Η οικονομική ανασφάλεια και η απόρριψη του κατεστημένου ενώνουν δύο φαινομενικά ασύμβατους κόσμους.
Μια απροσδόκητη πολιτική μεταστροφή καταγράφεται στη Νέα Υόρκη, ανατρέποντας τις παραδοσιακές κομματικές διαχωριστικές γραμμές. Σε ένα σενάριο που αψηφά την πολιτική ορθοδοξία, η πόλη που το 2024 σημείωσε στροφή προς τα δεξιά, εξέλεξε έναν χρόνο αργότερα τον πρώτο σοσιαλιστή δήμαρχο στην ιστορία της, τον Ζοχράν Μαμντάνι. Το πλέον αξιοσημείωτο στοιχείο αυτής της εκλογικής αναμέτρησης δεν είναι η νίκη του Μαμντάνι καθαυτή, αλλά η δεξαμενή των ψηφοφόρων του: σύμφωνα με τα exit polls, ένας στους δέκα πολίτες που ψήφισαν τον Ντόναλντ Τραμπ, επέλεξαν στη συνέχεια τον δημοκρατικό σοσιαλιστή υποψήφιο για τη δημαρχία.
Η κατάρρευση των κομματικών στεγανών
Το φαινόμενο «MAGA for Mamdani» (υποστηρικτές του Τραμπ υπέρ του Μαμντάνι) προκαλεί σύγχυση στους πολιτικούς αναλυτές, καθώς ενώνει δύο άκρα του πολιτικού φάσματος. Οι ψηφοφόροι αυτοί, που συχνά χαρακτηρίζονται ως «υποκριτές» ή «μπερδεμένοι» από τον περίγυρό τους, φαίνεται να μοιράζονται ένα κοινό χαρακτηριστικό: την πλήρη απογοήτευση από το status quo και την αναζήτηση λύσεων εκτός των συστημικών επιλογών.
Ο Ρον Μπάρμπα, ηθοποιός και χρηματιστής, αποτελεί μια χαρακτηριστική περίπτωση αυτής της νέας τάσης. Εμφανίστηκε σε συγκέντρωση του Μαμντάνι φορώντας καπέλο με το σύνθημα «MAGA for Mamdani», προκαλώντας έκπληξη και δυσπιστία. «Ο κόσμος με ρωτούσε αν είμαι αληθινός ή δημιούργημα τεχνητής νοημοσύνης», δηλώνει ο ίδιος, εξηγώντας πως για εκείνον η επιλογή αυτή ήταν απόλυτα φυσική, παρά τις αντιδράσεις που δέχτηκε.
Ο κοινός παρονομαστής: Κόστος ζωής και επιβίωση
Πέρα από τις ιδεολογικές ταμπέλες, ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των ψηφοφόρων του Τραμπ και του Μαμντάνι εντοπίζεται στην οικονομική πραγματικότητα. Σε μια πόλη όπου το ενοίκιο για ένα διαμέρισμα τριών υπνοδωματίων αγγίζει τα 4.000 δολάρια και το κόστος ζωής εκτοξεύεται, η πολιτική ταυτότητα υποχωρεί μπροστά στην ανάγκη για επιβίωση.
Ο Κρίστιαν Σπαριόσου, κάτοικος του Κουίνς και γιος μεταναστών εργατικής τάξης, αποτελεί το πρόσωπο αυτής της δημογραφικής ομάδας. Πρώην πρόεδρος της τοπικής οργάνωσης Ρεπουμπλικανών στο κολλέγιό του και ένθερμος υποστηρικτής του Τραμπ το 2016 και το 2020, ο Σπαριόσου γοητεύτηκε από τον αντισυστημικό λόγο του τέως προέδρου. Ωστόσο, η εμπειρία του από το σύστημα υγείας της Ιαπωνίας κατά τη διάρκεια των σπουδών του, αλλά και η άμεση ανταπόκριση του γραφείου του Μαμντάνι σε ένα προσωπικό του πρόβλημα στέγασης, άλλαξαν την οπτική του.
«Όταν ο σπιτονοικοκύρης αρνιόταν να φτιάξει τη διαρροή στη στέγη, το γραφείο του Μαμντάνι παρενέβη και έλυσε το πρόβλημα. Ήταν η πρώτη φορά που ένας πολιτικός έκανε κάτι για μένα», αναφέρει ο Σπαριόσου. Η δέσμευση του Μαμντάνι για «πάγωμα» των ενοικίων και δωρεάν παιδική φροντίδα ήχησε στα αυτιά του όχι ως σοσιαλιστική προπαγάνδα, αλλά ως κοινή λογική και, κατά παράδοξο τρόπο, ως συντηρητική αξία που προστατεύει τον θεσμό της οικογένειας.
Από τον Τραμπ στον Σοσιαλισμό: Μια ταξική ψήφος;
Η στροφή αυτών των ψηφοφόρων υποδηλώνει ότι για ένα σημαντικό τμήμα της εργατικής τάξης, η πολιτική δεν είναι πλέον ζήτημα «Ρεπουμπλικανών εναντίον Δημοκρατικών», αλλά μια μορφή ταξικού πολέμου. Η αίσθηση ότι το πολιτικό σύστημα εργάζεται αποκλειστικά για το «1%» των πλουσίων, αφήνοντας τη μεσαία τάξη να συρρικνώνεται, οδηγεί τους πολίτες σε επιλογές που υπόσχονται ρήξη με το κατεστημένο, ανεξαρτήτως ιδεολογικής προέλευσης.
«Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Όλοι μιλούν για την ακρίβεια, αλλά ποιος θα μας βοηθήσει πραγματικά;», διερωτάται ένας ψηφοφόρος. Η απογοήτευση από τη δεύτερη θητεία του Τραμπ, η οποία, σύμφωνα με τον Σπαριόσου, εστίασε σε εξωτερική βοήθεια και διάσωση ξένων οικονομιών αντί για τα εσωτερικά προβλήματα, ενίσχυσε την πεποίθηση ότι απαιτείται μια νέα προσέγγιση.
Το στοίχημα της επόμενης μέρας
Ο Ζοχράν Μαμντάνι, αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά του, δεσμεύτηκε ότι η Νέα Υόρκη δεν θα είναι πλέον μια πόλη «που ανήκει μόνο σε όσους μπορούν να αγοράσουν την ελευθερία τους». Η επιτυχία του να συσπειρώσει έναν ετερόκλητο συνασπισμό δυσαρεστημένων πολιτών αποτελεί ένα πείραμα με ευρύτερες προεκτάσεις για την αμερικανική πολιτική σκηνή.
Το ερώτημα που παραμένει είναι εάν αυτή η συμμαχία είναι συγκυριακή ή αν σηματοδοτεί μια βαθύτερη αναδιάταξη του πολιτικού χάρτη, όπου τα οικονομικά συμφέροντα της εργατικής τάξης υπερκερούν τις παραδοσιακές κομματικές ταυτότητες. Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο Σπαριόσου: «Οι άνθρωποι θα ενωθούν και θα πουν “τελειώσαμε με αυτό”. Ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας ή φύλου, η μεσαία τάξη εξαφανίζεται».
Την οργή των πολιτών των ΗΠΑ έχει προκαλέσει η αμερικανική αστυνομία μετανάστευσης (ICE), η οποία ανέλαβε να εφαρμόσει την πολιτική μαζικών απελάσεων μεταναστών, τρομοκρατώντας ολόκληρες περιοχές, ενώ έχει φτάσει στο σημείο να δολοφονεί πολίτες.
Δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των Αμερικανών καταδικάζει τον τρόπο που έδρασε ο πράκτορας της ICE που πυροβόλησε και σκότωσε την Ρενέ Γκουντ, 37 ετών, μητέρα τριών παιδιών, την 7η Ιανουαρίου στη Μινεάπολη (βόρεια).
Σύμφωνα με δημοσκόπηση του ινστιτούτου Κουίνιπιακ, το 57% των ψηφοφόρων καταδικάζει τις μεθόδους της ICE. Ωστόσο η σύνθεση έχει σημασία: το κάνει το 94% όσων δηλώνουν ψηφοφόροι των δημοκρατικών και το 64% όσων δηλώνουν ανεξάρτητοι. Απεναντίας, το 84% όσων δηλώνουν ψηφοφόροι των ρεπουμπλικάνων τις υποστηρίζει.
Άλλη δημοσκόπηση, των YouGov/The Economist, υπέδειξε ότι το ποσοστό όσων τάσσονται υπέρ της κατάργησης της ICE (46%) ξεπέρασε, για πρώτη φορά, αυτό των Αμερικανών που εναντιώνονται στην ιδέα (43%).
