Η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι πολίτες στο δημόσιο σύστημα υγείας της περιφέρειας έρχεται ξανά στο προσκήνιο, με αφορμή την έγγραφη διαμαρτυρία ενός συνταξιούχου οικοδόμου στα Χανιά. Η επ’ αόριστον αναβολή ενός προγραμματισμένου χειρουργείου λόγω έλλειψης προσωπικού αναδεικνύει τις έντονες πιέσεις που δέχεται το Νοσοκομείο Χανίων, ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες, φέρνοντας σε αντιπαράθεση τις επίσημες κυβερνητικές διαβεβαιώσεις με τη βιούμενη καθημερινότητα των ασθενών στην Κρήτη.
Το χρονικό της αναβολής και η καθημερινότητα του πόνου
Με επιστολή του προς την εφημερίδα «Αγώνας της Κρήτης», ο Στέλιος Ηλ. Ζαχαριουδάκης, συνταξιούχος οικοδόμος, περιγράφει λεπτομερώς αυτό που ο ίδιος χαρακτηρίζει ως «την Οδύσσεια ενός ραντεβού στο νοσοκομείο». Μετά από 43 έτη σκληρής εργασίας στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα στην οικοδομή, ο κ. Ζαχαριουδάκης βρέθηκε αντιμέτωπος με δεκάδες μυοσκελετικά προβλήματα, τραύματα και κακώσεις που προέκυψαν ως συνέπεια της φύσης του επαγγέλματός του, με κυριότερο ένα σοβαρό πρόβλημα στο ισχίο.
Επιδιώκοντας να ασκήσει το δικαίωμά του στην ασφαλιστική ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, για την οποία, όπως τονίζει, κατέβαλλε εισφορές καθ’ όλη τη διάρκεια του εργασιακού του βίου, ξεκίνησε τις προβλεπόμενες διαδικασίες για τον προγραμματισμό ραντεβού στο Νοσοκομείο Χανίων.
Παρά τις δυσκολίες, εξετάστηκε από ειδικό ορθοπεδικό ιατρό, ο οποίος διέγνωσε την ανάγκη χειρουργικής επέμβασης. Το ραντεβού για το χειρουργείο ορίστηκε τελικά για τις 3 Ιουνίου 2026, με τον ίδιο να σημειώνει πως περίμενε τη συγκεκριμένη ημέρα «καρτερώντας κάθε μέρα πότε θα έρθει η μέρα του λυτρωμού μου παρέα με πόνους και ανημπόρια». Ωστόσο, κατά την προσέλευσή του, του ανακοινώθηκε ότι η επέμβαση ακυρώνεται και αναβάλλεται επ’ αόριστον.
Η πίεση του τουρισμού και η υποστελέχωση των δομών
Η επίσημη αιτιολογία που δόθηκε στον ασθενή για την ακύρωση της επέμβασης εστιάζει στις χρόνιες ελλείψεις προσωπικού που ταλανίζουν το ίδρυμα. Σύμφωνα με την επιστολή, επισημάνθηκε η μη ύπαρξη επαρκούς προσωπικού, με ειδική αναφορά στην έλλειψη αναισθησιολόγων, η οποία συνδυάζεται με τον μεγάλο όγκο των επειγόντων περιστατικών.
Η κατάσταση αυτή επιβαρύνεται σημαντικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η κατακόρυφη αύξηση του πληθυσμού στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων λόγω του αυξημένου τουρισμού δημιουργεί πρόσθετη πίεση στα επείγοντα περιστατικά του νοσοκομείου. Ως αποτέλεσμα αυτής της ροής, η διοίκηση και το υπάρχον προσωπικό αναγκάζονται να δώσουν προτεραιότητα στα έκτακτα περιστατικά, μεταθέτοντας το σύνολο των προγραμματισμένων τακτικών ραντεβού και επεμβάσεων για το αόριστο μέλλον.
Διαβάστε την επιστολή του Στέλιου Ηλ. Ζαχαριουδάκη, συνταξιούχου οικοδόμου με τίτλο “Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΕΝΟΣ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ”:
Το ραντεβού μου στο Νοσοκομείο Χανίων ακυρώθηκε. Οι πόνοι και το πρόβλημα στο ισχίο μου παραμένουν.’Επειτα από 43 χρόνια εργασίας στα βαρέα και ανθυγιεινά στην οικοδομή έφθασα στο πολυπόθητο της συνταξιοδότησης μου.
