Με ένα συγκινητικό αποχαιρετιστήριο μήνυμα, το Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών Χανίων και το 20ό Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ τιμούν τη μνήμη του διακεκριμένου ψυχιάτρου και αγωνιστή της Αριστεράς, Θεόδωρου Μεγαλοοικονόμου, ο οποίος πέθανε το Σάββατο σε ηλικία 79 ετών μετά από μάχη με τον καρκίνο.

Ο εκλιπών υπήρξε εμβληματική μορφή της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στην Ελλάδα, αφιερώνοντας τη ζωή του στη ριζική αποδόμηση των ιδρυματικών πρακτικών και την αποϊδρυματοποίηση, γκρεμίζοντας, όπως ο ίδιος έγραφε, «τον έναν τοίχο μετά τον άλλο». Παράλληλα, διατηρούσε στενούς δεσμούς με τα Χανιά, δίνοντας το «παρών» σε κοινωνικούς αγώνες, εκδηλώσεις και στα Αντιρατσιστικά Φεστιβάλ της πόλης.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Αποχαιρετώντας τον Θόδωρο Μεγαλοοικονόμου

Το 20ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ – Γιορτή Κοινωνικής Αλληλεγγύης αλλά και το Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών Χανίων πληροφορηθήκαμε με μεγάλη μας θλίψη την απώλεια του Θόδωρου Μεγαλοοικονόμου.

Είχαμε την τιμή και την τύχη να τον γνωρίσουμε μέσα από τους κοινούς μας αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη και ίσα δικαιώματα όλων των ανθρώπων. Ήταν συχνά καλεσμένος μας και συνομιλητής στα Αντιρατσιστικά Φεστιβάλ των Χανίων καθώς και σε άλλες εκδηλώσεις.

Μορφή πολυσχιδής και ακάματη, ενδιαφερόταν για τον συνάνθρωπο, τον “άλλο”, τον ξένο, τον διαφορετικό. Δρούσε με γνώμονα την αλληλεγγύη και το μοίρασμα με τους ανθρώπους.

Ήταν πρωτεργάτης της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης, πάλεψε για τα δικαιώματα των ψυχικά πασχόντων, για την αλλαγή προς ένα ανθρωποκεντρικό μοντέλο φροντίδας. Ήταν δίπλα σε πάρα πολλά κοινωνικά κινήματα και εγχειρήματα, έγραφε, μίλαγε, αγωνιζόταν για μια άλλη κοινωνία.

Επηρεασμένος βαθιά από το «Πείραμα της Τεργέστης» μια ριζοσπαστική ψυχιατρική μεταρρύθμιση που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1970 από τον ψυχίατρο Φράνκο Μπαζάλια, με στόχο την κατάργηση των παραδοσιακών ψυχιατρικά ασύλων και την κοινωνική επανένταξη των ψυχικά πασχόντων. Υπηρέτησε στα μεγάλα νοσοκομεία της χώρας – το Δρομοκαΐτειο, το Κρατικό Θεραπευτήριο Λέρου και το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής – συμβάλλοντας καθοριστικά στον μετασχηματισμό του τρόπου παροχής υπηρεσιών ψυχικής υγείας.

Υπήρξε υπερασπιστής μιας ψυχιατρικής που βασίζεται στον σεβασμό των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας των ανθρώπων με ψυχική νόσο. Όπως αναφέρεται, αντιτάχθηκε διαχρονικά σε πρακτικές καταστολής και εγκλεισμού, θεωρώντας ότι «το άσυλο με κάθε του μορφή, ορατή ή αόρατη, πρέπει να ξεπερνιέται καθημερινά στην πράξη».

Ενεργός πολίτης, συμμετείχε πάντα στα κινήματα και στις δράσεις: στα Κοινωνικά Ιατρεία Αλληλεγγύης, στα Προσφυγικά, στις δράσεις για την 12χρονη στον Κολωνό, νοιαζόταν για τον αδύναμο, τον καταφρονημένο, την μετανάστρια, την μονογονεϊκή μητέρα. Παρών σε όλους τους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες.

Ως και την ύστατη ώρα, η επιθυμία που ο ίδιος είχε ζητήσει ήταν: Αντί στεφάνων, να κατατεθούν χρήματα στο Δίκτυο Ακούγοντας Φωνές ‘Hearing Voices’ (ένα παγκόσμιο κίνημα που δημιουργήθηκε από και για ανθρώπους που ακούνε φωνές).

Καλό ταξίδι κε Θόδωρε Μεγαλοοικονόμου!

Ήταν μεγάλη μας τιμή που σας γνωρίσαμε, που συνομιλήσαμε, που σας είχαμε κοντά μας, πάντα ακάματο, και πέρσι στο 19ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Χανίων, που μας ανοίξατε δρόμους σκέψης και κοινωνικής αλληλεγγύης.