28.5 C
Chania
Παρασκευή, 7 Αυγούστου, 2026

Ελληνοτουρκικά: Η επιθετική παρέμβαση Φιντάν για το Ισραήλ και ο προβληματισμός της Αθήνας

Η – σε πολύ σκληρή γλώσσα – παρέμβαση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, σχετικά με τη στρατηγική σχέση της Ελλάδας και της Κύπρου με το Ισραήλ είναι αλήθεια ότι ξένισε σε μεγάλο βαθμό την Αθήνα.

Ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας – σε καθόλου διπλωματική γλώσσα – δήλωσε ότι «η συνεργασία μεταξύ Ελλάδας, “Ελληνοκυπριακής Διοίκησης” και Ισραήλ δεν φέρνει περισσότερη εμπιστοσύνη, φέρνει περισσότερη δυσπιστία. Φέρνει περισσότερα προβλήματα και πόλεμο», προσθέτοντας ότι «η Ελλάδα ακολουθεί εξαιρετικά επικίνδυνες πολιτικές εδώ. Υπάρχουν πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές στην προσπάθεια της Ελλάδας να ακολουθήσει ένα είδος πολιτικής που καμία άλλη χώρα στην Ευρώπη δεν ακολουθεί μόνη της».

Μάλιστα, ο Φιντάν σημείωσε ότι «η Ελλάδα είναι ήδη μέλος του ΝΑΤΟ και η “Ελληνοκυπριακή Διοίκηση” έχει την υποστήριξη της ΕΕ. Ποια στρατηγική λογική θα μπορούσε να δικαιολογήσει την αναζήτηση αυτού του είδους συνεργασίας είναι κάτι που ούτε αυτοί μπορούν να μου εξηγήσουν», ενώ εκτίμησε ότι «το Ισραήλ ενδέχεται να επιδιώξει να χαρακτηρίσει την Τουρκία ως νέο αντίπαλο μετά το Ιράν, καθώς δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς εχθρό».

Μια ημέρα νωρίτερα, ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είχε τραβήξει στα άκρα το σχοινί των σχέσεων της χώρας του με το Ισραήλ, λέγοντας ότι «την ημέρα της εκεχειρίας, το Ισραήλ σκότωσε εκατοντάδες αθώους Λιβανέζους. Ο Νετανιάχου είναι τυφλωμένος από το αίμα και το μίσος. Αν το Πακιστάν δεν μεσολαβούσε στον πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, θα είχαμε δείξει στο Ισραήλ τη θέση του», και προσθέτοντας απειλητικά ότι «όπως ”μπήκαμε” στη Λιβύη και το Καραμπάχ, μπορούμε να μπούμε στο Ισραήλ. Δεν υπάρχει λόγος να μην το κάνουμε».

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών απάντησε σε εξίσου αυστηρό τόνο στον Φιντάν, τονίζοντας ότι «τόσο η διμερής συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ, όσο και η τριμερής Ελλάδας, Κυπριακής Δημοκρατίας και Ισραήλ, όπως άλλωστε και όλες οι λοιπές σε τριμερές σχήμα συνεργασίες της Ελλάδας, έχουν ειρηνικό σκοπό και δεν στρέφονται εναντίον τρίτων» και υπογραμμίζοντας ότι «η Ελλάδα διαμορφώνει την εξωτερική της πολιτική ανεξάρτητα, δεν δέχεται υποδείξεις, ούτε οφείλει εξηγήσεις σε κανέναν. Κινδυνολογίες και απόπειρες διαστρέβλωσης της πραγματικότητας δεν ωφελούν, ειδικά την περίοδο αυτή της περιφερειακής αστάθειας και αβεβαιότητας».

Η Αθήνα παρακολουθεί με προσοχή την κλιμακούμενης επιθετικότητας ρητορική της Άγκυρας σε βάρος του Ισραήλ – μια ρητορική που «έσκασε» κατά τη διάρκεια της εισβολής στη Γάζα και συνεχίζεται με αμείωτη ένταση από τότε – και εκτιμά ότι εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχέδιο του τουρκικού καθεστώτος, ώστε να αποκτήσει ισχυρότερα ερείσματα στον μουσουλμανικό κόσμο (η σύγχρονη Τουρκία πάντα αποτελούσε μια ιδιόμορφη περίπτωση για το Ισλάμ, καθώς είχε διαμορφωθεί ως ένα αμιγώς κοσμικό κράτος από τον ιδρυτή της, Μουσταφά Κεμάλ).

Ωστόσο, η παρέμβαση Φιντάν (προφανώς, εν γνώσει Ερντογάν…) προκαλεί «αλλαγή πίστας», καθώς πλέον η Τουρκία μοιάζει να επιδιώκει να καθορίσει την εξωτερική πολιτική και τις συμμαχίες τρίτων χωρών – και μάλιστα συμμάχων της στο ΝΑΤΟ και συνομιλητών της στο πλαίσιο της ενταξιακής διαδικασίας στην ΕΕ. Μάλιστα, εκτιμάται ότι πλέον υπάρχει ποιοτική αλλαγή στη ρητορική της Άγκυρας, η οποία φαίνεται ότι υποδαυλίζεται και από διάφορους κύκλους εντός της Τουρκίας: εξ ου και οι διαμαρτυρίες για την αποστολή φρεγατών και F-16 στην Κύπρο από την Ελλάδα, αλλά και την εγκατάσταση του συστήματος Patriot στην Κάρπαθο.

Από την άλλη, αν και η Αθήνα θεωρεί ως στρατηγικού χαρακτήρα τη συμμαχία της με το Ισραήλ, εντούτοις δεν κρύβει τον προβληματισμό της για ορισμένες αποφάσεις της κυβέρνησης Νετανιάχου, με αφορμή τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης στην πρόσφατη συνέντευξή του στο CNN δήλωσε ότι «είναι απολύτως σαφές για μένα, ως χώρα με σχετική εγγύτητα στον Λίβανο, ότι η ισραηλινή επίθεση αυτή τη στιγμή είναι εντελώς αντιπαραγωγική. Και πιστεύω ότι αν θέλουμε να μιλήσουμε για πλήρη κατάπαυση του πυρός στην περιοχή, αυτή πρέπει ουσιαστικά να επεκταθεί σε όλα τα θέατρα επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου».