ΗΠΑ: Οι παράνομες πρακτικές της ICE και η «πλήρης ασυλία»
Πέρα από τις απόψεις για την αντιμεταναστευτική πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ, οι μέθοδοι που εφαρμόζουν οι πράκτορες της ICE, που κατά κανόνα φορούν μάσκες και ενίοτε φέρουν βαρύ οπλισμό, έρχονται σε αντίθεση με αρχές θεμελιωμένες στον πολιτικό και νομικό πολιτισμό των ΗΠΑ, τονίζει στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Στίβεν Σουίν, καθηγητής Δικαίου στο πανεπιστήμιο του Ιλινόι στο Σικάγο.
Επικαλείται ως παράδειγμα τους ελέγχους ταυτοτήτων των αστυνομικών, θυμίζοντας πως δεν επιτρέπονται, αν δεν υπάρχει «εύλογη υποψία» για παράνομη δραστηριότητα.
Όταν πράκτορες της ICE ζητούν για παράδειγμα από ειρηνικούς διαδηλωτές να τους δείξουν τα χαρτιά τους, ή όταν στοχοποιούν κόσμο με βάση εθνοτικά ή φυλετικά χαρακτηριστικά, «πολύς κόσμος το εκλαμβάνει αυτό» ως πρακτική «δικτατορικών ή ολοκληρωτικών καθεστώτων», εξηγεί.
Ο πανεπιστημιακός χαρακτηρίζει εξάλλου «άνευ προηγουμένου» το εύρος της ανάπτυξης των αστυνομικών της ICE–είναι πλέον 22.000 σε όλη τη χώρα, από 10.000 πριν από έναν χρόνο, σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικής Ασφαλείας–καθώς και την προστασία της οποίας χαίρουν από πλευράς της εκτελεστικής εξουσίας.
«Πράκτορες της ICE: έχετε ασυλία στην εκτέλεση της αποστολής σας», δήλωνε πρόσφατα ο Στίβεν Μίλερ, από τους συμβούλους του Λευκού Οίκου με τη μεγαλύτερη επιρροή.
Ο αμερικανός πρόεδρος Τζέι Ντι Βανς συμφωνεί: ότι ο αστυνομικός της ICE που πυροβόλησε τη Ρενέ Γκουντ χαίρει «απόλυτης ασυλίας», έκρινε.
Ωστόσο, σύμφωνα και με ρεπορτάζ του Axios, η αμερικανική κυβέρνηση παρήγγειλε δικές της δημοσκοπήσεις και διαπίστωσε πως μειώνεται η υποστήριξη στην αστυνομία μετανάστευσης ακόμη και στις τάξεις των ψηφοφόρων της δεξιάς.
Αν πιστέψει κανείς ανώτερο σύμβουλο που μίλησε ανώνυμα στον ειδησεογραφικό ιστότοπο, ο αμερικανός πρόεδρος «θέλει μαζικές απελάσεις. Αυτό που δεν θέλει είναι αυτό που βλέπει ο κόσμος. Δεν του αρέσει αυτή η εικόνα. (Οι μέθοδοι της ICE) δεν δίνουν καλή εικόνα, κι έχει εκφράσει κάποια δυσαρέσκεια γι’ αυτό».
Ολοένα και λιγότερες ευκαιρίες να μπει στην αγορά εργασίας έχει η Gen Z, καθώς οι επιχειρήσεις σε ΗΠΑ και Ευρώπη φαίνεται να στρέφονται σε εργαζομένους μεγαλύτερης ηλικίας και μεγαλύτερης εμπειρίας. Παράλληλα, η AI μετασχηματίζει το τοπίο των entry-level θέσεων, με την αυτοματοποίηση να κερδίζει έδαφος.
Πέραν της AI, οι νέοι έρχονται αντιμέτωποι και με μια διαρθρωτική επιβράδυνση των προσλήψεων
Απόφοιτοι κορυφαίων πανεπιστημίων μαθαίνουν να κινούνται μέσα στη δίνη του networking και των συστάσεων, των διαδικτυακών ομάδων αναζήτησης εργασίας και των συνεντεύξεων, προσπαθώντας να αξιοποιήσουν τα πτυχία και τα ταλέντα τους.
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της εταιρείας ανάλυσης δεδομένων Revelio Labs, που δημοσιεύτηκε στις 6 Ιανουαρίου, την οποία επικαλείται η Washington Post, ένας από τους κύριους παράγοντες αυτής της μετατόπισης στην αγορά εργασίας είναι η γήρανση του πληθυσμού και το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι εργάζονται μέχρι τα 60 και τα 70 τους χρόνια.
Η ανάλυση το επιβεβαιώνει: Το 2025, η μέση ηλικία των νεοπροσλαμβανόμενων στις ΗΠΑ ήταν τα 42 έτη, έναντι 40,5 το 2022 και 40 το 2016. Το ποσοστό των εργαζομένων ηλικίας έως 25 ετών μειώθηκε από 14,9% σε 8,8% την περίοδο 2022–2025. Οι προσλήψεις σε αυτή την ηλικιακή ομάδα έχουν μειωθεί πάνω από 45% σε σύγκριση με το 2019, ενώ αντιθέτως οι προσλήψεις στην κατηγορία 65+ αυξήθηκαν σχεδόν κατά 80% την ίδια περίοδο.
Η επικεφαλής οικονομολόγος της εταιρείας, Λίζα Σάιμον, εξηγεί ότι τα χρόνια της οικονομικής και πολιτικής αβεβαιότητας, καθώς και η ώθηση προς τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης για τον ανασχηματισμό της εργασίας, έχουν οδηγήσει τους εργοδότες να δίνουν μεγαλύτερη αξία στην «εμπειρία και να είναι λίγο πιο επιφυλακτικοί ως προς το ποιον προσλαμβάνουν και σε ποιον είναι διατεθειμένοι να επενδύσουν».
Η παγίδα
Αυτό αποτελεί παγίδα για τους νεώτερους εργαζομένους σε μια εποχή όπου «οι εργοδότες περιμένουν από τους υποψηφίους να αποδίδουν από την πρώτη μέρα, χωρίς να τους δίνουν πραγματικά την ευκαιρία να εκπαιδευτούν», προσθέτει η ίδια.
Οι πιο έντονες ενδείξεις παραμονής μεγαλύτερων εργαζομένων καταγράφονται σε επαγγέλματα με άμεση επαφή με το κοινό και έντονο χαρακτήρα υπηρεσιών, όπως πωλητές και μεσίτες ακινήτων. Πρόκειται για ρόλους όπου η συσσωρευμένη εμπειρία και οι διαπροσωπικές δεξιότητες είναι καθοριστικές για την παραγωγικότητα.
Οι αλλαγές αυτές έρχονται τη στιγμή που οι εταιρείες επενδύουν όλο και περισσότερο στην τεχνητή νοημοσύνη. Στη σημερινή αγορά, οι εργοδότες «δίνουν μεγαλύτερη αξία στην εμπειρία, την κρίση και τις διαπροσωπικές δεξιότητες – τομείς στους οποίους οι μεγαλύτεροι εργαζόμενοι έχουν πλεονέκτημα», λέει ο Ματ Μπέαρντ, ανώτερος οικονομολόγος στο LinkedIn.
Τον περασμένο Νοέμβριο, ο CEO της JPMorgan Chase, Τζέιμι Ντίμον, παρότρυνε τους εργαζομένους της Gen Z να επικεντρωθούν σε «δεξιότητες με ζήτηση» επειδή «δεν αρκεί πλέον να λες ‘δουλεύω σκληρά’». Πρόσθεσε ότι η AI και ο προγραμματισμός είναι τομείς στους οποίους «ξέρουμε ότι χρειαζόμαστε δεξιότητες».
Σύμφωνα με την έκθεση Future of Jobs του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, το 41% των οργανισμών αναμένει να μειώσει το εργατικό του δυναμικό έως το 2030 λόγω αυτοματοποίησης, ενώ το 70% σκοπεύει να προσλάβει εργαζόμενους με νέες δεξιότητες. Ωστόσο, η AI είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας. Κορυφαίοι οικονομολόγοι αποδίδουν την επιβράδυνση των προσλήψεων εισαγωγικού επιπέδου σε ευρύτερες διαρθρωτικές δυνάμεις και όχι σε μαζική τεχνολογική εκτόπιση.
Ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, Τζερόμ Πάουελ, αποδίδει την τρέχουσα κατάσταση στην επιφυλακτικότητα των επιχειρήσεων σε μια οικονομία που επιβραδύνεται, παρά στην αυτοματοποίηση. Αναμφίβολα, η AI αναδιαμορφώνει την εργασία, αλλά οι βραδύτεροι κύκλοι προσλήψεων και τα διευρυνόμενα κενά δεξιοτήτων φαίνεται να είναι οι βασικότεροι παράγοντες που διαμορφώνουν την απασχόληση των νέων.
