Πριν το ταξίδι των Υπουργών στην Τρίπολη της Λιβύης, απαιτείται ένα διπλό “MeaCulpa” του Μητσοτάκη. Γιατί δύο είναι ήδη τα αυτογκόλ τους.
Γράφουν οι Χ. Κηπουρός και Μ. Λουτσέτης:
Η Απουσία των «Ανωτέρων Μαθηματικών» της Πολιτικής
Σε πρόσφατο γραπτό μας {1} λέγαμε για δυο αυτογκόλ. Ένα της Κυβέρνησης του 2011, που ονόμαζε σωστά το Νότιο Κρητικό Πέλαγος αλλά έδειχνε το μισό, και ένα της σημερινής Κυβέρνησης που το δείχνει ολόκληρο αλλά δεν το ονομάζει. Μόνο που έρχεται αναδρομικά ένα τρίτο αυτογκόλ, πάλι από τη σημερινή Κυβέρνηση, σχετικά με την έναρξη διαλόγου που πρότεινε με τη Δυτική Λιβύη, παρόλο που κυκλοφόρησαν οι ανεκδιήγητοι χάρτες της, που Λιβυοποιούν ολόκληρο το “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”. Με αποτέλεσμα να της αναλογούν ήδη δύο αυτογκόλ.
Είναι θλιβερό που στη χώρα-μητέρα της Δημοκρατίας λείπει η Πολιτική. Η δε Διπλωματία, απαιτεί επεξεργασία, αξιοπρέπεια και κυρίως ευφυΐα. Αν υπήρχε στοιχειώδης ευθύνη και γινόταν ένα Δημοψήφισμα για το «Νότιο Κρητικό Πέλαγος» απέναντι στην κυβερνητική αοριστία του «Νότια της Κρήτης», τόσο η συμπολίτευση όσο και η αντιπολίτευση που σιωπά δεόντως, θα έψαχναν την ψήφο τους.
Το Ιστορικό «Όπλο» του Coronelli και η Μέση Γραμμή
Πηγαίνοντας η Ελληνική Κυβερνητική αποστολή στην Τρίπολη, οφείλει να προτείνει στην κυβέρνηση της Δυτικής Λιβύης το όνομα που χάραξε ο Abraham Ortelius το 1584: «Αφρικανικό Λιβυκό Πέλαγος» (AFRICUM LIBYCUM MARE). Επιπλέον Να επιδώσει και το χάρτη του Coronelli (1691), ο οποίος αποτελεί το απόλυτο τεκμήριο: Το «Libycum Mare» αποτυπώνεται να περιορίζεται αυστηρά στην αφρικανική παραλία. Στην ακτογραμμή. Αυτό που οι “Λίβυοι” χαρτογράφοι το έκαναν copypasteστην απέναντι ακτογραμμή, στην Ιεράπετρα!
Πηγή: Χάρτης του Coronelli {1691}, Library of Congress
Με βάση την ιστορική αυτή αλήθεια και τις επιταγές της UNCLOS, η Λιβυκή ΑΟΖ απαγορεύεται να υπερβεί τη Μέση Γραμμή. Οποιαδήποτε προσπάθεια να «ανηφορίσει» το Λιβυκό Πέλαγος προς το Λασίθι ή να «γλείψει» το Κουφονήσι, δεν είναι απλώς ιστορική παραχάραξη, αλλά κατάφωρη απάτη εις βάρος της χώρας μας όσο και του Διεθνούς Δικαίου που επιχειρεί να νομιμοποιήσει τη «Γαλάζια Πατρίδα» πάνω σε γεωγραφικά ψεύδη. Και όχι μόνο αυτό. Υπερβαίνει κατά πολύ και αυτή ακόμη την Τουρκική κατασκευή, αφού η διεκδικούμενη περιβάλλουσα Λιβυκή ΑΟΖ, -με κίτρινη γραμμή στο χάρτη- δεν ακολουθεί καν τη διακεκομμένη λευκή γραμμή της λεγόμενης “γαλάζιας πατρίδας”, αλλά πηγαίνει περισσότερο από 50 μίλια, βορειότερα και πλησιέστερα στην Κρήτη {βλέπετε. Χάρτη}!! Αυτά διαβάζει κανείς στους Λιβυκούς λεγόμενους χάρτες του 2025. Και που παρόλα αυτά, η Ελλάδα προχώρησε στην απόφαση διαλόγου με τη συγκεκριμένη Δυτική Λιβύη!!!
Η «Αυτοχειρία» με τη Chevron και το Αληθές Εθνικό
Εδώ ανακύπτει το πιο επώδυνο σημείο της εξίσωσης: η στάση της ελληνικής πλευράς τόσο με τα ιστορικά λάθη ως προς τη Δυτική Λιβύη, όσο και στην παρουσίαση στη σύμβαση με τη Chevron. Πέραν του διπλού “Mea Culpa” Μητσοτάκη, και της αντιπολιτευτικής σιγής, για όλο αυτό τον τραγέλαφο, τόσο ο Έλληνας ΥΠΕΞ όσο και η κυρία Υφυπουργός να παραδεχθούν τα ιστορικά λάθη που διέπραξε η Αθήνα, για την πολιτική συζητήσεων με τη Δυτική Λιβύη, παρά τους χάρτες, όσο και τα κατά την παρουσίαση της σύμβασης με τη Chevron.
Πηγή: Εικόνα της Σεβίλλης, με επεξεργασία της από τους Συγγραφείς, Κίτρινη γραμμή η “Λιβυκή ΑΟΖ” ,Άσπρη γραμμή, η “Γαλάζια πατρίδα”, και πορτοκαλί, η Ελληνική ΑΟΖ.
Ενώ η Ελλάδα έχει ήδη αποστείλει στον ΟΗΕ από το 2023 το γεωγραφικό χαρακτηρισμό «Νότιο Κρητικό Πέλαγος» (συντεταγμένες 34.836, 24.395), η επιμονή στην αοριστία του «Νότια της Κρήτης» αποτελεί μια ακατανόητη διολίσθηση. Αυτή που σε προηγούμενα κείμενα ονομάσαμε με την ήπια φράση: “σημειολογική ευθανασία”.
Όπως μας δίδαξε ο Διονύσιος Σολωμός, «το Έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι Αληθές». Το αληθές είναι η ψηφιακά κατοχυρωμένη γεωγραφία μας. Η απόκρυψη του ονόματος του Νότιου Κρητικού Πελάγους στις συμβάσεις δεν είναι μόνο σημειολογική ευθανασία, αλλά μια εθνική αυτοχειρία που χαρίζει ζωτικό χώρο στον επεκτατισμό των γειτόνων.
Πηγή: Χάρτης του Abraham Ortelius{1584}, Library of Congress,
Το Διπλωματικό Τελεσίγραφο
Σε πνεύμα νέας φιλίας, οι Λίβυοι χαρτογράφοι οφείλουν να «συνέλθουν» και να ανακαλέσουν τους χάρτες τους, σεβόμενοι τη Μέση Γραμμή. Σε περίπτωση άρνησης, η Ελλάδα οφείλει να ζητήσει από τον ΟΗΕ την πλήρη κατοχύρωση του γεωγραφικού χαρακτηρισμού “Αφρικανικό Λιβυκό Πέλαγος”, βάσει της εγκυρότερης χαρτογραφίας, προστατεύοντας ταυτόχρονα τη θάλασσα της Ιεράπετρας, την Κρήτη, το “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” και την Ελληνική ΑΟΖ.
Παραπομπή
{1} Χρήστος Κηπουρός και Μανώλης Λουτσέτης, Δύο αυτογκόλ στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος! Το ένα να είναι χειρότερο από το άλλο. 12-3-2026 στον παρακάτω σύνδεσμο:
Ο Σάντρο Κάστρο, εγγονός του Φιντέλ Κάστρο, influencer και επιχειρηματίας νυχτερινής διασκέδασης στην Αβάνα, δήλωσε στο CNN ότι είναι καπιταλιστής, ότι η Κούβα βρίσκεται σε οικονομική κατάρρευση, και ότι ελπίζει το νησί να καταλήξει σε συμφωνία με τον Ντόναλντ Τραμπ.
Ο Sandro έχει γίνει ιδιαίτερα γνωστός (και συχνά αντικείμενο έντονης κριτικής) γιατί αε αντίθεση με την εικόνα της «επαναστατικής λιτότητας» που προωθούσε ο παππούς του, ο Sandro προβάλλει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έναν πολυτελή βίο. Θεωρείται ιδιοκτήτης ή διαχειριστής γνωστών νυχτερινών κέντρων στην Αβάνα, όπως το Espace. Το 2021 προκάλεσε σάλο όταν διέρρευσε ένα βίντεο που τον έδειχνε να οδηγεί μια Mercedes με μεγάλη ταχύτητα, λέγοντας στους θεατές να δουν «πώς οδηγούν οι μεγάλοι», την ώρα που η Κούβα βρισκόταν σε βαθιά οικονομική κρίση. Αργότερα ζήτησε δημόσια συγγνώμη.
