Συναντήσεις

Κανένα σχόλιο

Στις καλοκαιρινές διακοπές συνέβαιναν, κοντά στο μεσημέρι… Κάθε τρίτη Παρασκεύη του μήνα, συναντιόμασταν σαν σε πρώτη φόρα, στο μαγαζί κοντά στο Ναυτικό Μουσείο. ‘’ Η γωνιά των Αγγέλων’’, ονομαζόταν. Βλέπαμε από ‘κει όλη τη περιοχή του λιμανιού μέχρι τη πλατεία, με τα ουζερί και τις καφετέρειες, που έσφυζαν από ζωή. Ο κόσμος κυκλοφορούσε σε παράλληλες πορείες, αντίστροφα – Άλλοι έρχονταν, άλλοι έφευγαν, μοιάζοντας η πορεία με παλιρροϊκή κίνηση.

Κυμάτιζε απαλά η θάλασσα και πέρα από τον κόλπο του λιμανιού, κάτω από τους ψίθυρους της αύρας ή λικνίζονταν πιο ζωηρά από το φύσημα του ανήσυχου μελτεμιού. Τον χειμώνα, απλά συναντιόμασταν εκεί κοντά μα, δεν γινόταν να καθίσουμε στη γωνιά μας. Ήταν μια ευκαιρία να μιλήσουμε για τα δικά μας, αφού το Σαββατοκύριακο το αφιερώναμε στην οικογένεια. Κανείς δεν ήξερε για τια ιδιαίτερες Παρασκευές μας, κανείς δεν ήξερε για μας. Μόνο όταν ζωήρευαν οι συζητήσεις και ξεσπούσαμε για να βγάλουμε ‘’κτικιό’’ από μέσα μας, που μας βασάνιζε κάποιες στιγμές, μας άκουγαν και έκριναν. Για καημούς άλλων, γινόταν ένα ρυάκι ποταμός και ανησυχούσαμε μη γίνει θάλασσα και μας πνίξει.

Ερχόταν η τρίτη Παρασκευή του μήνα, που έμοιαζε με όνειρο και τα σκόρπιζε όλα. Κύκλωναν, ξυστά, το μέρος που καθόμασταν, δίπλα στη θάλασσα, οι γλάροι και συναγωνιζόμασταν ποιος θα στείλει πρώτος μήνυμα στον άλλο. Τις περισσότερες φορές, εγώ πρόφταινα. Το δικό μου μήνυμα φανερωνόταν πρώτο. Το είχα έτοιμο, κάθε φορά, λες και ήξερα πότε θα φανεί σιμά το γλαροπούλι. Πόσο χαιρόμουν! Δεν έπαψα μέχρι σήμερα να ζω αυτές τις συναντήσεις, αλλά, με διαφορετικό τρόπο. Με κάποιες αναγκαίες αλλαγές. Δεν πιστεύω, πως κανένα πουλί μπορεί, να μεταφέρει τις ευχές ή τις ικεσίες εκεί που είσαι, πια. Όμως, δεν έπαψα ποτέ να προσπαθώ να στέλνω, όπως μπορώ, όσα θέλω να μάθεις. Εντοπίζω, σημαδεύω ή μελετώ και περιμένω απόκριση.

"Sponsored links"

Αν φανεί καΐκι. Αν δω, να περνά μπροστά μου, παιδί. Αν συναντήσω κοινό γνωστό και μιλήσουμε για σένα. Τότε, πιστεύω πως ανταποκρίνεσαι στα μηνύματά μου…

Επτά χρόνια απουσίας συμπληρώθηκαν στις 21 Σεπτεμβρίου και δεν άλλαξε κάτι. Μόνο κάποιες εντυπώσεις που ξεκαθαρίζει η θωριά του χρόνου. Ξεδιαλύνει ‘’ μυστήρια’’ και σκοτεινές, θολές εικόνες, από περασμένες εποχές. Και είναι ειλικρινής ο χρόνος και κάποιες φορές σκληρός, αμείλικτος αλλά και γενναιόδωρος και δίκαιος. Νομίζω πως αξίζεις πολύ, για να σε κρατώ στη θύμηση, τη ζωή μου, στις σκέψεις και στην ψυχή μου σαν πολύτιμο φυλαχτό γεμίζοντας τις άδειες μέρες και ώρες με παρουσία καρδιάς.

Ν. Ανδρεαδάκη

Στα : Θεσεις

Το αρθρο δημοσιευτηκε απο τον/την:

Ο “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Είναι η έκφραση μιας πολύχρονης αγωνιστικότητας. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες. Υπηρετεί και προβάλλει, με ευρύτητα αντίληψης, αξίες και οράματα για μία καλύτερη κοινωνία. Η βασική αρχή είναι η κριτική στην εξουσία όποια κι αν είναι αυτή, ιδιαίτερα στα σημεία που παρεκτρέπεται από τα υποσχημένα, που μπερδεύεται με τη διαφθορά, που διαφθείρεται και διαφθείρει. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η εφημερίδα έμεινε μακριά από συσχετισμούς και διαπλοκές, μακριά από μεθοδεύσεις και ίντριγκες.

Η απάντησή σας

Το email σας δεν δημοσιεύεται.

ΚΡΗΤΗ FM 101.5 live