Ακυρώθηκε η αναγόρευση του Χάιντς Ρίχτερ σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Κρήτης!

3 Σχόλια

Φωτιές” είχε ανάψει η πρωτοβουλία για την αναγόρευση, από το Πανεπιστήμιο Κρήτης, του  Heinz Richter, του Oμότιμου Καθηγητή του Πανεπιστημίου Manhaim της Γερμανίας, σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης.

Η τελετή αναγόρευσης είχε προγραμματιστεί για την Τετάρτη 19 Νοεμβρίου και όπως είχαμε αναφέρει και σε προηγούμενο δημοσίευμά μας, προκάλεσε έκπληξη αυτή η επιλογή αφού, και σε προηγούμενη παρουσίαση του βιβλίου του είχαν δημιουργηθεί έντονες αντιδράσεις με αφορμή όσα αρνητικά ο ίδιος έχει υποστηρίξει για την ιστορική Μάχη της Κρήτης, ότι δηλαδή πρόκειται για έναν “στρατιωτικό μύθο”.

Στο βιβλίο υπάρχει ο ισχυρισμός ότι η μάχη της Κρήτης (την οποία ο συγγραφέας χαρακτηρίζει ως…ιπποτική και δίκαιη) δεν ήταν δα και κανένα σημαντικό γεγονός για την έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ότι η συμβολή της στην καθυστέρηση της επιχείρησης «ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΣΑ»…είναι μύθος, καθώς και ότι το αντάρτικο της Κρήτης ήταν…ασήμαντο. Χαρακτηριστικό σημείο του βιβλίου είναι το απόσπασμα βάσει του οποίου «όταν αναπτύχθηκε ο ανταρτοπόλεμος, ο αγώνας αυτός δεν ήταν πια καθαρός κι έντιμος, αλλά βρώμικος και κτηνώδης»!

"Sponsored links"

Στο βιβλίο παρατίθεται επίσης, η διαταγή του σχεδιαστή της επιχείρησης «Μαρίτα» και «Ερμής», αντιπτεράρχου Κουρτ Στούντεντ στις 31-05-1941, βάσει της οποίας επιχειρείται η παραδειγματική τιμωρία των Χανιωτών για τις…κτηνωδίες τους στο Μάλεμε και στο Καστέλι!

Τελικά όμως, η τελευτή αναγόρευσης δεν πραγματοποιήθηκε αφού οι αντιδράσεις ήταν πολλές και έντονες ενώ στις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου στο Ρέθυμνου συνέρευσε μεγάλος αριθμός πολιτών που διαμαρτυρήθηκαν έντονα για τη συγκεκριμένη απόφαση.

Υπό το βάρος της παρουσίας αυτής, και ενώ κλήθηκε η αστυνομία να δώσει λύση ώστε να μην χαθεί ο έλεγχος, η Πρυτανεία ματαίωσε την εκδήλωση. Πάντως, αν και η εκδήλωση ματαιώθηκε είναι άγνωστο αν τελικά θα πραγματοποιηθεί κάποια άλλη μέρα και ώρα όταν ο θόρυβος θα έχει καταλαγιάσει.

Να σημειώσουμε ότι όπως μας πληροφόρησαν κύκλοι εντός του Πανεπιστημίου, η αναγόρευση αποφασίστηκε μετά από πρόταση καθηγητή που έχει φιλικές σχέσεις με τον κ. Ρίχτερ και μοιράζονται τις ίδιες απόψεις. Κανείς δεν περίμενε να πάρει το θέμα τη δημοσιότητα που πήρε.

Αντιδράσεις μέχρι και από το Ντίσελντορφ!

Πάντως, ακόμα και σήμερα, λίγο πριν γίνει γνωστή η απόφαση για ματαίωση της εκδήλωσης, οι αντιδράσεις συνεχίζονταν και είναι χαρακτηριστικό ότι ο θόρυβος για την απόφαση αυτής του Πανεπιστημίου έφτασε ως τη Γερμανία και το Ντίσελντορφ όπου και πραγματοποιούνταν εκδήλωση για τις γερμανικές οφειλές.

