Πέθανε σε ηλικία 102 ετών το τελευταίο από τα τέσσερα εγγόνια του ιστορικού πολιτικού και ηγέτη, Ελευθέριου Βενιζέλου.
Την είδηση θανάτου του πρώην βουλευτή Χανίων Ελευθέριου Βενιζέλου, γνωστοποίησε με ανακοίνωση του το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος».
Η διοίκηση και το προσωπικό του Ιδρύματος τον αποχαιρέτησαν με βαθύτατη συγκίνηση, εκφράζοντας τα θερμά τους συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος γεννήθηκε στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1924, με γονείς τον Κυριάκο Βενιζέλο, πρωτότοκο γιο του Ελευθερίου Βενιζέλου, και τη Μαρίκα Ρούσσου, προερχόμενη από εφοπλιστική οικογένεια της Λέρου.
Αδέλφια του ήταν ο Νικήτας Βενιζέλος και η Χάρις Καραγιάννη, και απέκτησε μία κόρη με τη σύζυγό του Λίλη Χαραμή.
Την προπολεμική περίοδο η οικογένειά του εγκαταστάθηκε αρχικά στη Γαλλία και αργότερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου σπούδασε Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στα Πανεπιστήμια Princeton και Columbia.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και δραστηριοποιηθεί στην πολιτική σκηνή.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος εξελέγη δύο φορές βουλευτής Χανίων, το 1952 και το 1956, ενώ μετά την αποχώρησή του από την ενεργό πολιτική ασχολήθηκε με την οικογενειακή ναυτιλιακή επιχείρηση.
Επί σειρά ετών υπηρέτησε στην προεδρία της Λέσχης Φιλελευθέρων, διετέλεσε επίτιμος Πρόεδρος του Εθνικού Ιδρύματος «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» και, για τη σημαντική του προσφορά, αναγορεύθηκε Μεγάλος Ευεργέτης και Εταίρος του Ιδρύματος.
Συλλυπητήριο Δημάρχου Χανίων
Ο Δήμαρχος Χανίων, Παναγιώτης Σημανδηράκης, με αφορμή την απώλεια του Ελευθερίου Βενιζέλου, πρώην Βουλευτή Χανίων και εγγονού του εθνάρχη Ελευθερίου Βενιζέλου, προέβη στην ακόλουθη δήλωση:
«Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον τελευταίο εν ζωή από τα τέσσερα εγγόνια του εθνάρχη μας. Υπήρξε επίτιμος Πρόεδρος, Μέγας Ευεργέτης και Εταίρος του Εθνικού Ιδρύματος «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος», προσφέροντας με συνέπεια και αφοσίωση στο έργο και την αποστολή του Ιδρύματος.
Η συμβολή του στην ανάδειξη και διατήρηση της ιστορικής και πνευματικής παρακαταθήκης του Ελευθερίου Βενιζέλου υπήρξε ουσιαστική και διαχρονική. Η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή και άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία και τις αξίες του τόπου μας.
Εκ μέρους του Δημοτικού Συμβουλίου Χανίων, εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του εκλιπόντος».
Σε μια περίοδο που η ψηφιακή πρόσβαση στον τζόγο έχει μετατραπεί σε καθημερινή συνήθεια για εκατομμύρια νέους, ο διακεκριμένος συγγραφέας Michael Lewis κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για μια «αόρατη επιδημία» που απειλεί τη νέα γενιά των Ηνωμένων Πολιτειών αλλά και όλου του δυτικού κόσμου. Με τα στοιχεία του NCAA να αποκαλύπτουν ότι το 67% των φοιτητών συμμετέχει σε αθλητικό στοιχηματισμό, η συζήτηση γύρω από τις κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις αυτής της νέας πραγματικότητας προσλαμβάνει διαστάσεις εθνικής κρίσης.
Η νομιμοποίηση του αθλητικού στοιχηματισμού μέσω κινητών τηλεφώνων στις ΗΠΑ το 2018 άλλαξε ριζικά το τοπίο της ψυχαγωγίας και της οικονομίας. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του NCAA, το 67% των φοιτητών στις πανεπιστημιουπόλεις δηλώνουν πλέον παίκτες του στοιχήματος, ενώ ένα ανησυχητικό 6% εξ αυτών έχει χάσει περισσότερα από 500 δολάρια σε μία μόνο ημέρα.
Ο Michael Lewis, γνωστός για τα έργα του Moneyball και The Big Short, επισημαίνει ότι ο στοιχηματισμός μέσω τηλεφώνου είναι πλέον πανταχού παρών, ιδιαίτερα μεταξύ των νεαρών ανδρών. Ο πρόεδρος του NCAA, Charlie Baker, μετά από περιοδεία σε κολέγια, ανέφερε ότι οι αθλητές αισθάνονται συχνά σωματική απειλή από άτομα που στοιχηματίζουν πάνω στις επιδόσεις τους, με τα περιστατικά εκφοβισμού να αυξάνονται συνεχώς.
Ο «αόρατος» κίνδυνος και η σύγκριση με την κρίση των οπιοειδών
Σε αντίθεση με τα ναρκωτικά ή το αλκοόλ, ο εθισμός στον ψηφιακό στοιχηματισμό δεν είναι άμεσα ορατός. Ο Lewis παρομοιάζει την κατάσταση με την κρίση των οπιοειδών, προειδοποιώντας ότι βρισκόμαστε στην αρχή μιας κρίσης που θα ξεδιπλωθεί μέσω τραγικών προσωπικών ιστοριών πριν γίνει αντιληπτό το πλήρες μέγεθος του προβλήματος.
