραφείο Τύπου του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη.
Όπως τονίζει η ανακοίνωση «Ο Κωστής Χατζηδάκης ούτε θυμάται τέτοια συνάντηση, ούτε προκύπτει κάτι τέτοιο από την ατζέντα του εκείνης της περιόδου. Επίσης, δεν ήταν καν αρμόδιος το 2014 για τα αεροδρόμια, όπως αναφέρεται στα εν λόγω δημοσιεύματα. Ακόμα, όμως, κι αν θεωρητικά είχε υπάρξει συνάντηση οποιουδήποτε με τον εν λόγω κύριο, εκείνη την περίοδο, ποιο θα μπορούσε να είναι το συμπέρασμα; Το συμπέρασμα είναι ένα βασικά: ότι ορισμένοι έχουν ξεπεράσει κάθε όριο και δεν έχουν κανένα αίσθημα ντροπής γι’ αυτά που γράφουν».
Σημειώνεται ότι σύμφωνα με αρχείο που δημοσιεύτηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, υπάρχει αναφορά σε αλληλογραφία μεταξύ του Ολιβιέ Κολόμ – που υπήρξε σύμβουλος του Σαρκοζί – και του Επστάιν, σε «Έλληνα υπουργό αρμόδιο για την οικονομική ανάπτυξη» με τον οποίο υπήρξε δείπνο και «εντολή για δυο αεροδρόμια», το 2014.
ΩΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΕΖΗΣΕ την απόλυτη μοναξιά. Άνθρωποι πέθαναν στα χέρια του ενώ θα μπορούσαν να είχαν σωθεί. Έκανε πολλές καταγγελίες για την αδιαφορία του κράτους απέναντι στο υγειονομικό προσωπικό που στελεχώνει τα νησιά της άγονης γραμμής. Παραθέτοντας τις ελλείψεις και τις δυσάρεστες συνθήκες εργασίας στη Σέριφο είχε υποβάλει πριν δύο χρόνια ξανά την παραίτησή του. Την ανακάλεσε. Ήλπιζε ότι κάτι θα άλλαζε. Μέχρι τότε πρωτοπόρησε, κάνοντας την πρώτη επιτυχημένη θρομβόλυση στο ιατρείο του νησιού.
Τελικά, για ηθικούς κυρίως λόγους, αποφάσισε να συνεχίσει την πορεία του στην Κύπρο. Η απόφαση του τώρα είναι οριστική. Από την πρώτη στιγμή θα μου πει: «Ζω μια ιστορία σύγχρονης εξορίας». Κάπως έτσι περιγράφει την πολυκύμαντη διαδρομή του, ο γενικός γιατρός Θανάσης Κοντάρης.
Όλα ξεκίνησαν το 2018 όταν, παρασυρόμενος από το ρομαντικό ιδεώδες του «brain gain», επέλεξε να επιστρέψει απ’ τη Σουηδία, στην οποία πληρωνόταν πάρα πολύ καλά. Έκτοτε, έγινε γενικός γιατρός στο άγριο κυκλαδίτικο νησί. Ανταλλάσσοντας τα μοναδικά προνόμια που είχε στο νοσοκομείο της Στοκχόλμης, επέλεξε συνειδητά να έρθει στο μοναχικό πολυϊατρείο της Σερίφου, έχοντας ένα όραμα: να εξυπηρετήσει την παραμελημένη νησιωτική κοινότητα της Ελλάδας και να συμβάλει ουσιαστικά στη βελτίωση υπηρεσιών υγείας στις Κυκλάδες. Αφού διορίστηκε στο Πολυδύναμο Περιφερειακό Ιατρείο, για επτά ολόκληρα χρόνια βρέθηκε αντιμέτωπος με αξεπέραστα εμπόδια και άλυτα προβλήματα.
