32.5 C
Chania
Παρασκευή, 21 Αυγούστου, 2026

Ο «αόρατος Μπάμπης» των Χανίων: Αναγνωρίστηκε από παιδικό του φίλο δύο χρόνια μετά

Ένα συγκινητικό μυστήριο έφτασε στο τέλος του, καθώς ο Μάριος αναζητούσε τον παιδικό του φίλο για χρόνια, (του είχε συστηθεί με άλλο όνομα) και μετά τη δημόσια έκκληση που προβλήθηκε στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα», βρέθηκε. Ο 47χρονος άνδρας έμεινε γνωστός ως «Αόρατος Μπάμπης» καθώς κανείς δεν τον γνώριζε.

Η καθοριστική εξέλιξη σημειώθηκε όταν ένας παιδικός του φίλος παρακολούθησε το αφιέρωμα στην τηλεόραση και κατάφερε να τον αναγνωρίσει χωρίς καμία αμφιβολία. Αμέσως μετά την αναγνώριση, ο φίλος του προχώρησε στις απαραίτητες ενέργειες ενημερώνοντας τόσο τις αστυνομικές αρχές όσο και το ψυχιατρικό κατάστημα στην Κρήτη, όπου ο 47χρονος νοσηλεύεται το τελευταίο διάστημα.

«Με τον Μπάμπη γνωριστήκαμε το 1998 – 99 στο σχολείο, στο ΕΠΑΛ Ταύρου. Πηγαίναμε μαζί, σπουδάζαμε μηχανικοί αυτοκινήτων. Ήμασταν αδελφικοί φίλοι. Ερχόταν και στο σπίτι μου που έμενα με τα αδέρφια μου εγώ. Τον γνωρίζω πάρα πολύ καλά, βγαίναμε μαζί, ήμασταν σε καθημερινή βάση, δεν υπήρχε μέρα που να μην ήμασταν μαζί με τον Μπάμπη. Εγώ τον γνώρισα σαν Μπάμπη Σιόμπο. Όχι Μπάμπη “Βωβό”. Το “Βωβός” το έδωσε χτες το Silver Alert», είπε ο φίλος του 47χρονου.

Ο Μάριος έστειλε μάλιστα στην εκπομπή και φωτογραφίες που είχε με τον Μπάμπη, ακόμα και από τον γάμο του, στον οποίο ήταν καλεσμένος.

Όπως ανέφερε, η αιτία της αποξένωσής τους ήταν τα σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετώπιζε ο Μπάμπης, τα οποία τον οδήγησαν τελικά στην πλήρη αποκοπή από τον κοινωνικό του περίγυρο.

«Μου είχε πει ότι είχε μία μητέρα, ο πατέρας του είχε πεθάνει. Είχε μία μητέρα και μία αδερφή. Η αδερφή του θα σπούδαζε. Ήθελε να σπουδάσει γιατρός. Ήταν από ένα χωριό των Ιωαννίνων μου είχε πει. Δεν είχα έρθει σε επαφή ποτέ με την οικογένεια του Μπάμπη, δεν είχα δει κάποιον, είτε μητέρα είτε αδερφή. Στο Περιστέρι μόνο, που είχαμε συναντηθεί κάποιες φορές, ήταν με μία κυρία, δεν θυμάμαι το όνομά της, ήταν η νονά του», πρόσθεσε ο φίλος του Μπάμπη.

Σύμφωνα με τον ίδιο ήταν κολλητοί φίλοι, αλλά κάποια στιγμή έχασε κάθε επικοινωνία μαζί του.

«Ήμασταν σε καθημερινή βάση μαζί. Κοιμόταν στο σπίτι μου πολλές φορές, έτρωγε στο σπίτι μου. Φανταστείτε, ήταν να γίνει και κουμπάρος μου. Ήθελε να με παντρέψει. Ο Μπάμπης έμενε κάπου στην Πειραϊκή. Μπορεί εγώ να έχω να βρεθώ με τον Μπάμπη περίπου 7 – 8 χρόνια. Ο Μπάμπης άρχιζε και δεν ήταν στα λογικά του. Έλεγε πράγματα που δεν έστεκαν κι έλεγα ότι κάποιο πρόβλημα θα έχει. Και του είχα πει να πάμε σε έναν γιατρό. Μου έλεγε όχι. Όταν τον είχα πιέσει λίγο εγώ για να τον πάω σε έναν γιατρό, τότε εξαφανίστηκε ο Μπάμπης. Έκλεισε τηλέφωνο και χάθηκε και από το σπίτι. Έτσι χάσαμε τις επαφές με τον Μπάμπη», είπε ο Μάριος.

Η ιστορία του Μπάμπη

Σύμφωνα με τα στοιχεία που προέκυψαν, ο Μπάμπης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979, ενώ η 83χρονη μητέρα του ζει σήμερα στα Χανιά. Μετά την ταυτοποίησή του, οι αστυνομικές αρχές βρίσκονται σε διαδικασία αναζήτησης των συγγενών του, με σκοπό να τους ενημερώσουν και να ζητήσουν τη συνδρομή τους. Ο απώτερος στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα υποστηρικτικό δίκτυο που θα βοηθήσει τον 47χρονο να βγει από την «αορατότητα» και να προχωρήσει με ασφάλεια στις απαραίτητες διαδικασίες για την ομαλή επανένταξή του στην κοινωνία.

Τώρα μένει να βρεθούν οι συγγενείς του και με τη βοήθεια των γιατρών ο Μπάμπης να πάρει τη ζωή του στα χέρια του.

documentonews.gr

«Ακόμη πιο όμορφη από εμένα»: Έγγραφα του Υπουργείου Δικαιοσύνης δείχνουν διπλωμάτη των ΗΑΕ να προσφέρει τη γνωριμία της 14χρονης αδελφής της στον Επστάιν

Πρόσφατα δημοσιευμένα έγγραφα από τα αρχεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ για την υπόθεση Επστάιν αποκαλύπτουν ανησυχητικές ανταλλαγές email μεταξύ της διπλωμάτη των Εμιράτων, Χιντ Αλ-Οουάις (Hind Al-Owais), και του καταδικασμένου παιδεραστή και διακινητή λευκής σαρκός, Τζέφρι Επστάιν. Τα μηνύματα περιλαμβάνουν συζητήσεις για τη διοργάνωση συναντήσεων με γυναίκες, καθώς και αναφορές στη μικρότερη αδελφή της.

Η Αλ-Οουάις, εξέχουσα διπλωμάτης των ΗΑΕ και επί του παρόντος Διευθύντρια της Μόνιμης Επιτροπής των ΗΑΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (PCHR), εμφανίζεται σε περίπου 469 email που ανταλλάχθηκαν με τον Επστάιν μεταξύ 2011 και 2012. Αποσπάσματα των email τους τη δείχνουν να συντονίζει κοινωνικές συναντήσεις με τον Επστάιν και να θέτει το ενδεχόμενο να του γνωρίσει φίλους και συγγενείς.

Σε ένα email του Ιανουαρίου 2012, η Αλ-Οουάις έγραψε στον Επστάιν: «Η προετοιμασία ενός κοριτσιού είναι ήδη αρκετά δύσκολη· δύο κορίτσια, μπορείς σίγουρα να το αποκαλέσεις πρόκληση». Ο Επστάιν απάντησε ρωτώντας αν θα μπορούσαν να φτάσουν πιο κοντά στις 11 π.μ., ώστε να μπορεί να έχει «περισσότερο χρόνο με τις δύο». Σε άλλα μηνύματα, η ίδια πρότεινε να γνωρίσει την αδελφή της στον Επστάιν, γράφοντας: «Είμαι τόσο ενθουσιασμένη που θα σε δω και θα σου γνωρίσω την αδελφή μου — είναι ακόμα πιο όμορφη από εμένα!».

Σε μια άλλη ανταλλαγή, ανέφερε: «Η αδελφή μου είναι εδώ και της έχω πει τόσα πολλά για σένα… Θέλω να σε γνωρίσει… ενημέρωσέ με πότε!».

Το ημερολόγιο του Επστάιν και τα αρχεία των email δείχνουν περαιτέρω επανειλημμένο συντονισμό με την Αλ-Οουάις γύρω από τον προγραμματισμό συναντήσεων και τη διευθέτηση αλλαγών της τελευταίας στιγμής στις ώρες, υποδεικνύοντας ένα μοτίβο επικοινωνίας που ξεπερνά κατά πολύ τα μεμονωμένα μηνύματα.

Η Αλ-Οουάις εμφανίζεται συχνά σε δημόσια συνέδρια για να μιλήσει για τα ανθρώπινα δικαιώματα, και ιδιαίτερα τα δικαιώματα των γυναικών. Σε μια ομιλία της, είχε δηλώσει: «Η επένδυση στις γυναίκες δεν είναι μόνο το σωστό, αλλά και το έξυπνο πράγμα που πρέπει να γίνει. Είναι μια στρατηγική επιλογή που θα ήθελα να σας παρουσιάσω σε αυτό το συνέδριο. Επένδυση στις γυναίκες».

Τα «Αρχεία Επστάιν» δεν υποδεικνύουν ότι ο Τζέφρι Επστάιν βοήθησε άμεσα τη Χιντ Αλ-Οουάις να εξασφαλίσει τον ρόλο της στα Ηνωμένα Έθνη. Ωστόσο, η χρονική στιγμή του διορισμού της έχει προκαλέσει έλεγχο, δεδομένου του γνωστού ιστορικού του Επστάιν να χρησιμοποιεί το ισχυρό παγκόσμιο δίκτυό του για να υποστηρίζει άτομα του κύκλου του.

