Η Γενοκτονία 270.000 Ελλήνων στην Κρήτη το 961 από τους Ρωμαίους-“Βυζαντινούς” κατακτητές

23 Σχόλια

Γράφει ο Κώστας Ντουντουλάκης

Καθ’ όλη την διάρκεια της χιλιετούς βυζαντινής αυτοκρατορίας η Κρήτη ήταν το κόκκινο πανί για τους βυζαντινούς κατακτητές. Γι’ αυτό την αιματοκύλησαν πολλές φορές.

"Sponsored links"

Το 727 οι Κρητικοί όχι μόνον συμμετέχουν μαζί με όλους τους Έλληνες στην Μεγάλη Επανάσταση κατά των βυζαντινών, αλλά επιπλέον ετοιμάζουν πανστρατιά και επιτίθενται κατά της Κωνσταντινουπόλεως για να εκθρονίσουν(!!!) τον αυτοκράτορα Λέοντα Γ’ τον Ίσαυρο.

Αρχηγό τους είχαν έναν Κρητικό ονόματι Κοσμά, ο οποίος ήταν μεγαλοπρεπής, ωραίος και γενναίος. Και παραλίγο να κατάφερναν να κυριαρχήσουν σε όλη την Μεσόγειο, όπως αναφέρει στην «Ιστορία των Σφακίων» ο ηγούμενος Γρηγόριος Παπαδοπετράκης.

Όμως οι λογαριασμοί Βυζαντινών και Κρητικών παρέμεναν από αιώνες ανοικτοί και δεν έκλεισαν ποτέ. Ο Αλέξιος Κομνηνός, δια του υιού του Ισαακίου, το 1192, στέλνει απειλητική επιστολή προς το νησί της Κρήτης. Απειλούσε ότι αν δεν υποταχθούν στο Βυζάντιο οι Κρητικοί, θα εξολοθρεύσει όλους τους άνδρες, τις γυναίκες και τα παιδιά, όπως έπραξαν στο παρελθόν, έγραφε η επιστολή, ο Βελισσάριος, ο Ιουστινιανός, ο Νικηφόρος Φωκάς και ο Βάρδας ο Θαλασσινός.

Οι Βυζαντινοί είχαν υποστεί αναρίθμητες ήττες από τους Κρητικούς, που ήταν πολύ γενναίοι μαχητές και θεοσεβείς. Οι Κρητικοί ουδέποτε πρόδωσαν τους Πατρώους Θεούς και τα Πάτρια ειωθότα. Το παράδειγμά τους έδινε θάρρος στους άλλους Έλληνες να διατηρήσουν τον Ελληνισμό τους και την Πατρώα Ελληνική Θρησκεία. Γι’ αυτό ήθελαν να τους αφανίσουν οι βυζαντινοί κατακτητές.

Οι μνήμες από την τελευταία ήττα, ήταν ακόμη νωπές.
Το 949 ο Βυζαντινός αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος Ζ’ υπέστη πανωλεθρία από τους γενναίους Κρητικούς καθώς όλο το βυζαντινό στράτευμα που έστειλε για να κατακτήσει το ηρωικό Νησί κατεσφάγη, όπως μας πληροφορεί ο Λέων Διάκονος.

Τα Κρητικά πλοία περήφανα έπλεαν στην Μεσόγειο αψηφώντας τον βυζαντινό στόλο. Και όποτε είχαν ευκαιρία έκαναν τολμηρές επιδρομές και κατέστρεφαν ολοσχερώς τον βυζαντινό στόλο. Ο Λέων Διάκονος γράφει για την «των Κρητών δυναστείαν, τραχηλιώσαν και κατά Ρωμαίων φονικόν πνέουσαν». Δηλαδή έσπερναν τον θάνατο στους βυζαντινούς οι σκληροτράχηλοι Κρητικοί, γράφει ο Λέων Διάκονος στην Ιστορία του.

Οι Κρητικοί ήταν ακατάβλητοι κυρίως για δύο λόγους, γράφει ο Συνεχιστής του Θεοφάνους: Πρώτον διότι είχαν διατηρήσει αλώβητο το Ελληνικό Ιερατείο τους, το οποίο προΐστατο στους Απελευθερωτικούς Αγώνες, και δεύτερον διότι ήταν φοβεροί έμποροι, κάτι που τους προσπόριζε τα αναγκαία χρήματα για τους πολέμους κατά των βυζαντινών.

Το μίσος των Ρωμαίων “Βυζαντινών” κατά των Ελλήνων της Κρήτης αποτυπώνεται ανάγλυφα από τον παρακοιμώμενο Ιωσήφ Βρίγγα ο οποίος προσπαθεί να διεγείρει το Βυζαντινό συμβούλιο κατά των Κρητικών. Ο Συνεχιστής του Θεοφάνους καταγράφει τα λόγια του Ιωσήφ: «Είναι τόσα τα δεινά που υπέστησαν οι Ρωμαίοι από τους αρνητές του Χριστού, σφαγές και καταστροφές εκκλησιών και αρπαγές περιουσιών και αιχμαλωσίες. Πρέπει να αγωνισθούμε υπέρ των Χριστιανών και να μην δειλιάσουμε από την απόσταση της θαλάσσης ούτε από τις φήμες».

Πράγματι οι γενναίοι Κρητικοί απελευθέρωναν τα παράλια της Ιωνίας από τους Ρωμαίους “Βυζαντινούς” κατακτητές και κατέστρεφαν χριστιανικές εκκλησίες και έπιαναν χριστιανούς αιχμαλώτους για να τους ανταλλάξουν με Έλληνες.

"Sponsored links"

Το 960 ο Βυζαντινός αυτοκράτωρ Ρωμανός Β’ και ο παρακοιμώμενος Ιωσήφ Βρίγγας ανέθεσαν στον Αρμένιο στρατηγό Νικηφόρο Φωκά τον αφανισμό της Κρήτης και των Κρητικών. Ο τεράστιος βυζαντινός στόλος ξεκίνησε από την Κωνσταντινούπολη στις 5 Ιουλίου 960. Αποτελείτο από 3300 πλοία που μετέφεραν στρατό και εφόδια.
Οι Ρωμαιοβυζαντινοί είχαν στρατολογήσει βάρβαρα στίφη Σλαύων, Αρμενίων και Ρώσων, για να κατασφάξουν τους Έλληνες της Κρήτης.

Ο M. Canard, στο Byzance et les Arabes μας πληροφορεί ότι οι Έλληνες διέθεταν μόλις 240 πλοία και ζήτησαν από τους Άραβες πολεμοφόδια και στρατό. Εκείνο τον καιρό οι Άραβες με επικεφαλής τον Χαμβδά πολεμούσαν στο μέτωπο της Μικράς Ασίας τους βυζαντινούς κατακτητές, και έτσι δεν μπόρεσαν να τους στείλουν παρά μικρές ποσότητες πολεμοφοδίων, αλλά καθόλου στρατό. Έτσι οι γενναίοι Κρητικοί μαχητές αντιμετώπισαν μόνοι τους τον τεράστιο βυζαντινό στόλο που μετέφερε 500.000 βυζαντινούς κατακτητές στο ηρωικό Νησί.

Οι Έλληνες γρήγορα έμαθαν τα νέα και άρχισαν να οχυρώνωνται. Η ιστορία έχει καταγράψει ως επικεφαλή της ηρωικής αντιστάσεως την Κρητικοπούλα Ιέρεια της Αρτέμιδος Κλεαγέτη.

Ο Πρίσκος στην χρονογραφία του μας πληροφορεί ότι ήταν μόλις 25 ετών το 960, και αμέσως άρχισε να εμψυχώνει τους Κρητικούς περιδιαβαίνουσα όλα τα οχυρά. Η Κλεαγέτη ήταν πολύ μορφωμένη και γόνος ιερατικής οικογενείας. Η μητέρα της λεγόταν Ζηνόκλεια, ήταν Ιέρεια της Ήρας, και είχε πάρει μέρος στην μάχη της Κρήτης κατά των Βυζαντινών το 949. Με το τόξο της είχε σκοτώσει 50 βυζαντινούς κατακτητές. Η Ζηνόκλεια τελούσε τα Ελληνικά Μυστήρια και είχε διδάξει από μικρή την θυγατέρα της Κλεαγέτη το πώς να πολεμά τους κατακτητές.

Ο Λέων Διάκονος στην Ιστορία του αναφέρει την Κλεαγέτη με υβριστικούς όρους. Την αποκαλεί «γύναιον εταιρικόν», «αναιδές», και ότι τάχα έκανε μαγγανείες. Όμως της αναγνωρίζει, αν και με υβριστικό τόνο, ότι ήταν μάντισσα και ότι ήταν ατρόμητη, καθώς πλησίαζε μόνη της μέχρι τα φυλάκια των Ρωμαιοβυζαντινών και τους προκαλούσε σε πόλεμο.

Οι Κρητικοί Ιερείς και Ιέρειες μόλις αντίκρισαν του πρώτους Ρωμαίους στρατιώτες έκαναν “καθαρμό σε όλο το Νησί για να φύγει το χριστιανικό μίασμα”.

Ο Νικηφόρος Φωκάς αμέσως μετά την απόβαση αρχίζει γενική επίθεση. Σφάζει αρκετούς Κρητικούς τις πρώτες ημέρες. Νοιώθοντας ότι η νίκη του θα είναι εύκολη εξ αιτίας του τεραστίου όγκου του στρατεύματός του, δίνει 10.000 βυζαντινούς στρατιώτες στον στρατηγό Νικηφόρο Παστιλά και τον διατάσσει να εισβάλει στην ενδοχώρα του Νησιού και να κατασκοπεύσει τους Κρητικούς.

Η ατρόμητη Ιέρεια Κλεαγέτη απαντά με ανταρτοπόλεμο. Βάζει τις Κρητικοπούλες να δίνουν κρασί στους βυζαντινούς στρατιώτες, να τους μεθούν και να αποσπούν πληροφορίες. Αφού τους διέλυσαν την πειθαρχία η Κλεαγέτη διέταξε τους 400 Κρητικούς που είχε υπό τις διαταγές της να λάβουν θέσεις μάχης στα βουνά.

Μόλις οι Κρητικοί είδαν τους βυζαντινούς αποδιοργανωμένους ξεκίνησαν επίθεση με επικεφαλής την ηρωική Ιέρεια της Αρτέμιδος. Οι Ρωμαιοβυζαντινοί αντιστάθηκαν με σθένος. Η Κλεαγέτη σημάδεψε με το τόξο της τον στρατηγό Νικηφόρο Παστιλά, κτύπησε το άλογό του και τον ανάγκασε να ξεκαβαλικέψει. Αμέσως χύμηξε πάνω του με το τσεκούρι της και τον σκότωσε.

Οι Ρωμαιοβυζαντινοί σε αυτή την δεύτερη φάση του αγώνος τράπηκαν σε φυγή αλλά οι Κρητικοί τους πήραν στο κυνήγι. Ελάχιστοι από τους στρατιώτες του Νικηφόρου Παστιλά κατόρθωσαν να επιστρέψουν ζωντανοί στο στρατόπεδο του Νικηφόρου Φωκά.

Ο Φωκάς, ωσάν να χτυπήθηκε από κεραυνό, μόλις άκουσε τα νέα άρχισε να ετοιμάζει ενέδρες. Άρχισε να πολιορκεί τον Χάνδακα (Ηράκλειο).

Ο Πρίσκος, έχει καταγράψει το πώς απευθύνθηκε στους στρατιώτες του λέγων: «Δεν νομίζω να αγνοεί κανείς σας την επιθετικότητα και το θράσος των απογόνων της Αριάδνης, τις τόσες διαρπαγές και τα φονικά που έχουν διαπράξει κατά των Ρωμαίων. Δεν ανέχεται η εκκλησία του Χριστού να λυμαίνωνται το χριστεπώνυμο πλήθος οι ειδωλολάτρες.