«Πρέπει να δώσουμε κάποιο περιθώριο στην κυβέρνηση του Λιβάνου να κάνει το έργο της όσον αφορά στην ανάληψη του ελέγχου του νότιου Λιβάνου», προσέθεσε ο Κ. Μητσοτάκης, υπογραμμίζοντας ότι «με το να επιτίθεται στον Λίβανο αυτή τη στιγμή, το μόνο που επιτυγχάνει το Ισραήλ είναι να δώσει νέα πνοή στη Χεζμπολάχ, η οποία έχει ήδη αποδυναμωθεί σημαντικά», ενώ υπενθυμίζεται ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει επανειλημμένα δηλώσει – όσο εξελισσόταν ο πόλεμος στη Γάζα – ότι είχε εκφράσει στο Ισραήλ τις αντιρρήσεις της για πρακτικές της επιχείρησης, και ότι στην τελευταία του επίσκεψη στην περιοχή, ο Κ. Μητσοτάκης είχε φροντίσει να συναντηθεί με τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς, στη Ραμάλα.

Πάντως, στην Αθήνα ξεκαθαρίζεται ότι, πρώτον, η Τουρκία δεν πρόκειται να υπαγορεύσει την εξωτερική πολιτική της χώρας και, δεύτερον, ότι η τριμερής σχέση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ (με τέταρτο εταίρο τις ΗΠΑ, σε ορισμένους τομείς) θα συνεχιστεί και να εμβαθυνθεί κι άλλο.

topontiki.gr

Ο Μ. Πεζεσκιάν συμπαραστέκκεται στον Πάπα και τα βάζει με τον Τράμπ για τη “βεβήλωση του Ιησού”

Ο Τραμπ για την καρέκλα ρίχνει το γάντι στο Ιράν, διακυβεύοντας την παγκόσμια σταθερότητα

Του Δημήτρη Καντηλιεράκη

Στις αρχές του πολέμου, η λογική της Ουάσιγκτον ήταν σχετικά απλή: γρήγορα, αποφασιστικά χτυπήματα στις στρατιωτικές και πυρηνικές υποδομές του Ιράν, ταχεία κατάρρευση του καθεστώτος υπό το βάρος των απωλειών και της λαϊκής δυσαρέσκειας, και μια νέα τάξη πραγμάτων στη Μέση Ανατολή χωρίς πυρηνικά Ιράν. Η εκστρατεία θα ήταν σύντομη. Το καθεστώς εύθραυστο. Ο λαός έτοιμος να ξεσηκωθεί.

Το ιρανικό καθεστώς επέδειξε ανθεκτικότητα που διέψευσε κάθε αρχική εκτίμηση. Αντί να καταρρεύσει, αναδιοργανώθηκε. Αντί να παραδοθεί, έκλεισε τα Στενά του Ορμούζ, έστρωσε νάρκες, επέβαλε διόδια στη διεθνή ναυτιλία και τα μετέτρεψε σε μοχλό παγκόσμιας εκβίασης. Η «σύντομη εκστρατεία» βρίσκεται τώρα στην έκτη βδομάδα της, χωρίς σαφή έξοδο  και με αυξανόμενο διεθνές και εσωτερικό κόστος.

Η ιρανική αντίσταση δεν είναι απλώς στρατιωτικό γεγονός, αλλά και πολιτικό πρόβλημα για τον Τραμπ. Ένας πόλεμος που αρχικά «πουλήθηκε» στον αμερικανικό λαό ως γρήγορη και αποφασιστική επέμβαση τώρα κινδυνεύει να γίνει το νέο Αφγανιστάν. Ένα αδιέξοδο που φθείρει, δαπανά και δεν κερδίζεται. Κι αυτό είναι κάτι που ο Τραμπ , εν όψει των ενδιάμεσων αμερικανικών εκλογών δεν μπορεί να αντέξει.

Εδώ ακριβώς εντοπίζεται η καμπή. Ο πόλεμος άρχισε  για την καταστροφή των πυρηνικών του Ιράν και την αλλαγή καθεστώτος, ύστερα από ισραηλινές πιέσεις. Τώρα, όμως, η κλιμάκωση υπακούει σε μια εντελώς διαφορετική λογική. Μια λογική που έχει λιγότερο να κάνει με την Τεχεράνη και πολύ περισσότερο με τις ενδιάμεσες εκλογές που πλησιάζουν. Δοθέντος, ότι η απώλεια της πλειοψηφίας στο Κογκρέσο και τη Γερουσία εγκυμονεί τον κίνδυνο να κινηθεί η διαδικασία καθαίρεσης Τραμπ από την προεδρία, που ήδη ζητούν μέλη των. Κοντολογίς, πόλεμος άρχισε για έναν στρατηγικό λόγο εξωτερικής πολιτικής. Τώρα κλιμακώνεται για έναν τελείως διαφορετικό λόγο εσωτερικής πολιτικής. Και ο κόσμος καλείται να πληρώσει τον λογαριασμό της εκλογικής στρατηγικής του Τραμπ.

Με το ναυτικό αποκλεισμό του Ιράν που παρουσιάζει ως άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, ο Τραμπ επιχειρεί να μετατρέψει μια διμερή σύγκρουση σε παγκόσμιο ζήτημα, στο οποίο κάθε κράτος με ενεργειακά και ναυτιλιακά συμφέροντα έχει λόγο να συνταχθεί μαζί του. Η Αμερική δεν πολεμά πλέον για τη δική της ατζέντα, πολεμά για «όλους μας». Πρόκειται για κλασική μετατόπιση πλαισίου: ένας εθνικός πόλεμος ντύνεται στα ρούχα παγκόσμιας σταυροφορίας.

Η «νομιμοποίηση» ενός πολέμου αφανισμού

Πίσω από τη ρητορική της «ελεύθερης θάλασσας» κρύβεται ο απώτερος στόχος. Η δημιουργία των συνθηκών που θα δικαιολογήσουν την τελική, ολοσχερή καταστροφή της ιρανικής υποδομής. Ο ίδιος ο Τραμπ το είπε χωρίς αμηχανία. Η Αμερική είναι «πλήρως έτοιμη» να «ολοκληρώσει αυτό που άρχισε» και μπορεί να καταστρέψει όλες τις ενεργειακές υποδομές του Ιράν σε μία ώρα. Δεν μιλά για πίεση. Μιλά για εξόντωση.

Για να φτάσει εκεί, όμως, χρειάζεται το κατάλληλο σκηνικό. Το Ιράν πρέπει να εμφανίζεται ως ο αδίστακτος επιτιθέμενος. Ο κόσμος πρέπει να έχει ζητήσει την αμερικανική επέμβαση. Και η Ουάσιγκτον πρέπει να εμφανίζεται ως ο απρόθυμος σωτήρας που αναγκάστηκε να δράσει. Ο αποκλεισμός είναι το πρόσχημα που στήνει αυτό το σκηνικό, αν το Ιράν αντισταθεί, γίνεται ο υπαίτιος κάθε επακόλουθης καταστροφής, ανθρώπινης και οικονομικής.

