Στο επίκεντρο έντονων θεσμικών και κοινωνικών διεργασιών βρίσκεται η διαχείριση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών στην Κρήτη, με φόντο την επίσημη έναρξη ισχύος του Νέου Συμφώνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Μετανάστευση και το Άσυλο τον τρέχοντα μήνα, Ιούνιο του 2026.

Σε εκτενή παρέμβασή της, η συλλογικότητα «Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών Χανίων» χαρτογραφεί τις πρόσφατες αλλαγές στο επιχειρησιακό και νομικό τοπίο, εστιάζοντας στις κρατικές δαπάνες για τις υποδομές στην Αγυιά, στη διευρυμένη διμερή συνεργασία με τη Λιβύη για τον έλεγχο του νότιου θαλάσσιου μετώπου, καθώς και στις διαδικασίες μαζικής ανάκλησης του καθεστώτος διεθνούς προστασίας αναγνωρισμένων προσφύγων.

Ακολουθεί η ανακοίνωση του Κοινωνικού Στεκιού – Στεκιού Μεταναστών Χανίων:

Η στρατηγική του ελληνικού κράτους για την “εθνική ασφάλεια” έναντι της “εθνικής (άλλοτε ασύμμετρης) απειλής”

Μπορεί ο μισθός να τελειώνει κι ο μήνας να μη λέει να βγει, αλλά η κυβέρνηση έχει φοβερή στρατηγική στην εθνική άμυνα και στη διαχείριση του μεταναστευτικού – προσφυγικού. Ενώ το ελληνικό κράτος εμπλέκεται σε πολεμικούς σχεδιασμούς, παρέχοντας στρατιωτική, υλικοτεχνική, γεωπολιτική και αμυντική υποστήριξη στους ενεργούς ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, οι δαπάνες για τα εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων στερούν κι άλλο από την ήδη υποβαθμισμένη υγεία, παιδεία και ό,τι λέγαμε παλιά “κράτος πρόνοιας”.

Μπορεί το ελληνικό κράτος να είναι το τσιράκι των πολεμοχαρών της γης και να παρέχει κάθε είδους διευκόλυνση στη λάθος πλευρά της ιστορίας, αλλά τα πιο σημαντικά κατορθώματα της κυβέρνησης είναι η “εθνική κυριαρχία και ασφάλεια έναντι της εθνικής απειλής”. Κι όταν η εξουσία μιλάει για εθνική απειλή δεν αναφέρεται μόνο στους κακούς γείτονες, αλλά κι εκείνον τον εξωτερικό εχθρό, που θα εισβάλλει στα εδάφη μας για να αλλοιώσει τον πολιτισμό μας, να μας κλέψει, να μας μολύνει με αρρώστιες, μέχρι και τη θεωρία της “αντικατάστασης πληθυσμού” ακούμε πάλι στην πολιτισμένη χώρα μας.. Την ίδια στιγμή βέβαια αυτός ο εισβολέας είναι ταυτόχρονα το χρήσιμο κι αναγκαίo φτηνό εργατικό δυναμικό για μεγάλα και μικρά αφεντικά.

Θεσμικός ρατσισμός ελληνικού κράτους και Ε.Ε

Αν και το ελληνικό κράτος έχει καταγγελθεί κατά συρροή για τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δολοφονικών πρακτικών ενάντια σε πρόσφυγες και μετανάστες, προχωρά ακάθεκτο σε μέτρα εγχώριας βαρβαρότητας.

Ωστόσο, η Ε.Ε έρχεται να νομιμοποιήσει το ελληνικό κράτος για τις πολιτικές του, κι αυτό είναι ενδεικτικό στο Νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, το οποίο ισχύει από τον τρέχοντα μήνα. Πρόκειται για μια ακόμη πολιτική συνθηκολόγηση της Ε.Ε απέναντι στην ακροδεξιά ατζέντα που θυσιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα στον βωμό της καταστολής και της ωμής βίας.