Σε οποιαδήποτε περίπτωση η συνέντευξη του στο CNN — από ένα διαμέρισμα σε γειτονιά της Αβάνας χωρίς ρεύμα — σίγουρα προκαλεί εντύπωση.
Μια συνέντευξη στο σκοτάδι
Όταν το τηλεοπτικό συνεργείο του CNN έφτασε στη γειτονιά όπου ζει ο Σάντρο Κάστρο, η περιοχή βρισκόταν σε μπλακ άουτ — μια σχεδόν μόνιμη κατάσταση στην Κούβα, λόγω του αμερικανικού πετρελαϊκού αποκλεισμού και της κατάρρευσης των σταθμών ηλεκτροπαραγωγής. Το διαμέρισμα του Κάστρο φωτιζόταν από ηλεκτρογεννήτρια, αλλά από το μπαλκόνι του τα γύρω σπίτια ήταν βυθισμένα σε σχεδόν απόλυτο σκοτάδι.
Ο ίδιος ξενάγησε τον δημοσιογράφο στο μονόχωρο διαμέρισμά του. Ο δημοσιογράφος σημείωσε ότι η ηλεκτρική συσκευή ήταν ξένης μάρκας, κάτι που οι περισσότεροι Κουβανοί δεν θα μπορούσαν ποτέ να αντέξουν οικονομικά.
Πριν εκφραστεί οποιαδήποτε συμπόνια, ο ανταποκριτής του CNN τοποθέτησε τα πράγματα στο σωστό πλαίσιο: ο Σάντρο Κάστρο διαθέτει ηλεκτρογεννήτρια και αυτοκίνητο — λέει ότι δεν έχει βενζίνη, αλλά τα πάει πολύ καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον στο νησί. Οποιοσδήποτε φέρει το επώνυμο Κάστρο στην Κούβα ζει καλύτερα από σχεδόν όλους τους υπόλοιπους.
«Είμαι καπιταλιστής»
Ο Σάντρο Κάστρο δηλώνει ότι δεν έχει ενδιαφέρον για την πολιτική. Σε συνέντευξη στο διαμέρισμά του στην Αβάνα, δήλωσε ότι αποτελεί σημάδι των αλλαγών στο κομμουνιστικό νησί.
Ερωτηθείς τι θα έλεγε ο παππούς του, Φιντέλ Κάστρο, για το γεγονός ότι ο εγγονός του είναι «περισσότερο καπιταλιστής παρά κομμουνιστής», ο Σάντρο απάντησε υπενθυμίζοντας ότι «όλοι οι καπιταλιστές αναγκάστηκαν να φύγουν από την Κούβα» — υπονοώντας ότι αυτό που αντιπροσωπεύει ο ίδιος αποτελεί ρήξη με το παρελθόν.
Η κεντρική του δήλωση ήταν σαφής: πιστεύει ότι «υπάρχουν πλέον περισσότεροι καπιταλιστές στην Κούβα παρά κομμουνιστές».
Κριτική στον πρόεδρο Ντιάς-Κανέλ
Παρά την ιστορική στήριξη που τόσο ο Φιντέλ όσο και ο Ραούλ Κάστρο παρείχαν στον πρόεδρο Μιγκέλ Ντιάς-Κανέλ, ο Σάντρο Κάστρο δήλωσε ότι δεν είναι οπαδός του. Ερωτηθείς αν πιστεύει ότι ο Ντιάς-Κανέλ κάνει καλή δουλειά, η απάντησή του ήταν αρνητική — κάτι που, όπως σημείωσε ο δημοσιογράφος, για οποιονδήποτε εκτός της οικογένειας Κάστρο θα μπορούσε να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα. Ακόμη και γι’ αυτόν, αναφέρθηκε ότι αξιωματούχοι τον έχουν ρωτήσει για τις συχνά σουρεαλιστικές και κριτικές αναρτήσεις του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο — ο ίδιος κουβανικής καταγωγής — έχει επικοινωνήσει με Κουβανούς αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένων μελών της οικογένειας Κάστρο, και έχει δηλώσει ότι η Κούβα χρειάζεται νέα ηγεσία — κάτι που θα μπορούσε να σημαίνει παραίτηση του Ντιάς-Κανέλ. Σε ένα από τα βίντεό του, ο Σάντρο Κάστρο παριστάνει ότι δέχεται τηλεφώνημα από τον Ρούμπιο — και του κλείνει το τηλέφωνο.
Μεταξύ σάτιρας και ελπίδας
Ο Σάντρο Κάστρο έχει κτίσει μια σημαντική διαδικτυακή παρουσία μέσω σατιρικών βίντεο. Σε ένα από αυτά, ένας ψεύτικος Ντόναλντ Τραμπ φτάνει στην Κούβα για να αγοράσει το νησί — ο Τραμπ είναι ψεύτικος, αλλά ο Κάστρο που τον υποδέχεται είναι αληθινός. Ο Σάντρο αστειεύεται ότι η Κούβα θα πουληθεί στον Τραμπ, ο οποίος θα ανοίξει Trump Tower στο κέντρο της Αβάνας. Σε ένα άλλο βίντεο, ξεναγεί τον (ψεύτικο) Αμερικανό ηγέτη στην Αβάνα.
Κουβανοί της διασποράς τον επιτίθενται τακτικά στο διαδίκτυο, κάτι που ο ίδιος αναφέρει. Ερωτηθείς γιατί υπάρχουν άνθρωποι που μισούν τόσο πολύ την οικογένεια Κάστρο, δεν έδωσε σαφή απάντηση στο δημοσιευμένο απόσπασμα.
Υπέρ του ανοίγματος, αλλά κατά των απειλών
Ο Σάντρο Κάστρο δήλωσε ότι στηρίζει τις εκκλήσεις του Τραμπ για άνοιγμα της κουβανικής οικονομίας, αλλά όχι τις απειλές κατά του νησιού. Η ηγεσία της Κούβας απορρίπτει τις απόπειρες να κατηγορηθεί για την κρίση.
Ο εγγονός του ανθρώπου που εξόρισε τους καπιταλιστές από την Κούβα δηλώνει πλέον ένας από αυτούς σε μια γειτονιά χωρίς φως.
Ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν κάνει «τίποτα τιμωρητικό» κατά της κουβανικής κυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι η τρέχουσα ανθρωπιστική κατάσταση στο νησί προηγήθηκε των πρόσφατων ενεργειών της κυβέρνησης του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στην Καραϊβική.
Μιλώντας στο Al Jazeera σε αποκλειστική συνέντευξη τη Δευτέρα, η οποία επικεντρώθηκε σε μεγάλο βαθμό στο Ιράν, ο Ρούμπιο επέμεινε ότι η κυβέρνηση στην Αβάνα φταίει για τα τρέχοντα δεινά της Κούβας.
«Προσπαθήσαμε να το εξηγήσουμε σε οποιονδήποτε θέλει να ακούσει. Το σύστημά τους δεν λειτουργεί, το οικονομικό τους σύστημα», είπε ο Ρούμπιο. «Είναι εντελώς δυσλειτουργικό. Απλώς δεν είναι ένα πραγματικό σύστημα και δεν μπορείς να το αλλάξεις αν δεν αλλάξεις την κυβέρνηση».
Ο Ρούμπιο επεσήμανε την πίεση των ΗΠΑ προς τη Βενεζουέλα να σταματήσει την αποστολή πετρελαίου στην Κούβα μετά τη στρατιωτική απαγωγή του ηγέτη της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο τον Ιανουάριο.
«Δεν έχουμε κάνει τίποτα τιμωρητικό κατά του κουβανικού καθεστώτος. Ισχυρίζονται ότι έχουμε κάνει, αλλά δεν έχουμε. Το μόνο πράγμα που έχει αλλάξει για το κουβανικό καθεστώς είναι ότι δεν παίρνουν πλέον δωρεάν πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα», είπε ο Ρούμπιο. «Δεν λαμβάνουν πλέον επιδοτήσεις. Αυτό είναι το μόνο πράγμα που έχει αλλάξει».
Ο κορυφαίος Αμερικανός διπλωμάτης δεν αναφέρθηκε στο εκτελεστικό διάταγμα του Τραμπ στα τέλη Ιανουαρίου, το οποίο απειλούσε με κυρώσεις οποιαδήποτε χώρα παρέχει πετρέλαιο στην Κούβα. Η Ουάσιγκτον διατηρεί επίσης ένα εμπορικό εμπάργκο δεκαετιών στο νησί.
Την Κυριακή, ο Τραμπ φάνηκε να χαλαρώνει τη θέση των ΗΠΑ σχετικά με τις αποστολές καυσίμων, παρόλο που φάνηκε και πάλι να αφήνει να εννοηθεί το ενδεχόμενο στρατιωτικής δράσης κατά της Κούβας.
«Εάν μια χώρα θέλει να στείλει λίγο πετρέλαιο στην Κούβα αυτή τη στιγμή, δεν έχω πρόβλημα, είτε πρόκειται για τη Ρωσία… και αν άλλες χώρες θέλουν να το κάνουν», είπε ο Τραμπ, απαντώντας στην προσέγγιση ενός ρωσικού πετρελαιοφόρου στο νησί.