Πολλοί πιστεύουν ότι ο συγκεκριμένος καθηγητής αλλά και η απόφαση του Πανεπιστημίου σχετίζεται με την πάγια άποψη του γερμανικού κράτους περί μη καταβολής γερμανικών οφειλών στην Ελλάδα ενώ υπενθυμίζουμε δήλωση του κ. Αριστομένη Συγγελάκη, μέλους του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών σύμφωνα με την οποία:

”Μόνο τυχαίες δεν είναι οι μεθοδεύσεις αυτές των Γερμανών και η προσπάθειά τους να ξαναγράψουν την ιστορία. Στο βάθος, υπάρχει πάντα η πρόθεσή τους να απαλλαγούν από το στίγμα για τα φοβερά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, που διέπραξε το Γ´ Ράιχ στην Ελλάδα, ΧΩΡΙΣ έμπρακτη μεταμέλεια και απόδοση των γερμανικων αποζημιώσεων και των άλλων οφειλών προς τη χώρα μας”.

Επιστολή καθηγητή ΑΠΘ Γιώργου Μαργαρίτη

"Sponsored links"

Στις αντιδράσεις που εκφράστηκαν συγκαταλέγεται και η επιστολή του Γιώργου Μαργαρίτη, καθηγητή του ΑΠΘ στην οποία αναφέρονται αναλυτικά τα εξής:

“Αγαπητοί φίλοι και συναγωνιστές,

Σχετικά με την τιμητική εκδήλωση που ετοιμάζει (;) το Πανεπιστήμιο Κρήτης, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης, θα ήθελα να σημειώσω τα ακόλουθα.

Ο κος Ρίχτερ ανήκει σε μια μεγάλη ομάδα ιστορικών που αναζητούν κυρίως το “πολιτικά ορθό” περισσότερο ίσως από αυτήν την ίδια την ιστορική ακρίβεια. Το “πολιτικά ορθό” αρθρώνεται πάνω στην έκδηλη προσπάθεια “καταμερισμού” ευθυνών – ακροτήτων κλπ. – ανάμεσα σε αντιμαχόμενους που τότε ήσαν εχθροί, σήμερα είναι “σύμμαχοι και φίλοι”.

Τα παραπάνω είναι ενοχλητικά για την επιστήμη της ιστορίας και ίσως περισσότερα ενοχλητικά για την πολιτική – σε τελευταία ανάλυση – αποτίμηση των γεγονότων του χθες.

Στο ζήτημα της Μάχης της Κρήτης και των όσων επακολούθησαν στο νησί ο Ρίχτερ εφαρμόζει την ίδια και την αυτή συνταγή. Δυστυχώς γι αυτόν οι καταστάσεις δεν βοηθούν την “δίκαιη” κατανομή ευθυνών, κάθε άλλο μάλιστα,

Α. Προφανώς ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν κρίθηκε στην Μάχη της Κρήτης.

Η επίδραση που είχε η μάχη της Κρήτης στην έκβαση της ναζιστικής εισβολής στην Σοβιετική Ένωση, έχει γίνει το αντικείμενο ευρύτατης επιστημονικής συζήτησης η οποία αποσυνδέει μάλλον τα δύο γεγονότα. Οι γερμανικές μονάδες που εμπλέχθηκαν στη μάχη στο νησί δεν ήσαν ούτε απαραίτητες, ούτε προγραμματισμένες για το ανατολικό μέτωπο. Για λόγους δε κλιματικών συνθηκών οι θερινές επιχειρήσεις στο ανατολικό μέτωπο πάντοτε ξεκινούσαν στα τέλη Ιουνίου τουλάχιστον.

