Αύριο περνά ξανά την πόρτα του δικαστηρίου ένας άνθρωπος που εδώ και τρεις δεκαετίες επιστρέφει μονότονα στο αστυνομικό και πολιτικό ρεπορτάζ σαν κακό deja vu. Ο Χρήστος Μαυρίκης, το όνομα που ταυτίστηκε όσο λίγα με το παρασκήνιο των τηλεφωνικών υποκλοπών της δεκαετίας του ’90 και βαφτίστηκε από τον Τύπο «εθνικός κοριός», καλείται αυτή τη φορά να λογοδοτήσει όχι για κασέτες και «κοριούς», αλλά για όπλα, φυσίγγια και απειλές.

Η εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών άσκησε σε βάρος του δίωξη για παράνομη οπλοκατοχή όπλου κρότου-λάμψης, άσκοπους πυροβολισμούς, παράνομη κατοχή πυρομαχικών, απείθεια, απειλή και παράνομη κατοχή ναυτικής φωτοβολίδας. Κατηγορίες που θα μπορούσαν να αφορούν έναν τυπικό «σκληρό» της νύχτας. Στην περίπτωσή του, όμως, βαραίνουν διαφορετικά. Γιατί ο Μαυρίκης δεν ήταν ποτέ ένας απλός ιδιώτης. Ήταν ο άνθρωπος που κάποτε άκουγε τα τηλέφωνα της μισής πολιτικής Αθήνας.

Η διαδρομή του ξεκινά από τα τεχνικά συνεργεία του ΟΤΕ. Εκεί, ως υπάλληλος και γνώστης των τηλεφωνικών δικτύων, έμαθε τα μυστικά των γραμμών, των ΚΑΦΑΟ και των παρεμβάσεων στο χαλκό. Σε μια εποχή χωρίς κινητά, χωρίς κρυπτογράφηση, χωρίς ψηφιακή ασφάλεια, όποιος ήξερε την υποδομή μπορούσε να ακούει τους πάντες. Και ο Μαυρίκης ήξερε.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, στο κλίμα της πολιτικής πόλωσης και του λεγόμενου «βρώμικου ’89», βρέθηκε στον πυρήνα ενός μηχανισμού παρακολουθήσεων που – όπως ο ίδιος αργότερα παραδέχθηκε – λειτουργούσε συστηματικά. Με «κροκοδειλάκια» (συνδετήρια καλωδίων) για να κάνει «ντούμπλεξ» τα τηλέφωνα,  παράλληλες συνδέσεις και μαγνητόφωνα σε νοικιασμένα διαμερίσματα, τραβούσε τις γραμμές από τα ΚΑΦΑΟ και κατέγραφε συνομιλίες όλο το 24ωρο. Οι κασέτες αποδελτιώνονταν και το «ζουμί» πήγαινε στο γραφείο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. «Η παγίδευση γινόταν μέσα από ΚΑΦΑΟ αλλά και μέσα από διαμερίσματα που νοικιάζαμε τότε. “Τραβάγαμε” τη γραμμή παράλληλα στα διαμερίσματα και βάζαμε εκεί τα μαγνητόφωνα. Είχαμε νοικιάσει 4 έως 5 διαμερίσματα και είχαμε τα τηλέφωνα μόνιμα εκεί» είχε δηλώσει σε παλαιότερη συνέντευξή του.

Ο ίδιος είχε υποστηρίξει ότι ενεργούσε κατ’ εντολή του στρατηγού Νίκου Γρυλλάκη, στενού συνεργάτη του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Το δίκτυο, σύμφωνα με τις καταγγελίες του, δεν στόχευε μόνο πολιτικούς αντιπάλους, αλλά και εσωκομματικούς «πονοκεφάλους», δημοσιογράφους και επιχειρηματίες. Η λογική ήταν απλή,  ό,τι ακούγεται στον αέρα, μπορεί να αξιοποιηθεί.