Μελέτη στο περιοδικό Lancet εκτιμά ότι το 9% των ενηλίκων που στοιχηματίζουν διατρέχουν κίνδυνο ανάπτυξης προβλήματος εθισμού. Παρόλο που οι μεγάλες εταιρείες του κλάδου υποστηρίζουν ότι η πλειοψηφία των παικτών δεν αντιμετωπίζει προβλήματα, ο Lewis υποστηρίζει ότι το επιχειρηματικό μοντέλο βασίζεται σε δεδομένα που εντοπίζουν και στοχοποιούν ακριβώς αυτούς τους «προβληματικούς» παίκτες.
Η στοχοποίηση των νέων ανδρών και η ψυχολογία του ρίσκου
Ο στοιχηματισμός παρουσιάζει έντονο έμφυλο χαρακτήρα. Σε πείραμα που πραγματοποίησε ο Lewis σε τάξη λυκείου στην Καλιφόρνια —όπου ο στοιχηματισμός είναι παράνομος— όλοι οι έφηβοι αγόρια σήκωσαν το χέρι τους όταν ρωτήθηκαν αν στοιχηματίζουν, σε αντίθεση με κανένα από τα κορίτσια.
Ο Lewis αποδίδει αυτή τη διαφορά στην ιδιαίτερη ψυχολογία του ρίσκου στον ανδρικό εγκέφαλο, συγκρίνοντας τη συμπεριφορά αυτή με τις ριψοκίνδυνες αποφάσεις στη Wall Street. Επισημαίνει επίσης ότι οι στοιχηματικές εταιρείες χρησιμοποιούν εξελιγμένα δεδομένα για να εντοπίσουν παίκτες με «πλεονέκτημα» και να τους αποκλείσουν, ενώ αντίθετα «αγκαλιάζουν» τους παίκτες με εθιστικές συμπεριφορές, αναβαθμίζοντάς τους σε VIP μέλη.
Κρατικά εσοδα έναντι δημόσιας υγείας
Μία από τις βασικές δυσκολίες στην αντιμετώπιση του φαινομένου είναι η στάση των πολιτειών. Πολλές αμερικανικές πολιτείες ευθυγραμμίζονται με τις εταιρείες τζόγου λόγω των φορολογικών εσόδων που εισπράττουν. Αν και τα ποσά αυτά είναι συχνά μικρά σε σχέση με τον προϋπολογισμό, η ανάγκη για νέα έσοδα καθιστά τους κρατικούς ρυθμιστές απρόθυμους να επιβάλουν αυστηρούς περιορισμούς.
Σύμφωνα με τον Lewis, οι συνέπειες είναι ήδη ορατές σε μακροοικονομικό επίπεδο. Σε πολιτείες όπου ο στοιχηματισμός είναι νόμιμος, παρατηρούνται αρνητικές επιπτώσεις στα ποσοστά αποταμίευσης και αύξηση των πτωχεύσεων. Επιπλέον, τίθεται σε κίνδυνο η ακεραιότητα του ίδιου του αθλητισμού, καθώς επαγγελματίες και κολεγιακοί αθλητές κατηγορούνται ολοένα και συχνότερα για χειραγώγηση επιδόσεων.
Ως πιθανές λύσεις, ο Lewis προτείνει την εισαγωγή μεγαλύτερης «τριβής» στη διαδικασία, όπως ο περιορισμός του στοιχηματισμού μέσω τηλεφώνου, καθώς και τον στιγματισμό της ιδιότητας του «VIP» παίκτη ως ένδειξη κακής διαχείρισης κινδύνου. Στο προσωπικό του πείραμα, έδωσε στον γιο του 5.000 δολάρια για να στοιχηματίσει υπό παρακολούθηση, αποδεικνύοντάς του μέσα σε λίγες ώρες ότι το σύστημα είναι «στημένο» εναντίον του παίκτη και ότι η νίκη είναι μαθηματικά απίθανη σε βάθος χρόνου.
Η εκπαίδευση γύρω από τη λειτουργία των αγορών και τις πιθανότητες φαίνεται να είναι το ισχυρότερο εργαλείο για την αποτροπή μιας γενιάς από τον εθισμό. Όπως καταλήγει ο Lewis, το κλειδί είναι να καταλάβουν οι νέοι ότι ο στοιχηματισμός δεν είναι ένα παιχνίδι εξυπνάδας, αλλά ένας μηχανισμός σχεδιασμένος για τη μεταφορά πλούτου από τις τσέπες τους στις εταιρείες.
Η μετάλλαξη των συστημάτων μαζικής παρακολούθησης μετά την 11η Σεπτεμβρίου αναδεικνύει μια ανησυχητική συνέχεια μεταξύ κρατικών μυστικών προγραμμάτων και της σύγχρονης βιομηχανίας δεδομένων. Μέσω της ανάλυσης της Palantir και του ρόλου του Peter Thiel, αποκαλύπτεται πώς η «Αρχιτεκτονική της Επιτήρησης» ιδιωτικοποιήθηκε και επαναλανσαρίστηκε ως καινοτομία, ενσωματώνοντας αλγόριθμους που δεν τεκμηριώνουν απλώς το παρελθόν, αλλά κρίνουν το μέλλον.
Η σύγχρονη υποδομή ψηφιακής παρακολούθησης δεν αποτελεί παρθενογένεση της Silicon Valley, αλλά μια μετεξέλιξη του προγράμματος Total Information Awareness (TIA) του Πενταγώνου. Το πρόγραμμα, το οποίο στεγαζόταν στο γραφείο DARPA, είχε ως στόχο τη δημιουργία ενός τεράστιου «διχτυού» πληροφοριών για την πρόβλεψη τρομοκρατικών επιθέσεων πριν αυτές συμβούν—μια προσέγγιση που θυμίζει τη λογική του Minority Report.
Επικεφαλής του TIA ήταν ο John Poindexter, ανώτατο στέλεχος της κυβέρνησης Reagan, γνωστός για την εμπλοκή του στο σκάνδαλο Iran-Contra. Παρά τη δημόσια κατακραυγή και τη μερική αποχρηματοδότησή του από το Κογκρέσο λόγω παραβίασης συνταγματικών δικαιωμάτων, βασικές πτυχές του προγράμματος συνεχίστηκαν υπό καθεστώς ιδιωτικοποίησης.
