Αυτοί οι άνδρες ήταν οι Ακροβολιστές της Σενεγάλης (Senegalese Tirailleurs) — Αφρικανοί στρατιώτες που στρατολογήθηκαν από τις αποικίες της Γαλλίας στη Δυτική Αφρική, συμπεριλαμβανομένων των σημερινών Σενεγάλη, Μάλι, Γουινέα, Μπουρκίνα Φάσο και Νίγηρα.
Όταν η ναζιστική Γερμανία εισέβαλε στη Γαλλία το 1940, πολέμησαν και πέθαναν υπερασπιζόμενοι μια χώρα που δεν ήταν δική τους.
Χιλιάδες υπηρέτησαν στην πρώτη γραμμή, αντιμετωπίζοντας το ίδιο πυροβολικό, τα ίδια πολυβόλα και τα ίδια τανκς με τους λευκούς συμπολεμιστές τους.
Πολλοί αιχμαλωτίστηκαν από τους Ναζί και υπέμειναν χρόνια φυλάκισης υπό βάναυσες συνθήκες.
Αλλά για πολλούς επιζώντες, η μεγαλύτερη προδοσία δεν προήλθε από τη Γερμανία, αλλά από το ίδιο το έθνος που είχαν πολεμήσει για να υπερασπιστούν — τη Γαλλία!
Μετά τον πόλεμο, οι Αφρικανοί βετεράνοι επέστρεψαν περιμένοντας τις αμοιβές, τις συντάξεις και τον σεβασμό που τους είχαν υποσχεθεί για την υπηρεσία τους.
Αντίθετα, αντιμετώπισαν διακρίσεις, καθυστερήσεις στην καταβολή των μισθών και άνιση μεταχείριση.
1η Δεκεμβρίου 1944, μια ομάδα αποστρατευμένων Ακροβολιστών στο στρατιωτικό στρατόπεδο Thiaroye κοντά στο Ντακάρ διαμαρτυρήθηκε για απλήρωτους μισθούς και επιδόματα.
Οι γαλλικές αποικιακές δυνάμεις άνοιξαν πυρ εναντίον τους, σκοτώνοντας 500+ βετεράνους. Οι ιστορικοί είναι πεπεισμένοι ότι ο πραγματικός αριθμός των νεκρών ήταν πιθανότατα πολύ υψηλότερος από αυτόν.
Πολέμησαν για τη Γαλλία ενάντια στον φασισμό, επέζησαν από τη ναζιστική αιχμαλωσία και επέστρεψαν στα σπίτια τους μόνο και μόνο για να βρεθούν αντιμέτωποι με τις σφαίρες του γαλλικού αποικιακού κράτους.
Δεν σταμάτησε εκεί. Το 1945, 34 από τους Σενεγαλέζους βετεράνους, οι οποίοι θεωρήθηκαν υποκινητές της διαμαρτυρίας, δικάστηκαν και τους επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης έως και δέκα ετών.
Αργότερα τους απονεμήθηκε χάρη, καθώς ο Γάλλος Πρόεδρος Βενσάν Οριόλ (Vincent Auriol) επισκέφθηκε τη Σενεγάλη τον Μάρτιο του 1947, αλλά δεν απαλλάχθηκαν από τις κατηγορίες, και στις χήρες τους δεν χορηγήθηκαν ποτέ οι συντάξεις βετεράνων που συνήθως δίνονται στις χήρες των πεσόντων στρατιωτών.
Η σφαγή του Thiaroye δεν διδάσκεται στα σχολεία της Γαλλίας, και μια σενεγαλέζικη ταινία για τη σφαγή που κυκλοφόρησε το 1988, το Camp de Thiaroye, απαγορεύτηκε στη Γαλλία και λογοκρίθηκε στη Σενεγάλη.
Το ξέρουμε…
Το να βλέπετε αυτά τα μηνύματα μπορεί να είναι κουραστικό. Και να είστε σίγουροί ότι ούτε κι εμείς βρίσκουμε κάποια ευχαρίστηση από το να τα γράφουμε... Όμως αυτό το μήνυμα δεν αφορά εμάς. Αφορά κάτι πολύ πιο σημαντικό: την επιβίωση της ανεξάρτητης, μαχητικής δημοσιογραφίας στην Kρήτη.
Η στήριξη σας είναι σημαντική γιατί μας επιτρέπει να:
- - Κάνουμε ρεπορτάζ χωρίς φόβο και εξαρτήσεις. Κανείς δεν μας υπαγορεύει τι να πούμε ή τι να αποσιωπήσουμε.
- - Κρατάμε τη δημοσιογραφία μας προσβάσιμη σε όλους, ακόμη και σε αυτούς που δεν έχουν την ικανότητα να πληρώσουν. Χωρίς paywall, χωρίς προνόμια μόνο για όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα.
Η απλή αλήθεια είναι ότι τα έσοδα διαρκώς συρρικνώνονται. Αν πιστεύετε ότι μια πραγματικά ελεύθερη ενημέρωση είναι ζωτικής σημασίας για τη δημοκρατία και τον έλεγχο της εξουσίας, τότε δώστε μας τη δύναμη να συνεχίσουμε.
Σας ευχαριστούμε θερμά.