Προκλήσεις-ρεκόρ για τη Gen Z
Η ανεργία των νέων αυξάνεται και μαζί οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν. Σύμφωνα με έρευνα της Morgan Stanley που παρουσιάστηκε στο Bloomberg, τα ποσοστά για τους νέους εργαζόμενους σε τμήματα της Ασίας και της Αφρικής είναι πολύ υψηλότερα από αυτά των ΗΠΑ (4,3%) – 17% στην Ινδία, 16,5% στην Κίνα και περίπου 36% στο Μαρόκο.
Το 2024, εκτιμάται ότι 1,2 εκατομμύρια απόφοιτοι στο Ηνωμένο Βασίλειο διεκδικούσαν λιγότερες από 17.000 θέσεις εισαγωγικού επιπέδου. Αν και το αφήγημα ότι η τεχνητή νοημοσύνη καταργεί θέσεις εργασίας έχει πλέον παγιωθεί, πολλοί οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι η πραγματική εικόνα είναι πιο σύνθετη.
Για την πρώτη πλήρως διαδικτυακή γενιά, η πρόκληση της απασχόλησης εκτείνεται πέρα από την AI και την αυτοματοποίηση. Οι νέοι έρχονται αντιμέτωποι και με μια διαρθρωτική επιβράδυνση των προσλήψεων, στασιμότητα της κοινωνικής κινητικότητας και εντεινόμενες αναντιστοιχίες δεξιοτήτων, σε ένα περιβάλλον οικονομικής αβεβαιότητας και αυξανόμενων γεωπολιτικών εντάσεων.
Τα χαρακτηριστικά αυτής της κρίσης διαφέρουν ανά περιοχή, όμως η απογοήτευση των νέων εργαζομένων είναι παγκόσμια. Σε όλη την Ασία, τα ποσοστά ανεργίας των νέων είναι δύο έως τρεις φορές υψηλότερα από τον συνολικό μέσο όρο. Στην Ινδία, τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι μόλις το 2,3% των εργαζομένων διαθέτει πιστοποιημένη επαγγελματική κατάρτιση, έναντι 75% στη Γερμανία και 96% στη Νότια Κορέα, αφήνοντας μια ολόκληρη γενιά παγιδευμένη ανάμεσα στα εκπαιδευτικά συστήματα και τις προσδοκίες των εργοδοτών.
Στην Αφρική, διαδηλώσεις με πρωταγωνιστές τους νέους έχουν ξεσπάσει στην Κένυα, τη Μαδαγασκάρη και το Μαρόκο, τροφοδοτούμενες από τις περιορισμένες ευκαιρίες και το αυξανόμενο κόστος ζωής. Με το 70% του πληθυσμού της ηπείρου κάτω των 30 ετών, ο πληθυσμός σε ηλικία εργασίας αναμένεται να διπλασιαστεί έως το 2050, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ.
Το πρόβλημα της Ευρώπης
Στην Ευρώπη, από την άλλη, το πρόβλημα είναι συχνά η επισφάλεια της εργασίας και όχι η ανεργία. Στην Ισπανία, η ανεργία των νέων έχει μειωθεί από 40% σε 27%, ωστόσο οι συμβάσεις είναι μικρότερης διάρκειας και οι μισθοί παραμένουν στάσιμοι. Παρόμοια μοτίβα «μπες-βγες» στην απασχόληση παρατηρούνται σε όλη τη Γαλλία και τη Γερμανία, με τους νέους εργαζόμενους να εναλλάσσονται συχνά σε προσωρινές δουλειές στους τομείς του τουρισμού, του λιανεμπορίου και της τεχνολογίας.
Σύμφωνα με την έκθεση Future of Jobs Report 2025, οι περισσότεροι εργοδότες σχεδιάζουν να αναβαθμίσουν τις δεξιότητες του προσωπικού τους προσφέροντας και επανεκπαίδευση σε δεξιότητες AI, ωστόσο το 63% αναφέρει τα κενά δεξιοτήτων ως το βασικό εμπόδιο. Σε κάθε περίπτωση, η Gen Z προσαρμόζεται γρήγορα.
Παρότι οι θέσεις εισαγωγικού επιπέδου έχουν μειωθεί, πολλοί νέοι διαφοροποιούν τις πηγές εισοδήματός τους. Οι μαθητείες και η επαγγελματική κατάρτιση γνωρίζουν επίσης αναβίωση. Σύμφωνα με το Forbes, το 37% των αποφοίτων της Gen Z εκπαιδεύεται ή ήδη εργάζεται σε χειρωνακτικά επαγγέλματα που θεωρούνται πιο ανθεκτικά στην αυτοματοποίηση.
Η κρίση απασχόλησης της Gen Z είναι πραγματική, αλλά δυνητικά αναστρέψιμη. Παρά τον εκτεταμένο φόβο γύρω από την αυτοματοποίηση, η AI είναι πιο πιθανό να ενισχύσει υπάρχουσες διαρθρωτικές αδυναμίες παρά να τις δημιουργήσει. Οι λύσεις βρίσκονται στην ενίσχυση της δημιουργίας θέσεων εργασίας, στη μεταρρύθμιση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης και στη διεύρυνση της πρόσβασης σε διαδρομές που ανταμείβουν τις δεξιότητες και όχι μόνο τα τυπικά προσόντα.
Η μελέτη του ΚΕΦΙΜ δείχνει ελαφρά μείωση του χρόνου που εργαζόμαστε για την εφορία, ωστόσο η πρωτιά στους έμμεσους φόρους και η χαμηλή αγοραστική δύναμη συνθέτουν ένα ασφυκτικό μείγμα για το ελληνικό νοικοκυριό.
Για τον μέσο Έλληνα φορολογούμενο, το ημερολόγιο του 2025 χωρίζεται σε δύο άνισα μέρη: μέχρι τα τέλη Ιουνίου εργάζεται αποκλειστικά για να καλύψει τις υποχρεώσεις του προς το κράτος, και μόνο από το καλοκαίρι και μετά αρχίζει ουσιαστικά να εργάζεται για τον εαυτό του και την οικογένειά του.
Σύμφωνα με την ετήσια μελέτη για την Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας, που δημοσιεύει το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ), φέτος απαιτούνται 177 ημέρες εργασίας για την αποπληρωμή φόρων και εισφορών.
Αν και οι αριθμοί δείχνουν μια οριακή βελτίωση σε σχέση με τα προηγούμενα έτη, η ανάγνωση πίσω από τη στατιστική αποκαλύπτει μια πιο σύνθετη και πιεστική πραγματικότητα. Σε μια συγκυρία όπου η ακρίβεια επιμένει και οι μισθοί στην Ελλάδα παραμένουν ουραγοί στην Ευρωζώνη, το φορολογικό βάρος δεν μετριέται μόνο σε ημέρες, αλλά σε στέρηση βασικών αναγκών.
Η «μεγάλη εικόνα» των αριθμών
Βάσει των απολογιστικών στοιχείων της μελέτης, την οποία επιμελήθηκε ο επικεφαλής ερευνητής του ΚΕΦΙΜ, Κωνσταντίνος Σαραβάκος, αξιοποιώντας δεδομένα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (AMECO, Δεκέμβριος 2025), η Ελλάδα κατατάσσεται στη 10η θέση μεταξύ των 27 χωρών της ΕΕ ως προς το μέγεθος της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης.
Τα ευρήματα παρουσιάζουν μια τάση αποκλιμάκωσης:
Το 2025 εργαστήκαμε 177 ημέρες για το κράτος, δηλαδή δύο ημέρες λιγότερες από το 2024 και τρεις λιγότερες από το 2019.
Οι προβλέψεις για το μέλλον είναι ελαφρά ενθαρρυντικές σε απόλυτους αριθμούς, με την Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας να εκτιμάται στις 174 ημέρες το 2026 και στις 172 ημέρες το 2027.
Παράλληλα, τα φορολογικά έσοδα για το 2025 αναμένεται να αυξηθούν κατά 2,8% σε σχέση με τον Προϋπολογισμό, μια εξέλιξη που αποδίδεται κυρίως στην επέκταση των ηλεκτρονικών συναλλαγών και την αύξηση των αμοιβών εξαρτημένης εργασίας.
Η «Αχίλλειος Πτέρνα»: Έμμεσοι φόροι και ακρίβεια
Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο της μελέτης, που συνδέεται άμεσα με την αίσθηση ακρίβειας στην αγορά, είναι η διάρθρωση των εσόδων. Πάνω από το 55% των συνολικών φορολογικών εσόδων προέρχεται από φόρους επί αγαθών και υπηρεσιών, δηλαδή από έμμεσους φόρους.
