Η πόλη των Χανίων αποτελεί αυτές τις μέρες το κεντρικό σημείο συνάντησης και συντονισμού για τα αντιιμπεριαλιστικά και φιλειρηνικά κινήματα της Μέσης Ανατολής, κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου που παραχωρήθηκε στο πλαίσιο της περιφερειακής διάσκεψης του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης.

Ο Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Επιτροπής για την Ειρήνη, Ακέλ Τάκαζ, προχώρησε σε μια εκτενή και βαρύνουσας σημασίας ανάλυση της κατάστασης που επικρατεί στα παλαιστινιακά εδάφη, αποτυπώνοντας το μέγεθος της ανθρωπιστικής κρίσης στη Λωρίδα της Γάζας και τη Δυτική Όχθη.

Παράλληλα, ο κ. Τάκαζ ανέδειξε τις εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες στο Ισραήλ, τις θεσμικές παραμέτρους για την επίτευξη μιας βιώσιμης λύσης δύο κρατών, καθώς και τις άμεσες γεωπολιτικές προεκτάσεις που αφορούν την Ελλάδα λόγω της λειτουργίας της αμερικανοΝΑΤΟϊκής βάσης της Σούδας.

Η ανθρωπιστική κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας και τα διευρυμένα επιχειρησιακά σχέδια

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο κ. Τάκαζ, η Παλαιστίνη βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν ανηλεή πόλεμο που οι ισραηλινές δυνάμεις έχουν ξεκινήσει εδώ και δυόμισι με τρία χρόνια ενάντια στον παλαιστινιακό λαό, τον οποίο χαρακτήρισε ως μια συνεχιζόμενη γενοκτονία στη Λωρίδα της Γάζας που δεν έχει σταματήσει στιγμή.

Παρά τους ισχυρισμούς του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ περί ύπαρξης μιας ειρηνευτικής συμφωνίας, η Γάζα παραμένει μέχρι σήμερα υπό πλήρη αποκλεισμό, γεγονός που εμποδίζει την είσοδο οποιασδήποτε ανθρωπιστικής βοήθειας, συμπεριλαμβανομένων των τροφίμων, του νερού και του ιατροφαρμακευτικού υλικού, ενώ οι καθημερινές σφοδρές επιθέσεις των Ισραηλινών συνεχίζουν να προκαλούν απώλειες αμάχων.

Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και οι καταστροφές των υποδομών αποτυπώνουν το μέγεθος της σύγκρουσης, καθώς οι νεκροί Παλαιστίνιοι ξεπερνούν τους 73.000 και οι τραυματίες τις 150.000, με τα δύο τρίτα εξ αυτών να είναι γυναίκες και παιδιά.

Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις έχουν οδηγήσει στην ισοπέδωση εκατοντάδων χιλιάδων κατοικιών, σχολείων, νοσοκομείων, καθώς και εγκαταστάσεων των Ηνωμένων Εθνών και της UNRWA.

Η εσωτερική πίεση στη Δυτική Όχθη και οι φραγμοί της προσφυγιάς

Παράλληλα με τις εξελίξεις στη Γάζα, ο κ. Τάκαζ κατήγγειλε τη διεξαγωγή μιας εξίσου σοβαρής, αν και λιγότερο προβεβλημένης, επιχείρησης στη Δυτική Όχθη. Μέσα στην τελευταία τριετία, οι συνεχείς στρατιωτικές εισβολές σε παλαιστινιακά χωριά και πόλεις έχουν στοιχήσει τη ζωή σε περισσότερους από 1.000 Παλαιστίνιους, ενώ την ίδια στιγμή η ισραηλινή κυβέρνηση αφήνει ελεύθερους και ανεξέλεγκτους τους εποίκους να επιτίθενται στις παλαιστινιακές κοινότητες.

Οι κατοχικές δυνάμεις έχουν προχωρήσει στην τοποθέτηση 1.200 σιδερένιων πυλών, σφραγίζοντας κάθε έξοδο και επιβάλλοντας πλήρη αποκλεισμό, με αποτέλεσμα οι Παλαιστίνιοι πολίτες να μην μπορούν να εξέλθουν από τις πόλεις ή τα χωριά τους χωρίς την έγκριση των δυνάμεων κατοχής.

Οι νυχτερινές επιδρομές, οι μαζικές συλλήψεις και η τρομοκράτηση οικογενειών συνοδεύονται από επιθέσεις εποίκων που καίνε σπίτια και δολοφονούν πολίτες, στοχεύοντας ιδιαίτερα τους βοσκούς στις αγροτικές περιοχές για την κλοπή των κοπαδιών τους. Η κατάσταση αυτή οδήγησε στην ερήμωση περισσότερων από 40 μικρών παλαιστινιακών χωριών, οι κάτοικοι των οποίων εκδιώχθηκαν βίαια, ιδίως στην περιοχή της Κοιλάδας της Ιορδανίας.

Αναφερόμενος στο ζήτημα της μετακίνησης των πληθυσμών, ο κ. Τάκαζ εξήγησε ότι ο αριθμός των Παλαιστινίων που εγκατέλειψαν την πατρίδα τους αυτά τα τρία χρόνια παραμένει περιορισμένος, γεγονός που αποδίδεται σε δύο παράγοντες: την ιστορική εμπειρία της προσφυγιάς από το 1948 και τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης στις γύρω αραβικές χώρες (Συρία, Λίβανος, Αφγανιστάν, Ιράκ), που ωθούν τον λαό να αρνείται να φύγει, καθώς και τον απόλυτο γεωγραφικό αποκλεισμό, ειδικά στη Γάζα, όπου τα σύνορα παραμένουν ερμητικά κλειστά καθιστώντας αδύνατη τη διαφυγή.