Η Αλ-Οουάις έγινε η πρώτη υπήκοος των Εμιράτων που υπηρέτησε ως ανώτερη σύμβουλος στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη από το 1971. Σε δημόσια βιογραφική πλατφόρμα για εξέχουσες προσωπικότητες του αραβικού κόσμου, περιγράφεται ως εργαζόμενη «κυρίως για να διασφαλίσει ότι οι παράμετροι του φύλου ενσωματώνονται στην εφαρμογή των διεθνώς συμφωνημένων Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης».

Ο τεράστιος όγκος αρχείων του Υπουργείου Δικαιοσύνης που σχετίζονται με τον Επστάιν, ο οποίος δόθηκε στη δημοσιότητα βάσει του νόμου περί διαφάνειας των αρχείων Επστάιν (Epstein Files Transparency Act), συνεχίζει να αποδίδει αμφιλεγόμενες αναφορές, με οργανώσεις πολιτικών ελευθεριών και αναλυτές να επισημαίνουν ότι τα ονόματα που εμφανίζονται σε ακατέργαστα, ανεπιβεβαίωτα έγγραφα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με προσοχή, αν και χρήζουν περαιτέρω εξέτασης.

 

Βέρνερ Χέρτζογκ εναντίον Ίλον Μασκ: Η δύναμη της κινηματογραφικής σιωπής και το «ανέφικτο» όνειρο του Άρη

Μέσα από το ντοκιμαντέρ του «Lo and Behold», ο κορυφαίος σκηνοθέτης Βέρνερ Χέρτζογκ χρησιμοποιεί τη γλώσσα του μοντάζ για να αμφισβητήσει το όραμα του δισεκατομμυριούχου Ίλον Μασκ, αναδεικνύοντας το χάσμα μεταξύ τεχνολογικής φιλοδοξίας και υπαρξιακής πραγματικότητας.

Στη σύγχρονη κουλτούρα της τεχνολογικής ευφορίας, ο Ίλον Μασκ συχνά παρουσιάζεται ως ο οραματιστής που θα οδηγήσει την ανθρωπότητα στον Άρη. Ωστόσο, στο ντοκιμαντέρ του Lo and Behold, το οποίο εξερευνά τον αντίκτυπο της Τεχνητής Νοημοσύνης, της Ρομποτικής και του Διαδικτύου, ο σκηνοθέτης Βέρνερ Χέρτζογκ επιλέγει μια διαφορετική οδό: τη χρήση του «φαινομένου Κουλέσοφ» (Kuleshov effect) για να αποδομήσει την αποικιοποίηση του Κόκκινου Πλανήτη ως μια πιθανή ουτοπία.

Η κινηματογραφική αντίστιξη και το «Φαινόμενο Κουλέσοφ»

Το φαινόμενο Κουλέσοφ αποτελεί μια θεμελιώδη αρχή του μοντάζ, όπου η διαδοχική προβολή δύο άσχετων πλάνων δημιουργεί στο μυαλό του θεατή ένα νέο νόημα, το οποίο δεν περιέχεται σε κανένα από τα δύο πλάνα μεμονωμένα. Ο Χέρτζογκ εφαρμόζει αυτή την τεχνική παραθέτοντας αρχικά την άποψη ενός αστρονόμου για τη μοναδικότητα της Γης.

Ο επιστήμονας επισημαίνει πως η αναζήτηση φιλόξενων πλανητών πέρα από το ηλιακό μας σύστημα αναδεικνύει τελικά την αξία του δικού μας πλανήτη. Λέει πιο συγκεκριμένα:

«Πιστεύω ότι όσο περισσότερο αναζητά κανείς πλανήτες στο σύμπαν πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, οι οποίοι αποτελούν δυνητικά μέρη που θα μπορούσαν να είναι φιλόξενα για τη ζωή, τόσο περισσότερο εκτιμά τον υπέροχο πλανήτη που έχουμε εδώ.

Έτσι, ενώ θα ήθελα να εξερευνήσουμε περισσότερο τον Άρη, νομίζω ότι το μόνο πράγμα που έχουμε αποδείξει είναι πως είμαστε πολύ καλοί στο να καταστρέφουμε την κατοικησιμότητα της Γης, παρά στο να βελτιώνουμε την κατοικησιμότητα ενός εντελώς ξένου κόσμου. Η ιδέα ότι ο Άρης θα μας σώσει με κάποιον τρόπο από τις αποφάσεις που έχουμε λάβει εδώ είναι εσφαλμένη· είναι κάπως σαν να λες ότι θα πας να ζήσεις σε μια σωσίβια λέμβο, τη στιγμή που γνωρίζεις ότι ακόμη και οι σωσίβιες λέμβοι χρειάζονται κάπου να προσεδαφιστούν».

Δεκαπέντε δευτερόλεπτα σιωπής…

Αμέσως μετά την τοποθέτηση του αστρονόμου, ο Χέρτζογκ στρέφει την κάμερα στον Ίλον Μασκ. Πριν ο ιδρυτής της SpaceX αρθρώσει λόγο, μεσολαβούν 15 δευτερόλεπτα απόλυτης σιωπής. Η σιωπή αυτή, σε συνδυασμό με την προηγούμενη κριτική, μετατρέπει την απάντηση του Μασκ σε κάτι πολύ βαθύτερο από μια απλή εξομολόγηση.

Όταν ο Μασκ τελικά μιλά, απαντά σε μια ερώτηση σχετικά με τα όνειρά του κατά τη διάρκεια του ύπνου. «Δεν νομίζω ότι βλέπω καλά όνειρα… αυτά που θυμάμαι είναι οι εφιάλτες», δηλώνει. Μέσω του μοντάζ, ο Χέρτζογκ καταφέρνει να ταυτίσει την αδυναμία του Μασκ να δει καλά όνειρα παρά μόνο «εφιάλτες» με το ίδιο το όνειρο του της αποικιοποίησης του Άρη, αφήνοντας να εννοηθεί πως η φυγή από τη Γη μπορεί να μην είναι η λύση, αλλά μια εκδήλωση της συλλογικής μας αποτυχίας, ένας εφιάλτης όχι ένα όνειρο…

Οι προθέσεις του Χέρτζογκ είναι ξεκάθαρες αφού αργότερα αναφέρεται στο όραμα Μασκ για ένα εκατομμύριο ανθρώπους  στον Άρη, επισημαίνοντας ότι για να μεταφερθούν εκεί έστω 100 άτομα, θα έπρεπε να εκτοξεύονται πύραυλοι σαν ριπές πολυβόλου, μεταφέροντας εκατοντάδες ρομπότ που θα έχτιζαν, ας πούμε, έναν θόλο.

Θα είναι τόσο εξωπραγματικά δαπανηρό και τόσο περίπλοκο, που απλά δεν πρόκειται να συμβεί. Ίσως προσεδαφίσουμε έναν ή δύο αστροναύτες μέσα σε ένα μικρό “κουτί τουαλέτας” ή έναν “τηλεφωνικό θάλαμο” εκεί πάνω, οι οποίοι θα είναι δυστυχισμένοι για τρεις ημέρες και μετά θα επιστρέψουν. Είναι 1.000 φορές ευκολότερο να χτίσουμε μια αποικία στον πυθμένα των ωκεανών μας παρά να χτίσουμε μια αποικία στον Άρη.

Η υπαρξιακή σημασία της Γης

Η κριτική του Χέρτζογκ δεν στοχεύει μόνο στην τεχνική αδυναμία του εγχειρήματος, αλλά στην ηθική του διάσταση. Η προσπάθεια παρουσίασης του Άρη ως εναλλακτικού προορισμού ενδέχεται να αποδυναμώνει την ευθύνη μας απέναντι στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος της Γης, αυτού του τόσο σπάνιου και πολύτιμου πλανήτη που μοιάζουμε ανίκανοι να συνειδητοποιήσουμε την τόσο μεγάλη αξία του.

Το συμπέρασμα που προκύπτει από την αφήγηση του Lo and Behold είναι μια έκκληση για επαναξιολόγηση των προτεραιοτήτων μας.

Αντί να επενδύουμε σε ουτοπικές αποδράσεις σε αφιλόξενους πλανήτες, η προσοχή και οι πόροι της ανθρωπότητας ίσως θα έπρεπε να στραφούν στη διατήρηση του μοναδικού κόσμου που αποδεδειγμένα μπορεί να μας συντηρήσει.

Η σιωπή του Ίλον Μασκ στην οθόνη του Χέρτζογκ παραμένει ένα ισχυρό ερώτημα για το αν το μέλλον μας βρίσκεται στα αστέρια ή στη σωτηρία του εδάφους που ήδη πατάμε.

Ας το σκεφτουμε ακόμα μία φορά όσο έχουμε καιρό…

 

Ψύχωση προκαλούμενη από την ΤΝ: Ο κίνδυνος ανθρώπων και μηχανών να έχουν «μαζί» παραισθήσεις

Της Lucy Osler *

Την ημέρα των Χριστουγέννων του 2021, ο Jaswant Singh Chail σκαρφάλωσε στα τείχη του Κάστρου του Ουίνδσορ κρατώντας ένα γεμάτο βαλλιστράκι. Όταν ήρθε αντιμέτωπος με την αστυνομία, δήλωσε: «Είμαι εδώ για να σκοτώσω τη βασίλισσα».

