Σε μία αιφνίδια διατλαντική πολιτική σύγκλιση που επιχειρεί να ενώσει τους πανεπιστημιακούς αγώνες των Ηνωμένων Πολιτειών με τις μαθητικές αναταραχές στη Γαλλία, η οργάνωση Columbia University Apartheid Divest (CUAD) —ηγετικός πυρήνας του κινήματος καταλήψεων του 2024 στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης— απέστειλε εκτενές μήνυμα αλληλεγγύης και στρατηγικής καθοδήγησης προς τα συντονιστικά των Γάλλων μαθητών λυκείου.
Με φόντο τις δυναμικές διαδηλώσεις και τους αποκλεισμούς σχολικών συγκροτημάτων που εκδηλώνονται σε πόλεις όπως το Παρίσι, η Λυών και η Μασσαλία, το αμερικανικό φοιτητικό κίνημα παραθέτει μία σειρά από κρίσιμα διδάγματα που αντλήθηκαν από τις καταλήψεις στα αμερικανικά πανεπιστήμια, αναγνωρίζοντας με αυτοκριτική διάθεση τα δικά του στρατηγικά αδιέξοδα. Υπογραμμίζοντας ότι η απομόνωση των διαμαρτυριών πίσω από τις πύλες των ιδρυμάτων οδήγησε στην ήττα του φοιτητικού εγχειρήματος στις ΗΠΑ, η CUAD καλεί τη γαλλική μαθητική νεολαία να διευρύνει ριζικά το πεδίο των κινητοποιήσεών της, στοχεύοντας άμεσα στις εφοδιαστικές αλυσίδες, στους βιομηχανικούς χώρους και στις λιμενικές υποδομές.
Η αυτοκριτική της Νέας Υόρκης: «Συνδέστε τα λύκεια με τα εργοστάσια και τα λιμάνια»
Στο κείμενο της παρέμβασής τους, οι συντάκτες του μανιφέστου απευθύνονται στους Γάλλους μαθητές ως «βετεράνοι της Φοιτητικής Ιντιφάντα», αναλύοντας τους λόγους για τους οποίους οι πολύμηνες κατασκηνώσεις στα αμερικανικά ανώτατα ιδρύματα δεν κατόρθωσαν να επιβάλουν τις διεκδικήσεις τους.
Κεντρικό σημείο της αυτοκριτικής τους αποτελεί ο εγκλωβισμός της διαμαρτυρίας σε έναν αυστηρά πανεπιστημιακό χώρο:
«Η πτώση της Φοιτητικής Ιντιφάντα οφειλόταν στην αποτυχία μας να διευρύνουμε το πεδίο του αγώνα μας πέρα από τις πύλες των κάμπους. Υπό αυτή την έννοια, βρίσκεστε ήδη μπροστά από εμάς. Συνδέστε τα λύκεια με τα εργοστάσια, τα εργοστάσια με τα λιμάνια, τα λιμάνια με τα πλοία. Μοιραστείτε τη φλόγα της εξέγερσης και της απελευθέρωσης με τις πιο εγκαταλελειμμένες κοινότητες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βρίσκονται πίσω από τα κάγκελα της φυλακής».
Σύμφωνα με την προσέγγιση της CUAD, η επιβίωση ενός κοινωνικού κινήματος εξαρτάται από τη διαρκή επέκταση της περιμέτρου του και την άρνησή του να περιοριστεί σε έναν ενιαίο, εύκολα περικυκλώσιμο χώρο.
Από το Σεν-Ντενί στο Σαχέλ: Η στόχευση των εφοδιαστικών αλυσίδων και η κρατική καταστολή
Αναλύοντας τη γεωγραφία των κινητοποιήσεων στη Γαλλία, η CUAD εστιάζει στα υποβαθμισμένα προάστια του Παρισιού, όπως το Σεν-Σεν-Ντενί (Seine-Saint-Denis) και το Βαλ-ντε-Μαρν (Val-de-Marne), κάνοντας λόγο για σχολεία με ραγδαία επιδεινούμενες υποδομές, σοβαρές ελλείψεις εκπαιδευτικών και μαθητές δεύτερης και τρίτης γενιάς μεταναστών.
Συνδέοντας την κατάσταση στη γαλλική περιφέρεια με τη διεθνή πολιτική οικονομία, η οργάνωση καλεί τους μαθητές να εντοπίσουν τις υλικές δομές του συστήματος:
«Ακολουθήστε τις υποδομές: ακολουθήστε τα εμπορεύματα, τα συμβόλαια, το χρήμα και τις στρατιωτικές συμφωνίες. Εμείς ερευνήσαμε τις πολυεκατομμυριούχες επενδύσεις των πανεπιστημίων μας για να αποκαλύψουμε τον βαθύ τους ρόλο στη συντήρηση της γενοκτονίας στη Γάζα. Εσείς, ομοίως, οφείλετε να ακολουθήσετε τις αλυσίδες εφοδιασμού που συνδέουν μία σχολική αίθουσα στο Σεν-Ντενί με ένα ορυχείο στο Σαχέλ. Διαταράξτε τες».