Αυτός είναι ο πραγματικός στόχος που το πρόσχημα της «ελευθερίας των θαλασσών» καλείται να καλύψει: η επαναφορά του Ιράν «στη λίθινη εποχή», δηλαδή η πλήρης κατάρρευση της ενεργειακής, οικονομικής και στρατιωτικής υποδομής μιας χώρας 90 εκατομμυρίων ανθρώπων. Για να το επιτύχει αυτό χωρίς οι ΗΠΑ να χρεωθούν τις συνέπειες του παραλόγου εγχειρήματος και για να αποφύγει την κινητοποίηση της παγκόσμιας κοινής γνώμης εναντίον του, χρειάζεται ένα αφήγημα στο οποίο το Ιράν να εμφανίζεται ως ο αδίστακτος επιτιθέμενος και οι ΗΠΑ ως ο απρόθυμος σωτήρας. Ο αποκλεισμός είναι η αφορμή που θα αναγκάσει την Τεχεράνη, αν αντισταθεί, να παίξει ακριβώς αυτόν τον ρόλο.

Αποσείοντας τις ευθύνες και κερδίζοντας εκλογές

Υπάρχει, όμως, και μια τρίτη διάσταση που δεν αναφέρεται συχνά, οι ενδιάμεσες εκλογές. Ο Τραμπ γνωρίζει ότι χωρίς πλειοψηφία στο Κογκρέσο και τη Γερουσία, το δεύτερο μισό της θητείας του θα είναι πολιτικά ακινητοποιημένο ή ο ίδιος θα αντιμετωπίσει την διαδικασία καθαίρεσης, την οποία ήδη μέλη των συζητούν. Και γνωρίζει επίσης ότι τίποτα δεν ενώνει έναν αμερικανικό εκλογικό σώμα όπως ένας πόλεμος με σαφή ηθική δικαίωση, έναν εχθρό που «απειλεί τον κόσμο» και έναν ηγέτη που «δεν υποκύπτει».

Ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν για την ελεύθερη διέλευση στα Στενά του Ορμούζ προσφέρει ακριβώς αυτό το πολιτικό υλικό. Στο εσωτερικό, ο Τραμπ δεν παρουσιάζεται ως εκείνος που εμπλέκεται σε έναν ατέρμονο πόλεμο. Παρουσιάζεται ως ο αρχηγός μιας παγκόσμιας σταυροφορίας, ο αποκαταστάτης της αμερικανικής ηγεμονίας, ο μόνος που τόλμησε να αντιμετωπίσει εκείνους που «εκβιάζουν τον κόσμο». Και αν η παγκόσμια οικονομία κλονιστεί, αν οι τιμές ενέργειας εκτοξευθούν, αν οι αγορές καταρρεύσουν,  η αφήγηση είναι ήδη έτοιμη: φταίει το Ιράν που έκλεισε τα Στενά του Ορμούζ. Η Αμερική απλώς τον άνοιξε ή τουλάχιστο το επιχείρησε.

Αυτή είναι η πιο επικίνδυνη πτυχή ολόκληρης της υπόθεσης: η εσκεμμένη μετατόπιση ευθυνών. Αν έρθει κρίση, ο Τραμπ θα έχει ήδη φροντίσει να μην βρίσκεται ο ίδιος στο εδώλιο. Και οι Αμερικανοί ψηφοφόροι που αγανακτούν με τις τιμές ενέργειας θα έχουν έτοιμο έναν αποδιοπομπαίο τράγο. Όχι την Ουάσιγκτον αλλά την Τεχεράνη.

Κοντολογίς, ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν δεν είναι μόνο μια στρατιωτική κίνηση. Είναι ένα πολυεπίπεδο πολιτικό εγχείρημα: νομιμοποίηση ενός πολέμου αφανισμού, μετατροπή μιας διμερούς σύγκρουσης σε παγκόσμιο ζήτημα, αποσόβηση ευθυνών για ενδεχόμενη παγκόσμια οικονομική κρίση, και θωράκιση της προεδρικής θέσης ενόψει εκλογών. Τέσσερις στόχοι, μία κίνηση, με επιπτώσεις ανυπολόγιστες για την παγκόσμια οικονομία και όχι μόνο.

dimkantilierakis@gmail.com

Κρήτη: Στο «σκαμνί» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας ξενοδοχείο στη Χερσόνησο – Διεκδικήσεις για Συλλογική Σύμβαση από τους μουσικούς

Η κλιμάκωση των κινητοποιήσεων από τον Πανελλήνιο Μουσικό Σύλλογο (Παράρτημα Κρήτης) φέρνει εκ νέου στο προσκήνιο τις εργασιακές συνθήκες στον κλάδο του τουρισμού, με αφορμή συγκεκριμένες καταγγελίες για απλήρωτη εργασία και αυθαιρεσία σε ξενοδοχειακή μονάδα της Χερσονήσου.

Η υπόθεση, η οποία έχει ήδη λάβει τη μορφή επίσημης καταγγελίας στις ελεγκτικές αρχές, αναδεικνύει το χάσμα ανάμεσα στα οικονομικά μεγέθη του «τουριστικού θαύματος» και την πραγματικότητα των εργαζομένων στον πολιτισμό και τη διασκέδαση. Με φόντο τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας, οι μουσικοί της Κρήτης προχωρούν σε θεσμική αντεπίθεση, θέτοντας ως απόλυτη προτεραιότητα την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Η καταγγελία για το Casa Orama και η παρέμβαση της Επιθεώρησης

Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται ξενοδοχείο  στη Χερσόνησο. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του Σωματείου, δύο μουσικοί που εργάστηκαν στη μονάδα κατά τη θερινή σεζόν του 2025 παραμένουν απλήρωτοι για τα δεδουλευμένα των μηνών Ιουλίου και Αυγούστου. Παρά τις προσπάθειες επικοινωνίας και τη μεσολάβηση του Συλλόγου, η διεύθυνση του ξενοδοχείου φέρεται να επικαλείται οικονομικές δυσκολίες, ζητώντας «κατανόηση» και χρόνο για την αποπληρωμή.

Η υπόθεση έχει ήδη απασχολήσει την Επιθεώρηση Εργασίας, η οποία, μετά από έλεγχο, επέβαλε πρόστιμο στην επιχείρηση. Ωστόσο, το Σωματείο υπογραμμίζει ότι η συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι μεμονωμένη, αλλά αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη κουλτούρα «μαγειρεμάτων» στα λογιστικά βιβλία, αδήλωτων υπερωριών και μη απόδοσης αποζημιώσεων, που πλήττει συνολικά τον κλάδο.

