Σε μια φορτισμένη ατμόσφαιρα στο κινηματοθέατρο «Αστόρια», ο πρώην Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας επέλεξε το Ηράκλειο για να κλείσει τον κύκλο των παρουσιάσεων του βιβλίου του «Ιθάκη», μετατρέποντας μια λογοτεχνική εκδήλωση σε ένα αυστηρό πολιτικό και γεωπολιτικό μανιφέστο. Με φόντο τη νίκη του ΟΦΗ, την οποία χαρακτήρισε σύμβολο συλλογικής πίστης, ο κ. Τσίπρας προειδοποίησε ότι η επίσκεψή του συμπίπτει με μια περίοδο όπου «ξαναφουντώνει το καμίνι». Η παρέμβασή του δεν περιορίστηκε στην εγχώρια κριτική, αλλά επεκτάθηκε σε μια δριμεία καταγγελία της εμπλοκής της χώρας στις φλεγόμενες μέτωπα της Μέσης Ανατολής, θέτοντας το δίλημμα ανάμεσα στον «υπάκουο σύμμαχο» και τον «αξιόπιστο πυλώνα σταθερότητας».

“Δεν είναι και δεν μπορεί να αφήσουμε την Κρήτη να είναι συνώνυμο του φραπέ και του χασάπη, της απάτης και της διαφθοράς”

Η ομιλία ξεκίνησε με μια σαφή προσπάθεια επανακαθορισμού της ταυτότητας του νησιού, σε μια προσπάθεια να αποσυνδεθεί η Κρήτη από πρόσφατα φαινόμενα σκανδάλων. Ο πρώην Πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι η Κρήτη «δεν είναι και δεν μπορεί να αφήσουμε να είναι συνώνυμο του φραπέ και του χασάπη, της απάτης και της διαφθοράς». Αντιθέτως, την όρισε ως το κατεξοχήν πεδίο «της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, του πολιτισμού, των αγώνων για τη λευτεριά και την αξιοπρέπεια».

Επικαλούμενος το ιστορικό βάθος του νησιού, ο κ. Τσίπρας τόνισε με νόημα προς την πλευρά της κυβέρνησης ότι «αυτή η Κρήτη δεν πωλείται και δεν εξαγοράζεται», αναφερόμενος στην Κρήτη «του Θεοτοκόπουλου, του Βενιζέλου, του Καζαντζάκη, του Θερίσου και της Κάνδανου». Η αναφορά αυτή δεν ήταν τυχαία, καθώς επιδίωξε να ταυτίσει την προοδευτική παράταξη με το πνεύμα της αντίστασης και της ηθικής ακεραιότητας, χρησιμοποιώντας μάλιστα τη ρήση του Νίκου Καζαντζάκη: «Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: Θα νικήσουμε; Θα νικήσουμε; Πολέμα!».

Γεωπολιτικός Προσανατολισμός: Η Σούδα και το Μέτωπο Ιράν-Γάζας

Επανερχόμενος στα γεωπολιτικά ζητήματα που αποτελούν τον πυρήνα της διεθνούς ανησυχίας, ο Αλέξης Τσίπρας επανέλαβε την ανάγκη για μια Ελλάδα που θα λειτουργεί ως «πυλώνας σταθερότητας και ειρήνης» και όχι ως πεδίο εξυπηρέτησης ξένων στρατιωτικών σχεδιασμών. Η τοποθέτησή του για την εμπλοκή της χώρας στις πολεμικές επιχειρήσεις ήταν απολύτως ευθεία:

«Λέμε όχι στη γενοκτονία που συντελείται ακόμα και σήμερα στη Γάζα. Λέμε όχι στον πόλεμο του Τραμπ και του Νετανιάχου κατά του Ιράν. Λέμε όχι στην εμπλοκή της Σούδας και των στρατιωτικών βάσεων που εδρεύουν στη χώρα στις πολεμικές επιχειρήσεις. Λέμε όχι στην εμπλοκή της Ελλάδας με οποιονδήποτε τρόπο.»

Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι έχει αποδεχτεί τον ρόλο του «υπάκουου συμμάχου», γεγονός που χαρακτήρισε επικίνδυνο για την εθνική ασφάλεια. Σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα, η προστασία του διεθνούς δικαίου και η άρνηση συμμετοχής σε συγκρούσεις που απειλούν με γενικευμένη ανάφλεξη τη Μέση Ανατολή αποτελούν όρο επιβίωσης και αξιοπρέπειας για την ελληνική κοινωνία.

Από τα Γεμάτα Ταμεία στο «Μεγάλο Κόλπο» της Ενέργειας

Επιστρέφοντας στα του οίκου μας, ο κ. Τσίπρας έκανε έναν απολογισμό της δικής του διακυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι παρέλαβε μια πατρίδα «πεδίο υποταγής και επιτροπείας» και την παρέδωσε «απελευθερωμένη από τους δανειστές, με γεμάτα ταμεία και σε δρόμο ανάπτυξης». Υπογράμμισε ότι η εντιμότητα στη διαχείριση των δημόσιων ταμείων ήταν για την κυβέρνησή του «νόμος ζωής και απαράβατος ηθικός κανόνας».