Η Άνοδος της Palantir και ο Ρόλος της CIA
Σύμφωνα με την έρευνα της Whitney Webb, η εταιρεία Palantir, συνιδρυτής της οποίας είναι ο Peter Thiel, αποτελεί την ιδιωτική ενσάρκωση του TIA.
Η σύνδεση των Thiel και Alex Karp με τον Poindexter έγινε μέσω του Richard Perle, ενός νεοσυντηρητικού παράγοντα με εκτεταμένες διασυνδέσεις στο κράτος του Ισραήλ.
Η Palantir αναπτύχθηκε με τη στήριξη της In-Q-Tel, του επενδυτικού βραχίονα της CIA. Για τα πρώτα έξι χρόνια της λειτουργίας της, η CIA ήταν ο μοναδικός πελάτης της, με τους προγραμματιστές της εταιρείας να επισκέπτονται ανά δεκαπενθήμερο το αρχηγείο στο Langley για τη βελτιστοποίηση του προϊόντος. Η ομοιότητα μεταξύ των προδιαγραφών προστασίας προσωπικών δεδομένων του TIA και της Palantir θεωρείται από τους αναλυτές ως απόδειξη της απευθείας μεταφοράς τεχνογνωσίας.
Αλγόριθμοι «Προ-Εγκλήματος» και η Σύνδεση με τον Epstein
Η μετάβαση από τη μαζική παρακολούθηση στη λογική του προ-εγκλήματος (pre-crime) αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση για τις ατομικές ελευθερίες. Το σύστημα δεν εστιάζει πλέον στο αν κάποιος παρανομεί στο παρόν, αλλά στο αν ένας αλγόριθμος προβλέπει ότι θα παρανομήσει στο μέλλον.
Επιπλέον, αναδεικνύονται συνδέσεις με την υπόθεση Epstein.
Carbyne και η Διασύνδεση με τις Ισραηλινές Μυστικές Υπηρεσίες
Μία από τις πιο κρίσιμες αποκαλύψεις αφορά την εταιρεία Carbyne, η οποία αναπτύσσει τεχνολογία «προ-εγκλήματος» και έχει διεισδύσει στα συστήματα κλήσεων έκτακτης ανάγκης (911) των Ηνωμένων Πολιτειών. Η εταιρεία ιδρύθηκε από βετεράνους των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών και είχε ως πρόεδρο του διοικητικού της συμβουλίου τον πρώην πρωθυπουργό του Ισραήλ, Ehud Barak.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, το Founders Fund του Peter Thiel συνεπένδυσε στην Carbyne μαζί με τον Έπσταϊν, τον Ehud Barak και τον Leslie Wexner. Παρά την προσπάθεια της εταιρείας να «εξαμερικανιστεί» μετά το σκάνδαλο Έπσταϊν—προσθέτοντας στο συμβούλιο στελέχη όπως η πρώην επικεφαλής του DHS, Christy Nielsen—η σύνδεσή της με την ισραηλινή κατασκοπευτική τεχνολογία παραμένει ο κεντρικός ιστός της λειτουργίας της.
Richard Perle: Ο Συνδετικός Κρίκος Νεοσυντηρητικών και Ισραήλ
Ο ρόλος του Ισραήλ στην ανάδυση της σύγχρονης αρχιτεκτονικής επιτήρησης ενισχύεται από τη δράση του Richard Perle, ενός επιδραστικού νεοσυντηρητικού παράγοντα. Ο Perle, ο οποίος τη δεκαετία του ’70 φέρεται να παρείχε διαβαθμισμένες πληροφορίες στην ισραηλινή πρεσβεία χωρίς να υποστεί κυρώσεις, ήταν το πρόσωπο που συνέδεσε τους ιδρυτές της Palantir (Thiel και Karp) με τον John Poindexter του Πενταγώνου.
Οι στενοί δεσμοί του Perle με την πρώτη κυβέρνηση του Netanyahu υπογραμμίζουν τη στρατηγική σύγκλιση μεταξύ της αμερικανικής βιομηχανίας δεδομένων και των ισραηλινών γεωπολιτικών συμφερόντων, με στόχο τη δημιουργία εργαλείων μαζικής επεξεργασίας πληροφοριών.
Ο Εκβιασμός ως Εργαλείο Εξουσίας
Η ανάλυση καταλήγει σε μια ζοφερή διαπίστωση για τη φύση της σύγχρονης εξουσίας. Τα δίκτυα επιρροής, όπως αυτό του Epstein, δεν αποτελούσαν ανωμαλία, αλλά μέρος ενός ευρύτερου μηχανισμού συλλογής επιβαρυντικών στοιχείων (compromat) για τον έλεγχο πολιτικών προσώπων.
Σήμερα, η ανάγκη για φυσικά δίκτυα εκβιασμού μειώνεται, καθώς η τεχνολογία επιτρέπει την αυτοματοποιημένη συλλογή πληροφοριών. Οποιοδήποτε στοιχείο μπορεί να αντληθεί από βάσεις δεδομένων όπως της Palantir ή να «φυτευτεί» σε συσκευές, καθιστώντας τον έλεγχο της ελίτ και των πολιτών πιο αποτελεσματικό από ποτέ.
Στην παραδοχή – έστω και με έμμεσο τρόπο – ότι η διαχείριση του χώρου του αδιανόητου σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη ήταν λανθασμένη, προχώρησε ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, με αφορμή ανάρτηση του Νίκου Πλακιά σχετικά με την αυθεντικότητα των βίντεο με τη μοιραία εμπορική αμαξοστοιχία.