Σε καμμία περίπτωση όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η μάχη της Κρήτης δεν αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην εξέλιξη του Β’ Παγκοσμίου πολέμου.

Β. Η ιδιομορφία της μάχης της Κρήτης της αποδίδει σημαντικά χαρακτηριστικά: Για πρώτη φορά στην ως τότε πορεία του πολέμου η ναζιστική εισβολή βρήκε απέναντί της μια γενικευμένη λαϊκή εξέγερση. Εξέγερση που δεν οργανώθηκε από κανένα επίσημο ή κρατικό φορέα καθώς οι Βρετανοί δεν πίστευαν σε αυτή, οι δε ελληνικές – βασιλικές – αρχές την αντιμετώπιζαν μάλλον με απέχθεια και φόβο (ειδικά μετά την εκτέλεση στο δρόμο του πρώην Διοικητή της Μεραρχίας Κρήτης). Μέχρι τότε αυτή η μορφή της Αντίστασης δεν είχε σημειωθεί σε κανένα από τα κράτη που έπεσαν θύματα ναζιστικής επίθεσης.

Από αυτή την άποψη η Αντίσταση του λαού της Κρήτης στην εισβολή σηματοδότησε το τέλος της παθητικής αποδοχής από τα λαϊκά στρώματα και τις πατριωτικές δυνάμεις της υπεροχής των γερμανικών όπλων. Δύο μήνες αργότερα αυτή η αμφισβήτηση πήρε διαστάσεις στο Μαυροβούνιο αρχικά σε όλα τα Βαλκάνια στη συνέχεια.

Ο αγώνας του λαού της Κρήτης πρόσθεσε μια σημαντική νέα παράμετρο στον αγώνα ενάντια στον ναζισμό και την Νέα Ευρώπη που αυτός δημιουργούσε.

Γ. Ως συνέπεια των παραπάνω, για πρώτη φορά στον πόλεμο αυτό, οι Γερμανοί επιστράτευσαν το μέτρο των “αντιποίνων”. Έδωσαν δηλαδή στον εαυτό τους το “δικαίωμα” της μαζικής εξόντωσης αμάχων ως “εκδίκηση” για τις “ατυχίες” του στρατού τους. Στη συνέχεια αυτό έγινε κανόνας, ως τότε όμως το προσωπείο της “πολιτισμένης κατάκτησης” επικρατούσε και επέτρεπε στους διάφορους “Κουίσλιγκ” – όπως στον ημέτερο στρατηγό Τσολάκογλου και το επιτελείο του – να προσφέρουν “γη και ύδωρ” στους ναζί στο όνομα της “συμφιλίωσης” και των “πολιτισμένων σχέσεων”. Μετά τη μάχη της Κρήτης αυτά τελείωσαν. Ο καθένας γνώριζε με ποιούς είναι και τι κάνει.

Η Κρήτη, εξαιτίας των αγώνων του λαού της έγινε έτσι σταθμός στην κλιμάκωση της ναζιστικής θηριωδίας και σταθμός στον εκβαρβαρισμό του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Για τον Ρίχτερ ετούτα τα ιδιαίτερα σημαντικά “ξεχνιόνται” και θάβονται σε “πολιτικά ορθές” εκφράσεις. Στο έργο του παρουσιάζονται όλοι να έχουν το δίκιο τους – σε τρόπο ώστε να μην το έχει κανείς – και όλοι να έχουν την αξία τους. Οι Γερμανοί αλεξιπτωτιστές ορίζονται ως ριψοκίνδυνοι σύγχρονοι “ιππότες” άξιοι θαυμασμού από εχθρούς και φίλους!

Αποκρύπτεται έτσι το γεγονός ότι το σώμα αυτό είχε συγκροτηθεί από φανατικούς ναζί με ό, τι αυτό συνεπάγεται. Γι’ αυτούς το δικαίωμα των λαών στην προάσπιση της ελευθερίας τους είναι ύψιστη ύβρις κατά του Φύρερ και της γερμανικής ανώτερης φυλής και ο θάνατος των υβριστών είναι στρατιωτικό τους καθήκον. Για ιππότες όντως πρόκειται – για ιππότες της ναζιστικής κόλασης όμως.

