του Ηλία Σκυλλάκου*

Στην καρδιά της Κρήτης, στον κόλπο της Σούδας, βρίσκεται ένα κομμάτι αμερικανικού εδάφους εντός της ελληνικής επικράτειας, ένας κόμβος πολέμου που υπηρετεί ξένα συμφέροντα.

Από τη Σούδα πέρασαν αεροπλανοφόρα που έπλευσαν για το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Από τη Σούδα ανεφοδιάστηκαν αεροσκάφη που βομβάρδισαν τη Λιβύη και τη Γιουγκοσλαβία. Από τη Σούδα, σήμερα, εξορμούν κατασκοπευτικά αεροσκάφη, αεροπλανοφόρα, ενώ ανεφοδιάζονται αεροπλάνα που επιτίθονται σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και απέναντι στο Ιράν. Η Ελλάδα, έχει γίνει συμμέτοχος σε κάθε αμερικανική στρατιωτική εκστρατεία των τελευταίων δεκαετιών.

Λόγω της γεωγραφικής της θέσης στην καρδιά της Μεσογείου, η Σούδα προσφέρει στα αμερικανικά και νατοϊκά στρατεύματα υποστήριξη και επιχειρησιακές διευκολύνσεις για επεμβάσεις σε διάφορες κατευθύνσεις, καθιστώντας την ένα σημαντικό κόμβο.

Η στρατηγική σημασία της ενισχύεται από τη σύνδεσή της με άλλες βάσεις, όπως οι αγγλικές βάσεις στην Κύπρο και η βάση στο Ιντσιρλίκ της Τουρκίας, σχηματίζοντας έναν ενιαίο άξονα για την επιτήρηση και την επιχειρησιακή υποστήριξη των αμερικανονατοϊκών δυνάμεων.

Η βάση χρησιμοποιείται για καύσιμα, πυρομαχικά, τεχνική υποστήριξη, μεταφορά προσωπικού και συντονισμό αεροπορικών και ναυτικών επιχειρήσεων, επιτρέποντας στις ΗΠΑ να προωθούν γρήγορα στρατιωτικές δυνάμεις προς το Ισραήλ, την Ερυθρά Θάλασσα και τον Περσικό Κόλπο.

Από το 1947 ξεκίνησαν οι πρώτες ελληνοαμερικανικές συμφωνίες στρατιωτικής και πολιτικής συνεργασίας, στο πλαίσιο της μεταπολεμικής αμερικανικής παρουσίας στην Ελλάδα. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον διαμορφώθηκε και ο σχεδιασμός για τη στρατηγική αξιοποίηση της Σούδας από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Η ιδέα δημιουργίας της βάσης άρχισε να συζητείται το 1950, ενώ οι εργασίες διαμόρφωσης και ανάπτυξης των εγκαταστάσεων ξεκίνησαν περίπου δύο χρόνια αργότερα, μετατρέποντας σταδιακά τη Σούδα σε έναν από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς κόμβους της Ανατολικής Μεσογείου.

Κατά την μεταπολίτευση, επί κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, οριστικοποιήθηκε η παραμονή της βάσης της Σούδας και το συνολικό καθεστώς των αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην Ελλάδα μέσω της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA). Τη συμφωνία υπέγραψε ο τότε υπουργός Εξωτερικών Αντώνης Σαμαράς και κυρώθηκε με τον νόμο 1893/1990 (ΦΕΚ 106/6-8-1990), διασφαλίζοντας τη συνέχιση της λειτουργίας της βάσης της Σούδας ως κομβικού στρατιωτικού κέντρου των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο.

Είναι σημαντικό να τονιστεί, ότι η βάση της Σούδας, έχει χαρακτηριστεί ως έδαφος με ιδιαίτερο καθεστώς, που δίνει στους Αμερικανούς τη δυνατότητα για άμεση και ανεξάρτητη στρατιωτική κινητοποίηση, ενώ με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα που έχει αποκτήσει μέσω της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA), προσφέρει στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν οι Αμερικάνοι τις εγκαταστάσεις της με αυξημένη επιχειρησιακή αυτονομία.