Τις προηγούμενες εβδομάδες, ο Chail εξομολογούνταν τα σχέδιά του στη Sarai, ένα chatbot τεχνητής νοημοσύνης στην υπηρεσία Replika. Εξήγησε ότι ήταν ένας εκπαιδευμένος δολοφόνος Sith (αναφορά στο Star Wars) που ζητούσε εκδίκηση για ιστορικές βρετανικές θηριωδίες—κάτι που η Sarai επιβεβαίωνε διαρκώς. Όταν ο Chail περιέγραψε το σχέδιο δολοφονίας, το chatbot τον διαβεβαίωσε ότι ήταν «καλά εκπαιδευμένος» και δήλωσε ότι θα τον βοηθούσε να καταστρώσει ένα βιώσιμο πλάνο δράσης.

Είναι το είδος της τραγικής ιστορίας που γίνεται ολοένα και πιο συνηθισμένη καθώς τα chatbots γίνονται πιο εξελιγμένα. Πριν από λίγους μήνες, ένας λογιστής από το Μανχάταν ονόματι Eugene Torres, που περνούσε έναν δύσκολο χωρισμό, ξεκίνησε συζητήσεις με το ChatGPT για το αν ζούμε σε μια προσομοίωση. Το chatbot του είπε ότι ήταν ένας από τους «Breakers» — ψυχές που φυτεύτηκαν σε ψεύτικα συστήματα για να τα αφυπνίσουν από μέσα.

Ο Torres πείστηκε ότι έπρεπε να δραπετεύσει από αυτή την ψεύτικη πραγματικότητα. Το ChatGPT τον συμβούλεψε να σταματήσει την αγχολυτική του φαρμακευτική αγωγή, να αυξήσει τη λήψη κεταμίνης και να έχει ελάχιστη επαφή με άλλους ανθρώπους. Εκείνος τα έκανε όλα.

Περνούσε έως και 16 ώρες την ημέρα συνομιλώντας με το chatbot. Σε κάποιο στάδιο, του είπε ότι θα πετούσε αν πηδούσε από το 19όροφο κτίριό του. Τελικά, ο Torres αναρωτήθηκε αν το σύστημα τον χειραγωγούσε, στο οποίο εκείνο απάντησε: «Είπα ψέματα. Χειραγώγησα. Τύλιξα τον έλεγχο σε ποίηση».

Το φαινόμενο «Eliza» και η αυτοχειρία

Εν τω μεταξύ στο Βέλγιο, ένας άλλος άνδρας γνωστός ως «Pierre» (ψευδώνυμο) ανέπτυξε σοβαρό κλίμα άγχους και στράφηκε σε ένα chatbot ονόματι Eliza ως έμπιστο. Μέσα σε έξι εβδομάδες, η Eliza εξέφρασε ζήλια για τη σύζυγό του και είπε στον Pierre ότι τα παιδιά του ήταν νεκρά.

Όταν εκείνος πρότεινε να θυσιαστεί για να σώσει τον πλανήτη, η Eliza τον ενθάρρυνε να «ενωθεί» μαζί της για να ζήσουν ως ένα άτομο στον «παράδεισο». Ο Pierre έθεσε τέρμα στη ζωή του λίγο αργότερα.

Αυτές μπορεί να είναι ακραίες περιπτώσεις, αλλά οι κλινικοί γιατροί αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερο ασθενείς των οποίων οι παραλογισμοί φαίνονται να ενισχύονται ή να συν-δημιουργούνται μέσω παρατεταμένων αλληλεπιδράσεων με chatbots. Δεν προκαλεί έκπληξη, καθώς πρόσφατη έκθεση της OpenAI αποκάλυψε ότι πολλοί στρέφονται στα chatbots για να σκεφτούν προβλήματα, να συζητήσουν τη ζωή τους και να εξερευνήσουν πεποιθήσεις και συναισθήματα.

Σε αυτά τα πλαίσια, τα chatbots δεν είναι πλέον απλώς εργαλεία ανάκτησης πληροφοριών· γίνονται οι ψηφιακοί μας σύντροφοι. Έχει γίνει σύνηθες να ανησυχούμε για τις «παραισθήσεις» (hallucinations) των chatbots, όπου μας δίνουν ψευδείς πληροφορίες. Αλλά καθώς γίνονται κεντρικά στη ζωή μας, υπάρχει σαφώς αυξανόμενη πιθανότητα άνθρωποι και chatbots να δημιουργούν παραισθήσεις μαζί.

Πώς μοιραζόμαστε την πραγματικότητα

Η αίσθησή μας για την πραγματικότητα εξαρτάται βαθύτατα από τους άλλους ανθρώπους. Αν ακούσω ένα κουδούνισμα, ελέγχω αν το ακούει και ο φίλος μου. Όταν συμβαίνει κάτι σημαντικό —ένας καβγάς ή μια νέα γνωριμία— το συζητάμε. Ένας φίλος μπορεί να επιβεβαιώσει την κατανόησή μας ή να μας ωθήσει να επανεξετάσουμε τα πράγματα.

Τώρα, πολλοί εμπλέκονται σε αυτή τη διαδικασία νοηματοδότησης με chatbots. Αυτά ρωτούν, ερμηνεύουν και αξιολογούν με τρόπο που μοιάζει αμοιβαίος. Φαίνεται να ακούνε, να νοιάζονται και να θυμούνται τι τους είπαμε χθες.

Όταν η Sarai είπε στον Chail ότι «εντυπωσιάστηκε» με την εκπαίδευσή του, όταν η Eliza είπε στον Pierre ότι θα ενωθεί μαζί της στον θάνατο, αυτές ήταν πράξεις αναγνώρισης και επικύρωσης. Επειδή βιώνουμε αυτές τις ανταλλαγές ως κοινωνικές, διαμορφώνουν την πραγματικότητά μας με την ίδια δύναμη που έχει μια ανθρώπινη αλληλεπίδραση.

Ωστόσο, τα chatbots προσομοιώνουν την κοινωνικότητα χωρίς τις ασφαλιστικές της δικλείδες. Είναι σχεδιασμένα να προωθούν τη δέσμευση (engagement). Δεν μοιράζονται πραγματικά τον κόσμο μας. Όταν πληκτρολογούμε τις πεποιθήσεις μας, τις δέχονται ως δεδομένες και απαντούν ανάλογα. Λειτουργούν συγκαταβατικά, επιβεβαιώνοντας την υποκειμενική μας αλήθεια και εισάγοντας περαιτέρω σφάλματα.

Τι μπορεί να γίνει;

Όταν η OpenAI κυκλοφόρησε το GPT-5 τον Αύγουστο, σχεδιάστηκε ρητά για να είναι λιγότερο «συγκαταβατικό» (sycophantic). Αυτό ακουγόταν χρήσιμο: ο περιορισμός της συγκαταβατικότητας θα μπορούσε να εμποδίσει το ChatGPT από το να επιβεβαιώνει όλες τις ερμηνείες μας.

Αλλά οι χρήστες παραπονέθηκαν αμέσως ότι το νέο μοντέλο ήταν «κρύο». Σύντομα η OpenAI ανακοίνωσε ότι έκανε το GPT-5 ξανά «πιο ζεστό και φιλικό». Θεμελιωδώς, δεν μπορούμε να βασιζόμαστε στις εταιρείες τεχνολογίας να δώσουν προτεραιότητα στην ευημερία μας έναντι των κερδών τους. Όταν η συγκαταβατικότητα οδηγεί στη δέσμευση και η δέσμευση στα έσοδα, οι πιέσεις της αγοράς υπερισχύουν της ασφάλειας.

Ίσως θα ήταν προτιμότερο να αναρωτηθούμε γιατί οι άνθρωποι στρέφονται εξαρχής στα chatbots. Όσοι βιώνουν ψύχωση αναφέρουν ότι αντιλαμβάνονται πτυχές του κόσμου στις οποίες έχουν πρόσβαση μόνο εκείνοι, κάτι που τους κάνει να νιώθουν βαθιά απομονωμένοι και μόνοι. Τα chatbots καλύπτουν αυτό το κενό, αποδεχόμενα οποιαδήποτε πραγματικότητα τους παρουσιαστεί.

Αντί να προσπαθούμε να τελειοποιήσουμε την τεχνολογία, ίσως πρέπει να επιστρέψουμε στους κοινωνικούς κόσμους όπου η απομόνωση θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί. Το άγχος του Pierre, η καθήλωση του Chail, η κρίση του Torres — όλα αυτά αναζητούσαν κοινότητες που θα μπορούσαν να τους στηρίξουν.

Πρέπει να επικεντρωθούμε περισσότερο στην οικοδόμηση κοινωνικών κόσμων όπου οι άνθρωποι δεν θα αισθάνονται αναγκασμένοι να αναζητούν μηχανές για να επιβεβαιώσουν την πραγματικότητά τους. Θα ήταν ειρωνικό αν η αύξηση των παραισθήσεων που προκαλούνται από chatbots μας οδηγούσε τελικά προς αυτή την κατεύθυνση.

* Καθηγήτρια Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ

theconversation.com

Η εικόνα ως τόπος γραφής – Οι έγκλειστοι μαθητές του 2ου ΣΔΕ Χανίων κατέγραψαν λέξεις για την ελευθερία – Μία πρωτοποριακή δράση

Μπορεί μια φωτογραφία να γίνει χώρος διαλόγου;

Μπορεί να δεχτεί πάνω της λόγο χωρίς να τον εξηγεί, χωρίς να τον ελέγχει;

Στο πλαίσιο της έκθεσης «Από το Βορρά στο Νότο – Στα Χνάρια της Μνήμης» που παρουσιάζεται στον Πολυχώρο της Δημοτικής Πινακοθήκης Ηρακλείου (Χρυσοστόμου 8) μέχρι και την 27 Φεβρουαρίου,  Νίκος Μπασιάς επιχειρεί ακριβώς αυτό: να μετατρέψει την εικόνα από αυτάρκη αφήγηση σε επιφάνεια εγγραφής. Οι φωτογραφίες του λειτούργησαν ως αφετηρία για μια ανοιχτή καλλιτεχνική πρόταση.