Μην εξοκείλετε στην απειθαρχία και την καλοπέραση διότι θα πάθετε ότι και οι στρατιώτες του Νικηφόρου Παστιλά. Ας μην σπαταλάμε τον καιρό μας με οκνηρία και μέθη, αλλά παραμένοντας Ρωμαίοι ας επιδείξουμε στον πόλεμο κατά των ειδωλολατρών το γενναίο μας φρόνημα».

Μετά πήρε τον στρατό του και άρχισε επίθεση καθώς είχε πληροφορίες ότι 40.000 Κρητικοί ετοιμάζονταν να του επιτεθούν αιφνιδιαστικά και να τον εκδιώξουν από το Νησί. Ο Νικηφόρος Φωκάς περίμενε να νυκτώσει και επιτέθηκε το βράδυ στους Κρητικούς, οι οποίοι δεν άκουσαν την Κλεαγέτη και έκαναν το λάθος να κατασκηνώσουν σε πεδιάδα.

Εκεί ο Νικηφόρος Φωκάς τους έπιασε στον ύπνο, απροετοίμαστους, και τους έσφαξε όλους. Ο Νικηφόρος Φωκάς, για να αποδείξει το πόσο βάρβαρος ήταν και το πόσο μισούσε τους Έλληνες, διέταξε τους στρατιώτες του να κόψουν τα κεφάλια των Ελλήνων και να τα μαζέψουν σε σακκιά.

Ύστερα διέταξε να τα καρφώσουν σε κοντάρια και να τα τοποθετήσουν μπροστά στο κάστρο του Χάνδακος. Μετά, όπως διασώζει ο Λέων Διάκονος, ο Φωκάς διέταξε όσα κεφάλια Κρητικών περίσσεψαν να τα εκσφενδονίζουν με τις βαλλίστρες μέσα στα τείχη του κάστρου…

Οι Κρητικοί μόλις ανεγνώρισαν τους ομοφύλους των, ξέσπασαν σε οιμωγές. Ακούστηκαν κλάματα. Τρόμος κατέλαβε το στρατόπεδο των Κρητικών. Ακούστηκαν κραυγές και θρήνοι ωσαν η πόλη να είχε ήδη κατακτηθεί. Μολονότι δεν είχαν καμμία διάθεση για ειρήνη με τους Ρωμαίους, τώρα είχαν χάσει το θάρρος τους. Εκείνη την δύσκολη στιγμή εμφανίστηκε στα τείχη η νεαρή Ιέρεια Κλεαγέτη. Το πρόσωπό της έλαμπε από ζωντάνια όταν ενθάρρυνε τους Κρητικούς.

Ο Πρίσκος διέσωσε τα λόγια της: «Γενναίοι άνδρες και γυναίκες, αιώνες τώρα πολεμούμε τους Ρωμαίους. Οι Θεοί δεν μας εγκατέλειψαν, πάντα στέκονται στο πλευρό μας. Μόλις κατατροπώσαμε τους Ρωμαίους του Παστιλά. Τώρα θα λιποψυχήσουμε μπροστά σ’ έναν ασεβή Ρωμαίο; Εμπρός! Τραβήξτε τα σπαθιά. Ακονίσατε τους πελέκεις. Τεντώσατε τα βέλη. Θάνατος στους Ρωμαίους κατακτητές. Βοήθησέ μας Τοξόκλυτη Θεά. Ίσιωσε τα θανατηφόρα βέλη μας να βρουν τον στόχο τους».

Η νεαρή Ιέρεια αμέσως διατάζει επίθεση. Εμψυχωμένοι από την ατρόμητη Ιέρειά τους που όρμησε πρώτη, 35.000 Κρητικοί, μαζί και γυναικόπαιδα, εφορμούν εναντίον των βυζαντινών κατακτητών. Ο Νικηφόρος Φωκάς ταράζεται από την ξαφνική αντεπίθεση. Αλλά πριν προλάβει να συνέλθει καταμετρά 90.000 χιλιάδες νεκρούς, οι περισσότεροι από τα επίλεκτα βυζαντινά σώματα των Αρμενίων.

Ο Νικηφόρος Φωκάς αναγκάζεται να σαλπίσει υποχώρηση. Έβλεπε πιά ότι ήταν πολύ δύσκολο να κατατροπώσει τους Κρητικούς και μάλιστα με τέτοια οχυρά. Αποφάσισε, γράφει ο Λέων Διάκονος, να πολιορκήσει τον Χάνδακα(Ηράκλειο). Αποφάσισε να λιμοκτονήσει τους Κρητικούς μέχρις ότου κατασκευάσει νέες πολιορκητικές μηχανές. Έτσι τελείωσε ο χειμώνας του 960-961.

Κατά την διάρκεια του χειμώνος δεν έπαυσαν τελείως οι εχθροπραξίες. Ομάδες καταδρομών των Κρητικών κτυπούσαν συνεχώς τους βυζαντινούς κατακτητές. Οι απώλειες των Κρητικών έφτασαν τις 30.000 νεκρούς και των βυζαντινών τις 110.000 νεκρούς, αναφέρει ο M. Canard στο Byzance et les Arabes.

-Στο τέλος Φεβρουαρίου του 961, ο Νικηφόρος Φωκάς άρχισε πάλι τον πόλεμο με νέο στρατό και εφόδια που παρέλαβε από την Κωνσταντινούπολη. Αντιθέτως η θέση των Κρητικών γινόταν όλο και πιό δύσκολη καθώς τα τρόφιμα λιγόστευαν και ο ναυτικός αποκλεισμός του Νησιού δεν επέτρεπε τον ανεφοδιασμό.

Οι στρατιωτικοί αρχηγοί των Κρητών, Ναύκλος και Ανεμάς, έκαναν συμβούλιο και αποφάσισαν να περιμένουν, μέσα στην πόλη, βοήθεια από τους Άραβες. Όμως η Κλεαγέτη τους είπε να συνεχίσουν τον ανταρτοπόλεμο στα βουνά και να μην πολεμήσουν μέσα στην πόλη διότι το κάστρο ίσως να μην αντέξει την πολιορκία. Τελικά υπερίσχυσε η γνώμη του Ανεμά, η οποία δυστυχώς απεδείχθη μοιραία…

Οι Ρωμαίοι κατακτητές άρχισαν την πολιορκία σκάβοντας κάτω από την τάφρο και άρχισαν να ξεκολλούν πέτρες από το τείχος. Πρόσθεσαν ξύλα στα υποστηρίγματα και τους έβαλαν φωτιά. Σε λίγο η φωτιά απανθράκωσε τα υποστηρίγματα και δύο επάλξεις του κεντρικού τείχους κατέρρευσαν. Αμέσως όρμησαν στην πόλη τα ρωμαιοβυζαντινά βαρβαρικά στίφη και άρχισαν γενική σφαγή χωρίς να κάνουν διάκριση αμάχου και μαχομένου πληθυσμού. Τα γυναικόπαιδα έτρεχαν να κρυφτούν στα σοκάκια αλλά οι βυζαντινοί τους εξολόθρευαν ανηλεώς. Για τρεις ολόκληρες ημέρες δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να σφάζουν άμαχο πληθυσμό…

Η κατάκτηση της Κρήτης ολοκληρώθηκε στις 7 Μαρτίου 961. Οι πηγές κατέγραψαν 200.000 νεκρούς Κρητικούς, μαζί με τα γυναικόπαιδα, που γενοκτόνησαν οι βυζαντινοί υπάνθρωποι. Μαζί με τους ήδη νεκρούς Κρητικούς στα πεδία των μαχών, το Ολοκαύτωμα της Κρήτης αριθμεί 270.000 νεκρούς, σφαγιασθέντες από τα βαρβαρικά στίφη του Νικηφόρου Φωκά.

Ο Νικηφόρος Φωκάς, χωρίς κανένα ίχνος θεοσέβειας, ανδρείας και πολιτισμού, ζήτησε να βρουν το πτώμα της ηρωικής Ιέρειας Κλεαγέτης. Μόλις οι ρωμαιοβυζαντινοί το βρήκαν, ο βάρβαρος Αρμένιος στρατηγός διέταξε να της κόψουν το κεφάλι και να το καρφώσουν σε ένα κοντάρι. Αφού το έφτυσε, το περιέφερε πάνω στο άλογό του ως τρόπαιο…

Ο Νικηφόρος Φωκάς για να ολοκληρώσει την καταστροφή της Κρήτης διατάσσει την φυλετική αλλοίωση του Κρητικού λαού. Εγκαθιστά στο ηρωικό Νησί βαρβάρους Σλαύους, Ρώσους και Αρμένιους. Επιπλέον διατάσσει τους μοναχούς των χριστιανών να εκχριστιανίσουν βιαίως τον Κρητικό λαό. Ο Νίκων ο «Μετανοείτε» αποβιβάζεται στην Κρήτη με προστασία βυζαντινής φρουράς και αρχίζει νέες σφαγές.  

Παρά την τρομακτική γενοκτονία, οι Κρητικοί ανένηψαν και συνέχισαν τον Ιερό Αγώνα για Ελευθερία, κάτι που αποδεικνύεται με την απειλητική επιστολή που έστειλε ο Αλέξιος Κομνηνός το 1192, όπως αναφέραμε και στην αρχή του άρθρου μας.

Η Γενοκτονία 270.000 Κρητικών από τους βυζαντινούς κατακτητές το 961 έχει χαραχθεί βαθιά στην μνήμη όλων των Ελλήνων παρά τις προσπάθειες των ρωμαιοβυζαντινών κατακτητών να την διαγράψουν.

Ξεπερνώντας κάθε όριο θράσους, ο τουρκικής υπηκοότητας «Πατριάρχης» των χριστιανών Βαρθολομαίος, πριν από δύο χρόνια, έστησε τον …ανδριάντα(!) του Νικηφόρου Φωκά στην Κρήτη(!!!).

Όπως δείχνουν τα γεγονότα υπάρχουν ακόμη ανοικτοί λογαριασμοί μεταξύ Ελλήνων και νεορωμαιοβυζαντινών…

Πηγές:

Λέων Διάκονος, Ιστορία

M. Canard, Byzance et les Arabes

Πρίσκος, Κρητικά, στην συλλογή Jus Graeco-Romanum

Γρηγορίου Παπαδοπετράκη, Ιστορία των Σφακίων, Αθήνα 1971

Ισίδωρος Ηλιάκης

http://antilogoshanion.blogspot.gr

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Επιλεγμένα άρθρα από όλο το Internet | Συλλέγουμε τα καλύτερα άρθρα, θέσεις και απόψεις από διάφορα sites και blogs. Τα αναδημοσιεύουμε στην ιστοσελίδα του "Α.τ.Κ." αναφέροντας πάντα την πηγή και τον συντάκτη. | Κάντε like τον "Α.τ.Κ." στην facebook σελίδα του και ακολουθήστε τον λογαριασμό του στο twitter | Περισσότερα άρθρα εδώ

23 Σχόλια

  1. ΕΛΛΗΝΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ

    ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΝΕΠΟΓΑΝΑΝΙΣΤΙΚΗ-ΜΑΣΩΝΙΚΗ ΜΑΛΑΚΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΜΑΘΕΙΣ ΠΛΑΝΕΜΕΝΟΥΣ ΑΝΙΣΤΟΡΙΤΟΥΣ ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΔΙΧΑΣΟΥΝ ΜΕ ΑΚΟΜΑ ΑΛΛΟΝ ΕΝΑ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕ ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΡΛΟΥΜΠΕΣ….. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΨΑΡΩΣΟΥΝ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΠΟΥΡΔΕΣ ΤΩΝ ΜΑΣΩΝΩΝ(ΡΑΣΣΙΑΣ) ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!! ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΗΤΑΝ Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΣΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΡΩΜΙΑΡΗΔΕΣ ΑΡΑΒΕΣ ΚΑΤΑΚΗΤΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΒΑΦΤΗΣΑΝΕ ΟΙ ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΤΕΣ-ΜΑΣΩΝΟΙ…”ΕΛΛΗΝΕΣ” ΑΥΤΑΑΑΑ…ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΚΡΗΤΙΚΟ.

    • Κώστας

      Ο πολυμαθής Έλληνας
      χριστιανός ορθόδοξος (οξύμωρο αυτό) γράφει «ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΜΑΘΕΙΣ ΠΛΑΝΕΜΕΝΟΥΣ» με κεφάλαια
      να καλύψει την ορθογραφική του αμάθεια.

      • Νίκος

        Ενώ όσα λέει το κείμενο, που είναι λες και το πήρες από επεισόδιο του Game of Thrones, είναι υπαρκτά. Άντε ρε κακομοίρη. Χάρη σας έκαναν οι χριστιανοί που δεν έσφαξαν και τον τελευταίο παγανιστη αλλά αντί αυτού έφερναν τον κόσμο ειρηνικά στην νέα πίστη. Άντε γιατί πολύ αέρα πήρατε ψωρο ελλανιοι.

  2. ΝΙκος

    Παλι ψεμματα απο τους Αντιχριστους…Τετοια διαστρεβλωση της ιστοριας, φοβερο !!! Κι ο Καζαντζακης που ηταν Αθεος, στο μνημειο του στο Ηακλειο, παραδεχεται τον Φωκα ελευθερωτη της Κρητης “με το σκεπος του Χριστου” απο τους βεβηλους σαρακηνους κλπ αραβες που την ειχαν κανει σα τα μουτρα τους.Η Κλαεγετη ηταν ιεροδουλη……μα καλα μεχρι εκει ξεπεφτουμε να πιστευουμε τετοιες ψευτιες??

  3. olympia

    Το Βυζάντιο κατάστρεψε ολόκληρη την Ελλάδα περνώντας στην ιστορία σαν τον χειρότερη σκοταδιστική εποχή της χώρας όπου οι δολοφόνοι εγκληματίες βαφτίζονταν από την εκκλησιαστική εξουσία ως ”άγιοι”. Η Κρήτη υπέφερε και το έγκλημα των βυζαντινών υπανθρώπων κατά των Κρητικών όσο και αν συγκαλύπτεται από τους σημερινούς ψευδο-χριστιανούς δογματικούς οπαδούς είναι καταγραμμένο στα ιστορικά αρχεία.

  4. Georgios Korakas

    ΔΕΝ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ
    ΑΥΤΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΚΑΝΑΡ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΣΦΑΓΕΣ 270ΧΙΛ
    ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ 200 000 ΕΙΝΑΙ ΑΡΑΒΕΣ ΚΑΙ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΕΝΟΥΣ
    Ο ΦΩΚΑΣ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΑΛΙΩΣΕ ΤΟΝ ΠΛΗΘΥΣΜΟ ΜΕ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΕΦΕΡΕ
    ΑΛΛΑ ΤΟ ΑΛΛΟ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΨΕΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΩΣΤΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

  5. Georgios Korakas

    ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΚΟΜΕΝΑ ΤΗΝ ΚΛΕΑΓΕΤΗ – ΦΑΙΝΕΤΑΙ Ο ΤΙ Ο ΤΥΠΟΣ ΠΟΥ ΤΟ ΕΓΡΑΨΕ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΛΑ ΤΟΥΣ ΚΡΗΤΙΚΟΥΣ – ΧΜ ΚΡΗΤΕΣ ΜΕ ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΡΧΗΓΟ;

  6. Georgios Korakas

    ΕΠΙΣΗΣ Ο ΚΑΝΑΡ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΡΑΒΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΡΩΜΑΙΟΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΑΒΕΣ
    ΤΑ ΝΤΟΥ ΤΑ ΠΕΙΡΑΤΙΚΑ ΣΤΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΙΣΘΜΟ ΤΑ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ

  7. Georgios Korakas

    ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΧΕΙ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΗΤΑΝ Η ΤΑΦΟΠΕΤΡΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

    • Basileios Davvetas

      ΒΥΖΑΝΤΙΟ ; ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΗ ΠΟΛΗ ΑΠΟ ΤΟ 674 πχ . Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ,ΘΕΛΗΣΑΝ ΝΑ ΒΑΛΟΥΝ ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ.

  8. Nikolas Kyriakos

    Πόσα χρήματα πληρωθήκατε για να κάνετε copy paste κάτι που είναι πλαστογραφημένο?

  9. ok1952

    Ο κ. Ντουντουλάκης παρουσιάζει κάποια ιστορικά στοιχεία με τις πηγές τους. Εάν για κάποιους τα στοιχεία αυτά δεν είναι ακριβή, καλό θα είναι, πέραν των αφορισμών, να παρουσιαστούν τα στοιχεία εκείνα (με τις αντίστοιχες πηγές τους) που θα αποκαθιστούν τα πράγματα κατά τη γνώμη των διαφωνούντων. Για να μπορούμε να κρίνουμε, που είναι η αλήθεια και που το ψεύδος.

    • Αναζητητής

      Παρακαλώ δείτε αυτό:

      https://www.oodegr.com/neopaganismos/diogmoi/kriti2.htm#3.

      Υπόψιν δεν είμαι “ορθόδοξος”, δηλαδή της ανατολικής εκκλησίας, αλλά και ούτε της Δυτικής, θα έλεγα περισσότερο ότι είμαι Γνωστικός… αλλά αυτό είναι μιά άλλη συζήτηση… αλλά λίγο να ψάχνουμε στο διαδίκτυο, λίγο… και να διαχωρίζουμε την πληροφορία…

      Σε αυτή την σελίδα που παραθέτω, της ορθόδοξης “αντιαιρετικής” έρευνας κάνουν κάποια καλή εξέταση σε αυτά που λέει ο Ρασσιάς. Και από ότι φαίνεται αυτή η θεωρία προέρχεται από τον Ρασσιά, και δεν ξέρω από που περνάει και φτάνει μέχρι το παρών άρθρο.

      Και λέω “αντιαιρετικής” διότι το αν και οι ίδιοι είναι αίρεση είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο, που θα έπρεπε και οι ίδιοι να κοιτούν για τον εαυτό τους -και ευελπιστώ να το κάνουν.

      Αλλά εν τέλει-να γενικοποιήσω λίγο το σχόλιό μου- να πούμε -ότι ΠΛΕΟΝ – δεν υπάρχει κανένας ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΕΧΘΡΟΣ -κανένα ΙΕΡΑΤΕΙΟ, όλοι αυτοί κυνηγούν είτε ξένες δυνάμεις, είτε εξωγήινες δυνάμεις, είτε σκοτεινές συνωμοσίες είναι πλανεμένοι, και πολύ φοβάμαι εγκάθετοι για να τραβούν τα μάτια του κοσμάκη από τα πραγματικά προβλήματα…

  10. Γιάννης Ιωάννου

    Σε όλα πρωταγωνιστεί και αναδεικνύεται στο δημοσίευμα μια ιέρεια αρχαίας θεότητας το 960 μΧ που προφανώς δρούσε ανενόχλητη (ενώ οι σημερινοί υποστηριχτές της ειδωλολατρειας λένε ότο ο Χριστιανισμός αφανησε τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμο και θρησκεία απο τον 4ο αι. μΧ.) την οποία αν άκουγαν οι Κριτικοί θα σώζονταν. Το δημοσίευμα δεν λέει τι απέγιναν οι Σλαυοι, Ρώσοι και λοιποί που εγκατέστησαν ως νεο πληθυσμό της Κρήτης οι Βυζαντινοί κατακτητές και γιατί δεν υπάρχουν απόγονοι τους σήμερα στην Κρήτη.

    • θανασησ νικολοβ

      παραπάνω από 20 τοπωνυμίες στη Κρήτη ειναι ,,σλαβικεσ,,- Βουλγάρου ,Τοπολια ,Σφηναρι Σκλαβοπούλα,Ζαροσ ,Ροδοβανι Βαλτοσ ,Γαραζο, Μουντροσ ,ζαγοριανοι. Πλεμενιανα ,Σκλαβοχωρι,χαρβατα ,Σκλαβοι

  11. θανασησ νικολοβ

    παραπάνω από 20 τοπωνυμίες στη Κρήτη ειναι ,,σλαβικεσ,,- Βουλγάρου ,Τοπολια ,Σφηναρι Σκλαβοπούλα,Ζαροσ ,Ροδοβανι Βαλτοσ ,Γαραζο, Μουντροσ ,ζαγοριανοι. Πλεμενιανα ,Σκλαβοχωρι,χαρβατα ,Σκλαβοι

  12. Konstantinos Livas

    Εμιράτο της Κρήτης (824-961 μΧ), κατά το οποίο οι Σαρακηνοί κατείχαν το νησί και είχαν προχωρήσει σε βίαιο εξισλαμισμό των κατοίκων της Κρήτης. Όταν ο Νικηφόρος Φωκάς επανακατέλαβε το νησί από τους Σαρακηνούς (961) ελάχιστοι από τους πρώην Χριστιανούς κατοίκους του είχαν απομείνει να ζουν διωγμένοι στα βουνά σε άγρια κατάσταση. Αυτοί δεν είχαν πλέον καμιά εθνική η θρησκευτική συνείδηση. Το νησί είχε ερημώσει και οι Βυζαντινοί φέρανε πληθυσμούς από άλλες περιοχές να κατοικήσουν στην Κρήτη. Από ποιες ακριβώς περιοχές, δεν είναι γνωστό. Αυτούς που έσφαξε ο Νικηφόρος Φωκάς, ήταν μουσουλμάνοι Σαρακηνοί πειρατές που για 137 χρόνια εξόντωναν τον ντόπιο χριστιανικό πληθυσμό. Από πότε αυτοί έγιναν Έλληνες Κρητικοί μόνο εσείς το καταλαβαίνετε. Η όλη παραπάνω πλαστή εξιστόρηση, προκαλεί αηδία.