Η οχύρωση της Ευρώπης – φρούριο δεν γίνεται μόνο με φυσικά εμπόδια πλέον, αλλά κυρίως μέσω νομικών, ψηφιακών και γραφειοκρατικών διαδικασιών στα εξωτερικά σύνορα. Κατά τη διάρκεια του ελέγχου και της ταχείας διαλογής στα εξωτερικά σύνορα, ο αιτών άσυλο θεωρείται νομικά ότι «δεν έχει εισέλθει ακόμη σε ευρωπαϊκό έδαφος», παρόλο που βρίσκεται φυσικά εκεί. Αυτό επιτρέπει στα κράτη να φυλακίζουν τους ανθρώπους σε ελεγχόμενες δομές στα σύνορα χωρίς να ενεργοποιούνται τα πλήρη δικαιώματα που θα είχαν αν βρίσκονταν στο εσωτερικό της χώρας.

Με πρόσχημα την ασφάλεια, η Ευρώπη νομιμοποιεί τις μαζικές φυλακίσεις, καταργεί στην πράξη το δικαίωμα στο άσυλο μέσα από διαδικασίες-εξπρές και φτάνει στο σημείο να φακελώνει βιομετρικά ακόμα και εξάχρονα παιδιά. Το πιο ακραίο εργαλείο που εισάγεται είναι οι «κόμβοι επιστροφής», στην πραγματικότητα φυλακές εκτός Ε.Ε, σε Αφρική και Ασία, όπου οι άνθρωποι θα παραμένουν υπό περιορισμό μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία της απέλασής τους.

Έρχεται η “νέα” δομή εκατομμυρίων στο πρώην εκθεσιακό κέντρο Αγυιάς

Πρόσφατα διαβάσαμε χωρίς καμιά έκπληξη πως για το νέο θεσμικό και επιχειρησιακό πλαίσιο στη “νέα” δομή της Αγυιάς, μόνο οι δαπάνες για τη μεταφορά αιτούντων άσυλου προς την ηπειρωτική χώρα θα κοστίσει 5 μύρια, κάτι χιλιάρικα για την περίφραξη τύπου ΝΑΤΟ, μερικά ακόμα για την εταιρία φύλαξης και οι γνωστές υπερδαπάνες τέτοιων ενεργειών για το καλό της εθνικής μας ασφάλειας πάνω απ’ όλα…Για εργασίες που αφορούν σε υποδομές που θα εξασφαλίζουν τα αυτονόητα για τη φιλοξενία ανθρώπων δεν ακούσαμε…

Προσεχώς επαναπροωθήσεις

Στα τέλη του Μάη, ο φασίστας αρμόδιος υπουργός ανακοίνωσε ότι θα πάρει σκληρότερα μέτρα αν συνεχιστούν οι ροές στην Κρήτη, με την αγαπημένη του απειλή, αυτή της αναστολής του ασύλου.

Όποια-ος αναρωτιέται ποια άλλα σκληρότερα μέτρα θα δούμε, η απάντηση μάλλον βρίσκεται στα δεδομένα που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα και αφορούν στις επαφές και τη συνεργασία του ελληνικού λιμενικού με τη λιβυκή ακτοφυλακή για την αναχαίτιση των ροών.

Ανακοινώθηκε η πρόθεση για μόνιμη παρουσία ελληνικού συνδέσμου στη Βεγγάζη για άμεση ανταλλαγή πληροφοριών, η εκπαίδευση 35 στελεχών της λιβυκής ακτοφυλακής από το ελληνικό λιμενικό, η δημιουργία λιβυκού κέντρου επιχειρήσεων, με τη συνδρομή της Ελλάδας, ώστε να μην ξεκινούν καν τα σκάφη προς την Κρήτη.

Επίσης, η Ελλάδα θα παραχωρήσει και τρία πλωτά μέσα στη λιβυκή ακτοφυλακή για επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης εντός της θαλάσσιας περιοχής ευθύνης της Λιβύης. Ταυτόχρονα, η επιτήρηση από την ελληνική πλευρά στο νότιο θαλάσσιο μέτωπο έχει ενισχυθεί με 3 αεροσκάφη και ένα drone της Frontex, ενώ εντός του Ιουνίου προστίθεται ακόμα ένα αεροσκάφος…

Με άλλα λόγια πρόκειται για την προσφιλή τακτική της αποτροπής και των βίαιων επαναπροωθήσεων, κάτι που μέχρι στιγμής δεν ήταν μέρος της κανονικότητας αυτής της διαδρομής.