Προς μια νέα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας στα ξενοδοχεία

Η συσσώρευση τέτοιων περιστατικών οδήγησε το Διοικητικό Συμβούλιο του Παραρτήματος Κρήτης στη λήψη δραστικών αποφάσεων. Ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος καλεί τα μέλη του σε Γενική Συνέλευση την Κυριακή 10 Μαΐου, με κύριο θέμα τη σύνταξη και διεκδίκηση Σχεδίου Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ).

Στόχος είναι η έναρξη επίσημων διαπραγματεύσεων με την Ένωση Ξενοδόχων Ηρακλείου, ώστε να τεθούν σαφή όρια και δικαιώματα για τους μουσικούς που εργάζονται εντός των τουριστικών μονάδων. Η ΣΣΕ θεωρείται το μοναδικό εργαλείο που μπορεί να θωρακίσει τους εργαζόμενους απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία, διασφαλίζοντας αξιοπρεπείς αμοιβές και συνθήκες εργασίας που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες.

Η σύγκρουση κερδοφορίας και εργασιακών δικαιωμάτων

Η ρητορική του Σωματείου είναι ιδιαίτερα αιχμηρή απέναντι στο μοντέλο ανάπτυξης του τουριστικού τομέα. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, η επιτυχία πολλών επιχειρήσεων βασίζεται συχνά στην «απλήρωτη εργασία και τα φορολογικά τερτίπια», ενώ οι εργαζόμενοι μουσικοί «ξεζουμίζονται» για να διατηρηθεί η υψηλή κερδοφορία των ομίλων.

«Η παραπάνω κατάσταση είναι ακόμη ένα περιστατικό εργοδοτικής αυθαιρεσίας που αντιμετωπίζουν χιλιάδες εργαζόμενοι μουσικοί… στον τομέα του “Τουριστικού Θαύματος”, όπου οι εργοδότες μετράνε κέρδη πάνω στην αδήλωτη και απλήρωτη δουλειά», σημειώνει το Σωματείο στην καταγγελία του.

Ο Ισπανός πρωθυπουργός καλεί την Ευρώπη να μην επιτρέψει ο Λίβανος να γίνει μία “νέα Γάζα”

Ο Ισπανός Πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ προέτρεψε την Ευρώπη να δράσει για να αποτρέψει τον Λίβανο από το να γίνει «μια νέα Γάζα», ζητώντας μια ενιαία ευρωπαϊκή αντίθεση στις ενέργειες του Ισραήλ.

«Ας μην επιτρέψουμε μια “νέα Γάζα” στον Λίβανο, γιατί μπροστά στις κατάφωρες παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, η Ευρώπη πρέπει να δράσει με συνέπεια», δήλωσε ο Σάντσεθ σε τηλεοπτική ομιλία την Παρασκευή.

Ο Σάντσεθ κάλεσε την ΕΕ να εφαρμόσει τα ίδια πρότυπα σε όλο τον κόσμο και πρόσθεσε: «Αν θέλουμε επίσης ο υπόλοιπος κόσμος να μας σέβεται και να μας υποστηρίζει στην ενίσχυση που δίνουμε στην Ουκρανία στον αγώνα της για ελευθερία».

Ο πρωθυπουργός ανανέωσε την έκκλησή του για αναστολή της συμφωνίας σύνδεσης του μπλοκ με το Τελ Αβίβ, μια συνθήκη που υπεγράφη το 1995 και διέπει την εμπορική και πολιτική συνεργασία.

Σε ανάρτησή του στην αμερικανική εταιρεία κοινωνικής δικτύωσης X την Τετάρτη, ο Σάντσεθ ζήτησε την πλήρη συμπερίληψη του Λιβάνου στην κατάπαυση του πυρός που επιτεύχθηκε με το Ιράν.

Υπογράμμισε περαιτέρω την ανάγκη για λογοδοσία, λέγοντας: «Δεν πρέπει να υπάρχει ατιμωρησία για αυτές τις εγκληματικές πράξεις».

Εμπρηστική επίθεση στην γκαλερί που “δεν ήταν φιλική” προς τη Γενοκτονία στην Παλαιστίνη

Ξημερώματα Κυριακής του Πάσχα, μια στοχευμένη επίθεση στη «Gallerie Eclectica» αναδεικνύει την εύφλεκτη ατμόσφαιρα στην καρδιά της πρωτεύουσας. Η καταγγελία της ιδιοκτήτριας για «μήνυμα σιωπής», η μεταμόρφωση της γειτονιάς σε επενδυτικό προπύργιο και το ιδεολογικό χάσμα που μεταφέρεται από τη Μέση Ανατολή στα στενά του Ψυρρή.

Στην παραδοσιακή γειτονιά του Ψυρρή, εκεί όπου η αθηναϊκή ιστορία συναντά τον σύγχρονο τουρισμό και την εναλλακτική τέχνη, η φετινή Ανάσταση δεν συνοδεύτηκε μόνο από το χαρμόσυνο μήνυμα των ημερών. Στις 04:00 τα ξημερώματα της Κυριακής του Πάσχα, 12 Απριλίου 2026, η περιοχή έγινε μάρτυρας μιας πράξης που υπερβαίνει τα όρια της κοινής εγκληματικότητας. Μια στοχευμένη εμπρηστική επίθεση στη γκαλερί «Eclectica» ήρθε να επιβεβαιώσει τους φόβους για μια μεταφορά της έντασης από το μέτωπο της Μέσης Ανατολής στην καρδιά της ελληνικής πρωτεύουσας.

Η επίθεση δεν ήταν τυχαία. Σύμφωνα με την έκθεση της Πυροσβεστικής και τις καταγγελίες της παθούσας, οι δράστες είχαν μελετήσει τον χώρο, εντοπίζοντας έναν φεγγίτη στο πίσω μέρος του κτιρίου από τον οποίο διοχέτευσαν το εύφλεκτο υλικό. Η άμεση παρέμβαση περαστικών και η ταχύτατη κινητοποίηση των πυροσβεστικών δυνάμεων απέτρεψαν την ολοκληρωτική καταστροφή, όμως το «μήνυμα» είχε ήδη παραδοθεί. Για την ιδιοκτήτρια της γκαλερί, η φωτιά ήταν η κορύφωση μιας διετούς περιόδου λεκτικών επιθέσεων και ψηφιακού πολέμου, με φόντο μια επιγραφή στην είσοδο του καταστήματος: «This gallery is not genocide friendly».

Η Μεταμόρφωση του Ψυρρή σε «Τελ Αβίβ της Ελλάδας»

Το μήνυμα στο τζάμι της γκαλερί που είχε εξόργιζε τους Ισραηλινούς της περιοχής

Τα τελευταία χρόνια, η περιοχή του Ψυρρή έχει υποστεί έναν ριζικό μετασχηματισμό. Ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα έχουν περάσει στα χέρια διεθνών επενδυτών, με την ισραηλινή παρουσία να είναι κάτι παραπάνω από έντονη.

