• Γενικά Μηνύματα
• Μέλη Συγκλήτου
• Φοιτητές
• Ακαδημαϊκό Προσωπικό
• ΕΔΙΠ
• ΕΔΙΠ ΗΜΜΥ
• Μέλη ΔΕΠ
• ΕΤΕΠ
• Διοικητικό Προσωπικό
• Μέλη Σχολής ΜΠΔ
• Μέλη Σχολής ΜΗΧΟΠ
• Μέλη Σχολής ΗΜΜΥ
• Μέλη Σχολής ΧΗΜΗΠΕΡ
• Μέλη Σχολής ΑΡΜΗΧ
• Μικρές Αγγελίες

Μετά την παραπάνω ημερομηνία, οι αναρτήσεις που βρίσκονται στις συγκεκριμένες κατηγορίες δεν θα είναι πλέον προσβάσιμες μέσω του forum.

Σας ευχαριστούμε για τη συνεργασία σας».

Θεώρησα καθήκον μου ως πανεπιστημιακός και ως πολίτης να αντιδράσω ως εξής σε αυτή την ανακοίνωση:

Αξιότιμη συνάδελφε κυρία Διμέλλη,

Ομολογώ ότι το ενημερωτικό κείμενο που αναρτήσατε εκ μέρους της Συγκλήτου στο φόρουμ από 04-06-2026 13:38, είναι ένα από τα πλέον περίεργα επίσημα κείμενα που έχουν πέσει στην αντίληψή μου.

Ενημερώνεται η κοινότητα του Ιδρύματος περί μιας απόφασης «της 667ης συνεδρίασης της Συγκλήτου, πρόκειται να πραγματοποιηθεί αναδιάρθρωση των κατηγοριών μηνυμάτων στο forum του Ιδρύματος» βάσει της οποίας το περιεχόμενο των αναρτήσεων 15 κατηγοριών θα καταστεί αίφνης «αόρατο»!

Αυτό ουδόλως συνιστά «συνεργασία», για την οποία μάλιστα σπεύδετε να μας ευχαριστήσετε. Κάθε συνεργασία προϋποθέτει αμοιβαίο σεβασμό και ενημέρωση όλων των ενδιαφερομένων, κάτι το οποίο απουσιάζει παντελώς από το πνεύμα του ανακοινωθέντος σας. Πρόκειται για μονομερή αυθαίρετη διοικητική πράξη που ελήφθη εν κρυπτώ και παραβύστω κεκλεισμένων των θυρών, το σκεπτικό και η σκοπιμότητα της οποίας παραμένει παντελώς άγνωστο και παρουσιάζεται ως τετελεσμένο αυταρχικό διάταγμα!

Ως εκ τούτου, μετά από τέτοια χονδροειδή αυταρχική ακύρωση κάθε έννοιας συνεργασίας και διαλόγου, οι «ευχαριστίες» σας ηχούν μόνον ως υποκριτική και αυθάδης προσβολή στην συνείδηση και την αξιοπρέπεια της πανεπιστημιακής κοινότητας. Προσβολή για την οποία το όργανο οφείλει να απολογηθεί και να ζητήσει συγνώμη!

Σε κάθε ευνομούμενη κοινότητα, εκ των ων ουκ άνευ αρχές είναι οι εξής:

• αιρετότητα των οργάνων διοίκησης,
• δημόσια λογοδοσία («λόγον διδόναι και λαμβάνειν» κατά τον Ξενοφώντα) στη βάση της κοινότητας εφ’ όλης της ύλης, για όλες τις πράξεις και παραλήψεις της διοίκησης,
• δημοκρατικός δημόσιος έλεγχος της λειτουργίας και της ανταπόκρισης στα καθήκοντα των οργάνων από τα κάτω προς τα επάνω,
• ανακλητότητα (μέχρι την καθαίρεση όπου χρειάζεται) όποιων ατόμων και συλλογικών οργάνων δεν ανταποκρίνονται κατά τον βέλτιστο τρόπο στα καθήκοντα για τα οποία είναι εντεταλμένα από την πανεπιστημιακή κοινότητα.

Η αξίωση για μονομερή υπακοή εκ των υστέρων σε προειλημμένες αποφάσεις, μόνο εκδήλωση αντιδημοκρατικού αυταρχισμού δηλώνει.

Ποιοι ακριβώς τεχνικοί, οργανωτικοί, λειτουργικοί, θεσμικοί, ιδεολογικοπολιτικοί, παιδαγωγικοί, επιστημονικοί κ.λπ. λόγοι υπαγόρευσαν τέτοια αυθαιρεσία;

Αυθαιρεσία, οι ιθύνοντες της οποίας -βάσει του ανακοινωθέντος σας- δεν συνειδητοποιούν καν την ανάγκη εκ προοιμίου διαβούλευσης με την κοινότητα του Ιδρύματος προ της λήψης τέτοιου είδους αποφάσεων, ενώ αγνοούν παντελώς την θεμελιώδη υποχρέωση/καθήκον των όποιων αιρετών ή/και διορισμένων οργάνων για τεκμηριωμένη λογοδοσία επί των πράξεών τους!