Χαιρετίζοντας τη στρατιωτική επιχείρηση κατά της Βενεζουέλας, πρόσθεσε: «Και η Κούβα είναι η επόμενη, παρεμπιπτόντως, αλλά προσποιηθείτε ότι δεν το είπα αυτό, παρακαλώ».
Ο Ρούμπιο, εν τω μεταξύ, απέρριψε τους ισχυρισμούς Κουβανών αξιωματούχων ότι οι διακοπές ρεύματος στο νησί έχουν επιταχυνθεί εν μέσω της εκστρατείας πίεσης.
«Αυτές οι διακοπές ρεύματος που συμβαίνουν και που βλέπω κόσμο να αναφέρει δεν έχουν καμία σχέση με εμάς», είπε ο Ρούμπιο στο Al Jazeera. «Είχαν διακοπές ρεύματος πέρυσι. Έχουν διακοπές ρεύματος επειδή έχουν εξοπλισμό από τη δεκαετία του 1950 στο δίκτυό τους που δεν έχουν συντηρήσει ποτέ και δεν έχουν αναβαθμίσει ποτέ επειδή είναι ανίκανοι».
Το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τον Συντονισμό Ανθρωπιστικών Υποθέσεων (OCHA) δήλωσε ότι το νησιωτικό έθνος βίωσε τρεις καταρρεύσεις του εθνικού δικτύου τον Μάρτιο, «αφήνοντας πάνω από 10 εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα μετά από τρεις συνεχόμενους μήνες χωρίς ντίζελ, μαζούτ, βενζίνη, καύσιμα αεριωθουμένων ή υγροποιημένο αέριο πετρελαίου».
Την περασμένη εβδομάδα, ο ΟΗΕ δημοσίευσε ένα σχέδιο ύψους 94,1 εκατομμυρίων δολαρίων για τη διατήρηση των κρίσιμων υπηρεσιών για τους πιο ευάλωτους κατοίκους της χώρας.
«Εάν η τρέχουσα κατάσταση συνεχιστεί και τα αποθέματα καυσίμων της χώρας εξαντληθούν, φοβόμαστε μια ταχεία επιδείνωση, με πιθανή απώλεια ανθρώπινων ζωών», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Φρανσίσκο Πισόν, συντονιστής του ΟΗΕ στην Κούβα.
Η Βενεζουέλα «προχωρά καλά»
Ο Ρούμπιο, γιος Κουβανών μεταναστών, αντιτίθεται εδώ και καιρό στην κομμουνιστική κυβέρνηση της Κούβας, της οποίας ηγείται επί του παρόντος ο Πρόεδρος Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ.
Η πολιτική καριέρα του Ρούμπιο ορίζεται εδώ και καιρό από εκκλήσεις για αλλαγή καθεστώτος, με ορισμένους παρατηρητές να υποστηρίζουν ότι ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών ήταν πιθανότατα ο κύριος αρχιτέκτονας της στρατιωτικής εκστρατείας της κυβέρνησης Τραμπ κατά της Βενεζουέλας, η οποία για χρόνια ευθυγραμμιζόταν στενά με την Αβάνα.
Νωρίτερα αυτό το μήνα, ο Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι θα μπορούσε να «απελευθερώσει» ή να «πάρει» την Κούβα, παρόλο που είπε ότι οι συνομιλίες με την κυβέρνηση προχωρούσαν.
«Νομίζω ότι θα μπορούσα να κάνω ό,τι θέλω με αυτήν», είπε τότε.
Ο Ντίας-Κανέλ απάντησε ότι «οποιοσδήποτε εξωτερικός επιτιθέμενος θα συγκρουστεί με μια απόρθητη αντίσταση».
Μιλώντας στο Al Jazeera τη Δευτέρα, ο Ρούμπιο είπε επίσης ότι η κατάσταση στη Βενεζουέλα «προχωρά πολύ καλά» μετά την απαγωγή του Μαδούρο.
Η κυβέρνηση του Μαδούρο παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό άθικτη υπό την ηγεσία της προσωρινής Προέδρου Ντέλσι Ροντρίγκες, η οποία επέβλεψε αρκετές μεταρρυθμίσεις που ζητήθηκαν από την κυβέρνηση Τραμπ, συμπεριλαμβανομένης της απελευθέρωσης πολιτικών κρατουμένων και του ανοίγματος της βιομηχανίας πετρελαίου της χώρας σε ξένες εταιρείες.
Είπε ότι οι προσπάθειες των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα θα περάσουν σύντομα από τη «σταθεροποίηση» στην «ανάκαμψη».
«Και τέλος, θέλουμε να δούμε μια πλήρη μετάβαση, επειδή προκειμένου η Βενεζουέλα να εκπληρώσει τις οικονομικές της δυνατότητες, πρέπει να έχει μια σταθερή, δημοκρατική κυβέρνηση, ώστε οι άνθρωποι να είναι πρόθυμοι να επενδύσουν σε αυτήν την οικονομία επειδή γνωρίζουν ότι προστατεύονται από νόμους, δικαστήρια και νομιμότητα», είπε ο Ρούμπιο.
«Είμαστε λοιπόν σε καλό δρόμο για να το πετύχουμε αυτό», δήλωσε.
Στην εμβληματική αίθουσα του Πανεπιστημίου Πρίνστον, ο βετεράνος πολεμικός ανταποκριτής και συγγραφέας Κρις Χέτζες παρέθεσε μια ζοφερή διάγνωση για την κατάσταση της παγκόσμιας γεωπολιτικής σκηνής, περιγράφοντας τη σύγκρουση στη Γάζα όχι ως μια μεμονωμένη τραγωδία, αλλά ως το προοίμιο μιας νέας, βίαιης παγκόσμιας πραγματικότητας. Απευθυνόμενος σε ένα ακροατήριο φοιτητών, ο Χέτζες ανέλυσε την αποτυχία της «φιλελεύθερης διεθνούς τάξης», την αναπόφευκτη παρακμή της αμερικανικής ηγεμονίας και τον ρόλο που διαδραματίζει η εργαλειοποίηση της ιστορικής μνήμης στη νομιμοποίηση της σύγχρονης βαρβαρότητας.
Η φύση του κακού και η εργαλειοποίηση του Ολοκαυτώματος
Ξεκινώντας από μια θεολογική και ιστορική αφετηρία, ο Χέτζες —απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής του Χάρβαρντ— υπεραμύνθηκε της ζωτικής σημασίας των μελετών για το Ολοκαύτωμα, διαχωρίζοντας ωστόσο την ακαδημαϊκή έρευνα από την πολιτική εκμετάλλευση. Για τον Χέτζες, το Ολοκαύτωμα προσφέρει ένα οικουμενικό μάθημα για την ικανότητα του ανθρώπου να μετατρέπεται σε «πρόθυμο δήμιο», μια διαπίστωση που ο ίδιος επιβεβαίωσε κατά τη διάρκεια των δύο δεκαετιών που κάλυψε πολεμικές συρράξεις σε όλο τον κόσμο.
Η κριτική του εστιάζει στην ιδέα της «μοναδικότητας του πόνου» που προωθείται από σιωνιστικούς κύκλους, η οποία, κατά την άποψή του, εξουδετερώνει το πραγματικό μήνυμα της ιστορίας. Επικαλούμενος έργα όπως το Reserve Police Battalion 101 του Κρίστοφερ Μπράουνινγκ, υπογράμμισε ότι το κακό δεν είναι προνόμιο μιας συγκεκριμένης εθνικότητας ή ιδεολογίας, αλλά μια λανθάνουσα κατάσταση που εκδηλώνεται όταν οι άνθρωποι εγκλιματίζονται στη βία. Η άρνηση αυτής της οικουμενικότητας, υποστήριξε, οδηγεί στην ηθική τύφλωση που επιτρέπει τη συνέχιση εγκλημάτων στο παρόν.
Γάζα: Ένα «μήνυμα» προς τον Παγκόσμιο Νότο
Συνδέοντας τη Γάζα με την κλιματική κρίση, ο Χέτζες περιέγραψε μια εφιαλτική εικόνα του μέλλοντος. Κατά την ανάλυσή του, η γενοκτονία στη Γάζα λειτουργεί ως προειδοποίηση προς τον Παγκόσμιο Νότο. Καθώς το οικοσύστημα καταρρέει και οι πληθυσμοί αναγκάζονται να μεταναστεύσουν, η Δύση οχυρώνεται σε «κλιματικά φρούρια», χρησιμοποιώντας τα εργαλεία καταστολής που δοκιμάστηκαν στους Παλαιστίνιους —από τα ισραηλινά drones μέχρι τους προηγμένους αισθητήρες παρακολούθησης— εναντίον μεταναστών στη Λέσβο ή στα σύνορα Μεξικού-ΗΠΑ.
Η Γάζα, σύμφωνα με τον Χέτζες, αποτελεί την πλήρη αποκήρυξη του διεθνούς δικαίου, του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και της Σύμβασης για τη Γενοκτονία. Η στήριξη των δυτικών κυβερνήσεων στις ενέργειες του Ισραήλ, παρά την ολοκληρωτική καταστροφή των υποδομών, σηματοδοτεί το τέλος της ψευδαίσθησης μιας «τάξης βασισμένης σε κανόνες». Αυτή η κατάρρευση των θεσμών που ιδρύθηκαν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αφήνει πίσω της ένα «χομπσιανό σύμπαν», όπου η ισχύς ταυτίζεται με την ικανότητα μαζικής εξόντωσης.
