Σε μια αιχμηρή τοποθέτηση γύρω από την κλιμάκωση της έντασης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, ο Αμερικανός σχολιαστής Τάκερ Κάρλσον ασκεί δριμεία κριτική στους χειρισμούς της αμερικανικής ηγεσίας, στη στάση της ισραηλινής κυβέρνησης, αλλά και στην πραγματική εικόνα που επικρατεί στην παγκόσμια αγορά ενέργειας.

Μέσα από την ανάλυσή του, ο Κάρλσον υποστηρίζει ότι οι αποφάσεις της Ουάσινγκτον βασίζονται σε εσφαλμένες εκτιμήσεις για την παραγωγή πετρελαίου, ενώ παράλληλα στηλιτεύει τη στάση του Ισραήλ και τις πρόσφατες νομοθετικές πρωτοβουλίες του αμερικανικού Κογκρέσου για τη στενότερη σύνδεση των ενόπλων δυνάμεων των δύο χωρών.

Οι αναφορές στις δηλώσεις Σμότριτς και η στάση του Κογκρέσου

Ο Τάκερ Κάρλσον επικεντρώθηκε αρχικά στη στάση της ισραηλινής πλευράς και στις δηλώσεις του Υπουργού Οικονομικών του Ισραήλ, Μπεζαλέλ Σμότριτς, υποστηρίζοντας ότι η στάση του Ισραήλ απέναντι στην εμπλοκή των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή διέπεται από αμιγώς υπολογιστικά κριτήρια.

Επικαλούμενος τη δημόσια τοποθέτηση του Ισραηλινού υπουργού, ο Κάρλσον είπε ότι η δήλωση Σμότριτς στην πραγματικότητα σημαίνει αυτό:

«Ναι, αυτό που κάνουν οι ΗΠΑ μας είναι χρήσιμο. Δεν έχουμε κανένα συμφέρον για μια φιλελεύθερη κυβέρνηση ή μια φιλοδυτική κυβέρνηση στο Ιράν. Δεν μας νοιάζουν οι διαδηλωτές. Κλαίγαμε λέγοντας “Ω, σκοτώνουν διαδηλωτές” — ποτέ δεν μας ένοιαξε αυτό. Θέλουμε τη χώρα σε έναν αιματηρό, διαγενεακό εμφύλιο πόλεμο ώστε να μην χρειάζεται να ασχοληθούμε μαζί της, για να μπορέσουμε να πάρουμε τον νότιο Λίβανο και τμήματα της Αιγύπτου, και να σκοτώσουμε τους υπόλοιπους ανθρώπους στη Γάζα ή οτιδήποτε άλλο. Δεν θέλουμε να περιοριζόμαστε από αυτή τη χώρα στην άλλη πλευρά του Περσικού Κόλπου. Έτσι, θέλουμε οι Ηνωμένες Πολιτείες να τους εξοντώσουν, και είμαστε χαρούμενοι γι’ αυτό. Εξυπηρετεί το συμφέρον μας».

Ο Κάρλσον σημείωσε ότι απαιτείται τεράστιο θράσος για μια τέτοια δημόσια παραδοχή από υπουργό κυβέρνησης με την οποία συνεργάζεται ο αμερικανικός στρατός, υπογραμμίζοντας παράλληλα την απουσία αντίστοιχης ειλικρίνειας από Αμερικανούς ηγέτες.

Ολόκληρο το σχόλιο του Τάκερ Κάρλσον για την επανέναρξη του πολέμου μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν και τη στάση του Ισραήλ:

Είναι τόσο τρελό. Είναι τόσο τρελό που ακόμα και οι Ισραηλινοί —οι οποίοι είναι παγκοσμίως γνωστοί για την αλόγιστη, αιμοδιψή συμπεριφορά τους και οι οποίοι είναι εταίροι μας σε αυτό το εγχείρημα, να το θυμάστε αυτό— τώρα λένε: «Χμ, δεν ξέρω. Εγώ αποσύρομαι».

Και αν δεν το πιστεύετε, δείτε αυτό. Αυτός είναι ο Υπουργός Οικονομικών του Ισραήλ, μέλος του υπουργικού συμβουλίου του Νετανιάχου, ένας πολύ γνωστός άνδρας, ο κ. Σμότριτς, ο οποίος ουσιαστικά λέει: «Φαίνεται ότι η Αμερική επιστρέφει σε αυτόν τον πόλεμο, αλλά εμείς αποσύρουμε την εμπλοκή μας, γιατί ξέρετε τι; Ούτε εγώ δεν θέλω να πεθάνω για το Ισραήλ».