Στον αντίποδα, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση για το ζήτημα της ακρίβειας και της ΔΕΗ, κάνοντας λόγο για «οικονομικό έγκλημα». Κατήγγειλε ότι με χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου «γίνεται παιχνίδι για να κονομήσει ένα ξένο FUND, η CVC» , και μίλησε για ένα «μεγάλο κόλπο» όπου αυξάνεται το μετοχικό κεφάλαιο της ΔΕΗ για επενδύσεις στην Ουγγαρία και τη Ρουμανία. «Πρωταθλητής λοιπόν η ΔΕΗ, σύμφωνοι, αλλά της αισχροκέρδειας, των εναρμονισμένων πρακτικών, της ακρίβειας και της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος» , δήλωσε, αντιπαραβάλλοντας ότι η δική του κυβέρνηση «δεν ανέβασε ούτε ένα ευρώ τους λογαριασμούς του ρεύματος» για 4,5 χρόνια.

Η Ακρίβεια ως «Κρατική Κερδοσκοπία»

Αναλυτικά όσα είπε ο Αλέξης Τσίπρας:

Έπρεπε να πάρει το κύπελο ο ΟΦΗ για να ξανάρθω στην Κρήτη.

Έχω, η αλήθεια είναι τρία χρόνια να σας ανταμώσω.

Αλλά από ότι βλέπω δε χάσατε τη ζωντάνια και την αισιοδοξία σας.

Και δε θα έχετε και παράπονο γιατί έρχομαι σε μια εποχή που ξαναφουντώνει το καμίνι.

Πως το λέτε εδώ οι Ομιλήτες στα επινίκια τραγούδια σας :

Ανάψαμε φωτιά και μεγαλώνει..

Κι εγώ για μια τέτοια φωτιά ήρθα να σας μιλήσω σήμερα, στον τελευταίο σταθμό της παρουσίασης του βιβλίου μου

Έχει ξεχωριστή σημασία για μένα να βρίσκομαι σήμερα στην Κρήτη για να κλείσω τον κύκλο των παρουσιάσεων της Ιθάκης.

Κι αν έχω ένα μήνυμα από τo γιορτινό τούτες τις μέρες, μετά το θρίαμβο του ΟΦΗ, Ηράκλειο, είναι ότι η Κρήτη δεν είναι και δεν μπορεί να αφήσουμε να είναι συνώνυμο του φραπέ και του χασάπη, της απάτης και της διαφθοράς.

Αλλά της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, του πολιτισμού, των αγώνων για τη λευτεριά και την αξιοπρέπεια.

Και αυτή η Κρήτη δεν πωλείται και δεν εξαγοράζεται, κύριοι της κυβέρνησης.

Η Κρήτη του Θεοτοκόπουλου, του Βενιζέλου, του Καζαντζάκη, του Θερίσου και της Κάνδανου.

Αλλά και του ΟΦΗ που με τον θρίαμβό του, μας δείχνει πως μια ομάδα που μάχεται συλλογικά και πιστεύει στη νίκη μπορεί να τα καταφέρει.

Έτσι θέλουμε να μάχεται και να κερδίζει και η Ελλάδα.

Πως το έλεγε ο δικός σας αλλά και παγκόσμιος Νίκος Καζαντζάκης;

Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε; Πολέμα!

Και αυτό ακριβώς κάναμε κι εμείς και το περιγράφω στο βιβλίο μου, όταν ο λαός μας ανέθεσε τη μεγάλη ευθύνη να βγάλουμε την πατρίδα από το βάλτο που άλλοι την έριξαν.

Πολεμήσαμε.

Με εντιμότητα, αλλά και αποφασιστικότητα.

Με άγνοια κινδύνου, αλλά και με σύνεση.

Χωρίς το φόβο του φόβου.

Κι ας είχαμε απέναντι το πιο σκληρό κατεστημένο της Ευρώπης και τον οργανωμένο κυνισμό της εγχώριας ολιγαρχίας που οδήγησε τη χώρα στον γκρεμό.

Και αν κάτι δεν μας συγχωρούν ξέρετε τι είναι ;

Ότι παραλάβαμε μια πατρίδα που αυτοί κατάντησαν πεδίο υποταγής και επιτροπείας.

Και την παραδώσαμε απελευθερωμένη από τους δανειστές, με γεμάτα ταμεία και σε δρόμο ανάπτυξης.

Και μέσα σε συνθήκες δημοσιονομικής ασφυξίας, φροντίσαμε κοινωνικές πληγές, ανατάξαμε την Υγεία και την Παιδεία, στηρίξαμε τους μη προνομιούχους, δώσαμε στην ελληνική κοινωνία το δείγμα μιας άλλης αντίληψης και πρακτικής της εξουσίας.

Δεν μας συγχωρούν, εντέλει, ότι τα καταφέραμε εκεί που αυτοί απέτυχαν.

Δεν ήμασταν από τζάκια, ούτε είδαμε ποτέ την εξουσία σαν λάφυρο, αλλά αποδείξαμε ότι η αφοσίωση στο λαό και την πατρίδα είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο.

Ότι η εντιμότητα στην πολιτική και τη διαχείριση των δημόσιων ταμείων είναι για μας νόμος ζωής και απαράβατος ηθικός κανόνας.

Διασύρουν όμως το δικό μας χτες, για να κρύψουν το δικό τους διεφθαρμένο σήμερα.

Και το ακόμα χειρότερο αύριο που ονειρεύονται και σχεδιάζουν.

Αυτή είναι η αλήθεια.

Δείτε τι κάνουν για παράδειγμα, με τη ΔΕΗ.

