Ο Μάης είναι εδώ για να θυμίζει την απουσία δικαίωσης. Τα πρωτοφανή σε αγριότητα εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που έλαβαν χώρα σε βάρος άμαχου πληθυσμού, σε όλη την Ελλάδα.

Όπως είναι γνωστό,οι εκφραστές του ναζισμού ήθελαν να σπείρουν τον τρόμο για να θερίσουν υποταγή. Παρουσίασαν τη διαφορετικότητα σε σχέση με τον τόπο καταγωγής, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και τις πολιτικές αντιλήψεις, σαν βδέλυγμα και σαν θανάσιμο εχθρό, ο οποίος έπρεπε με κάθε τρόπο να εξαφανιστεί από το πρόσωπο της γης. Έτσι προχώρησαν στην άλωση χωρών και στην εξόντωση λαών.

Αφού διάβηκαν στην Ελλάδα που είχε προηγουμένως τρέψει σε φυγή τις στρατιές του Μουσολίνι, επιχείρησαν από αέρος απόβαση στην Κρήτη. Εδώ συνάντησαν την ηρωική αντίσταση του αφοπλισμένου πληθυσμού του νησιού. Η αιματοβαμένη ιστορία της Μάχης που έδωσαν οι Κρήτες απέναντι στους θρασείς και πάνοπλους εισβολείς έχει καταχωρηθεί στις ρίμες και τα ριζίτικα τραγούδια του τόπου μας, όπως εκείνο του παπα Στυλιανού Φραντζεσκάκη, του ψυχωμένου κληρικού από την Παλαιόχωρα και αγωνιστή της Μά;χης της Κρήτης, ο οποίος έγραψε, μεταξύ άλλων, το αθάνατο:

“Χιτλερ να μην το καυχηθείς πως πάτησες στην Κρήτη

ξαρμάτωτη την ήβρηκες και λείπαν τα παιδιά της…”

Τα αντίποινα ποι οι Γερμανοί ναζί επεφύλαξαν στους Έλληνες καθρέφτιζαν τη λυσσώδη μανία τους για τον πατριωτισμό και το αγέρωχο φρόνημα, για την περήφανη απαντοχή και τη συνεχιζόμενη, σε όλη τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής, Αντίσταση.

Χωριά πυρπολήθηκαν, οικογένειες ξεκληρίστηκαν, γυναικόπαιδα και γέροντες σφαγιάστηκαν, παιδιά αποκόπηκαν από την πρόσβαση στο σχολείο, ενώ τα γερμανικά φυλάκια διαρκώς καιροφυλακτούσαν για νέες εκατόμβες θυμάτων. Η πείνα θέριζε τον πληθυσμό στις πόλεις, άνδρες κάθε ηλικίας, ακόμα και έφηβοι, στρατολογούνταν βίαια σε αγγαρείες, σε σκληρή εργασία δίχως ανάσα, δίχως τροφή και νερό.

Στις φυλακές της Αγιάς Χανίων, νέα μπλόκα σε χωριά του νομού έφερναν νέους μελλοθάνατους. Άλλοι εκτελούνταν με τυφεκισμό, άλλοιυποβάλλονταν σε αποκεφαλισμό με τσεκούρι (υπάρχει εκτενής περιγραφή περί αυτού) και άλλοι στέλνονταν στα φοβερά στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης τα οποία ο ναζισμός είχε στήσει σε Αυστρία, Γερμανία, Πολωνία και αλλού.

Μέσα στο πλάνο της “καθαρότητας” που ο ναζισμός είχε εκπονήσει, πραγματοποιήθηκε και η μαζική σύλληψη και εξόντωση του εβραικού πληθυσμού της Κρήτης, του οποίου το μεγαλύτερο μέρος βρισκόταν στα Χανιά. Προορισμός ήταν και πάλι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Όλοι οι Εβραίοι που είχαν συλληφθεί, έχασαν τη ζωή τους στο πέλαγος, όταν το πλοίο στο οποίο επέβαιναν , μαζί με Κρήτες αντιστασιακούς και κάποιους Ιταλούς στρατιώτες, βυθίστηκε από αγγλικό αντιτιρπιλλικό.

