Αποκλειστικά στο Χαμογέλα και Πάλι στο Mega μίλησε η Μαρία Καρυστιανού.

Με αφορμή την παρουσίαση του κόμματός της με όνομα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», η Μαρία Καρυστιανού αναφέρθηκε στα αρνητικά σχόλια που σημειώθηκαν, τονίζοντας ωστόσο ότι δεν υπήρξε αντίλογος στις θέσεις της ιδρυτικής διακήρυξης.

«Εχουμε συνηθίσει στη δολοφονία χαρακτήρα»

«Υπήρξανε άσχημοι σχολιασμοί με σκοπό να μας θίξουν. Τρία χρόνια βέβαια έχουμε συνηθίσει στη δολοφονία χαρακτήρα. Η αλήθεια είναι όμως ότι εμείς παρουσιαστήκαμε ως αυτοί που είμαστε, απλοί άνθρωποι. Και κάτι πολύ σημαντικό, δεν υπήρχαν σχόλια σχετικά με αυτά που είπαμε στην ιδρυτική διακήρυξη. Γιατί επί της ουσίας, εκείνη η μέρα ήταν γι’ αυτό, για να παρουσιάσουμε τις θέσεις του κινήματος. Και για μένα αυτό ήταν το πιο σημαντικό. Ότι δεν υπήρχε αντίλογος σε αυτό, άρα, κάτι είπαμε καλά».

«Πως μπορεί ένας γονιός να εκμεταλλευτεί το νεκρό παιδί του;»

Η Μαρία Καρυστιανού απέρριψε κατηγορηματικά τις κατηγορίες περί φιλορωσικού κόμματος, ενώ συμπλήρωσε πως «ποτέ δεν θα φανταζόμουν ότι θα πήγαιναν κάποιοι οι οποίοι θα παίζανε αυτό το επιχείρημα της εκμετάλλευσης του γονέα προς το παιδί. Πώς; Πώς μπορεί ένας γονιός να εκμεταλλευτεί το παιδί του; Και πώς μπορεί να εκμεταλλευτεί το νεκρό παιδί του; Δυστυχώς, είμαι και στην περίπτωση που πέθανε τόσο βίαια, τόσο τραγικά. Πώς το εκμεταλλεύεσαι αυτό; Δεν ξέρω αν αυτό όμως με έχει πεισμώσει περισσότερο ως προς το ότι θα το πάω πραγματικά μέχρι τέλους».

«Βαρέθηκα να με λένε χαροκαμένη»

«Η αλήθεια είναι ότι βαρέθηκα να με λυπούνται. Βαρέθηκα να με λένε “χαροκαμένη”. Αυτά μου φαίνονται όλα πολύ κενά. Ίσως κάποια και λίγο προσβλητικά, γιατί καταλαβαίνετε ότι μπορεί να έχουν και μία αντίθετη έννοια. Το πένθος είναι μια πολύ ιδιαίτερη κατάσταση, την οποία ο κάθε άνθρωπος μπορεί να τη διαχειριστεί διαφορετικά».

«Κανένας όμως άνθρωπος δεν μπορεί να το κρίνει αυτό. Δεν έχει το δικαίωμα, αν θέλετε, να το κρίνει, το πώς θα διαχειριστούμε το πένθος μας. Σε μένα, το πένθος έγινε ότι δεν μπορώ να αφήσω τον θάνατο της κόρης μου να γίνει εις μάτην, χωρίς να οδηγήσει κάπου θετικά για όλους μας. Στο όνομά της. Στη μνήμη της».

«Η Μάρθη θα ήταν δίπλα μου»

«Είμαι σίγουρη ότι η Μάρθη θα συμφωνούσε. Είχε και εκείνη μία αγάπη με το δίκαιο και θα ήταν δίπλα μου. Ήθελα να είμαι η μαμά της Μάρθης και να την έχω δίπλα μου, να τη βοηθάω, και να είμαι πάντα δίπλα της, και στα καλά, και στα άσχημα. Ήθελα να τη δω να παντρεύεται, ήθελα να δω εγγόνια, τα ήθελα όλα αυτά. Αυτά ήθελα».

Στόχος της, όπως λέει, δεν είναι η αλλαγή επαγγέλματος για να γίνει πρωθυπουργός, αλλά η είσοδος στη Βουλή με αυτοδυναμία για να αλλάξει τα πράγματα.

«Εμείς δεν είπαμε ποτέ ότι είμαστε σωτήρες. Από τον Κυριάκο Μητσοτάκη έχω ακούσει πολλές φορές το “εγώ ή το χάος”, το οποίο για μένα είναι κάτι πάρα πολύ βαρύ που δε θα το έλεγα ποτέ. Επειδή είδαμε ότι η πολιτική με τον τρόπο που λειτουργεί στην Ελλάδα, με τα κόμματα, με το σύστημα το οποίο είναι διεφθαρμένο και πανίσχυρο, και το οποίο δε θέλει να λογοδοτεί, δε θέλει να τιμωρείται και θέλει να αυτενεργεί εις βάρος μας, ως επί το πλείστον, θέλουμε κάτι διαφορετικό το οποίο δεν υπάρχει».