Αυτό που εννοεί ο Σμότριτς είναι αυτό:

«Ναι, αυτό που κάνουν οι ΗΠΑ μας είναι χρήσιμο. Δεν έχουμε κανένα συμφέρον για μια φιλελεύθερη κυβέρνηση ή μια φιλοδυτική κυβέρνηση στο Ιράν. Δεν μας νοιάζουν οι διαδηλωτές. Κλαίγαμε λέγοντας “Ω, σκοτώνουν διαδηλωτές” — ποτέ δεν μας ένοιαξε αυτό. Θέλουμε τη χώρα σε έναν αιματηρό, διαγενεακό εμφύλιο πόλεμο ώστε να μην χρειάζεται να ασχοληθούμε μαζί της, για να μπορέσουμε να πάρουμε τον νότιο Λίβανο και τμήματα της Αιγύπτου, και να σκοτώσουμε τους υπόλοιπους ανθρώπους στη Γάζα ή οτιδήποτε άλλο. Δεν θέλουμε να περιοριζόμαστε από αυτή τη χώρα στην άλλη πλευρά του Περσικού Κόλπου. Έτσι, θέλουμε οι Ηνωμένες Πολιτείες να τους εξοντώσουν, και είμαστε χαρούμενοι γι’ αυτό. Εξυπηρετεί το συμφέρον μας».

Απαιτείται τεράστιο θράσος (chutzpah) για να πεις κάτι τέτοιο δημοσίως, εάν είσαι υπουργός μιας κυβέρνησης με την οποία ο αμερικανικός στρατός συνεργάζεται σε αυτόν τον πόλεμο. Αλλά το ένα πράγμα που λέει είναι: «Δεν πρόκειται να πεθάνουμε γι’ αυτό. Ναι, αυτός ο πόλεμος είναι για το Ισραήλ, αλλά εγώ δεν πεθαίνω για το Ισραήλ».

Είναι εκπληκτικό το ότι κάποιος μπορεί να πει κάτι τέτοιο δυνατά. Είναι ασαφές αν υπάρχει έστω ένας Αμερικανός ηγέτης τόσο ειλικρινής —ας ελπίσουμε όχι τόσο κακόβουλος— αλλά αφήνοντας στην άκρη τις ηθικές κρίσεις, τόσο ειλικρινής και τόσο άμεσος. Πότε ήταν η τελευταία φορά που ένας Αμερικανός ηγέτης είπε κάτι τόσο ευθύ δημοσίως; Δεν συμβαίνει ποτέ — τόσο απόλυτα εστιασμένος στο συμφέρον της δικής του χώρας.

Τώρα, πρόκειται για μια εγκληματική χώρα που διαπράττει γενοκτονία. Προφανώς, δεν θέλεις να είσαι αυτή η χώρα. Αλλά θα ήθελες ηγέτες που είναι πρόθυμοι να πουν χωρίς απολογητική διάθεση: «Είμαι σε αυτό για τη δική μου ομάδα».

Το Κογκρέσο και οι εξωτερικές δεσμεύσεις

Εν τω μεταξύ, σχεδόν ολόκληρη η Βουλή των Αντιπροσώπων —κάθε Ρεπουμπλικανός εκτός από επτά— μόλις ψήφισε τη συγχώνευση του αμερικανικού στρατού (του αμερικανικού στρατού των 1,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο) με τη μικρή εφεδρική δύναμη των IDF.

Μας βοηθάει αυτό; Όχι, φυσικά βοηθάει εκείνους. Η συγχώνευση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών —των 19 υπηρεσιών πληροφοριών μας— με τη Μοσάντ. Είναι ουσιαστικά μια τελετουργία ταπείνωσης. Ό,τι θέλεις, Ισραήλ. Αν μας βλάπτει, δεν πειράζει. Στην πραγματικότητα, είναι ωραίο συναίσθημα να θυσιαζόμαστε για εσένα. Είναι σαν όλοι σε ολόκληρη την κυβέρνηση να είναι ο Μάικ Χάκαμπι (Mike Huckabee) τώρα: δειλοί και αυτομισούμενοι.

Επομένως, υπάρχει κάτι σχεδόν δροσιστικό στο να βλέπεις έναν υπουργό της κυβέρνησης να λέει: «Ναι, ο λαός μου δεν πεθαίνει γι’ αυτό». Αλλά όπως μόλις ειπώθηκε: «Χαίρομαι που βλέπω Αμερικανούς να πεθαίνουν γι’ αυτό».

Και φυσικά χαίρονται. Και περισσότεροι θα πεθάνουν, προφανώς, επειδή ο Πρόεδρος φαίνεται να έχει πείσει εντελώς τον εαυτό του ότι, επειδή συνελάβε τον Μαδούρο τον Ιανουάριο, δεν χρειαζόμαστε ενεργειακή ασφάλεια.

