Τη συνεχιζόμενη φυγή μαγείρων και ζαχαροπλαστών στο εξωτερικό, εξαιτίας των συνθηκών εργασίας και της μη τήρησης ακόμη και στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων, αναδεικνύει ο πρόεδρος του Σωματείου Μαγείρων-Ζαχαροπλαστών νομού Ηρακλείου, Νεκτάριος Μωυσάκης.

Όπως τονίζει, το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο, ωστόσο τα τελευταία χρόνια έχει λάβει ιδιαίτερα ανησυχητικές διαστάσεις. «Εδώ και μία 5ετία, αλλά τα τελευταία δύο χρόνια βλέπουμε την τάση ολοένα και μεγαλύτερη», σημειώνει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας μια πραγματικότητα που έχει οδηγήσει σε τεράστια έλλειψη προσωπικού στον χώρο της εστίασης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η επιλογή της φυγής δε σχετίζεται πλέον αποκλειστικά με τις αποδοχές, αλλά κυρίως με τις συνθήκες εργασίας. «Δεν είναι πια τόσο οικονομικό το ζήτημα, αλλά κυρίως θέμα συνθηκών – ωράρια, ρεπό», αναφέρει, επισημαίνοντας ότι ολοένα και περισσότεροι επαγγελματίες προτιμούν να εργαστούν στο εξωτερικό, όπου – όπως λέει – υπάρχουν σαφώς καλύτερες εργασιακές εγγυήσεις.
«Είναι πια τεράστια η έλλειψη προσωπικού, εντός κι εκτός χώρας, όμως τουλάχιστον στο εξωτερικό υπάρχει διασφάλιση των συνθηκών – δουλεύουν 5νθήμερο και παίρνουν τα ρεπό τους. Στην Ελλάδα με τα ίδια χρήματα εργάζονται 6ήμερο, μην πω και 7ήμερο», υπογραμμίζει ο κ. Μωυσάκης. 

Ο ίδιος ξεχωρίζει πάντως την κατάσταση που επικρατεί στα ξενοδοχεία από εκείνη στην υπόλοιπη εστίαση, λέγοντας ότι «στα ξενοδοχεία είναι καλύτερα τα πράγματα, τηρούνται οι συμβάσεις». Αντίθετα, για τον χώρο του επισιτισμού περιγράφει μια εικόνα… χύμα, με υπερβάσεις, παρατυπίες κι απουσία ελέγχων.

«Στον επισιτισμό επικρατεί… το χάος. Οι περισσότεροι εργοδότες – πάνω από τους μισούς, για να μην πω το 60% – δεν τηρούν τη νομοθεσία, δεν πληρώνουν δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων, ούτε επίδομα αδείας. Δεν τηρούνται βασικά νομοθετημένα δικαιώματα», καταγγέλλει ο πρόεδρος του Σωματείου Μαγείρων και Ζαχαροπλαστών ν. Ηρακλείου. Μάλιστα, εμφανίζεται απόλυτος ως προς το αποτέλεσμα που προκαλεί αυτή η κατάσταση στην αγορά εργασίας. 

«Αφού δεν κάνουμε κάτι, καλώς φεύγουν οι εργαζόμενοι», τονίζει, σημειώνοντας ότι τα νεότερα σε ηλικία άτομα επιλέγουν πλέον πολύ πιο εύκολα τη μετανάστευση. «Τα νέα παιδιά αργούν, στις μέρες μας, να δημιουργήσουν υποχρεώσεις και φεύγουν εύκολα», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ψηφιακή κάρτα… τυπικά 

Ο Νεκτάριος Μωυσάκης εστιάζει και στην εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας, υποστηρίζοντας ότι, παρά το θεσμικό πλαίσιο, εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές παρατυπίες.

«Ψηφιακή κάρτα εφαρμόζεται αλλά γίνονται παρατυπίες – ποιος χτυπάει την κάρτα ποιου», σημειώνει, προσθέτοντας με νόημα ότι «εδώ δεν πληρώνουν τα δώρα, θα εφαρμόζεται όπως πρέπει η ψηφιακή κάρτα;».

Όπως υπενθυμίζει, πριν από λίγο καιρό υπεγράφη η σύμβαση του επισιτισμού με τη ΓΣΕΒΕΕ, παρουσία της ΓΣΕΕ, και πλέον «έχει καταστεί υποχρεωτική». Ωστόσο, εκτιμά ότι χωρίς ουσιαστικούς ελέγχους η κατάσταση δεν πρόκειται να αλλάξει. «Για το χάος στον χώρο δε θα αλλάξει τίποτα, αν δεν ενισχυθεί η Επιθεώρηση Εργασίας και δε γίνονται έλεγχοι», καταλήγει. 

Ο Μανόλης Βλαχάκης ζει στο εξωτερικό 28 χρόνια – τα τελευταία 18 στην Αυστρία. Γεννήθηκε στο Κέιπ Τάουν, στα 8 του χρόνια γύρισε στην Κρήτη με την οικογένειά του, αλλά η ζωή τον… οδήγησε στο εξωτερικό για μόνιμη εγκατάσταση, αφού προηγήθηκαν περιπλανήσεις σε Γερμανία και Γαλλία.
Στην Ελλάδα δούλεψε σε μεγάλα και γνωστά ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης, καθώς και στο καζίνο. Όλα αυτά μέχρι περίπου τα 27 του χρόνια. Γιατί αποφάσισε να βγάλει εισιτήριο χωρίς επιστροφή;

«Γιατί τώρα έχω μια θέση σεφ, ενώ στην Ελλάδα, όσες φορές κι αν προσπάθησα, όλοι μου λέγανε “έλα να σε δούμε και θα δούμε τι θα κάνουμε”. Μια μέρα βαρέθηκα να τα ακούω αυτά και έφυγα για το εξωτερικό, σκεπτόμενος ότι τουλάχιστον “έξω” σου παρέχουν σπίτι, διατροφή, καλό μισθό».

Ο Μανόλης Βλαχάκης, με καταγωγή από την Αυγενική, 54 ετών σήμερα, ανατρέχει στο μέλλον και στη δυσκολία επαγγελματικής εξέλιξης στα… πάτρια εδάφη. «Παρόλο που ήμουν ήδη σεφ στη Γερμανία – είχα αναλάβει ένα μικρό ξενοδοχείο – στην Ελλάδα με μείωναν, άλλοτε Chef de Partie κι άλλοτε Sous Chef», λέει στη “Νέα Κρήτη” και το neakriti.gr. Εκφράζει το παράπονό του ότι «κανένας δε μου πρόσφερε κάποια στιγμή κάτι περισσότερο για να αποδείξω ποιος είμαι».

Ως προς τους μισθούς σήμερα, οι περιγραφές και οι αποστάσεις είναι… χαοτικές! «Έρχονται στην Αυστρία, από την Κρήτη, για δουλειά τον χειμώνα. Σε τρεις μήνες παίρνουν πάνω από 15.000 ευρώ, αλλά το καλοκαίρι… φεύγουν για Ελλάδα», αναφέρει ο κ. Βλαχάκης και τονίζει ότι όποιος πάει για δουλειά στο εξωτερικό «σου δίνουν σπίτι να μένεις, σου δίνουν ωράριο εργασίας, διατροφή». Ενδεικτικά αναφέρει το παράδειγμα μάγειρα του οποίου ο μισθός ανέρχεται σε 2.600 ευρώ τον μήνα, με καλυμμένη στέγη και διατροφή και με… ανθρώπινα ωράρια.

neakriti.gr