Η MDCA ορίζει ότι η Σούδα παραμένει υπό ελληνική διοίκηση, αλλά δίνει στους αμερικανούς τον έλεγχο του προσωπικού και του υλικού τους, επιτρέποντας ταυτόχρονα την άμεση στρατιωτική κινητοποίηση.

Το προοίμιο της συμφωνίας αναδεικνύει ότι πρόκειται για μια συνεργασία που υπερβαίνει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που αφορούν τον 6ο Στόλο των ΗΠΑ στο λιμάνι της Σούδας. Η συμφωνία περιλαμβάνει την ελληνική δέσμευση να προτιμά αμερικανικά πολεμικά προϊόντα«με τους ευνοϊκότερους κατά το δυνατόν όρους». Παράλληλα, αναφέρεται ότι «η κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας θα τηρεί ενήμερη την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών για τα στοιχεία εκείνα του κυλιόμενου πενταετούς αναπτυξιακού προγράμματός της, που θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την αμυντική βοήθεια των Ηνωμένων Πολιτειών».

Αυτό αποτυπώνει τη δέσμευση της Ελλάδας να διατηρεί τη στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ, με μια προοπτική που ουσιαστικά υποχρεώνει τις εθνικές ανάγκες να υποτάσσονται στην στρατιωτική τεχνολογία των ΗΠΑ.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, που υποδηλώνει πως η Σούδα αποτελεί αμερικανικό νατοϊκό στρατόπεδο, όπου οι Αμερικάνοι την χρησιμοποιούν στο μέγιστο των δυνατοτήτων της, είναι το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες τον Οκτώβριο του 2023 κατέθεσαν επίσημο αίτημα προς την ελληνική κυβέρνηση για τη χρήση επιπλέον αεροπορικών βάσεων στην ελληνική επικράτεια, με στόχο τη διευκόλυνση του ανεφοδιασμού και της στάθμευσης αμερικανικών αεροσκαφών.

Οι λόγοι πίσω από το αίτημα, ήταν πως η αεροπορική βάση της Σούδας, είχε φτάσει στα όρια της χωρητικότητάς της. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της περιόδου, η βάση φιλοξενούσε ήδη τουλάχιστον 24 αεροσκάφη των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων C-130, KC-135 και P-3, ενώ δεν ήταν σε θέση να διαχειριστεί επιπλέον εναέρια μέσα λόγω αυξημένου φόρτου. Ως εκ τούτου, η Ουάσιγκτον ζήτησε να εξεταστούν επιπλέον επιλογές για βάσεις στην Ελλάδα, οι οποίες θα μπορούσαν να λειτουργήσουν υποστηρικτικά και να μειώσουν την πίεση στη Σούδα.

Αναβάθμιση των Εγκαταστάσεων Καυσίμων της Σούδας

Τα τελευταία χρόνια η στρατιωτική βάση της Σούδας στην Κρήτη βρίσκεται σε καθεστώς αναβάθμισης, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δρομολογήσει επενδύσεις πολλών εκατομμυρίων δολαρίων για την ενίσχυση των υποδομών της.

Οι εργασίες, αυτές περιλαμβάνουν εκτεταμένες βελτιώσεις στις αποθήκες πυρομαχικών, στις εγκαταστάσεις καυσίμων και στις λιμενικές υποδομές, και εντάσσονται στη στρατηγική των ΗΠΑ να διασφαλίσουν την επιχειρησιακή ικανότητα της βάσης, η οποία είναι προφανές πως θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμη για τις ιμπεριαλιστικές πολεμικές επεμβάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Μία από τις κεντρικές παρεμβάσεις αφορά τη βελτίωση των εγκαταστάσεων αποθήκευσης καυσίμων.

Η ανάγκη για μεγαλύτερες δυνατότητες καυσίμων αναδεικνύεται στις σχεδιαζόμενες επενδύσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν την αύξηση της χωρητικότητας των δεξαμενών καυσίμων και τη βελτίωση των υποδομών ανεφοδιασμού. Με τη δυνατότητα για αυξημένη αποθήκευση καυσίμων, η βάση θα είναι σε θέση να εξυπηρετεί περισσότερα αμερικανικά αεροσκάφη και πλοία, προσφέροντας συνεχείς υπηρεσίες ανεφοδιασμού για τις ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας για το μέλλον.