Ξενοδοχεία, καταλύματα βραχυχρόνιας μίσθωσης και εστιατόρια που απευθύνονται αποκλειστικά σε συγκεκριμένο κοινό έχουν αλλάξει τη φυσιογνωμία της γειτονιάς. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που αποκαλούν πλέον την περιοχή «το Τελ Αβίβ της Ελλάδας», ένας τίτλος που συνοδεύεται από την αίσθηση του εκτοπισμού των παραδοσιακών μικρών επιχειρήσεων και των μόνιμων κατοίκων.

Σε αυτό το περιβάλλον, η «Gallerie Eclectica» επέλεξε να κρατήσει μια σαφή πολιτική θέση, καταδικάζοντας τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Γάζα. Η επιλογή αυτή τη μετέτρεψε σε «κόκκινο πανί» για μερίδα επισκεπτών.

Η ιδιοκτήτρια περιγράφει περιστατικά έντονων φραστικών διαπληκτισμών με Ισραηλινούς τουρίστες, οι οποίοι ενοχλούνταν όχι μόνο από την επιγραφή, αλλά ακόμη και από διακοσμητικά στοιχεία, όπως μαγνητάκια σε σχήμα καρπουζιού —ένα γνωστό σύμβολο αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη— που υπήρχαν στον χώρο.

Η μαρτυρία του θύματος

Η παθούσα, σε μια συγκλονιστική κατάθεση ψυχής, περιγράφει τη στιγμή που η ιδεολογική αντιπαράθεση έγινε ωμή βία. «Σήμερα τα ξημερώματα ένιωσα στο πετσί μου τι θα πει αγριότητα, μίσος, βαρβαρότητα», αναφέρει, συνδέοντας την προσωπική της περιπέτεια με τα δεινά του παλαιστινιακού λαού. Καταγγέλλει ότι ο σιωνισμός «καραδοκεί σε κάθε πράξη ελευθερίας και δικαίου» και υποστηρίζει ότι η επίθεση ήταν ένα ξεκάθαρο μήνυμα εκφοβισμού.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η αναφορά της στη στάση των γειτονικών μαγαζατόρων. Αν και πολλοί συμφωνούν μαζί της για την αλλοίωση της περιοχής από το «σιωνιστικό κεφάλαιο», η κυρίαρχη συμβουλή που δέχεται είναι η σιωπή. «Οι απόψεις σου είναι για σένα, σκέψου το παιδί σου», της είπαν με συμπόνοια μετά την πυρκαγιά. Για την ίδια, όμως, το δίλημμα είναι ηθικό: Πώς μπορεί να διδάξει στο παιδί της τις έννοιες της δικαιοσύνης και της ελευθερίας, αν η ίδια φοβάται να αρθρώσει τη λέξη «γενοκτονία»;

Πιο αναλυτικά σε ανάρτησή της αναφέρει:

“Κυριακή του Πάσχα, 12.04.26

Η γιορτή που δε θα ξεχάσω ποτέ γιατί σήμερα τα ξημερώματα ενιωσα στο πετσί μου τι θα πει αγριότητα, μίσος, βαρβαρότητα. Σήμερα ένιωσα πιο κοντά από ποτέ με τον ευλογημένο λαό της Παλαιστίνης που δέχεται αντίστοιχες και πολύ πιο απάνθρωπες επιθεσεις κάθε λεπτό της ζωής του.

Όσοι είμαστε στον αγώνα για την απελευθερωση της παλαιστινης και ολων των μαχόμενων κατά αυτού του φασιστικού κρατους φωναζουμε ότι ο σιωνισμός είναι εδώ, διπλα μας, καραδοκεί σε κάθε πράξη ελευθερίας και δικαίου. Ορίστε η απόδειξη. Έβαλαν φωτιά στο μαγαζί μου γιατί τους ενοχλούσε το μήνυμα στην πόρτα μου, στο Ψυρρή, στο δικο τους πια τσιφλίκι.

Ολοι οι μαγαζατορες παραπονιουνται και τους κακολογούν, αλλά σήμερα με συμπόνοια μου έλεγαν “οι απόψεις σου είναι για σένα, σκεψου το παιδί σου”.

Πως να σκεφτώ το παιδί μου να φοβαται να ανοιξει το στόμα του και να αρθρώσει τη λέξη “γενοκτονία, ελευθερία, δικαιοσύνη”;

Οι βάσιμες υποψίες μπορεί να μη γίνουν ποτέ αποδείξεις, καθώς το σιωνιστικό κεφάλαιο επελαύνει στην πτωχευμένη ελληνική οικονομία αλλά εγώ ξερω ότι ο εμπρησμός του κόπου μου ήταν ένα μήνυμα “σκέψου το παιδί σου”.”

Η επίθεση αυτή εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την ασφάλεια και την ελευθερία της έκφρασης στην Αθήνα. Η ιδιοκτήτρια επισημαίνει με νόημα ότι, αν οι δράστες ήταν Παλαιστίνιοι ή Άραβες, τα μέσα ενημέρωσης θα μιλούσαν για «τρομοκρατία». Στην παρούσα φάση, όμως, επικρατεί μια ανησυχητική σιωπή, την ώρα που οι βάσιμες υποψίες για τα κίνητρα των δραστών προσκρούουν στην οικονομική ισχύ των επενδυτών που ελέγχουν πλέον τη γειτονιά.

Ο Τραμπ έφαγε “άκυρο” από τις χώρες του ΝΑΤΟ – Δε συμμετέχουν στον αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ

Οι χώρες μέλη του ΝΑΤΟ ανακοίνωσαν ότι δεν θα συμμετάσχουν στο σχέδιο του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για την επιβολή αποκλεισμού στα Στενά του Ορμούζ. Αντίθετα, προτείνουν να αναλάβουν δράση μόνο μετά το τέλος των εχθροπραξιών, γεγονός που ενδέχεται να προκαλέσει έντονη δυσαρέσκεια στον Ρεπουμπλικάνο πρόεδρο και να αυξήσει τις εντάσεις εντός της Συμμαχίας.

Ο Τραμπ δήλωσε ότι ο αμερικανικός στρατός θα συνεργαστεί με άλλες χώρες για να περιορίσει τη θαλάσσια κυκλοφορία στο Στενό, καθώς οι συνομιλίες μεταξύ Αμερικανών και Ιρανών το περασμένο Σαββατοκύριακο δεν κατέληξαν σε συμφωνία για τον τερματισμό της σύγκρουσης με το Ιράν.

Αργότερα, ο αμερικανικός στρατός διευκρίνισε ότι ο αποκλεισμός, που επρόκειτο να ξεκινήσει στις 17:00 ώρα Ελλάδας, θα αφορά μόνο πλοία με προορισμό ή προέλευση τα ιρανικά λιμάνια.