Το μέτωπο του Ιράν και η στρατηγική της «ασύμμετρης ήττας»
Αναφερόμενος στην κλιμάκωση της έντασης με το Ιράν, ο Χέτζες υπήρξε κατηγορηματικός: οι Ηνωμένες Πολιτείες χάνουν τον πόλεμο. Επέκρινε τη διοίκηση Τραμπ για την αποχώρηση από την πυρηνική συμφωνία (JCPOA), μια κίνηση που απέδωσε στην επιρροή συμβούλων όπως ο Τζάρεντ Κούσνερ, τους οποίους χαρακτήρισε «ισραηλινά περιουσιακά στοιχεία» χωρίς γνώση της Μέσης Ανατολής.
Το Ιράν, κατά τον Χέτζες, διεξάγει έναν κλασικό ασύμμετρο πόλεμο που πλήττει την παγκόσμια οικονομία, αρνούμενο πλέον να διαπραγματευτεί με μια δύναμη που το έχει προδώσει επανειλημμένα. Η τακτική των δολοφονιών μετριοπαθών ηγετών και διαπραγματευτών —από τον Φαϊζάλ Χουσεϊνί και τον Αραφάτ μέχρι τους ιδρυτές της Χαμάς— οδήγησε νομοτελειακά στην επικράτηση πιο εξτρεμιστικών στοιχείων, όπως ο Γιαχία Σινουάρ. «Αυτή η τακτική διασφαλίζει ότι η αντιπολίτευση θα γίνεται όλο και πιο φανατική», σημείωσε, τονίζοντας ότι το Ιράν διαθέτει πλέον τη δυνατότητα να επιφέρει τεράστιο οικονομικό πόνο στη Δύση μέχρι να αρθούν οι κυρώσεις.
Μικροστρατιωτισμός: Η ανατομία μιας ετοιμοθάνατης αυτοκρατορίας
Στο κλείσιμο της ομιλίας του, ο Χέτζες ανέπτυξε τη θεωρία του «μικροστρατιωτισμού», δανειζόμενος όρους από τον Άρνολντ Τόινμπι και τον Άλφρεντ ΜακΚόι. Οι ετοιμοθάνατες αυτοκρατορίες, υποστήριξε, καταφεύγουν σε απεγνωσμένες στρατιωτικές τυχοδιωκτισμούς για να ανακτήσουν μια χαμένη ηγεμονία, επιφέροντας τελικά το αντίθετο αποτέλεσμα.
Με έναν αμυντικό προϋπολογισμό που αγγίζει το ενάμιση τρισεκατομμύριο δολάρια και μια άρχουσα τάξη που χαρακτήρισε «συμμορία απατεώνων», οι ΗΠΑ βαδίζουν προς μια μοίρα παρόμοια με εκείνη της Βρετανικής Αυτοκρατορίας τη δεκαετία του 1950, όταν η στερλίνα έχασε τη θέση της ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα. Η διαφορά, ωστόσο, έγκειται στο ότι η Βρετανία αποσύρθηκε από τις αποικίες της, ενώ οι ΗΠΑ παραμένουν εγκλωβισμένες σε έναν κύκλο βίας που απειλεί να παρασύρει ολόκληρο τον πλανήτη.
Για τον Χέτζες, το σύστημα δεν επιδέχεται μεταρρύθμισης. Η μόνη οδός που απομένει, όπως υποστήριξε αναφερόμενος στη δράση των λιμενεργατών στη Γένοβα που αρνήθηκαν να φορτώσουν όπλα για το Ισραήλ, είναι η φυσική παρεμπόδιση της πολεμικής μηχανής. «Η δημοκρατία και η ελπίδα», κατέληξε, «δεν θα έρθουν από το Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο έχει πουλήσει την ψυχή του στα λόμπι, αλλά από τη συλλογική αντίσταση εκείνων που αρνούνται να γίνουν συνεργοί».
«Είναι εξοργιστικό να βλέπεις έναν λαό που έχει ανακαλύψει 4 εμβόλια για τον covid και ένα εμβόλιο για τον καρκίνο του πνεύμονα και να δυσκολεύεται να βρει αναλώσιμα για μια ακτινογραφία!» λέει στο tvxs ο Ιάσονας Αποστολόπουλος, μέλος της ανθρωπιστικής αποστολής του στην Κούβα «Nueva America Convoy» με τη συλλογικότητα March to Gaza.
Ο διασώστης περιγράφει τον κυριολεκτικό στραγγαλισμό που υφίσταται ο λαός της Κούβας στους δρόμους, τα σπίτια, τα νοσοκομεία, τις επιχειρήσεις, όπου το μήνυμα όπως λέει από της ΗΠΑ είναι σαφές: «υποταχθείτε ή θα πεθάνετε». Περιγράφει όμως στη συνέντευξη που ακολουθεί και τη δύναμη της αντίστασης του κουβανικού λαού αλλά και εκείνη της αλληλεγγύης.
Ποιες είναι οι πρώτες εικόνες που αντικρίσατε στην Κούβα; Τι αλλαγές βλέπεις από την τελευταία φορά που την επισκέφθηκες;
Η τελευταία φορά που ήμουν στην Κούβα ήταν το 2015, και η αλλαγή σήμερα είναι σοκαριστική. Η πρώτη εικόνα είναι οι σχεδόν έρημοι δρόμοι. Κυκλοφορούν ελάχιστα οχήματα, κυρίως ηλεκτρικά. Ο ταξιτζής μας εξηγεί ότι η βενζίνη πλέον πωλείται στην μαύρη αγορά 10 δολάρια το λίτρο — ένα ποσό απαγορευτικό για τη συντριπτική πλειοψηφία.
Στις 29 Ιανουαρίου, η κυβέρνηση του Τραμπ κήρυξε την Κούβα «εξαιρετική απειλή» για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ και υπέγραψε διάταγμα που τιμωρεί με δασμούς όποια χώρα προμηθεύει το νησί με πετρέλαιο.
Ως συνέπεια, εδώ και 3 μήνες δεν έχει μπει σταγόνα πετρελαίου. Ταυτόχρονα, το αμερικανικό πολεμικό ναυτικό καταλαμβάνει τάνκερ που μεταφέρουν πετρέλαιο προς συμμάχους της Βενεζουέλας, ανάμεσά τους και η Κούβα.
Το εμπάργκο των ΗΠΑ, που ισχύει από το 1962, έχει πλέον μετατραπεί σε μια ασφυκτική πολιορκία.Τα καύσιμα μπλοκάρονται ,οι πτήσεις καθηλώνονται, οι κρίσιμες προμήθειες διακόπτονται. Ο Τραμπ απειλεί ανοιχτά ακόμα και με κατάληψη του νησιού.
Το μήνυμα είναι σαφές: υποταχθείτε ή θα πεθάνετε.
Αυτός ο εγκληματικός εκβιασμός έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα σε όλους τους τομείς της ζωής, φέρνοντας τη χώρα σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης.
Το να απαγορεύεις τα καύσιμα σε μια χώρα, σημαίνει ότι κόβεις την ενέργεια. Το να κόβεις την ενέργεια, σημαίνει ότι παραλύεις τα πάντα. Η οικονομία σταματά, η παραγωγή καταρρέει, οι μετακινήσεις μηδενίζονται. Η τροφή δεν μπορεί να παραχθεί αν τα τρακτέρ δεν έχουν καύσιμα και αν οι άνθρωποι δεν μπορούν να πάνε στις δουλειές τους. Ακόμα και αυτό το λίγο που παράγεται, δεν μπορεί να μεταφερθεί από τα αγροκτήματα στις πόλεις.
Βασικά τρόφιμα, όπως αυγά, ρύζι και φασόλια, βρίσκονται σε έλλειψη. Είδαμε ανθρώπους να στέκονται για ώρες σε ουρές για ένα κομμάτι ψωμί.
Μέσα σε έξι ημέρες ζήσαμε δύο γενικά μπλακ άουτ. Ολόκληρη η χώρα βυθίστηκε στο σκοτάδι. Σε πολλές περιοχές, το ρεύμα κόβεται για 14 έως 17 ώρες την ημέρα. Οι άνθρωποι επιστρέφουν σε στοιχειώδεις συνθήκες επιβίωσης — μαγειρεύουν με κάρβουνα.
Μια από τις πιο σκληρές συνέπειες που συχνά παραβλέπεται στον δημόσιο λόγο είναι η κατάρρευση του δικτύου ύδρευσης. Η ενεργειακή κρίση αφήνει πολλές περιοχές χωρίς νερό, εφόσον δεν υπάρχει ρεύμα για να λειτουργήσουν οι αντλίες.