Παράλληλα, καταγγέλλεται η αντίδραση των γαλλικών δυνάμεων ασφαλείας, οι οποίες —σύμφωνα με το κείμενο— απαντούν στις μαθητικές διαμαρτυρίες με δακρυγόνα, χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και μαζικές συλλήψεις. Η CUAD απορρίπτει τα κυβερνητικά αφηγήματα περί «υποκινούμενων εξωτερικών ταραχοποιών», συγκρίνοντάς τα με τις ρατσιστικές μεθόδους απαξίωσης του κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων στον αμερικανικό Νότο και τις δικαιολογίες των πανεπιστημιακών αρχών των ΗΠΑ για την είσοδο της αστυνομίας στα ιδρύματα.
Απόρριψη της «φιλελεύθερης παγίδας» και επιφυλακή απέναντι στους τεχνοκράτες
Ιδιαίτερα έντονη είναι η προειδοποίηση των Αμερικανών ακτιβιστών σχετικά με τη θεσμική ενσωμάτωση του αγώνα. Προτρέπουν τους μαθητές να αρνηθούν τη διαμεσολάβηση παραδοσιακών παραγόντων:
«Φυλαχτείτε από τους τεχνοκράτες και τους καιροσκόπους: Μην επιτρέψετε σε συνδικαλιστικά στελέχη, κομματικούς εκπροσώπους ή τηλεοπτικούς σχολιαστές να μεταφράσουν την οργή σας. Πολλοί θα εμφανιστούν στα μπλόκα σας με αλλότρια κίνητρα. Αποκλείστε τους προτού καν καταστεί δυνατή η συνδιαλλαγή».
Ταυτόχρονα, συνιστούν την αποφυγή αυτού που χαρακτηρίζουν «φιλελεύθερη παγίδα» —δηλαδή τον εγκλωβισμό του κινήματος σε συζητήσεις γύρω από τα αποδεκτά όρια της διαμαρτυρίας:
«Μην επιτρέψετε στον αγώνα σας να υποβιβαστεί σε μία συζήτηση για τα ορθά πλαίσια της διαφωνίας, όπως ακριβώς ο δικός μας μετατράπηκε σε μία διαμάχη για την Πρώτη Τροπολογία [του αμερικανικού Συντάγματος]. Μέχρι τη δεύτερη εβδομάδα των καταλήψεών μας, οι φιλελεύθεροι είχαν μετατοπίσει τη συζήτηση μακριά από τη Γάζα, στο πώς επιτρέπεται να μοιάζει μία διαμαρτυρία».
Αντί της υποβολής αιτημάτων προς την εξουσία, η CUAD υιοθετεί ένα πρόταγμα πλήρους ρήξης: «Γίνετε ακυβέρνητοι: Μην απαιτείτε ένα καλύτερο μέλλον από εκείνους που καίνε ενεργά τον πλανήτη και σχεδιάζουν τον αφανισμό σας. Σας ζητούμε να καταστήσετε το παρόν αβίωτο για αυτούς».
Διεθνισμός, προστασία των διωκόμενων και η στρατηγική της μακράς διάρκειας
Στις υπόλοιπες κατευθύνσεις, το κείμενο δίνει έμφαση στην οικοδόμηση δομών που θα διαθέτουν αντοχή στον χρόνο και θα προστατεύουν τα πλέον εκτεθειμένα μέλη από την κρατική καταστολή και τον εσωτερικό ηθικισμό. Παράλληλα, συνδέει την αντίσταση κατά του γαλλικού κράτους με τα αντιαποικιακά κινήματα στην Καραϊβική, την Αφρική και την ανεξαρτησία των Κανάκ στη Νέα Καληδονία, χαρακτηρίζοντας το Παρίσι «κρίσιμο κόμβο της παγκόσμιας αντεπανάστασης».
Το מανιφέστο ολοκληρώνεται με μία σαφή έκκληση συλλογικής αναμέτρησης:
«Το μέλλον δεν θα μας δοθεί ως ανταμοιβή για καλή διαγωγή. Αντιθέτως, πρέπει να το σφυρηλατήσουμε μέσα από συλλογικό αγώνα. Μην διαπραγματεύεστε τους όρους του μέλλοντός σας. Απελευθερώστε το παρόν. Από εκείνους που έμειναν μέχρι αργά στο γρασίδι. Bismillah c’est les ténèbres. Ne parlez pas à la police!».