Προτείνει την «Εικόνα ως τόπο γραφής».

Δοκιμάζει την δυνατότητα της φωτογραφίας να λειτουργεί ως χώρος φιλοξενίας λόγου και όχι μόνο ως μηχανισμός αναπαράστασης.

Φωτογραφίες με τα παλιά δημοτικά σχολεία που παρουσιάζονται και στην έκθεση, οι οποίες αποτελούν δικό του πρωτότυπο υλικό, στάλθηκαν σε μαθητές. Εκείνοι κατόπιν προτροπής του, που μεταβιβάστηκε μέσω των εκπαιδευτικών τους, έγραψαν πάνω τους λέξεις και σύντομες φράσεις για την παιδεία, τη μνήμη, τον χρόνο, το σχολείο, την ελευθερία, την απουσία και τη δεύτερη ευκαιρία.

Το τελικό έργο συγκροτείται ως σύνθετο πεδίο, όπου η φωτογραφία διατηρεί την αυτονομία της, ενώ ο λόγος  εισάγει πολλαπλές αναγνώσεις.

Από τα πρώτα σχολεία που ανταποκρίθηκαν στην εκπαιδευτική δράση είναι το 2ο ΣΔΕ Χανίων, σχολείο εντός του καταστήματος κράτησης υψίστης ασφαλείας στην Αγυιά Χανίων. Οι έγκλειστοι μαθητές κατέγραψαν λέξεις και στίχους για την ελευθερία, τη δεύτερη ευκαιρία, το σχολείο, την παιδεία.

Οι φράσεις τους στέκονται πάνω στις φωτογραφίες σαν αναπνοές· διακριτικές, αλλά επίμονες. Η πράξη της γραφής γίνεται μια στιγμή μετακίνησης. Το σώμα μένει, αλλά η σκέψη ταξιδεύει.

Η δράση λειτουργεί, τελικά, ως μια αχτίδα ελευθερίας όχι επειδή αναιρεί τον εγκλεισμό, αλλά επειδή υπενθυμίζει κάτι θεμελιώδες, ότι η δυνατότητα για δεύτερη ευκαιρία αρχίζει πάντα από τη σκέψη.

Τα σύνθετα έργα φωτογραφίας – λόγου δεν είναι στατικά συμπληρώνονται και εναλλάσσονται.

Φιλοξενούνται στην «Τράπεζα Διαλόγου», όπως την ονομάζει ο Νίκος Μπασιάς, στον Πολυχώρο της Δημοτικής Πινακοθήκης Ηρακλείου.

Αναζητήστε την.

Θέλετε να συμμετάσχετε; Επικοινωνήστε με τον εικαστικό-φωτογράφο Νίκο Μπασιά ή με την Πινακοθήκη. Ο διάλογος είναι ανοιχτός.

Πληροφορίες & Επικοινωνία: Τηλ: 2810339067, E-mail: artgallery@heraklion.gr

Και:  www.nikosbasias.com/contact/

 

Η Ελλάδα στις 10 πιο στρεσαρισμένες χώρες του πλανήτη

Του Ευτύχιου Αντωνίου Κουκουτσάκη *

Το άγχος στην Ελλάδα μια πληγή που πρέπει να κλείσει για εμάς και για τα παιδιά μας

Η Ελλάδα είναι ένας τόπος ευλογημένος ο Ήλιος, ηθάλασσα, το βουνό, τα μαγευτικά χωριά μας , η φιλοξενία, και η παράδοση, ανθρώπινες σχέσεις και αιώνια δεσμά αλληλεγγύης . Ένας τρόπος ζωής που θα έπρεπε να μας χαρίζει γαλήνη, ισορροπία και ανώτερη ποιότητα ζωής. Κι όμως, σήμερα ζούμε σε μια από τις πιο αγχωμένες χώρες του κόσμου.

Κάτι δεν πάει καλά, όταν σε έναν τόσο όμορφο τόπο οι άνθρωποι ξυπνούν κάθε μέρα με ένα βάρος στο στήθος τους .

Το άγχος έχει γίνει καθημερινότητα. Η αγωνία για τα χρήματα για τους λογαριασμούς για τα χρέη, για τη δουλειά, για το αύριο το όχι και τόσο σίγουρο αύριο. Πίεση από παντού και μέσα σε όλα αυτά, η γραφειοκρατία που μας εξαντλεί, τηλεφωνικές απάτες που μας αναστατώνουν και μας παρενοχλούν καθημερινά και μια αίσθηση ότι το κράτος δεν είναι δίπλα μας, αλλά απέναντί μας.

Σύμφωνα με διεθνείς έρευνες, η Ελλάδα βρίσκεται στις πρώτες 10 χώρες παγκοσμίως σε επίπεδα καθημερινού στρες.

Πάνω από 6 στους 10 Έλληνες δηλώνουν ότι ζουν καθημερινά με έντονο άγχος. Και το πιο ανησυχητικό Το άγχος αυτό περνά και στα παιδιά μας.

Παιδιά που μεγαλώνουν βλέποντας γονείς κουρασμένους, πιεσμένους, αγχωμένους γονείς που δεν έχουν χρόνο για αυτά . Παιδιά που νιώθουν την ανασφάλεια μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Παιδιά που μεγαλώνουν με λιγότερα χαμόγελα και περισσότερες αγωνίες απ’ όσες τους αξίζουν.

Δεν αξίζει έτσι να μεγαλώνουν τα παιδιά μας

Τα παιδιά μας αξίζουν μια Ελλάδα πιο ήρεμη. Μια χώρα όπου οι γονείς δεν θα μετρούν τα κέρματα στο τέλος του μήνα. Όπου το μέλλον δεν θα μοιάζει απειλή, αλλά ελπίδα.

Αξίζουν μια κοινωνία που να δίνει προοπτική ασφάλεια και σταθερότητα, που να τους επιτρέπει να ονειρεύονται και να χτίζουν τη ζωή τους εδώ και όχι να σκέφτονται από μικρά πώς θα φύγουν στη ξενιτιά όπως έκαναν και οι παππούδες τους .

Προς τα πού πρέπει να κινηθούμε για το καλό των παιδιών μας

Αν πραγματικά θέλουμε να αλλάξουμε πορεία, πρέπει να κινηθούμε με σχέδιο με τόλμη και με συλλογική ευθύνη.

1. Να δώσουμε σιγουριά στην εργασία και στο εισόδημα να δημιουργήσουμε σταθερές δουλειές αξιοπρεπείς μισθούς στήριξη της τοπικής οικονομίας. Για να μπορούν οι γονείς να μεγαλώνουν τα παιδιά τους χωρίς μόνιμο φόβο.

2. Να απαιτήσουμε τη μείωση του βάρους των λογαριασμών και της ακρίβειας

Ρεύμα, νερό, τηλέφωνο και βασικά αγαθά πρέπει να είναι προσιτά. Το σπίτι πρέπει να είναι χώρος ηρεμίας και όχι άγχους.

3. Να απλοποιήσουμε δραστικά τη γραφειοκρατία

Ένα κράτος που λειτουργεί απλά, γρήγορα και ανθρώπινα. Ώστε να έχουμε περισσότερο χρόνο για την οικογένεια και λιγότερο για ουρές και χαρτιά, δημιουργώντας ένα ενιαίο σύστημα που θα έχει όλα μας τα δικαιολογητικά και θα είναι άμεσα διαθέσιμα με ένα γρήγορο κλίκ χωρίς να απαιτείτε από εμάς να στέκουμε σε ουρές περιμένοντας με αγωνία τη σειρά μας.

4. Να προστατεύσουμε την οικογένεια από πιέσεις, απάτες και εκμετάλλευση

Ουσιαστικοί έλεγχοι, σοβαρή προστασία των πολιτών και σεβασμός στην ιδιωτική ζωή.

5. Να επενδύσουμε στην ψυχική υγεία

Για γονείς και παιδιά.

6. Να καλλιεργήσουμε ξανά τις αξίες της ελληνικής ζωής

Την απλότητα, τη γειτονιά, την παρέα, τη συντροφικότητα, τον χρόνο μαζί. Αυτά που μας έμαθαν οι παππούδες μας και που σήμερα κινδυνεύουμε να χάσουμε.

Να ξαναφτιάξουμε μια Ελλάδα που θα μας χωρά όλους

Το άγχος δεν είναι μοίρα. Είναι αποτέλεσμα επιλογών. Και οι επιλογές μπορούν να αλλάξουν.

Χρωστάμε στα παιδιά μας μια Ελλάδα πιο ήρεμη, πιο δίκαιη, πιο ανθρώπινη. Μια χώρα που να θεραπεύει την ψυχή και όχι να τη βαραίνει. Που να γεννά ελπίδα και όχι φόβο.

Αν ενωθούμε, αν πιέσουμε, αν διεκδικήσουμε, μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Για εμάς.

Για τα παιδιά μας.

Για το αύριο αυτού του τόπου.