Όσο για την υποτίμηση της Αντίστασης του λαού της Κρήτης δυό μόνο λόγια. Πραγματικά η γεωγραφία, η μορφολογία του εδάφους, η πυκνότητα της γερμανικής κατοχής και η πυκνή παρουσία Βρετανών – με τη δική τους αντίληψη για το αντάρτικο – δεν οδήγησε στη δημιουργία Ελεύθερης Ελλάδας και μαζικών στρατιωτικών Αντιστασιακών σχηματισμών στο νησί. Στις συγκεκριμμένες συνθήκες όμως οι αγώνες του λαού της Κρήτης ενάντια στον κατακτητή ποτέ δεν έπαψαν. Η καλύτερη μαρτυρία γι αυτό είναι οι εκδικητικές θηριωδίες στις οποίες διαρκώς προέβαιναν οι δυνάμεις κατοχής. Ή μήπως δεν έγιναν τέτοια στην Κρήτη; Θα μπορούσε ο Ρίχτερ να μας εξηγήσει σχετικά.

Συμπερασματικά είναι πολύ δύσκολο να είσαι “πολιτικά ουδέτερος” σε υποθέσεις κατάκτησης, λεηλασίας, υποδούλωσης και αιματοκυλίσματος λαών. Ο Ρίχτερ είναι Γερμανός. Δεν είναι κακό αυτό, κάθε άλλο. Αλλά να δικαιώνει τον ναζισμό και τις πρακτικές του επειδή είναι Γερμανός είναι κακό, πολύ κακό.

Είναι κακό για τους Γερμανούς περισσότερο παρά για εμάς. Εμείς την ιστορία μας, τους μάρτυρες και τους ήρωες τους έχουμε και τους τιμάμε. Η Γερμανοί είναι εκείνοι που θα πρέπει να ξεδιαλέξουν τους δικούς τους ήρωες. Εάν συμπεριλαμβάνουν τους αλεξιπτωτιστές του Στούντεντ και τους φανατισμένους ναζί στο εθνικό τους Πάνθεο υπάρχει πρόβλημα – γι αυτούς.

Σημαίνει ότι δεν κατάλαβαν τίποτε από την ιστορία.

Γιώργος Μαργαρίτης”

 

Στα : Τοπικα

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

3 Σχόλια

  1. ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΣΤΕΡΓΙΟΥ

    ME ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ
    ΑΝΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ Χ.ΡΙΧΤΕΡ ΣΕ ΕΠΙΤΙΜΟ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ.