«Αυτή τη φορά τα πράγματα είναι πιο δύσκολα για τον κύριο Μητσοτάκη»

«Άρα, αφού δεν υπάρχει, οφείλουμε να το δημιουργήσουμε. Επομένως, θεωρώ ότι αυτή τη φορά τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα για τον κύριο Μητσοτάκη, και για το υπόλοιπο σύστημα, γιατί θα έχει ως αντιπολίτευση τους πολίτες. Εμείς δε θα μιλάμε γενικώς και αορίστως, ούτε είμαστε από κάπου δεσμευμένοι, δεν έχουμε βαρίδια».

«Γιατί πρέπει να τοποθετηθούμε κάπου, έχουμε πάρει από κάθε παράταξη το καλό»

«Δεν ξέρω γιατί όλοι περιμένουν ότι κάπου θα πρέπει να τοποθετηθούμε. Φαντάζομαι ότι, αν έπρεπε να τοποθετηθούμε κάπου, θα είχαμε ήδη τοποθετηθεί και δε θα χρειαζόταν να δημιουργήσουμε κάτι καινούργιο. Αυτά που ακουμπάμε τα βρίσκουμε σε διάφορες ιδεολογικές παρατάξεις. Είναι σαν να έχουμε πάρει από την κάθε μία παράταξη αυτό που θεωρούμε πιο καλό και να έχουμε κάνει μια σύνθεση. Γιατί πιστεύουμε ότι αυτό μας ενώνει, και αυτή τη στιγμή η ένωση των πολιτών είναι αυτή που θα κάνει τη διαφορά».

Καρυστιανού για Τρίπρα: Δε μπορώ την κοροϊδία

Επιτέθηκε στον Αλέξη Τσίπρα  λέγοντας: «Δεν μπορώ την κοροϊδία, δεν μπορώ να δεχτώ ότι ένας άνθρωπος έχει περάσει ως πρωθυπουργός, δεν έχει κάνει τίποτα και έρχεται μετά από κάποια χρόνια να μας πει ότι εγώ θα τα φροντίσω αυτά και να παίρνει ουσιαστικά και πολλά από τα στοιχεία που έχουμε αναφέρει εμείς στην ιδρυτική μας και να τα παρουσιάζει ως προτάσεις. Είναι ξεκάθαρη κοροϊδία, δεν μου άρεσε επίσης καθόλου το σχόλιο με τα περιστέρια το βρήκα πολύ χαμηλού επιπέδου».

Υπενθυμίζεται ότι η Μαριάννα Τουμασάτου είχε προλογίσει τον Αλέξη Τσίπρα στην εκδήλωση για την ανακοίνωση του κόμματός του, στο Θησείο λέγοντας: «Να βγάλουμε περιστέρια; Nα κάνουμε και story;», «καρφώνοντας» τη Μαρία Καρυστιανού που χρησιμοποίησε περιστέρι στο σποτάκι προαναγγελίας του κόμματός της.

«Μας ενδιαφέρει η κάθαρση και η λειτουργία ενός κράτους δικαίου»

Στην ερώτηση αν ο κοινός στόχος τόσο του κόμματός της «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» όσο και του Αλέξη Τσίπρα είναι να πέσει η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη η κυρία Καρυστιανού λέει: «Η συγκεκριμένη κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει διαπράξει σωρεία εγκλημάτων και μόνο τα Τέμπη, όχι μονάχα το έγκλημα της σύγκρουσης κυρίως τον τρόπο με τον οποίο λειτούργησαν μετά προκειμένου να συγκαλύψουν αυτά τα πράγματα είναι αδιανόητα για μια πολιτισμένη χώρα.Και να βάλουμε μετά τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τα Ταμεία Ανάκαμψης και όλα τα άλλα που έχουμε δει, τις υποκλοπές άρα προφανώς η κυβέρνηση αυτή είναι άκρως επικίνδυνη. Από εκεί και πέρα δεν ξέρω για τον κ. Τσίπρα εμείς σίγουρα όμως μας ενδιαφέρει η κάθαρση και η λειτουργία ενός κράτους δικαίου».

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης κλήθηκε να απαντήσει για την αντίδραση του Νίκου Πλακιά ότι δεν πήγε κανένας γονιός των Τεμπών αλλά η αντίδραση του Παύλου Ασλανίδη ότι στο Μαξίμου ανοίγουν σαμπάνιες με το κόμμα της Μαρίας. «Υπάρχουν γονείς που στηρίζουν αυτό το κίνημα και μάλιστα τα λόγια είναι πολύ συγκινητικά και ότι δεν υπάρχει άλλη “Ελπίδα”. “Μπράβο Μαρία συνέχισε” αλλά δεν είναι όλοι οι άνθρωποι να βγαίνουν και να τοποθετούνται, εγώ την υπόσχεση την έδωσα στην κόρη μου και είναι κάτι που το είχα πει από την αρχή ότι και μόνη μου να είμαι εγώ αυτό τον αγώνα πρέπει να τον δώσω. Είναι η αποστολή μου».

Κλείνοντας βαθιά συγκινημένη είπε ότι «όσο προχωράω στα βαθιά σε αυτά τα πιο δύσκολα και απαιτητικά πράγματα την αισθάνομαι πιο κοντά μου. Είναι στήριγμα».