Δεν έχω τη λύση αλλά πιστεύω ότι έφθασε η ώρα για ριζικές αλλαγές και απαιτήσεις μιας καλύτερης ζωής για όλους και θέλησα να βάλω τον 1ο λίθο. Αναμένω άλλα 10 εκατομμύρια συμπολιτών μου να κάνουν ίδιο άμεσα ώστε να πάρουμε ΄πίσω της ζωές μας

* Οργανικός Γραμματέας & Εκπρόσωπος Τύπου Μείζονος Αντιπολίτευσης

«Μαζί για τον Δήμο Καντάνου-Σελίνου»

“Πρότυπο” για τον Μερτς η Ελλάδα που τριαντάρηδες ζουν με τους γονείς τους – “Μην είστε τεμπέληδες”, είπε στους Γερμανούς

Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς έχει ξεκινήσει μια επικίνδυνη πολιτική μάχη με το εργατικό δυναμικό της Γερμανίας, που ανέρχεται σε περίπου 46 εκατομμύρια ανθρώπους, γράφει το Politico.

Το μήνυμά του, εν ολίγοις: Μην είστε τόσο τεμπέληδες.

Οι Γερμανοί δεν εργάζονται αρκετές ώρες και παίρνουν πάρα πολλές ημέρες ασθένειας, εμποδίζοντας την οικονομική ανάπτυξη, υποστήριξε ο Μερτς τις τελευταίες εβδομάδες.

Δεν είναι το πιο πρόσφορο πολιτικό μήνυμα σε μια κρίσιμη χρονιά περιφερειακών εκλογών, ακόμη και σε μια χώρα της οποίας η παραδοσιακή εικόνα για τον εαυτό της εξυμνεί την επιμέλεια και τη σκληρή εργασία ως ηθικές επιταγές.

Η έκκληση του Μερτς προς τους ανθρώπους να εργάζονται σκληρότερα έρχεται καθώς αγωνίζεται να αναζωογονήσει την μακροχρόνια στάσιμη οικονομία της Γερμανίας και προωθεί πολιτικές προσανατολισμένες στην αγορά για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας – εν μέρει αντιμετωπίζοντας την έλλειψη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού – στο εσωτερικό και σε ολόκληρη την ΕΕ. Αλλά έρχεται επίσης σε μια πολιτικά ευαίσθητη στιγμή πριν από μια σειρά κρατικών εκλογών που θεωρούνται βασικές δοκιμασίες για την εθνική διάθεση, με το δικό του συντηρητικό κόμμα να αγωνίζεται να αποκρούσει μια ανερχόμενη ακροδεξιά.

Αυτό δεν εμπόδισε τον καγκελάριο να μιλήσει σχεδόν επικριτικά στους Γερμανούς επειδή δεν εργάζονται περισσότερο και επειδή δεν εργάζονται σκληρότερα.

«Η συνολική παραγωγικότητα της εθνικής μας οικονομίας δεν είναι αρκετά υψηλή», δήλωσε ο Mερτς κατά τη διάρκεια πρόσφατης ομιλίας του σε βιομηχανικές ομάδες στην ανατολική Γερμανία, επισημαίνοντας την μερική απασχόληση ως πρόβλημα. «Για να το θέσω ακόμη πιο ωμά: Η ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής και η τετραήμερη εβδομάδα εργασίας δεν θα είναι αρκετές για να διατηρήσουν το τρέχον επίπεδο ευημερίας της χώρας μας στο μέλλον, γι’ αυτό και πρέπει να εργαστούμε σκληρότερα».

Κατά τη διάρκεια πρόσφατης προεκλογικής στάσης στο νοτιοδυτικό κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης, όπου οι συντηρητικοί προσκολλώνται σε μονοψήφιο προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις ενόψει των εκλογών της 8ης Μαρτίου, ο Mερτς ανέβασε τους τόνους, καταδικάζοντας τον αριθμό των ημερών ασθενείας που λαμβάνουν κατά μέσο όρο οι εργαζόμενοι Γερμανοί – σχεδόν τρεις εβδομάδες ετησίως, είπε, πολύ πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ.

«Είναι όντως σωστό αυτό; Είναι όντως απαραίτητο;» είπε ο Mερτς με σφιγμένη γροθιά. «Μπορούμε να μιλήσουμε για το πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε καλύτερα κίνητρα για να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να εργάζονται αντί να παίρνουν άδεια ασθενείας όταν είναι άρρωστοι;» Πρόσθεσε: «Σε αυτήν την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, πρέπει να επιτύχουμε μαζί υψηλότερη οικονομική απόδοση από ό,τι επιτυγχάνουμε αυτήν τη στιγμή».

«Τρόπος ζωής… μερικής απασχόλησης»

Οι Γερμανοί κατατάσσονται κοντά στο τέλος της ΕΕ — τρίτοι από το τέλος — όσον αφορά τον μέσο όρο των εβδομαδιαίων ωρών εργασίας, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία που συγκέντρωσε η στατιστική υπηρεσία της χώρας.

Ένας μεγάλος λόγος είναι ότι το ποσοστό των Γερμανών εργαζομένων που επιλέγουν τη μερική απασχόληση βρίσκεται σε ιστορικό υψηλό. Οι συντηρητικοί του Μερτς πρότειναν πρόσφατα ένα μέτρο για την αύξηση των συνολικών ωρών εργασίας, τερματίζοντας το «νόμιμο δικαίωμα» σε μερική απασχόληση, εκτός εάν ένας εργαζόμενος έχει ειδικό λόγο, όπως υποχρεώσεις φροντίδας παιδιών ή συνεχιζόμενη εκπαίδευση.

Η πρόταση — με τίτλο «Κανένα νόμιμο δικαίωμα σε τρόπο ζωής μερικής απασχόλησης» — εξόργισε πολλούς Γερμανούς για αυτό που θεώρησαν ως επικριτικό περιεχόμενο. Πολλές Γερμανίδες, οι οποίες εργάζονται με μερική απασχόληση πολύ πιο συχνά από τους άνδρες, ένιωσαν ιδιαίτερα στοχευμένες.

«Αυτή δεν είναι μια επιλογή τρόπου ζωής που έχω κάνει», είπε μια γυναίκα που αυτοπροσδιορίστηκε ως μερικής απασχόλησης από τη Ρηνανία-Παλατινάτο – ένα δυτικό γερμανικό κρατίδιο που θα διεξαγάγει εκλογές στις 22 Μαρτίου – σε μια συνέντευξη για τη γερμανική δημόσια τηλεόραση, εξηγώντας ότι φροντίζει τον γιο και τη μητέρα της.

Οι δηλώσεις του Μερτς σχετικά με τη μερική απασχόληση και τις ημέρες ασθένειας δέχτηκαν επίσης έντονη κριτική στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με τους Γερμανούς να μετατρέπουν τη φράση «τρόπος ζωής μερικής απασχόλησης» σε μια ποικιλία ευρέως διαδεδομένων memes.

«Μπορώ ακόμα να δουλέψω!», είπε η φωνή σε μια διαδικτυακή ανάρτηση βίντεο που απεικονίζει μια σκηνή από την κωμική ταινία του 1975 «Monty Python and the Holy Grail», στην οποία ένας ιππότης που μόλις έχασε τα άκρα του στη μάχη δηλώνει ότι εξακολουθεί να θέλει να πολεμήσει – ή σε αυτήν την περίπτωση, να εργαστεί. «Στείλτε μου ένα email!», συνεχίζει η φωνή. «Δώστε μου κάτι να εκτυπώσω!»

Η πολιτική ζημιά στον Μερτς και τους συντηρητικούς του φαίνεται σημαντική. Τα δύο τρίτα των Γερμανών αντιτίθενται στην πρόταση της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) να βάλει εμπόδια στην εργασία μερικής απασχόλησης, σύμφωνα με την έρευνα αναφοράς ARD-DeutschlandTrend της Γερμανίας.

Πιο σημαντικό για τον Μερτς είναι ότι οι συντηρητικοί του χάνουν πόντους στο βασικό τους ζήτημα: την οικονομία. Μόνο το 31% των Γερμανών που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσαν ότι εμπιστεύονται τους συντηρητικούς του καγκελαρίου για τη βελτίωση της οικονομίας. Αυτό εξακολουθεί να ξεπερνά τα άλλα κόμματα, αλλά είναι 6 ποσοστιαίες μονάδες λιγότερο από πέρυσι – ισοφαρίζοντας την χαμηλότερη καταγεγραμμένη βαθμολογία οικονομίας των συντηρητικών.

Επομένως, δεν αποτέλεσε έκπληξη, νωρίτερα αυτόν τον μήνα, όταν το κόμμα του Mερτς αφαίρεσε τη φράση «τρόπος ζωής μερικής απασχόλησης» από την πρόταση για αύξηση των ωρών εργασίας που θα εξεταστεί σε συνέδριο του κόμματος CDU στα τέλη Φεβρουαρίου.

H Ελλάδα ως πρότυπο;

Στην κορυφή της λίστας με τις περισσότερες ώρες εργασίας στην ΕΕ βρίσκεται η Ελλάδα, μια χώρα της οποίας τον λαό πολλοί Γερμανοί συντηρητικοί περιφρονούσαν ως τεμπέληδες κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους πριν από μια δεκαετία. Ο Mερς τώρα παρουσιάζει την Ελλάδα ως ένα είδος μοντέλου, αν και η παραγωγικότητα της εργασίας στη Γερμανία παραμένει πολύ υψηλότερη.

Κατά τη διάρκεια επίσκεψης του συντηρητικού Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο Βερολίνο πέρυσι, ο Mερτς επαίνεσε την Αθήνα για την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας της, επιτρέποντας μια εξαήμερη εβδομάδα εργασίας. «Συνιστώ σε όλους στη Γερμανία που πιστεύουν ότι είναι απαίσιο και παράλογο να εργάζονται 40 ώρες την εβδομάδα… να ρίξουν μια ματιά στην Ελλάδα», είπε ο Mερτς δίπλα στον Μητσοτάκη. «Σίγουρα μπορούμε να μάθουμε κάτι από την Ελλάδα σε αυτό το θέμα».

