Στο επίκεντρο των διήμερων εκδηλώσεων στις 16 και 17 Μάη, με αντικείμενο τη λειτουργία και τις γεωπολιτικές προεκτάσεις της Βάσης της Σούδας, πραγματοποιήθηκε στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας και σχετική εκδήλωση. Μεταξύ των ομιλητών ήταν και ο Παύλος Ασλανίδης, πατέρας θύματος της σιδηροδρομικής τραγωδίας των Τεμπών.

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, ο κ. Ασλανίδης συνέδεσε ευθέως τη στρατηγική εμπλοκή των ελληνικών στρατιωτικών υποδομών σε διεθνείς συρράξεις με εσωτερικά ζητήματα κρατικής διαφάνειας και λογοδοσίας.

Εστιάζοντας στον ρόλο της Σούδας, αλλά και σε πρόσφατα περιστατικά εθνικής ασφάλειας, όπως η διαχείριση του μη επανδρωμένου αεροσκάφους (drone) στη Λευκάδα, ο ομιλητής άσκησε δριμεία κριτική στις θεσμικές πρακτικές που, κατά την εκτίμησή του, επιστρατεύονται διαχρονικά για την απόκρυψη ευθυνών, θέτοντας ως κύριο διακύβευμα την προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Ο ρόλος της Βάσης της Σούδας και οι διεθνείς πολεμικές συρράξεις

Το κεντρικό σημείο της παρέμβασης στο χανιώτικο φόρουμ αφορούσε τη λειτουργία των ξένων στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην ελληνική επικράτεια και τις επιπτώσεις τους στην ασφάλεια της χώρας. Ο κ. Ασλανίδης συσχέτισε τη δραστηριότητα των βάσεων με το ευρύτερο διεθνές περιβάλλον, αναφερόμενος σε παρόμοια φαινόμενα που καταγράφονται στη Φινλανδία και τις Βαλτικές χώρες, όπου η πτώση ουκρανικών drones προκάλεσε έντονες διπλωματικές διαμαρτυρίες προς την ηγεσία της Ουκρανίας. Σύμφωνα με τον ομιλητή, οι χώρες αυτές αντιμετωπίζουν τις συνέπειες διμερών ή νατοϊκών συμφωνιών που επιτρέπουν τη χρήση του εναέριου και θαλάσσιου χώρου τους για τη διενέργεια πληγμάτων.

Στρέφοντας την προσοχή του στην ελληνική πραγματικότητα, υποστήριξε ότι οι αμερικανικές και νατοϊκές βάσεις στη Σούδα, την Αλεξανδρούπολη και άλλες πόλεις, εμπλέκονται ήδη σε πολεμικές ενέργειες που αφορούν τα μέτωπα της Ουκρανίας, του Ιράν και άλλων περιοχών. Σχολιάζοντας τις επίσημες δηλώσεις της Αθήνας στο Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περί μη ανοχής πολεμικών ενεργειών στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, ο κ. Ασλανίδης έθεσε ένα σαφές πολιτικό δίλημμα, ζητώντας την άμεση αναστολή της λειτουργίας της στρατηγικής υποδομής των Χανίων:

«Αλλά οι αμερικανικές και νατοϊκές βάσεις στη Σούδα, στην Αλεξανδρούπολη και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας συμμετέχουν ήδη σε πολεμικές ενέργειες που αφορούν τον πόλεμο στην Ουκρανία, στο Ιράν και σε άλλες μέρη του κόσμου. Συνεπώς, εάν ειλικρινά εννοούν αυτό που δηλώνουν τώρα, θα πρέπει να κλείσουν αύριο κιόλας τη βάση της Σούδας, ως πρώτη πράξη αποδέσμευσης της Ελλάδας από τις πολεμικές συρράξεις».

Το περιστατικό της Λευκάδας και οι καταγγελίες για κυβερνητικό «κουκούλωμα»

Η ανάλυση του κ. Ασλανίδη επεκτάθηκε στον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση διαχειρίστηκε το πρόσφατο συμβάν με το πλωτό drone στη Λευκάδα, το οποίο, όπως τόνισε, θα μπορούσε να οδηγήσει σε εκτεταμένη καταστροφή. Ο ίδιος παρέθεσε τις αρχικές τοποθετήσεις του Υπουργού Άμυνας περί εντοπισμού του σκάφους σε διεθνή ύδατα, καθώς και την επακόλουθη ανακοίνωση μετά τον έλεγχο από τους πυροτεχνουργούς του Τάγματος Εκκαθάρισης Ναρκοπεδίων Ξηράς (ΤΕΝΞ), η οποία ανέφερε ότι το drone διέθετε τρεις πυροκροτητές αλλά δεν μετέφερε εκρηκτικές ύλες.