Από την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου, το Ιράν έχει ουσιαστικά αποκλείσει τη διέλευση στο Στενό για όλα τα ξένα πλοία, επιτρέποντας τη διέλευση μόνο των δικών του. Σύμφωνα με αναλυτές, επιδιώκει να καταστήσει τον έλεγχό του μόνιμο και να επιβάλει τέλη στα διερχόμενα πλοία.

«Ο αποκλεισμός θα ξεκινήσει σύντομα. Και άλλες χώρες θα συμμετάσχουν σε αυτόν τον αποκλεισμό», ανέφερε ο Τραμπ σε ανάρτησή του στο Truth Social.

Ωστόσο, σύμμαχοί του στο ΝΑΤΟ, όπως η Βρετανία και η Γαλλία, ξεκαθάρισαν ότι δεν προτίθενται να εμπλακούν στη σύγκρουση. Αντίθετα, εργάζονται σε μια πρωτοβουλία για την αποκατάσταση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας σε μια περιοχή από την οποία διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων προμηθειών πετρελαίου.

Η στάση αυτή αποτελεί ακόμη ένα σημείο τριβής με τον Τραμπ, ο οποίος έχει απειλήσει να αποσύρει τις ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ και εξετάζει το ενδεχόμενο μείωσης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη, μετά την άρνηση ορισμένων χωρών να επιτρέψουν τη χρήση του εναέριου χώρου τους για επιθέσεις κατά του Ιράν.

Αντιδράσεις και διπλωματικές πρωτοβουλίες

«Δεν υποστηρίζουμε τον αποκλεισμό», δήλωσε ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ στο BBC. «Η απόφασή μου είναι απολύτως ξεκάθαρη: όποια κι αν είναι η πίεση  και υπήρξε αρκετά σημαντική πίεση  δεν πρόκειται να παρασυρθούμε στον πόλεμο», πρόσθεσε.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε, ενημέρωσε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ότι ο Τραμπ ζητά συγκεκριμένες δεσμεύσεις για τη διασφάλιση του Στενού του Ορμούζ, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές που επικαλείται το Reuters.

Ο Ρούτε είχε επισημάνει στις 9 Απριλίου ότι το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να αναλάβει ρόλο στην περιοχή, εφόσον συμφωνήσουν όλα τα 32 μέλη του στη συγκρότηση κοινής αποστολής.

Αρκετές ευρωπαϊκές χώρες δηλώνουν πρόθυμες να συμμετάσχουν, αλλά μόνο μετά την επίτευξη διαρκούς παύσης των εχθροπραξιών και μιας συμφωνίας με το Ιράν για την ασφάλεια των πλοίων τους.

Η ευρωπαϊκή πρόταση για πολυεθνική αποστολή

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν ανακοίνωσε στο X ότι η Γαλλία θα διοργανώσει διάσκεψη με τη Βρετανία και άλλες χώρες για τη δημιουργία πολυεθνικής αποστολής με στόχο την αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στο Στενό.

«Αυτή η αυστηρά αμυντική αποστολή, διακριτή από τους εμπλεκόμενους στη σύγκρουση, θα αναπτυχθεί μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες», υπογράμμισε ο Μακρόν.

Η πρωτοβουλία στοχεύει στη θέσπιση κανόνων ασφαλούς διέλευσης και στον συντονισμό στρατιωτικών πλοίων που θα συνοδεύουν δεξαμενόπλοια, εξήγησε ο Στάρμερ στο βρετανικό κοινοβούλιο.

«Πρόκειται για τη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας και τη στήριξη της ελευθερίας των θαλάσσιων μεταφορών μόλις τερματιστεί η σύγκρουση. Κοινός μας στόχος είναι ένα συντονισμένο, ανεξάρτητο, πολυεθνικό σχέδιο», τόνισε ο Βρετανός πρωθυπουργός.

Σύμφωνα με γαλλική διπλωματική πηγή, συνάντηση για την κατάρτιση των σχεδίων της αποστολής, με τη συμμετοχή περίπου 30 χωρών, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί ήδη από την Πέμπτη στο Παρίσι ή στο Λονδίνο.

Τα πολεμικά πλοία θα παρέχουν αίσθημα ασφάλειας χωρίς να εμπλέκονται σε εχθροπραξίες, ανέφερε η ίδια πηγή, προσθέτοντας ότι το Ιράν και οι ΗΠΑ θα ενημερωθούν για την αποστολή, χωρίς ωστόσο να συμμετέχουν άμεσα.

Τ’έλος, αλλη ευρωπαϊκή διπλωματική πηγή εξέφρασε επιφυλάξεις σχετικά με το αν ο Τραμπ θα αντιμετωπίσει θετικά μια τέτοια πρωτοβουλία, δεδομένου ότι έχει ήδη διατάξει τον αποκλεισμό του Στενού. «Με δεδομένο ότι ο Τραμπ χρησιμοποιεί πλέον το Στενό ως δικό του μοχλό πίεσης, θα θέλει μια αποστολή εκεί;», διερωτήθηκε η πηγή.

Οργή των Χριστιανών στην Αμερική από την ανάρτηση εικόνας του ως Χριστού – Αφού τον αποκάλεσαν “Αντίχριστο” την κατέβασε

Χριστιανοί, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων επιφανών συμμάχων της κυβέρνησης Τραμπ, εξέφρασαν τη δυσφορία τους για την ανάρτηση του Προέδρου Τραμπ το βράδυ της Κυριακής, η οποία φαινόταν να τον απεικονίζει ως μια μορφή που προσομοιάζει στον Ιησού.

«Είναι κάτι παραπάνω από βλασφημία», έγραψε στο X η Γκριν, η οποία παραιτήθηκε από το Κογκρέσο τον Ιανουάριο μετά από σύγκρουση με τον πρόεδρο και το κόμμα της, σχολιάζοντας την εικόνα. «Είναι ένα πνεύμα Αντίχριστου».

Πολλοί χρήστες του Truth Social, οι οποίοι τείνουν να είναι υποστηρικτές του προέδρου, φάνηκαν εξίσου απωθημένοι από την εικόνα.

«Εξισώνεις τον εαυτό σου με τον Ιησού; Θα καείς στην κόλαση», έγραψε ένας χρήστης με το όνομα Sheriffwoody83 απαντώντας στην ανάρτηση του Τραμπ. «Αν αποκαλείς τον εαυτό σου Χριστιανό και δεν εξοργίζεσαι με αυτό, πρέπει πραγματικά να επανεκτιμήσεις την πίστη σου», έγραψε ένας άλλος χρήστης με το όνομα msamiraghab.