  13. Κώστας Ντουντουλάκης

    Το κατά των Κρητών χρυσόβουλο του Αλέξιου Κομνηνού το 1182 και άλλα τινά χρυσόβουλα…

    “…Γράφω προς εσάς τους κατοίκους και ευρισκομένους εν τη νήσω Κρήτης, ότι ωσάν άφρονες και αρίζικοι, οπού εξ ιδίας σας προαιρέσεως και θελήσεως γίνεσθε, καθώς και οι παρέμπροσθέν τους οπού εκατοικούσαν εις το αυτό νησίον, και εγίνεσθε απειθείς της ημών Βασιλείας, και αφανισθήκασιν υπό τον κραταιόν στρατηγόν Βελισάριον, απεσταλμένον από τον κράτις ον Βασιλέα τον πρώην ημών αγιώτατον Ιουστινιανόν τον μέγαν, και πάλιν από τον Κραταιόν στρατηγόν Βελισάριον αποσταλμένον από τον κράτιστον τον πρώην ημών αγιώτατον Ιουστίνον τον μέγαν, και πάλιν από τον κράτιστον στρατηγόν Νικηφόρον τον Φωκάν απεσταλμένον από τον κράτιστον Βασιλέα Βασίλειον τον Πορφυρογέννητον, και μετέπειτα υπό τον ανδρικώτατον και στερεόν εν πολέμοις Βάρδαν τον θαλάσσιον Πατρίκιον και επίτροπον του ορθοδόξου ημών Βασιλέως Ρωμανού του Αργυροπούλου, και το όλον δια την παράβασιν αυτών, και αποστασίαν, ως καθώς και εσείς εδώ κάμνετε, και είσθε απειθείς της ημών βασιλείας, κυριεύοντες το αυτό νησίον της Κρήτης, δεν δίδοντας τα τέλη τα βασιλικά, και τους κριτάς και επιτρόπους όπου εστείλαμεν δεν τους εδεκτήκατε, μάλιστα με αισχύνην πολλήν και κατεφρόνεσιν εις εμάς τους αντιστείλετε. Δια τούτο με βουλήν συνοδικήν των παναγιωτάτων πατριαρχών, και ετέρων αρχιερέων, με γνώμην πάσι τοις άρχουσι της Συγκλήτου, δια το τέλειον και ακατάκρετον αφανισμόν εσάς ολωνών των κατοίκων της νήσου Κρήτης, γυναικών αι τέκνων, και πραγμάτων σας παντελώς, εντέλλομεν ένα μέρος μικρόν από ταις δυνάμαις ταις βασιλικαίς, ήγουν κάτεργα εκατόν, και εξαιρέτως το κάτεργον το Βασιλικόν, οπού εις αυτό σέρνω δια Βασιλέα και επίτροπον της ημών Βασιλείας τον περιπόθητον και φίλτατόν μου υιόνΙσαάκιον, ομού με τους παρόντας δώδεκα γενεών άρχοντας της ημών Βασιλείας και Συγκλήτου, με τέλος αποφασιστικόν και σύγκησιν αφανισμού του πολέμου, διατί τέτοιας λογής δύναμιν, οπού ακόμη μήτε σεις, μήτε οι πρώτοι σας, ούτε την είδετε, αλλά ουδέ την ηκούσατε. Και έτσι σας θέλουσι μαζώξει όλους να παιδευθήτε με τυραννισμένους θανάτους και ανακράτους χαλασμούς, ατοί σας είστε η αιτία δια την άμετρόν σας αποστασίαν. Ταύτα πάντα σας ανήγγειλα, και αν ποιήσετε προσκύνησιν έως εγγίσωσι τα κάτεργα εις πάσαν άκραν του νησίου, θέλετε έχει παραμικρόν συμπάθειον, ειδέ αλλέως ποιήσετε θέλετε αφανισθή κατά κράτος με απόστασιν της παρούσης, όσον είνε αμετασάλευτη.
    Ο εν Χριστώ Βασιλεύς, και περιπόθητος μοι υιός Ισαάκιος, καγώ ο πατήρ αυτού Αλέξιος
    αρπβ = 1182.”
    ΤΟ ΧΡΥΣΟΒΟΥΛΟ ΑΛΕΞΙΟΥ του ΚΟΜΝΗΝΟΥ
    ΔΙ’ ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ της ΝΗΣΟΥ ΚΡΗΤΗΣ
    1182 (1091)
    Ίνα δε καταδειχθή, ότι πολλαί και διάφοροι από του Ιταλικού εγένοντο μεταφράσεις του Χρυσοβούλου, και επομένως πολλαί αι προσθαφαιρέσεις, κατά τον βαθμόν της παιδείας και φαντασιοπληξίας των μεταφραστών, παρατίθημι αντικρύ του κειμένου του Ζακυνθίου χειρογράφου, το εκ των αρχείων της Κερκύρας ληφθέν και δημοσιευθέν υπό Μ. Βερνάρδου.
    ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΝ ΖΑΚΥΝΘΟΥ.
    Αλέξιος εν Χριστώ Βασιλεύς και Αυτοκράτωρ Ρωμαίων Ο Κομνηνός.
    Διάπειρον και πλούσιον έλεος του επουρανίου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, πατρός, Υιού, και Αγίου Πνεύματος, και της Αειπαρθένου Θεοτόκου Μητρός Αυτού, Εγώ ο επί της γης κραταιός Βασιλεύς όλης Οικουμένης, της Θεοφρουρήτου και περιφήμου Κυρίας πασών των πόλεων της Κωνσταντίνουπόλεως, Πατήρ και κορυφαίος των ορθοδόξων χριστιανών, των τιμώντων και πιστευόντων την ομοούσιον και προσκυνητήν Αγίαν Τριάδα, των ομολογούντων ένα Θεόν τρισυπόστατον, των σεβόντων τα δόγματα της αγίας και οικουμενικής πρώτης Συνόδου, συνηθροισμένης και πληρουμένης υπό ενεργείας των αγίων και φιλοχρίστων ημών Βασιλέων, και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης, και των αγίων Συνόδων, Αλέξιος ο Κομνηνός ο και Πορφυρογέννητος, Βασιλεύς Κωνσταντίνου πόλεως, Νέας Ρώμης, και καθολικός διάδοχος των μακαρίων Βασιλέων του Ιορδάνου και πάσης Αιγύπτου, Αραβίας, Φρυγίας, Ασίας και Μεσοποταμίας, και άνωθεν του Ευξείνου Πόντου, και έως τας Βρεττανικάς νήσους, Ευρώπης και πάσης Αρμενίας, από ανατολών μέχρι δυσμών, και από μεσημβρίας έως του άρκτου, βοηθός του Παναγιωτάτου Τάφου του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, του τιμίου και ζωοποιού σταυρού, και ετέρων αγίων τόπων της Ιερουσαλήμ, και υπέρμαχος των πιστών και ορθοδόξων χριστιανών, ρεφενδάριος δι’ αυτούς προς την αγίαν και ορθόδοξον ημών πίστιν, Γράφω προς εσάς τους κατοίκους και ευρισκομένους εν τη νήσω Κρήτης, ότι ωσάν άφρονες και αρίζικοι, οπού εξ ιδίας σας προαιρέσεως και θελήσεως γίνεσθε, καθώς και οι παρέμπροσθέν τους οπού εκατοικούσαν εις το αυτό νησίον, και εγίνεσθε απειθείς της ημών Βασιλείας, και αφανισθήκασιν υπό τον κραταιόν στρατηγόν Βελισάριον, απεσταλμένον από τον κράτις ον Βασιλέα τον πρώην ημών αγιώτατον Ιουστινιανόν τον μέγαν, και πάλιν από τον Κραταιόν στρατηγόν Βελισάριον αποσταλμένον από τον κράτιστον τον πρώην ημών αγιώτατον Ιουστίνον τον μέγαν, και πάλιν από τον κράτιστον στρατηγόν Νικηφόρον τον Φωκάν απεσταλμένον από τον κράτιστον Βασιλέα Βασίλειον τον Πορφυρογέννητον, και μετέπειτα υπό τον ανδρικώτατον και στερεόν εν πολέμοις Βάρδαν τον θαλάσσιον Πατρίκιον και επίτροπον του ορθοδόξου ημών Βασιλέως Ρωμανού του Αργυροπούλου, και το όλον δια την παράβασιν αυτών, και αποστασίαν, ως καθώς και εσείς εδώ κάμνετε, και είσθε απειθείς της ημών βασιλείας, κυριεύοντες το αυτό νησίον της Κρήτης, δεν δίδοντας τα τέλη τα βασιλικά, και τους κριτάς και επιτρόπους όπου εστείλαμεν δεν τους εδεκτήκατε, μάλιστα με αισχύνην πολλήν και κατεφρόνεσιν εις εμάς τους αντιστείλετε. Δια τούτο με βουλήν συνοδικήν των παναγιωτάτων πατριαρχών, και ετέρων αρχιερέων, με γνώμην πάσι τοις άρχουσι της Συγκλήτου, δια το τέλειον και ακατάκρετον αφανισμόν εσάς ολωνών των κατοίκων της νήσου Κρήτης, γυναικών αι τέκνων, και πραγμάτων σας παντελώς, εντέλλομεν ένα μέρος μικρόν από ταις δυνάμαις ταις βασιλικαίς, ήγουν κάτεργα εκατόν, και εξαιρέτως το κάτεργον το Βασιλικόν, οπού εις αυτό σέρνω δια Βασιλέα και επίτροπον της ημών Βασιλείας τον περιπόθητον και φίλτατόν μου υιόνΙσαάκιον, ομού με τους παρόντας δώδεκα γενεών άρχοντας της ημών Βασιλείας και Συγκλήτου, με τέλος αποφασιστικόν και σύγκησιν αφανισμού του πολέμου, διατί τέτοιας λογής δύναμιν, οπού ακόμη μήτε σεις, μήτε οι πρώτοι σας, ούτε την είδετε, αλλά ουδέ την ηκούσατε. Και έτσι σας θέλουσι μαζώξει όλους να παιδευθήτε με τυραννισμένους θανάτους και ανακράτους χαλασμούς, ατοί σας είστε η αιτία δια την άμετρόν σας αποστασίαν. Ταύτα πάντα σας ανήγγειλα, και αν ποιήσετε προσκύνησιν έως εγγίσωσι τα κάτεργα εις πάσαν άκραν του νησίου, θέλετε έχει παραμικρόν συμπάθειον, ειδέ αλλέως ποιήσετε θέλετε αφανισθή κατά κράτος με απόστασιν της παρούσης, όσον είνε αμετασάλευτη.
    Ο εν Χριστώ Βασιλεύς, και περιπόθητος μοι υιός Ισαάκιος, καγώ ο πατήρ αυτού Αλέξιος
    αρπβ = 1182.
    Οι αγαπητοί μου υιοί εν άρχουσιν. Κύρις Ιωάννης ο Φωκάς, Κύρις Κωνσταντίνος ο Βαρούχας, Κύρις Μαρίνος ο Σκορδύλης, Κύρις Λέων ο Μούσουρος, Κύρις Φίλιππος ο Γαβαλάς, Κύρις Ανδρέας ο Μελισσηνός, Κύρις Θωμάς ο Αρκολέος, Κύρις Δημήτριος ο Βλαστός, Κύρις Ευστράτιος ο Χορτάτζης, Κύρις Νικηφόρος ο Αργυρόπουλος, ο Αγιοστεφανίτης, Κύρις Λουκάς ο Λίτινος, Κύρις Ματθαίος ο Καλαφάτος.
    ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΝ ΚΕΡΚΥΡΑΣ.
    Αλέξιος Κομνηνός Βασιλεύς και Αυτοκράτωρ Ρωμαίων.
    Ημείς, ο δια της απείρου και αμέτρου ευσπλαχνίας του επουράνιου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, Πατρός και υιού και Αγίου Πνεύματος, και της αειπαρθένου Θεοτόκου, όντες επί της γης κραταιός Βασιλεύς και Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων, οι δια της θείας Προνοίας όντες Αυτοκράτωρ όλης της Οικουμένης, και πατήρ της περιφανεστάτης Κωνσταντινουπόλεως, ήτις κατά θείαν πρόνοιαν εστίν η Βασίλισσα πασών των πόλεων και προστατεύουσα των ορθοδόξων χριστιανών, των εχόντων και πιστευόντων την ομούσιον και προσκυνητήν ΑγίανΤριάδαν, την ομολογουμένην εις ένα Θεό τρισυπόστατον, και σεβομένην τα δόγματα της αγίας και οικουμενικής πρώτης συνόδου της συγκροτηθείσης παρά των αγιωτάτων, φιλοχρίστων και μιμητών των Αποστόλων ημετέρων Αυτοκρατόρων Κωνσταντίνου και Ελένης, και των λοιπών τόσων συνόδων, Αλέξιος Κομνηνός Πορφυρογέννητος Βασιλεύς της Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης, και καθολικός διάδοχος των μακαρίων βασιλέων του Ιορδάνου και πάσης γης Αιγύπτου, Αραβίας, Φρυγίας, Ασίας, και Μεσοποταμίας, άνωθεν του Ευξείνου Πόντου και άχρι των Βρεττανικών νήσων, της Ευρώπης, απάσης Αρμενίας, Σικελίας, Ελλάδος, και πάσης της οικουμένης από ανατολών μέχρι δυσμών και από μεσημβρίας έως άρκτου, ανακαινισταί του αγίου Τάφου του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού, και των άλλων αγίων τόπων του Ιησού, σωτήρος και προστάτου των πιστών και ορθοδόξων χριστιανών και υπερασπιστών αυτών δια την αγίαν και καθολικήν πίστιν, γράφομεν υμίν όσοι ευρίσκεσθε και κατοικείτε εις την ημετέραν νήσον της