Η μεθοδευμένη εξόντωση των προσφύγων μέσα από «εξπρές» ανακλήσεις ασύλου και άπλετο νομικό σκοτάδι

«Το σπίτι μου εκεί είναι γκρεμισμένο. Δεν έχω κανέναν εκεί πια. Εδώ είναι η ζωή μας, το παιδί μου πάει στο δημοτικό σχολείο. Αν μου πάρουν τα χαρτιά, αύριο ο εργοδότης μου πρέπει να με απολύσει. Πάλι απ’ την αρχή, ξανά παράνομος. Αν με σταματήσουν για έλεγχο, θα βρεθώ στη φυλακή; Τι θα γίνουν τα παιδιά μας;», Μ., Σύριος πρόσφυγας

Προφανώς το δόγμα Πλεύρη “φυλακή ή απέλαση” δεν αφορά μόνο τους πρόσφυγες και μετανάστες που επιχειρούν να προσεγγίσουν ευρωπαϊκό έδαφος, αλλά και όσες-ους διαμένουν στη χώρα, ακόμη και για δεκαετίες.

Παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα μια πρωτοφανή, οριζόντια επιχείρηση του υπουργείου “αντιμεταναστευτικής πολιτικής”, η οποία στοχεύει στην de facto ακύρωση του δικαιώματος στη διεθνή προστασία για χιλιάδες αναγνωρισμένους πρόσφυγες –κυρίως υπηκόους Συρίας και Αφγανιστάν– που ζουν και εργάζονται στη χώρα εδώ και χρόνια. ​

Πίσω από τους θριαμβευτικούς απολογισμούς των αρχών για «ανάκληση 1.203 καθεστώτων διεθνούς προστασίας σε πολίτες από τη Συρία μέσα σε 40 μέρες» και «εθελούσιες επιστροφές», κρύβεται ο βαθύς ταξικός ρατσισμός ……

Εκατοντάδες πρόσφυγες είναι σε απόγνωση αυτή τη στιγμή, άνθρωποι που μένουν για χρόνια εδώ, μιλούν τη γλώσσα, φορολογούνται και μεγαλώνουν τα παιδιά τους σε ελληνικά σχολεία. Με μια μονοκονδυλιά, μετατρέπονται εν μια νυκτί σε παράνομους ανεπιθύμητους.

Ξαφνικά, εκατοντάδες άνθρωποι έλαβαν έγγραφο ανάκλησης ασύλου και εντός δεκαπενθήμερου οφείλουν να καταθέσουν πρόσθετους λόγους επανεξέτασης και γιατί κινδυνεύουν ακόμη να επιστρέψουν στη Συρία και το Αφγανιστάν. Κι εδώ ξεκινάει μια απίστευτη ταλαιπωρία και μια σειρά δυσκολιών κι εμποδίων:

Η Υπηρεσία Ασύλου αποστέλλει κλήσεις για επανεξέταση καθεστώτος μέσω ψηφιακών πλατφορμών, χωρίς καμία ουσιαστική μέριμνα για την έγκαιρη ενημέρωση των ενδιαφερόμενων.

Άνθρωποι χωρίς ψηφιακές δεξιότητες ή πρόσβαση στο διαδίκτυο ανακαλύπτουν τυχαία ότι η προθεσμία των 15 ημερών για την υποβολή εξηγήσεων έχει παρέλθει, με αποτέλεσμα να χάνουν αυτόματα το καθεστώς τους χωρίς καν να ακουστούν. Πολλές φορές οι κλήσεις αυτές στέλνονται ψηφιακά (π.χ. στο application ή στο email που είχε δηλώσει ο πρόσφυγας πριν από χρόνια) ή σε παλιές διευθύνσεις κατοικίας.