Ανέδειξα προχθές ένα θέμα που δεν θα δείτε και δεν θα διαβάσετε στα ΜΜΕ.

Γιατί η ΔΕΗ έχει μπουκώσει με χρήμα τη διαφημιστική αγορά.

Και γιατί δεν το αναδεικνύουν, είτε από άγνοια είτε από συμφέροντα, τα κόμματα της σημερινής αντιπολίτευσης.

Μίλησα για οικονομικό έγκλημα, γιατί με τους δημόσιους πόρους, με χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου, γίνεται παιχνίδι για να κονομήσει ένα ξένο FUND, η CVC, που σήμερα είναι ο βασικός ιδώτης μέτοχος της εταιρίας.

Και μίλησα για ένα μεγάλο κόλπο.

Αυξάνουν το Μετοχικό κεφάλαιο της ΔΕΗ για να κάνει επενδύσεις στο εξωτερικό, στην Ουγγαρία και τη Ρουμανία.

Και το Δημόσιο συμμετέχει καταβάλλοντας 1,3 δις.

Συν 2 περίπου δις που έχουν πάρει από το Ταμείο ανάκαμψης, συνολικά 3,5 δις από τις τσέπες του φορολογούμενου προς τη ΔΕΗ τα τελευταία χρόνια.

Και ποια η ανταπόδοση στους καταναλωτές;

Οι λογαριασμοί στα ύψη και η ΔΕΗ καθοδηγεί το καρτέλ της ενέργειας που φουσκώνει τους λογαριασμούς του ρεύματος.

Κι όταν αποκάλυψα προχτές ότι σπαταλούν για ίδιον όφελος πόρους που ανήκουν στον λαό, τι απάντησαν ;

Όχι ότι έχω άδικο.

Αλλά ότι δήθεν εμείς τους παραδώσαμε μια ΔΕΗ χρεωμένη κι αυτοί έχουν καταφέρει να φτιάξουν μια ΔΕΗ κερδοφόρα.

Φτιάξανε λένε, έναν εθνικό πρωταθλητή.

Ποιοι ;

Αυτοί που έβαλαν τον ΕΝΦΙΑ μέσα στο λογαριασμό της ΔΕΗ με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί κύμα ληξιπρόθεσμων οφειλών αλλά και διακοπών της παροχής σε χιλιάδες ευάλωτους καταναλωτές μέσα στην κρίση.

Αυτοί που αργότερα αύξησαν κατά 40% τα τιμολόγια της ΔΕΗ, κι έφτασαν οι άνθρωποι να ανοίγουν τους λογαριασμούς με κομμένη την ανάσα.

Πρωταθλητής λοιπόν η ΔΕΗ, σύμφωνοι, αλλά της αισχροκέρδειας, των εναρμονισμένων πρακτικών, της ακρίβειας και της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος.

Τέτοιο πρωτάθλημα θα τους το χαρίζαμε, αν τα σπασμένα δεν τα πλήρωνε ο ελληνικός λαός.

Για να δούμε όμως και την πλήρη αλήθεια των αριθμών:

Εμείς το 15-19, μειώσαμε την ενεργειακή φτώχεια από το 29.2% το 2015, στο 17.9% το 2019.

Και τα ληξιπρόθεσμα κατά δέκα μονάδες, από 42% το 2015, στο 32% το 2019.

Σήμερα παραμένουν στο ίδιο ποσοστό.

Να δούμε όμως και ποιος τη χρεοκόπησε ;

Το 2019 το καθαρό χρέος της ΔΕΗ ήταν 3.6 δις.

Το 2025 το καθαρό χρέος της ΔΕΗ είναι 6,5 δις.

Και το κυριότερο, αυτό που γνωρίζει κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνας :

Εμείς για 4,5 χρόνια δεν ανεβάσαμε ούτε ένα ευρώ τους λογαριασμούς του ρεύματος.

Θέλω να το επαναλάβω: Δεν ανεβάσαμε ούτε ένα ευρώ τους λογαριασμούς του ρεύματος στην περίοδο της διακυβέρνησης μας.

Να λοιπόν η διαφορά της στρατηγικής και της πολιτικής μας :

Εμείς δεν θέλουμε μια ΔΕΗ πρωταθλητή στην ακρίβεια, αλλά αναπτυξιακή δύναμη της χώρας και εργαλείο στην αγορά ενέργειας με σκοπό τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και τη μείωση του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας για τα νοικοκυριά.

Εμείς θέλουμε να μην αγωνιούν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες όταν ανοίγουν το λογαριασμό του ρεύματος.

Γι’ αυτό και σήμερα έχουμε έτοιμο σχέδιο για: Ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας για όλα τα νοικοκυριά σε σταθερή και προσιτή τιμή.

Για να διασφαλίσουμε ότι κάθε νοικοκυριό θα μπορεί να θερμαίνεται/ψύχεται επαρκώς σε ένα προσιτό κόστος.

Πως θα το πετύχουμε αυτό;

Η χαμηλή τιμή θα διαμορφωθεί μέσω μακροχρόνιων συμβολαίων χαμηλού κόστους από ΑΠΕ και θα είναι αποσυνδεδεμένη από βραχυπρόθεσμες διακυμάνσεις της Αγοράς.

Το ζήτημα της ακρίβειας όμως, δεν αφορά μόνο την ενέργεια. Αφορά και το σούπερ μάρκετ, αφορά και τη στέγη, αφορά δηλαδή τα πάντα.