    Τις
    τελευταίες μέρες είμαστε όλοι μας μάρτυρες μιας πρωτοφανούς και αήθους επίθεσης
    στον, γνωστό για το 40χρονο έργο του, γερμανό καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μάνχαιμ
    Χ.Ρίχτερ ,με αφορμή την αναγόρευση του σε επίτιμο διδάκτορα απo το Τμήμα Πολιτικής
    Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης. Πρόκειται ,όπως γίνεται αντιληπτό
    ,για τιμητική και συμβολική επιβράβευση σε έναν επιστήμονα πανευρωπαικού βεληνεκούς ,με τεράστιο έργο αφιερωμένο κυρίως
    στον Ελληνισμό στα πεδία της ιστορίας και της πολιτικής επιστήμης ,έργο για το
    οποίο άλλωστε τιμήθηκε από την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας με το
    παράσημο του Τάγματος του Φοίνικος. Δεκάδες βιβλίων ,άρθρων ,εισηγήσεων και
    μελετών με αντικείμενο την σύγχρονη Ελλάδα και Κυπριακό Ελληνισμό. Ενας όγκος
    πολύχρονης και πολύμοχθης επιστημονικής εργασίας, που μόνο η απαρίθμησή του θα
    προκαλούσε πονοκέφαλο στους ελάχιστους, ελάσσωνες και στείρους επιστημονικά ,επικριτές του.
    Στόχος μιας σοβαρής ,εθνικής ,πολιτισμικής και ακαδημαικής προσπάθειας θα ήταν ,έτσι τουλάχιστον εγώ
    πιστεύω, να είχαμε 10 ,100 ,1000 σαν κι αυτόν στην Ευρώπη ,στην Αμερική ,σε
    όλον τον πλανήτη που να μελετά ,διαδίδει και μάχεται για τα δίκαια του
    Ελληνισμού. Ισως είναι περιττό να αναφερθώ στο πώς αντιμετωπίζουν αντίστοιχα
    ζητήματα ανταγωνιστικές η και εχθρικές με την Ελλάδα χώρες. Και τι βλέπουμε
    εδώ; Ενα απίστευτα ετερόκλητο σύνολο ,που αποτελείται απο πραγματικά
    σοβαρούς και αξιοσέβαστους ανθρώπους μέχρι εμπαθείς ,αγράμματους και
    υστερόβουλους, να επιτίθενται με αμετροέπεια απερίγραπτη στον καθηγητή Ρίχτερ
    και τους συνεργάτες του. Απο κοντά και ορισμένα -ελάχιστα-μέλη της ακαδημαικής
    κοινότητας απο το πανεπιστήμιο Κρήτης !!! Ανθρωποι ,δυστυχώς ,που η λέξη
    ”συναδελφικότητα” δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό τους και φοβάμαι και ούτε
    στοιχειώδης επίγνωση της ακαδημαικής δεοντολογίας.. Ολοι αυτοί ,εξάντλησαν την
    άδικη πολεμική τους στον γερμανό καθηγητή ,ενώ καταπίνουν αμάσητη την
    κάμηλο,και βγάζουν τον σκασμό μπροστά στην αποδομητική δράση των Λιάκων
    ,Φραγκουδάκηδων ,Δραγώνων, Ρεπούσηδων,Χριστόπουλων και άλλων ολετήρων της
    ιστορίας ,της εθνικής παιδείας και συνείδησης!!!. Δεν θα αναφερθώ στην
    ιδιαίτερη περίπτωση του στρατηγού Παραγιουδάκη που σέβομαι και τιμώ
    ανεπιφύλακτα.Πολλές φορές συμβαίνει ,το ανθρώπινο λάθος, ο αναγνώστης να
    ταυτίζει τις απόψεις των δρώντων προσώπων -στην περίπτωσή μας των ναζι
    αξιωματικών στη Μάχη της Κρήτης – με αυτές του συγγραφέα! Πράγμα αδιανόητο στην