Όσο ήμασταν στην Αβάνα, συγκεκριμένες περιοχές του ιστορικού κέντρου (Havana Vieja) δεν είχαν νερό για 17 συνεχόμενες μέρες. Έτυχε να είμαστε παρόντες την ώρα που ήρθε το νερό και όλος ο κόσμος βγήκε έξω με μπιτόνια, βαρέλια και κάθε διαθέσιμο δοχείο, προσπαθώντας να αποθηκεύσει όσο περισσότερο νερό μπορούσε, χωρίς να γνωρίζει πότε θα κοπεί ξανά.
Η Αβάνα κινδυνεύει και με υγειονομική κρίση, σωστά;
Ναι. Σε πολλές περιοχές του κέντρου, είδαμε σωρούς από σκουπίδια, καθώς, λόγω έλλειψης καυσίμων, τα απορριμματοφόρα αδυνατούν να κινηθούν για να τα μαζέψουν. Τα οχήματα απολύμανσης παραμένουν κι αυτά ακινητοποιημένα. Ασθένειες που μεταδίδονται από κουνούπια έχουν αυξηθεί.
Γενικά, οι μεταφορές στη χώρα έχουν συρρικνωθεί, οδηγώντας σχολεία και πανεπιστήμια να υιοθετήσουν αναγκαστική τηλεργασία. Εξού και η έκκληση που έχει απευθύνει ο επισκέπτης καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Σάντα Κλάρα, Τάκης Πολίτης, για καινούργια ή μεταχειρισμένα laptop για τους φοιτητές του πανεπιστημίου προκειμένου να μπορέσουν να παρακολουθήσουν τα μαθήματα εξ αποστάσεως.
Όλα αυτά έχουν σχεδόν εξαφανίσει τον τουρισμό της χώρας που αποτελεί και το βασικό της έσοδο.
Είδαμε ότι πήγε ήδη υλικό σε νοσοκομεία. Ποια είναι η μεγαλύτερη ανάγκη;
Στις 23 Μαρτίου, παραδώσαμε 200 κιλά φαρμακευτικό υλικό στο Ογκολογικό Νοσοκομείο της Αβάνας, το οποίο μεταφέραμε με βαλίτσες από την Αθήνα και είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τους γιατρούς και το προσωπικό από κοντά.
Οι συνέπειες είναι ήδη πολύ σοβαρές. Λόγω του αποκλεισμού, τα νοσοκομεία δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν βασικά φάρμακα και εξοπλισμό. Φάρμακα που χρειάζονται ψυγείο δεν μπορούν να διατηρηθούν και θεραπείες για σοβαρές ασθένειες έχουν διακοπεί.
Οι συνεχείς διακοπές ρεύματος οδηγούν σε αναβολές χειρουργείων, προβλήματα σε καρκινοπαθείς (ακτινοθεραπείες/χημειοθεραπειες) και δυσκολίες σε θεραπείες που απαιτούν συνεχή ηλεκτρική υποστήριξη (π.χ. νεφροπαθείς). Τα προγραμματισμένα χειρουργεία έχουν μειωθεί από 1.2 εκατομμύρια τον χρόνο σε 700.000. Ο διευθυντής του νοσοκομείου, Dr Yosvani Fernandez Camejo, μας επιβεβαίωσε όλα τα παραπάνω και τόνισε ότι τα νοσοκομεία έχουν μεγάλες δυσκολίες στην εύρεση ανταλλακτικών.
«Αν χαλάσει κάτι, δεν μπορούμε απλά να το παραγγείλουμε, όπως εσείς στην Ευρώπη. Είναι πολύ πιο πολύπλοκο και πολλές φορές μπορεί να απαιτηθεί να το φέρουμε με βαλίτσες ταξιδιωτών όπως κάνατε εσείς τώρα».
Είναι εξοργιστικό να βλέπεις έναν λαό που έχει ανακαλύψει 4 εμβόλια για τον covid και ένα εμβόλιο για τον καρκίνο του πνεύμονα και να δυσκολεύεται να βρει αναλώσιμα για μια ακτινογραφία!
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Κούβα επενδύει τεράστια ποσά στην νανοτεχνολογία και γενετική μηχανική, έχει ένα από τα καλύτερα συστήματα υγείας και το υψηλότερο ποσοστό γιατρών ανά κάτοικο στον πλανήτη, 3 φορές παραπάνω από τις ΗΠΑ. Ως μια ελάχιστη συνεισφορά, καταφέραμε ως ελληνική αποστολή να συγκεντρώσουμε 15.000 ευρώ μέσω δημόσιου link οικονομικής ενίσχυσης για να διατεθούν για την αγορά φωτοβολταϊκών για τα νοσοκομεία της Κούβας.
Εμπειρογνώμονες του Ο.Η.Ε. και ο Ύπατος Αρμοστής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταγγέλουν την στάση των Η.Π.Α. απέναντι στην Κούβα δηλώνοντας ότι αποτελεί σοβαρή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, σοβαρή απειλή για τη δημοκρατία και τη διεθνή τάξη, και συνιστά άμεση επίθεση στις υποδομές υγειονομικής περίθαλψης, θέτοντας σε κίνδυνο την παραγωγή εμβολίων και τη θεραπεία κρίσιμων περιστατικών.
Όπως είχε πει κάποτε και ο Φιντέλ Κάστρο: «Οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας πολεμικών όπλων στον κόσμο, με το 42% όλων των μεταφορών όπλων να προέρχεται από τις ΗΠΑ. Εντωμεταξύ, η Κούβα είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας γιατρών και εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης στον κόσμο, με σχεδόν 30.000 γιατρούς να βοηθούν στη διάσωση ζωών σε περισσότερες από 50 χώρες».
Εν ολίγοις, η χώρα που εξάγει θάνατο θέλει να καταστρέψει τη χώρα που εξάγει ζωή.
Βλέπουμε ήδη ότι κυκλοφόρησαν προπαγανδιστικά ρεπορτάζ για την αποστολή κυρίως στον τύπο της Αμερικής. Πες μας δυο λόγια για την αποστολή. Πόσοι είστε πως οργανώθηκε, τι μεταφέρετε και σε ποια ποσότητα.
Ως March to Gaza αποφασίσαμε να συγκροτήσουμε ελληνική αποστολή και να συμμετάσχουμε στο κάλεσμα που έκανε το διεθνές καραβάνι αλληλεγγύης, “Nuestra America Convoy” μαζί με 630 ανθρώπους από 33 χώρες του πλανήτη.
Η πρωτοβουλία ενώ ξεκίνησε ως αμιγώς ναυτική αποστολή, τελικά μόνο 3 σκάφη έφτασαν στην Κούβα και όλοι οι υπόλοιποι ήρθαμε με πτήσεις.
Κάθε άτομο μπορούσε να μεταφέρει 2 βαλίτσες (46 kg σύνολο) ανθρωπιστικής βοήθειας, έτσι φτάσαμε στους 20 τόνους σύνολο, φάρμακα, τρόφιμα και ηλιακά πάνελ.
Πέρα από την βοήθεια, ο στόχος της αποστολής ήταν η πρόκληση ορατότητας για την κατάσταση στην Κούβα καθώς και η μεταφορά ενός μηνύματος αλληλεγγύης και αντίστασης απέναντι στους αποκλεισμούς, τις επίθεσεις και τις γενοκτονίες που διαπράττουν οι εξουσιαστές του πλανήτη.
Όπως κάναμε και για τη Γάζα, έτσι και τώρα πήγαμε στην Κούβα από θάλασσα και αέρα, δημιουργώντας ένα convoy διεθνούς αλληλεγγύης για να σπάσει η παράνομη πολιορκία.
Όταν οι ισχυροί του κόσμου μας απειλούν και μας διατάζουν να αφήσουμε έναν λαό να πεθάνει, τότε η αλληλεγγύη γίνεται πράξη πολιτικής αντίστασης. Όταν οι κυβερνήσεις χτίζουν εμπάργκο, εμείς χτίζουμε γέφυρες. Όταν προσπαθούν να απομονώσουν έναν πληθυσμό, εμείς κινητοποιούμαστε για να τον συναντήσουμε.
Το μήνυμα που θέλουμε να περάσει το convoy είναι ξεκάθαρο: Ακόμα και στο πιο απομακρυσμένο μέρος, οι λαοί θα βρίσκουν πάντα τρόπο να βοηθάνε ο ένας τον άλλον.
Ποια είναι η δική σου εκτίμηση για την πολιτική κατάσταση που είναι σε εξέλιξη και σε τι μπορεί να ελπίζει ο κουβανικος λαός;
Αυτή η περίοδος είναι η χειρότερη εποχή που έχει βιώσει η Κούβα, η οποία μπορεί μόνο να συγκριθεί μονο με το 1991-1995 όταν κατέρρευσε η ΕΣΣΔ και η Κούβα έχασε τον βασικό της σύμμαχο. Όμως ο κουβανικός λαός έχει τεράστια αποθέματα αντοχής και θάρρους, και όπως στάθηκε όρθιος τότε, έτσι θα σταθεί και τώρα.
Είναι πολύ σημαντικό να αναφέρουμε ότι το 90% των ανθρώπων που μιλήσαμε-ακόμα και αυτοί που είναι σφόδρα ενάντια στο καθεστώς-μας είπαν ότι θα υπερασπιζόντουσαν την χώρα τους σε ενδεχόμενη επίθεση των ΗΠΑ. Μόνο ένα 10% μας είπε ότι επιθυμεί να εισβάλει ο Τραμπ.