Το 1993 βγήκε δημόσια και αποκάλυψε το σύστημα υποκλοπών, κατονομάζοντας πρόσωπα και μεθόδους. Ανάμεσα σε όσους, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, παρακολουθούνταν ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, αλλά και πρόσωπα της Νέας Δημοκρατίας που δεν θεωρούνταν κοντά στον Μητσοτάκη.  Η χώρα παρακολουθούσε αποσβολωμένη ένα σενάριο που έμοιαζε βγαλμένο από πολιτικό θρίλερ.

Οι τεχνικοί έλεγχοι στα ΚΑΦΑΟ επιβεβαίωσαν παρεμβάσεις. Η Βουλή σύστησε προανακριτική. Το θέμα πήρε διαστάσεις θεσμικής κρίσης. Ο πρώην πρωθυπουργός βρέθηκε αντιμέτωπος με την προοπτική παραπομπής σε Ειδικό Δικαστήριο. Η πολιτική σύγκρουση χτύπησε κόκκινο. Και για ένα διάστημα, ολόκληρο το σύστημα έμοιαζε να τρέμει από τις κασέτες ενός τεχνικού.

Κάπου εκεί, ο Μαυρίκης από εκτελεστής έγινε καταγγέλλων. Από «άνθρωπος του μηχανισμού» μετατράπηκε σε μάρτυρα-κλειδί. Άλλοι τον είδαν ως αποκαλυπτικό πληροφοριοδότη, άλλοι ως καιροσκόπο που προσπάθησε να διασωθεί. Η τότε υπουργός Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία είχε επίσης αναφερθεί ως θύμα παρακολούθησης, τον χαρακτήρισε δημόσια εκβιαστή, αφήνοντας αιχμές ότι έψαχνε «αγοραστή» για το υλικό του.

Οι περιπέτειές του με τη Δικαιοσύνη δεν σταμάτησαν στις υποκλοπές. Το 1997 καταδικάστηκε για απόπειρα δωροδοκίας της πρώην προέδρου του Άρειου Πάγου, Ιωάννας Κλάπα, όταν εκείνη υπηρετούσε ως ανακρίτρια. Η ποινή του ήταν φυλάκιση 12 μηνών. Ένα χρόνο αργότερα ήρθε νέα καταδίκη, αυτή τη φορά για απόπειρα εκβίασης, παραβίαση απορρήτου επικοινωνιών και παράνομη βία σε βάρος επιχειρηματιών και εκδότη.

Όσοι τον γνώρισαν μιλούν για έναν άνθρωπο που κινούνταν πάντα στα όρια. Τεχνικά ικανός, με αυτοπεποίθηση και τη βεβαιότητα ότι «ξέρει πράγματα για όλους». Αυτό το μείγμα τον έκανε χρήσιμο για κάποιους και επικίνδυνο για άλλους. Ποτέ όμως πραγματικά αόρατο. Αντίθετα, η φιγούρα του έγινε σχεδόν συμβολική για μια εποχή όπου το παρακράτος και η πολιτική ίντριγκα μπλέκονταν με την τεχνολογία.

Τα χρόνια πέρασαν, τα πρόσωπα άλλαξαν, τα κινητά και το ίντερνετ αντικατέστησαν τα καλώδια. Κι όμως, ο Μαυρίκης συνέχισε να εμφανίζεται. Το 2022 συνελήφθη ξανά, μετά από επεισόδιο σε πρατήριο καυσίμων στο Πικέρμι. Σύμφωνα με τη δικογραφία, διαπληκτίστηκε με πολίτη για τη σειρά, τον απείλησε και φέρεται να έβγαλε όπλο. Στον έλεγχο βρέθηκαν μεταξύ άλλων ένας φακός με ενσωματωμένο τέιζερ, σουγιάς, κάλυκας, ενώ στο σπίτι του εντοπίστηκαν ένα παλιό υποπολυβόλο και μικροποσότητα κάνναβης.