Συγκεκριμένα, καταγράφεται αύξηση κατά 3,6% στα έσοδα από ΦΠΑ και κατά 1,8% στους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης (ΕΦΚ). Αυτή η δομή καθιστά το ελληνικό φορολογικό σύστημα εξαιρετικά αντιστρόφως προοδευτικό.
Οι έμμεσοι φόροι, σε αντίθεση με τους άμεσους που βασίζονται στη φοροδοτική ικανότητα, επιβαρύνουν οριζόντια όλους τους πολίτες. Όταν, όμως, οι τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ καλπάζουν, η υψηλή φορολόγηση στην κατανάλωση πλήττει δυσανάλογα τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, ροκανίζοντας το διαθέσιμο εισόδημα πολύ πριν τελειώσει ο μήνας.
Γιατί οι 177 ημέρες στην Ελλάδα «πονούν» περισσότερο από την Ευρώπη
Εδώ εντοπίζεται το κρίσιμο ερώτημα: Γιατί οι 177 ημέρες φορολογικής εργασίας στην Ελλάδα βιώνονται ως «θηλιά στον λαιμό», ενώ σε χώρες της Βόρειας Ευρώπης, όπου η φορολογική επιβάρυνση είναι συχνά υψηλότερη, το βιοτικό επίπεδο παραμένει υψηλό;
Η απάντηση βρίσκεται στον παρονομαστή της εξίσωσης: τους μισθούς και την αγοραστική δύναμη.
Η Ελλάδα εξακολουθεί να καταγράφει έναν από τους χαμηλότερους μέσους μισθούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ σε όρους αγοραστικής δύναμης (PPS) βρίσκεται σταθερά στις τελευταίες θέσεις, ανταγωνιζόμενη χώρες με πολύ χαμηλότερο κόστος ζωής.
Όταν ένας εργαζόμενος στη Γερμανία ή την Ολλανδία καλείται να αποδώσει το 50% του εισοδήματός του στο κράτος, το εναπομείναν ποσό επαρκεί για μια αξιοπρεπή διαβίωση, καθώς ο αρχικός μισθός είναι πολλαπλάσιος του ελληνικού.
Αντίθετα, στην Ελλάδα, ο πολίτης καλείται να επιβιώσει με το υπόλοιπο ενός μισθού που έχει ήδη εξανεμιστεί από τον πληθωρισμό, καλούμενος να πληρώσει τιμές προϊόντων και ενέργειας που συχνά υπερβαίνουν τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Το γεγονός ότι 177 ημέρες του μόχθου του πηγαίνουν στο κράτος, αφήνει ελάχιστα περιθώρια για αποταμίευση ή κάλυψη έκτακτων αναγκών, δημιουργώντας ένα καθεστώς μόνιμης οικονομικής ανασφάλειας.
Η μείωση των ημερών που εργαζόμαστε για το κράτος είναι, αναμφίβολα, μια θετική ένδειξη δημοσιονομικής εξυγίανσης. Ωστόσο, όσο η μείωση αυτή δεν συνοδεύεται από ουσιαστική αύξηση του πραγματικού εισοδήματος και όσο το κράτος συνεχίζει να γεμίζει τα ταμεία του κυρίως μέσω της κατανάλωσης σε συνθήκες ακρίβειας, η «Φορολογική Ελευθερία» θα παραμένει για πολλούς μια λογιστική έννοια και όχι μια βιωμένη πραγματικότητα.
Το ζητούμενο δεν είναι μόνο να δουλεύουμε λιγότερες μέρες για την εφορία, αλλά οι μέρες που δουλεύουμε για εμάς να έχουν πραγματικό αντίκρισμα στην ποιότητα της ζωής μας.
Κάτι που επ’ ουδενί δε συμβαίνει στην Ελλάδα 2.0 του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Στην εποχή της ήττας του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος και της διάλυσης των μετώπων πάλης του λαού, είναι εξηγήσιμο γιατί μαζί με την αντεργατική πολιτική και την πολεμική εμπλοκή, συνοδεύεται και η ένταση της ιδεολογικής τρομοκρατίας. Η οποία πλάι στην ιδεολογική υπεροχή του συστήματος, αναδεικνύει σαν δίκαιο και ορθό τις ανάγκες και τα θέλω του κεφάλαιου, απαξιώνει την εργατολαϊκή ζωή και διαμορφώνει το “εθνικό” αφήγημα.
Όσο λοιπόν επιβάλλεται η πολιτική όλα στο κεφάλαιο, όσο κατοχυρώνονται (και νομικά) τα 13ωρα, η υποταγή στο δίκιο της εργοδοσίας, όσο οι μισθοί γίνονται πείνας, τόσο εξελίσσεται και η αντιδραστική πολιτική που ορίζουν το βάθεμα στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση και οι φιλοδοξίες του ντόπιου κεφάλαιου. Στα πλαίσια λοιπόν της ατζέντας 2030 και του εξοπλιστικού πακέτου 25 – 28δις, στις γραμμές του ReArm Europe και στα πολεμοδάνεια και κονδύλια της ΕΕ, εκεί εντάσσεται και ο ερχομός της νέας φρεγάτας Belharra Κίμων. Μιας φρεγάτας που “ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στη χώρα” όπως τονίζουν στελέχη της πολιτικής ηγεσίας και του στρατού, κόστους 1δις, με ραντάρ εμβέλειας 500χλμ, αντιαεροπορικούς πυραύλους aster αλλά και πυραύλους κρουζ elsa με εμβέλεια άνω των 1000χλμ!!!
Ενδεικτική είναι και η στάση της “αντιπολίτευσης”, με το ΠΑΣΟΚ να καλωσορίζει τον ερχομό της φρεγάτας, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ στο ίδιο πνεύμα να αποτιμά θετικά το γεγονός, με την όποια κριτική να αφορά τα “παραπέρα ελείμματα της πολιτικής άμυνας”. Συμπληρωματικά στην κυβερνητική γραμμή και πάντα υπηρετώντας την πιο ωμή έκφρασή της, τα ακροδεξιά κόμματα και μορφώματα κατηγορούν την κυβέρνηση για καθυστερήσεις και μετριοπάθεια απέναντι στην Τουρκία, με τον Βελόπουλο να τονίζει την ανάγκη να επενδυθούν πολύ περισσότερα σε πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.
Όσο για την αριστερά; Όταν η κριτική αφορά ” τα συμφέροντα άμυνας της χώρας που δεν εξυπηρετούνται”, δεμένο με το σχήμα -επιτιθέμενη Τουρκία υποχωρητική Ελλάδα-, το ΚΚΕ όχι μόνο δεν υπηρετεί τα ταξικά συμφέροντα, αλλά δρα επιζήμια, όσες “ταξικές” κορώνες κι αν χρησιμοποιεί. Άλλο τόσο επιφανειακές και προβληματικές είναι και οι εξωκοινοβουλευτικές τοποθετήσεις (ΑΝΤΑΡΣΥΑ), που μένουν στην οικονομική-οικονομίστικη διάσταση, χωρίς να μπαίνουν στην ουσία του ζητήματος. Φυσικά, είναι εξοργιστικό να βλέπει κανείς το χορό των δις για τα εξοπλιστικά προγράμματα, τη στιγμή που ο λαός δεινοπαθεί στις συμπληγάδες ακρίβειας και αντεργατικής επίθεσης. Όπως εξοργιστική είναι και η αντιπαραβολή των παραπάνω, με την αντιμετώπιση που δέχονται από την κυβέρνηση τα δίκαια αιτήματα της φτωχομεσαίας αγροτιάς που δίνει αγώνα επιβίωσης.
Όμως ούτε η επέλαση σε κατακτήσεις και δικαιώματα προκύπτει απλά και μόνο επειδή “πρέπει” να αυξηθούν οι στρατιωτικές δαπάνες, ούτε φυσικά οι συνέπειες αφορούν μόνο την παραπέρα οικονομική αφαίμαξη. Εξάλλου, πάντα ήταν είναι και θα είναι ζήτημα συσχετισμού δυνάμεων, ζήτημα ταξικής πάλης, το μέγεθος της λεηλασίας του εισοδήματος, το αν ακόμα καταφέρει η εργατική τάξη και ο λαός να ζουν ειρηνικά στον τόπο τους. Ο λαός μας διαισθάνεται τους κινδύνους, σε μια συγκυρία που οι φωτιές του πολέμου πυκνώνουν, σε μια περιοχή έντονου ιμπεριαλιστικού ενδιαφέροντος.
