Του Δημήτρη Κ. Τυραϊδή *

Κύριε δ/ντά

Θέλω μέσω της έγκριτης εφημερίδας σας να εκφράσω την μεγάλη αγανάκτησή μου και την πίκρα που ένιωσα όταν πηγαίνοντας στο κατάστημα των ΕΛΤΑ της πολιτείας μας, τα Χανιά, για την διεκπεραίωση μιας επείγουσας εργασίας μου δεν έμεινα απολύτως ικανοποιημένος. Εξυπηρετήθηκα μεν, και αυτό έγινε χάρη στο φιλότιμο μιας υπαλλήλου, έπειτα από 3 ώρες παραμονής μου στο κατάστημα.

Συγκεκριμένα, την 21/4/2026 και ώρα περίπου 10:00 το πρωί φτάνοντας στο εν λόγω κατάστημα αντίκρισα πλήθος συνανθρώπων μου να περιμένουν την σειρά τους για να εξυπηρετηθούν και ενώ όλοι οι υπάλληλοι του καταστήματος ήταν στη θέση τους κανένας δεν εξυπηρετούσε κανέναν από τους παρευρισκόμενους. Ρωτώντας δε μια υπάλληλο αν μπορεί να με εξυπηρετήσει μου απάντησε με απίστευτη ευγένεια: ‘’δεν είναι δυνατόν κύριε να σας εξυπηρετήσω γιατί έχει πάθει βλάβη το ηλεκτρονικό μας σύστημα’’.

Με ιώβεια υπομονή περίμενα τρεις ώρες αλλά το σύστημα δεν ενεργοποιήθηκε ποτέ. Πολλοί δε από τους παρευρισκόμενους στο χώρο αγανακτισμένοι έφυγαν ενώ και οι άλλοι που ερχόταν στο χώρο μαθαίνοντας ότι δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους, εκνευρισμένοι δρασκέλιζαν το κατώφλι της εξόδου μουρμουρίζοντας. Εγώ παρέμεινα στη θέση μου λέγοντας πολλές φορές ενδόμυχα: ‘’μηχανήματα είναι, παθαίνουν βλάβες και ευνόητο είναι να συμβαίνουν σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες και όχι μόνο, καθυστερήσεις’’.

Τώρα, μη έχοντας άλλη επιλογή παρέμεινα, περιμένοντας την επαναλειτουργία του συστήματος. Κάποια στιγμή όμως ήρθε, ή μάλλον την έφερε ο γιος της, μια υπερήλικη κυρία, κρατώντας την από το χέρι, που μόλις και μετά βίας μπορούσε να σύρει τα πόδια της. Θωρώντας την, αυθόρμητα απευθυνόμενος σε έναν υπάλληλο του καταστήματος είπα: ‘’δεν έπρεπε κύριε να υπάρχει κάποια μέριμνα για την ταχεία εξυπηρέτηση αυτών των ανήμπορων συνανθρώπων μας;’’ Ο υπάλληλος αρκέστηκε να κουνήσει το κεφάλι του καταφατικά και δεν είπε τίποτε άλλο.

Οφείλω να ευχαριστήσω την κυρία που προσφέρθηκε να με εξυπηρετήσει μετά από τρεις ώρες παραμονής μου στο κατάστημα. Δεν γνωρίζω με ποιον τρόπο, αλλά με εξυπηρέτησε λέγοντάς μου: ‘’δεν μπορώ να σας βλέπω να περιμένετε όρθιος τόσες ώρες, ηλικιωμένος άνθρωπος. Ελάτε να σας εξυπηρετήσω’’. Δεν ξέρω με ποιον τρόπο με εξυπηρέτησε και μου είπε: ‘’ελάτε αύριο να πάρετε την απόδειξη’’.

Τέλος, με το να κλείσουν πάρα πολλά καταστήματα των ΕΛΤΑ στις επαρχιακές κωμόπολης της χώρας μας, οι συνάνθρωποί μας που κατοικούν στα απομακρυσμένα χωριά δυσκολεύονται πάρα πολύ να εξοικονομήσουν τον απαραίτητο χρόνο για να μεταβούν στις πρωτεύουσες των νομών και να εξυπηρετηθούν. Δεν πρέπει να βρεθεί κάποιος τρόπος για να βελτιωθεί κάπως η ταλαιπωρία τους; Και πολύ περισσότερο οι συνάνθρωποί μας εκείνοι που είναι άτομα ΑΜεΑ ή ηλικιωμένοι και ανήμποροι; Μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να περιμένουν τρεις ώρες έως ότου έρθει η σειρά τους για να διεκπεραιώσουν την όποια εργασία τους;

* συγγραφέας – ποιητής
μέλος της Παγκοσμίου Ενώσεως Ελλήνων Λογοτεχνών,
μέλος των Πνευματικών Δημιουργών νομού Χανίων
και άλλων πολλών πολιτιστικών συλλόγων