Μας λένε ότι η ακρίβεια είναι εισαγόμενη.

Σχεδόν φυσικό φαινόμενο.

Οι παλιότεροι θα θυμάστε ότι κάποτε μας έλεγαν ότι πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τους σεισμούς.

Ε, τώρα μας λένε ότι πρέπει να μάθουμε να ζούμε με την ακρίβεια.

Θησαυρίζουν τα καρτέλ μπροστά στα μάτια μας.

Στο ρεύμα, τα καύσιμα, το σούπερ μάρκετ.

Από τις θηριώδεις αυξήσεις των τιμών το κράτος εισπράττει πολλαπλάσια φορολογία.

Από τους πολίτες, τους πολλούς, εκείνους που μπαίνουν με τρόμο στο σούπερ μάρκετ.

Και ύστερα μοιράζει κάποια επιδόματα.

Δίνει πέντε σε εκείνους από τους οποίους πήρε εκατόν πέντε.

Δεν είναι όμως, φυσικό φαινόμενο η ΔΕΗ να καθοδηγεί το καρτέλ των καυσίμων στην κερδοσκοπική κούρσα.

Δεν είναι φυσικό φαινόμενο να κερδοσκοπούν ασύδοτα οι ολιγάρχες της ενέργειας και των καυσίμων.

Δεν είναι φυσικό φαινόμενο οι εναρμονισμένες αυξήσεις στις τιμές αγαθών απαραίτητων για την επιβίωση.

Δεν είναι φυσικό φαινόμενο το κράτος να είναι ο μεγαλύτερος κερδοσκόπος.

Να εισπράττει πολλαπλάσια έσοδα, από τις μεγάλες ανατιμήσεις.

Και ύστερα να εμφανίζεται με διάφορα pass φιλανθρωπίας.

Δεν αρκούν, όμως, οι διαπιστώσεις.

Χρειάζονται επειγόντως μέτρα και συγκεκριμένες πολιτικές.

Που δεν τα λαμβάνει η κυβέρνηση.

Γιατί έχει διαλέξει πλευρά.

Ή αν θέλετε την έχει διαλέξει και τη στηρίζει εκείνη η πλευρά, που κερδοσκοπεί με τις ζωές των άλλων.

Τι χρειάζεται λοιπόν;

Άμεσα μέτρα ανακούφισης και μόνιμης παρέμβασης στην αγορά.

Υποχρεωτική διαφάνεια στη διαμόρφωση των τιμών.

Στην ψηφιακή εποχή δεν είναι δύσκολο να υπάρχει απόλυτη γνώση της τιμής ενός προϊόντος από τη πρώτη πώλησή του στο χωράφι, μέχρι τη τελευταία στο ράφι.

Στο ινστιτούτο μας, μετά τη ψηφιακή πλατφόρμα της διαφάνειας που παρουσιάσαμε, για τον πλήρη έλεγχο όλων των δημόσιων συμβάσεων και την αντιμετώπιση της διαφθοράς, τώρα ετοιμάζουμε μια αντίστοιχη για τον έλεγχο της αισχροκέρδειας στην διατροφική αλυσίδα.

Ένα ψηφιακό Δημόσιο παρατηρητήριο τιμών ώστε να είναι εφικτός ο αυστηρός έλεγχος σε κάθε βήμα στην αλυσίδα, από την παραγωγή ως τη λιανική.

Και εντέλει η επιβολή πλαφόν στο περιθώριο κέρδους των μεσαζόντων στα βασικά αγαθά.

Γιατί, ή θα μπει όριο στην απληστία, ή θα πληρώνει η κοινωνία το λογαριασμό.

Επιπλέον είναι αναγκαία :

Δραστική μείωση του ΦΠΑ σε βασικά είδη διατροφής και επιβίωσης από 13% σε 6%.

Αλλά και η μείωση στη φορολογία των καυσίμων.

Η κρίση κόστους ζωής ωστόσο έχει σήμερα μια δεύτερη, ίσως ακόμα πιο σκληρή μορφή: τη στέγη.

Θυμάστε, πριν μερικά χρόνια, που λέγαμε ότι οι Έλληνες δεν μπορούν πια να αγοράσουν σπίτι.

Σήμερα λοιπόν έχουμε φτάσει σε κάτι ακόμα χειρότερο: Οι Έλληνες δεν μπορούν ούτε να νοικιάσουν σπίτι.

Σύμφωνα με πολύ πρόσφατη μελέτη οι πολίτες πρέπει να δαπανήσουν το 93,6% του μέσου μηνιαίου μισθού τους για να νοικιάσουν ένα τριάρι!

Ενώ σύμφωνα με την ίδια μελέτη, η Ελλάδα κατέγραψε τη δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση ενοικίων σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2025.

Μια πολιτική κοινωνικής κατοικίας είναι λοιπόν εθνικά αναγκαία.

Που θα περιλαμβάνει:

Δημόσιες επενδύσεις για την κατασκευή κοινωνικής κατοικίας.

Με αξιοποίηση δημόσιας γης, ανενεργών δημόσιων κτιρίων και κατάλληλων χρηματοδοτικών εργαλείων.