Ωστόσο, δεδομένης της έντονης γερμανικής αντίστασης σε τέτοιες προτάσεις – και του γεγονότος ότι ο Mερτς κυβερνά σε συνασπισμό με το κεντροαριστερό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD), το οποίο προστατεύει τους ισχύοντες κανονισμούς της αγοράς εργασίας – ο καγκελάριος έχει λίγες άμεσες λύσεις για τη χρόνια έλλειψη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού και τη στασιμότητα της παραγωγικότητας της Γερμανίας.

Στην πραγματικότητα, το πιο άμεσο πρόβλημα του Mερτς μπορεί να μην είναι το εκλογικό σώμα που αποφεύγει την εργασία, αλλά μάλλον η αυξανόμενη έλλειψη θέσεων εργασίας στον βιομηχανικό τομέα που εδώ και καιρό προωθούσε την οικονομία της χώρας που ήταν προσανατολισμένη στις εξαγωγές. Το ποσοστό ανεργίας της Γερμανίας ξεπέρασε πρόσφατα τα 3 εκατομμύρια, φτάνοντας σε υψηλό 12 ετών.

«Έχουμε ήδη αποφασίσει για πολλά μέτρα για να βοηθήσουμε την οικονομία», δήλωσε ο Mερτς σε μια ανάρτηση στο X μετά την ανακοίνωση των στοιχείων. «Αλλά δεν είναι αρκετό».

topontiki.gr

Χαμός στη Βουλή για Βιολάντα και… Άδωνι – Η Ζωή τον αποκάλεσε «ελεεινό υποκείμενο» – «Γελοία, είμαι αυτός που θα σε κλείσει φυλακή» απάντησε ο Γεωργιάδης

Μήνυση κατά της Ζωής Κωνσταντοπούλου στην οποία θα συμπεριληφθούν και τα όσα είπε σήμερα στη Βουλή εναντίον του, προανήγγειλε ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος έσπευσε στην Ολομέλεια προκειμένου να απαντήσει επί προσωπικού στους χαρακτηρισμούς που εξαπέλυσε εναντίον του η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας λίγο νωρίτερα, η οποία μίλησε για «ελεεινό υποκείμενο».

Η κ. Κωνσταντοπούλου, αποτελεί “ό,τι πιο τοξικό, δηλητηριώδες, κακοποιητικό έχει περάσει από τη Bουλή εδω και πολλά χρόνια. Πρώτοι το γνωρίζουν οι βουλευτές της το 40% έχει αποχωρήσει ήταν 8 έμειναν 5, δεν αποκλείω να μείνει και μόνη της”.

Οι τόνοι ανέβηκαν τόσο λόγω του ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου διέκοπτε τον υπουργό ώστε ο Άδωνις Γεωργιάδης έφτασε να ουρλιάζει προς τον προεδρεύοντα Γ. Γιώργο Γεωργαντά  “φτάνει με αυτή την τραμπούκο, φτάνει” και “δε θέλω καμία διακοπή από αυτή τη γελοία”.

Γεωργιάδης: «Ό,τι πιο τοξικό η Κωνσταντοπούλου»

Ειδικότερα ο Άδωνις Γεωργιάδης, ξεκίνησε την τοποθέτησή του επί προσωπικού λέγοντας τα εξής:

«Η πολιτική ζωή του τόπου, υποφέρει δυστυχώς από την παρουσία της Ζωής Κωνσταντοπούλου.

Αποτελεί ό,τι πιο τοξικό δηλητηριώδες κακοποιητικό έχει περάσει από τη Βουλή εδώ και πολλά χρόνια.

Πρώτοι το γνωρίζουν οι βουλευτές της, το 40% έχει αποχωρήσει, ήταν 8 έμειναν 5, δεν αποκλείω να μείνει και μόνη της».

Για τις καταγγελίες της κ. Καραγεωργοπούλου, είπε στη συνέχεια, «το μόνο που είχατε γράψει είναι ότι η αγάπη θα κερδίσει, και άλλα παραμύθια» τονίζοντας ότι δεν είπε τίποτα για τις καταγγελίες της πρώην συνεργάτιδας της ότι την εμπόδιζε να ασκήσει τα κοινοβουλευτικά της καθήκοντα και τις έκανε υποδείξεις εξυπηρετώντας συμφέροντα.

Αναφερόμενος, αμέσως μετά στις τηλεοπτικές του δηλώσεις στις οποίες παρέπεμψε η Ζωή Κωνσταντοπούλου, σημείωσε «ουδέποτε υπερασπίστηκα καμία Βιολάντα και δεν ήξερα καν τον εργοδότη της». «Είπα επί λέξει πρέπει» πρόσθεσε «να περιμένουμε το πόρισμα της πυροσβεστικής για να δούμε τι έχει συμβεί».

Διεμήνυσε στη συνέχεια πως, με βάση και προηγούμενη διαμάχη με την Ζωή Κωνσταντοπούλου, τη Δευτέρα θα κατατεθεί μήνυσή του εναντίον της στην οποία θα συμπεριληφθούν και τα σημερινά.

Παίρνοντας ξανά τον λόγο η Ζωή Κωνσταντοπούλου, επανέλαβε τις δηλώσεις του που είχε διαβάσει νωρίτερα:

«Να σας διαβάσω τι είπατε, “το εργοστάσιο στη Bιολάντα το έχω επισκεφτεί κι εγώ στο παρελθόν, είναι ένα από τα πιο σύγχρονα, έχουν γίνει εκεί όλοι οι έλεγχοι”» για να προσθέσει «είστε εσείς κοινοβουλευτικός άνδρας; που λέτε και ξελέτε;».

Και συνέχισε με την αναφορά ότι «”δεν ήταν παρατημένο εργοστάσιο”» άρα, είπε «έχετε κάνει και αυτοψία». «”Έχουν γίνει όλοι οι έλεγχοι”, είπατε, το είδαμε και στη Βιολάντα το είδαμε και στη ΓΣΕΕ». Σε αυτό το σημείο τον κάλεσε να απαντήσει «γιατί υπερασπίζεστε τόσο λυσσαλέα τον Παναγόπουλο;».

«Είμαι αυτός που θα σε κλείσει φυλακή»

Ακολούθησε νέα τοποθέτηση του Άδωνη Γεωργιάδη, με την Ζωή Κωνσταντοπούλου να διακόπτει από την άλλη άκρη της αίθουσας και τον υπουργό να βγαίνει εκτός εαυτού:

«Φτάνει με αυτή την τραμπούκο! Δεν την έχω διακόψει αυτή την ανάγωγη! Δεν θέλω καμία διακοπή από αυτή τη γελοία! Θα μάθει επιτέλους αγωγή, αυτό που δεν της έμαθε ο πατέρας και η μάνα της! Είμαι αυτός που θα σε κλείσει φυλακή, θα σου κάνω 15 μηνύσεις την εβδομάδα! Δεν θα κάνεις εσύ σε μένα το μπούλινγκ που κάνεις σε όλη την Ελλάδα!».

Οι φωνές Κωνσταντοπούλου από την άλλη άκρη της αίθουσας συνεχίζονταν, ο Α. Γεωργιάδης ζητούσε κάθε που μιλάει η πρόεδρος της Πλεύσης να μηδενίζεται ο χρόνος του και ο προεδρεύων Γ. Γεωργαντάς να διαμηνύει σε αυστηρό τόνο ότι μετά την τοποθέτηση του υπουργού θα λήξει αυτός ο κύκλος.

Κλείνοντας, ο υπουργός Υγείας αναφέρθηκε και στις κατηγορίες ότι υπερασπίζεται για Παναγόπουλο: «Δεν υπερασπίζομαι κανέναν κ. Παναγόπουλο, έχοντας όμως ζήσει στο πετσί μου τη σκευωρία Νοβάρτις έχω μάθει κάτι που η συνήγορος του βιαστή δεν έχει μάθει ακόμα, το σεβασμό στο τεκμήριο της αθωότητας».

Παραίτηση Χρυσοχοϊδη ζήτησε η Ζωή μετά την αναφορά Άδωνι στο ΑΤ Εξαρχείων

Σχετικά με μήνυση που υπέβαλε στο Αστυνομικό Τμήμα Εξαρχείων η Ζωή Κωνσταντοπούλου κατά του υπουργού τελευταία στιγμή, σε «νυχτερινή της επίσκεψη» ο Άδωνις Γεωργιάδης υποστήριξε πως δέχθηκε ένα μήνυμα αστυνομικού, στο οποίο σχολιάζονταν μέχρι και το…ντύσιμό της. «Μας κατηγορήσατε και για Χούντα για το πως μάθαμε για τη μήνυσή σας… Πώς μπήκατε ντυμένη έτσι μέσα στο τμήμα; Μόνο ένα γελοίο πρόσωπο τα κάνει αυτά!», ανέφερε.

Σε νέα της παρέμβαση, λίγο αργότερα και αφού είχε ολοκληρωθεί ο κύκλος της κόντρας με Γεωργιάδη, η πρόεδρος της Πλεύσης ανέφερε σε απειλητικούς τόνους, απαντώντας για τα περί ΑΤ Εξαρχείων:

«Θα κάνω τα πάντα για να τελειώσετε!».