Και τώρα, η νέα υπόθεση. Όπλο κρότου-λάμψης, αμπούλες, φωτοβολίδα, άσκοποι πυροβολισμοί, απείθεια. Για την κοινή γνώμη, ο Μαυρίκης έχει μείνει ως το σύμβολο μιας εποχής όπου η πολιτική αντιπαράθεση παιζόταν με καλώδια, κασετόφωνα και φακέλους. Για τη Δικαιοσύνη, είναι ένας κατηγορούμενος που πρέπει να απαντήσει σε συγκεκριμένες πράξεις.  Αύριο, στο δικαστήριο, δεν θα κριθεί η ιστορία των υποκλοπών. Εκείνη έχει ήδη γραφτεί. Θα κριθεί αν ένας 70άρης πλέον άνδρας παρανόμησε ξανά.

Στην αντεπίθεση περνά η Ζωή Κωνσταντοπούλου σχετικά με καταγγελίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας σε βάρος της. Ο λόγος για καταγγελία πρώην εργαζόμενης στην Πλεύση Ελευθερίας, η οποία εμφανίζεται να διεκδικεί μισθούς από τον Μάρτιο έως τον Δεκέμβριο του 2025, ενώ κάνει λόγο και για «εργασιακό bullying» από την πρόεδρο της Πλεύσης.

Σε μια δήλωση 22 λεπτών στις κάμερες στο περιστύλιο της Βουλής η Ζωή Κωνσταντοπούλου απάντησε σχετικά με τις καταγγελίες, ενώ έστρεψε εκ νέου τα πυρά της στον Άδωνι Γεωργιάδη καθώς όπως είπε αναπαράγει στα μίντια την υπόθεση με την «επικουρία» των δημοσιογράφων Πέτρου Κουσουλού και Βασιλικής Πολύζου, προαναγγέλλοντας μηνύσεις «κατά των συκοφαντών και όσων αναπαράγουν συκοφαντίες». Μάλιστα έκανε λόγο για «προσπάθειες εκβίασης», «κατ’ επάγγελμα εκβιαστές», κ.λπ.

Συγκεκριμένα ανέφερε πως «εδώ και τρεις μέρες με την επικουρία του κυρίου Κουσουλού, ο Γεωργιάδης αναπαράγει μια φερόμενη καταγγελία φερόμενης εργαζόμενης στην επιθεώρηση εργασίας» υποστηρίζοντας πως «επι τρεις ημέρες περιμένω υπομονετικά, κανένας δεν έχει την φερόμενη καταγγελία. Έχουν διοχετεύσει στα μίντια καταγγελία που τα ίδια τα μίντια δηλώνουν πως δεν έχουν».

«Θα γίνουν νομικές ενέργειες για εντεταλμένες προσπάθειες εκβίασης»

Όσο για την Επιθεώρηση Εργασίας στην οποία η εργαζόμενη φέρεται να έχει καταγγείλει την μη καταβολή δεδουλευμένων, η Ζωή Κωνσταντοπούλου επιχείρησε την αποδόμησή της μέσω Βιολάντα:

«Η επιθεώρηση εργασίας είναι υπόλογη για ελέγχους που δεν έγιναν στη Βιολαντα, φαίνεται πως δεν κάνει το καθήκον της γιατί συνεργάζεται με Γεωργιάδη για να πλήξει αντιπάλους». Δίνω ταυτόχρονα πολλές μάχες για να αφήνω να με αποπροσανατολίζουν.

Μάλιστα έκανε λόγο για «εντεταλμένες προσπάθειες εκβίασης» με στόχο τον αντιπερισπασμό από την πολιτική της δράση.