Η παγκόσμια ενεργειακή πραγματικότητα

Ποιος είναι ο πραγματικός αριθμός; Αν συνδυάσετε τον Περσικό Κόλπο και τον σαουδαραβικό αγωγό προς την Ερυθρά Θάλασσα —και οι δύο θα μπορούσαν να κλείσουν— το 25% όλης της παγκόσμιας ενέργειας τίθεται εκτός λειτουργίας. Δεν το χρειαζόμαστε; Ορίστε ο Τραμπ σήμερα:

Ντόναλντ Τραμπ:

«Στην πραγματικότητα, αν συνδυάσετε εμάς και τη Βενεζουέλα, κατέχουμε περίπου το 62% της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου. Επομένως, δεν χρειαζόμαστε τα Στενά. Δεν χρειαζόμαστε τίποτα».

Δεν υπάρχει καμία μέτρηση βάσει της οποίας αυτό να είναι αληθές. Χωρίς να θέλω να γίνω σχολαστικός, αλλά είναι τρελό. Αν συνδυάσετε την Αμερική και τη Βενεζουέλα, κατέχουμε το 62% της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας; Δεν είναι καν σαφές τι σημαίνει αυτό, αλλά με καμία έννοια δεν είναι αλήθεια. Η Βενεζουέλα και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν παράγουν το 62% του πετρελαίου του κόσμου, ούτε αγοράζουν το 62% του πετρελαίου του κόσμου. Τίποτα από αυτά δεν είναι πραγματικό.

Η Βενεζουέλα εξάγει, αυτή τη στιγμή, λίγο πάνω από 1 εκατομμύριο βαρέλια την ημέρα. Εν τω μεταξύ, 20 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα συνήθιζαν να περνούν από τα Στενά του Ορμούζ έξω από τον Περσικό Κόλπο. Αυτό δεν συμβαίνει πλέον. Μας λείπουν 19 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου μόνο στον Περσικό Κόλπο. Αυτό δεν περιλαμβάνει όσα συμβαίνουν στην Ανατολική Ευρώπη, ούτε περιλαμβάνει το κλείσιμο της Ερυθράς Θάλασσας.

Επομένως, πρόκειται για μια κρίση, και κάθε Αμερικανός θα τη νιώσει. Η Ευρώπη θα συντριβεί όταν έρθει ο χειμώνας και δεν θα υπάρχει αρκετό φυσικό αέριο για να θερμανθεί το Λονδίνο, εκεί ακριβώς δηλαδή όπου κατευθυνόμαστε χάρη στην τωρινή κυβέρνηση και την κυβέρνηση Μπάιντεν πριν από αυτήν.

Θα είναι αδύνατον ακόμα και να ενδιαφερθεί κανείς για το τι λέει τα προθεσμιακά συμβόλαια (futures) του αργού πετρελαίου Brent που παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη. Κανείς δεν θα νοιάζεται επειδή η ίδια η πραγματικότητα θα παρέμβει, και στο τέλος, αυτό είναι πάντα που έχει σημασία.

Χειραγώγηση της αγοράς και ενεργειακοί ισχυρισμοί

Ορίστε ο Υπουργός Εσωτερικών, Νταγκ Μπέργκαμ (Doug Burgum). Σημειωτέον, στον εκτελεστικό κλάδο, ο Υπουργός Εσωτερικών έχει περισσότερη καθημερινή αρμοδιότητα σε θέματα πετρελαίου από ό,τι ο Υπουργός Ενέργειας. Οι περισσότεροι Αμερικανοί πιστεύουν ότι ο Υπουργός Ενέργειας ασχολείται με την ενέργεια, αλλά στην πραγματικότητα ασχολείται με τα πυρηνικά όπλα. Ο Υπουργός Εσωτερικών έχει δικαιοδοσία σε πολλές ομοσπονδιακές εκτάσεις που παράγουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Και έχουμε έναν Υπουργό Εσωτερικών που είναι αρκετά γνώστης σε ενεργειακά θέματα —και πάλι, τον Νταγκ Μπέργκαμ από τη Βόρεια Ντακότα.