«Ό,τι προβλήματα και να έχουμε, θα το λύσουμε μόνοι μας, οι ΗΠΑ δεν έχουν καμία δουλειά εδώ. Αν έρθουν με όπλα, αναγκαστικά θα αμυνθούμε με όπλα», μας ανέφερε η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της Αβάνας που μιλήσαμε. Μην ξεχνάμε ότι το 1962, οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδίασαν το εμπάργκο της Κούβας για να «προκαλέσουν πείνα, απόγνωση και ανατροπή της κυβέρνησης».
Τα Ηνωμένα Έθνη εκτιμούν ότι το αμερικανικό εμπάργκο έχει κοστίσει στην Κούβα 130 δισεκατομμύρια δολάρια σε ζημιές. Κι όμως, η Κούβα δεν στάθηκε απλώς όρθια — στάθηκε δίπλα σε άλλους λαούς.
Συνέβαλε στην απελευθέρωση εκατομμυρίων ανθρώπων από την αποικιοκρατία, έσωσε αμέτρητες ζωές από ασθένειες και δίδαξε ολόκληρες γενιές να διαβάζουν και να γράφουν.
Η Κούβα αποτελεί, με διαφορά, μία από τις πιο έμπρακτα αλληλέγγυες χώρες στον πλανήτη. Όχι στα λόγια, αλλά στην πράξη.
Είναι η χώρα που έστειλε ιατρικές αποστολές σε κάθε γωνιά της γης. Οι γιατροί της βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή απέναντι στον Ebola virus disease στη Δυτική Αφρική, αλλά και στην πανδημία του COVID-19 στην Ιταλία, όταν τα ευρωπαϊκά συστήματα υγείας λύγιζαν.
Ήταν εκεί μετά τον καταστροφικό σεισμό του 2010 στην Αϊτή, αλλά και στον σεισμό της Χιλής. Υποδέχτηκε και περιέθαλψε 26.000 παιδιά μετά την πυρηνική καταστροφή του Chernobyl.
Και δεν περιορίστηκε στην ιατρική αλληλεγγύη. Έστειλε δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες για να πολεμήσουν το καθεστώς του απαρτχάιντ στη South Africa, συμβάλλοντας καθοριστικά σε έναν αγώνα που σημάδεψε την ιστορία του 20ού αιώνα.
Σε έναν κόσμο όπου η «διεθνής βοήθεια» συχνά συνοδεύεται από όρους και συμφέροντα, η Κούβα αποτέλεσε —και εξακολουθεί να αποτελεί— μια σπάνια εξαίρεση: μια χώρα που, παρά τους περιορισμένους της πόρους, επέλεξε να σταθεί στο πλευρό των άλλων.
Είναι η δεύτερη φορά που η αλληλεγγύη μας κάνει να αναπνεύσουμε. Η ομάδα που ξεκίνησε από την Γάζα συνεχίζει και στην Κούβα. Με τόσα μέτωπα και πολέμους σε εξέλιξη, μπορούμε να αισιοδοξούμε ότι η αλληλεγγύη θα σώσει τον κόσμο;
Αν κάτι αποδεικνύεται ξανά και ξανά, είναι ότι απέναντι στην υποκριτική διπλωματία των κρατών, υπάρχει —και θα υπάρχει— η πραγματική αλληλεγγύη των λαών.
Πήγαμε στην Κούβα όχι από φιλανθρωπία, αλλά από θέση. Για να πούμε ένα καθαρό «όχι», για να αντισταθούμε στην αρπακτικότητα και την επεκτατική μανία των εξουσιαστών του πλανήτη που θεωρούν δεδομένο ότι μπορούν να αποφασίζουν ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει.
Που θεωρούν δεδομένο ότι μπορούν να σκοτώνουν όποιον θέλουν, όποτε θέλουν και σε όποιο σημείο του πλανήτη θέλουν.
Πήγαμε στην Κούβα για να σπάσουμε τη σιωπή, να δώσουμε ορατότητα, για να τραβήξουμε τα βλήματα του κόσμου προς τα εκεί.
Γιατί ο αποκλεισμός της Κούβας δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της πολιτικής των ΗΠΑ. Συντηρείται από τη σιωπή, τη συνενοχή και την ανοχή των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων — ανάμεσά τους και η Ελλάδα. Άρα αυτή η δράση δεν στρέφεται μόνο απέναντι στις ΗΠΑ, αλλά και απέναντι στις επιλογές των δικών μας κυβερνήσεων.
Όσο τα κράτη συναινούν και σιωπούν μπροστά σε εγκλήματα, η δράση των «από κάτω» είναι η μόνη απάντηση απέναντι σε πολιτικές που στραγγαλίζουν ολόκληρους πληθυσμούς. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι 20 ή 30 τόνοι βοήθειας δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα της Κούβας. Η σημασία αυτής της πρωτοβουλίας είναι πρωτίστως πολιτική, κοινωνική και ψυχολογική.
Πολιτική, γιατί δείχνει ότι υπάρχει τρόπος να αντιστεκόμαστε, ακόμη και όταν τα κράτη ευθυγραμμίζονται απροσχημάτιστα με την ωμή βία.
Κοινωνική, γιατί καλλιεργεί την αυτοοργάνωση, τη συλλογική δράση και μας βγάζει από την απάθεια που επιβάλλει η αίσθηση αδυναμίας. Και βαθιά ψυχολογική, γιατί σπάει την απομόνωση.
Ο αποκλεισμός που βιώνουν οι Κουβανοί δεν αφορά μόνο προϊόντα — αφορά και τους ανθρώπους. Η Κούβα δεν απομονώνεται μόνο οικονομικά, αλλά και κοινωνικά. Ο τουρισμός έχει σχεδόν εξαφανιστεί, οι μετακινήσεις έχουν περιοριστεί δραστικά, και η επαφή με τον έξω κόσμο γίνεται όλο και πιο σπάνια.
Μέσα σε αυτή την ασφυκτική απομόνωση, η άφιξη 650 ανθρώπων από 33 χώρες —όχι ως τουρίστες, αλλά ως φορείς αλληλεγγύης— αποκτά τεράστια σημασία. Είναι μια ζωντανή υπενθύμιση ότι, παρά τις συντριπτικές πιέσεις, «δεν είστε μόνοι και δεν θα είστε ποτέ μόνοι!».
Αυτό που επιχειρείται δεν είναι καινούργιο. Όπως ο Νετανιάχου επέβαλε ασφυκτικό αποκλεισμό στην Γάζα, οδηγώντας σε ανθρωπιστική καταστροφή, έτσι και ο Trump επιχειρεί να στραγγαλίσει την Κούβα, αποκλείοντάς την από καύσιμα, ενέργεια και βασικά αγαθά, με στόχο την πολιτική της υποταγή.
Ταυτόχρονα, 3,2 εκατομμύρια Ιρανοί έχουν εκτοπιστεί εσωτερικά λόγω των βομβαρδισμών των ΗΠΑ. 700.000 έως 1.000.000 Λιβανέζοι έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους λόγω των βομβαρδισμών του Ισραήλ.
Και την ίδια στιγμή, 10 εκατομμύρια Κουβανοί υποφέρουν λόγω της πολιορκίας και του μπλοκαρίσματος των καυσίμων.
Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε έναν κόσμο όπου ολόκληροι λαοί ισοπεδώνονται για να εξυπηρετηθεί η αρπακτική μανία της εξουσίας.
Δεν μπορούμε να συνηθίσουμε το έγκλημα, ούτε να μείνουμε σιωπηλοί. Και κάτι τελευταίο.
Πρέπει να κρατήσουμε το όραμα της κουβανικής επανάστασης ζωντανό: να κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να χτίσουμε ένα κοινωνικό μοντέλο όπου κανένας άνθρωπος δεν θα ζει στην φτώχεια, κανένας άνθρωπος δεν θα είναι άστεγος, καμία δεν θα στερείται τα βασικά για να ζήσει με αξιοπρέπεια.
Γιατί έστω και ένας άνθρωπος χωρίς σπίτι, έστω και ένας άνθρωπος χωρίς περίθαλψη που πεθαίνει αβοήθητος στον δρόμο, δεν είναι μια ατομική τραγωδία. Είναι αποτυχία του ίδιου του πολιτισμού. Είναι το αποτύπωμα μιας κοινωνίας που έχει βυθιστεί στην απανθρωπιά.
Και η Κούβα έχει συμβάλλει ουσιαστικά στην προσπάθεια να γίνει αυτός ο κόσμος λιγότερο απάνθρωπος. Γι’ αυτό:
Σοβαρή καταγγελία για την Alpha Bank και τη συνεργαζόμενη εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων Cepal κατέθεσε στην Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης χήρα, η οποία αγωνίζεται να διευθετήσει χρέος που κληρονόμησε από τον αποθανόντα σύζυγό της, εγγυητή σε εταιρεία που έχει διαλυθεί νομικά από το 2019.