«Κατονομάζω ως υπαίτιους της προσπάθειας εκβίασης τους Γεωργιάδη, Κουσουλο και Πολυζου. Θα γίνουν νομικές ενέργειες κατά των συκοφαντών και όσων αναπαράγουν συκοφαντίες». «Θα ασκηθούν κατά Γεωργιάδη, Κουσουλού, Πολύζου όλα τα νόμιμα μέσα και για εγκληματική οργάνωση και για κατ’ επάγγελμα εκβίαση» επανέλαβε σε άλλο σημείο.

Όσον αφορά ειδικά την εργαζόμενη επέμεινε ότι δε γνωρίζει για την καταγγελία:

«Επισήμως ούτε ανεπισήμως δεν έχουμε ενημερωθεί για καμία καταγγελία εργαζόμενου, δεν έχει κινηθεί καμία υπηρεσία της επιθεώρησης εργασίας, θα ζητήσουμε ευθύνες για τη σπέκουλα που γίνεται αυτές τις ημέρες. Από τη χρήση του ονόματος της κυρίας Άννας Καρακιτσου φαίνεται πως επιχειρείται να λοιδορηθεί η δράση μας και να πληγεί η Τζώρτζια Κεφαλά» [σημ: η Καρακίτσου, είναι σύζυγος του αδερφού της βουλευτή της Πλεύσης Ελευθερίας].

«Ύαινες λυσσομανούν…»

Ακόμη, σε ό,τι αφορά την κ. Άννα Καρακιτσου για την οποία ανέφερε πως είναι «γνωστή και ως Αννα Μελιτη» τόνισε «μπορείτε να διαπιστώσετε την αναλήθεια και το ψεύδος. Εδώ και περισσότερο από ένα έτος δεν έχει εργαστεί στην Πλεύση Ελευθερίας. Είναι ψευδές πως εργάζεται σε εμάς και δεν πληρώνεται. Κάνει καριέρα σε λάιβ συναυλίες, διαμένει στην Πάρο κατά καιρούς και κάνει και άλλες δουλειές. Το τελευταίο μήνυμα της είναι εγκωμιαστικό προς εμένα».

Επιμένοντας ότι πρόκειται για ψεύδη και χυδαία κατασκευάσματα κατέληξε:

«Δεν υπαναχωρώ στις συκοφαντίες, στις λάσπες και τους εκβιασμούς. Ύαινες λυσσομανούν να καταπνίξουν το αίτημα για δικαιοσύνη, θα οδηγηθούν στη φυλακή».

Την οργή των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών προκάλεσε η εντολή της εισαγγελέας Λάρισας να ολοκληρωθούν οι εκταφές μέχρι το τέλος της εβδομάδας.

Η εισαγγελέας Λάρισας δίνει εντολή να διενεργηθούν στις 9 σορούς για τις οποίες έχει αιτηθεί εκταφή, μόνο οι εξετάσεις για τις οποίες υφίσταται η επιστημονική δυνατότητα στα εγχώρια εργαστήρια. 

Ωστόσο, τα τέσσερα μεγάλα εργαστήρια, που υπάρχουν στη χώρα έχουν ήδη απαντήσει ότι δεν είναι σε θέση να κάνουν τις εξετάσεις που ζητούν οι συγγενείς. 

«Έρχονται μετά από τόσο καιρό να κάνουν τις ίδιες εξετάσεις. Είναι εμπαιγμός. Σέβομαι τους θεσμούς αλλά λυπάμαι τα πρόσωπα που τις εκπροσωπούν. Να μην προχωρήσουν σε κάτι τέτοιο και γίνει σύληση του παιδιού μου» τόνισε Βασίλης Χατζηχαραλάμπους πατέρας του Παναγιώτη, υπάλληλου της ΤΡΑΙΝΟΣΕ που σκοτώθηκε στη σύγκρουση. 

«Ήταν από τα λίγα άτομα που στην νεκροψία νεκροτομή ήταν αρτιμελής. Πέθανε από πνευμονικό οίδημα. Αν δεν υπήρχε η πυρκαγιά θα είχε διασωθεί», πρόσθεσε.