Συγκεκριμένα, κάνοντας παράθεση την ανάρτηση Πλακιά, ο Ά. Γεωργιάδης, σημειώνει ότι «άλλο αν έγινε λάθος στην διαχείριση του χώρου, με την βιαστική μεταφορά και την δίκαιη αγανάκτηση των γονέων που βρήκαν οστά των θυμάτων σε άλλο μακρυνό χώρο, που ναι πολλά λάθη μπορεί να συνέβησαν εκείνη την ημέρα και να τους ζητήσουμε χίλια συγγνώμη, άλλο η συγκάλυψη».
Αναλυτικά ο υπουργός έγραψε:
Πριν από ένα έτος, το 80% του Ελληνικού Λαού πίστευε ότι στο δυστύχημα των Τεμπών υπήρξε συγκάλυψη. Η συγκάλυψη είχε γίνει υποτίθεται διότι η εμπορική αμαξοστοιχία μετέφερε τόνους παράνομου λαθραίου φορτίου και ο Μητσοτάκης ήθελε να προστατεύσει τον λαθρέμπορο διότι ήταν φίλος του κλπ. Μας είχαν τρελάνει στα κανάλια κάθε μέρα με «εμπειρογνώμονες» της πλάκας που έλεγαν πού πώς και πότε φορτώθηκε το φορτίο. Στην Βουλή Βελόπουλος και Ζωή οργίαζαν και έφτασε η κυρία να κατηγορήσει τον νεκρό μηχανοδηγό της εμπορικής αμαξοστοιχίας ως «λαθρέμπορο εθελοντή του Μητσοτάκη….
Ένα χρόνο μετά έχει αποδειχθεί ότι όλα αυτά ήταν ψέματα και ότι δεν υπήρξε κανένα παράνομο φορτίο, κανένας λαθρέμπορος καμμία συγκάλυψη, στο δε Δικαστήριο δεν έχει δηλωθεί ως μάρτυρας κανένας από αυτούς τους «εμπειρογνώμονες» οι οποίοι εξαφανίστηκαν.
Άλλο αν έγινε λάθος στην διαχείριση του χώρου, με την βιαστική μεταφορά και την δίκαιη αγανάκτηση των γονέων που βρήκαν οστά των θυμάτων σε άλλο μακρυνό χώρο, που ναι πολλά λάθη μπορεί να συνέβησαν εκείνη την ημέρα και να τους ζητήσουμε χίλια συγγνώμη, άλλο η συγκάλυψη.
Πριν από ένα έτος, το 80% του Ελληνικού Λαού πίστευε ότι στο δυστύχημα των Τεμπών υπήρξε συγκάλυψη. Η συγκάλυψη είχε γίνει υποτίθεται διότι η εμπορική αμαξοστοιχία μετέφερε τόνους παράνομου λαθραίου φορτίου και ο Μητσοτάκης ήθελε να προστατεύσει τον λαθρέμπορο διότι ήταν φίλος… https://t.co/6t4Z7YKvq4
Καθώς η χώρα εισέρχεται στην τροχιά της Σαρακοστής, οι Έλληνες καταναλωτές βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα γνώριμο, αλλά εξουθενωτικό φαινόμενο: την απόκλιση μεταξύ των διεθνών τάσεων και της εγχώριας πραγματικότητας. Ενώ οι παγκόσμιοι δείκτες τιμών τροφίμων παρουσιάζουν σημάδια αποσυμπίεσης, το «ράφι» στην Ελλάδα παραμένει σε δυσθεώρητα ύψη, με τις ανατιμήσεις στα θαλασσινά και τα βασικά είδη διατροφής να προκαλούν ίλιγγο στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.
Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία, ο πληθωρισμός των τροφίμων στην Ελλάδα επιμένει να κινείται με ταχύτητα διπλάσια από τον γενικό δείκτη, κλείνοντας στο 2,6% στις αρχές του 2026. Η «χρυσή» κιλοβατώρα και το υψηλό κόστος μεταφοράς χρησιμοποιούνται συχνά ως προσχήματα, όμως η πραγματικότητα δείχνει μια αγορά που αρνείται να ακολουθήσει την πτώση των διεθνών τιμών πρώτων υλών.
Στην κορυφή της πυραμίδας των αυξήσεων βρίσκονται τα σαρακοστιανά είδη, τα οποία μέσα στον Ιανουάριο του 2026 κατέγραψαν άλμα τιμών έως και 15% σε ορισμένες κατηγορίες.
Συγκεκριμένα τα καθαρισμένα θράψαλα είδαν την τιμή τους να εκτοξεύεται από τα 5,40 ευρώ το κιλό στα 6,25 μέσα σε δεκαπέντε ημέρες, σημειώνοντας αύξηση 15,7%. Το χταπόδι, άλλοτε βασικό έδεσμα της περιόδου, πωλείται πλέον έως και 19,40 ευρώ το κιλό, ενώ τα καλαμάρια ακολουθούν την ανηφορική πορεία με αυξήσεις της τάξης του 10%.
Ακόμη και τα παραδοσιακά συνοδευτικά, όπως ο χαλβάς και το ταχίνι, κουβαλούν τις ανατιμήσεις των προηγούμενων ετών, καθιστώντας το παραδοσιακό τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας μια πολυδάπανη υπόθεση για τον μέσο μισθωτό.
Το υπουργείο Ανάπτυξης ποντάρει στο «Καλάθι της Σαρακοστής» για να συγκρατήσει το κύμα, όμως οι καταναλωτές παραμένουν δύσπιστοι. Η κριτική εστιάζεται στο γεγονός ότι οι μεσάζοντες και οι στρεβλώσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα «απορροφούν» κάθε πιθανή μείωση που θα μπορούσε να φτάσει στον τελικό αγοραστή. Την ώρα που οι αγροτικές τιμές παραγωγού σε πολλά είδη συμπιέζονται, η τελική τιμή στο σούπερ μάρκετ παραμένει «κολλημένη» στο ταβάνι, δημιουργώντας ένα αίσθημα αδικίας.