Τι ακριβώς φοβάται η Σύγκλητος από την συνέχεια της λειτουργίας του Φόρουμ και αποφάσισε να το φιμώσει και να το καταργήσει; Ποιος ακριβώς ενοχλείται από τον ανοικτό δημόσιο διάλογο της πανεπιστημιακής μας κοινότητας;

Δεν περιποιεί ιδιαίτερη τιμή για όργανο διοίκησης του Πολυτεχνείου παρόμοιος τύπος χειρισμού ενός ιστορικά καθιερωμένου και καταξιωμένου Δημοσίου Βήματος Διαλόγου της κοινότητας του Πολυτεχνείου μας.

Η ανάπτυξη της επιστημονικής έρευνας και της παιδαγωγίας σε ένα ΑΕΙ προϋποθέτει την θέσπιση και διασφάλιση των βέλτιστων ευνοϊκών συνθηκών για την ελεύθερη δημόσια έκφραση των ιδεών, για τον επικοινωνιακό-διαλογικό χαρακτήρα της σκέψης.

Εδώ δεν πρόκειται για ένα διάλογο «εαυτού χάριν» στο πνεύμα κάποιων αφηρημένων και αορίστων δικαιωμάτων. Το ζητούμενο από τη σκοπιά της ουσιώδους δημιουργικής εμπλοκής του επιστήμονα – παιδαγωγού στην έρευνα και στα κοινά, δεν είναι οι έξωθεν και άνωθεν διοικητικού χαρακτήρα διευθετήσεις (δηλ. το αν θα επιτρέπεται ή θα απαγορεύεται, αν θα ακυρώνεται ή και καταργείται αναδρομικά κάθε βήμα Δημοσίου Διαλόγου στους ψηφιακούς & διαδικτυακούς πόρους του Πολυτεχνείου κ.λπ.).

Η δημιουργική δημόσια διαλογικότητα είναι εκ των ων ουκ άνευ όρος της έρευνας, της παιδαγωγίας και του Πανεπιστημίου δεδομένου ότι:

1) βελτιστοποιεί την κριτική και αυτοκριτική στάση του ερευνητή και συντελεί στην υπέρβαση των στοιχείων του υποκειμενισμού μέσω της αντιπαραβολής των ιδεών, των επιχειρημάτων και αντεπιχειρημάτων κ.ο.κ.,

2) μέσω της ανάπτυξης της επιχειρηματολογίας αναβαθμίζει τη θεωρητική/μεθοδολογική θεμελίωση και απόδειξη,

3) καλλιεργεί την ικανότητα αυτοκριτικής, αλλά και πρόσληψης, κριτικής επεξεργασίας, ανασκευής, αφομοίωσης ή/και υπέρβασης των απόψεων του αντιπάλου,

4) θέτει στη δημόσια βάσανο του ορθολογικού διαλόγου την κοινωνική σημασία και την κοινωνική απεύθυνση, τον προορισμό της έρευνας, στην υπηρεσία της κοινωνίας, των αναγκών και των θεσμών της,

5) προστατεύει από αυθαιρεσίες, αδιαφάνεια, υπαγωγή σε ιδιοτελή συμφέροντα και κακοδιοίκηση, και κυρίως:

6) αναπτύσσει τις δυνατότητες ανάδειξης των αντιφάσεων της γνωστικής διαδικασίας και συνειδητής παρέμβασης μετά λόγου γνώσεως στην προώθηση-άρση τους με γνώμονα την ανάπτυξη της επιστήμης, της παιδείας και της κοινωνίας.

Συνεπώς η εν λόγω διαλογικότητα αποσκοπεί στην αποκάλυψη αληθούς και ορθής γνώσης περί του αντικειμένου, συνιστά τρόπο συνειδητής ένταξης διαφόρων ερευνητών και τάσεων στην εσωτερική νομοτέλεια ανάπτυξη της επιστημονικής γνώσης, συνιστά μηχανισμό επιστημονικού-κοινωνικού ηθμού/ορθολογικού ελέγχου, αλλά και τρόπο κοινωνικής ευθύνης και απεύθυνσης της επιστήμης.

Είναι λοιπόν υποχρέωση της Συγκλήτου να ανακαλέσει αυτή την ακατανόητη, αυταρχική και αυθαίρετη απόφαση, δείχνοντας τον δέοντα σεβασμό στην ελευθερία του λόγου εντός του Ιδρύματος και στην αποστολή της.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την αναγκαία ωριμότητα που οφείλει να επιδείξει η Σύγκλητος, ανακαλώντας αυτή την απόφαση.

Με εκτίμηση

Δ. Πατέλης

Καθηγητής Φιλοσοφίας.