Κρήτης, ότι καθώς πολλοί καταντήσαντες εκουσίως δυστυχείς, ούτω και οι υμέτεροι προπάτορες οι κατοικήσαντες την αυτήν νήσον, όντες απειθείς εις το κράτος μας εξολοθρεύσθησαν από τον ημέτερον ανδρείον στρατηγόν Βελισάριον, απεσταλμένον παρά του κραταιοτάτου Αυτοκράτορος και ημετέρου δικαιοτάτου πατρός Ιουστινιανού του μεγάλου, και πάλιν παρά του ανδρείου και μαχιμωτάτου Βάρδα θαλασσινού Πατρικίου, και τοποτηρητού του ημετέρου ορθοδόξου Αυτοκράτορος Ρωμανού Αργυροπούλου. Και ταύτα πάντα δια την εκείνων παράβασιν και αποστασίαν, καθώς πράττετε και υμείς το αυτό, και δεν πείθεσθε εις την βασιλείαν μας, και κυριεύετε την αυτήν νήσον Κρήτην, μη πληρώνοντες τους βασιλικούς φόρους εις τους σταλέντας υμίν παρ’ ημών κριτάς τε και τοποτηρητάς, αλλά μάλιστα με πολήν καταισχύνην και καταφρόνησιν τους εστείλατε οπίσω. Δια τούτο, με την συναίνεσιν των αγιωτάτων πατριαρχών και των λοιπών ιεραρχιών, και με την γνώμην πάντων των ευγενών της Συγκλήτου, δια τον παντελή αφανισμόν όλων υμών των κατοίκων της νήσου Κρήτης, των γυναικών τε και τέκνων υμών, και πάσης της περιουσίας σας, στέλλομεν εν μικρόν μέρος των δυνάμεων του κράτους μας, ήτοι εκατόν τριήρεις, και κατ’ εξοχήν την βασιλικήν τριήρη, εις την οποίαν στέλλομεν αρχιστράτηγον και τοποτηρητήν της μεγαλειότητός μας τον φίλτατον και ηγαπημένον μας υιόν Ισαάκιον, ομού με τους παρόντας ευγενείς του ημετέρου βασιλείου και της Συγκλήτου, τους όντας εκ δώδεκα οικογενειών, με σκοπόν και απόφασιν να σας εξολοθρεύσωσι κατά κράτος με τον πόλεμον, και με τόσας δυνάμεις, όσας μήτε υμείς, μήτε οι προπάτορες υμών είδετε, μήτε ηκούσατε. Και ούτως θέλουν σας παιδεύσει όλους με βασανιστικούς θανάτους και τέλειον αφανισμόν, όντας αιτίους τούτων δια την ασεβή και μωράνεπανάστασίν σας, ταύτα πάντα σας δηλοποιούμεν, και αν δώσετε σημεία υποταγής, άμα όταν φθάσωσιν αι τριήρεις εις τας πρώτα σύνορα της νήσου, θέλετε λάβει μικράν τινα συγχώρησιν. Εάν δεν πράξητε άλλως, θέλετε αφανισθή, δυνάμει της παρούσης αμετατρέπτον αποφάσεως, 1182.
    Ο Χριστιανικώτατος Βασιλεύς και ημέτερος υιός Ισαάκιος, και ημείς ο πατήρ αυτού Αλέξιος.
    Οι ημέτεροι υιοί ευγενείς.
    Ιωάννης Φωκάς, Κωνσταντίνος Βαρούχας, Μαρίνος Σκορδύλης, ημέτερος ανεψιός και μέγας στρατάρχης, Λέων Μούσουρος, Φίλιππος Γαβαλάς, ημέτερος συγγενής, Ανδρέας Μελισσηνός, Θωμάς Αρκολέος, Δημήτριος Βλαστός, Ευστράτιος Χορτάτζης, Νικηφόρος Αργυρόπουλος, και Αργυροστεφανήτης, Λουκάς Λίθινος, Ματθαίος Καλαφάτης.
    Μετά το κείμενον του ούτως υπό των διαφόρων μεταφραστών παραμορφωθέντος χρυσοβούλου, αναγινώσκονται τα εξής σημειώματα μεταγενεστέρας χρονολογίας. Επειδή δε εξαισία και εν τούτοις παρατηρείται η διαφορά καταχωρούμεν, αντιτιθέμενοι και το Κερκυραϊκόν χειρόγραφον.
    ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΝ ΖΑΚΥΝΘΟΥ… 2
    Τα δώδεκα αρχοντόπουλα οπού ήλθασιν εις την Κρήτην εις συντροφίαν του υιού του βασιλέως δευτερογραμμένοι μετά των συγγενών αυτών, οι οποίοι εις την Κρήτην ωσάν την επήρασιν, και ο βασιλεύς τους εμοίρασεν όλον τον τόπον.
    Φωκάδαις εκ το μέρος της Μονής των Στουδίων, Λέων, Γεώργιος, Ιάκωβος, Ανδρέας, Αλέξιος, Νικηφόρος, Μιχαήλ, Βάρδας. Οι άνωθεν ωνομάσθησαν από τους ενδοξοτάτους Βενετικούς Καλλιέργαι, δια το καλόν έργον του μεταγενεστέρου αυτών Αλεξίου, όπου έκαμαν την αγάπην.
    Γαβαλάδαις εκ το μέρος της μονής των αγίων Αποστόλων, Φίλιππος, Ιωάννης, Γεώργιος, Σίφης, Αντώνιος, Μαρίνος.
    Σκορδύλιδαις, εκ το μέρος της μονής του αγίου Ευθυμίου, Μαρίνος, Ιωάννης, Μιχαήλ, Καπάδων, Γεώργιος, Βάρδας, Γαβριήλ, Εμμανουήλ, Κώνστας, Νικηφόρος. Από τους άνωθεν τούτους είναι η κάτωθεν γενεαίς, Πάτερος, Καψοκάλυβος, Ψαρομυλίγγοι, Λιγνοί, Κυρακόπουλοι, Σαρακηνοί, Λουγγίνοι, Φικιοκάλοι, Μαλαφαράδαις, Παπαδόπουλοι, Λουμπινοι, Τρακινοί, Σεβαστοί, Νομικοί.
    Αρκολέοι, εξ της Μονής του Αγίου Φωκά, Θθωμάς, Κώνστας, Αντώνιος, Βασίλειος, Θεόδωρος, Σπυρίδων, Ελευθέριος, Νικόλαος. Οι άνωθεν ωνομάσθησανΑρκολέοι, διότι ο πρώτος τωνε έκοψε τον Λέων τον αποστάτην, δια την αγάπην και δούλευσιν της βασιλείας.
    Μούσουροι, εκ το μέρος της Παμμακαρίστου, Λέων, Σταμάτης, Εμμανουήλ, Νικόλαος, Βλάσιος, Μιχαήλ. Οι άνωθεν ωνομάσθησαν Μούσουροι, διότι ο πρώτος των εμπήκεν εις την Βουλδοβλαχίαν, όταν έκοψαν τους βλάχους.
    Χορτάτζιδες, εκ το μέρος του Αγίου Μηνά, Μιχαήλ, Ευστράτιος, Γεώργιος, Φωτεινός, Παύλος, Μηνάς, Κωνσταντίνος.
    Βαρούχιδες, εκ το μέρος της Λεπτής Κωνσταντινουπόλεως, Πολύκαρπος, Ιωάννης, Αλέξιος, Νικηφόρος.
    Μελισσηνοί, εκ το μέρος του Αγίου Ρωμανού, Ανδρέας, Δημήτριος, Βασίλειος, Θεόδωρος, Κοσμάς, Παντελεήμων, Ιωάννης, Δαμιανός, Ρωμανός.
    Αργυρόπουλοι Αγιοστεφανίταις, εκ το μέρος του Αγίου Στεφάνου, Νικηφόρος, Ιωάννης, Στέφανος, Γεώργιος, Βλάσσιος, Μηνάς, Νικήτας. Οι άνωθεν Αργυρόπουλοι ωνομάσθησαν και Αγιοστεφανίταις, διατί ο Βασίλειος ο Μακεδών, ο πατήρ του Λέοντος του Σοφού, δια το σημείον του αετού οπού είδεν, ετύπωσεν έναν αργυρόν αετόν, και τον έβαλλεν εις τα φλάμπουρά του, και ωνομάσθη Αργυρόπουλος, και όταν εσυγχωρησε του υιού του Λέοντος και τον έχρισε Βασιλέα, τον εστεφάνωσε με το στεφάνι της υπεραγίας Θεοτόκου των Βλαχερνών, και τον ωνόμασεν Αγιοστεφανίτην τον Πορφυρογέννητον.
    Βλαστοί, εκ το μέρος της Αγίας ιουλιανής, Δημήτριος, Συμεών, Στέφανος, Προκόπιος, Εμμανουήλ, Μαρίνος, Γεώργιος. Οι άνωθεν ωνομάσθησαν βλαστοί διατί οι πρώτοι τωνε ενίκησαν την Έδεσσαν.
    ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΝ ΚΕΡΚΥΡΑΣ. …2
    Οι δώδεκα ευγενείς οι ελθόντες εις την Κρήτην ομού με τον υιόν του Αυτοκράτορος, και στραφέντες εκ δευτέρου μετά των συγγενών αυτών, οίτινες έμειναν εις την Κρήτην, αφ ού ηλώθη, και ο βασιλεύς τους εμοίρασεν όλους τους τόπους.
    1. Φωκάς από το μέρος της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννου, Γεώργιος, Ιάκωβος, Ανδρέας, Αλέξιος, Νικηφόρος, Μιχαήλ, Βάρδας. Και διάδοχοι ωνομάσθησαν Καλλέργαι από τους ενδοξοτάτους Βενετούς, ήτοι καλοί εργάται, δια το καλόν έργον του αυτών συγγενούς Αλεξίου, όστις εποίησε την ειρήνην με τους Ενετούς, και με το γένος των Σκορδίλιδων, και άλλα εις τους μεγάλους και πολυχρονίους πολέμους. Κατ’ εξοχήν δ’ εν καιρώ Ιωάννου του Σκορδίλη, δια την ελευθέρωσιν του τόπου, εις ανάμνησιν του οποίου γίνεται κατ’ έτος η λιτανείας την τρίτην του Πάσχα. Οι λεγόμενοι Σκορδίλοι έλαβον την αρχήν από την Γαλλίαν και ελέγοντο Πεγωλίνοι, και μετά ταύτα μεταβάντες εις την Ρώμην με τους αρχηγούς των Ρωμαίων, έλαβον το όνομα Σκορδίλοι, λεγόμενοι και Αγιάτσοι.
    2. Γαβαλά, από το μέρος της εκκλησίας των Αγίων Αποστόλων, Φίλιππος, Ιωάννης, Ουτίφησμ Αντώνιος.
    3. Μαρίνος Σκορδίλης, από το μέρος της εκκλησίας του αγίου Ευθυμίου, μαρίνος, Ιωάννης, Μιχαήλ, Καπαδώρος, Γεώργιος, Βάρδας, Γαβριήλ, Εμμανουήλ, Κωνστάντιος, Νικηφόρος. Από τους κατιόντας αυτών εισίνόλαι αι εφεξής οικογένειαι, Πατέρης, Καψοκαλύβης, Ψαρομίλιγκος, Λογγίνης, Χρυσικόπουλος, Σαρακηνός, Λιώνης, Φινοκάλης, Μαλαφαράς, Κόντης, Φάμης, Λουλίνης, Σεβάστης, Νοβήχης, Παπαδόπουλος.
    4. Αρχολέοι, από την εκκλησίαν του αγίου Φωκά, Θωμάς, Κωνσταντίνος, Αντώνιος, Λοίζος, πυρίδων, Θεόδωρος, Ελευθέριος, Νικόλαος, ωνομάσθησανΑρχολέοι, επειδή ο πρώτος αυτών έκοψε Λέοντα τον αποστάτην, δια την αγάπην και εκδούλευσιν του βασιλείου.
    5. Χορτάτζας, από το μέρος της εκκλησίας του Αγίου Μηνά, Ευστάθιος, Μιχαήλ, Γεώργιος, Φώτιος, Παύλος, Μηνάς, Κωνσταντίνος.
    6. Μουσούροι από το μέρος της εκκλησίας της Παναγίας της επονομαζομένης Παμμακαρίστου, Λέων, Σταμάτιος, Εμμανουήλ, Νικόλαος, Βλάσσιος, Μιχαήλ, ωνομάσθησαν δε Μουσούροι, διότι ο πρώτος αυτών εμβήκεν εις το Βουλδοβαλίχιον όταν έκοψαν τους βλάχους.
    7. Βαρούχας, από το μέρος του Λέψη, Κωνστάντιος, Πολυχρόνης, Ιωάννης, Αλέξιος, Νικηφόρος.
    8. Μελισσηνός, από το μέρος της εκκλησίας του αγίου Ρωμανού, Ανδρέας, Δημήτριος, Βασίλειος, Θεόδωρος, Παντολέων, Κοσμάς, Ιωάννης, Δαμιανός, Ρωμανός.
    9. Λίθινος, από το μέρος των Μαρτύρων, Λουκάς, Μιχάηλ, Θεόδωρος, Γεώργιος, Αρσένιος, Φίλιππος, Νικόλαος.
    10. Αργυρόπουλοι Αργυροστεφανίται, από το μέρος του Αγίου Στεφάνου, Νικηφόρος, Λέων, Στέφανος, Γεώργιος, Νικόλαος, Μηνάς, Νικήτας. Οι ρηθέντες Αργυρόπουλοι ωνομάσθησαν Αργυροστεφανίται ήτοι του αγίου Στεφάνου, επειδή Βασίλειος ο Μακεδών, πατήρ Λεόντος του Σοφού δια το οραθέν σημείον του αργυρού αετού, όπερ και έφερεν εις τας σημαίας του, ωνομάσθη Αργυρόπουλος, και όταν εσυγχώρησεΛεόντα τον υιόν του, και τον έχρισε βασιλέα, τον έστεψε με τον στέφανον της Παναγίας Βλαχέρνης, και τον εκάλεσεν Αργυροστεφανήτην Πορφυρογέννητον.
    11. Βλαστοί, από το μέρος της εκκλησίας της Αγίας Γιουράνας, Δημήτριος, Στέφανος, Συμεών, Λιβράκης, Προκόπιος, Εμμανουήλ, Κάρολος, Γεώργιος και ωνομάσθησαν Βλαστοί, επειδή οι πρώτοι αυτών ανώθρωσαν την Εδέρραν.
    12. Καλαφάται.
    Κατά την υπό των Σταυροφόρων άλωσιν και διανομήν της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, η Κρήτη ανήκουσα ήδη εις Βονιφάτιον τον Μομφεράτον εχορηγήθη τοις Ενετοίς (12 Αυγούστου 1204) εις αντάλλαγμα ηπειρωτικών κτήσεων.
    (ΠΗΓΗ: «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, Παναγιώτης Κ. Κριάρης, Αθήνα, 1930, Τόμος Β’»).