Με τον τουρισμό να ανθεί και τις υποδομές να παραμένουν στάσιμες, η κρίση της υγειονομικής περίθαλψης στο Αιγαίο αποτελεί ένα ακανθώδες θέμα και η προσωπική ιστορία του Θανάση Κοντάρη έρχεται να μας υπενθυμίσει την υποστελέχωση σε νευραλγικές ιατρικές ειδικότητες, αλλά και γιατί το δικαίωμα των πολιτών στην περίθαλψη σε νησιωτικούς προορισμούς παραμένει προβληματικό και επισφαλές.
Να θυμίσουμε ότι τα κέντρα υγείας στα μικρά νησιά συχνά δεν διαθέτουν επαρκή εξοπλισμό ή τεχνολογία (π.χ. διαγνωστικά εργαλεία, Μονάδες Εντατικής Θεραπείας). Σε ορισμένες περιπτώσεις, ασθενείς με σοβαρά προβλήματα αναγκάζονται να μεταφερθούν με πλοίο ή ελικόπτερο σε μεγαλύτερα νοσοκομεία. Επίσης, οι γιατροί δεν έχουν τα κίνητρα προκειμένου να εργαστούν σε απομακρυσμένες περιοχές. Συγκεκριμένα, η μοναδική ιατρική μονάδα που υπάρχει στη Σέριφο, εξυπηρετεί 1.200 κατοίκους όλο τον χρόνο αλλά και έναν καλοκαιρινό πληθυσμό που διογκώνεται κατά 40%. Ωστόσο, στερείται βασικών υποδομών: δεν υπάρχει παιδίατρος, απουσιάζει το πρόγραμμα κατ’ οίκον φροντίδας και συχνά δεν υπάρχει τρόπος να απομακρυνθούν ασθενείς που βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση όταν η κακοκαιρία δεν το επιτρέπει.
Στη συζήτησή μας, ο Θανάσης Κοντάρης επισημαίνει:
«Βασική παθογένεια του ΕΣΥ αποτελούν οι Κυκλάδες. Όλες οι κυβερνήσεις στρουθοκαμηλίζουν σε ό,τι έχει να κάνει με το δίπτυχο “Υγεία-Κυκλάδες”». Ο ίδιος θεωρεί αποτυχημένα τα κίνητρα που δίνονται στους γιατρούς στις άγονες περιοχές και γι’ αυτό υπογραμμίζει: «Δικαιολογημένα παραμένουν άγονες οι θέσεις ιατρών στις Κυκλάδες. Για 51 θέσεις ιατρών εκδηλώθηκε ενδιαφέρον μόνο για 18 εξ αυτών, στην τελευταία προκήρυξη». Και αναρωτιέται:
«Ποιος σοβαρός επιστήμονας θα μετοικήσει σε ένα νησί, δίχως καμία πρόνοια και πολιτική για την υγεία, για τις νέες οικογένειες και τους ηλικιωμένους;».
Στην ανάρτηση του το 2023 που είχε γίνει viral, είχε θίξει αναλυτικά όλα τα προβλήματα που αντιμετώπιζε. Ανεκπαίδευτοι γιατροί, γραφειοκρατικές αμέλειες και σωματική εξάντληση. Αν και είχε ανακαλέσει την παραίτησή του μετά τις κυβερνητικές υποσχέσεις για ενίσχυση (ένας θερινός γενικός ιατρός και ένας παιδίατρος μερικής απασχόλησης), οι ενέργειες που έγιναν ήταν προσωρινές. Η επιστημονική ανασφάλεια και απομόνωση, η απουσία της κοινωνικής πρόνοιας για τις οικογένειες και τους ηλικιωμένους, καθώς και η απουσία δραστηριοτήτων για τα παιδιά του, ήταν οι λόγοι που συνετέλεσαν στην αναγκαστική φυγή του από το νησί. «Η απόφασή μου πάρθηκε σε συνεννόηση με την οικογένειά μου. Και το έκανα με βαριά καρδιά αφού δεν ήθελα να φύγω από ένα μέρος που λατρεύω. Αναλογιστείτε όμως ότι πρόκειται για ένα νησί που λειτουργεί ως τουριστικό θέρετρο. Ο μεγάλος μου γιος, αντί να παίζει σε παιδική χαρά, μεγάλωνε σχεδόν μέσα στο ιατρείο που εργαζόμουν», αφηγείται.