Ιστορίες πολέμου; Οχι ακριβώς, καθώς ακόμα και στον πόλεμο υποτίθεται ότι υπάρχουν κάποιες “κόκκινες γραμμές”.

Γεγονός είναι ότι, σήμερα ακόμα, η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι η μόνη χώρα που δεν έχει αποζημιωθεί από τη χώρα-θύτη (Γερμανία) για τις απερίγραπτες 8θηριωδίες που διέπραξαν οι στρατιές του Τρίτου Ράιχ στα εδάφη της. Παρά το ότι η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση δηλώνει πως το αίτημα της Ελλάδας για καταβολή των πολεμικών αποζημιώσεων από πλευράς Γερμανίας παραμένει ενεργό, δεν φαίνεται κάποια διάθεση για ανταπόκριση από πλευράς Γερμανίας.

Ίσως είναι μια καλή ευκαιρία, στα πλαίσια των εορτασμών για τη Μάχη της Κρήτης, να διατυπώνεται επικαιροποιημένο το “αίτημα” αυτό, το οποίο στην πραγματικότητα δεν είναι αίτημα, αλλά απαίτηση για απονομή δικαιοσύνης με λόγο και έργα.

Υψηλοί προσκεκλημένοι επισκέπτονται κάθε χρόνο την Κρήτη, στα πλαίσια του επετειακού εορτασμού. Μήπως θα ήταν μια καλή αυκαιρία για αναδίφηση αυτού του σοβαρότατου θέματος, με τη συμπαράσταση και των χωρών οι οποίες υπήρξαν σύμμαχοι της Ελλάδας τα χρόνια εκείνα; Ή, για να διατυπωθεί αλλιώς, ο ίδιος ο εορτασμός, ο οποίος έχει σαφώς αντιπολεμικό χαρακτήρα, υποβαθμίζεται από τη διαιωνιζόμενη σιωπηρή άρνηση της χώρας-θύτη να αρθρώσει με ειλικρινή συντριβή την οφειλόμενη Συγνώμη και να πράξει τα δέοντα.

Τα απερίγραπτα που προκάλεσε η γερμανική εισβολή και κατοχή στην Ελλάδα θα θυμίζουν πάντοτε, “ως κι αν διαβαίνουν οι καιροί, ως κι αν περνούν οι χρόνοι”,  την απαράγραπτη οφειλή και την αυτονόητη ηθική επιταγή προς τους οφειλέτες.

Αλλά ο Μάης ανασύρει στο προσκήνιο και τη φοβερή Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού. Της σφαγή εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων του Πόντου στα πλαίσια σχεδίου ολοκληρωτικού αφανισμού κάθε στοιχείου ελληνοχριστιανικού πολιτισμού στη Μικρασία. Η μαζική θανάτωση και οι σφαγές ξεκίνησαν από τους Νεότουρκους και τη δράση αυτή ανέλαβε να εξακολουθήσει και να ολοκληρώσει, με τελική απόληξη την  Καταστροφή της Σμύρνης,  ο Κεμάλ Αττατούρκ, “δάσκαλος” του Αδόλφου Χίτλερ. Και οι δύο, με το ολότελα έωλο και αλγεινό πρόσχημα της “εθνοκάθαρσης”,  πραγματοποίησαν απερίγραπτα -αλλά και απαράγραπτα-  εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Διεκδίκηση-Αναγνώριση-Δικαίωση είναι τα πάγια βήματα που συνάδουν με το Διεθνές Δίκαιο και τα οποία όλοι οι λαοί-θύματα θηριωδιών αδιαπραγμάτευτα ακολουθούν. Η Διεθνής Κοινότητα οφείλει να τοποθετηθεί πάνω σε αυτά τα επί τόσα χρόνια παραγνωρισμένα και σκόπιμα περιθωριοιημένα ζητήματα. Αλλιώτικα, κάθε συζήτηση πάνω σε τρέχοντα ζητήματα της διεθνούς επικαιρότητας φαντάζει ανειλικρινής, ανακόλουθη και παρελκυστική.