«Προκλητική» η εισαγγελική παραγγελία

Από την πλευρά του ο δικηγόρος Δημήτρης Σκαρίπας είπε: «Είναι μία προκλητική εισαγγελική παραγγελία υπό μορφή δικτατορικού διατάγματος που λέει εντός 24 ωρών να οριστούν εργαστήρια, πραγματογνώμονας χημικός, τη στιγμή που από τον Ιανουάριο του 2026 υπάρχει σαφή απάντηση ότι δεν υπάρχουν τα κατάλληλα εργαστήρια για να διεξαχθούν αυτές οι εξετάσεις».

«Πάει να βάλει ταφόπλακα στην ήδη ενταφιασμένη προκαταρκτική εξέταση. Θα προσφύγουμε στο συμβούλιο Πλημμελειοδικών Λάρισας, δεν θα επιτρέψουμε τη σύληση των θυμάτων, δεν θα επιτρέψουμε να γίνουν οι εκταφές χωρίς τους όρους και τις προϋποθέσεις που έχουν θέσει» κατέληξε.

Από την πλευρά του πατέρας της Μάρθης Αντώνης Ψαρόπουλος σχολίασε «μπάζωμα παντού. Θύματα αυτού εμπαιγμού είμαστε εδώ και 5 μήνες εμείς οι συγγενείς, η αλήθεια που θέλουμε να μάθουμε και ίδια η δικαιοσύνη. Έχω γίνει αυτόπτης μάρτυρας στιχομυθιών μεταξύ εμού της εισαγγελέως, αλλά δεν θα μπω σε λεπτομέρειες».

«Άλλη μία συγκάλυψη, άλλη μία κοροϊδία», δήλωσε ο Πάνος Ρούτσι που έκανε απεργία πείνας με αίτημα την εκταφή του γιου του Ντένι.

Ανακοινώθηκε η σύνθεση του δικαστηρίου για την δίκη της τραγωδίας στα Τέμπη.

Πρόεδρος του δικαστηρίου στη δίκη για την τραγωδία στα Τέμπη θα είναι η εφέτης Γεωργία Στεφανίδου. Τακτικά μέλη, θα είναι οι εφέτες Δημήτριος Χριστόπουλος και Χρυσοβαλάντης Λέτσιος.

Αναπληρωματικά μέλη θα είναι: η Ιωάννα Κοσίνα (ως αναπληρωματική πρόεδρος) και η Μαρία Τσάνα.

Στην θέση της Εισαγγελέως της έδρας κληρώθηκε η Αγγελική Κουρινιώτη, με αναπληρωτή τον Φίλιππο Καρατσίδη.

Η δίκη έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 23 Μαρτίου στο Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας («Γαιόπολις»). Η κεντρική αίθουσα (283,75 τ.μ.) επεκτάθηκε για να φιλοξενήσει 250 νομικούς παραστάτες.

Έχουν διαμορφωθεί ειδικές αίθουσες για δημοσιογράφους, χώροι σύσκεψης για τους δικαστές και βοηθητικοί χώροι με οθόνες για την παρακολούθηση της διαδικασίας από το ακροατήριο.

topontiki.gr

Μήνυμα προς την αγορά των τηλεφωνικών πωλήσεων και μάρκετινγκ αποτελεί η απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά, καθώς επέβαλλε αποζημίωση 50.000 ευρώ για ηθική βλάβη σε υπόθεση παράνομων διαφημιστικών κλήσεων.