Τη Σέριφο την αγάπησε. Ως εκ τούτου, θέλησε να αγοράσει ένα σπίτι για να μπορεί να μείνει εκεί με την οικογένειά του. Ωστόσο, όπως υποστηρίζει, ο δήμος δεν μπορούσε πλέον να του προσφέρει το επίδομα σίτισης και στέγασης και ο λόγος ήταν η απόκτηση ιδιόκτητου σπιτιού στο νησί. «Το θεώρησα μεγάλη προσβολή, όχι μόνο σε οικονομικό αλλά σε ηθικό επίπεδο», αναφέρει. Από την άλλη ο δήμος να σημειώσουμε ότι αποφάσισε να αναδιανέμει τα χρήματα του ιατρείου σε άλλους δημόσιους υπαλλήλους ανάμεσα σε αυτούς και σε αστυνομικούς. Και προσθέτει:
«Για την άσχημη κατάσταση της δημόσιας υγείας και τις επισφαλείς υπηρεσίες στις Κυκλάδες η ευθύνη βαραίνει, όχι μόνο το υπουργείο υγείας και την κάθε κυβέρνηση, αλλά και τους δήμους των μικρών νησιών. Οι δήμοι δεν είναι άμοιροι ευθυνών για τη σημερινή κατάσταση στην υγεία και απαιτείται συνεργασία μεταξύ τους και δράση. Γίνονται ανώφελες διακομιδές στο υποστελεχωμένο νοσοκομείο της Σύρου.
«Αφήνω πίσω μου το καλύτερα οργανωμένο μικρό ιατρείο των Κυκλάδων, με ιατρούς και υπόλοιπο προσωπικό υποαμοιβόμενους, που κάνουν τα πάντα για σώσουν ανθρώπινες ζωές κάτω από συνθήκες απομόνωσης».
Ποιος επωφελείται από τις διακομιδές αυτές;
Το κόστος κάθε μιας με το ιδιωτικό -πορτοκαλί- πλωτό ξεπερνά τα 4000-5000 ευρώ. Επίσης, οι κινητές μονάδες ΚΟΜΥ. Ωραία τα βίντεο, μα δυστυχώς δεν αρκούν.
Υπάρχει πρόληψη; Όχι, αφού εδώ δεν μπορούν καν να αντιμετωπίσουν εγκεφαλικά και εμφράγματα. Ξέρετε πόσα εμφράγματα μυοκαρδίου έχουμε στις Κυκλάδες ετησίως; Πόσα από αυτά αντιμετωπίζονται σωστά; Ποια η θνητότητα εμφραγμάτων μυοκαρδίου Κυκλαδιτών σε σχέση με αυτών που ζουν σε αστικές περιοχές; Πόσα περιφερειακά ιατρεία έχουν θρομβόλυση; Σε πόσα περιφερειακά ιατρεία χορηγείται θρομβόλυση σε ασθενείς όταν χρειαστεί; Πόσα εγκεφαλικά; Πόσα λαμβάνουν θρομβόλυση/θρομβεκτομή; Κανένα είναι η απάντηση, με οτιδήποτε αυτό συνεπάγεται για το κόστος που επιβαρύνεται ο ασθενής και η οικογένειά του. Αλλά και σε κόστος του ίδιου του κράτους. Πόσοι ιατροί (αγροτικοί και μη) έχουν εκπαιδευτεί σε ATLS και ALS; Ξέρετε κάτι; Όσοι ιατροί είναι εξαιρετικοί στη δουλειά τους επιστρέφουν στην Ελλάδα, υπογράφοντας συμβάσεις με ιδιωτικά κέντρα. Ελάχιστοι ρομαντικοί επιστρέφουν στο ΕΣΥ».