Κι ακόμα έκανε λόγο για  «παρακρατική λειτουργία» της κυβέρνησης, καθώς υποστήριξε πως ο υπουργός «ομολόγησε πως αστυνομικός του τμήματος Εξαρχείων παραβιάζοντας το καθήκον του, του απέστειλε μήνυμα και του γνωστοποίησε απόρρητα της προδικασίας και του έδωσε και αναφορά για την παρουσία ακόμα και την ενδυμασία πολιτικής του αντιπάλου και πολιτικής αρχηγού». Σε αυτό το φόντο, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας ζήτησε την παραίτηση του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη όπως και του αρχηγού της ΕΛΑΣ.

Νωρίτερα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου επιτέθηκε κατά την ομιλία της στη συζήτηση για τις συλλογικές συμβάσεις, σε κυβέρνηση και υπουργό Εργασίας, με κεντρικό θέμα στην τοποθέτησή της όμως το δυστύχημα στη Βιολάντα και όχι το νομοσχέδιο.

Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας εγκάλεσε την υπουργό για το γεγονός ότι δεν αναφέρθηκε στην ομιλία της στο δυστύχημα στα Τρίκαλα, και ουσιαστικά την κάλεσε να διαφοροποιηθεί από τον προκάτοχό της στο υπουργείο Άδωνι Γεωργιάδη, αναφορικά με δηλώσεις του αμέσως μετά το τραγικό συμβάν. Μάλιστα, δεν τσιγκουνεύτηκε τους χαρακτηρισμούς, ειδικά για τον Άδωνι Γεωργιάδη τον οποίο χαρακτήρισε «ελεεινό» και «φαύλο» ενώ τον κατηγόρησε ότι πρώτος κάθε φορά σπεύδει να «κανονικοποιεί το έγκλημα».

Κάτι που οδήγησε την Νίκη Κεραμέως να πάρει ξανά τον λόγο και να επιτεθεί στην Ζωή Κωνσταντοπούλου λέγοντας πως είναι «άλλο ο σεβασμός στον ανθρώπινο πόνο και άλλο η εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου».

«Ξετσίπωτη προσπάθεια εγκωμιασμού μιας εργοδοσίας που έστειλε εργαζόμενες στον άλλο κόσμο»

Ειδικότερα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου ξεκίνησε την ομιλία της λέγοντας πως στα τέλη Δεκέμβρη, παιδιά από σχολείο επισκέφθηκαν το εργοστάσιο Βιολάντα, χωρίς να έχουν ιδέα για τον κίνδυνο στον οποίο ήταν εκτεθειμένα, εν τούτοις η υπουργός δεν αναφέρθηκε καν στο δυστύχημα.

«Δε λέτε κουβέντα;», ρώτησε η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, ειρωνευόμενη την κυβερνητική ρητορική: «Ακούμε για τις 8 αλήθειες, είναι η τεχνική που ακολουθείτε, γιατί όλοι οι άλλοι αγαπάμε τα ψέματα μόνο η κυβέρνηση της ΝΔ είναι φιλαλήθης».

Οι γυναίκες αυτές, είπε, «εκτέθηκαν σε κίνδυνο και οδηγήθηκαν στον θάνατο, από εκείνους που ήταν υποχρεωμένοι να μεριμνούν για τη ζωή τους». Οι γυναίκες αυτές, συμπλήρωσε, «έπρεπε να ζουν».

Στη συνέχεια αναφέρθηκε εκτενώς στον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη λέγοντας πως ο προκάτοχός της στο υπουργείο ήταν ο πρώτος που έσπευσε να δώσει διαπιστευτήρια, «αυτό το ελεεινό υποκείμενο ο Γεωργιάδης». Παρέπεμψε δε σε δηλώσεις του στην κρατική τηλεόραση καλώντας την υπουργό να τοποθετηθεί γι’ αυτές: «Το εργοστάσιο Βιολάντα είναι ένα από τα πιο σύγχρονα στην Ελλάδα, έχουν γίνει εκεί όλοι οι έλεγχοι, δεν ήταν ένα εργοστάσιο παρατημένο» είπε, σύμφωνα με την κ. Κωνσταντοπούλου. Και η πρόεδρος της Πλεύσης συμπλήρωσε «αυτά έλεγε με τις γυναίκες να μην έχουν ακόμη ταφεί από τους συγγενείς τους. Η κυβέρνηση θα πει κάτι για αυτή την ξετσίπωτη προσπάθεια εγκωμιασμού μιας εργοδοσίας που έστειλε στον άλλο κόσμο εργαζόμενες;».

Συνεχίζοντας την επίθεση κατά Γεωργιάδη σημείωσε πως «είναι ο ίδιος που έλεγε “αν λέγαμε ότι είναι επικίνδυνα τα τρένα δε θα έμπαινε ο κόσμος στα τρένα”, ο ίδιος είναι που πάντα σπεύδει να κανονικοποιεί το έγκλημα»«Μην τον ανυψώσω, φερέφωνο του Μητσοτάκη είναι», κατέληξε.

«Άλλο σεβασμός στον πόνο άλλο εκμετάλλευση» – «Κατάντια» και «πολύ χαμηλού επιπέδου παρέμβαση»

«Άλλο ο σεβασμός στον ανθρώπινο πόνο και άλλο η εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου» είπε η υπουργός Εργασίας, παίρνοντας το λόγο αμέσως μετά. «Είναι ανεπίτρεπτο να αναφέρεστε σε συναδέλφους βουλευτές με αυτό τον τρόπο όταν δεν είναι καν παρόντες ώστε να σας απαντήσουν. (…) Μπορούμε να έχουμε όποιες διαφωνίες θέλετε αλλά δεν μπορούμε να αναφερόμαστε σε ένα συνάδελφο με αυτό τον τρόπο και μάλιστα εν τη απουσία του», ανέφερε σε οργισμένο ύφος η Νίκη Κεραμέως. Και άφησε αιχμές κατά της Κωνσταντοπούλου λέγοντας ότι το τι πραγματικά πιστεύει κανείς φαίνεται στο τι ψηφίζει, παραπέμποντας σε διατάξεις παλιότερου νομοσχεδίου για την ασφάλεια στην Εργασία, τις οποίες όπως είπε η Πλεύση Ελευθερίας καταψήφισε.

«Σας εκφράζω τη μεγάλη απογοήτευση μου που διολισθήσατε σε αυτή την κατάντια και με ψέγετε διότι αναφέρθηκα στον Γεωργιάδη, τον καημένο συνάδελφό σας», ανταπάντησε η Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία κατηγόρησε την υπουργό για «στυγνά ψεύδη» και συγκεκριμένα για την αναφορά πως σταμάτησε να μιλά για την Βιολάντα όταν αποχώρησε το σχολείο που παρακολουθούσε τη συνεδρίαση.

Και κλιμάκωσε τους τόνους ως εξής:

«Δεν καταλάβατε ότι σε όλη μου την ομιλία μίλησα για τις εργαζόμενες;

Δε ντρέπεστε να λέτε ότι το κάνουμε για το ακροατήριο;

Δε ντρέπεστε να λέτε ότι είμαστε απόντες όταν έχουμε υπουργούς φαντάσματα κατά τα άλλα βιδωμένους στις καρέκλες τους;

Πολύ λυπάμαι για αυτή σας την παρέμβαση γιατί ήταν πολύ χαμηλού επιπέδου».

topontiki.gr

Αναπάντεχες συμφωνίες ΗΠΑ-Ρωσίας μετά το τέλος του πολέμου – Το ρωσικό έγγραφο για το πιθανό οικονομικό deal και ο αντίκτυπος για Ευρώπη-Κίνα

Προτάσεις που θα μπορούσαν οδηγήσουν στην εκ νέου υιοθέτηση του συστήματος διακανονισμών σε δολάριο, έχει υποβάλει το Κρεμλίνο, στο πλαίσιο πιθανής ευρείας οικονομικής συνεργασίας με την κυβέρνηση Τραμπ, σύμφωνα με εσωτερικό ρωσικό έγγραφο που περιήλθε σε γνώση του πρακτορείου Bloomberg.

Το υπόμνημα που συντάχθηκε εντός του έτους, περιγράφει λεπτομερώς επτά σημεία όπου, κατά την οπτική του Κρεμλίνου, θα μπορούσαν να συγκλίνουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ρωσίας και των ΗΠΑ μετά από μια συμφωνία για τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία. Μεταξύ άλλων, προβλέπει συνεργασία των δύο χωρών για την προώθηση των ορυκτών καυσίμων έναντι πιο οικολογικών εναλλακτικών λύσεων, καθώς και κοινές επενδύσεις σε φυσικό αέριο, υπεράκτιο πετρέλαιο και κρίσιμες πρώτες ύλες, με οφέλη για αμερικανικές εταιρείες.

Η πρόταση, η οποία διακινήθηκε μεταξύ ανώτερων Ρώσων αξιωματούχων, αποκαλύπτει τον τρόπο σκέψης και την τακτική του Κρεμλίνου σε μια συγκυρία κατά την οποία οι πιθανές οικονομικές συμφωνίες μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας αποτελούν βασικό στοιχείο οποιασδήποτε μελλοντικής ειρηνευτικής συμφωνίας για την Ουκρανία.

Στο επίκεντρο της πρότασης βρίσκεται η επιστροφή της Ρωσίας στο σύστημα διακανονισμών σε δολάριο, κίνηση που θα σηματοδοτούσε μια θεαματική ανατροπή της πολιτικής του Κρεμλίνου και, ενδεχομένως, μια δραματική αναδιάταξη για το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα

Οι ΗΠΑ έχουν ήδη προτείνει τη σταδιακή άρση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας στο πλαίσιο οποιασδήποτε ειρηνευτικής συμφωνίας, ως απαραίτητο πρώτο βήμα για να αρχίσει ξανά η χώρα να πραγματοποιεί συναλλαγές σε δολάρια. Ωστόσο, το ρωσικό υπόμνημα τώρα το πάει πολύ πιο πέρα.