Σε αυτά τα πλαίσια τζογάρει, ποντάρει η αστική τάξη, οικοδομώντας συμμαχίες με τα πιο αντιδραστικά καθεστώτα, γίνεται ο καλύτερος φίλος του γενοκτόνου σιωνιστικού μαντρόσκυλου, μεγαλώνει το αμερικανονατοϊκό αποτύπωμα βαθαίνοντας την ιμπεριαλιστική εξάρτηση. Αστική τάξη που αυτοπροβάλλεται σαν το προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης, το πιο υπάκουο παιδί των ΗΠΑ ΝΑΤΟ που φιλοδοξεί να γίνει πρωτοπαλίκαρο των πιο αιματοβαμμένων και εγκληματικών προς τους λαούς σχεδιασμών. Όχι μόνο τραυματίζει ανεπανόρθωτα σχέσεις φιλίας και αλληλεγγύης των λαών της περιοχής, αλλά βάζει στο μάτι του κυκλώνα το λαό και τη χώρα. Οι ξεδιάντροπες δηλώσεις Μητσοτάκη για τη Βενεζουέλα, απλά υπογραμμίζουν την ταύτιση με την πλευρά της ιστορίας που διαχρονικά φέρει την ευθύνη για τα μεγαλύτερα εγκλήματα.
Σε κάθε περίπτωση, στο σήμερα αξιοποιεί την επιλογή και στάση αυτή, για να επιβληθεί απέναντι στον εχθρό λαό, να εκβιάσει, να πειθαναγκάσει, να υποτάξει τις λαϊκές συνειδήσεις ώστε να προχωρήσει την αντεργατική πολιτική. Εξ αντικειμένου λοιπόν δεμένα τα μέτωπα που ανοίγει η επίθεση του συστήματος, άρα και οι αντιστάσεις του σήμερα, η πάλη για το μεροκάματο αλληλοτροφοδοτούνται με την πάλη ενάντια στον πόλεμο, την εμπλοκή, τις βάσεις και τον ιμπεριαλισμό. Δεν είναι λοιπόν η φρεγάτα “μας”, δεν είναι η “άμυνά μας”, ανάδελφα και αντιτιθέμενα τα συμφέροντα του λαού και της εργατιάς απέναντι στα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Ειρήνη, ψωμί, περίθαλψη, ζωή και όχι επιβίωση, αυτά θέλει ο καθένας από εμάς, αυτά ακριβώς τσαλαπατούνται από τις δυνάμεις του κεφάλαιου.
Κορυφώνεται η αγωνία για τον 33χρονο γιατρό από την Κρήτη, που αγνοείται εδώ και 40 ημέρες.
Σύμφωνα με τις νεότερες πληροφορίες, η οικογένειά του έλαβε ελπιδοφόρα νέα, καθώς ο 33χρονος γιατρός του Βενιζέλειου νοσοκομείου φέρεται να είναι ζωντανός.
Πολίτης φέρεται να επικοινώνησε με τις Αρχές, υποστηρίζοντας πως πριν από περίπου πέντε ημέρες, είδε τον 33χρονο να κινείται σε περιοχή κοντά στο Ρέθυμνο.
Τα ίχνη του 33χρονου χάθηκαν στην περιοχή Φρέ Αποκορώνου στα Χανιά, στις 7 Δεκεμβρίου του 2025.
Πριν από λίγα εικοσιτετράωρα, ξεκίνησε νέος κύκλος ερευνών για τον εντοπισμό του, με τη συνδρομή της εθελοντικής ομάδας Όμιλος Φίλων Κυνηγών Ακτής Θερμαϊκού.
Η ομάδα παράλληλα, έδωσε στη δημοσιότητα μία ΑΙ φωτογραφία, που δείχνει πως θα είναι σήμερα, μετά από 40 ημέρες ο 33χρονος.
«Μια σοβαρή πληροφορία όμως, που μας ήρθε το απόγευμα (της Παρασκευής) μας “ανέβασε” το ηθικό τόσο το δικό μας όσο και της μητέρας του Αλέξη που είναι συνέχεια δίπλα μας!!! Η φωτογραφία που ανεβάσαμε το πρωί στη σελίδα μας είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης (και δείχνει την πιθανή εμφάνιση του Αλέξη σήμερα) όπου με τη σύμφωνη γνώμη της μητέρας, και της αστυνομίας την κοινοποιήσαμε.
»Οι έρευνες θα συνεχιστούν και αύριο (σ.σ. σήμερα), σε νέα τοποθεσία με βάση την πληροφορία που έχουμε», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανάρτησή της ομάδας.
«Καθαρή πολιτική ισχύος» ασκούν οι Ηνωμένες Πολιτείες, δήλωσε ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς και τόνισε την ανάγκη η Ευρώπη να χειραφετηθεί και να μη βασίζεται πλέον στις ΗΠΑ.
«Παρακολουθούμε τον σημαντικότερο σύμμαχό μας στον κόσμο – και είναι μέχρι και σήμερα οι ΗΠΑ – να απομακρύνεται από μια τάξη η οποία βασίζεται σε κανόνες. Αντί να τηρεί το διεθνές δίκαιο, η πολιτική των ΗΠΑ εξελίσσεται σε μια προσέγγιση που στηρίζεται αποκλειστικά στην ισχύ και στο συμφέρον», δήλωσε ο κ. Μερτς μιλώντας το βράδυ της Παρασκευής σε κομματική εκδήλωση του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) στη Βάδη-Βυρτεμβέργη.
«Μπορεί κανείς να του ασκήσει κριτική», σημείωσε ο καγκελάριος αναφερόμενος στον Αμερικανό πρόεδρο, «αλλά τι νόημα έχει η κριτική, αν το άτομο στο οποίο απευθύνεται δεν αντιδρά σε αυτήν, αλλά αντίθετα πιστεύει ότι αυτό που κάνει είναι το σωστό;». Αν ο Ντόναλντ Τραμπ συνεχίσει την ίδια πολιτική, τόνισε, «δεν θα πρέπει να στρουθοκαμηλίζουμε και να λέμε ότι θα υποταχθούμε σε όλα, δεν θα πρέπει να δεχτούμε να γίνουμε πιόνι των υπερδυνάμεων και να προσπαθούμε να επιβιώσουμε σε κάποια μικρή θέση». Αυτός ο λογαριασμός δεν βγαίνει, είπε χαρακτηριστικά ο Φρίντριχ Μερτς. «Ζούμε σε ένα από τα μεγαλύτερα και πιο επιτυχημένα βιομηχανικά κράτη του κόσμου», πρόσθεσε.
Μεγαλύτερη επικέντρωση στην οικονομική ανταγωνιστικότητα
Και οι ΗΠΑ όμως παρακολουθούν την Γερμανία, ανέφερε ο κ. Μερτς, προειδοποιώντας ταυτόχρονα ότι «δεν θα τους ενδιαφέρουμε εάν γίνουμε μικροί και αποστασιοποιηθούμε, αλλά θα μας σεβαστούν μόνο εάν έχουμε στην Ευρώπη συμμάχους που μιλούν την ίδια γλώσσα με εμάς». Για να επιτευχθεί αυτό, συνέχισε, θα πρέπει να είναι κανείς ικανός να επιχειρηματολογεί από θέση ισχύος και σε αυτό το πλαίσιο, απαιτείται μεγαλύτερη επικέντρωση στην οικονομική ανταγωνιστικότητα.
«Προκειμένου η Γερμανία να γίνεται σεβαστή, πρέπει να μάθει να επιδιώκει τα συμφέροντά της», ανέφερε ο καγκελάριος και ανέδειξε την ανάγκη να αυξηθούν οι ώρες και τα χρόνια εργασίας, ενώ στάθηκε και στην ανάγκη διατήρησης της βιομηχανικής βάσης της χώρας. Διαφορετικά, είπε, οι προκλήσεις για τη Γερμανία δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν.
«Η χώρα αγωνίζεται για το μέλλον της από πολλές απόψεις, τόσο στην εξωτερική όσο και στην εσωτερική πολιτική. Είμαστε σίγουροι για την ικανότητά μας να λύσουμε αυτά τα προβλήματα, επειδή η λύση βρίσκεται ακριβώς στις δυνατότητές μας», δήλωσε ο καγκελάριος.