Έχοντας αυτό υπόψη, αναλογιστείτε την ιδέα ότι είναι πιθανό ο Τραμπ και οι γύρω του να προσπαθούν να επηρεάσουν τις προθεσμιακές συναλλαγές που κατευθύνονται από υπολογιστές, κάνοντας ψευδείς δηλώσεις για την ενέργεια. Δείτε αυτό:

Νταγκ Μπέργκαμ:

«Κάθε βαρέλι που βγαίνει τώρα αντικαθίσταται από 1,2. Σκεφτείτε το λοιπόν: αν βγουν 10 βαρέλια, 12 βαρέλια πρόκειται να επιστρέψουν στην ίδια τιμή. Ήδη εξοικονομεί δισεκατομμύρια δολάρια στους Αμερικανούς επειδή έχουμε επιχειρηματικούς ηγέτες όπως ο Πρόεδρος Τραμπ που κατευθύνουν την ενεργειακή μας πολιτική».

Ωραία, άρα οι τιμές της ενέργειας έχουν πέσει πολύ; Ίσως το παρατηρήσατε αυτό. Ω, όπα, όχι. Οι τιμές της βενζίνης, του πετρελαίου κίνησης, των καυσίμων αεροσκαφών και της ηλεκτρικής ενέργειας έχουν αυξηθεί όλες πολύ τον τελευταίο χρόνο —ξεπερνώντας κατά πολύ τον πληθωρισμό, και φυσικά, τροφοδοτώντας τον πληθωρισμό.

Επομένως, οι τιμές της ενέργειας δεν έχουν πέσει. Και το «για κάθε βαρέλι που βγαίνει, παίρνουμε 1,2 πίσω» —τι σημαίνει αυτό καν; Δεν εξηγείται, και πιθανώς δεν χρειάζεται, επειδή μπορεί να διαβαστεί από αυτούς τους αυτόματους διαπραγματευτές προθεσμιακών συμβολαίων ως καλά νέα που τα συνυπολογίζουν στον υπολογισμό τους για τη μελλοντική τιμή του πετρελαίου, κρατώντας έτσι την τρέχουσα τιμή χαμηλά —τουλάχιστον στα χαρτιά.

Αυτό δημιουργεί έναν βρόχο ανατροφοδότησης όπου οι φορείς λήψης αποφάσεων κρατούν την τιμή τεχνητά χαμηλά: όχι την πραγματική τιμή στην οποία μπορείτε να αγοράσετε ή να πουλήσετε το προϊόν, αλλά την τιμή που αντικατοπτρίζεται στις αγορές, τις οποίες θεωρούσαμε πραγματικές, αλλά δεν είναι. Και στη συνέχεια, αυτοί οι ίδιοι οι φορείς λήψης αποφάσεων διαβάζουν τις αγορές που έχουν χειραγωγήσει και τις πιστεύουν.

Έτσι, αν είστε ο Τραμπ, τον περασμένο μήνα λέγατε: «Είμαστε στα πρόθυρα να ξεμείνουμε από πετρέλαιο. Το Στρατηγικό Αποθεματικό Πετρελαίου (SPR) είναι σχεδόν στεγνό. Αυτές είναι αλατωρυχεία-σπηλιές και φτάνουμε στο τμήμα του πετρελαίου που έχει αλάτι. Δεν μπορούμε καν να το διυλίσουμε· είναι πολύ αλμυρό». Αυτά τον περασμένο μήνα.

Στη συνέχεια, οι τιμές του πετρελαίου ανέβηκαν και κατέβηκαν όπως κάνουν πάντα, αλλά παρέμειναν τεχνητά χαμηλές επειδή οι αγορές έχουν χειραγωγηθεί. Είναι εντελώς πιθανό ο Τραμπ και οι γύρω του να κοιτάζουν αυτό και να σκέφτονται: «Ουάου, νόμιζα ότι αυτός ο πόλεμος θα προκαλούσε τεράστιες αιχμές στην τιμή της ενέργειας».

Αντί να τηλεφωνούν γύρω-γύρω και να ρωτούν τον κόσμο: «Εϊ, ανέβηκαν οι τιμές της βενζίνης; Τι πληρώνετε ανά κιλοβατώρα στο σπίτι; Προσέξατε αλλαγή στην τιμή των πάντων;» —όλα εκ των οποίων επηρεάζονται από τις τιμές της ενέργειας— κοιτάζουν απλώς έναν αριθμό στο αργό πετρέλαιο Brent, τον ανοίγουν στο iPhone τους και λένε: «Όλα είναι μια χαρά».

Είναι πιθανό αυτό να συμβαίνει: ο πιο χαζός και επικίνδυνος βρόχος ανατροφοδότησης όλων των εποχών. Και το καθαρό αποτέλεσμα είναι να μας βάλει ξανά όχι απλώς σε έναν πόλεμο, αλλά σε έναν χερσαίο πόλεμο με το Ιράν. Φαίνεται ότι αυτό ακριβώς συμβαίνει.