Η Σαρακοστή του 2026 αναδεικνύεται έτσι σε ένα κρίσιμο τεστ για την αντοχή των νοικοκυριών. Με τα ψάρια και τα θαλασσινά να μετατρέπονται σε είδη πολυτελείας, η κοινωνία αναζητά απαντήσεις για το πώς μια χώρα με τη δική μας παραγωγή καταλήγει να έχει ακριβότερο ράφι από την Κεντρική Ευρώπη.
Αν οι έλεγχοι στην αγορά δεν ενταθούν και αν δεν χτυπηθεί η κερδοσκοπία στη ρίζα της, το φετινό νηστίσιμο τραπέζι θα αφήσει μια πολύ πικρή γεύση, όχι από το παραδοσιακό τουρσί, αλλά από την αβάσταχτη ακρίβεια που αρνείται να υποχωρήσει.
Η αντίστροφη μέτρηση για την Τσικνοπέμπτη 2026 έχει ξεκινήσει, όμως οι καταναλωτές βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή πίεση στις τιμές των κρεατικών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της αγοράς, το παραδοσιακό τραπέζι αναμένεται να είναι φέτος το ακριβότερο των τελευταίων ετών, με τις αυξήσεις σε βασικά είδη όπως το αρνί, το μοσχάρι και το βόειο να ξεπερνούν σε ορισμένες περιπτώσεις το 30%.
Η ακτινογραφία των ανατιμήσεων
Η άνοδος των τιμών δεν είναι οριζόντια, αλλά εστιάζεται στα προϊόντα υψηλής ζήτησης. Το μοσχάρι γάλακτος (Ολλανδίας), που αποτελεί σταθερή επιλογή για πολλές οικογένειες, καταγράφει τη μεγαλύτερη αύξηση, η οποία αγγίζει το 33,8%. Ακολουθεί το βόειο (μπριζόλα με οστό) με άνοδο 30%, ενώ το αρνί και τα χωριάτικα λουκάνικα δεν μένουν πίσω, με αυξήσεις που κυμαίνονται από 27% έως 28%.
Τιμές σε απόλυτα νούμερα (Σύγκριση 2025 – 2026)
Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της επιβάρυνσης, παρατίθενται οι μέσες τιμές λιανικής ανά κιλό:
Ανάλυση Τιμών ανά Κιλό (Σύγκριση 2025 – 2026)
Μοσχάρι γάλακτος: Πρόκειται για τη μεγαλύτερη επιβάρυνση στην αγορά. Ενώ πέρυσι η μέση τιμή βρισκόταν στα 17,89 ευρώ το κιλό, φέτος έχει εκτοξευθεί στα 23,95 ευρώ, σημειώνοντας άνοδο που αγγίζει το 33,8%.
Βόειο (Μπριζόλα με οστό): Μια κλασική επιλογή για ψήσιμο που πλέον κοστίζει 16,89 ευρώ το κιλό, παρουσιάζοντας αύξηση 30% σε σχέση με τα 12,99 ευρώ που κόστιζε την αντίστοιχη περσινή περίοδο.
Αρνί ελληνικό: Η τιμή του έχει πάρει την ανιούσα λόγω της μειωμένης προσφοράς, φτάνοντας τα 13,80 ευρώ το κιλό από τα 10,80 ευρώ που ήταν πέρυσι (αύξηση περίπου 28%).
Λουκάνικο χωριάτικο: Ακόμη και τα πιο «ταπεινά» είδη του τραπεζιού ακολουθούν το ράλι. Το χωριάτικο λουκάνικο από τα 6,99 ευρώ πέρυσι, πωλείται φέτος στα 8,95 ευρώ το κιλό, μια αύξηση της τάξης του 28%.
Οι αιτίες του «εκρηκτικού» κοκτέιλ
Παράγοντες της αγοράς αποδίδουν αυτή την εκτόξευση σε έναν συνδυασμό παραγόντων:
Μειωμένη προσφορά: Οι πρόσφατες περιπέτειες με την ευλογιά των προβάτων έχουν περιορίσει το διαθέσιμο ζωικό κεφάλαιο, οδηγώντας τις τιμές παραγωγού στο αρνί πάνω από τα 9,50 €/κιλό.
Εισαγόμενος πληθωρισμός: Η Ελλάδα καλύπτει το 80% των αναγκών της σε μοσχάρι μέσω εισαγωγών, οι οποίες έχουν ακριβύνει λόγω της διεθνούς κρίσης στην κτηνοτροφία.
Ενεργειακό κόστος: Τα έξοδα μεταφοράς και συντήρησης (ψυγεία) παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, επιβαρύνοντας την τελική τιμή στο ράφι και το κρεοπωλείο.
Το συνολικό κόστος
Υπολογίζεται ότι για ένα πλήρες τραπέζι 4-5 ατόμων στο σπίτι, το κόστος μπορεί πλέον να ξεπεράσει τα 130 €, αν συμπεριληφθούν τα συνοδευτικά (σαλάτες, τυριά) και τα ποτά, ενώ η έξοδος σε ταβέρνα αναμένεται να είναι ακόμη πιο επιβαρυμένη, με το κιλό τα παϊδάκια να ξεκινά από τα 35 € σε πολλές περιοχές της Αττικής.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να δημιουργήσει ένα μέσο κοινού δανεισμού, για παράδειγμα μέσω ευρωομολόγων, καθώς αυτό θα αμφισβητούσε την ηγεμονία του αμερικανικού δολαρίου, δήλωσε ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν σε συνέντευξή του που δημοσιεύεται σήμερα σε ευρωπαϊκές εφημερίδες και περιοδικά.