Στη συνέχεια, περιγράφει ένα από τα τελευταία περιστατικό που κλήθηκε να διαχειριστεί και είναι άκρως ενδεικτικό: «Ήταν βράδυ και χρειάστηκε να αντιμετωπίσω ένα περιστατικό μιας γυναίκας ηλικίας 54 ετών, η οποία είχε κοιλιακό άλγος. Κάλεσα το ΕΚΑΒ και η απάντηση που έλαβα ήταν ότι “Δεν κινείται τίποτα λόγω κακοκαιρίας. Γιατρέ κάντε υπομονή”. Την ίδια στιγμή, επειδή ήταν βράδυ, δεν μπορούσε να προσγειωθεί ελικόπτερο, γιατί το ελικοδρόμιο του νησιού παραμένει προβληματικό. Το επόμενο πρωί, όταν ήρθε τελικά το ελικόπτερο, η γυναίκα εν μέσω πτήσης έπαθε ανακοπή καρδιάς με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή της. Ως γιατρός δεν μπορείς να μην αισθάνεσαι μια τεράστια απογοήτευση».
Με τον τουρισμό να ανθεί και τις υποδομές να παραμένουν στάσιμες, η κρίση της υγειονομικής περίθαλψης στο Αιγαίο αποτελεί ένα ακανθώδες θέμα και η προσωπική ιστορία του Θανάση Κοντάρη έρχεται να μας υπενθυμίσει την υποστελέχωση σε νευραλγικές ιατρικές ειδικότητες αλλά και γιατί το δικαίωμα των πολιτών στην περίθαλψη σε νησιωτικούς προορισμούς παραμένει προβληματικό και επισφαλές. Στο σημείο αυτό αναφέρει: «Είναι απορίας άξιο ότι κανείς ποτέ δεν ρώτησε την άποψη μου για το πώς μπορεί ένα ιατρείο να γίνει πρότυπο. Κανείς δεν με ρώτησε ποια είναι η γνώμη για τα προβλήματα που επικρατούν τόσα χρόνια. Αντιθέτως, με θεωρούσαν δεδομένο». Οι κάτοικοι στο άκουσμα της είδησης ότι αποχωρεί από τη Σέριφο στενοχωρήθηκαν.
Πριν φύγει, ο κ. Κοντάρης μετέτρεψε την κλινική της Σερίφου σε μια πρότυπη μονάδα. Αλλά αυτό το πιστώνει στους ντόπιους και όχι στο κράτος. Από δω και πέρα ποιες σκέψεις κάνει; «Αφήνω πίσω μου το καλύτερα οργανωμένο μικρό ιατρείο των Κυκλάδων, με ιατρούς και υπόλοιπο προσωπικό υποαμοιβόμενους, που κάνουν τα πάντα για σώσουν ανθρώπινες ζωές, κάτω από συνθήκες απομόνωσης. Αφήνω πίσω μου -ύστερα από 7 χρόνια προσπαθειών – μια πρότυπη μονάδα υγείας, για την οργάνωση της οποίας δεν ευθύνεται ο υπουργός, αλλά οι κάτοικοι και επισκέπτες της Σερίφου, όπως και το εξαιρετικό προσωπικό. Ευχαριστώ όσους στάθηκαν αρωγοί και βοήθησαν όλα αυτά τα 7 χρόνια να πιάσουμε το άπιαστο. Πέντε κούτες, τρεις βαλίτσες και φύγαμε», καταλήγει. Τα αποχαιρετιστήρια λόγια του: «Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ήρωα, ούτε αναντικατάστατο. Αυτό ωστόσο που με ενοχλεί είναι ότι το σύστημα δεν ακούει ποτέ αυτούς που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή».