Η διαφορά αφορούσε ασφαλιστικό πράκτορα που από τις 22 Φεβρουαρίου 2023 είχε εντάξει τον αριθμό κινητού του στο ειδικό μητρώο του άρθρου 11 του Ν. 3471/2006, το λεγόμενο «Μητρώο 11». Με ρητή δήλωση είχε απαγορεύσει τη χρήση των στοιχείων του για απευθείας εμπορική προώθηση. Παρ’ όλα αυτά, από τις 10 Μαρτίου έως τις 26 Ιουνίου 2023 δέχθηκε επαναλαμβανόμενες κλήσεις με σκοπό την προώθηση υπηρεσιών ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι τηλεφωνικές οχλήσεις προέρχονταν από εταιρεία που είχε συνάψει σύμβαση αορίστου χρόνου για τη διενέργεια εξερχόμενων επικοινωνιών εκ μέρους της εναγόμενης επιχείρησης. Στόχος της συνεργασίας ήταν η ενημέρωση πιθανών πελατών και ο προγραμματισμός ραντεβού, στο πλαίσιο εμπορικής καμπάνιας.

Ο άνθρωπος που προσέφυγε στη δικαιοσύνη υποστήριξε ότι οι κλήσεις, παρά τη σαφή άρνησή του, του αφαίρεσαν πολύτιμο προσωπικό και επαγγελματικό χρόνο και προσέβαλαν την προσωπικότητά του, ιδίως το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή και την πληροφοριακή αυτοδιάθεση.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο διαπίστωσε παράβαση του άρθρου 11 του Ν. 3471/2006 και επιδίκασε χρηματική ικανοποίηση. Η εταιρεία προσέφυγε με έφεση, προβάλλοντας εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και πλημμελή αξιολόγηση των αποδεικτικών στοιχείων.

Ελάχιστη αποζημίωση 10.000 ευρώ ανά παράβαση

Το Εφετείο, παραπέμποντας και στη νομολογία του Αρείου Πάγου (ΑΠ 564/2024), υπογράμμισε ότι ο νομοθέτης έχει προβλέψει κατώτατο ποσό αποζημίωσης 10.000 ευρώ για κάθε παράβαση, ώστε η προστασία των προσωπικών δεδομένων να είναι ουσιαστική και όχι συμβολική, ιδίως απέναντι σε οικονομικά ισχυρές επιχειρήσεις.

Κατά το δικαστήριο, η ρύθμιση αυτή δεν αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας του άρθρου 25 του Συντάγματος. Αντιθέτως, θωρακίζει την αξία του ανθρώπου και το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα προστασίας των προσωπικών δεδομένων.

Απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί της εταιρείας

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στο γεγονός ότι η εναγόμενη δεν προέβη στον αναγκαίο έλεγχο των μητρώων ούτε έλαβε υπόψη την εγγραφή του αριθμού στο «Μητρώο 11».

Επιπλέον, ο ενάγων είχε ενημερώσει κατ’ επανάληψη τους καλούντες ότι είναι εγγεγραμμένος στο μητρώο και δεν επιθυμεί τέτοιου είδους επικοινωνίες.

Το επιχείρημα ότι δεν υπήρχε άμεση συμβατική σχέση με την εταιρεία που πραγματοποιούσε τις κλήσεις δεν έγινε δεκτό. Το δικαστήριο έκρινε ότι η εταιρεία τηλεφωνικής προώθησης ενεργούσε ως προστηθείσα, δηλαδή για λογαριασμό και προς όφελος της εναγόμενης επιχείρησης.

Απορρίφθηκε επίσης ο ισχυρισμός περί καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος. Το γεγονός ότι οι κλήσεις ήταν «μόλις» πέντε δεν υποχρεώνει τον πολίτη να τις αποδεχθεί.

Το Εφετείο συνεκτίμησε:

• το είδος και την ένταση της προσβολής,
• τον βαθμό υπαιτιότητας της εταιρείας,
• την έλλειψη συνυπαιτιότητας του ενάγοντος,
• τις συνολικές περιστάσεις της υπόθεσης.

Καθόρισε την αποζημίωση στο κατώτατο νόμιμο όριο των 10.000 ευρώ ανά παράβαση. Για τις πέντε κλήσεις που αποδείχθηκαν, το συνολικό ποσό διαμορφώθηκε στα 50.000 ευρώ.

topontiki.gr