  14. Κώστας Ντουντουλάκης

    ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΑΛΕΞΙΟΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΧΘΡΟΤΗΤΑ ΡΜΑΙΟΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΡΗΤΩΝ:
    Το χρυσόβουλο του Αλέξιου Κομνηνού το 1182 και άλλα τινά χρυσόβουλα…

    “…Γράφω προς εσάς τους κατοίκους και ευρισκομένους εν τη νήσω Κρήτης, ότι ωσάν άφρονες και αρίζικοι, οπού εξ ιδίας σας προαιρέσεως και θελήσεως γίνεσθε, καθώς και οι παρέμπροσθέν τους οπού εκατοικούσαν εις το αυτό νησίον, και εγίνεσθε απειθείς της ημών Βασιλείας, και αφανισθήκασιν υπό τον κραταιόν στρατηγόν Βελισάριον, απεσταλμένον από τον κράτις ον Βασιλέα τον πρώην ημών αγιώτατον Ιουστινιανόν τον μέγαν, και πάλιν από τον Κραταιόν στρατηγόν Βελισάριον αποσταλμένον από τον κράτιστον τον πρώην ημών αγιώτατον Ιουστίνον τον μέγαν, και πάλιν από τον κράτιστον στρατηγόν Νικηφόρον τον Φωκάν απεσταλμένον από τον κράτιστον Βασιλέα Βασίλειον τον Πορφυρογέννητον, και μετέπειτα υπό τον ανδρικώτατον και στερεόν εν πολέμοις Βάρδαν τον θαλάσσιον Πατρίκιον και επίτροπον του ορθοδόξου ημών Βασιλέως Ρωμανού του Αργυροπούλου, και το όλον δια την παράβασιν αυτών, και αποστασίαν, ως καθώς και εσείς εδώ κάμνετε, και είσθε απειθείς της ημών βασιλείας, κυριεύοντες το αυτό νησίον της Κρήτης, δεν δίδοντας τα τέλη τα βασιλικά, και τους κριτάς και επιτρόπους όπου εστείλαμεν δεν τους εδεκτήκατε, μάλιστα με αισχύνην πολλήν και κατεφρόνεσιν εις εμάς τους αντιστείλετε. Δια τούτο με βουλήν συνοδικήν των παναγιωτάτων πατριαρχών, και ετέρων αρχιερέων, με γνώμην πάσι τοις άρχουσι της Συγκλήτου, δια το τέλειον και ακατάκρετον αφανισμόν εσάς ολωνών των κατοίκων της νήσου Κρήτης, γυναικών αι τέκνων, και πραγμάτων σας παντελώς, εντέλλομεν ένα μέρος μικρόν από ταις δυνάμαις ταις βασιλικαίς, ήγουν κάτεργα εκατόν, και εξαιρέτως το κάτεργον το Βασιλικόν, οπού εις αυτό σέρνω δια Βασιλέα και επίτροπον της ημών Βασιλείας τον περιπόθητον και φίλτατόν μου υιόνΙσαάκιον, ομού με τους παρόντας δώδεκα γενεών άρχοντας της ημών Βασιλείας και Συγκλήτου, με τέλος αποφασιστικόν και σύγκησιν αφανισμού του πολέμου, διατί τέτοιας λογής δύναμιν, οπού ακόμη μήτε σεις, μήτε οι πρώτοι σας, ούτε την είδετε, αλλά ουδέ την ηκούσατε. Και έτσι σας θέλουσι μαζώξει όλους να παιδευθήτε με τυραννισμένους θανάτους και ανακράτους χαλασμούς, ατοί σας είστε η αιτία δια την άμετρόν σας αποστασίαν. Ταύτα πάντα σας ανήγγειλα, και αν ποιήσετε προσκύνησιν έως εγγίσωσι τα κάτεργα εις πάσαν άκραν του νησίου, θέλετε έχει παραμικρόν συμπάθειον, ειδέ αλλέως ποιήσετε θέλετε αφανισθή κατά κράτος με απόστασιν της παρούσης, όσον είνε αμετασάλευτη.
    Ο εν Χριστώ Βασιλεύς, και περιπόθητος μοι υιός Ισαάκιος, καγώ ο πατήρ αυτού Αλέξιος
    αρπβ = 1182.”
    ΤΟ ΧΡΥΣΟΒΟΥΛΟ ΑΛΕΞΙΟΥ του ΚΟΜΝΗΝΟΥ
    ΔΙ’ ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ της ΝΗΣΟΥ ΚΡΗΤΗΣ
    1182 (1091)
    Ίνα δε καταδειχθή, ότι πολλαί και διάφοροι από του Ιταλικού εγένοντο μεταφράσεις του Χρυσοβούλου, και επομένως πολλαί αι προσθαφαιρέσεις, κατά τον βαθμόν της παιδείας και φαντασιοπληξίας των μεταφραστών, παρατίθημι αντικρύ του κειμένου του Ζακυνθίου χειρογράφου, το εκ των αρχείων της Κερκύρας ληφθέν και δημοσιευθέν υπό Μ. Βερνάρδου.
    ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΝ ΖΑΚΥΝΘΟΥ.
    Αλέξιος εν Χριστώ Βασιλεύς και Αυτοκράτωρ Ρωμαίων Ο Κομνηνός.
    Διάπειρον και πλούσιον έλεος του επουρανίου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, πατρός, Υιού, και Αγίου Πνεύματος, και της Αειπαρθένου Θεοτόκου Μητρός Αυτού, Εγώ ο επί της γης κραταιός Βασιλεύς όλης Οικουμένης, της Θεοφρουρήτου και περιφήμου Κυρίας πασών των πόλεων της Κωνσταντίνουπόλεως, Πατήρ και κορυφαίος των ορθοδόξων χριστιανών, των τιμώντων και πιστευόντων την ομοούσιον και προσκυνητήν Αγίαν Τριάδα, των ομολογούντων ένα Θεόν τρισυπόστατον, των σεβόντων τα δόγματα της αγίας και οικουμενικής πρώτης Συνόδου, συνηθροισμένης και πληρουμένης υπό ενεργείας των αγίων και φιλοχρίστων ημών Βασιλέων, και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης, και των αγίων Συνόδων, Αλέξιος ο Κομνηνός ο και Πορφυρογέννητος, Βασιλεύς Κωνσταντίνου πόλεως, Νέας Ρώμης, και καθολικός διάδοχος των μακαρίων Βασιλέων του Ιορδάνου και πάσης Αιγύπτου, Αραβίας, Φρυγίας, Ασίας και Μεσοποταμίας, και άνωθεν του Ευξείνου Πόντου, και έως τας Βρεττανικάς νήσους, Ευρώπης και πάσης Αρμενίας, από ανατολών μέχρι δυσμών, και από μεσημβρίας έως του άρκτου, βοηθός του Παναγιωτάτου Τάφου του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, του τιμίου και ζωοποιού σταυρού, και ετέρων αγίων τόπων της Ιερουσαλήμ, και υπέρμαχος των πιστών και ορθοδόξων χριστιανών, ρεφενδάριος δι’ αυτούς προς την αγίαν και ορθόδοξον ημών πίστιν, Γράφω προς εσάς τους κατοίκους και ευρισκομένους εν τη νήσω Κρήτης, ότι ωσάν άφρονες και αρίζικοι, οπού εξ ιδίας σας προαιρέσεως και θελήσεως γίνεσθε, καθώς και οι παρέμπροσθέν τους οπού εκατοικούσαν εις το αυτό νησίον, και εγίνεσθε απειθείς της ημών Βασιλείας, και αφανισθήκασιν υπό τον κραταιόν στρατηγόν Βελισάριον, απεσταλμένον από τον κράτις ον Βασιλέα τον πρώην ημών αγιώτατον Ιουστινιανόν τον μέγαν, και πάλιν από τον Κραταιόν στρατηγόν Βελισάριον αποσταλμένον από τον κράτιστον τον πρώην ημών αγιώτατον Ιουστίνον τον μέγαν, και πάλιν από τον κράτιστον στρατηγόν Νικηφόρον τον Φωκάν απεσταλμένον από τον κράτιστον Βασιλέα Βασίλειον τον Πορφυρογέννητον, και μετέπειτα υπό τον ανδρικώτατον και στερεόν εν πολέμοις Βάρδαν τον θαλάσσιον Πατρίκιον και επίτροπον του ορθοδόξου ημών Βασιλέως Ρωμανού του Αργυροπούλου, και το όλον δια την παράβασιν αυτών, και αποστασίαν, ως καθώς και εσείς εδώ κάμνετε, και είσθε απειθείς της ημών βασιλείας, κυριεύοντες το αυτό νησίον της Κρήτης, δεν δίδοντας τα τέλη τα βασιλικά, και τους κριτάς και επιτρόπους όπου εστείλαμεν δεν τους εδεκτήκατε, μάλιστα με αισχύνην πολλήν και κατεφρόνεσιν εις εμάς τους αντιστείλετε. Δια τούτο με βουλήν συνοδικήν των παναγιωτάτων πατριαρχών, και ετέρων αρχιερέων, με γνώμην πάσι τοις άρχουσι της Συγκλήτου, δια το τέλειον και ακατάκρετον αφανισμόν εσάς ολωνών των κατοίκων της νήσου Κρήτης, γυναικών αι τέκνων, και πραγμάτων σας παντελώς, εντέλλομεν ένα μέρος μικρόν από ταις δυνάμαις ταις βασιλικαίς, ήγουν κάτεργα εκατόν, και εξαιρέτως το κάτεργον το Βασιλικόν, οπού εις αυτό σέρνω δια Βασιλέα και επίτροπον της ημών Βασιλείας τον περιπόθητον και φίλτατόν μου υιόνΙσαάκιον, ομού με τους παρόντας δώδεκα γενεών άρχοντας της ημών Βασιλείας και Συγκλήτου, με τέλος αποφασιστικόν και σύγκησιν αφανισμού του πολέμου, διατί τέτοιας λογής δύναμιν, οπού ακόμη μήτε σεις, μήτε οι πρώτοι σας, ούτε την είδετε, αλλά ουδέ την ηκούσατε. Και έτσι σας θέλουσι μαζώξει όλους να παιδευθήτε με τυραννισμένους θανάτους και ανακράτους χαλασμούς, ατοί σας είστε η αιτία δια την άμετρόν σας αποστασίαν. Ταύτα πάντα σας ανήγγειλα, και αν ποιήσετε προσκύνησιν έως εγγίσωσι τα κάτεργα εις πάσαν άκραν του νησίου, θέλετε έχει παραμικρόν συμπάθειον, ειδέ αλλέως ποιήσετε θέλετε αφανισθή κατά κράτος με απόστασιν της παρούσης, όσον είνε αμετασάλευτη.
    Ο εν Χριστώ Βασιλεύς, και περιπόθητος μοι υιός Ισαάκιος, καγώ ο πατήρ αυτού Αλέξιος
    αρπβ = 1182.
    Οι αγαπητοί μου υιοί εν άρχουσιν. Κύρις Ιωάννης ο Φωκάς, Κύρις Κωνσταντίνος ο Βαρούχας, Κύρις Μαρίνος ο Σκορδύλης, Κύρις Λέων ο Μούσουρος, Κύρις Φίλιππος ο Γαβαλάς, Κύρις Ανδρέας ο Μελισσηνός, Κύρις Θωμάς ο Αρκολέος, Κύρις Δημήτριος ο Βλαστός, Κύρις Ευστράτιος ο Χορτάτζης, Κύρις Νικηφόρος ο Αργυρόπουλος, ο Αγιοστεφανίτης, Κύρις Λουκάς ο Λίτινος, Κύρις Ματθαίος ο Καλαφάτος.
    ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΝ ΚΕΡΚΥΡΑΣ.
    Αλέξιος Κομνηνός Βασιλεύς και Αυτοκράτωρ Ρωμαίων.
    Ημείς, ο δια της απείρου και αμέτρου ευσπλαχνίας του επουράνιου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, Πατρός και υιού και Αγίου Πνεύματος, και της αειπαρθένου Θεοτόκου, όντες επί της γης κραταιός Βασιλεύς και Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων, οι δια της θείας Προνοίας όντες Αυτοκράτωρ όλης της Οικουμένης, και πατήρ της περιφανεστάτης Κωνσταντινουπόλεως, ήτις κατά θείαν πρόνοιαν εστίν η Βασίλισσα πασών των πόλεων και προστατεύουσα των ορθοδόξων χριστιανών, των εχόντων και πιστευόντων την ομούσιον και προσκυνητήν ΑγίανΤριάδαν, την ομολογουμένην εις ένα Θεό τρισυπόστατον, και σεβομένην τα δόγματα της αγίας και οικουμενικής πρώτης συνόδου της συγκροτηθείσης παρά των αγιωτάτων, φιλοχρίστων και μιμητών των Αποστόλων ημετέρων Αυτοκρατόρων Κωνσταντίνου και Ελένης, και των λοιπών τόσων συνόδων, Αλέξιος Κομνηνός Πορφυρογέννητος Βασιλεύς της Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης, και καθολικός διάδοχος των μακαρίων βασιλέων του Ιορδάνου και πάσης γης Αιγύπτου, Αραβίας, Φρυγίας, Ασίας, και Μεσοποταμίας, άνωθεν του Ευξείνου Πόντου και άχρι των Βρεττανικών νήσων, της Ευρώπης, απάσης Αρμενίας, Σικελίας, Ελλάδος, και πάσης της οικουμένης από ανατολών μέχρι δυσμών και από μεσημβρίας έως άρκτου, ανακαινισταί του αγίου Τάφου του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού, και των άλλων αγίων τόπων του Ιησού, σωτήρος και προστάτου των πιστών και ορθοδόξων χριστιανών και υπερασπιστών αυτών δια την αγίαν και