Τα χρήματα, για παράδειγμα, που επενδύει το δημόσιο στην ΔΕΗ για να κάνει μπίζνες στην Ουγγαρία, αν τα επένδυε σε ένα ειδικό πρόγραμμα κοινωνικά προσιτής κατοικίας, θα μπορούσαμε να καλύψουμε πάνω από 50.000 συμπολίτες μας.

Περιλαμβάνει επίσης αυστηρό έλεγχο των αδειών Airbnb, των βραχυχρόνιων μισθώσεων που διαλύουν τη μακροχρόνια κατοικία, ιδίως για τις εταιρίες που έχουν στη διάθεσή τους μεγάλο αριθμό διαμερισμάτων.

Ειδικά στεγαστικά εργαλεία για νέους ανθρώπους, νέα ζευγάρια, ιδιαίτερα για εκπαιδευτικούς και εργαζόμενους σε τουριστικές και νησιωτικές περιοχές.

Κατάργηση της α της κατοικίας για την απόκτηση γκόλντεν βίζας.

Καθώς και ειδικό φόρο στην αγορά κατοικιών από μη κατοίκους της Ελλάδας που βρίσκονται εκτός ΕΕ.

Γιατί η Ελλάδα και η ακίνητή περιουσία της πρέπει να ανήκει στους Έλληνες όχι στις Γκόλντεν βίζα.

Πως όμως να ασχοληθεί με τα προβλήματα αυτά των πολιτών, μια κυβέρνηση βαθιά βουτηγμένη στα σκάνδαλα και τη διαφθορά;

Είδατε την τελευταία απίστευτη εξέλιξη στο σκάνδαλο των υποκλοπών.

Προέκυψαν νέα συγκλονιστικά στοιχεία στη δίκη των τεσσάρων ιδιωτών, ανάμεσά τους και του ιδιοκτήτη της εταιρίας που διέθετε στην Ελλάδα το διαβόητο Predator.

Δύο χιλιάδες σελίδες έστειλε στον Άρειο Πάγο το δικαστήριο που τους καταδίκασε σε βαρύτατες ποινές, ζητώντας περαιτέρω διερεύνηση για εγκληματικές πράξεις, όπως κατασκοπεία.

Και εμπλοκή πολιτικών.

Και τι έκανε ο διορισμένος από τον κύριο Μητσοτάκη εισαγγελέας του Αρείου Πάγου;

Αποφάσισε σε χρόνο μηδέν ότι δεν υπάρχει λόγος να ανοίξει πάλι την υπόθεση.

Μπορεί ο ίδιος ο Ντίλιαν της Intellexa να δήλωσε δημόσια ότι η εταιρία του διαθέτει το λογιστικό παρακολουθήσεων μόνο σε κυβερνήσεις και κρατικούς οργανισμούς, αλλά η ελληνική Δικαιοσύνη επιμένει ότι «αναντίλεκτα» -δική τους η λέξη- δεν υπάρχει καμμιά εμπλοκή πολιτικών στο σκάνδαλο.

Μένω άφωνος, ήταν το σχόλιο του πρώην προέδρου της ΑΔΑΕ Χρήστου Ράμμου για την απόφαση αυτή.

Κι όταν έντιμοι λειτουργοί της Δικαιοσύνης μένουν άφωνοι, εμείς οφείλουμε με όλη μας τη φωνή να καταγγείλουμε και το έγκλημα και τη συγκάλυψη.

Όπως και με τα Τέμπη, που ο ίδιος ο πρωθυπουργός έσπευσε από την πρώτη μέρα να αποφανθεί ότι ήταν ανθρώπινο λάθος.

Για να ακολουθήσουν οι εξοργιστικές τακτικές του μπαζώματος.

Κι όπως με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που κυκλοφορούν χωρίς καμιά ντροπή οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, για να μας πείσουν ότι δεν υπάρχει κανένα έγκλημα, μόνο ρουσφέτια και εξυπηρετήσεις, που είναι το job description του βουλευτή.

Και να επιτεθούν με τον πιο ανοίκειο τρόπο στην Ευρωπαία εισαγγελέα που αποκάλυψε το έγκλημα.

Και τόλμησε να διατυπώσει κατηγορίες για διαφθορά, απάτη, κατάχρηση εξουσίας, εμπορία επιρροής.

Εκεί έχουμε φτάσει, φίλες και φίλοι.

Το έγκλημα ως κανονικότητα

Η διαφθορά ως επάγγελμα

Και η συγκάλυψη ως κανόνας.

Με όλα αυτά λοιπόν που συμβαίνουν στη χώρα, θέλω να ομολογήσω για μια ακόμα φορά, ότι:

Ναι, δεν είναι η Ιθάκη μόνο ένας τόπος επιστροφής.

Τόπος λογαριασμού με τη διαδρομή, τις επιλογές, τις αντοχές, το πραγματικό νόημα του ταξιδιού.

Και με τα λάθη του, βέβαια.

Είναι και θέλησα να είναι, ένας οδικός χάρτης για το σήμερα και το αύριο.

Μια δήλωση ότι ο αγώνας συνεχίζεται.

Από όλους μας.

Και από μένα βέβαια.

Σε νέες συνθήκες, με νέες μορφές, νέους σχηματισμούς, νέα πρόσωπα, νέες αναζητήσεις.

Αλλά με τους ίδιους πάντα στόχους: Δημοκρατία, εντιμότητα και δικαιοσύνη.

