Στο επίκεντρο έντονων πολιτικών αντιδράσεων τίθενται οι συνθήκες και οι πρακτικές που εκδηλώνονται στον χώρο του τουρισμού και της εστίασης πολυτελείας, με αφορμή οπτικοακουστικό υλικό που κυκλοφόρησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από θεματικό δείπνο σε εστιατόριο της Μυκόνου.

Με επίσημη ανακοίνωσή του στις 21 Αυγούστου 2026, το Γραφείο Τύπου της οργάνωσης «Κομμουνιστική Απελευθέρωση» καταγγέλλει τη χρησιμοποίηση μιας γυμνής και ακίνητης γυναίκας ως επιφάνειας σερβιρίσματος πιάτων για πελάτες του καταστήματος, κάνοντας λόγο για ακραία μορφή εμπορευματοποίησης του ανθρώπινου σώματος και εργασιακής εκμετάλλευσης. Παράλληλα, η οργάνωση συνδέει το περιστατικό με τη γενικότερη κατάσταση των εργαζομένων στον τουριστικό τομέα, ανακαλώντας ανάλογες πρακτικές του παρελθόντος.

Το περιστατικό στη Μύκονο και η καταγγελία για πολυετή πρακτική

Σύμφωνα με την καταγγελία της πολιτικής οργάνωσης, το συγκεκριμένο γεγονός έγινε γνωστό μέσω αναρτήσεων σε ψηφιακές πλατφόρμες και σχετικού βίντεο στο οποίο υπάλληλος της επιχείρησης περιγράφει τη δομή του δείπνου.

Όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση:

«Πληροφορηθήκαμε από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι πραγματοποιήθηκε κάποιο event στη Μύκονο, σε πανάκριβο εστιατόριο, ένα θεματικό δείπνο όπου μια κοπέλα εντελώς γυμνή και ακίνητη έκανε την πιατέλα όπου πάνω της τοποθέτησαν διάφορα πιάτα και σερβιρίζονταν οι πλούσιοι πελάτες. Τέτοιου είδους “event” μάλιστα γίνονται εδώ και περίπου 10 χρόνια, κάτι που δείχνει ότι αυτή η πρακτική έσχατης εκμετάλλευσης και εμπορευματοποίησης δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός».

Συνεχίζοντας την κριτική της απέναντι στα επιχειρηματικά μοντέλα της τουριστικής βιομηχανίας, η «Κομμουνιστική Απελευθέρωση» αναφέρει:

«Ο καπιταλισμός σε αυτήν την ολοκληρωτική μορφή του χρησιμοποιεί κάθε δυνατότητα του σώματος και του μυαλού των εργατών και των εργατριών για να αποκομίσει κέρδος. Όμως ομολογουμένως η εφευρετικότητα των μορφών εκμετάλλευσης ξεπερνά πολλές φορές τη φαντασία μας. Η εκμετάλλευση του ανθρώπινου σώματος και ιδιαίτερα του γυναικείου είναι συχνό φαινόμενο. Αλλά η χρήση του ως έπιπλο ή ως σκεύος, που όπως μαθαίνουμε συμβαίνει συχνά σε πάρτι στο Dubai ή σε άλλα θέρετρα της αστικής τάξης, μας παραπέμπει σε εποχές δουλεμπορίας και σκλαβοπάζαρων».

Η σύμπλευση κέρδους και πατριαρχίας και η σύγκριση με τη Ρόδο

Στην τοποθέτησή της, η οργάνωση αντιπαραβάλλει την εικόνα της χλιδής και των εκδηλώσεων πολυτελείας με τις σκληρές συνθήκες εργασίας που βιώνει το προσωπικό στον κλάδο της εστίασης, φέρνοντας ως παράδειγμα παλαιότερα περιστατικά σε δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς.

Στο σχετικό απόσπασμα σημειώνεται:

«Οι εργoδότες δεν ορρωδούν προ ουδενός προκειμένου να παρουσιάσουν κάτι “πρωτοποριακό” στον κόσμο της βαρβαρότητας και της ακραίας εκμετάλλευσης και να κερδοφορήσουν από αυτήν την “πρωτοπορία”. Οι εκατομμυριούχοι αστοί πελάτες από την άλλη εμποτισμένοι από τη νοοτροπία της εξουσίας και των πατριαρχικών αντιλήψεων θεωρούν διασκεδαστικό να τρώνε από ένα γυμνό γυναικείο σώμα. Το καπιταλιστικό κέρδος και η πατριαρχία σε πλήρη σύμπλευση. Κι από την άλλη μεριά ο κόσμος της δουλειάς που λιώνει στα κάτεργα της εστίασης για να καλύψει μικρό μέρος των δαπανών της επιβίωσής του. Υφίσταται μυριάδες εξευτελισμούς, σεξιστικές παρενοχλήσεις έως και βιασμούς».

Αναφερόμενη στον κίνδυνο κανονικοποίησης τέτοιων φαινομένων υπό τον μανδύα της «εθελοντικής» αποδοχής, η ανακοίνωση παραλληλίζει την υπόθεση με προηγούμενα γεγονότα:

«Σήμερα το event της ζωντανής πιατέλας είναι “εθελοντικό”, όπως αντίστοιχα “εθελοντικό” ήταν και το βούτηγμα στη θάλασσα του σερβιτόρου στη Ρόδο προ ετών. Αύριο θα είναι υποχρεωτικό για τα νεαρά κορίτσια για να βρουν μια κάπως πιο καλοπληρωμένη δουλειά στην εστίαση».

Το αίτημα για αυτοδιάθεση των σωμάτων και συλλογικούς αγώνες

Κλείνοντας την παρέμβασή της, η «Κομμουνιστική Απελευθέρωση» απευθύνει κάλεσμα για κοινωνική και εργατική αντίδραση απέναντι στις σχέσεις εξουσίας και στις μορφές υποτίμησης της εργασίας:

«Αυτός ο καπιταλιστικός κόσμος της ακραίας εκμετάλλευσης και των πατριαρχικών σχέσεων εξουσίας πρέπει να αλλάξει. Και θα αλλάξει από τους αγώνες του ταξικού εργατικού και φεμινιστικού κινήματος και μιας σύγχρονης κομμουνιστικής αριστεράς. Για να εξαλείψουμε τη βαρβαρότητα και να φτιάξουμε έναν άλλο όπου θα έχουμε πλήρη αυτοδιάθεση των σωμάτων ανεξαρτήτως φύλου. Μια κοινωνία όπου η εργασία θα είναι κοινωνική προσφορά και όχι σκλαβιά στα κέρδη του εργοδότη».