Επιπλέον, οι εργασίες αναβάθμισης περιλαμβάνουν σημαντικές βελτιώσεις στις λιμενικές εγκαταστάσεις της βάσης. Η ενίσχυση των προβλητών και των υποδομών ελλιμενισμού, σύμφωνα με τα σχέδια των αμερικάνων θα επιτρέψει την υποδοχή μεγαλύτερων και βαρύτερων πλοίων. Αυτές οι βελτιώσεις στις λιμενικές υποδομές προσθέτουν στην επιχειρησιακή ευελιξία της βάσης, επιτρέποντας τη διεκπεραίωση πιο πολύπλοκων αποστολών και τον καλύτερο συντονισμό με άλλες στρατιωτικές δυνάμεις, ώστε να συνεχίζεται απρόσκοπτα η αιματοβαμμένη ιμπεριαλιστική επιθετικότητα των ΗΠΑ.

Το αεροπλανοφόρο USS Harry S. Truman, και USS Gerald R. Ford

Οι ΗΠΑ αξιοποιούν τη Σούδα ως βάση για τον ελλιμενισμό και την υποστήριξη μεγάλων πολεμικών πλοίων, όπως το αεροπλανοφόρο USS Harry S. Truman, που βρέθηκε αρκετές φορές στην Σούδα το 2021- 22.  Αυτά τα αεροπλανοφόρα αποτελούν κεντρικά στοιχεία της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος. Παρέχουν τη δυνατότητα για άμεση στρατιωτική παρέμβαση και επίδειξη ισχύος, ενισχύοντας την επιρροή των ΗΠΑ σε περιοχές όπου διακυβεύονται τα ιμπεριαλιστικά τους συμφέροντα.

Το αεροπλανοφόρο αυτό, το οποίο μπορεί να φιλοξενήσει πάνω από 5.000 άτομα πλήρωμα και έως 90 μαχητικά αεροσκάφη, αποτελεί σύμβολο της στρατιωτικής ισχύος των ΗΠΑ και μέσο άσκησης πίεσης σε άλλες χώρες.

Το αεροπλανοφόρο αυτό έχει μήκος 333 μέτρα, πλάτος 78 μέτρα, ύψος 74 μέτρα, ενώ το εκτόπισμά του αγγίζει τους 103.000 τόνους. Η ταχύτητα που μπορεί να αναπτύξει το USS Harry S. Truman ξεπερνά τους 30 κόμβους, και παρόλο το εντυπωσιακό του μέγεθος, είναι εξαιρετικά ευέλικτο και μπορεί να προσαρμοστεί σε επιχειρήσεις υψηλών απαιτήσεων. Η επιχειρησιακή του δυνατότητα ενισχύεται ακόμα περισσότερο από το γεγονός ότι είναι πυρηνοκίνητο, γεγονός που του επιτρέπει να παραμένει εν ενεργεία για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς την ανάγκη ανεφοδιασμού καυσίμων.

Το USS Harry S. Truman (CVN-75), τέθηκε σε υπηρεσία τον Ιούλιο του 1998. Εξοπλισμένο με προηγμένα συστήματα μάχης και ένα ικανότατο πλήρωμα, το Truman έχει παίξει σημαντικό ρόλο σε κρίσιμες στρατιωτικές αποστολές, συνεισφέροντας στην προβολή ισχύος των ΗΠΑ. Ιδιαίτερη σημασία είχαν οι αποστολές του κατά τη διάρκεια των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων των ΗΠΑ με την κωδική  ονομασία «Enduring Freedom» στο Αφγανιστάν και «Iraqi Freedom» στο Ιράκ. Η Επιχείρηση στο Αφγανιστάν ξεκίνησε μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Το USS Harry S. Truman αναπτύχθηκε στον Ινδικό Ωκεανό και στα νερά γύρω από το Αφγανιστάν.

Το Truman παρείχε αεροπορική υποστήριξη με τους πολλούς τύπους μαχητικών αεροσκαφών που φιλοξενεί, πραγματοποιώντας επιδρομές ακριβείας κατά των στόχων και υποστηρίζοντας χερσαίες επιχειρήσεις των αμερικανικών και συμμαχικών δυνάμεων. Από αυτή τη θέση, το Truman υπήρξε ζωτικής σημασίας για την αεροπορική υπεροχή και την εναέρια υποστήριξη των δυνάμεων που επιχειρούσαν εντός του Αφγανιστάν.