Κατά τον ομιλητή, οι αρχικές αυτές διαβεβαιώσεις συνιστούσαν μια συνειδητή προσπάθεια απόκρυψης της αλήθειας, με στόχο να καθησυχαστεί η κοινή γνώμη και να καλυφθούν οι παραλείψεις των αρμόδιων αρχών στο πεδίο της πρόληψης. Η παραδοχή για την ύπαρξη εκρηκτικών υλών και τον συνεπακόλουθο κίνδυνο για τις ανθρώπινες ζωές, το περιβάλλον και την οικονομία, ήρθε, σύμφωνα με τον κ. Ασλανίδη, μόνο μετά τη δημοσιοποίηση οπτικού υλικού (βίντεο) από την ελεγχόμενη έκρηξη, γεγονός που ανάγκασε τις επίσημες αρχές να μεταβάλουν τη στάση τους και να προχωρήσουν σε διπλωματικές δηλώσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Παράλληλοι δρόμοι: Η διαχείριση της ασφάλειας και η τραγωδία των Τεμπών

Το δεύτερο μέρος της ομιλίας κινήθηκε γύρω από τις αναλογίες που παρουσιάζει η διαχείριση των θεμάτων εθνικής ασφάλειας με τη διαχείριση της σιδηροδρομικής τραγωδίας των Τεμπών. Ο κ. Ασλανίδης υπογράμμισε ότι οι συγγενείς των θυμάτων βίωσαν τις ίδιες πολιτικές συγκάλυψης, υπενθυμίζοντας τις δηλώσεις του τότε υπουργού Μεταφορών, Κώστα Καραμανλή, για την ασφάλεια του σιδηροδρομικού δικτύου, καθώς και τη μεταγενέστερη δημόσια τοποθέτηση του Άδωνη Γεωργιάδη.

Ομιιλώντας για τις πρακτικές διαφορές ανάμεσα στα δύο περιστατικά, ο κ. Ασλανίδης σημείωσε:

«Ενώ στη Λευκάδα είπαν ψέματα ότι άρχισε η αποσύνδεση των μερών του drone, το οποίο θα μεταφερόταν σε άλλη τοποθεσία, εμείς βιώσαμε ως φρικτή αλήθεια το μπάζωμα όλων των τεκμηρίων και την ανίερη κατακρεούργηση και μεταφορά των νεκρών παιδιών μας. Και ενώ στη Λευκάδα υπήρξε το βίντεο που αποδείκνυε ότι ναι, υπήρχαν εκρηκτικές ύλες, και έτσι δεν μπόρεσε να υπάρξει “κουκούλωμα” του κινδύνου, εμείς λοιδορηθήκαμε για την επιμονή μας να δούμε τα βίντεο που μπορούν να αποδείξουν την αλήθεια — βίντεο που μέχρι σήμερα αρνούνται να δώσουν στη δημοσιότητα».

Κατήγγειλε, επίσης, ότι η κυβέρνηση έχει κηρύξει έναν «απάνθρωπο πόλεμο» ενάντια στα θύματα των Τεμπών, με σκοπό την προστασία των υπευθύνων και όσων συμμετείχαν στην αλλοίωση του χώρου του δυστυχήματος.

Η σύγκριση με τις διεθνείς πρακτικές και ο προσωπικός επίλογος

Προκειμένου να καταδείξει το μέγεθος της θεσμικής απαξίωσης, ο κ. Ασλανίδης συνέκρινε τις εγχώριες διαδικασίες με τις επίσημες πρακτικές που ακολουθούνται ακόμη και μεταξύ εμπόλεμων κρατών, όπως η Ρωσία και η Ουκρανία. Όπως εξήγησε, κατά την ανταλλαγή νεκρών στρατιωτών, η οποία υποστηρίζεται από τον Ο.Η.Ε. και την Ε.Ε., διενεργούνται πλήρεις επιστημονικές εξετάσεις DNA και ιατροδικαστικοί έλεγχοι για τον προσδιορισμό των ακριβών συνθηκών θανάτου, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα των συγγενών στη γνώση. Αντίθετα, υποστήριξε ότι στην περίπτωση των Τεμπών, οι προσπάθειες των οικογενειών για πλήρη διερεύνηση συκοφαντούνται, ενώ οι εκταφές επιτρέπονται σπάνια και αποκλειστικά για ταυτοποίηση, αποκλείοντας τις εξειδικευμένες εξετάσεις για τα αίτια του θανάτου.

Η ομιλία στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας έκλεισε με μια φορτισμένη προσωπική αναφορά του Παύλου Ασλανίδη στον απώλεια του γιου του, Δημήτρη, αποτυπώνοντας το διαρκές ανθρώπινο κόστος πίσω από την αναζήτηση της αλήθειας:

«Εκεί που ήσουν, υπάρχει μια τρύπα στον κόσμο, την οποία βρίσκω τον εαυτό μου να περπατάει συνεχώς την ημέρα και να πέφτει μέσα τη νύχτα. Μου λείπεις σαν κόλαση».