Η πολιτική μετατόπιση στο Ισραήλ και οι διεθνείς αποφάσεις για τη λύση των δύο κρατών

Εξετάζοντας την πολιτική κατάσταση στο εσωτερικό του Ισραήλ, ο Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Επιτροπής για την Ειρήνη εξέφρασε την ανησυχία του για τη συνεχή μετατόπιση της ισραηλινής κοινής γνώμης προς την Ακροδεξιά.

Όπως επεσήμανε, με εξαίρεση το Κομμουνιστικό Κόμμα του Ισραήλ και ορισμένα μικρά αντιπολεμικά κινήματα, δεν υφίσταται πλέον μια ισχυρή κοινωνική τάση που να πιέζει την ηγεσία προς μια συμβιβαστική λύση, επιτρέποντας στον Μπενιαμίν Νετανιάχου να κερδίζει σχεδόν όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις από το 1996, στηριζόμενος σε συμμάχους που χαρακτηρίζονται ως ανοιχτά φασίστες.

Ο κ. Τάκαζ υπογράμμισε ότι η στρατιωτική ισχύς και η κατοχή απέτυχαν να φέρουν την ειρήνη, καθώς η τρέχουσα αναμέτρηση απέδειξε ότι οι ρουκέτες μπορούν να πλήξουν το Ισραήλ ακόμη και από απόσταση 2.000 χιλιομέτρων. Σχετικά με τις προοπτικές συνύπαρξης, δήλωσε:

«Ως παλαιστινιακός λαός, δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τον ισραηλινό λαό, όπως δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με κανέναν λαό του κόσμου. Αν το ζήτημα αφορούσε αποκλειστικά τη βούληση των λαών, η λύση θα ήταν πολύ εύκολη. Το πρόβλημα εντοπίζεται στις ξένες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, οι οποίες με την ανάμειξη, τις επεμβάσεις και τις εισβολές τους επιδιώκουν να διχάζουν τους λαούς χωρίς κανένα λόγο.»

Η επίτευξη μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης προϋποθέτει, κατά τον ίδιο, την πλήρη απόσυρση του ισραηλινού στρατού από όλα τα κατεχόμενα εδάφη της Παλαιστίνης και των υπόλοιπων αραβικών χωρών που κατέχει από το 1967. Η διέξοδος βρίσκεται στην άμεση ίδρυση ενός ανεξάρτητου Παλαιστινιακού Κράτους, σύμφωνα με τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών —ξεκινώντας από την απόφαση 181 του 1947 για τον διαμερισμό της Παλαιστίνης, μέχρι τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας, τις οποίες το Ισραήλ και οι ΗΠΑ αγνοούν ή μπλοκάρουν με βέτο.Η γεωπολιτική εμπλοκή της Ελλάδας και ο κίνδυνος πυρηνικής κλιμάκωσης στη Μεσόγειο

Ο κ. Τάκαζ εξέφρασε τις θερμές του ευχαριστίες προς την Επιτροπή Ειρήνης Χανίων και την Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ) για τη φιλοξενία της περιφερειακής συνάντησης, η πραγματοποίηση της οποίας είναι αδύνατη στη Μέση Ανατολή λόγω των πολεμικών συνθηκών. Παράλληλα, έθεσε με έμφαση το ζήτημα της εμπλοκής της Ελλάδας στις εξελίξεις μέσω των στρατιωτικών της υποδομών.

Αναφερόμενος στη γεωγραφική εγγύτητα της χώρας και τον ρόλο της Κρήτης, ο Παλαιστινιακός αξιωματούχος επεσήμανε:

«Γνωρίζουμε καλά ότι η Ελλάδα δεν βρίσκεται μακριά από τη ζώνη του πυρός. Όταν μιλάμε για την Κρήτη και τη Βάση της Σούδας, ξέρουμε ότι η ανάμειξη της περιοχής σε αυτούς τους πολέμους είναι άμεση. Γι’ αυτόν τον λόγο, η αλληλεγγύη του ελληνικού λαού είναι εξαιρετικά πολύτιμη. Είναι επιτακτική ανάγκη τα κινήματα ειρήνης στην Ελλάδα να ασκήσουν πίεση στην ελληνική κυβέρνηση ώστε να μην έχει καμία εμπλοκή σε αυτόν τον πόλεμο. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση οι στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα να χρησιμοποιούνται ως ορμητήρια ενάντια στους λαούς της Μέσης Ανατολής.»

Με δεδομένη την παρουσία όπλων μαζικής καταστροφής και του πυρηνικού οπλοστασίου του Ισραήλ, η ανάγκη για διπλωματική παρέμβαση και άμεση κατάπαυση του πυρός καθίσταται επιτακτική, προκειμένου να αποτραπεί ο κίνδυνος μιας γενικευμένης, ολοκληρωτικής καταστροφής που θα πλήξει ανεπανόρθωτα τη σταθερότητα και την ειρήνη σε ολόκληρη την περιοχή.