Το 2003, ένα τέτοιο αεροπλανοφόρο όπως το USS Harry S. Truman έλαβε μέρος στην επιχείρηση στην προσπάθεια ανατροπής του Σαντάμ Χουσεΐν. Το αεροπλανοφόρο αναπτύχθηκε στον Περσικό Κόλπο, προσφέροντας αεροπορική υποστήριξη στις δυνάμεις του ΝΑΤΟ. Τη νύχτα της 19ης Μαρτίου 2003, όταν δόθηκε η διαταγή για την έναρξη των επιθέσεων, το Truman ξεκίνησε εντατικές αποστολές αεροπορικής κάλυψης και χτυπημάτων σε στρατηγικούς στόχους στο Ιράκ. Το πλοίο πραγματοποίησε συνολικά 1.280 εξόδους αεροσκαφών, ενώ τα μαχητικά του αεροπλάνα έριξαν πάνω από 700 τόνους πυρομαχικών.

Στη Βάση της Σούδας κατέπλευσε τον Μάρτιο του 2026 και το αμερικανικό αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford, μετά από πολύμηνη πολεμική εμπλοκή στη Μέση Ανατολή, στο πλαίσιο της στρατιωτικής επιθεσης των ΗΠΑ στην περιοχή.

Το αεροπλανοφόρο επιχειρούσε το προηγούμενο διάστημα στην Ανατολική Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα, συμμετέχοντας σε αποστολές που συνδέονται με την Γάζα τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στον Λίβανο και τη γενικότερη επίθεση των ΗΠΑ και Ισραήλ απέναντι  στο Ιράν.

Από το κατάστρωμά του πραγματοποιήθηκαν απογειώσεις μαχητικών αεροσκαφών για αποστολές επιτήρησης και επιχειρησιακής υποστήριξης στην ευρύτερη περιοχή. Κατά τη διάρκεια της αποστολής του, το πλοίο αντιμετώπισε τεχνικά προβλήματα. Στο πλαίσιο αυτό, κατευθύνθηκε προς τη Σούδα, όπου παρέμεινε για εργασίες ελέγχου, συντήρησης και αποκατάστασης. Παράλληλα, στη διάρκεια της παραμονής του στη βάση πραγματοποιήθηκε ανεφοδιασμός με καύσιμα, υλικά και λοιπές προμήθειες.

Τα βασικά στοιχεία που προκύπτουν επίσης:

• Από τη Σούδα επιχειρούν αμερικανικά αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου και ιπτάμενα τάνκερ KC-135/KC-46 για ανεφοδιασμό μαχητικών στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.
• Σύμφωνα με πληροφορίες που μεταδόθηκαν από ελληνικά ΜΜΕ, τουλάχιστον δύο αμερικανικά κατασκοπευτικά RC-135 «Rivet Joint» μεταστάθμευσαν στη Σούδα. Τα αεροσκάφη αυτά χρησιμοποιούνται για ηλεκτρονική παρακολούθηση, συλλογή σημάτων και υποκλοπές επικοινωνιών σε μεγάλη ακτίνα δράσης.
• Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι τα RC-135 μεταφέρθηκαν από αμερικανικές εγκαταστάσεις στο Κατάρ προς την Κρήτη λόγω φόβων για πιθανές επιθέσεις του Ιράν σε αμερικανικές βάσεις στην περιοχή.
• Η Σούδα χρησιμοποιείται επίσης ως κόμβος ανεφοδιασμού και τεχνικής υποστήριξης αμερικανικών πολεμικών πλοίων που επιχειρούν στην Ανατολική Μεσόγειο. Ορισμένα δημοσιεύματα συνδέουν τη δραστηριότητα αυτή με την αντιπυραυλική προστασία του Ισραήλ μέσω πλοίων εξοπλισμένων με πυραύλους SM-3.
• Υπάρχουν αναφορές ότι αμερικανικά αεροσκάφη που συμμετείχαν σε επιθέσεις κατά του Ιράν ανεφοδιάστηκαν εντός ή κοντά στο FIR Αθηνών, με τα ιπτάμενα τάνκερ να έχουν επιχειρήσει προηγουμένως από τη Σούδα.
• Το αμερικανικό ενδιαφέρον για τη Σούδα συνδέεται και με τη γεωγραφική της θέση. Σε αμερικανικό νομοσχέδιο του 2025 χαρακτηρίζεται ως «ο μοναδικός λιμένας βαθέων υδάτων στη Μεσόγειο ικανός να εξυπηρετήσει τα μεγαλύτερα αμερικανικά αεροπλανοφόρα».
• Στο ίδιο πλαίσιο, η βάση περιγράφεται ως «βασικός επιχειρησιακός κόμβος» για τη συνεργασία ΗΠΑ-Ελλάδας-Ισραήλ-Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο.
• Την περίοδο έναρξης της παράνομης επίθεσης των ΗΠΑ στο Ιράν, τη Σούδα τον Ιούλιο του 2025 επισκέφθηκαν υψηλόβαθμοι Αμερικανοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι, μεταξύ αυτών και ο επικεφαλής της CENTCOM, διοίκησης που έχει ως βασική προτεραιότητα την «αποτροπή του Ιράν».
• Παράλληλα, στοιχεία της καμπάνιας No Harbour for Genocide αποκαλύπτουν ότι από τον Οκτώβριο του 2023 μέχρι τον Οκτώβριο του 2025 πλοία που μετέφεραν καύσιμα JP-8 για F-16 και F-35, πυρομαχικά και στρατιωτικό υλικό προς το Ισραήλ πραγματοποίησαν δεκάδες στάσεις στη Σούδα. Τα πλοία Ocean Grand, Sagamore, Overseas Santorini και Overseas Sun Coast κατέγραψαν συνολικά πάνω από 600 ώρες παραμονής στη βάση. Καύσιμα και εξοπλισμός που χρησιμοποιούνται άμεσα στους βομβαρδισμούς της Γάζας.

Η ασυλία των Αμερικάνων

Η αμερικανική στρατιωτική βάση στη Σούδα έχει εξελιχθεί σε μια ιδιότυπη «αμερικανική επικράτεια» εντός της ελληνικής επικράτειας και αυτό επισημάνθηκε αρκετά μέχρι τώρα.

Οι διακρατικές συμφωνίες Ελλάδας-ΗΠΑ, παρέχουν όλα τα απαραίτητα προνόμια, ώστε οι Αμερικάνοι να βρίσκονται σε καθεστώς «ασυλίας». Στις συμφωνία παρέχεται ετεροδικία και φορολογικές απαλλαγές στο αμερικανικό στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό, με αποτέλεσμα η βάση να λειτουργεί ουσιαστικά σαν «ξένο έδαφος» στην καρδιά της Κρήτης.

Η ασυλία που παρέχεται στο αμερικανικό προσωπικό – και επεκτείνεται και στις οικογένειές τους – σημαίνει ότι οι ελληνικές αρχές ουσιαστικά δεν έχουν δικαιοδοσία επί αυτών, ακόμα και για ποινικές πράξεις που διαπράττονται εντός του ελληνικού εδάφους. Με βάση τη συμφωνία, οι ελληνικές αρχές «θα εξετάζουν ευνοϊκά» την παραίτηση από την ποινική δικαιοδοσία σε περίπτωση παράβασης από το αμερικανικό προσωπικό. Αυτό ουσιαστικά αφήνει τους τοπικούς κατοίκους χωρίς προσφυγή στη δικαιοσύνη για περιστατικά επιθέσεων, βανδαλισμών ή άλλων παραβάσεων που έχουν αναφερθεί κατα καιρούς.

Στην συμφωνία αναφέρεται και είναι αποκαλυπτικό: «Οι αρμόδιες ελληνικές αρχές θα εξετάζουν ταχέως και ευνοϊκά την παραίτησή τους από την ποινική δικαιοδοσία μετά από αίτηση των δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών…. Όταν μέλος της δύναμης των Ηνωμένων Πολιτειών έχει καταδικαστεί από ελληνικό δικαστήριο και η δικαστική απόφαση περιλαμβάνει φυλάκιση χωρίς ανασταλτικό αποτέλεσμα, οι στρατιωτικές αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών θα αναλαμβάνουν την κράτηση του κατηγορουμένου στην Ελλάδα».