Και σήμερα είναι ανάγκη, υπαρξιακή θα έλεγα για τη χώρα, να χαράξουμε ένα δρόμο προς αυτούς τους προορισμούς.

Γιατί, η πατρίδα μας βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Χρειάζεται σταθερότητα και μια πραγματική κανονικότητα.

Γιατί η ασύστολη χειραγώγηση της δικαιοσύνης, η καταβαράθρωση κάθε έννοιας κράτους δικαίου, η εκτίναξη της διαφθοράς αλλά και των ανισοτήτων, δεν είναι κανονικότητα.

Ούτε και μπορούν να δημιουργήσουν συνθήκες κοινωνικής εμπιστοσύνης και ειρήνης.

Δηλαδή κοινωνικής και πολιτικής σταθερότητας.

Σταθερότητα μπορεί να οικοδομήσει μια κυβέρνηση που θα σέβεται τους θεσμούς της δημοκρατίας.

Μια κυβέρνηση που θα σέβεται την αυτονομία της δικαιοσύνης.

Και όχι ένα καθεστώς αρπαγής, απάτης, ασυδοσίας και αυταρχισμού.

Γιατί αυτοί κυβερνούν πλέον με όρους και κανόνες όχι μιας κυβέρνησης έστω αφοσιωμένης να εξυπηρετεί μεγάλα συμφέροντα.

Αλλά με όρους μαφίας.

Χρειαζόμαστε ένα άλλο μέλλον για τη χώρα μας.

Ένα άλλο κράτος, πρώτα απ’ όλα.

Αυτό είναι το ήμισυ του παντός.

Είδαμε και το διαβόητο επιτελικό κράτος που εξελίχθηκε σε κράτος εξυπηρετήσεων της οικονομικής και πολιτικής ελίτ.

Σε κράτος φθοράς και διαφθοράς.

Ξέρω και ξέρουμε ότι δεν υπάρχει πιο δύσκολο έργο από την αλλαγή του κράτους.

Πολύ περισσότερο όταν η αλλαγή αυτή δεν αφορά μόνο την απαραίτητη ψηφιοποίηση.

Την αναγκαία αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες και η τεχνητή νοημοσύνη.

Αλλά αφορά και την αλλαγή κατεύθυνσης.

Από ένα κράτος στην υπηρεσία της ολιγαρχίας και των ελίτ σε ένα κράτος στην υπηρεσία όλων.

Στην υπηρεσία της κοινωνίας.

Της προόδου και της συμπερίληψης.

Πρέπει όμως να το επιχειρήσουμε.

Και πρέπει με την κινητοποίηση και συνδρομή της κοινωνίας της προόδου να το καταφέρουμε.

Είναι όρος επιβίωσης για την πατρίδα και τους ανθρώπους της.

Ένα κράτος σύγχρονο, που αξιοποιεί όλα τα σύγχρονα μέσα, για να διευκολύνει τους πολίτες.

Ένα κράτος αναπτυξιακό, που σχεδιάζει με ορίζοντα δεκαετίας και όχι εκλογικού κύκλου.

Που επενδύει στις υποδομές, την Παιδεία, την Υγεία, την έρευνα, την τεχνολογία, την ενεργειακή ασφάλεια, την πολιτική προστασία.

Ένα κράτος που θα εγγυάται αξιοπρεπείς μισθούς και ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης στους εκπαιδευτικούς και στους δημοσίους υπαλλήλους, που αναγκάζονται να δίνουν το μισό μισθό τους σχεδόν μόνο στο ενοίκιο του σπιτιού τους.

Αυτό πρέπει να τελειώσει και θα τελειώσει.

Ένα κράτος με ισχυρή, καταρτισμένη, μόνιμη, και με αξιοπρεπείς αμοιβές διοίκηση, που δεν στηρίζεται σε στρατιές συμβούλων, και δεν είναι χρυσοτόκος όρνιθα της συμβουλοκρατίας.

Ένα κράτος που σχεδιάζει, ρυθμίζει, προστατεύει τα δημόσια αγαθά. Επενδύει στρατηγικά.

Φιλικό στην επιχειρηματικότητα που παράγει και καινοτομεί. Αλλά εχθρικό στη διαπλοκή και την υποταγή σε διαπλεκόμενα συμφέροντα.

Ένα κράτος που τρεις θεμελιώδεις διαστάσεις του αποτελούν το άλφα και το ωμέγα της δικής μας αντίληψης.

Πρώτον, κράτος που σχεδιάζει και στηρίζει το νέο μοντέλο ανάπτυξης που χρειάζεται η χώρα.

Και ένα τέτοιο μοντέλο, διαφορετικό από το σημερινό, με τη σαθρή στήριξη στο real estate και τον τουρισμό, δεν είναι μόνο οικονομική ανάγκη.

Είναι θα έλεγα και εθνική.

Πριν πέσουμε πάλι σε τοίχο.

Ένα αναπτυξιακό κράτος, με στήριξη της μεταποίησης και της βιομηχανικής αναβάθμισης.

Με αγροδιατροφή ως ολοκληρωμένη αλυσίδα αξίας: παραγωγή, ποιότητα, μεταποίηση, εξωστρέφεια.

Με πράσινη ενέργεια, δίκτυα και τεχνολογίες που να δημιουργούν εγχώρια προστιθέμενη αξία.

Με στήριξη της φαρμακοβιομηχανίας, της έρευνας, της καινοτομίας, των ψηφιακών υπηρεσιών υψηλής γνώσης.