«Η ΕΕ έχει χαμηλό επίπεδο δανεισμού σε σύγκριση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα. Σε μια στιγμή που γίνεται κούρσα τεχνολογικών επενδύσεων, η αποτυχία να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δυνατότητα δανεισμού είναι μεγάλο λάθος», δήλωσε ο Μακρόν στα έντυπα αυτά, μεταξύ των οποίων η Le Monde, o Economist και η Sueddeutsche Zeitung, αλλά και οι Financial Times και η El Pais, πριν από μια σειρά συναντήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυτή την εβδομάδα με θέματα την ανταγωνιστικότητα και τη βιομηχανία.
Ο γάλλος πρόεδρος προειδοποιεί επίσης τους Ευρωπαίους ότι οι εμπορικές «απειλές» και «εκφοβισμοί» των ΗΠΑ δεν έχουν «τελειώσει» και ότι θα «σαρωθούν», αν δεν επιβάλουν μια «ευρωπαϊκή προτίμηση» στους στρατηγικούς τομείς έναντι του αμερικανικού και του κινεζικού ανταγωνισμού. Ο Μακρόν υπολογίζει τις ανάγκες για δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις στην ΕΕ σε «περίπου 1,2 τρισεκατομμύριο ευρώ το χρόνο», συνυπολογίζοντας τις ανάγκες «στις πράσινες και ψηφιακές τεχνολογίες» και «στην άμυνα και την ασφάλεια».
«Απειλές και εκφοβισμοί»
«Υπάρχουν απειλές και εκφοβισμοί. Και μετά, μεμιάς, η Ουάσινγκτον οπισθοχωρεί. Και πιστεύουμε ότι τελείωσε. Αλλά μην το πιστεύετε ούτε στιγμή. Καθημερινά, υπάρχουν απειλές σχετικά με τα φάρμακα, την ψηφιακή τεχνολογία…», λέει. Σύμφωνα με τον ίδιο, «όταν υπάρχει μια επίθεση», «δεν πρέπει να σκύβουμε το κεφάλι ούτε να προσπαθούμε να βρούμε μια διευθέτηση». «Δοκιμάσαμε επί μήνες αυτή τη στρατηγική, δεν αποδίδει. Κυρίως όμως οδηγεί στρατηγικά την Ευρώπη να αυξήσει την εξάρτησή της», εκτιμά.
Ο Μακρόν δήλωσε πως η κυβέρνηση Τραμπ είναι «ανοικτά αντιευρωπαϊκή» και επιδιώκει το «διαμελισμό» της ΕΕ. «Τους επόμενους μήνες, αυτό είναι βέβαιο, οι ΗΠΑ θα μας επιτεθούν για τις κανονιστικές ρυθμίσεις στον ψηφιακό τομέα», πρόσθεσε ο γάλλος πρόεδρος, προειδοποιώντας για επιβολή δασμών στις αμερικανικές εισαγωγές από τον Τραμπ, αν η ΕΕ χρησιμοποιήσει το νόμο της για τις ψηφιακές υπηρεσίες για να ελέγξει τις εταιρείες τεχνολογίας.
Καθώς αυτή την εβδομάδα πρόκειται να διεξαχθούν συναντήσεις ευρωπαίων ηγετών για την ανταγωνιστικότητα και την βιομηχανία, κάλεσε για «απλούστευση» και για «εμβάθυνση της εσωτερικής αγοράς» της ΕΕ και για τη «διαφοροποίηση» των εμπορικών εταίρων της. Κυρίως κάλεσε να «προστατεύσουμε τη βιομηχανία μας» χωρίς «να επιβάλουμε προστατευτισμό», με μια «ευρωπαϊκή προτίμηση» σε «ορισμένους στρατηγικούς τομείς, όπως οι καθαρές τεχνολογίες, η χημεία, ο χάλυβας, το αυτοκίνητο ή η άμυνα, διαφορετικά οι Ευρωπαίοι θα σαρωθούν».
Για το FCAS
Ο Εμανουέλ Μακρόν αναφέρθηκε ακόμα στο σχέδιο για το πρόγραμμα ανάπτυξης του ευρωπαϊκού μαχητικού 6ης γενιάς (FCAS) λέγοντας ότι είναι «ένα καλό σχέδιο» και ότι «τα πράγματα πρέπει να προχωρήσουν», παρά τις εντάσεις ανάμεσα σε γάλλους και γερμανούς βιομηχάνους. «Είναι ένα καλό σχέδιο και κανείς στη Γερμανία δεν μου έχει πει ότι δεν είναι ένα καλό σχέδιο», δήλωσε διαβεβαιώνοντας ότι θα συζητήσει και πάλι γι’ αυτό με τον γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς.
«Το ίδιο και για το άρμα μάχης εξάλλου. Επειδή, φαντάζεστε, αν συνέβαινε ο γερμανός εταίρος να θέσει υπό αμφισβήτηση το κοινό αεροπλάνο, θα ήμασταν υποχρεωμένοι να αμφισβητήσουμε το κοινό άρμα μάχης», προειδοποίησε. Η γαλλική Dassault ζητάει ουσιαστικά κυριαρχία, πράγμα που προκαλεί εκνευρισμό στη Γερμανία και την Ισπανία, η οποία εντάχθηκε στο πρόγραμμα το 2019. Σε σημείο που κύκλοι στη γερμανική βιομηχανία ζητούν αλλαγή συμμαχίας και τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης προχωρούν σε εικασίες σχετικά με το ενδεχόμενο το Βερολίνο να ενταχθεί στο ανταγωνιστικό πρόγραμμα GCAP μαζί με το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιταλία και την Ιαπωνία.
«Αυτό που ζω τώρα, για το FCAS, το έζησα για το Ariane-6. Άκουγα κάθε εβδομάδα ότι οι Γερμανοί δεν θέλουν να βάλουν χρήματα, τελείωσε, είναι καταστροφή. Όμως το κάναμε», επισήμανε ο Εμανουέλ Μακρόν.