    περίπτωση του Χ.Ρίχτερ καθώς είναι γνωστό σε άπαντες πως ο εν λόγω καθηγητής
    αγωνίστηκε με όλες του τις δυνάμεις για την προβολή των ναζιστικών εγκλημάτων
    που συνέβησαν στη χώρα μας. Το σημείο ”κλειδί” που πυροδότησε ,κατά τη γνώμη
    μου ,τις ποικίλες αντιδράσεις ,στο ιστορικό επίπεδο, -διότι υπάρχουν και άλλες
    πτυχές όπως η ταύτιση του καθηγητή με το μνημόνιο ,την Μέρκελ και άλλα
    ευτράπελα που χρήζουν ψυχιατρικής ανάλυσης ,ωσάν να έφερε ο …Ρίχτερ το
    μνημόνο στη χώρα!- είναι το εξής : Ο Χ.Ρίχτερ ,στο βιβλίο του για τη Μάχη της
    Κρήτης ,προιόν υπερδεκαετούς συστηματικής
    αρχειακής έρευνας -για όποιον σημαίνει κάτι αυτό -υιοθετεί ,και προφανώς όχι
    μόνο αυτός ,την άποψη πως ο αγώνας των Κρητών ήταν σκληρός ,ηρωικός και λυσσαλέος -τιμή μας
    και δόξα μας αιώνια ,αλλά δεν ήταν ο καθοριστικός παράγοντας της ναζιστικής
    ήττας Οπως είναι γνωστό ,η Γερμανία παρέταξε στην επιχείρηση ”μπαρμπαρόσα”
    για την κατάληψη της Ρωσίας πάνω απο 192 μεραρχίες .Δέν αναφέρομαι στην
    αεροπορική δύναμη κλπ κλπ..Για την κατάληψη της Κρήτης διέθεσε μία -1- μεραρχία
    ..Θυμίζω επίσης πως η αναλογία επιτιθεμένων (Γερμανών) και αμυνομένων
    (συμμάχων) ήταν ένας πρός τρείς .Το
    ”τρείς” ήταν οι συμμαχικές δυνάμεις οι οποιες συνετρίβησαν ,και οι οποίες σε
    συνεργασία με την τότε υπό διάλυση Ελληνική κυβέρνηση ΑΦΗΣΑΝ ΑΟΠΛΟ τον λαό της
    Κρήτης αρνούμενοι να ανοίξουν τις αποθήκες οπλισμού και να μοιράσουν όπλα
    στους πολίτες.Ο αγώνας των Κρητών ήταν πέραν κάθε αμφιβολίας ηρωικός και
    γενναίος..Ομως ΔΕΝ ήταν η καθοριστική αιτία της ναζιστικής ήττας… Εν
    κατακλείδει..Η τελετή αναγόρευσης του καθηγητή Χ.Ρίχτερ σε επίτιμο διδάκτορα
    του Πανεπιστημίου Κρήτης ήταν μια ελάχιστη απόδοση τιμής στο έργο και το
    πρόσωπό του απo την ακαδημαική κοινότητα, καθώς ήδη είχε προηγηθεί η απότιση
    ύψιστης τιμητικής διάκρισης από την Πολιτεία..Τα ιστορικά γεγονότα
    ,πράγματι ,συχνά τυγχάνουν ποικίλων αναγνώσεων και όχι σπάνια ,οι αναγνώσεις
    και ερμηνείες τους μπορεί και να διεγείρουν πάθη και παρερμηνείες. Ιδιαίτερα
    όταν αφορούν την πρόσφατη -γεμάτη αίμα και αγώνες- ιστορία του Εθνους
    μας..Απευθύνω έκκληση σε όλους όσους με τον έναν ή άλλο τρόπο εμπλέχτηκαν
    σε αυτήν την υπόθεση ,ανεξάρτητα από την θέση τους και την προαίρεσή
    τους, να επιδείξουν νηφαλιότητα ,περίσκεψη ,ωριμότητα και κυρίως απευθύνω
    έκκληση για έναν κοινό λόγο που προτάσσει την επιστήμη ,την αλήθεια ,την
    ακαδημαική συνοχή στο Πανεπιστήμιο και το καλώς εννοούμενο εθνικό
    συμφέρον ,ανυστερόβουλα και
    έντιμα