Στο ίδιο πνεύμα, έκανε λόγο για υπερβολικά υψηλά ποσοστά αναρρωτικών αδειών, με 14,5 ημέρες ασθένειας ετησίως κατά μέσο όρο για τους εργαζόμενους. «Αυτό σημαίνει σχεδόν τρεις εβδομάδες κατά τις οποίες οι άνθρωποι στη Γερμανία δεν μπορούν να εργαστούν λόγω ασθένειας. Είναι αυτό πραγματικά σωστό; Είναι αυτό πραγματικά απαραίτητο;», διερωτήθηκε και συμπλήρωσε ότι είναι απαραίτητο να γίνει συζήτηση σχετικά με το πώς θα δημιουργηθούν κίνητρα προκειμένου να παραμείνουν οι άνθρωποι απασχολούμενοι, υποδεικνύοντας ως παράδειγμα την κατάργηση των πιστοποιητικών αναρρωτικής άδειας που εκδίδονται τηλεφωνικά.
Η κυβέρνηση του Ιράν συνέταξε έναν φάκελο 58 σελίδων, στον οποίο περιγράφει την δική της εκδοχή για τις θανατηφόρες διαδηλώσεις από τις 28 Δεκεμβρίου.
Σε μεγάλο βαθμό απηχούν όσα έχει πει ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγκτσί, σε συνεντεύξεις στα μέσα ενημέρωσης αυτή την εβδομάδα.
Η κυβέρνηση του Ιράν ισχυρίζεται ότι αυτό που αρχικά ξεκίνησε ως ειρηνικές διαδηλώσεις κατά των αναγνωρισμένων οικονομικών δυσκολιών, μετατράπηκε σε βία.
Σε επιστολή προς τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ με ημερομηνία 14 Ιανουαρίου, ο Αραγκτσί περιγράφει τις αναταραχές ως «πράξεις τρομοκρατίας και βίας τύπου ISIS».
Το Ιράν κατηγορεί τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ για την υποκίνηση «τρομοκρατικών στοιχείων» μεταξύ των διαδηλωτών, με ένα έγγραφο να παραθέτει πρόσφατη ανάρτηση του Ντόναλντ Τραμπ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που αναφέρει ότι οι ΗΠΑ είναι «οπλισμένες και έτοιμες να ξεκινήσουν».
Ο φάκελος περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα ισχυρισμών εναντίον διαδηλωτών, συμπεριλαμβανομένων των κατηγοριών ότι χρησιμοποιούν γυναίκες και παιδιά ως ανθρώπινες ασπίδες.
Το Ιράν κατηγορεί επίσης τους διαδηλωτές για περισσότερες από 300 επιθέσεις σε θρησκευτικούς χώρους και για στόχευση 180 τραπεζών και περισσότερων από 180 ασθενοφόρων, μερικά από τα οποία κάηκαν.
Γιατί είναι δύσκολο να σχηματιστεί μια σαφής εικόνα των ιρανικών αναταραχών;
Η λήψη σαφών πληροφοριών από το Ιράν ήταν δύσκολη λόγω της σχεδόν πλήρους διακοπής του διαδικτύου από τις αρχές για περισσότερο από μία εβδομάδα.
Ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων με έδρα το εξωτερικό λένε ότι οι δυνάμεις ασφαλείας του Ιράν ήταν υπεύθυνες για τη δολοφονία περισσότερων από 2.500 διαδηλωτών σε μια βίαιη καταστολή σε πόλεις σε όλη τη χώρα.
Η θανατηφόρα καταστολή από το καθεστώς στην Τεχεράνη σε όλο το Ιράν τις τελευταίες ημέρες φαίνεται να έχει ως επί το πλείστον σταματήσει τις διαμαρτυρίες, αναφέρει το πρακτορείο ειδήσεων Reuters.
Τα ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι πραγματοποιούνται περισσότερες συλλήψεις σήμερα, μετά από συνεχείς προειδοποιήσεις από τις ΗΠΑ για το τι θα συμβεί εάν οι διαδηλωτές εκτελεστούν.
Αρκετοί κάτοικοι στην Τεχεράνη δήλωσαν στο Reuters ότι η πρωτεύουσα φαίνεται πιο ήσυχη από την Κυριακή.
Λέγεται επίσης ότι drones πετούσαν πάνω από την πόλη χθες και σήμερα.
Ειδικό ωράριο λειτουργίας ανακοίνωσε η αλυσίδα σούπερ μάρκετ στα Χανιά για την καλύτερη εξυπηρέτηση των καταναλωτών στις 18 και 25 Ιανουαρίου.
Με στόχο την ουσιαστική διευκόλυνση του καταναλωτικού κοινού και την κάλυψη των αυξημένων αναγκών, η αλυσίδα σούπερ μάρκετ SYNKA προχωρά στο άνοιγμα επιλεγμένων καταστημάτων της στα Χανιά. Η απόφαση αφορά τις δύο επόμενες Κυριακές, δίνοντας τη δυνατότητα στους πολίτες να πραγματοποιήσουν τις αγορές τους με μεγαλύτερη άνεση εκτός του καθιερωμένου ωραρίου των καθημερινών.
Το πλάνο λειτουργίας
Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση, η ενέργεια εστιάζει σε δύο κομβικά σημεία εξυπηρέτησης στην ευρύτερη περιοχή των Χανίων. Συγκεκριμένα, ανοιχτά θα παραμείνουν τα υποκαταστήματα:
Στους Αγίους Αποστόλους
Στα Κουνουπιδιανά
Το μέτρο θα εφαρμοστεί την Κυριακή 18 Ιανουαρίου καθώς και την Κυριακή 25 Ιανουαρίου.
Διευρυμένο ωράριο
Οι καταναλωτές θα έχουν στη διάθεσή τους ένα συνεχές ωράριο εννέα ωρών, καθώς τα συγκεκριμένα καταστήματα θα λειτουργήσουν από τις 11:00 το πρωί έως τις 20:00 το βράδυ.
Χρυσοχοΐδης για Κρήτη: «Στοίχημα» ο αφοπλισμός εντός τεσσάρων μηνών – Η ίδρυση «τοπικού FBI» και οι 15 οικογένειες
Σαφές χρονοδιάγραμμα για την παράδοση του παράνομου οπλισμού θέτει ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, προαναγγέλλοντας σαρωτικές αλλαγές στην αστυνόμευση του νησιού και στέλνοντας μήνυμα μηδενικής ανοχής στις «εγκληματικές οργανώσεις».
Ένα αυστηρό πλαίσιο δράσης για την αντιμετώπιση της βαριάς εγκληματικότητας στην Κρήτη, αλλά και σαφείς διαχωριστικές γραμμές αναφορικά με τη διαχείριση των αγροτικών κινητοποιήσεων, έθεσε ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, ο κ. Χρυσοχοΐδης περιέγραψε τον επιχειρησιακό σχεδιασμό της ΕΛ.ΑΣ., ο οποίος βασίζεται σε δύο πυλώνες: την άμεση εφαρμογή της νομοθεσίας για τον αφοπλισμό και την αναδιάρθρωση των αστυνομικών υπηρεσιών στο νησί.
Τελεσίγραφο για τον οπλισμό και νέα δομή της ΕΛ.ΑΣ.
Ο Υπουργός υπενθύμισε ότι η σχετική νομοθετική διάταξη για τον αφοπλισμό έχει ήδη ψηφιστεί και βρίσκεται σε πλήρη ισχύ. Βάσει αυτής, οι κάτοχοι παράνομου οπλισμού έχουν στη διάθεσή τους μια προθεσμία τεσσάρων μηνών για να προχωρήσουν στην οικειοθελή παράδοση του οπλισμού τους.
Ο κ. Χρυσοχοΐδης εμφανίστηκε βέβαιος ότι η διαδικασία αυτή θα αποδώσει καρπούς, όχι μόνο λόγω της νομοθετικής πίεσης αλλά και εξαιτίας της νέας στρατηγικής που εφαρμόζεται. «Οικειοθελώς θα εμφανιστούν πάρα πολλοί. Είμαι βέβαιος ότι μέσα από τη στρατηγική που ακολουθούμε, πολύ σύντομα θα υπάρξουν εξελίξεις σε αυτόν τον τομέα», ανέφερε χαρακτηριστικά, δεσμευόμενος ότι τόσο η πολιτική ηγεσία όσο και η Αστυνομία δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν την προσπάθεια.
Παράλληλα, ανακοίνωσε τη θεσμική θωράκιση των διωκτικών αρχών στην Κρήτη μέσω της δημιουργίας δύο νέων, εξειδικευμένων υπηρεσιών:
Ενός παραρτήματος της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος (του λεγόμενου «ελληνικού FBI»).
Ενός ειδικού κλάδου που θα επιχειρεί αποκλειστικά στις ορεινές περιοχές του νησιού.
Στο στόχαστρο οι «οικογένειες» του εγκλήματος
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του Υπουργού στη δομή του εγκλήματος στο νησί. Επιβεβαιώνοντας παλαιότερες τοποθετήσεις, ο κ. Χρυσοχοΐδης παραδέχθηκε ότι η ρίζα του προβλήματος εντοπίζεται σε έναν περιορισμένο αριθμό συγκεκριμένων ομάδων.