Σοκαριστικές αποκαλύψεις έρχονται στο φως για την υπόθεση του Τζέφρι Έπσταϊν, καθώς Αμερικανοί βουλευτές αποκάλυψαν ότι στα απόρρητα αρχεία περιλαμβάνεται θύμα ηλικίας μόλις εννέα ετών, ενώ υπάρχει αναφορά σε εν ενεργεία ανώτατο αξιωματούχο ξένης κυβέρνησης.
Τις αποκαλύψεις έκαναν ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής Τόμας Μάσι και ο Δημοκρατικός βουλευτής, Ρο Κάνα κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου τη Δευτέρα, μετά την πρόσβασή τους στους φακέλους του Υπουργείου Δικαιοσύνης.
Αποκάλυψαν πως τουλάχιστον έξι άνδρες φαίνεται να εμπλέκονται ποινικά στα αρχεία, τα οποία παραμένουν σε μεγάλο βαθμό λογοκριμένα.
Οι Μάσι και Κάνα ηγούνται από τον Ιούλιο της προσπάθειας για τη δημοσιοποίηση των αρχείων Έπσταϊν, προωθώντας τον νόμο Epstein Files Transparency Act, ο οποίος τελικά υπεγράφη από τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.
Παρά τη θεσμοθέτηση του νόμου, οι βουλευτές συνεχίζουν να καταγγέλλουν έλλειψη διαφάνειας, καθώς το Υπουργείο Δικαιοσύνης έδωσε στη δημοσιότητα στις 30 Ιανουαρίου περισσότερα από 3 εκατομμύρια έγγραφα, με τη συντριπτική πλειονότητά τους να είναι λογοκριμένα.
Ο Τόμας Μάσι, βουλευτής του Κεντάκι, δήλωσε ότι στα αρχεία περιλαμβάνεται πρόσωπο που βρίσκεται «αρκετά ψηλά σε ξένη κυβέρνηση», καλώντας το Υπουργείο Δικαιοσύνης του Ντόναλντ Τραμπ να «διορθώσει τα λάθη του».
Ένα από τα έγγραφα που δημοσιοποίησε ο ίδιος περιλαμβάνει 18 ονόματα που δεν αποκαλύπτονται, εκ των οποίων τα 4 αφορούν άνδρες γεννημένους πριν από το 1970.
Τη Δευτέρα μέλη του Κογκρέσου είχαν τη δυνατότητα να δουν τα μη λογοκριμένα αρχεία, μεταβαίνοντας αυτοπροσώπως σε κτίριο του Υπουργείου Δικαιοσύνης στην Ουάσινγκτον και αποκτώντας πρόσβαση μέσω των υπολογιστών της υπηρεσίας.
Ο Δημοκρατικός βουλευτής του Μέριλαντ Τζέιμι Ράσκιν, ο οποίος επίσης επισκέφθηκε το Υπουργείο Δικαιοσύνης, ανέφερε ότι τα αρχεία περιλαμβάνουν πολλά θύματα που δεν είχαν αναφερθεί ποτέ στο παρελθόν, με ηλικίες που σοκάρουν.
«Διαβάζεις για κορίτσια 15 ετών, 14 ετών, 10 ετών. Σήμερα είδα αναφορά σε κορίτσι 9 ετών. Είναι απλώς εξωφρενικό και σκανδαλώδες», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Την ίδια ώρα, η πρώην σύντροφος του Έπσταϊν, Γκισλέιν Μάξγουελ, αρνήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις για τον Τζέφρι Έπσταϊν, επικαλούμενη το δικαίωμα της σιωπής, την Πέμπτη Τροπολογία.
Η Βρετανίδα που βρίσκεται στη φυλακή εμφανίστηκε μέσω τηλεδιάσκεψης ενώπιον της Επιτροπής Εποπτείας της Βουλής, σε κεκλεισμένων των θυρών ακρόαση που διήρκεσε λιγότερο από μία ώρα.
Η κατάθεσή της εντάσσεται στο πλαίσιο της δικομματικής κοινοβουλευτικής έρευνας για τον τρόπο με τον οποίο το Υπουργείο Δικαιοσύνης χειρίστηκε και δίωξε την υπόθεση Έπσταϊν.
Μιλώντας σε δημοσιογράφους μετά την κατάθεση της Μάξγουελ, ο Ρο Κάνα προχώρησε σε μια ιδιαίτερα βαριά δήλωση, υποστηρίζοντας ότι οι αποκαλύψεις της υπόθεσης Έπσταϊν θα μπορούσαν να αποτελέσουν σοβαρή απειλή ακόμη και για τη βρετανική μοναρχία.
Ο Νίκος Πλακιάς σχολίασε, τη Δευτέρα (9/2), με μια ανάρτηση γεμάτη αιχμές τις εξελίξεις στη Λάρισα, καθώς η δίκη για τα Τέμπη σχετικά τα «χαμένα βίντεο» φέρνει στο φως νέα δεδομένα για τη γνησιότητα των στοιχείων.
Συγκεκριμένα, ο πατέρας των δίδυμων κοριτσιών που χάθηκαν στην τραγωδία, επιτέθηκε σε όσους υποστηρίζουν ότι τα βίντεο είναι πλαστά ή ανύπαρκτα. Τόνισε, μάλιστα, πως στη δικογραφία περιλαμβάνονται τέσσερα βίντεο που αποδεικνύουν ότι η εμπορική αμαξοστοιχία δεν μετέφερε παράνομο υλικό κατά τη στιγμή της σύγκρουσης. Η παρέμβασή του έγινε με αφορμή τους ισχυρισμούς που ακούστηκαν στη δικαστική αίθουσα σχετικά με την εγκυρότητα του οπτικού υλικού.