Άλλοι εστίασαν στην ύπαρξη μιας μορφής πίσω από τον Τραμπ ως Ιησού, η οποία φαίνεται δαιμονική, συμπεραίνοντας ότι ο Τραμπ μπορεί στην πραγματικότητα να είναι ο Αντίχριστος, αναφέροντας ένα χωρίο της Βίβλου που αναφέρει ότι ο Αντίχριστος θα έχει τρία κέρατα, ακριβώς όπως η δαιμονική μορφή πίσω από τον Τραμπ!

Αντιμέτωπος με την αυξανόμενη κατακραυγή, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αφαίρεσε την αμφιλεγόμενη ανάρτηση στο Truth Social που τον απεικόνιζε ως μια μορφή που προσομοιάζει στον Ιησού.

Ελληνοτουρκική “σύγκρουση” για… το Ισραήλ – Η Αθήνα απαντά στον Φιντάν

Απάντηση στην επίθεση κατά της Ελλάδας και της Κύπρου για τη συνεργασία με το Ισραήλ, που εξαπέλυσε νωρίτερα ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, δίνει η Αθήνα.

Όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση του Ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών «η Ελλάδα, ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ και αιρετό μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, έχει αποδείξει ότι εργάζεται διαχρονικά με συνέπεια για τη σταθερότητα, τις σχέσεις καλής γειτονίας και την ειρήνη.

«Τόσο η διμερής συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ, όσο και η τριμερής Ελλάδας, Κυπριακής Δημοκρατίας και Ισραήλ, όπως άλλωστε και όλες οι λοιπές σε τριμερές σχήμα συνεργασίες της Ελλάδας, έχουν ειρηνικό σκοπό και δεν στρέφονται εναντίον τρίτων».

Όπως διαμηνύει το ΥΠΕΞ «η Ελλάδα διαμορφώνει την εξωτερική της πολιτική ανεξάρτητα, δεν δέχεται υποδείξεις, ούτε οφείλει εξηγήσεις σε κανέναν. Κινδυνολογίες και απόπειρες διαστρέβλωσης της πραγματικότητας δεν ωφελούν, ειδικά την περίοδο αυτή της περιφερειακής αστάθειας και αβεβαιότητας».

Φιντάν: Η συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ φέρνει προβλήματα και πόλεμο

«Η συνεργασία μεταξύ Ελλάδας, “Ελληνοκυπριακής Διοίκησης” και Ισραήλ δεν φέρνει περισσότερη εμπιστοσύνη, φέρνει περισσότερη δυσπιστία. Φέρνει περισσότερα προβλήματα και πόλεμο» ισχυρίστηκε νωρίτερα σε συνέντευξή του στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu.

Όπως πρόσθεσε: «Βλέπουμε ότι η Ελλάδα ακολουθεί εξαιρετικά επικίνδυνες πολιτικές εδώ. Υπάρχουν πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές στην προσπάθεια της Ελλάδας να ακολουθήσει ένα είδος πολιτικής που καμία άλλη χώρα στην Ευρώπη δεν ακολουθεί μόνη της».

«Ούτε η Ελλάδα ούτε η ”Ελληνοκυπριακή Διοίκηση” χρειάζονται στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ. Η Ελλάδα είναι ήδη μέλος του ΝΑΤΟ και η “Ελληνοκυπριακή Διοίκηση” έχει την υποστήριξη της Ε.Ε. Ποια στρατηγική λογική θα μπορούσε να δικαιολογήσει την αναζήτηση αυτού του είδους συνεργασίας είναι κάτι που ούτε αυτοί μπορούν να μου εξηγήσουν».

Ο Χακάν Φιντάν υποστήριξε ακόμη ότι «το Ισραήλ ενδέχεται να επιδιώξει να χαρακτηρίσει την Τουρκία ως νέο αντίπαλο μετά το Ιράν, καθώς δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς εχθρό».

Ανέφερε ότι οι ενέργειες του Ισραήλ στον Λίβανο μοιάζουν με τη Γάζα. Οι ισραηλινές επιθέσεις στη Συρία αποτελούν «σοβαρό κίνδυνο» για την Τουρκία.

Ο Τούρκος υπουργός πρόσθεσε ότι το Ιράν και οι ΗΠΑ παραμένουν «ειλικρινείς» όσον αφορά την επίτευξη εκεχειρίας, παρά το γεγονός ότι δεν κατέληξαν σε συμφωνία στις συνομιλίες του Σαββάτου με τη μεσολάβηση του Πακιστάν, αλλά συμπλήρωσε ότι το Ισραήλ «θα μπορούσε να διαταράξει την ειρηνευτική διαδικασία».

Σε ό,τι αφορά τα Στενά του Ορμούζ, ο Τούρκος υπουργός προειδοποίησε ότι οι στρατιωτικές προσεγγίσεις για την εξασφάλιση βασικών παγκόσμιων θαλάσσιων διαδρόμων θα είναι εξαιρετικά περίπλοκες. «Η θέση μας είναι ότι πρέπει να ανοίξει ξανά μέσω της ειρήνης».

«Πιστεύω ότι αν το πυρηνικό ζήτημα καταλήξει σε μια κατάσταση ”όλα ή τίποτα”, ειδικά όσον αφορά τον εμπλουτισμό, ενδέχεται να αντιμετωπίσουμε σοβαρά εμπόδια» προειδοποίησε ο Φιντάν.

Η Τουρκία πρέπει να διαδραματίσει σοβαρό ρόλο ως «βασικός παράγοντας» στη διαμόρφωση απόψεων, την οικοδόμηση συστημάτων και την εφαρμογή του ευρωπαϊκού πλαισίου ασφάλειας, πρόσθεσε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών.

Συνέχισε λέγοντας ότι η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί στην Αγκυρα θα μπορούσε να είναι «μία από τις πιο σημαντικές στην ιστορία της συμμαχίας». Ο Φιντάν είπε ακόμη ότι οι χώρες του ΝΑΤΟ θα πρέπει να δουν την επερχόμενη σύνοδο κορυφής στην Αγκυρα ως ευκαιρία «για τη συστηματοποίηση των σχέσεων ΝΑΤΟ-ΗΠΑ».

news247.gr

«Το τέλος ενός πολιτισμού»: Οι προειδοποιήσεις του Ρόμπερτ Πέιπ για τη ρητορική Τραμπ και τον κίνδυνο πυρηνικού ολέθρου στο Ιράν

Η πρόσφατη τοποθέτηση του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης περί ολοκληρωτικής καταστροφής του Ιράν δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη αμφιλεγόμενη ανάρτηση, αλλά μια κίνηση με βαθιές γεωπολιτικές και στρατηγικές προεκτάσεις.

