Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος

Οι Νεοδημοκράτες επιβράβευσαν την υποψηφιότητα Σαμαρά και όχι τη δική της, όταν διεκδίκησαν την ηγεσία.

Ο Παύλος Μαρινάκης κατήγγειλε τον Αντώνη Σαμαρά: ανήμερα του Δημοψηφίσματος του 2015 «στράφηκε εναντίον της παράταξης» και όχι εναντίον του Τσίπρα.

Βασικά ο πρώην Πρωθυπουργός εναντίον του Μητσοτάκη -ως αρχηγού της ΝΔ και όχι της «παράταξης»- στράφηκε, αλλά με το συμπάθιο; Τι περίμενε ο εκπρόσωπος, όταν ο Πρωθυπουργός τον διέγραψε από το κόμμα, του οποίου υπήρξε βουλευτής, προτού καν προσχωρήσουν οι Μητσοτάκηδες;

Ευλόγως ο Σαμαράς είναι πλέον πολιτικός αντίπαλος του Μητσοτάκη. Και αν ζητήσει από τους ψηφοφόρους να τον τοποθετήσουν στην επόμενη Βουλή επικεφαλής νέου κόμματος, θα ασκεί δικαίωμά του. Τι δεν καταλαβαίνουν;

Μεταξύ μας, μια χαρά καταλαβαίνουν: το πρόβλημά τους είναι ότι στις παρυφές του Λυκαβηττού υπάρχει κάτι σαν το άγαλμα του Κολοκοτρώνη στη Σταδίου – που δείχνει προς το κόμμα Σαμαρά.

Ο νεότερος Καραμανλής -μακροβιότερος πρόεδρος της ΝΔ και φορέας του ιδρυτικού ονόματος- δεν θα λυτρώσει και αυτή τη φορά τον Μητσοτάκη, συστήνοντας ψήφο στη ΝΔ.

Σε όποιον του λέει ότι «δεν πάει άλλο με το Μητσοτακέικο», η απάντηση είναι «υπάρχει και ο Αντώνης».

Συνεπώς όσοι αυτοχαρακτηρίζονται «Καραμανλικοί», δεν μπορούν να υπολογιστούν στους ψηφοφόρους της ΝΔ – όσο τελεί υπό την ηγεσία Μητσοτάκη.

Ο Πρωθυπουργός δήλωσε, δια του εκπροσώπου του, ευγνώμων που ο Καραμανλής τον έβαλε στη Βουλή το 2004. Αλλά τώρα πρέπει να πιει και το πικρό ποτήρι της εκτροπής από την τρίτη θητεία. Το περίεργο θα ήταν να τον υποστηρίξει, μετά από όσα του έχει καταλογίσει.

Άλλωστε οι «πόλεμοι των Ρόδων», ανάμεσα στις πολιτικές οικογένειες, δεν τελειώνουν όταν η μια επικρατεί, αλλά η άλλη δεν παραιτείται από το δικαίωμα στο κομματικό οικόσημο.

Προφανώς ο Μητσοτάκης αντιλαμβάνεται το ρίσκο να καταστήσει επισήμως αντίπαλό του τον πρώην Πρωθυπουργό. Και προς το παρόν επιχειρεί να διασπάσει το, άδηλο, «μέτωπο» με τον Σαμαρά.

Τον καλοπιάνει με τον πορτ παρόλ του, στέλνει πρεσβείες στο γραφείο του και η Ντόρα λέει ότι «ο Καραμανλής είναι παραταξιακός» και «δεν θα βλάψει την παράταξη ποτέ». Αφήνοντας περιθώρια για ερμηνείες ανάμεσα στον εξευμενισμό και την απειλή!

Η πρωτότοκη του Κώστα Μητσοτάκη – που προόριζε για διάδοχό του – αναλαμβάνει την αποστολή να στιγματίσει την πρωτοβουλία Σαμαρά. Καταπίνοντας ότι έχασε το δικαίωμα στη δεύτερη ευκαιρία από τον αδελφό της. Και ότι την αδικεί ο αποκλεισμός της από τις κυβερνήσεις του, παρά το πολιτικό της εκτόπισμα.

Ως «παλιά», επιστρέφει στο 1993, για να αναδείξει ότι ο Σαμαράς ανατρέποντας τον πατέρα τους από την πρωθυπουργία, «ανέτρεπε κυβέρνηση της ΝΔ».

Σωστό. Δεν είναι υγιής εξέλιξη η ανατροπή λαοπρόβλητου Πρωθυπουργού, με αποστασία – αν και πρώτος διδάξας ήταν ο ανατραπείς.

Ωστόσο η αναφορά της Ντόρας στη βάση της ΝΔ είναι μάλλον ατυχής για την… ίδια. Οι Νεοδημοκράτες επιβράβευσαν την υποψηφιότητα Σαμαρά και όχι τη δική της, όταν διεκδίκησαν την ηγεσία.

Τον επιβράβευσε όμως και η ίδια, όταν το κόμμα που έστησε μετά τη διαγραφή της, ατύχησε και επέστρεψε στη ΝΔ του Σαμαρά – και στη Βουλή δια του ψηφοδελτίου Επικρατείας.

Ομοίως τον επιβράβευσε και ο σημερινός Πρωθυπουργός, όταν μπήκε ασμένως στη κυβέρνησή του. Και δέχθηκε τη στήριξή του για να πάρει τη ΝΔ από τους Καραμανλικούς – που τώρα, ατυχώς για τον ίδιο, κοιτάζουν προς τον Σαμαρά.

Κακό σημάδι οι πολλές ατυχίες, στην ίδια οικογένεια…

AΠΟ ΤΟ IEIDISEIS.GR