    • partilious

      na dw pote tha stamathsete na glyfete poulhmenoi

  2. ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΣΤΕΡΓΙΟΥ

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

    Β. ΚΑΡΔΑΣΗ-Δ. ΜΥΛΩΝΑΚΗ

    Η απόφαση για την αναγόρευση του καθηγητή Heinz Richter σε Eπίτιμο Διδάκτορα ελήφθη

    την 29/1/2014 με ομόφωνη απόφαση της Συνέλευσης του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης

    και επικυρώθηκε την 19/3/2014, επίσης με ομόφωνη απόφαση της Κοσμητείας της Σχολής

    Κοινωνικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών, στη λήψη των οποίων, σημειωτέον,

    δεν είχαμε συμμετάσχει. Συνεπώς αμφότεροι, όπως απορρέει από τον θεσμικό μας ρόλο,

    κληθήκαμε να συμμετάσχουμε στη δημόσια τελετή αναγόρευσης, κατ’ ακολουθία των

    ομόφωνων αποφάσεων δύο κυρίαρχων οργάνων του Πανεπιστημίου Κρήτης.

    Την παραμονή της τελετής πληροφορηθήκαμε αρνητικά δημοσιεύματατου τοπικού τύπου,

    σε σχέση με τις απόψεις που εμπεριέχονται σε ένα από τα έργα του καθηγητή HeinzRichter,

    το οποίο αφορούσε στην ιστορία της Μάχης της Κρήτης κατά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο.

    Ωστόσο, έως την προγραμματισμένη ημερομηνία της τελετής, από κανένα μέλος των

    αρμοδίων οργάνων του Πανεπιστημίου, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που εκ των

    υστέρων διαμαρτύρονται για την αναγόρευση, δεν ετέθη θέμα αναβολής ή ματαίωσης της

    τελετής.

    Την Τετάρτη 19 Νοεμβρίου, αμέσως μετά την έναρξη της τελετής αναγόρευσης στο χώρο

    του Ωδείου Ρεθύμνου και κατά την προσφώνηση του Αναπληρωτή Πρύτανη, ομάδα

    πολιτών που είχε εισβάλει στην αίθουσα επιχείρησαν τη ματαίωση της εκδήλωσης

    αναγόρευσης. Ως ένδειξη σεβασμού της τελετής, και στην προσπάθεια –ως εκ του θεσμικού

    μας ρόλου- να διαφυλάξουμε το κύρος του Πανεπιστημίου, κρίναμε ότι η τελετή έπρεπε να

    διακοπεί στον χώρο του Ωδείου.

    Η απόφαση για την ολοκλήρωση της διαδικασίας αναγόρευσης στον χώρο της

    πανεπιστημιούπολης κατά την επομένη ημέρα Πέμπτη 20η Νοεμβρίου εκρίθη αναγκαία,

    ύστερα από διαβουλεύσεις με την Πρόεδρο του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης. Στην τελετή

    παρέστησαν δεκάδες καθηγητές, φοιτητές και πολίτες, περισσότεροι από όσους είχαν

    παρευρεθεί την προηγούμενη ημέρα στο Ωδείο, και πολλοί περισσότεροι απ’ όσους

    συνήθως παρακολουθούν ανάλογες τελετές. Άρα η αναγόρευση δεν έγινε “εν κρυπτώ”

    όπως έχει γραφεί σε μερίδα του τύπου, και αποτελούσε συνέχεια της διακοπείσας

    διαδικασίας στον χώρο του Ωδείου. Επίσης υπογραμμίζεται, ότι ο Αναπληρωτής Πρύτανη

    δεν παρέστη, απλώς και μόνον επειδή είχε ανειλημμένη υποχρέωση στο Ηράκλειο

    (συνεδρίαση της Επιτροπής Ερευνών της οποίας είναι πρόεδρος).

    Επισημαίνουμε τέλος, ότι η επί της ουσίας συζήτηση για τα διαλαμβανόμενα στο έργο του

    καθηγητή HeinzRichter, ανήκε στις αρμοδιότητες των οργάνων που είχαν λάβει τις

    αποφάσεις, όπως άλλωστε έχει τονίσει και ο Πρύτανης του Ιδρύματος σε δημόσιες

    τοποθετήσεις του εξ αφορμής όλης αυτής της υπόθεσης.

    Βασίλης Καρδάσης, Αναπληρωτής Πρύτανη

    Δημήτρης Μυλωνάκης, Κοσμήτορας της Σχολής Κοινωνικών, Οικονομικών και Πολιτικών

    Επιστημών

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Διαβάστε επίσης
διαφημίσεις