Παρακολουθώ την δίκη στη Λάρισα για τα “χαμένα βίντεο” και ακούω να λένε κάποιοι ότι δεν υπάρχουν βίντεο στη δικογραφία και κάποιοι άλλοι ότι αυτά που υπάρχουν είναι πλαστά. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν ΤΕΣΣΕΡΑ βίντεο στη δικογραφία από τέσσερις διαφορετικές κάμερες, τρεις του…
Ο Νίκος Πλακιάς ξεκαθάρισε το τοπίο γύρω από τον αριθμό και την προέλευση των επίμαχων αρχείων. «Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν τέσσερα βίντεο στη δικογραφία από τέσσερις διαφορετικές κάμερες, τρεις του ΟΣΕ και μία ενός καταστήματος στη Λεπτοκαρυά», ανέφερε χαρακτηριστικά στην ανάρτησή του και πρόσθεσε: «Αυτά τα βίντεο είναι πιστοποιημένα και ταυτοποιημένα από τη Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών και τους δικαστικούς πραγματογνώμονες άρα είναι γνήσια 100% και δείχνουν ότι η εμπορική αμαξοστοιχία δεν κουβαλούσε κανένα παράνομο φορτίο στο σημείο όπου τρία χρόνια τώρα υποστήριζαν ότι υπήρχε αυτό διάφοροι πραγματογνώμονες και ειδικοί».
Στη συνέχεια της τοποθέτησής του, ο ίδιος εξέφρασε την απορία του για το γεγονός ότι δεν υπήρξε καμία νομική αντίδραση από όσους αμφισβητούν τα βίντεο. Σημείωσε πως του προκαλεί εντύπωση που, έναν χρόνο μετά τη δημοσιοποίηση του υλικού, δεν βρέθηκε κανένας δικηγόρος συγγενή να καταθέσει μήνυση ή αγωγή κατά της Ελληνικής Αστυνομίας ή του δικηγόρου κ. Καπερνάρου που προσκόμισε τα βίντεο.
«Επίσης εντύπωση μου κάνει που, έναν χρόνο μετά, δεν βρέθηκε ένας να στείλει αυτά τα βίντεο σε εξειδικευμένο εργαστήριο του εξωτερικού όπως έλεγαν τότε, γιατί άραγε;», διερωτήθηκε κλείνοντας την ανάρτησή του. Ο Νίκος Πλακιάς υπογράμμισε ότι παρακολουθεί στενά τη διαδικασία στη Λάρισα, επισημαίνοντας την ανάγκη να λάμψει η αλήθεια χωρίς αμφισβητήσεις επί των πιστοποιημένων εγγράφων.
Στο φλέγον ζήτημα της λειψυδρίας αλλά και της συνολικής διαχείρισης του νερού στην Κρήτη τοποθετήθηκε ο Γιώργης Μαρινάκης, επισημαίνοντας ότι τα προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται με νομοθετικές ρυθμίσεις, αλλά με ουσιαστικές παρεμβάσεις στις υποδομές, επαρκή χρηματοδότηση και κυρίως αλλαγή νοοτροπίας.
«Τα θέματα του νερού δεν τα λύνουν τα νομοθετήματα. Τα λύνουν οι υποδομές, οι χρηματοδοτήσεις και η νοοτροπία των πολιτών, η οποία πρέπει να αλλάξει άρδην», ανέφερε χαρακτηριστικά, παραθέτοντας στοιχεία που, όπως είπε, αποτυπώνουν ξεκάθαρα το μέγεθος του προβλήματος.
Όπως τόνισε, «500 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού καταναλώθηκαν πέρυσι στην Κρήτη. Από αυτά, μόλις 71 εκατομμύρια πήγαν για πόσιμο νερό, ενώ τα υπόλοιπα 430 εκατομμύρια αφορούσαν άλλες χρήσεις και κυρίως την άρδευση». Σύμφωνα με τον δήμαρχο Ρεθύμνης, τα δεδομένα αυτά ανοίγουν αναπόφευκτα τη συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται μέχρι σήμερα το νησί το αρδευτικό νερό, τόσο σε επίπεδο νοοτροπίας όσο και σε επίπεδο υποδομών, όπου όπως είπε «είμαστε πολύ πίσω».
Ο κ. Μαρινάκης υπογράμμισε την ανάγκη να εξεταστούν οι απώλειες και οι διαρροές στα δίκτυα, να επαναπροσδιοριστούν οι πολιτικές διαχείρισης και να υπάρξει ξεχωριστή «ακτινογράφηση» κάθε περιοχής, καθώς τα προβλήματα διαφέρουν από νομό σε νομό. «Δεν έχουν τα ίδια προβλήματα τα Χανιά με την Ιεράπετρα», σημείωσε, τονίζοντας ωστόσο ότι παντού το ζητούμενο είναι κοινό: η απόκτηση κουλτούρας ορθολογικής διαχείρισης ενός πολύτιμου φυσικού πόρου, ο οποίος, λόγω της κλιματικής κρίσης, γίνεται ολοένα και πιο σπάνιος.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην καθημερινή σπατάλη νερού, επισημαίνοντας ότι «όλοι μας μπορούμε να κάνουμε ατομική οικονομία στον φυσικό αυτό πόρο», ενώ επανέλαβε πως το μεγάλο βάρος της κατανάλωσης εντοπίζεται στο αρδευτικό νερό. «Αν πετύχουμε μια εξοικονόμηση της τάξης του 20% στην άρδευση, ουσιαστικά διπλασιάζουμε το διαθέσιμο πόσιμο νερό», ανέφερε σε γενικές γραμμές.
Τέλος, αναφέρθηκε και στο φράγμα Ποταμών, το οποίο, όπως είπε, θα τροφοδοτήσει το βόρειο τουριστικό μέτωπο του νομού Ρεθύμνης, σημειώνοντας ότι μετά από χρόνια καθυστερήσεων και νομικών εμπλοκών, το έργο εξελίσσεται και εκτιμάται ότι σε περίπου δυόμισι χρόνια θα αξιοποιηθεί προς όφελος κατοίκων και επισκεπτών.