Από πριν, αλλά στο αμέσως επόμενο διάστημα, ήρθαν συντροφιά στην καθημερινότητα μου δεκάδες προβλήματα μυοσκελετικά με πολλά τραύματα και κακώσεις, λόγω του δύσκολου και σκληρού επαγγέλματος. Ένα από τα πολλά έχω στο ισχίο μου. Αυτονόητα σκέφτηκα την ιατρική οδό μέσα από το δικαίωμα της ακριβοπληρωμένης ασφαλιστικής ιατροφαρμακευτικής ,νοσοκομειακής περίθαλψης . Ξεκινάω τις γνωστές διαδικασίες των ραντεβού στο νοσοκομείο Χανίων. Ξεκινάει η Οδύσσεια. Κατάφερα να με εξετάσει ο ειδικός γιατρός ( ορθοπεδικός ) που έβγαλε διάγνωση, ότι πρέπει να κάνω χειρουργείο στο ισχίο μου και να κλείσω ραντεβού για χειρουργείο. Νέα Οδύσσεια. Κατάφερα τελικά να κλείσω στης 3 Ιούνη 2026,καρτερώντας κάθε μέρα πότε θα έρθει η μέρα του λυτρωμού μου παρέα με πόνους και ανημπόρια. Όταν έφτασε η ημερομηνία μου ανακοίνωσαν ότι ΑΚΥΡΩΝΕΤΑΙ και αναβάλλεται επ’ αόριστον, όποτε έχει επόμενο. Με την αιτιολογία ότι δεν υπάρχει επαρκές προσωπικό, αναισθησιολόγος κλπ με τα υπερφορτωμένα επείγοντα περιστατικά, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, λόγο της αύξησης του πληθυσμού και του αυξημένου τουρισμού. Σαν συνέπεια όλα τα προγραμματισμένα ραντεβού πάνε στο Αόριστο.
Αυτά δεν γίνονται τυχαία παρά τις διαβεβαιώσεις του υπουργού υγείας και της κυβέρνησης που με «πατρική στοργή σκύβουν στα προβλήματα μας» και προσπαθούν να μας πείσουν, ότι όλα πάνε ρόδινα και ωραία και στον τομέα υγείας-περίθαλψης. Έλα όμως που η καθημερινότητα δείχνει άλλα. Ο κόσμος της δουλειάς, του μεροκάματου, της βιοπάλης και του ιδρώτα και με τα ανάλογα μεροκάματα, βιώνει στα πάντα μια δυσκολία χωρίς τέλος. Με συνέπεια το θέμα της υγείας να είναι απλησίαστο, μόνο αν έχει το ανάλογο πορτοφόλι. Όπως και η σημερινή κυβέρνηση και όλες οι προηγούμενες, εδώ και δεκαετίες ,ο στόχος είναι ίδιος. Υποβάθμιση στα Δημόσια νοσοκομεία, μεγάλες μειώσεις γιατρών -νοσηλευτών- εξοπλισμών κλπ. Σαν αποτέλεσμα να είναι αδύνατον να ανταποκριθούν στις ανάγκες του λαού, στο αγαθό της υγείας με την ασφαλιστική του κάλυψη, δωρεάν και πλήρη. Στην ακριβοπληρωμένη ασφάλιση που συχνά είναι αυξημένες οι εισφορές και οι παροχές όλο και λιγότερες. Με αυτό τον τρόπο και η σημερινή κυβέρνηση και οι προηγούμενες στηρίζουν την εμπορευματοποίηση της υγείας στον ιδιωτικό τομέα και γίνεται προνόμιο μόνο σε αυτούς που έχουν πορτοφόλι γεμάτο, ενώ το δικαίωμα στη Δημόσια και δωρεάν υγεία πάει «περίπατο». Οι δε γιατροί και νοσηλευτές με την κακή πληρωμή, αλλά και τις μεγάλες ελλείψεις, με απάνθρωπους όρους εργασίας, εξαντλητικά ωράρια, συνεχείς εφημερίες αναγκάζονται να ιδιωτεύουν,να εγκαταλείπουν τα νοσοκομεία, ή να μένουν με τα διάφορα καινούρια συστήματα μέσα στο νοσοκομείο και να πληρώνονται ιδιωτικά από τον ασθενή.
Σαν κατάληξη με αυτές τις πολιτικές, όλο και περισσότερος πλούτος που παράγουμε εμείς με την εργασία μας να πηγαίνει στη χλιδή της αστικής τάξης ( πλουτοκρατία) . Ταυτόχρονα στους αστρονομικούς εξοπλισμούς με τους αντιδραστικούς πολέμους, τους άδικους θανάτους, καταστροφές στα πάντα για το μοίρασμα του κόσμου και παγκόσμιου πλούτου. Εμείς να γινόμαστε κρέας στα κανόνια τους και όσοι καταφέρουν να ζουν μέσα στην πείνα και την προσφυγιά.
Γι αυτό μπαίνει το καθήκον ‘όλοι: εργατιά , φτωχομεσαίοι αγρότες, εργαζόμενοι στο δημόσιο, γιατροί, νοσηλευτές, τραυματιοφορείς να βροντοφωνάξουμε ΟΧΙ: και να διεκδικήσουμε το δικαίωμα μας στη ζωή , στην ειρήνη, σε όλους όλα τα αγαθά, που έτσι κι αλλιώς εμείς τα παράγομε. ΟΧΙ στην πείνα. Πλήρη και δωρεάν περίθαλψη. Όλες οι δομές που υπάρχουν ,Νοσοκομεία, Κέντρα υγείας κλπ να λειτουργούν με πληρότητα προσωπικού. Για να προγραμματίζονται ραντεβού έγκαιρα και όχι μετά θάνατον.
Χανιά, 12,06-2026
Στέλιος Ηλ. Ζαχαριουδάκης
Συνταξιούχος ΟΙκοδόμος