Ο Ρόμπερτ Πέιπ, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο και ένας από τους κορυφαίους εμπειρογνώμονες παγκοσμίως σε θέματα στρατιωτικής στρατηγικής, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Ο κ. Πέιπ, ο οποίος έχει διατελέσει σύμβουλος του Λευκού Οίκου σε ζητήματα ασφαλείας από την 11η Σεπτεμβρίου και έπειτα, αναλύει τη δήλωση του Προέδρου ότι «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε», υπογραμμίζοντας ότι τέτοιου είδους ρητορική μπορεί να προκαλέσει μη αναστρέψιμες βλάβες στη διεθνή τάξη και την εσωτερική σταθερότητα του Ιράν.

Η τεχνική διάσταση και η αξιοπιστία της απειλής

Η δήλωση του Προέδρου Τραμπ ότι θα μπορούσε να τερματίσει έναν ολόκληρο πολιτισμό σε μία νύχτα δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια κενή περιεχομένου απειλή, σύμφωνα με τον κ. Πέιπ. Ο καθηγητής επισημαίνει ότι ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών έχει στη διάθεσή του το οπλοστάσιο για να πραγματοποιήσει μια τέτοια δήλωση, διαθέτοντας χιλιάδες πυρηνικές κεφαλές.

Εστιάζοντας στην επιχειρησιακή ετοιμότητα, ο κ. Πέιπ αναφέρεται στους 500 πυραύλους Minuteman III που διαθέτουν οι ΗΠΑ. Κάθε ένας από αυτούς φέρει κεφαλές ισχύος από 100 έως 300 κιλοτόνους —πολλαπλάσια ισχυρότερες από τις βόμβες που κατέστρεψαν τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Η τεχνική διαδικασία επαναστόχευσης των γυροσκοπίων τους απαιτεί μόλις 45 λεπτά, ενώ ο χρόνος πτήσης μέχρι το Ιράν δεν ξεπερνά τα 25 λεπτά. Αυτή η ταχύτητα και η ισχύς καθιστούν την απειλή του Προέδρου αντικειμενικά αξιόπιστη, διαφοροποιώντας την από οποιαδήποτε άλλη παρόμοια ρητορική.

Μια ιστορική απόκλιση από το διεθνές δίκαιο

Ο κ. Πέιπ προχωρά σε μια αυστηρή νομική και ιστορική αξιολόγηση, χαρακτηρίζοντας τη δήλωση Τραμπ ως την πλέον σαφή έκφραση «γενοκτονικής πρόθεσης» που έχει διατυπωθεί ποτέ από Αμερικανό Πρόεδρο. Σύμφωνα με τον καθηγητή, η απειλή για τον τερματισμό ενός ολόκληρου πολιτισμού αγγίζει τον πυρήνα της Σύμβασης για τη Γενοκτονία του 1948, η οποία ποινικοποιεί την πρόθεση διάπραξης τέτοιων εγκλημάτων.

Ακόμη και στην περίπτωση του Χάρι Τρούμαν, ο οποίος έλαβε την απόφαση για τον πυρηνικό βομβαρδισμό της Ιαπωνίας, η ρητορική ήταν θεμελιωδώς διαφορετική. Ο Τρούμαν είχε δηλώσει τότε ότι στόχος ήταν η καταστροφή της στρατιωτικής ισχύος της Ιαπωνίας και όχι η εξάλειψη του ιαπωνικού πολιτισμού.

Με τις τρέχουσες δηλώσεις του, ο Ντόναλντ Τραμπ πείθει 92 εκατομμύρια Ιρανούς ότι είναι διατεθειμένος να τους εξοντώσει μαζικά, μια διαπίστωση που, κατά τον κ. Πέιπ, θα προκαλούσε παγκόσμια οργή και θα κινητοποιούσε τους ηγέτες των χωρών όλου του κόσμου αν διατυπωνόταν από ηγέτες όπως ο Βλαντιμίρ Πούτιν κατά του αμερικανικού λαού.

Η εθνικιστική συσπείρωση και η αποδυνάμωση της αντιπολίτευσης

Οι συνέπειες αυτής της ρητορικής εντός του Ιράν εκτιμώνται ως καταστροφικές για τις προοπτικές εκδημοκρατισμού της χώρας. Ο κ. Πέιπ εξηγεί ότι πριν από την έναρξη αυτής της έντασης, υπήρχε ένα ισχυρό φιλοδημοκρατικό κίνημα στο Ιράν. Ωστόσο, η απειλή του εξωτερικού ολέθρου οδηγεί αναπόφευκτα στην εθνικιστική συσπείρωση της κοινωνίας γύρω από το υπάρχον καθεστώς.

Όταν ένας λαός απειλείται με ολοκληρωτικό αφανισμό από μια υπερδύναμη, η ανάγκη για προστασία υπερτερεί των αιτημάτων για πολιτική αλλαγή. Οι Ιρανοί πολίτες, ακόμη και εκείνοι που αντιπολιτεύονται την κυβέρνησή τους, στρέφονται πλέον στο κράτος τους για ασφάλεια. Αυτή η εξέλιξη, προειδοποιεί ο κ. Πέιπ, όχι μόνο bonding (δένει) την κοινωνία με το καθεστώς, αλλά ενισχύει και τη λαϊκή υποστήριξη για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από την Τεχεράνη, καθώς θεωρούνται πλέον ως το μοναδικό μέσο αποτροπής μιας ολοκληρωτικής καταστροφής.

Η ευρύτερη σημασία της ρητορικής ασφαλείας

Η ανάλυση του Ρόμπερτ Πέιπ καταδεικνύει ότι οι λέξεις στην κορυφαία βαθμίδα της πολιτικής εξουσίας έχουν την ισχύ στρατηγικών όπλων. Η μετατροπή μιας ολόκληρης κοινωνίας σε στόχο δεν αποδυναμώνει το αντίπαλο καθεστώς, αλλά αντιθέτως το θωρακίζει, εξουδετερώνοντας τις εσωτερικές φωνές μεταρρύθμισης.

Καθώς η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί την κλιμάκωση της έντασης, η προειδοποίηση του κ. Πέιπ παραμένει επίκαιρη: η ασφάλεια δεν επιτυγχάνεται μόνο μέσω της στρατιωτικής υπεροχής, αλλά και μέσω της διατήρησης μιας διπλωματικής γλώσσας που δεν ωθεί τον αντίπαλο στην απόγνωση. Η επόμενη ημέρα των σχέσεων Ουάσιγκτον-Τεχεράνης θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το αν η ρητορική της εξόντωσης θα δώσει τη θέση της σε μια στρατηγική που επιτρέπει την επιβίωση του πολιτισμού και την ενίσχυση των δημοκρατικών αξιών.