Του Γιώργου Δημητρακόπουλου
Πριν από λίγες μέρες την είδα να περνά σαν φάντασμα από την Διδότου. Θυμήθηκα το ξεκίνημά της με τον Boy στο ντουέτο που ουσιαστικά έδωσε ώθηση σε μια νέα γενιά μουσικών να εκφραστεί με πάθος έξω από την safe zone της εποχής αδιαφορώντας για την αποδοχή και την επιτυχία ενός ακατέργαστου, uneasy listening ήχου.
Στα 23 της ανέφερε σε μια συνέντευξή μας ως σημείο αναφορά τον Νιζίνσκι και τα Ημερολογιακά Τετράδια, τον Κλάους Νόμι, την Συλβί Γκιλέμ και τη σκηνή από το Wild at Ηeart του David Lynch που ο Willem Dafoe (Bobby Peru), μπαίνει στο δωμάτιο της Laura Dern. Όλα στα μαύρα. Ήταν η περίοδος που συνεργαζόταν με τον Μιχαήλ Μαρμαρινό στην πειραματική σκηνή του Εθνικού και ολοκλήρωνε μαζί με τον Αλέξανδρο (The Boy) και το Γιάννη (Felizol) τo τελευταίο άλμπουμ των Mary & the Boy με τίτλο «Τime Μachine».
Δεν την ενδιέφερε απλώς να επιβιώσει. Ζητούσε περισσότερα.
[youtube url=”https://www.youtube.com/watch?v=NVuSj8-nkxw”]
[youtube url=”https://www.youtube.com/watch?v=LUtn7e05C8M”]
Το ξέρουμε…
Το να βλέπετε αυτά τα μηνύματα μπορεί να είναι κουραστικό. Και να είστε σίγουροί ότι ούτε κι εμείς βρίσκουμε κάποια ευχαρίστηση από το να τα γράφουμε... Όμως αυτό το μήνυμα δεν αφορά εμάς. Αφορά κάτι πολύ πιο σημαντικό: την επιβίωση της ανεξάρτητης, μαχητικής δημοσιογραφίας στην Kρήτη.
Η στήριξη σας είναι σημαντική γιατί μας επιτρέπει να:
- - Κάνουμε ρεπορτάζ χωρίς φόβο και εξαρτήσεις. Κανείς δεν μας υπαγορεύει τι να πούμε ή τι να αποσιωπήσουμε.
- - Κρατάμε τη δημοσιογραφία μας προσβάσιμη σε όλους, ακόμη και σε αυτούς που δεν έχουν την ικανότητα να πληρώσουν. Χωρίς paywall, χωρίς προνόμια μόνο για όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα.
Η απλή αλήθεια είναι ότι τα έσοδα διαρκώς συρρικνώνονται. Αν πιστεύετε ότι μια πραγματικά ελεύθερη ενημέρωση είναι ζωτικής σημασίας για τη δημοκρατία και τον έλεγχο της εξουσίας, τότε δώστε μας τη δύναμη να συνεχίσουμε.
Σας ευχαριστούμε θερμά.