Όταν ρωτήθηκε για τις «10-15 οικογένειες» που λειτουργούν ως εγκληματικές οργανώσεις, ο Υπουργός ήταν κατηγορηματικός: «Αυτό είναι το πρόβλημα. Και πάνω σε αυτό το πρόβλημα εργάζονται οι υπηρεσίες για να δώσουν απαντήσεις». Η δήλωση αυτή καταδεικνύει τη στροφή των αρχών σε στοχευμένες έρευνες που αφορούν συγκεκριμένους πυρήνες παραβατικότητας, αντί για γενικευμένες επιχειρήσεις.
Ειδικότερα για τις αγροτικές κινητοποιήσεις, ο κ. Χρυσοχοΐδης είπε: «Η αστυνομία δεν επενέβη, γιατί ήταν απόλυτα σαφές από την πρώτη στιγμή, πως ο πρωθυπουργός, η κυβέρνηση, αποφάσισαν να αφήσουν τους αγρότες να διαδηλώσουν τα αιτήματά τους και μάλιστα με αυτόν τον φοβερά δημοκρατικό τρόπο, επί σχεδόν σαράντα μέρες και κρίθηκε ότι δεν πρέπει να ασκηθεί η νόμιμη βία, παρά μόνο εκεί που είχαν τεθεί κόκκινες γραμμές και ήταν οι πολύ κρίσιμες υποδομές, όπως ήταν τα αεροδρόμια, τα λιμάνια κλπ. Δημιουργήθηκαν προβλήματα στα τελωνεία με τους περιοδικούς αποκλεισμούς στους δρόμους, με την ταλαιπωρία που υπέστησαν οι πολίτες, κυρίως στις γιορτές, που υπήρχε μαζική έξοδος και είσοδος, αλλά εν πάση περιπτώσει, νομίζω ότι δεν έχει κανείς να προσάψει στην κυβέρνηση απολύτως τίποτα σε σχέση με περιστατικά βίας ή πίεση στους διαδηλωτές αγρότες».
Παράλληλα επεσήμανε ότι: «Όλες οι κοινωνικές ομάδες και οι συνδικαλιστικές ενώσεις, κατά καιρούς, διεκδικούν αιτήματα από τις εκάστοτε κυβερνήσεις και αφήνουν πάντα ένα κενό, προκειμένου να υπάρχει μια εκτόνωση και ένας συμβιβασμός. Όταν υποβάλλεις 20-30 αιτήματα, δεν ικανοποιούνται όλα, όχι τώρα, πάντα. Αυτό είναι η δημοκρατία, όποιος δεν έχει αντίληψη αυτής της άποψης, αυτής της φιλοσοφίας και αυτού του κανόνα, τότε ο ίδιος έχει πρόβλημα να κατανοήσει την ίδια τη δημοκρατία. Συνεπώς, δεν δικαιολογείται από εδώ και πέρα οποιαδήποτε συνέχιση μιας ταλαιπωρίας, η οποία έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα. Δεν είναι μόνο η ταλαιπωρία είναι και η οικονομική ζημιά».
Ωστόσο, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη ξεκαθάρισε ότι αν συνεχιστούν οι κινητοποιήσεις, θα εφαρμοστεί ο νόμος όπως αυτός προβλέπεται με βάση τις σχετικές διατάξεις.
Αναφορικά με τους αυξημένους ελέγχους της Τροχαίας και τα αλκοτέστ που γίνονται, τόνισε: «Είναι μια ολοκληρωμένη πολιτική που έχει στηθεί και είναι και χαμηλά τα ποσοστά παραβατικότητας. Ξεκίνησε με 4-5% και αυτή τη στιγμή είναι περίπου στο 1 και κάτι. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει συμμόρφωση».
Επιπρόσθετα σημείωσε ότι «υπάρχει κάτι ακόμη πιο σημαντικό. Διαμορφώνεται μια κοινωνική συνείδηση ότι αυτό το ζήτημα, το ότι “βγαίνουμε έξω και δεν θα πιούμε, αν πιούμε δεν θα οδηγούμε” είναι μια μεγάλη νίκη για την κοινωνία μας, για τους πολίτες και επίσης, η μεγαλύτερη νίκη είναι ότι το 2025 δηλαδή, είχαμε 135 λιγότερους νεκρούς στην άσφαλτο. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι γίνεται μια πολύ μεγάλη δουλειά. Σκεφτείτε ότι κάθε Σαββατοκύριακο εδώ, μόνο στην Αττική, κάθε Παρασκευοσαββατοκύριακο γίνονται περίπου 17.000-20.000 αλκοτέστ. Έχουν ενισχυθεί οι Υπηρεσίες της Τροχαίας με νέα παιδιά -νέους και νέες αστυφύλακες- είναι ευγενικοί, δεν γνωρίζουν πρόσωπα, δεν γνωρίζουν επώνυμους και, τελικώς, με ευγένεια και αξιοπρέπεια, γίνεται μια πολύ σοβαρή δουλειά».
ΑΠΕ ΜΠΕ
Λοιπόν, καταρχήν πρέπει να πω ότι ψηφίστηκε η σχετική διάταξη άρα ισχύει. >> Ισχύουν οι τέσσερις μήνες. >> Ε επίσης ψηφίστηκαν μια σειρά από άλλες διατάξεις που αναδιοργανώνουν την αστυνομία στην Κρήτη με τη δημιουργία δύο νέων υπηρεσιών. Ε γίν όλα αυτά δεν
έχουμε αμφιβολία ότι θα γινόντουσαν κλ ενός κλάδου του FBI και ενός κλάδου που σχετίζεται με τις ορεινές περιοχές >> από κει και πέρα λοιπόν >> ο Τσουνάκης ας πούμε που είχε τα >> που είχε τα όπλα πήγε να τα παραδώσει στην αστυνομία δεν έχουμε πολλές περιπτώσεις παράδοσης εγώ εγώ είμαι βέβαιος >> κατάλαβα >> ότι θα υπάρξουν >> ναι >> παραδόσεις όπλων πολύ σύντομα >> ναι >> γιατί όλο αυτό το πράγμα Ούτε εγώ προσωπικά ως πολιτικός προϊστάμενος πρόκειται να το αφήσω, ούτε
η ίδια η αστυνομία στην Κρήτη και κεντρικά και να είστε βέβαια ότι αυτή η πολιτική θα πετύχει. >> Λοιπόν, οι κυοθελώς θα εμφανιστούν πάρα πολύ. Συγγνώμη που το αναφέρω και έτσι με αυτό τον τρόπο. Ναι. >> Σαν να το εξαγγέλω δηλαδή είναι το αναγγέλω. >> Ναι. Αλλά είμαι βέβαιος ότι μέσα από τη στρατηγική που ακολουθούμε πολύ σύντομα θα υπάρξουν εξελίξεις σε αυτό τον τομέα.
Γιατί είχατε δηλώσει ότι ουσιαστικά το πρόβλημα στην Κρήτη είναι 10-15 οικογένειες που ουσιαστικά είναι εγκληματικές οργανώσεις. Τώρα τώρα >> τώρα τώρα το είπατε. Τώρα το είπατε. Αυτό είναι το πρόβλημα. Και σε αυτό το πρόβλημα πάνω εργάζονται οι υπηρεσίες για να δώσουν απαντήσεις και στη
συνέχεια το επόμενο πρόβλημα που ανέφερε ο κύριος Κούτρας.
>> Μάλιστα. Λοιπόν πάμε τώρα να μας πείτε κύριε υπουργέ πόσο προβληματίζεστε γονιός είσαστε και εσείς με τα θέματα της παιδικής παραβατικότητας. Έχουν σκληρύνει λίγο τα πράγματα. Έχουμε δολοφωνίες. Είχαμε στις σέρες δολοφωνία ένας 16χρονος σκότωσε ένα 17χρονο >> ε στο ξύλο ε μαχαίρια στηλιάρια. Έχει
ξεφύγει το πράγμα. >> Ναι έχει ξεφύγει το πράγμα. Χθες ήμουν σε μία ε συγκέντρωση διευθυντών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που διοργάνωσε η Σοφία Ζαχαράκη και ήμουν και εγώ ομιλητής >> και κάλεσα και καλέσαμε τους διευθυντές του σχολείου να μην κρύβουν τίποτα να μη φοβούνται να τολμούνται και οι άνθρωποι γιατί διευθυντής του σχολείου και στην πέσουνε 10 μάγκες. >> Όχι, όχι υπάρχουν και γονείς. Υπάρχουν και γονείς που γονείς >> που που λειτουργούν με απαράδεκτο τρόπο διότι τα παιδιά τους εγκαλούνται για
κάποια πράγματα από τους >> διδάσκ από τους καθηγητές. >> Λοιπόν, υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Δεν πρέπει να βάλουμε τίποτα κάτω απ το χαλί. Το πρόβλημα εξελίσσεται συνέχεια. Μέχρι είχαμε και μια δολοφωνία πριν από λίγες μέρες στις Σέρες. Τραγικό περιστατικό. Εμείς αναπτύσουμε από την πλευρά μας πολιτικές. Τις έχουμε ξαναπεί εδώ όλες αυτές. με το safe με το 10201 με την δημιουργία έχουμε δημιουργήσει σε κάθε περιοχή, σε κάθε νομό ένα γραφείο για τη βία των ανηλίκων. Ερχόμαστε σε επαφή με τους διευθυντές των σχολείων.