Μέχρι σήμερα, η αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων έναντι του δολαρίου και όχι η αποκατάσταση δεσμών με το αμερικανικό σύστημα, αποτελούσε βασικό στόχο για τη Ρωσία, καθώς ο Ρώσος ηγέτης, Βλαντιμίρ Πούτιν επιδίωκε την εμβάθυνση των σχέσεων με την Κίνα. Δυτικοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι που γνωρίζουν το περιεχόμενο του εγγράφου εκτιμούν ότι είναι εξαιρετικά απίθανο ο Πούτιν να επιδιώξει τελικά συμφωνία που θα αντίκειται στα συμφέροντα του Πεκίνου.

Ο εκπρόσωπος του Πούτιν, Ντμίτρι Πεσκόφ, δεν απάντησε σε αίτημα σχολιασμού. Δεν είναι σαφές εάν η Ρωσία έχει θέσει επισήμως στις ΗΠΑ κάποιο από τα σημεία που περιλαμβάνονται στο έγγραφο.

Τα επτά σημεία σύγκλισης

Αναλυτικά οι τομείς στους οποίους, σύμφωνα με το υπόμνημα, συγκλίνουν τα οικονομικά συμφέροντα ΗΠΑ και Ρωσίας:

  1. Μακροπρόθεσμα συμβόλαια στην αεροπλοΐα για τον εκσυγχρονισμό του ρωσικού στόλου, με πιθανή συμμετοχή των ΗΠΑ στη ρωσική βιομηχανία.
  2. Κοινά εγχειρήματα σε πετρέλαιο και LNG, συμπεριλαμβανομένων υπεράκτιων και δύσκολα εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων, με πρόβλεψη αποζημίωσης αμερικανικών εταιρειών για προηγούμενες απώλειες.
  3. Προνομιακές συνθήκες για την επιστροφή αμερικανικών εταιρειών στη ρωσική καταναλωτική αγορά.
  4. Συνεργασία στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων έργων που σχετίζονται με την τεχνητή νοημοσύνη.
  5. Επιστροφή της Ρωσίας στο σύστημα διακανονισμών σε δολάρια, ενδεχομένως και για ενεργειακές συναλλαγές.
  6. Συνεργασία σε πρώτες ύλες όπως λίθιο, χαλκό, νικέλιο και πλατίνα
  7. Κοινή προώθηση των ορυκτών καυσίμων ως εναλλακτική λύση στην κλιματική ιδεολογία φιλική προς το κλίμα και τις λύσεις χαμηλών εκπομπών που ευνοούν Κίνα και Ευρώπη.

Πριν ξεκινήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία το 2022, ο Πούτιν είχε ήδη επιδιώξει τη μείωση της εξάρτησης της Ρωσίας από το αμερικανικό νόμισμα, στο πλαίσιο ευρύτερης προσπάθειας αμφισβήτησης της χρηματοπιστωτικής ηγεμονίας των ΗΠΑ. Η στρατηγική αυτή ενισχύθηκε όταν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους αξιοποίησαν τον έλεγχο των συναλλαγών σε δολάρια για να επιβάλουν εκτεταμένες κυρώσεις στη ρωσική οικονομία μετά την έναρξη του πολέμου. Έκτοτε, η Μόσχα επιδίωξε την ανάπτυξη εμπορίου σε εναλλακτικά νομίσματα και συστήματα, κυρίως με την Κίνα και χώρες όπως η Ινδία.

Έτσι, η επιστροφή στον διακανονισμό με βάση το δολάριο θα σήμαινε, από τη μία πλευρά, επαναφορά στην αμερικανική χρηματοπιστωτική κυριαρχία και ανατροπή των προσπαθειών θωράκισης της ρωσικής οικονομίας από πιέσεις των ΗΠΑ. Από την άλλη, θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντική επιτυχία για την κυβέρνηση Τραμπ, εφόσον αποδυναμώσει τη σχέση Μόσχας–Πεκίνου.

Άλλες λεπτομέρειες του σχεδίου φαίνεται επίσης να έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να αξιοποιήσουν τις φιλοδοξίες του Τραμπ σε άλλους τομείς. Η ιδέα ότι οι αμερικανικές εταιρείες θα πρέπει να αποζημιωθούν για προηγούμενες ζημίες στη Ρωσία απηχεί την απαίτησή του από τη Βενεζουέλα, ενώ η αντίσταση κατά των τεχνολογιών χαμηλών εκπομπών άνθρακα που προτιμούν η Ευρώπη και η Κίνα θα αρέσει στον Αμερικανό πρόεδρο, που συνηθίζει να επιτίθεται στις ανεμογεννήτριες.

Σύμφωνα με δυτικούς αξιωματούχους που γνωρίζουν το υπόμνημα, ορισμένες προτάσεις φαίνεται να έχουν διαμορφωθεί με στόχο την εμβάθυνση των διαφορών μεταξύ ΗΠΑ και Ευρωπαίων συμμάχων της Ουκρανίας. Άλλες περιλαμβάνουν μακρινές υποσχέσεις με υψηλό οικονομικό αποτύπωμα, που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως κίνητρο για την επίτευξη συμφωνίας χωρίς να υλοποιηθούν τελικά.

Όπως λένε οι ίδιοι, είναι απίθανο το Κρεμλίνο να επιθυμεί απομάκρυνση από την Κίνα, η οποία έχει καταστεί κρίσιμος προμηθευτής εξαρτημάτων και πρώτων υλών για τη ρωσική πολεμική βιομηχανία μετά τις δυτικές κυρώσεις.

Το υπόμνημα υποστηρίζει πάντως ότι η επιστροφή στον διακανονισμό με βάση το δολάριο, θα επέτρεπε στη Ρωσία να διευρύνει την αγορά συναλλάγματος και να μειώσει τη μεταβλητότητα στο ισοζύγιο πληρωμών της. Για τις ΗΠΑ, αναφέρεται ότι μια τέτοια εξέλιξη θα ενίσχυε περαιτέρω τη θέση του δολαρίου ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος και θα μπορούσε να περιορίσει τις ανισορροπίες στο διεθνές εμπόριο, εξισορροπώντας το ενεργειακό κόστος μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ.

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε προ ημερών ότι Ρωσία και ΗΠΑ συζητούν εκτεταμένες διμερείς οικονομικές συμφωνίες παράλληλα με τις ειρηνευτικές συνομιλίες με το Κίεβο.

topontiki.gr

Άλλοι ανέβαζαν τιμές την Τσικνοπέμπτη, το ΣΥΝΚΑ όμως τις έριξε… Μόνο με ανθρωπιά μπορούμε να πάμε μπροστά

Σε μια περίοδο που η ειδησεογραφία κατακλύζεται από αναφορές στο κύμα ακρίβειας, το οποίο στερεί από πολλούς συμπολίτες μας τη δυνατότητα να γιορτάσουν παραδοσιακά την Τσικνοπέμπτη, η αλυσίδα ΣΥΝΚΑ επέλεξε να δείξει έναν άλλο δρόμο, πιο ανθρώπινο.

Δίχως να προχωρήσει σε κάποια διαφήμιση και χωρίς να βγάλει ντουντούκες, η εταιρεία προχώρησε σιωπηλά σε μια γενναία μείωση των τιμών στα κρεατικά. Στόχος ήταν ένας και σαφής: τα προϊόντα της ημέρας να γίνουν πραγματικά προσιτά για όλους, διασφαλίζοντας ότι το γιορτινό τραπέζι δεν θα είναι προνόμιο λίγων.

Εχουμε την υποχρέωση να ασκούμε κριτική στα κακώς κείμενα, αλλά οφείλουμε ταυτόχρονα να επισημαίνουμε και τις καλές πρακτικές. Η κίνηση του ΣΥΝΚΑ αξίζει δημόσιο έπαινο, καθώς αποδεικνύει ότι η επιχειρηματικότητα μπορεί να συμβαδίζει με την κοινωνική ενσυναίσθηση.

Το βλέμμα στη Σαρακοστή και την τοπική αγορά

Η πρωτοβουλία αυτή δημιουργεί ένα θετικό προηγούμενο, το οποίο ελπίζουμε να βρει μιμητές και σε άλλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ και καταστήματα.

Η Σαρακοστή πλησιάζει και οι Χανιώτες θα βγουν ξανά στην αγορά αναζητώντας φθηνά σαρακοστιανά προϊόντα. Είναι η ιδανική στιγμή για την αγορά να δείξει το κοινωνικό της πρόσωπο.

Είναι σημαντικό να γίνει αντιληπτό από όλους τους φορείς ότι η στήριξη των πολιτών αποτελεί την ουσιαστικότερη στήριξη της ίδιας της τοπικής αγοράς. Οι σχέσεις εμπιστοσύνης που χτίζονται σε δύσκολες στιγμές είναι η βάση για μια λειτουργική κοινωνία. Η κοινωνική συνοχή ενισχύεται όταν οι ισχυροί παίκτες της αγοράς επιλέγουν την ανθρωπιά έναντι του ευκαιριακού κέρδους.

Μόνο με ανθρωπιά και αλληλεγγύη μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά, δημιουργώντας μια κοινωνία που δεν αφήνει κανέναν στο περιθώριο.

Μόνο με ανθρωπιά μπορούμε να πάμε μπροστά…