καθολικήν πίστιν, γράφομεν υμίν όσοι ευρίσκεσθε και κατοικείτε εις την ημετέραν νήσον της Κρήτης, ότι καθώς πολλοί καταντήσαντες εκουσίως δυστυχείς, ούτω και οι υμέτεροι προπάτορες οι κατοικήσαντες την αυτήν νήσον, όντες απειθείς εις το κράτος μας εξολοθρεύσθησαν από τον ημέτερον ανδρείον στρατηγόν Βελισάριον, απεσταλμένον παρά του κραταιοτάτου Αυτοκράτορος και ημετέρου δικαιοτάτου πατρός Ιουστινιανού του μεγάλου, και πάλιν παρά του ανδρείου και μαχιμωτάτου Βάρδα θαλασσινού Πατρικίου, και τοποτηρητού του ημετέρου ορθοδόξου Αυτοκράτορος Ρωμανού Αργυροπούλου. Και ταύτα πάντα δια την εκείνων παράβασιν και αποστασίαν, καθώς πράττετε και υμείς το αυτό, και δεν πείθεσθε εις την βασιλείαν μας, και κυριεύετε την αυτήν νήσον Κρήτην, μη πληρώνοντες τους βασιλικούς φόρους εις τους σταλέντας υμίν παρ’ ημών κριτάς τε και τοποτηρητάς, αλλά μάλιστα με πολήν καταισχύνην και καταφρόνησιν τους εστείλατε οπίσω. Δια τούτο, με την συναίνεσιν των αγιωτάτων πατριαρχών και των λοιπών ιεραρχιών, και με την γνώμην πάντων των ευγενών της Συγκλήτου, δια τον παντελή αφανισμόν όλων υμών των κατοίκων της νήσου Κρήτης, των γυναικών τε και τέκνων υμών, και πάσης της περιουσίας σας, στέλλομεν εν μικρόν μέρος των δυνάμεων του κράτους μας, ήτοι εκατόν τριήρεις, και κατ’ εξοχήν την βασιλικήν τριήρη, εις την οποίαν στέλλομεν αρχιστράτηγον και τοποτηρητήν της μεγαλειότητός μας τον φίλτατον και ηγαπημένον μας υιόν Ισαάκιον, ομού με τους παρόντας ευγενείς του ημετέρου βασιλείου και της Συγκλήτου, τους όντας εκ δώδεκα οικογενειών, με σκοπόν και απόφασιν να σας εξολοθρεύσωσι κατά κράτος με τον πόλεμον, και με τόσας δυνάμεις, όσας μήτε υμείς, μήτε οι προπάτορες υμών είδετε, μήτε ηκούσατε. Και ούτως θέλουν σας παιδεύσει όλους με βασανιστικούς θανάτους και τέλειον αφανισμόν, όντας αιτίους τούτων δια την ασεβή και μωράνεπανάστασίν σας, ταύτα πάντα σας δηλοποιούμεν, και αν δώσετε σημεία υποταγής, άμα όταν φθάσωσιν αι τριήρεις εις τας πρώτα σύνορα της νήσου, θέλετε λάβει μικράν τινα συγχώρησιν. Εάν δεν πράξητε άλλως, θέλετε αφανισθή, δυνάμει της παρούσης αμετατρέπτον αποφάσεως, 1182.
    Ο Χριστιανικώτατος Βασιλεύς και ημέτερος υιός Ισαάκιος, και ημείς ο πατήρ αυτού Αλέξιος.
    Οι ημέτεροι υιοί ευγενείς.
    Ιωάννης Φωκάς, Κωνσταντίνος Βαρούχας, Μαρίνος Σκορδύλης, ημέτερος ανεψιός και μέγας στρατάρχης, Λέων Μούσουρος, Φίλιππος Γαβαλάς, ημέτερος συγγενής, Ανδρέας Μελισσηνός, Θωμάς Αρκολέος, Δημήτριος Βλαστός, Ευστράτιος Χορτάτζης, Νικηφόρος Αργυρόπουλος, και Αργυροστεφανήτης, Λουκάς Λίθινος, Ματθαίος Καλαφάτης.
    Μετά το κείμενον του ούτως υπό των διαφόρων μεταφραστών παραμορφωθέντος χρυσοβούλου, αναγινώσκονται τα εξής σημειώματα μεταγενεστέρας χρονολογίας. Επειδή δε εξαισία και εν τούτοις παρατηρείται η διαφορά καταχωρούμεν, αντιτιθέμενοι και το Κερκυραϊκόν χειρόγραφον.
    ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΝ ΖΑΚΥΝΘΟΥ… 2
    Τα δώδεκα αρχοντόπουλα οπού ήλθασιν εις την Κρήτην εις συντροφίαν του υιού του βασιλέως δευτερογραμμένοι μετά των συγγενών αυτών, οι οποίοι εις την Κρήτην ωσάν την επήρασιν, και ο βασιλεύς τους εμοίρασεν όλον τον τόπον.
    Φωκάδαις εκ το μέρος της Μονής των Στουδίων, Λέων, Γεώργιος, Ιάκωβος, Ανδρέας, Αλέξιος, Νικηφόρος, Μιχαήλ, Βάρδας. Οι άνωθεν ωνομάσθησαν από τους ενδοξοτάτους Βενετικούς Καλλιέργαι, δια το καλόν έργον του μεταγενεστέρου αυτών Αλεξίου, όπου έκαμαν την αγάπην.
    Γαβαλάδαις εκ το μέρος της μονής των αγίων Αποστόλων, Φίλιππος, Ιωάννης, Γεώργιος, Σίφης, Αντώνιος, Μαρίνος.
    Σκορδύλιδαις, εκ το μέρος της μονής του αγίου Ευθυμίου, Μαρίνος, Ιωάννης, Μιχαήλ, Καπάδων, Γεώργιος, Βάρδας, Γαβριήλ, Εμμανουήλ, Κώνστας, Νικηφόρος. Από τους άνωθεν τούτους είναι η κάτωθεν γενεαίς, Πάτερος, Καψοκάλυβος, Ψαρομυλίγγοι, Λιγνοί, Κυρακόπουλοι, Σαρακηνοί, Λουγγίνοι, Φικιοκάλοι, Μαλαφαράδαις, Παπαδόπουλοι, Λουμπινοι, Τρακινοί, Σεβαστοί, Νομικοί.
    Αρκολέοι, εξ της Μονής του Αγίου Φωκά, Θθωμάς, Κώνστας, Αντώνιος, Βασίλειος, Θεόδωρος, Σπυρίδων, Ελευθέριος, Νικόλαος. Οι άνωθεν ωνομάσθησανΑρκολέοι, διότι ο πρώτος τωνε έκοψε τον Λέων τον αποστάτην, δια την αγάπην και δούλευσιν της βασιλείας.
    Μούσουροι, εκ το μέρος της Παμμακαρίστου, Λέων, Σταμάτης, Εμμανουήλ, Νικόλαος, Βλάσιος, Μιχαήλ. Οι άνωθεν ωνομάσθησαν Μούσουροι, διότι ο πρώτος των εμπήκεν εις την Βουλδοβλαχίαν, όταν έκοψαν τους βλάχους.
    Χορτάτζιδες, εκ το μέρος του Αγίου Μηνά, Μιχαήλ, Ευστράτιος, Γεώργιος, Φωτεινός, Παύλος, Μηνάς, Κωνσταντίνος.
    Βαρούχιδες, εκ το μέρος της Λεπτής Κωνσταντινουπόλεως, Πολύκαρπος, Ιωάννης, Αλέξιος, Νικηφόρος.
    Μελισσηνοί, εκ το μέρος του Αγίου Ρωμανού, Ανδρέας, Δημήτριος, Βασίλειος, Θεόδωρος, Κοσμάς, Παντελεήμων, Ιωάννης, Δαμιανός, Ρωμανός.
    Αργυρόπουλοι Αγιοστεφανίταις, εκ το μέρος του Αγίου Στεφάνου, Νικηφόρος, Ιωάννης, Στέφανος, Γεώργιος, Βλάσσιος, Μηνάς, Νικήτας. Οι άνωθεν Αργυρόπουλοι ωνομάσθησαν και Αγιοστεφανίταις, διατί ο Βασίλειος ο Μακεδών, ο πατήρ του Λέοντος του Σοφού, δια το σημείον του αετού οπού είδεν, ετύπωσεν έναν αργυρόν αετόν, και τον έβαλλεν εις τα φλάμπουρά του, και ωνομάσθη Αργυρόπουλος, και όταν εσυγχωρησε του υιού του Λέοντος και τον έχρισε Βασιλέα, τον εστεφάνωσε με το στεφάνι της υπεραγίας Θεοτόκου των Βλαχερνών, και τον ωνόμασεν Αγιοστεφανίτην τον Πορφυρογέννητον.
    Βλαστοί, εκ το μέρος της Αγίας ιουλιανής, Δημήτριος, Συμεών, Στέφανος, Προκόπιος, Εμμανουήλ, Μαρίνος, Γεώργιος. Οι άνωθεν ωνομάσθησαν βλαστοί διατί οι πρώτοι τωνε ενίκησαν την Έδεσσαν.
    ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΝ ΚΕΡΚΥΡΑΣ. …2
    Οι δώδεκα ευγενείς οι ελθόντες εις την Κρήτην ομού με τον υιόν του Αυτοκράτορος, και στραφέντες εκ δευτέρου μετά των συγγενών αυτών, οίτινες έμειναν εις την Κρήτην, αφ ού ηλώθη, και ο βασιλεύς τους εμοίρασεν όλους τους τόπους.
    1. Φωκάς από το μέρος της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννου, Γεώργιος, Ιάκωβος, Ανδρέας, Αλέξιος, Νικηφόρος, Μιχαήλ, Βάρδας. Και διάδοχοι ωνομάσθησαν Καλλέργαι από τους ενδοξοτάτους Βενετούς, ήτοι καλοί εργάται, δια το καλόν έργον του αυτών συγγενούς Αλεξίου, όστις εποίησε την ειρήνην με τους Ενετούς, και με το γένος των Σκορδίλιδων, και άλλα εις τους μεγάλους και πολυχρονίους πολέμους. Κατ’ εξοχήν δ’ εν καιρώ Ιωάννου του Σκορδίλη, δια την ελευθέρωσιν του τόπου, εις ανάμνησιν του οποίου γίνεται κατ’ έτος η λιτανείας την τρίτην του Πάσχα. Οι λεγόμενοι Σκορδίλοι έλαβον την αρχήν από την Γαλλίαν και ελέγοντο Πεγωλίνοι, και μετά ταύτα μεταβάντες εις την Ρώμην με τους αρχηγούς των Ρωμαίων, έλαβον το όνομα Σκορδίλοι, λεγόμενοι και Αγιάτσοι.
    2. Γαβαλά, από το μέρος της εκκλησίας των Αγίων Αποστόλων, Φίλιππος, Ιωάννης, Ουτίφησμ Αντώνιος.
    3. Μαρίνος Σκορδίλης, από το μέρος της εκκλησίας του αγίου Ευθυμίου, μαρίνος, Ιωάννης, Μιχαήλ, Καπαδώρος, Γεώργιος, Βάρδας, Γαβριήλ, Εμμανουήλ, Κωνστάντιος, Νικηφόρος. Από τους κατιόντας αυτών εισίνόλαι αι εφεξής οικογένειαι, Πατέρης, Καψοκαλύβης, Ψαρομίλιγκος, Λογγίνης, Χρυσικόπουλος, Σαρακηνός, Λιώνης, Φινοκάλης, Μαλαφαράς, Κόντης, Φάμης, Λουλίνης, Σεβάστης, Νοβήχης, Παπαδόπουλος.
    4. Αρχολέοι, από την εκκλησίαν του αγίου Φωκά, Θωμάς, Κωνσταντίνος, Αντώνιος, Λοίζος, πυρίδων, Θεόδωρος, Ελευθέριος, Νικόλαος, ωνομάσθησανΑρχολέοι, επειδή ο πρώτος αυτών έκοψε Λέοντα τον αποστάτην, δια την αγάπην και εκδούλευσιν του βασιλείου.
    5. Χορτάτζας, από το μέρος της εκκλησίας του Αγίου Μηνά, Ευστάθιος, Μιχαήλ, Γεώργιος, Φώτιος, Παύλος, Μηνάς, Κωνσταντίνος.
    6. Μουσούροι από το μέρος της εκκλησίας της Παναγίας της επονομαζομένης Παμμακαρίστου, Λέων, Σταμάτιος, Εμμανουήλ, Νικόλαος, Βλάσσιος, Μιχαήλ, ωνομάσθησαν δε Μουσούροι, διότι ο πρώτος αυτών εμβήκεν εις το Βουλδοβαλίχιον όταν έκοψαν τους βλάχους.
    7. Βαρούχας, από το μέρος του Λέψη, Κωνστάντιος, Πολυχρόνης, Ιωάννης, Αλέξιος, Νικηφόρος.
    8. Μελισσηνός, από το μέρος της εκκλησίας του αγίου Ρωμανού, Ανδρέας, Δημήτριος, Βασίλειος, Θεόδωρος, Παντολέων, Κοσμάς, Ιωάννης, Δαμιανός, Ρωμανός.
    9. Λίθινος, από το μέρος των Μαρτύρων, Λουκάς, Μιχάηλ, Θεόδωρος, Γεώργιος, Αρσένιος, Φίλιππος, Νικόλαος.
    10. Αργυρόπουλοι Αργυροστεφανίται, από το μέρος του Αγίου Στεφάνου, Νικηφόρος, Λέων, Στέφανος, Γεώργιος, Νικόλαος, Μηνάς, Νικήτας. Οι ρηθέντες Αργυρόπουλοι ωνομάσθησαν Αργυροστεφανίται ήτοι του αγίου Στεφάνου, επειδή Βασίλειος ο Μακεδών, πατήρ Λεόντος του Σοφού δια το οραθέν σημείον του αργυρού αετού, όπερ και έφερεν εις τας σημαίας του, ωνομάσθη Αργυρόπουλος, και όταν εσυγχώρησεΛεόντα τον υιόν του, και τον έχρισε βασιλέα, τον έστεψε με τον στέφανον της Παναγίας Βλαχέρνης, και τον εκάλεσεν Αργυροστεφανήτην Πορφυρογέννητον.
    11. Βλαστοί, από το μέρος της εκκλησίας της Αγίας Γιουράνας, Δημήτριος, Στέφανος, Συμεών, Λιβράκης, Προκόπιος, Εμμανουήλ, Κάρολος, Γεώργιος και ωνομάσθησαν Βλαστοί, επειδή οι πρώτοι αυτών ανώθρωσαν την Εδέρραν.
    12. Καλαφάται.
    Κατά την υπό των Σταυροφόρων άλωσιν και διανομήν της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, η Κρήτη ανήκουσα ήδη εις Βονιφάτιον τον Μομφεράτον εχορηγήθη τοις Ενετοίς (12 Αυγούστου 1204) εις αντάλλαγμα ηπειρωτικών κτήσεων.
    (ΠΗΓΗ: «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, Παναγιώτης Κ. Κριάρης, Αθήνα, 1930, Τόμος Β’»).