Ερχόμαστε σε επαφή με τους γονείς. Αλλά χρειάζεται κάτι ακόμη να όπου υπάρχουν σε τοπικές κοινωνίες παιδιά παραβαντικά τα οποία είναι γνωστά. Όταν ένα παιδί φτάνει στο σημείο να βγάζει μαχαίρι δεν το κάνει η πρώτη φορά. Άρα το >> όταν ένα παιδί έχει σιδρογροθιά δεν το κάνει πρώτη φορά >> το χει ξανακάνει. Άρα λοιπόν όπου υπάρχουν παραβατικά παιδιά πρέπει να ειδοποιείται το σχολείο η αστυνομία και όλοι μαζί να διαχειριστούμε το πρόβλημα. >> Είναι δύσκολο πρόβλημα η ποινική διαχείριση. Είναι ευκολότερο πράγμα η
κοινωνική διαχείριση και βεβαίως είναι ακόμα πιο εύκολο πράγμα για την αστυνομία η ποινική μεταχείριση των γονέων οι οποίοι δεν ενδιαφέρονται καθόλου και δεν αναλαμβάνουν την εποπτεία και την επιμένεια των παιδιών τους. >> Είχατε πει πέραν των σχολείων ότι δρούν και συμμορίες ανηλίκων που μπορεί να είναι εκτός σχολείου, περιοχές και φυσιά, γλυφάδα, παντού. Παντού στο αυτό είναι το νέο αυτό είναι το νέο στοιχείο. Αυτό είναι το νέο στοιχείο στη βία των ανηλίκων. Δηλαδή παλιά >> σύσταση συμμορίας
>> υπήρχανε συμπλοκές μεταξύ των παιδιών πάντα >> αλλά η συμμορία προκειμένου να πάμε να χτυπήσουμε ένα άλλο ή άλλα παιδιά και σκληρότητα και τα μαχαίρια και τα όπλα τα μαχαίρια οι σουιάδες και >> όποιος πει δηλαδή έτσι στην παιδική του ηλικία δεν έχει πλακωθεί θα >> θέλω πάλι να πω δυστυχώς θα λέμε συνέχεια αλλά πρέπει να γίνουν συνείδηση απαγορεύτηκαν με νομοθεσία που ψήφισα πριν από λίγους μήνες στη βουλή απαγορεύτηκαν οι σουιάδες, τα μαχαίρια, οι στεντογροτικές και έξω, αλλά και μέσα στα γήπεδα, σε
χώρους συγκέντρωσης. >> Άμα κυκλοφορούν τι να απαγορεύονται επειδή τα απαγορεύεται στη βουλή κυκλοφορούν. >> Όχι, όχι κυκλοφορούν. Κυκλοφορούν, αλλά πλέον το να το κυκλοφορεί κανείς είναι σοβαρό ποινικό αδίκημα και υπάρχει τιμωρία. Αυτό σας εξηγώ. Ε, με τις κάμερες έχετε καμία εμπλοκή και κανένα νέο για την κίνηση των οχημάτων >> Οι κάμερες Οι κάμερες που αυτή τη στιγμή λειτουργούν οι αισθική οδό, >> οι οποίες δουλεύουν μέσω >> και στέλνουν κλήσεις αυτές >> και στέλνουν κλήσεις σε λίγες μέρες και
μέρα με τη μέρα θα απλώνονται στην Αττική οι 300 κάμερες του της περιφέρειας Αττικής >> οι οποίες θα βεβαιώνουν το κόκκινο, την παραβίαση του κόκκινο >> παραβατο κόκκινο σματοδότητος >> και στη συνέχεια να ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός που το υπουργείο ψηφ Φιακής διακυβέρνησης πραγματοποιεί για να έχουμε τις χίλιες κάμερες που θα είναι στο επιχειρησιακό κέντρο της αστυνομίας και από κει και πέρα >> πια θα μπούμε σε μια νέα πραγματικότητα. >> Αυτή τη νέα απάτη με τους Κινέζους που
μας έλεγε πριν και ο Θεοδόσης πάνω είναι νέα νέα μόδα. Δηλαδή η απάτη συνεχώς εξελίσσεται από ότι φαίνεται. Τώρα να περνάς δίπλα από ένα αυτοκίνητο και να χάνεις τα δεδομένα σου κύριε υπουργέ και τα χρήματά σου. >> Ναι. Δεν είναι νέο. Παλιό είναι. >> Α είναι παλιά. >> Απλώς η τεχνολογία κάθε φορά των Κινέζων αλλάζει και πρέπει να προσέχουμε πάρα πολύ. Ε, συνολικότερα πρέπει να προσέχουμε στο θέμα της απάτης που είναι πια η μια μοντέρνα εγκληματική μέθοδος >> και δυστυχώς πολλοί άνθρωποι κυρίως οι
ηλικιωμένοι >> με κάποιους τρόπους που φαίνονται τόσο αστείο και τόσο απλοί μπορεί να χάνουμε την περιουσία ραδιενέργεια και με τη διαρροή όλα όλα αυτά. Ναι. Έχουμε επανειλημμένα κάνει ανακοινώσεις. Βγάζουμε συνέχεια έχει βίντεο >> στα social media >> διαρκώς βίντεο. Χρειάζεται πάρα πολύ μεγάλη προσοχή. Αυτό με τους Κινέζους και Κινέζοι και γενικότερα θα σας έλεγα υπάρχει ένα πρόβλημα στην εποχή μας και είναι οι απάτες είτε ηλεκτρονικές είτε πραγματικές και από την άλλη πλευρά η
απάτη συνολικά και τα fake news. Βλέπετε κυκλοφορούν φωτογραφίες έξω αυτή τη στιγμή ακόμα και στα media τα κανονικά media >> οι οποίες όμως δεν είναι φωτογραφίες είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης. Σήμερα έδειχνε μια καθηγήτρια την οποίαν η αστυνομία συνέλαβε λέει μια διευθύντρια σχολείου συνέλαβε της πέρασε χειροπέδες και το έχουνε σαν νέο. Αυτό είναι ψέμα. Είναι φέγος είναι προϊόν είναι και φτιαχτεί και η φωτογραφία. Ε >> ακριβώς. >> Ακριβώς. Θέλει προσοχή μεγάλη. >> Μάλιστα. Γιατί 16χρονο αυτό κορίτσι
ασχολείται η ελληνική αστυνομία από την Πάτρα. ασχολείται, όπως αντιλαμβάνεστε και έχουν συγκροτηθεί όπως προβλέπουν τα πρωτόκολλα τα σχετικά ομάδες αναζήτησης προκειμένου το κορίτσι να >> να βρεθεί >> ενπιστεί. Μάλιστα. >> Κλείνοντας κύριε Υπουργέ, κόμμα Κριστιανού, ε φαίνεται ότι θα είναι διαφορετικό το πολιτικό σκηνικό το 2026. >> Θα το δούμε. Θα το δούμε. Εγώ πάντα πιστεύω ακόμα και στις πιο δύσκολες εποχές στην κρίση του κόσμου, στην κρίση των πολιτών υπάρχουν ορισμένα κυρίαρχα ζητήματα στη
ζωή όλων των ανθρώπων και τα ζητήματα αυτά είναι η οικονομία, τα οικονομικά τους, η μιστή τους, η ακρίβεια και ό τα παιδιά τους, ό,τι δηλαδή συγκροτεί και συνιστά τη ζωή τους. Αυτές οι βασικές παράμετροι της πολιτικής είναι απαραβίαστες. Άρα λοιπόν το νέο πολιτικό σκηνικό πάντα έχει να κάνει με τα προβλήματα των ανθρώπων και τις απαντήσεις που έχει ο καθένας. Θα το δούμε λοιπόν. >> Ευχαριστούμε πολύ. Να στε καλά. Ναστε καλά κύριε Ξηδ. Σας ευχαριστούμε πάρα πάρα