Με τουρισμό που συνδέεται με την τοπική παραγωγή, τον πολιτισμό και τη βιωσιμότητα και όχι με μονοκαλλιέργεια χαμηλής ανθεκτικότητας.

Δεύτερον, κράτος με φορολογική δικαιοσύνη και αναδιανομή προς όφελος των μη προνομιούχων.

Με ουσιαστική μείωση του φορολογικού βάρους των μισθωτών και της εργασίας με αλλαγή του φορολογικού μίγματος και μετατόπιση του φορολογικού βάρους από την εργασία προς τα πολύ ψηλά εταιρικά κέρδη και τα πολύ υψηλά εισοδήματα.

Σκεφθείτε: η βασικότερη πηγή εισοδήματος των πλουσιότερων Ελλήνων είναι οι τόκοι, τα μερίσματα και το εισόδημα από υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου.

Και την ίδια στιγμή κάποιος που μπορεί να έχει ένα εκατομύριο εισόδημα από μερίσματα φορολογείται με 5%, ενώ ένας εργαζόμενος που έχει εισόφημα 10.000 ευρώ από την εργασία του φορολογείται με 9%.

Πως μπορεί να προχωρήσει έτσι μια κοινωνία ;

Χρειάζεται λοιπόν να επαναφέρουμε ένα πλαίσιο φορολογικής δικαιοσύνης.

Μικρότερους φόρους στη μισθωτή εργασία και δικαιότερους φόρους στη κινητή περιουσία.

Ενώ ταυτόχρονα είναι αναγκαίο να αλλάξει η αναλογία έμμεσων – άμεσων φόρων.

Να μειωθεί η έμμεση φορολογία και να θεσπιστεί η πατριωτική εισφορά για τις υπερκερδοφόρες επιχειρήσεις και τα τεράστια εισοδήματα.

Που θα διατεθεί στην κάλυψη των στεγαστικών και μορφωτικών αναγκών των νέων ανθρώπων, στα νέα ζευγάρια.

Αλλά και σε αυτό που ονομάζουμε επανίδρυση του κοινωνικού κράτους.

Και έρχομαι στη τρίτη θεμελιώδη διάσταση του κράτους που οραματιζόμαστε.

Με σοβαρές δημόσιες επενδύσεις σε υγεία και παιδεία και διαμόρφωση ενός ισχυρού δικτύου κοινωνικής προστασίας από την προσχολική ηλικία μέχρι τους υπερήλικες.

Γιατί, η κοινωνική πρόοδος δεν μετριέται μόνο με τους γενικούς δείκτες της οικονομίας. Μετριέται με το αν μπορεί ο άνθρωπος να ζει με αξιοπρέπεια.

Με το αν νιώθει ασφαλής.

Με το αν έχει πρόσβαση στην υγεία, στην παιδεία, στη φροντίδα, στη στέγη, στη σταθερή εργασία.

Κι εδώ θέλω να σταθώ σε δύο συγκεκριμένες προτάσεις:

α) Την εγγύηση θέσης όλων των παιδιών σε παιδικούς σταθμούς από την ηλικία των δύο ετών.

β) Την οργανωμένη φροντίδα υπερηλίκων με χρόνια νοσήματα όπως η άνοια -τη φροντίδα των οποίων σήμερα σηκώνουν οι οικογένειες τους.

Και επιτρέψτε μου στο σημείο αυτό να πω ότι όλα αυτά αφορούν και στην Κρήτη.

Μπορεί ο κύριος Μητσοτάκης να κομπορρημονεί ότι είναι ο προστάτης σας, αλλά η πραγματικότητα είναι κι εδώ προβληματική.

Η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού καθιστά την οικονομία του νησιού ευάλωτη, η λειψυδρία που προκαλείται έχει γίνει κρίσιμο πρόβλημα, ενώ σε ορισμένες περιοχές τουλάχιστον, η στέγη είναι επίσης μεγάλο πρόβλημα.

Ταυτόχρονα το Διεθνές Αεροδρόμιο στο Καστέλι, ο ΒΟΑΚ κα άλλες δημόσιες υποδομές καθυστερούν.

Την ίδια στιγμή το ΕΣΥ είναι δραματικά υποστελεχωμένο, η δημόσια Παιδεία έχει πρόβλημα ακόμα και ασφάλειας των σχολικών κτηρίων, και βέβαια η Κρήτη, όπως αρχικά ανέφερα, έχει υποστεί πρωτοφανή διασυρμό από τα γαλάζια κυκλώματα του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ζητείται λοιπόν εντιμότητα, αξιοκρατία, διαφάνεια, λογοδοσία, παντού.

Μια ηθική επανάσταση, υπαρξιακά αναγκαία σήμερα για την πατρίδα μας.

Και ναι. Αυτά μπορούμε να τα εγγυηθούμε.

Να δώσουμε τη μάχη για να γίνουν κανόνας και τρόπος λειτουργίας της όποιας εξουσίας.

Γιατί αυτά αποτελούν όχι απλώς πεποιθήσεις μας.

Αλλά την ίδια την πολιτική μας ταυτότητα.

Φίλες και φίλοι

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Η συγκυρία δεν επιτρέπει εφησυχασμό, ούτε αναδρομές σε όσα χάθηκαν.

Απαιτεί σαφή προσανατολισμό και πολιτικές αποφάσεις.

