Με δυναμικό παλμό και ευρεία εκπροσώπηση από εργατικά σωματεία, συνδικάτα, αγροτικούς φορείς και φοιτητικούς συλλόγους, πραγματοποιήθηκε στα Χανιά η κεντρική απεργιακή συγκέντρωση για την Εργατική Πρωτομαγιά.

Η κινητοποίηση αποτέλεσε ένα σαφές μήνυμα υπεράσπισης των εργασιακών δικαιωμάτων, σε μια συγκυρία όπου η ακρίβεια, οι κοινωνικές ανισότητες και οι διεθνείς πολεμικές συγκρούσεις επαναπροσδιορίζουν το διεκδικητικό πλαίσιο των εργαζομένων.

Κατά τη διάρκεια των ομιλιών υπογραμμίστηκε ότι τα μηνύματα της ημέρας παραμένουν εξαιρετικά επίκαιρα, καθιστώντας την ενότητα και τον συλλογικό αγώνα μοναδικά μέσα για την προάσπιση των κεκτημένων.

Το διεθνές πλαίσιο και η αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό

Η φετινή κινητοποίηση στα Χανιά απέκτησε έντονο διεθνιστικό χαρακτήρα, καθώς πολλοί ομιλητές επέκτειναν τις αναφορές τους πέρα από τις εγχώριες εργασιακές συνθήκες. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις πολεμικές επιχειρήσεις στο Ιράν, ενώ καταγγέλθηκε η χθεσινή παρέμβαση των ισραηλινών δυνάμεων κατά του «Στόλου της Ελευθερίας» σε θαλάσσια περιοχή δυτικά των Χανίων.

Οι διαδηλωτές εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους προς τον Παλαιστινιακό λαό, συνδέοντας την ειρήνη και τη διεθνή δικαιοσύνη με το παγκόσμιο εργατικό κίνημα.

Η διαδρομή της πορείας στον αστικό ιστό

Μετά την ολοκλήρωση των ομιλιών, οι συμμετέχοντες πραγματοποίησαν πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης.

Οι διαδηλωτές διέσχισαν την οδό Σκαλίδη και στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς την οδό Χάληδων, περνώντας μέσα από το ενετικό λιμάνι των Χανίων.

Η κινητοποίηση ολοκληρώθηκε ειρηνικά στην Πλατεία της Δημοτικής Αγοράς, με τους συγκεντρωμένους να ανανεώνουν το ραντεβού τους για τις επόμενες διεκδικήσεις.

Το διεκδικητικό πλαίσιο και οι οικονομικές προτεραιότητες

Στο επίκεντρο των αιτημάτων βρέθηκε η ανάγκη για ουσιαστική ενίσχυση του εισοδήματος και την αποκατάσταση των εργασιακών σχέσεων. Οι εργαζόμενοι απαιτούν την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, καθώς και το «ξεπάγωμα» των μισθολογικών κλιμακίων της περιόδου 2016-2017.

Παράλληλα, ζητήθηκε η κατάργηση της εισφοράς 2% για την ανεργία, η αύξηση του αφορολόγητου ορίου στις 12.000 ευρώ και η ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας για τη διασφάλιση αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Το πλαίσιο των διεκδικήσεων περιλαμβάνει επίσης:

• Την επέκταση του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας.

• Την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης και της γενικευμένης ακρίβειας.

• Την προστασία των δημόσιων αγαθών και την κατηγορηματική άρνηση στις ιδιωτικοποιήσεις.

• Την αποκατάσταση της διαφάνειας, της αξιοκρατίας και της ισονομίας σε κάθε πτυχή του δημόσιου βίου.

Προτεραιότητα στη Δημόσια Υγεία και την Παιδεία

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις δομές του κοινωνικού κράτους, με τους διαδηλωτές να ζητούν μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στους τομείς της υγείας, της παιδείας και της κοινωνικής ασφάλισης. Η ουσιαστική ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ) μέσω γενναίας χρηματοδότησης και η διασφάλιση της υγείας και της ασφάλειας σε κάθε χώρο εργασίας αναδείχθηκαν ως κορυφαία ζητήματα για την ποιότητα ζωής των πολιτών.

Η κινητοποίηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η κατάργηση των αντεργατικών νόμων και η βελτίωση του πλαισίου των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων αποτελούν τη μόνη διέξοδο για την αντιμετώπιση των ογκούμενων κοινωνικών ανισοτήτων.