Η υπόθεση αφορά μία γυναίκα που ως μοναδική κληρονόμος του συζύγου της αντιμετωπίζει αδιέξοδο εδώ και μήνες, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες του δικηγορικού γραφείου των Χανίων που την εκπροσωπεί να έρθει σε επικοινωνία με τους πιστωτές. Όπως καταγγέλλει η Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης, ούτε η τράπεζα ούτε η Cepal έχουν ανταποκριθεί σε καμία από τις επιστολές που απεστάλησαν.
Το χρονικό της υπόθεσης ξεκινά το 2017. Στις 29 Ιουλίου 2017, το δικηγορικό γραφείο είχε υπογράψει συμφωνία ρύθμισης οφειλής για λογαριασμό της εντολέας του, με αποπληρωμή του ποσού των 26.742,95 ευρώ και διαγραφή του ποσού των 27.554,41 ευρώ. Ήδη είχαν καταβληθεί 12.074 ευρώ και ζητήθηκε η καταβολή του εναπομείναντος ποσού των 14.667 ευρώ για την εξόφληση της οφειλής. Η επιστολή και η πρόταση, όπως αναφέρει η καταγγελία, δεν απαντήθηκαν ποτέ.
Στις 22 Δεκεμβρίου 2025, η χήρα επανήλθε μέσω του δικηγόρου της προς την Cepal, αιτούμενη την άμεση καταβολή εφάπαξ του ποσού των 23.000 ευρώ για αποπληρωμή του χρέους και απαλλαγή. Και πάλι δεν έλαβε καμία απάντηση. Στις 8 Δεκεμβρίου 2025, νέα επιστολή στάλθηκε στην εταιρεία διαχείρισης, ζητώντας τη συναίνεση εξάλειψης υφιστάμενης προσημείωσης της οικίας της, προκειμένου να πουληθεί το ακίνητο και να πληρωθεί η οφειλή. Και σε αυτή την περίπτωση, σύμφωνα με την καταγγελία, δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση.
Την ίδια στιγμή, η τράπεζα απέστειλε έγγραφο απαίτησης οφειλής στις 6 Μαρτίου 2024 με το ποσό των 59.441,79 ευρώ, ποσό σημαντικά υψηλότερο από αυτό που είχε συμφωνηθεί στη ρύθμιση του 2017.
Αγχωμένη και θυμωμένη από αυτή την κατάσταση, η χήρα απευθύνθηκε στην Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης για προστασία. Η πρόεδρος της Ένωσης, Ιωάννα Μελάκη, σχολιάζει ότι οι δικηγόροι επιδεικνύουν απαράμετρη υπομονή και επιμονή στο έργο που τους ανατίθεται από τους δανειολήπτες, ενώ αυτοί που είναι εκτεθειμένοι νομικά και ουσιαστικά είναι οι τράπεζες και οι servicers.
Η Ένωση καλεί τις αρμόδιες αρχές, Τράπεζα της Ελλάδας και Υπουργείο Ανάπτυξης, που έχουν την εποπτεία των εταιρειών αυτών, να επέμβουν άμεσα και να θεσμοθετήσουν νέα μέτρα προστασίας των δανειοληπτών. Όπως τονίζει η κα Μελάκη, το «αίσχος» του να μην μπορεί κάποιος δανειολήπτης ή εγγυητής να βρει την άκρη για το πόσο χρωστάει, καθώς και η απαξίωση των ιδιωτικών εταιρειών που δεν απαντούν στους δικηγόρους που μεσολαβούν στη ρύθμιση οφειλών, πρέπει να λάβει τέλος.
Η Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης παρέχει ενημέρωση, συμβουλευτική και καθοδήγηση στα τηλέφωνα 2821092306 και 2821092666, κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες 9:00 έως 12:00.
Με ένα βίντεο που αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Τομεάρχης Οικονομικών & Ανάπτυξης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία και βουλευτής Ηρακλείου Χάρης Μαμουλάκης απαντά στις πανηγυρικές δηλώσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για την αύξηση του κατώτατου μισθού.
Στη δήλωσή του, ο κ. Μαμουλάκης επισημαίνει ότι το 2011 ο κ. Μητσοτάκης έλεγε ξεκάθαρα ότι «δεν ζεις με 800 ευρώ το μήνα», ενώ σήμερα παρουσιάζει ως επιτυχία τα 920 ευρώ μεικτά, που αντιστοιχούν σε 800 ευρώ καθαρά. Όπως σημειώνει ο βουλευτής Ηρακλείου, πριν από 15 χρόνια, με το κόστος ζωής 50% χαμηλότερο, ο ίδιος πολιτικός υποστήριζε ότι ευτυχώς δεν χρειάζεται να ζει κανείς μόνο με αυτά τα χρήματα.
Ο κ. Μαμουλάκης περιγράφει μια δυσοίωνη πραγματικότητα για την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Όπως αναφέρει, η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται στην τελευταία θέση στην Ευρώπη όσον αφορά την αγοραστική δύναμη, ενώ το κόστος ζωής έχει εκτοξευτεί. Ταυτόχρονα, υπογραμμίζει την έλλειψη δικτύου ασφαλείας για τις οικογένειες που, όπως λέει, δεν αντέχουν άλλο.
«Αυτή δεν είναι αύξηση, είναι διαχείριση φτώχειας», δηλώνει χαρακτηριστικά ο τομεάρχης Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, προτείνοντας ως πραγματική λύση τους αξιοπρεπείς μισθούς με βάση το κόστος ζωής, τη μείωση των φόρων στην εργασία και την ουσιαστική ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης. Προειδοποιεί δε ότι χωρίς αυτές τις παρεμβάσεις, οι εργαζόμενοι θα εγκαταλείπουν τη χώρα.
Η δήλωση του Χάρη Μαμουλάκη συνοδεύεται από σύντομο βίντεο με τίτλο «Ποιος κοροϊδεύει ποιον», το οποίο είναι διαθέσιμο στην ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.youtube.com/shorts/Xv2XPoeTNN4, και κλείνει με το ερώτημα προς τους πολίτες: «Εσύ ακόμα τους εμπιστεύεσαι;»
Με αφορμή τον απολογισμό της περιφερειακής αρχής που παρουσιάστηκε στη συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου στις 19 Μαρτίου, οι περιφερειακοί σύμβουλοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Κρήτης εξέδωσαν δελτίο τύπου με σκληρή κριτική προς τη διοίκηση της Περιφέρειας, καταγγέλλοντας ότι πίσω από τις μεγαλοστομίες για «Κρήτη δυναμική, βιώσιμη, δημιουργική» κρύβεται μια πραγματικότητα που αφήνει τον λαό του νησιού πίσω από τις ανάγκες του.
Σύμφωνα με το δελτίο τύπου που υπογράφουν οι Αλέκος Μαρινάκης, Δημήτρης Βρύσαλης και Νίκος Μανουσάκης, η περιφερειακή αρχή προσπάθησε «κάνοντας το μαύρο άσπρο» να προβάλλει ως «κοσμογονία» ένα έργο που υπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα. Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά, ο απολογισμός έχει σημείο αναφοράς «τους λίγους και το πώς να κερδίζουν περισσότερα, με τον λαό να πληρώνει για τα κέρδη τους».
Η «Λαϊκή Συσπείρωση» εστιάζει στην αναφορά της περιφερειακής αρχής στα μονοπώλια της ενέργειας που δραστηριοποιούνται στην Κρήτη, στους κατασκευαστικούς ομίλους, στους ομίλους του τουρισμού, στους εξαγωγείς και τους βιομήχανους, υποστηρίζοντας ότι οι σχεδιασμοί αφορούν «τους στρατηγικούς στόχους της αστικής τάξης για την καπιταλιστική ανάπτυξη στο νησί μας». Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο κυβερνητικό σχέδιο για τη δημιουργία μονάδων καύσης απορριμμάτων και στην Κρήτη, με τους συντάκτες του δελτίου να κάνουν λόγο για έκθεση του λαού σε καρκινογόνους ρύπους και για νέα χαράτσια.
Στο κείμενο διατυπώνεται η εκτίμηση ότι τίποτα δεν έχει να προσδοκά ο λαός της Κρήτης από το αφήγημα για «ανάπτυξη» που προωθούν «οι σοσιαλδημοκράτες του ΠΑΣΟΚ και οι νεοφιλελεύθεροι της ΝΔ, συνδιοικούντες στην περιφερειακή αρχή». Όπως αναφέρεται, σε όλες τις εκδόσεις της, «βιώσιμη», «δίκαιη» κ.λπ., με όλες τις κυβερνήσεις, η «ανάπτυξή» τους σημαίνει «αμύθητα κέρδη για τους λίγους και όρους εξόντωσης για τους πολλούς».
Η κριτική επεκτείνεται και σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, με τους περιφερειακούς συμβούλους της «Λαϊκής Συσπείρωσης» να κάνουν λόγο για «εμπλοκή της χώρας και της περιοχής μας στα επικίνδυνα Νατοϊκά σχέδια και τις πολεμικές συγκρούσεις, με πρωταγωνιστικό τον ρόλο της ΑμερικανοΝΑΤΟϊκής βάσης της Σούδας». Καταγγέλλουν δε ότι οι εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ στη διοίκηση της Περιφέρειας Κρήτης, με τους συνδιοικούντες της ΝΔ, στηρίζουν αυτήν την πολιτική και προσπαθούν να την καλύψουν «με το ξέπλυμα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού».