Το ζητούμενο είναι να προσδιορίσουμε με καθαρό τρόπο τις ανάγκες και τις προτεραιότητες της χώρας.

Ως κοινωνία και ως πολιτικό σύστημα.

Και να τις διεκδικήσουμε με όρους συλλογικούς, οργανωμένα και με σχέδιο.

Σε στιγμές ανασφάλειας και πολέμων, όπως αυτές που βιώνει σήμερα η ανθρωπότητα, το κράτος δικαίου και η κοινωνική συνοχή, η εμπιστοσύνη, η συμπερίληψη, η αίσθηση μια πατρίδας που ενδιαφέρεται για όλους τους πολίτες, είναι όρος επιβίωσης και αξιοπρέπειας για την κοινωνία.

Είναι όμως και κρίσιμος όρος για την εθνική μας ασφάλεια.

Οφείλουμε να είμαστε και στο σημείο αυτό καθαροί.

Η κυβέρνηση που τα διαλύει όλα αυτά είναι μια επικίνδυνη κυβέρνηση.

Η κυβέρνηση που έχει αποδεχτεί το ρόλο του υπάκουου, αντί του αξιόπιστου συμμάχου, είναι μια επικίνδυνη κυβέρνηση.

Η χώρα μας πρέπει να είναι συνώνυμο αξιών.

Της υπεράσπισης του διεθνούς δικαίου και της ειρήνης.

Για αυτό λέμε όχι στη γενοκτονία που συντελείται ακόμα και σήμερα στη Γάζα.

Λέμε όχι στον πόλεμο του Τραμπ και του Νετανιάχου κατά του Ιράν.

Λέμε όχι στην εμπλοκή της Σούδας και των στρατιωτικών βάσεων που εδρεύουν στη χώρα στις πολεμικές επιχειρήσεις.

Λέμε όχι στην εμπλοκή της Ελλάδας με οποιονδήποτε τρόπο.

Και λέμε ΝΑΙ σε μια Ελλάδα πυλώνα σταθερότητας και ειρήνης στην περιοχή, την Ευρώπη, τον κόσμο.

Θέλουμε μια Ελλάδα της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της προόδου.

Όχι ως σύνθημα, αλλά ως πραγματικότητα για τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.

Το ερώτημα, όμως, είναι συγκεκριμένο:

πώς θα το πετύχουμε;

Πώς περνάμε από την επιθυμία στη διεκδίκηση, από το όραμα στην πράξη;

Πώς αφήνουμε πίσω μια κυβέρνηση που συμβολίζει τη φθορά, την αστάθεια, τους κινδύνους και τη διαφθορά;

Πώς βάζουμε τη χώρα σε μια διαφορετική πορεία, με προοπτική και ασφάλεια για τους πολλούς;

Η απάντηση δεν είναι αφηρημένη.

Υπάρχει η συλλογική βούληση της κοινωνίας που ζητά αλλαγή και πρέπει να μετατραπεί σε ορμητική πολιτική δύναμη.

Γιατί αν τα δεδομένα μείνουν ίδια, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο.

Η ανακύκλωση της φαυλότητας δεν είναι μοίρα, είναι επιλογή.

Γι’ αυτό το καθήκον είναι σαφές:

Να αλλάξουμε τα δεδομένα, για να αλλάξουμε την πορεία της χώρας.

Να τα αλλάξουμε όλα λοιπόν.

Αυτή είναι η δική μας πρόταση.

Αυτό «φωνάζει» η πραγματικότητα.

Τα πολιτικά σχήματα πρέπει να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της κοινωνίας.

Κυρίως εκείνων των δυνάμεων που θέλουν να εκπροσωπούν.

Μια ριζική ανασύνθεση της προοδευτικής παράταξης, είναι σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά αναγκαία.

Μια υπέρβαση των σημερινών σχηματισμών, με στόχο έναν προοδευτικό πολύχρωμο, αλλά προγραμματικά συμπαγή, πειθαρχημένο και αποτελεσματικό φορέα.

Που θα συνδυάζει την εμπειρία με τη φρεσκάδα των νέων προσώπων.

Που θα εκφράσει αποτελεσματικά την κυβερνώσα Αριστερά της εποχής μας.

Ανοιχτή σε όλους όσοι κατανοούν την ανάγκη της σε όλο το προοδευτικό φάσμα.

Χωρίς αποκλεισμούς, αλλά και χωρίς αποκλειστικότητες αξιωμάτων.

Αυτό προτείνουμε.

Αυτό προετοιμάζουμε.

Και στη δύσκολη, αλλά όμορφη αυτή προσπάθεια, τη μόνη που μπορεί να βγάλει τη χώρα από το σημερινό αδιέξοδο, καλούμε τις νέες και τους νέους.

Τους εργαζόμενους και τους μικρομεσαίους.

Τους αγρότες και τους επαγγελματίες.

Τους διανοούμενους και τον κόσμο της τέχνης.

Είναι η δική σας προσπάθεια.

Κάθε αριστερού, κάθε προοδευτικού, κάθε δημοκράτη και ανήσυχου πολίτη.

Και αξίζει τον κόπο και το χρόνο μας.

Ενώνουμε δυνάμεις για να αλλάξουμε τη χώρα.

Για να αλλάξουμε την Ελλάδα.

Και θα την αλλάξουμε,

Γρήγορα θα κάνει ξαστεριά.

Σας ευχαριστώ!