Αρκετοί άνθρωποι χάνουν την προθεσμία απλώς επειδή δεν έμαθαν εγκαίρως ότι τους ψάχνει η Υπηρεσία Ασύλου. Μπλοκάρονται οι τραπεζικοί τους λογαριασμοί, ακυρώνονται τα ΑΦΜ και οι ΑΜΚΑ τους, χάνουν την εργασία τους και οδηγούνται στην εξαθλίωση και τον διαρκή φόβο της σύλληψης και της κράτησης.

Άνθρωποι που χάνουν τη δουλειά τους εξαιτίας της ανάκλησης, εξαναγκάζονται να βρουν εκατοντάδες ευρώ στην ελεύθερη αγορά για ιδιώτες δικηγόρους και επίσημες μεταφράσεις εγγράφων, απλώς και μόνο για να μην απελαθούν.

Πρέπει να μεταφραστούν επίσημα έγγραφα από τη χώρα καταγωγής, να συγκεντρωθούν ιατρικά πιστοποιητικά (αν υπάρχουν λόγοι υγείας) ή να στοιχειοθετηθεί ο προσωπικός κίνδυνος. Μέσα σε 15 μέρες, αυτό είναι σχεδόν αδύνατο. Την ίδια στιγμή, η δωρεάν κρατική νομική συνδρομή είναι πρακτικά ανύπαρκτη λόγω της διαχρονικής υποστελέχωσης.

Σε κάποια από τα έγγραφα αυτά μπορεί η ανάκληση ασύλου να γράφει “για λόγους εθνικής ασφάλειας”. Με το πρόσχημα της “εθνικής ασφάλειας” και τη χρήση απόρρητων φακέλων, οι αρχές ανακαλούν άδειες διαμονής χωρίς να γνωστοποιούν στους πρόσφυγες τους λόγους της απόφασης. Η πρακτική αυτή πρόσφατα οδηγήθηκε στο ΣτΕ (ΣτΕ 535/2026) με κάποια θετική ως ένα βαθμό εξέλιξη.

Και οι δίκες των “διακινητών” συνεχίζονται αδιαλείπτως

Είναι σαρωτικό κάθε φορά να βρίσκεσαι σ’ εκείνες τις καφκικές δίκες όπου άνθρωποι, ανάμεσά τους νεαρά και ανήλικα αγόρια, προσπαθούν να καταλάβουν γιατί κατηγορούνται σε μια γλώσσα ακαταλαβίστικη.

Πρόσφατα μάλιστα, σε καραβιά που έφτασε στη Γαύδο, οι αρχές κατηγόρησαν και οδήγησαν στη φυλακή ένα 13χρονο αγόρι ως διακινητή!! Σκεφτόμαστε πως δεν είναι τυχαία η εγκληματοποίηση των Σουδανών προσφύγων που κατηγορούνται ως διακινητές. Αν είσαι Σουδανός και ξεφύγεις από την κατηγορία της διακίνησης, μπορεί να σου το αναστείλουν, αλλά έχεις δικαίωμα στο άσυλο και θα το πάρεις, ακόμη και στο ελληνικό κράτος.

Αναρωτιόμαστε: μήπως είναι κι αυτό μια φασιστικού τύπου τακτική του υπουργείου που στόχο έχει ν’ αποκλείσει ένα σοβαρό ποσοστό αθώων προσφύγων από το καθεστώς προστασίας, στερώντας τους την ελευθερία τους ως εγκληματίες;;

Φυλακή ή απέλαση με κάθε τρόπο

Την άνοιξη ένας άνθρωπος αποπειράθηκε ν’ αυτοκτονήσει στα κρατητήρια Χανίων, καθώς, ενώ νόμιζε πως απελευθερώνεται, οδηγήθηκε σε κράτηση ξανά μέχρι να εφαρμοστεί η απέλασή του. Όπως ανέφερε η εισαγγελέας δεν υπήρχε καμιά δυνατότητα νομικής παρέμβασης για αποφυλάκιση, καθώς κάτι τέτοιο θα γινόταν μόνο με την προϋπόθεση της εφαρμογής της απέλασής του.