Στο οικονομικό πεδίο, το δελτίο τύπου αναφέρει ότι η κρατική χρηματοδότηση για την Περιφέρεια βρίσκεται στον «πάτο», ειδικά σήμερα που με τη στροφή στην πολεμική οικονομία «πέφτει ακόμη μεγαλύτερο μαχαίρι» στη χρηματοδότηση για έργα ζωτικής σημασίας για τον λαό. Παρατίθεται το στοιχείο ότι το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων για το 2025 στην Περιφέρεια Κρήτης είναι 74.221.296,02 ευρώ, ενώ τα χρήματα των προγραμμάτων ΕΣΠΑ και του Ταμείου Ανάκαμψης «δίνονται στην πλειοψηφία τους σε επιχειρηματικά σχέδια».
Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην τουριστική προβολή, με τους συντάκτες να κάνουν λόγο για «ευγενική χορηγία εκατομμυρίων» με κριτήριο «τον τζίρο και την κερδοφορία του κεφαλαίου στον κλάδο». Αναφέρεται ότι η Περιφέρεια συμμετέχει σε τουριστικές εκθέσεις ακόμα και στο κράτος του Ισραήλ, ως μοναδική περιφέρεια από την Ελλάδα, ενώ ο περιφερειάρχης κάνει λόγο για «σταθερότητα». Η «Λαϊκή Συσπείρωση» εκτιμά ότι αυτός ο αναπτυξιακός προσανατολισμός, η λεγόμενη «εξωστρέφεια» και η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού, αποβαίνει «αδύναμος κρίκος» σε περίπτωση κλυδωνισμού της διεθνούς οικονομίας.
Για τα «εμβληματικά έργα ανάπτυξης» που διαφημίζουν κυβέρνηση και περιφερειακή αρχή, όπως ο ΒΟΑΚ και το αεροδρόμιο, το δελτίο τύπου αναφέρει ότι «φορτώνονται δύο και τρεις φορές στις πλάτες του λαού», ενώ σχεδιάζονται ως ιδιωτικά με βάση τις απαιτήσεις του κεφαλαίου. Για το αεροδρόμιο «Ν. Καζαντζάκης» αναφέρεται ότι ο υπουργός Οικονομίας κάνει λόγο για ένα νέο «Ελληνικό» και ο περιφερειάρχης για την «ολιστική αξιοποίησή» του.
Το δελτίο τύπου παραθέτει σειρά προβλημάτων που όπως αναφέρει «συσσωρεύονται για τον λαό και δεν μπορούν να κρυφτούν»:
Υποστελεχωμένες υπηρεσίες της Περιφέρειας με μείωση του προσωπικού: στο Ηράκλειο από 230 μόνιμους το 2012 σε 145 το 2025, και στο Ρέθυμνο από 106 σε 98 το ίδιο διάστημα, ενώ προωθείται η ιδιωτικοποίησή τους μέσω της ΔΑΙΔΑΛΟΣ ΑΕ.
Απουσία ολοκληρωμένου σχεδίου αντιπλημμυρικής προστασίας και ελλείψεις υποδομών πολιτικής προστασίας.
Γερασμένες και κακοσυντηρημένες υποδομές, γέφυρες, περιφερειακό οδικό δίκτυο, καθώς και προβλήματα στα σχολικά κτίρια με «καμπανάκια» για την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών.
Έργα συντήρησης που δεν ολοκληρώνονται εδώ και χρόνια, όπως οι αποκαταστάσεις από τις πλημμύρες στα Χανιά από το 2019, όλα μέσω εργολαβιών που διογκώνουν τα κόστη.
Απουσία αναγκαίων έργων για ύδρευση και άρδευση, με «τρέχοντα» σχέδια περαιτέρω ιδιωτικοποίησης – εμπορευματοποίησης του νερού.
Ελλείψεις υποδομών αθλητισμού και πολιτισμού, προβλήματα στη μεταφορά μαθητών, δυσκολίες για τους βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφους με την ιδιωτικοποιημένη δακοκτονία, την απώλεια εισοδήματος, την απουσία μέτρων προστασίας από την ευλογιά, τη λειψυδρία και την έλλειψη έργων αγροτικής οδοποιίας.
Κλείνοντας, η «Λαϊκή Συσπείρωση» δηλώνει ότι θα συνεχίσει να αναδεικνύει τα οξυμένα λαϊκά προβλήματα και τη διεκδίκηση που πρέπει να δυναμώσει «για την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών, στον δρόμο της ανατροπής, για μια άλλη οργάνωση της κοινωνίας, όπου οι ζωές μας δεν θα είναι κόστος».
Κλιμάκιο της Τομεακής Επιτροπής Χανίων του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον Αλέκο Μαρινάκη, μέλος του Γραφείου Περιοχής Κρήτης, πραγματοποίησε σειρά επισκέψεων σε υπηρεσίες των Χανίων, συνομιλώντας με εργαζόμενους για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Η αντιπροσωπεία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας επισκέφθηκε την Πυροσβεστική Υπηρεσία Χανίων, το Λιμεναρχείο Σούδας και την Αστυνομική Διεύθυνση Χανίων, όπου συζήτησε με το προσωπικό των υπηρεσιών αυτών.
Από τις συζητήσεις προέκυψαν σοβαρά ζητήματα που απασχολούν τους εργαζόμενους. Η μεγάλη έλλειψη προσωπικού αποτελεί το κυριότερο πρόβλημα, ενώ ο μέσος όρος ηλικίας των εργαζομένων στις υπηρεσίες αυτές προσεγγίζει τα πενήντα έτη. Παράλληλα, οι εργαζόμενοι ανέδειξαν την ακρίβεια που, όπως ανέφεραν, ροκανίζει τους μισθούς τους οι οποίοι τελειώνουν πριν τελειώσει ο μήνας.
Η αντιπροσωπεία του ΚΚΕ κάλεσε τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στις συγκεκριμένες υπηρεσίες να αγωνιστούν μαζί με το λαϊκό κίνημα ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τους οποίους το κόμμα κατηγορεί ότι ευθύνονται για το αιματοκύλισμα άλλων λαών.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΚΚΕ, οι πόλεμοι αυτοί δημιουργούν εξαθλίωση και προσφυγιά, ενώ η αντιμεταναστευτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κυβερνήσεων έχει μετατρέψει τη Μεσόγειο σε υγρό νεκροταφείο.
Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει δηλώσει σε συνεργάτες του ότι εξετάζει το ενδεχόμενο να τερματίσει τη στρατιωτική εκστρατεία εναντίον του Ιράν ακόμη και αν δεν αποκατασταθεί άμεσα η ναυσιπλοΐα στο Στενό του Ορμούζ. Μια τέτοια επιλογή θα μπορούσε να παρατείνει τον έλεγχο της Τεχεράνης στη στρατηγικής σημασίας θαλάσσια δίοδο.
Αμερικανοί αξιωματούχοι σημειώνουν ότι μια στρατιωτική επιχείρηση για το άνοιγμα του Ορμούζ ενδέχεται να υπερβεί το χρονοδιάγραμμα των 4-6 εβδομάδων που έχει θέσει ο Τραμπ για τη διάρκεια της σύγκρουσης.
Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να αποδυναμώσει το ιρανικό ναυτικό και τα αποθέματα πυραύλων και στη συνέχεια να περιορίσει τις εχθροπραξίες, ασκώντας διπλωματική πίεση για την αποκατάσταση της εμπορικής ροής.
Σε περίπτωση αποτυχίας της διπλωματίας, οι ΗΠΑ ενδέχεται να ζητήσουν από συμμάχους στην Ευρώπη και στον Κόλπο να αναλάβουν πρωτοβουλίες για το άνοιγμα του περάσματος.
Ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε επίσης ότι έχει ήδη επιτευχθεί «αλλαγή καθεστώτος» μέσω των αεροπορικών επιθέσεων, κάνοντας λόγο για «εντελώς διαφορετικούς ανθρώπους» στην ηγεσία του Ιράν.
Παράλληλα, η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Καρολάιν Λέβιτ ανέφερε ότι εξετάζεται η ιδέα να αναλάβουν οι αραβικές χώρες το κόστος του πολέμου.
Νετανιάχου: «Πάνω από τα μισά του δρόμου»
Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε ότι έχουν επιτευχθεί «πάνω από τα μισά» των στόχων του πολέμου, διευκρινίζοντας ότι αυτό αφορά τις αποστολές και όχι τη χρονική διάρκεια.
Υποστήριξε ότι έχουν καταφερθεί σοβαρά πλήγματα στο ιρανικό καθεστώς, με χιλιάδες μέλη των Φρουρών της Επανάστασης να έχουν σκοτωθεί, ενώ – όπως είπε – η βιομηχανία όπλων και το πυρηνικό πρόγραμμα βρίσκονται κοντά στην εξουδετέρωση.