Αυτές οι πρακτικές έχουν προκαλέσει αρκετές αντιδράσεις στην τοπική κοινωνία της Κρήτης και έχει ανοίξει έναν έντονο διάλογο για το καθεστώς των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων, αν αναλογιστούμε επίσης πως τα παραδείγματα σε άλλα μέρη του πλανήτη, επιβεβαιώνουν την ιδιότυπη ανομία και τα σοβαρά περιστατικά εγκλημάτων από μέλη του αμερικανικού στρατού που έχουν πυροδοτήσει κύματα οργής και διαδηλώσεων. Οι περιπτώσεις αυτές, που συχνά περιλαμβάνουν βιασμούς, φόνους ή κακοποίηση παιδιών, αναδεικνύουν το ζήτημα της ατιμωρησίας που συνοδεύει τα αμερικανικά στρατεύματα σε άλλες χώρες.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο γεννήθηκε και η καμπάνια «Close Souda Base», μια πρωτοβουλία που συγκεντρώνει χιλιάδες υπογραφές, κινητοποιήσεις, παρεμβάσεις και δράσεις ενημέρωσης σε ολόκληρη τη χώρα με κεντρικό αίτημα το κλείσιμο της βάσης της Σούδας. Η πρωτοβουλία εκφράζει την αντίθεση ενός μεγάλου κομματιού της κοινωνίας στη μετατροπή της Ελλάδας σε ορμητήριο πολέμου και στρατιωτικών επεμβάσεων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Γιατί η Σούδα πρέπει να κλείσει

Πρώτον: H Ελλάδα εμπλέκεται σε πολέμους χωρίς τη συναίνεση του λαού της. Ο λαός μας δεν ενέκρινε κανέναν βομβαρδισμό της Λιβύης, της Γιουγκοσλαβίας ή του Ιράκ. Κανένας δεν ενέκρινε τη χρήση της βάσης της Σούδας για επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν. Η βάση μετατρέπει αυτόματα την Ελλάδα σε εμπόλεμη δύναμη κάθε φορά που οι ΗΠΑ αποφασίζουν να κηρύξουν έναν νέο πόλεμο.

Δεύτερον: H ύπαρξή της υπονομεύει την εθνική κυριαρχία. Μια βάση που λειτουργεί ως «ξένο έδαφος», όπου ισχύουν ξένοι νόμοι, ξένες δικαιοδοσίες και ξένες αποφάσεις, είναι παραχώρηση εδάφους.

Τρίτον: Mετατρέπει την Κρήτη και ολόκληρη την Ελλάδα σε στόχο. Η παρουσία κατασκοπευτικών αεροσκαφών που εγκαταλείπουν βάσεις στον Κόλπο φοβούμενοι ιρανικά πλήγματα και καταφεύγουν στην Κρήτη, σημαίνει πως η Σούδα δεν μας προστατεύει.

Τέταρτον: H ασυλία των Αμερικανών είναι απαράδεκτη. Η πρόβλεψη της συμφωνίας να «εξετάζουν ευνοϊκά» οι ελληνικές αρχές την παραίτηση από τη δικαιοδοσία, είναι υποταγή. Σε χώρες από τη Νότια Κορέα ως την Ιαπωνία τα εγκλήματα αμερικανών στρατιωτών έχουν δημιουργήσει βαθιές κοινωνικές πληγές που δεν επουλώνονται ποτέ, γιατί δεν αποδίδεται δικαιοσύνη.

Πέμπτον: Το αίτημα να κλείσει η βάση της Σούδας είναι αίτημα ειρήνης, ανεξαρτησίας και απεμπλοκής. Είναι ταυτόχρονα ένα αίτημα αλληλεγγύης προς όλους τους λαούς που βιώνουν τις συνέπειες των πολέμων, των επεμβάσεων και της στρατιωτικής βίας.

Γιατί η Ελλάδα, σε τελική ανάλυση, πρέπει να πάψει να είναι αμερικάνικο προτεκτοράτο.

*O Ηλίας Σκυλλάκος είναι συγγραφέας του βιβλίου «Η σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Τόπος.