  15. Κώστας Ντουντουλάκης

    ΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΦΑΝΑΤΙΚΟΙ ΠΑΠΑΓΑΛΟΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ -ΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ- ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΕΙΔΙΚΑ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΘΕΙΣΑΣ ΑΥΤΟΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΑΠΌ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΡΩΜΑΙΟΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ:
    Να και η πιο επίσημη κι αποστομωτική των παραχαρακτών της ιστορικής αλήθειας, αυτοκρατορική αυτοαποκάλυψη στο χρυσόβουλο κατά των για πολλοστή φορά επαναστατησάντων Ελλήνων Κρητών το 1182, του Αλέξιου Κομνηνού για τον “απελευθερωτή” Νικηφόρο Φωκά και λοιπούς Ρωμαίους βάρβαρους κι αιμοσταγείς κατακτητές:
    “…καθώς και οι παρέμπροσθέν τους οπού εκατοικούσαν εις το αυτό νησίον, και εγίνεσθε απειθείς της ημών Βασιλείας, και αφανισθήκασιν υπό τον κραταιόν στρατηγόν Βελισάριον, απεσταλμένον από τον κράτις ον Βασιλέα τον πρώην ημών αγιώτατον Ιουστινιανόν τον μέγαν, και πάλιν από τον Κραταιόν στρατηγόν Βελισάριον αποσταλμένον από τον κράτιστον τον πρώην ημών αγιώτατον Ιουστίνον τον μέγαν, και πάλιν από τον κράτιστον στρατηγόν Νικηφόρον τον Φωκάν απεσταλμένον από τον κράτιστον Βασιλέα…”

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live